منانی دوبله حرفه ای را از سال ۱۳۴۰، گویندگی در رادیو را از سال ۱۳۴۲ و مدیریت دوبلاژ را از سال ۱۳۴۳ شروع کرد و در سن ۷۸ سالگی همچنان پرانرزی و باانگیزه در حال فعالیت است. این هنرمند پیشکسوت نخستین منبع مدون تاریخ دوبله ایران را با نام «سرگذشت دوبلهٔ ایران و صداهای ماندگارش» نوشته است. این اثر که نگارش آن ۱۷ سال به طول انجامید به چگونگی، چرایی و زمان ورود دوبله به ایران می‌پردازد. او همچنین کتاب فن بیان و گویندگی در صدا و سیما را نگاشته است. علاوه بر همکاری اکبر منانی با صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران او و چنگیز جلیلوند در زمینه تدریس دوره های دوبله نیز در مدرسه عالی رسانه فعالیت دارند و با پرورش نسل جدید دوبلور و گوینده ها این صنعت را بیش از پیش قدرتمند نگاه خواهند داشت.

صداپیشه آقای خوشبین در برنامه رادیویی «صبح جمعه با شما» درباره کیفیت آثار خارجی که رسانه ملی در چند سال اخیر پخش می کند، گفت: به نظر من فیلم بد وجود ندارد و همه فیلم ها خوب هستند. بسیاری به فیلم های کره ای انتقاد می کنند اما ممکن است به خاطر موقعیت های فرهنگی و جغرافیایی برخی آثار خیلی خوشایند ما نباشند اما بد نیستند. این کار دوبله است که باید بیشتر دقت کند تا جلوه های فیلم نشان داده شود.

وی همچنین درباره حضور جوانان علاقمند به این هنر عنوان کرد: دوبله شغل کوچکی است که گستره ندارد اما همین شغل کوچک در سال های اخیر پر از متقاضی شده که نسبت به تعداد بسیار کم فیلم ها امکان فعالیت را پایین می آورد. از طرفی کلاس هایی تشکیل می شود که دوبلور بپروراند اما من اعتقادی به کلاس دوبله ندارم. دوبله با گویندگی فرق دارد. گویندگی را میتوان سر کلاس آموزش دید اما محل یادگیری دوبله در استودیو است و همه اینها با داشتن ظرفیت های اولیه و استعداد ذاتی شکل می گیرد. البته مهمتر از همه اینها صبوری و تحمل است. من ۶۰ سال پیش که وارد شدم بیش از دو سال فقط نگاه می کردم و همان صبوری ها من را به اینجا رساند اما امروز جوانان تا از راه می رسند می خواهند پشت میز بنشینند و گویندگی کنند. حق هم دارند چون بیکاری آزارشان می دهد.

منانی اظهار کرد: نمیدانم دوبله چه جلوه ای دارد که همه طالب آن می شوند. من خود همیشه تعجب می کنم در شرایطی که حرفه های خیلی بهتر از دوبله وجود دارد چرا انقدر علاقمند به این رشته زیاد است. رشته ای که نه از نظر اقتصادی خوب است نه بازار کار دارد. برای همین هم عشق و تمرین شبانه روزی و تحمل می خواهد که جوانان امروز حال و حوصله اش را ندارند. می گویند درها بسته است و قدیمی ها کسی را راه نمی دهند اما اتفاقا راه باز است ولی شرایط دیگر مثل قدیم نیست.

دوبلور صدای فرانک در مجموعه «پرستاران» اشاره کرد: متاسفانه اوضاع از نظر اقتصادی خوب نیست. می توان از طریق گویندگی درآمدزایی کرد اما واقعا شرایط و محیطی که فرد در آن قرار می گیرد خیلی مهم است. من این روزها کنار نشسته ام و قدرت گذشته را ندارم اما به خاطر همان تمرین ها هنوز از پس کار برمی آیم. علاقه تنها کافی نیست و جوانان باید گویندگی را شغل دوم خود کنند. مگر در سال چند فیلم دوبله می شود؟ امروزه گویندگان درجه یک ماهی دو روز هم کار نمی کنند.

اکبر منانی افزود: متاسفانه نه رسانه ملی و نه رسانه های دیگر هیچ کدام به دوبلور ها کمک نمی کنند. همه جا دنبال چهره و بازیگران هستند در صورتی که زحمت دوبله خیلی بیشتر است. افراد زیادی در همین سینما هستند که اول سراغ گویندگی آمدند اما چون کار برای شان سخت بود به بازیگری کشیده شدند. گویندگان را کسی نمی شناسد چون رسانه ها نسبت به دوبلور ها بی اعتنا هستند. خیلی کسی به این نکته توجه ندارد که فیلم را گوینده زنده می کند. دوبله خوب می تواند کاراکتر بی جان انیمیشن و بازیگر خارجی زبان را برای مخاطب دلنشین کند و برعکس.

