قسمت جدید این برنامه جمعه شب ۳۰ بهمن ماه ساعت ۲۳:۲۵ به صورت زنده پخش خواهد شد.

برنامه «هفت» با اجرا، سردبیری و تهیه کنندگی بهروز افخمی و با حضور رسول صدرعاملی و مسعود فراستی به عنوان میزبان هر هفته جمعه شب ها از شبکه سه سیما پخش می شود.

نوشته برنامه سینمایی «هفت» زنده می‌ماند اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

بیگ بنگ دیجیتال

افخمی ادامه داد: امشب راجع به تحول دیجیتال صحبت می کنیم. دوره نگاتیو دیگر تمام شده است. ما می خواهیم به آن چیزی بپردازیم که تورج منصوری به آن بیگ بنگ دیجیتال می گوید.

در ادامه برنامه و در بخش «گزارش اقلیت» تورج منصوری، میهمان بهروز افخمی شد. وی درخصوص تحول دیجیتال گفت: تشکر از اینکه چنین فرصتی فراهم شد تا من این صحبت ها را بکنم و متاسف بودم که چرا کسی نمی خواهد درباره این بیگ بنگ دیجیتال صحبت کند. درواقع این تحول تازه شروع شده است و بشر به زودی تحت تاثیر آن قرار می گیرد. یک گیجی بشر را فراهم گرفته است و خود نمی داند چه رخ داده است. مثلا در غرب می بینیم به سمت ویژوال افکت رفته اند و جهت نگاه قالب های طراحی شده داستانی را به سمت ویژوال افکت کرده اند؛ چه به صورت انیمیشن سه بعدی و چه به صورت ترکیب ویژوال در صحنه های واقعی یا نیمه انیمیشن. چیزی که روزگاری در سینما گران بود و نمی توانستید به راحتی شخصی را از بک گراند جدا کنید و در صحنه ای دیگر جای دهید. اما امروز تمام این رویدادها را شما می توانید در پشت یک دوربین دیجیتال به سادگی انجام دهید.

تحول دیجیتال جلوتر از سینمای دنیا است

این فیلمبردار باسابقه افزود: فیلمسازی دنیا هنوز خود را برای موضوعی به نام سینمای دیجیتال آماده نکرده است و تحول دیجیتال جلوتر از سینمای دنیا است. سینمای ایران نیز به مراتب از دنیا بسیار عقب تر است و مسئولین ما با یک شوک روبرو شدند. در دنیا این اتفاق تدریجی اتفاق افتاد و این تجربه آرام آرام به نسل جدید منتقل شد. اما این تغییر در این بسیار یکباره و بدون هیچ فهم و تجربه ای بود.

تکنولوژی دیجیتال محدودیت ها را زوده است

وی ادامه داد: فیلمبردار وظیفه اش تصویرگرفتن فیلمنامه نیست. وظیفه فیلمبردار این است که آن سفیدی های میان متن فیلمنامه را نمایش دهد. در این صورت روح فیلمنامه را به نمایش کشیده نه شکل آن را. برخلاف تصور برخی امروزه ابزار دیجیتال به من امکانات بیشتر می دهد و محدودیت ها را زوده تا چند لایه به کارم اضافه کنم. مثل نقاشی که برای تکمیل نقاشی خود مدام به روی بوم لایه های رنگی جدید ایجاد می کند. اتفاقی که در نگاتیو ممکن نبود.

دوران نگاتیو تمام شده است

منصوری ادامه داد: باید بپذیریم که دوران نگاتیو تمام شده است و اگر کسی روی نکاتیو کار می کند برای موزه ها است و بسیار گران. باید بپذیریم این دنیای ما است و دنیا به عقب باز نمی گردد. باید با آن جلو رفت. نگاتیو دیگر تنها یک نوستالژی است.

این فیلمبردار در ادامه درخصوص سینمای جدید گفت: بشری که امروز همه چیز برای او راحت شده است ترجیح می دهد فیلم های سینما را در خانه ببیند، چون به دور از سرو صدا با لباس راحتی و نگرانی جای پارک و خرج کمتر فیلم می بیند. مشکلات فعلی سالن های سینمای ما را نیز تحمل نمی کند. اما یک احساس درونی به من می گوید سالن سینما نمی میرد و همین مناسبات فیلم دیدن جمعی در سالن سینما پا برجا می ماند. اگر بتوانیم فیلمی بسازیم که خصوصیت یک فیلم سینمایی را داشته باشد و مناسب تماشا در سینما باشد.

