دقیقا مشکل ایستاده در غبار را باید در نگاه مهدویان جستجو کرد … چرا حاتمی کیا تصویری نشان میدهد که مردم احساس عذاب وجدان و ظلم به شخصیت حاج حیدر و امثال اومیکنند ولی مهدویان فیلمی میسازد که ابرقهرمانی چون متوسلیان را همچون یک بسیجی شهید که شخصیتی ضد قهرمان دارد نشان میدهد.
چرا کار این دو برعکس هم است؟ … یکی از محافظ معمولی قهرمان میسازد و دیگری از قهرمانی انسانی معمولی ؟
چون نگاه آنها و هدفشان متفاوت است
حاتمی کیا به دنبال آرمان است و نگرانی از دست رفتنش را به جامعه تسری میدهد ولی مهدویان به دنبال باور مخاطب کم اطلاع است و نگران است مبادا او همراه نشود …
حاتمی کیا مخاطب را در سطح آرمان های والای یک شخصیت بالا میکشد و مهدویان شخصیت آرمانگرا را در سطح جایگاه مخاطب شعار زده پایین می آورد .
حاتمی کیا دغدغه مند است ولی مهدویان عافیت طلب .