وی با اشاره به اینکه مسایل اقتصادی همه چیز را تحت تاثیر قرار می دهد، بیان کرد: هیچ نهاد و ارگانی در حوزه دوبله کاری نمی کند. هیچ رسانه ای به خصوص رسانه ملی به حرفه ما توجه ندارد. دستمزدها کم و مشکلات زیاد است. همیشه صحبت هایی می شود اما واقعا انقد کم است که هرچقدر هم اضافه شود راهگشا نیست. من خیلی درباره مسایل مالی دلم نمی خواهد حرف بزنم اما دوبلورها مظلومترین در عالم هنر هستند درصورتی که مبنای برنامه سرگرمی تلویزیون فیلم و انیمیشن است. هنوز برخی فیلم های ایرانی دوبله می شوند که اتفاقا خیلی هم خوب است چون برخی بازیگران در ادای دیالوگ واقعا فاجعه هستند.

اکبر منانی در پایان گفت: گویندگی و دوبله زیباترین کار دنیاست و تنها عشق باعث می شود مشکلات بی شمار آن قابل تحمل شود. صحبت و بیان درست یک امر مهم و ارزشمند است به شرطی که قدر آن در جامعه دانسته شود.

نوشته رسانه ملی در مظلومیت دوبله مقصر است/ گویندگان را کسی نمی‌شناسد چون همه بازیگر دوست دارند اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

عباس عسگری کارگردان انیمیشن «لوپتو» در ابتدای مراسم با اشاره به اینکه تیم برگزاری این اثر از اهالی کرمان هستند، گفت: کلمه لوپتو به معنی لعبت یعنی عروسک است و در کرمان بسیار استفاده می شود. این اثر به مدت ۲ سال با یک تیم حرفه ای و کاربلد دنبال شد که از لحاظ تکنیکی در سطح بالایی قرار دارند.

وی افزود: یکی دیگر از ویژگی های اصلی این انیمیشن صدای خاطره انگیز پیشکسوتان دوبله است که من شخصا بسیار از شنیدن شان لذت می برم. امیدوارم این انیمیشن زمان اکران از فروش قابل توجهی برخوردار شود و کودکان این نسل دوباره به دیدن کارهای سینمای ایران علاقه نشان دهند. در حال حاضر «فیلشاه» نماینده سینمای کودک است که با فروش ۴ میلیاردی خود ما را هم امیدوار کرده است.

در ادامه محمدحسین صادقی تهیه کننده این اثر نیز بیان کرد: انیمیشن «لوپتو» یک تیم ۳۰ نفره دارد که در بخش صدا با دوبلورهای پیشکسوت و تراز اول همکاری خوبی را رقم زده است. این اثر یکی از سخت ترین پروژه های زندگی من بود و به عشق بچه های ایران ساخته شد. ما با کارتون هایی بزرگ شدیم که تولید کشورهای دیگر بوده و هیچ ارتباطی با فرهنگ ما نداشتند.

وی ادامه داد: ما تلاش می کنیم تا بعد از این کاراکترهای ایرانی را برای بچه ها خاطره ساز کنیم. این انیمیشن قصه ای جذاب دارد و از قصه ها و معاری ایرانی الهام گرفته است که در ترکیب با فضایی هنری و فانتزی بنا دارد لحظاتی مفرح و دیدنی را برای تماشاگر خلق کند.

احسان کاوه دیگر تهیه کننده این اثر و مدیر مرکز تلویزیون و انیمیشن حوزه هنری نیز اظهار کرد: بر اساس راهبردهایی که حوزه هنری در نظر گرفته است انیمیشن باید به یک هنر-صنعت تبدیل شود تا جایی که بتواند مشکل اشتغال را حل کند. ما این روزهای در شهرهای مختلف درگیر معضلات جدیدی هستیم. برایم مهم بود درباره بحران آب که این روزها به خصوص در شهر کرمان نمود بیشتری دارد اثری بسازیم.

