<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"
	xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/"
	xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/"
	xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom"
	xmlns:sy="http://purl.org/rss/1.0/modules/syndication/"
	
	>
<channel>
	<title>دیدگاه‌ها برای: وقتی سیاست‌زدگی باعث تن دادن به «بیانیه تصویری» به جای «سینما» می‌شود/ نقد «محمدتقی فهیم» بر «لانتوری»</title>
	<atom:link href="http://www.sourehcinema.ir/?feed=rss2&#038;p=76398" rel="self" type="application/rss+xml" />
	<link>http://www.sourehcinema.ir/?p=76398</link>
	<description>پایگاه خبری-تحلیلی سینمای ایران و جهان</description>
	<lastBuildDate>س، ۴ ارد ۱۴۰۳ ۰۴::۰۵:۵۷ +۰۳:۳۰</lastBuildDate>
	<sy:updatePeriod>hourly</sy:updatePeriod>
	<sy:updateFrequency>1</sy:updateFrequency>
	<generator>http://wordpress.org/?v=4.2.2</generator>
	<item>
		<title>با: علیرضا جاویدعربشاهی</title>
		<link>http://www.sourehcinema.ir/?p=76398#comment-7358</link>
		<dc:creator><![CDATA[علیرضا جاویدعربشاهی]]></dc:creator>
		<pubDate>Sat, 13 Aug 2016 09:39:53 +0000</pubDate>
		<guid isPermaLink="false">http://www.sourehcinema.ir/?p=76398#comment-7358</guid>
		<description><![CDATA[لانتوری را فقط یک‌بار دیدم و بس! لانتوری سومین فیلم رضا دُرمیشیان پس از بغض (۱۳۹۰) و عصبانی نیستم (۱۳۹۲) است و مانند دو اثر قبلیش،فیلمی اجتماعی است.
دُرمیشیان در فیلم لانتوری بیشتر از آنی که به‌صورت حرفه‌ای سوژه‌ی اصلی خود که اسیدپاشی است را پرداخت کرده باشد بیشتر به تریبون اعتراضی برای توقیف “عصبانی نیستم” بدل شده است! آوردن عباراتی «گوجه‌فرنگی»، «دلواپس» و «آقازاده رانت‌خوار» در این فیلم بیشتر از آنی که جزئی از سناریوی فیلم باشد بیشتر تمسخر منتقدان فیلم توقیف‌شده‌ی قبلی ِ او و احتمالاً منتقدین آخرین ساخته‌اش است!

هرچند که در خصوص «اسیدپاشی» نیز سطحی‌نگری بسیار در این فیلم صورت پذیرفته است! بخشش اسیدپاش! موضوعی که فقط به‌صورت احساسی به آن پرداخته‌شده است و چند صحنه از صورت اسیدپاشی شده برای اینکه تماشای این فیلم به افراد زیر ۱۶ سال توصیه نشود! همین…]]></description>
		<content:encoded><![CDATA[<p>لانتوری را فقط یک‌بار دیدم و بس! لانتوری سومین فیلم رضا دُرمیشیان پس از بغض (۱۳۹۰) و عصبانی نیستم (۱۳۹۲) است و مانند دو اثر قبلیش،فیلمی اجتماعی است.<br />
دُرمیشیان در فیلم لانتوری بیشتر از آنی که به‌صورت حرفه‌ای سوژه‌ی اصلی خود که اسیدپاشی است را پرداخت کرده باشد بیشتر به تریبون اعتراضی برای توقیف “عصبانی نیستم” بدل شده است! آوردن عباراتی «گوجه‌فرنگی»، «دلواپس» و «آقازاده رانت‌خوار» در این فیلم بیشتر از آنی که جزئی از سناریوی فیلم باشد بیشتر تمسخر منتقدان فیلم توقیف‌شده‌ی قبلی ِ او و احتمالاً منتقدین آخرین ساخته‌اش است!</p>
<p>هرچند که در خصوص «اسیدپاشی» نیز سطحی‌نگری بسیار در این فیلم صورت پذیرفته است! بخشش اسیدپاش! موضوعی که فقط به‌صورت احساسی به آن پرداخته‌شده است و چند صحنه از صورت اسیدپاشی شده برای اینکه تماشای این فیلم به افراد زیر ۱۶ سال توصیه نشود! همین…</p>
]]></content:encoded>
	</item>
</channel>
</rss>
