http://www.sourehcinema.ir/?p=68052 پایگاه خبری-تحلیلی سینمای ایران و جهان س، ۴ ارد ۱۴۰۳ ۰۴::۰۵:۵۷ +۰۳:۳۰ hourly 1 http://wordpress.org/?v=4.2.2 http://www.sourehcinema.ir/?p=68052#comment-3053 Sun, 28 Feb 2016 22:54:41 +0000 http://www.sourehcinema.ir/?p=68052#comment-3053 انا لله و انا الیه راجعون.
مرحوم فرج الله سلحشور ، همچنانکه همه ی دوستان نزدیکش می گویند:” ،مصداق عینی هنرمند انقلابی و متعهد بود. و اگرچه زبانی تند داشت و در بیان اندیشه‌های ارزشی، خودسانسوری نمی‌کرد اما کسانی که او را می‌شناختند می‌دانستند چه روحیه ظریف و احساساتی دارد و…” باید عرض کنم که نه تنها سینمای دینی، بلکه سینمای ایران، یکی از کارگردان های انقلابی مؤمن به ارزش های اسلامی و ایرانی خود را از دست داد. متاسفانه ، من به دلیل نبودن در ایران، امکان حضور در تشییع جنازه ی این انسان شریف مؤمن و متعهد را پیدانکردم، اما ، دور از انتظار نیست که مردم ، انتظار دیدن همکاران سینما یی و تئاتری این مرد بزرگ را در تشییع جنازه ی او و در کنار خود داشته باشند و حتما، بزرگواران سینما و تئاتر به این خواست انسانی، دینی و عقلانی ، پاسخ مثبت داده اند.؛همچنانکه اگر مرحوم سلحشور حیات می داشت و یکی از آن بزرگان به لقاالله می پیوست، مطمئنا ، – جدا از هر اختلاف نظری که در حوزه ی کاری با آنها داشت- به این خواسته ی انسانی، دینی و عقلانی لبیک می گفت ؛ چرا که بر اساس ارزش های دینی،” ان لحسنات یذهبن السیئات – بی گمان ، نیکی ها، بدی ها را می زدایند- سوره هود. آیه ۱۱۴″.
دیگر اینکه ، اگر مرحوم سلحشور هنوز حیات می داشت،، اگرچه خودش به این تقسیم بندی ها ی اصول گرا و اصلاح طلب اعتقاد نداشت- اما به دلیل خصلت هنرمندانه و آن روح ظریف و فهم عمیقی که ازنظام دینی ما داشت، دور از انتظار نبود که آرزو کند ای کاش اصول گرایان، به دلیل رای بالایی که اصلاح طلبان در تهران آورده اند و اصلاح طلبان هم به دلیل رای بالایی که اصول گرایان در شهرستان ها آورده اند، به همدیگر تبریک بگویند و انانیت خود را فراموش کنند و به عنوان خادمان نظام، دست در دست هم، متحد و متعهد بنشینند و فکر کنندکه این چنین آرائی که تهران را از دیگر مناطق کشور جدامی کند، چه معنائی دارد و حامل چه پیامی از طرف مردم برای نظام است؟ ! و براساس همین نگاه، دور از واقعیت نباید باشد که فکر کنیم مرحوم سلحشور، همین نگاه را نسبت به سینما و تئاتر داشت و آرزو می کرد که افراد چند حوزه ی سینمائی ” دینی، ایدئولوژیک، روشنفکری، معلق و بساز بفروشی- تقسیم بندی از راقم این سطور است-“، بیایند دست به دست همدیگر بدهند و متحد و متعهد بنشینند و فکر کنند که دلیل روی گرداندندن مردم از سینما چیست و با این رفتارشان دارند چه پیامی به دولتمندان و هنرمندان این دو حوزه می دهند. اما، همان زبان تندو پنهان نکردن اندیشه های ارزشی اش، باعث می شد که این سوء تفاهم پیش بیاید که او انواع دیگر سینما را به جز سینمای دینی بر نمی تابدو سینمای بساز و بفروش هم در این میان ، آتش بیار معرکه بود و بر آن سوء تفاهم می افزود و نمی گذاشت که صدای واقعی آن مرحوم به گوش دیگر ان به همان معنایی برسد که منظور آن مرحوم بود. خدای رحمتش کند. انا لله و انا علیه راجعون .

]]>