کاوه بیان کرد: این معضلات کاهی باعث مهاجرت بمیان یک منطقه به مناطق دیگر می شود. اگر بتوانیم کاری کنیم تا این تولیدات سراسری شود شاید بتوانیم برخی از مسایل را با کمک یکدیگر حل کنیم. با شناخت شرکت فراسوی ابعاد، انیمیشن «لوپتو» تولید شد و با همکاری تیم انیمیشن خراسان رضوی هم «آقای گوزن» را به تولید رساندیم که مورد تقدیر جشواره فجر نیز قرار گرفت و در جشواره انسی نیز پذیرفته شده است. امیدواریم که بتوانیم با یافتن سرمایه گذار خارجی انیمیشن را به بُعد اقتصادی خود نزدیکتر کنیم.

وی اشاره کرد: شخصیت های این اثر قابلیت دارند تا بعدا از دل هر کدام خرده داستان هایی متولد شده و سوژه یک فیلم یا سریال مستقل شوند. برای هر یک از این پروژه ها برنامه اقتصادی تعریف شده است و امیدواریم بتوانیم این پروژه ها را در استان های مختلف به اجرا درآوریم.

سعید شیخ‌زاده دیگر مهمان این مراسم نیز بیان کرد: ما نسلی بودیم که چوب استاد را بیش از مهر شان تجربه کردیم به همین خاطر امروز نسل خوبی در دوبله پرورش پیدا کرد امیدوارم شرایط اقتصادی و اجتماعی اجازه دهد که ما هم بتوانیم بر نسل های آینده چنین تاثیری بگذاریم.

وی افزود: ابتدا کلمه لوپتو برایم سخت بود اما بعد که متوجه معنی شدم بسیار خوشم آمد و گفتم کاش آنها که به فرهنگستان ادبیات و زبان فارسی توجه دارند کمی دایره تحقیقات شان را وسیع تر می کردند و به جای عبارات ترکیبی مثل اسباب بازی از واژه هم معنی آن یعنی لوپتو استفاده می کردند. این انیمیشن می تواند راه «فیلمشاه» را در جذب مخاطب ادامه دهد ولی یادمان باشد هیچکس با هزینه شخصی نمیتواند انیمیشن بسازد بلکه ارگان ها هستند که باید حمایت کنند.

وی همچنین در تقدیر از مقام اکبر منانی پیشکسوت دوبله گفت: درس هایی که استادانی چون اکبر منانی به ما دادند امروز سطح دوبله پیشرفت کرده است. این صدا ها ماندگارند چون در خاطر مردم جای گرفته اند ولی متاسفانه در همین عالم هنر هم قدرشان را آنطور که باید نمیدانیم. چه بسیار بازیگرانی که به واسطه صدای این عزیزان جایزه گرفته اند اما هیچ نامی از اینها برده نشد. در صورتی که حتما خللی در صدا وجود داشته که در این عصر و زمانه به جای صدای شان از دوبلور استفاده کرده اند.

وی عنوان کرد: اکبر منانی پدر دوبله انیمیشن ایران است و به خیلی از شخصیت های حقیقی مثل «پوآرو» و کارتونی مثل زبل خان جان و هویت بخشیده است. امیدوارم جامعه هنر بعد از این بیشتر قدر عزیزان پیشکسوت را بداند.

پس از این سخنان و پخش کلیپی از پشت صحنه این انیمیشن اکبر منانی روی صحنه آمد و بیان کرد: در این ۶۰ سالی که مشغول کار هستم این دومین بار است که در چنین جمعی شرکت می کنم. شاید دوبلور باشم اما ناطق خوبی نیستم. من اولین کسی بودم که انیمیشن دوبله کردم زمانیکه کسی چنین تجربه ای نداشت.

سال ۱۳۳۳۹ کارتونی به نام «کیمبا» به ایران آمد که بعدها از روی آن انیمیشن هایی چون «شیرشاه» ساخته شد و من جای بچه آهو صحبت می کردم. پس از آن هم در انیمیشن «عصر حجر» صحبت کردم و تا امروز کارتون های بسیاری را گفتم. البته در ۱۲ سال اخیر کم کارتر شدم. گویندگان جوان دوبله باید بدانند کار دوبله انیمیشن از فیلم خیلی سخت تر است و واقعا باید با همه احساس شان به کاراکترها جان بدهند.

وی در پایان  اشاره کرد: قدیم ها به فروش کمتر توجه می کردیم و همه عشق مان کار کردن بود. شبانه روز کار می کردیم و به جرات می توانم بگویم من ۲۰۰ سال کاری کار کرده ام. به نظر من گویندگان مظلوم هستند و خیلی به آنها توجه نمی شود تنها خوشحالی ما این است که در دل مردم هستیم و آنها همیشه به ما لطف دارند.

نوشته کاش به جای اسباب‌بازی از واژه «لوپتو» استفاده می‌کردیم/ اکبر منانی پدر دوبله انیمیشن است اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.