وی با اشاره به اینکه تغییر شکل پخش سریال ها از هفتگی به هر شبی و ظهور شبکه های اجتماعی در شناخته شدن بازیگر تاثیرگذار است، گفت: به عنوان یک مخاطب تلویزیونی قصه «رهایم نکن» برای من جالب است چون تو را در موقعیت هایی قرار می دهد که در ادامه تصورش نمی کردی. از حاج رسول گرفته تا دیگر شخصیت ها، همه را به مرور در شرایطی متفاوت با واکنش های متفاوت می بینید. مخاطب با دیدن چند قسمت اول احساس می کند شناخت نسبی از کاراکترها پیدا کرده اما یکباره قصه به سمتی می رود که انتظارش را ندارد. رابطه یحیی با فرناز یا آذر و رسول می تواند مثال خوبی برای این نکته باشد.

بهشاد همچنین در مورد نقش خود بیان کرد: نوع روایت این مجموعه به شکلی است که شما می توانید خودتان را جای شخصیت ها قرار داده و به این فکر کنید که اگر جای آنها بودید چه می کردید. با وجود اینکه برخی می گفتند نقش یحیی خیلی مثبت است اما من او را خیلی دوست داشتم. مطمئنا اگر شما هم در درون تان جستجو کنید توانایی دیدن این آدم را در خود پیدا می کنید یا اگر به اطراف تان دقیقتر شوید چنین افرادی را حتما خواهید دید.

وی افزود: در واقع می خواهم این نکته را بگویم که یحیی فرشته نیست او از جنس مردم خودمان است. همانطور که همیشه چارچوب ها و خط قرمزهای خودش را دارد ولی حرمت نان و نمک را می شناسد و لذت های شخصی خود را در دنیای سینما و ورزش دنبال می کند. شاید در مقابل بی احترامی ها سکوت کند اما جایی که طرف مقابل از حد خود فراتر رود او هم واکنش نشان می دهد.

این بازیگر که اولین تجربه همکاری با محمدمهدی عسگرپور را پشت سر گذرانده است، درباره حضورش در این مجموعه عنوان کرد: کار کردن با آقای عسگرپور تجربه فوق العاده ای بود نحوه کارگردانی و برخوردشان خاطرات شیرینی را از این سریال به جا گذاشت. من در این پروژه به غیر از تهیه کننده و مدیر تولید که ۷ سال پیش با آنها تله فیلم کار کرده بودم با دیگر عوامل همکاری نداشتم. همکاری با گروه بازیگران هم فوق العاده بود.

بابک بهشاد ادامه داد: لحظاتی که با امین تارخ بازی داشتم اگرچه زیاد نبود اما بسیاره بهره بردم. نقش های مقابل من بیشتر دنیا مدنی و نیما شعبان نژاد بودند. با برخی دیگر هم شاید سکانس مشترک نداشتم اما از حضور و هنرمندی شان لذت بردم مثل علیرضا استادی که سابقه آشنایی من با ایشان به سال های قبل برمی گردد.

وی در پایان گفت: خوشبختانه مردم به دیدن سریال در ماه مبارک رمضان عادت کرده اند و به نظرم این دورهمی بعد از افطار خیلی خوب است. از اینکه سعی داریم اتفاق های خوب را تبدیل به عادت کنیم خوشحالم. توجه و استقبال مخاطبان از کاری خوب یعنی حمایت از تولید ملی. بنابراین اگر تولید چنین آثاری بیشتر شود هنرمندان ما هم پرکار تر شده و توجه بیشتری به تلویزیون نشان می دهند چون همیشه استقبال از کار خوب زیاد است.

نوشته قصه «رهایم نکن» مثل خود زندگی است/ یحیی فرشته نیست اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

سوره سینما- آنهایی که مجموعه «راه بی‌پایان» را دیده‌اند بابک بهشاد را به یاد دارند. در آن مجموعه که بخشی از زندگی و دغدغه‌های نسل جوان را روایت می‌کرد، بهشاد در کنار هومن سیدی و سایر بازیگران حضویری قابل توجه داشت. او با بازی در نقش یکی از مهمترین شخصیت‌های «عصر یخبندان» نشان داد که می تواند سیمایی متفاوت با جوان آرام «راه بی‌پایان» داشته باشد. با این بازیگر درباره ویژگی‌های نقش فرهاد، امتیازهای «عصر یخبندان» و همکاری با مصطفی کیایی در «عصر یخبندان» صحبت کردیم.

در ابتدا مروری داشته باشیم از آغاز فعالیت‌هایتان تا الان؟

بابک بهشاد: من از سال های پیش بازیگری را با تئاتر دانشجویی شروع کردم اما به طور حرفه ای از سال ۸۳ به موسسه کارنامه رفتم و دوره های بازیگری، کارگردانی تئاتر و نمایشنامه‌نویسی را در این موسسه گذراندم. طی این مدت هم با پارسا پیروزفر در تئاتر همکاری کردم تا اینکه سال ۸۵ با سریال «راه بی‌پایان» به کارگردانی همایون اسعدیان به تلویزیون رفتم. البته قبل از آن در مجموعه «در چشم باد» نقشی کوتاه ایفا کردم. در سینما هم در«خط ویژه» و «عصر یخبندان» با مصطفی کیایی همکاری داشتم و سال گذشته نقشی کوتاه در فیلم «اعترافات ذهن خطرناک من» ساخته هومن سیدی بازی کردم.