ما خود را موظف کرده ایم به مخاطب کوچک روشنفکر سینمایی پاسخ دهیم

در ادامه بهروز افخمی گفت: ما سیطره روشنفکرانه داریم که هنرمند را برای ساختن فیلمی پرمخاطب تحقیر و سرکوب می کند.

منصوری در پاسخ بیان داشت: برای آنکه ما خود را موظف کردیم به این مخاطب کوچک جواب بدهیم در حالی که مخاطب اصلی مردم هستند. ضمن اینکه در سال های اخیر چند مورد فیلم موفق داشته ایم. در دوران دیجیتال که داریم احساس بیگانگی با سینمای گذشته می کنیم، نیاز به این جنس آثار بیشتر است.

سینما در گذشته یک سفره حرمت دار بود

وی در ادامه گفت: سینما در گذشته یک سفره حرمت دار بود. مثل امروز نبود. برای سینما احترام قائل بودند و کسی مثلا به این بهانه که قراردادم به اتمام رسید، کار را نیمه رها نمی کرد و نمی رفت. من گاهی به دوستانم می گویم همه تلخی هایی که امروز افراد در حول و هوش خود احساس می کنند، مسائل کمی برای امثال من شکننده شده و کمی زودرنج شدیم و شاید بی جهت توقع احترام اضافی را داریم و روزگار برایمان تلخ می شود، باید از خودمان بپرسیم چرا سراغ سینما رفتیم و این شغل را اننتخاب کردیم؟ این یک جور عشق است. مشکل ما این است که از یک جایی به بعد حرفه ای شدیم و یادمان رفته که یک هیجان و عشقی ما را به این وادی کشانده و آن عشق بازی بود که نفس کشیدن در دنیای فیلمسازی را برایمان شیرین کرده بود.

افخمی در ادامه گفت: درگیر قمپزدرکردن های روشنفکرانه شده ایم. در صورتی که سینما را کودکان تشکیل داده اند و با حمایت هایشان سینما را زنده کرده اند. فیلم هایی که به جمعیت احترام می گذارند و از این گردهمایی یک جمع بزرگ در سینما استفاده می کنند.

این بود آن سینمایی که می خواستیم بسازیم؟

منصوری بیان داشت: همین شور کودکانه اگر باشد تماشاچی هم دلش برای سالن سینما تنگ می شود و امکان ندارد سینما را ترک کند. ممکن است در پیچ و تاب حوادث، گاهی به خانه اش پناه ببرد، اما در نهایت باز می گردد. گاهی باید از خود پرسید این بود آن جهانی که ما می خواستیم بسازیم؟ این بود آن سینمایی که می خواستیم بسازیم؟ خوب است یک لحظه بایستیم و به این وضعیت نگاهی کنیم. به این ترافیک، این شهر شلوغ، این خشونتی که دارد زیاد می شود، این عشق نورزیدن ها و… . این آنی نیست که ما نشانه گرفته بودیم. سینمایمان نیز همین طور.

در ادامه مسعود فراستی در میز نقد فیلم های خارجی با حضور حسین معززی نیا، منتقد سینما، به نقد و بررسی فیلم سینمایی «سیکاریو» (Sicario) به کارگردانی دنی ویلنو پرداخت.

در ادامه قسمت یازدهم مجموعه داستان مصور «عبود و آیرانوس» با موضوع سیاه نمایی پخش شد و درآن اشاراتی به روند تولید فیلم های سیاسی، ناامیدکننده، خیانت و … سال های اخیر سینمای ایران شد.

به علامت حسن نیت آتش بس دادیم تا ایوبی به «هفت» بیاید

همچنین بهروز افخمی در حاشیه میز خبر «هفت» بیان داشت: ما به علامت حسن نیت اعلام آتش بس دادیم تا آقای ایوبی در هنگام پخش زنده برنامه در حین جشنواره فیلم فجر به برنامه بیایند و امیدواریم که بیایند.

«تنها میان طالبان» در راه بازار آمریکا

محسن اسلام زاده، کارگردان و سلیم غفوری، تهیه کننده مستند جنجالی «تنها میان طالبان» نیز از دیگر میهمانان «هفت» بودند. اسلام زاده در خصوص توزیع این مستند در آمریکا بیان داشت: یک شرکت اتریشی مشتری این فیلم است که اتفاقا پخش کننده فیلم «ارباب حلقه ها» بوده است و در حوزه مستند نیز فعال است. در حال مذاکره هستیم و امیدواریم بتوانیم در آمریکا عرضه کنیم.

وی افزود: اسم فیلم را از ابتدای فیلم انتخاب کردیم. از همان ابتدا که محدودیت های سفر سبب شد تا بنده تنها به میان طالبان بروم و در واقع این شد که من خود به روایت پرداختم.

فیلم پیش فرض های ما را درباره طالبان دچار خدشه می کند

سلیم غفوری در ادامه گفت: فیلم پیش فرض های ما را درباره طالبان دچار خدشه و تغییر می کند. چون ما بی واسطه به تماشای آنها می نشینیم، بدون آنکه به پای تحلیل و تفسیر تحلیل گران سیاسی بنشینیم. یکی از نکات جالب فیلم که با باروهای ما متضاد بود، تفسیر آنها از وهابیت بود. در صورتی که ما متصوریم طالبان و وهابیت در یک سمت و سو هستند، طالبان به ما گفتند آنکه تکفیر می کند وهابیون هستند و ما اهل تکفیر نیستیم! حتی اینها به زیارت قبور امامزادگان می روند و به شفاعت اعتقاد دارند.

کتاب «تنها میان طالبان» به زودی چاپ می شود

اسلام زاده در ادامه گفت: این سفر برای من یک سفر پر استرس بود. شش ماه قبل از سفر دست نوشته های محمدحسین جعفریان را خواندم و تصمیم گرفتم علاوه بر فیلمبرداری، خاطراتم را بنویسم و حالا ان شالله کتاب این سفر نیز چاپ خواهد شد. چون جنس سفر به گونه ای بود که نمی شد تمام احساس را با تصویر به نمایش کشید. نبود برق و بهداشت از بزرگترین سختی های سفر بود. بالاجبار باطری دوربین ها را با باطری ماشین شارژ می کردم. این سختی ها در کنار ترس دستگیری توسط آمریکایی ها بزرگتر بود.

کارگردان مستند «تنها میان طالبان» ادامه داد: برخی انتقاد می کنند چرا جنایات طالبان را به تصویر نکشیدی؟ پاسخ من این است: تلاش ما این بود که روایت تا جایی که می تواند بی واسطه باشد و خیلی در آن دخل و تصرف نکنیم. شاید این نقد آنها درست باشد و ما باید گاهی فلش بک می زدیم به گذشته و… .

کتاب «۱۰ روز با داعش» نوشته یورگن تودنهوفر روزنامه‌نگار آلمانی، کتابی بود که در حین این گفتگو به مخاطبان معرفی شد.

قاسم خانی: کارگردانی ساده تر از آن بود که فکرش را می کردم

در ادامه گزارشی از پشت صحنه فیلم سینمایی «خوب، بد، جلف» اولین تجربه پیمان قاسم‌خانی در عرصه کارگردانی که این روزها در حال تصویربرداری است برای نخستین بار در «هفت» پخش شد. قاسم خانی در این گفتگو گفت: کارگردانی ساده تر از آن چیز بود که فکرش را می کردم و الحمدلله کار به خوبی پیش می رود.

سینماکلاسیک از دیگر بخش های «هفت» بود. افخمی در این بخش به تشریح یکی از سکانس های فیلم سینمایی «دیوانه وار» (Frantic – 1988) به کارگردانی رومن پولانسکی پرداخت.

فراستی: «شاهزاده روم» تکنیک قابل دفاع اما فیلمنامه به شدت ضعیف

بخش پایانی «هفت» میز نقد فیلم های ایرانی بود. مسعود فراستی در حضور هادی محمدیان، کارگردان «شاهزاده روم» به سراغ نقد و بررسی این انیمیشن پرفروش سینمایی رفت و آن را به لحاظ تکنیکی اثری قابل دفاع، اما به لحاظ فیلمنامه به شدت دارای ضعف خواند و گفت: ضعف در فیلمنامه به حدی زیاد است که فیلم را از کمر می اندازد.

دور تازه برنامه سینمایی هفت هر هفته جمعه شب ها با اجرا، سردبیری و تهیه کنندگی بهروز افخمی روی آنتن شبکه سه سیما می رود.

انتهای پیام/.

نوشته منصوری: دوران نگاتیو تمام شده است / سینمای ایران از تحول دیجیتال عقب است / افخمی: به علامت حسن نیت آتش بس دادیم تا ایوبی به «هفت» بیاید اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

در ادامه برنامه حسنعلی اسدی، فیلمبردار برنامه «هفت» و یکی از همکاران منوچهر طیاب در یکی از مستندهای ایشان در خصوص همکاری با وی گفت: ما حدود یک سال و خورده ای با ایشان کار کردیم. و از کویر ورامین شروع کردیم و به دریاچه نمک و کاشان و اصفهان تا خراسان و زاهدان و … تمام کویر لوت و مرکزی را دور زدیم. مسیر تردد بسیار سخت بود. آقای طیاب برای رفتن تصویر از ریگ جن اصرار داشت حتما خود به آنجا برود. می گفت من به بیننده نمی توانم دروغ بگویم باید حتما به ریگ جن بروم. شاید بعدها این فیلم به دست دانشجویان برسد و بخواهند اطلاعات کسب کنند.