دلیل قبول نقش فرهاد به آشنایی‌تان با مصطفی کیایی بر می‌گردد؟

حضورم در «خط ویژه» مقدمه ای شد تا در «عصر یخبندان» با این که نقش کوتاهی داشتم بازی کنم ولی دلیل اصلی خود فیلمنامه بود. زمانی که کار را خواندم از کاراکتر فرهاد خیلی خوشم آمد و احساس کردم می تواند متفاوت باشد چون از جنس آدم هایی بود که در شرایط اجتماعی حال حاضر متاسفانه وجود دارند و کم نیستند. تضادی که در شخصیت او وجود داشت برایم جالب بود. از طرفی دست به انجام کارهایی می زد که احساس می کرد حقش است و بابت شان عذاب وجدانی نداشت و از طرف دیگر مساله وفاداری و توجه به همسر برایش مهم بود. فرهاد در سکانسی که مقابل بابک قرار میگیرد احساس گناه نمی کند و به نظرش خیلی خوب می تواند همه چیز را مدیریت کند. در کنار همه اینها بازیگرانی در این فیلم حضور داشتند که بودن در کنارشان باعث افتخار است خصوصا فرهاد اصلانی عزیز که هربار همکاری من با او مثل ورکشاپ بازیگری می‌ماند.

به صراحت و بی پروایی نقش شما کمتر در سینما پرداخته شده هراسی از حذف این کاراکتر نداشتید؟

شاید از ذهن من هم گذشته بود که ممکن است این اتفاق بیفتد اما خوشبختانه مسوولان درست تصمیم گرفتند و نگرش درستی نسبت به فیلم داشتند. اساسا برای حل یک مساله صورت مساله را نمی توان پاک کرد ما نمی توانیم انکار کنیم در جامعه ما چنین موضوعی وجود ندارد ولی نگاه درست کارگردان موجب شد فرهاد درست دیده شود. به طور کل در کارهای هنری اگر هنرمند در عرصه دیده شدن قرار نگیرد دردآور و ناخوشایند است. فکر می کنم بیشتر از من برای کیایی سخت می شد چون نویسنده و کارگردان بود، سخت می‌شد کاراکتری که خلق کرده را از فیلمش جدا کنند. ولی خوشحالم که مسئولان به ما اعتماد کردند.

در مقام بازیگر کار با کیایی چطور بود؟

همکاری با او واقعا لذت بخش است. کیایی از آن جنس کارگردان‌هایی است که می داند چطور با بازیگر برخورد کند و از او بازی بگیرد. علاوه بر دو فیلم اولش که کاملا در ژانر کمدی قرار داشتند در «خط ویژه» و به خصوص«عصر یخبندان» با وجود اینکه داستانی تلخ را روایت می‌کند اما لحظاتی دارد که هم از کاراکتر و هم مخاطب خنده می‌گیرد. به همین خاطر نوع نگاهش را دوست دارم و احساس می کنم بر اساس واقعیت های زندگی فیلم می‌سازد. همه ما در زندگی تجربه های تلخی داشتیم که در عین ناراحتی به چیزهای ساده خندیدیم و این واقعیت است. من در ۱۳ سالگی پدرم را از دست دادم حتی در آن روزها اتفاقاتی باعث می‌شد من بخندم و در مقابل لحظات بسیار شادی پیش آمد که در عین لذت یاد پدر افتادم و بغض کردم.

به عنوان مخاطب «عصر یخبندان» را چطور ارزیابی می‌کنید؟

فارغ از اینکه بازیگر فیلم هستم و کارگردان را دوست دارم از فیلم دفاع می کنم چون حرفش درست است. نوع برخوردی که بابک با زندگیش می کند از جنس رفتاری است که طیف زیادی از مردم ما در مواجهه با چنین مشکلی انجام می دهند. خوشبختانه درک مردم و سطح فکرشان تغییر کرده و با این گونه مسایل بهتر برخورد می کنند. این اتفاق شاید برای هر آدمی بیفتد. من و شما هم مستثنی نیستیم.

در رابطه با کاراکتر فرهاد هم همین نظر را دارید؟

درباره فرهاد هم نظرم همین است. من فرهاد را هیولا نمی‌بینم چون شخصیتی است که در دنیای واقعی وجود دارد. در محافل هنری و مراسم‌هایی که با دوستان و همکارانمان به بهانه اکران فیلم روبرو می‌شوم گاهی لطف دارند و از من تعریف می‌کنند، اما معمولا به شوخی می‌گویند امیدواریم در زندگی واقعی خودت اینطور نباشی. قطعا من هم امیدوارم هیچکدام ما اینطور نباشیم اما کمی دلگیر می شوم چون به نظرم نباید فرهاد را اینقدر هیولا دید. فرهاد نماینده افرادی است که با یک تفکر اشتباه زندگی می‌کنند ولی در جامعه این قبیل افراد بسیار زیادند.

نوشته فرهاد هیولا نیست/ دیده نشدن دردآور است اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.