وی ادامه داد: یک نکته جالب درخصوص حساسیت کاری آقای طیاب این بود که ایشان خود یکبار این مسیرها را رفته بود و از مناطق عکس گرفته بود. ایشان بعد سر صحنه می گفت این لنز خاص رو ببند و ۱۰ ثانیه پن کن! حتی موسیقی را در ذهن خود بسته بود و می دانست چه می خواهد.

طیاب: برای تحصیل در رشته سینما به من پاسپورت ندادند

در ادامه برنامه و منوچهر طیاب در گفتگو با بهروز افخمی بیان داشت: من و آقای سینایی هم مدرسه بوده ایم و بعد برای ادامه تحصیل به اتریش رفتیم. البته من مجبور شدم در خارج معماری درس بخوانم، چون آن زمان در ایران سال ۱۳۳۷ به من اجازه نمی دادند برای خواندن رشته سینما به خارج بروم و پاسپورت ندادند. گفتند اینها به درد ایران نمی خورد. مرکزی به نام اعزام دانشجویان بود که بایستی پذیرش مان را آنجا ارائه می دادیم تا هم پاسپورت می دادند و هم در مخارج کمک می کردند. رئیس آن مرکز آن زمان گفت سینما، تئاتر و موسیقی که به درد ما نمی خورد باید بروید مهندس شوید. وقتی من به دانشکده سینما در اتریش رفتم گفتند با همه علاقه ای که داری اما زبان آلمانی نمی دانی. به عنوان مستمع آزاد باش تا زبان یاد بگیری. من بعد از سه سال تحصیل در رشته معماری، شروع به تحصیل در رشته سینما کردم.

یکی از استادان منوچهر طیاب در مدرسه ملی سینما در اتریش، فیلمبرادر افسانه ای روس، ادوراد تیسه بوده است. یکی از کسانی است که اصلا خود سینما را به وجود آورده است. طیاب در این باره ادامه داد: تمام اسنادی که در دوران جنگ جهانی دوم از اتریش به آلمان منتقل شده بوده، بعد از جنگ مجدد به اتریش بازگشته بود و انباری از فیلم های مستند تشکیل شده بود. استاد تاریخ هنر من آن زمان خانمی بود که به من گفت اگر می خواهی چیزی یاد بگیری برو به این زیرزمین و بشین این فیلمها را ببین. من ۲ سالی در آن زیرزمین وقت گذاشتم و فیلم ها را دیدم و تفکیک کردم، خوشبختانه علاوه بر اینکه آرشیو فیلم ها هم درست شد، بر من ثابت شد که من جز سینمای مستند کاری دیگری نخواهم کرد. آنجا بود که من تصمیم خود را از ابتدا گرفتم و به این نتیجه رسیدم که فیلم های سینمای تفریحات است.

بهترین ابزار برای حفظ فرهنگ غنی ایران مستند است

این پیشکسوت عرصه مستند بیان داشت: یک کشور با فرهنگی غنی و با این وجود که مردم کتاب خوان نیستند، بهترین وسیله برای حفظ اسناد و در دسترس قرار گرفتن سینمای مستند است. بنابراین روزی که به ایران برگشتم کاملا می دانستم که من در سینمای داستانی کار نخواهم کرد. اولین جایی که در ایران می توانستیم درباره سینما با آنها صحبت کرد، اداره هنرهای زیبا بود. هنوز وزارت ارشاد تشکیل نشده بود. من آنجا فیلم «سفال» و «ریتم» را ساختم.

دولت مستند «به سوی شهر خاموش» قلع و قمع را کرد

وی ادامه داد: همان زمان کلاس های را نیز تشکیل دادیم و هنرجوهایی تربیت کردیم. در دوره یک ساله ای از نقاط مختلف دانشجو گرفتیم که یکی از آنها آقای اصلانی بود که زمینه آشنایی و دوستی ما را نیز فراهم کرد و نتیجه آن، فیلمی به نام «به سوی شهر خاموش» در دزفول که متاسفانه قلع و قمع و سانسور شد. چون مسائلی در آن مطرح می کردیم که دستگاه دولت مایل نبود. مثلا اینکه ما با چه خوش خیالی ساختمانی را خراب می کنیم چون پشت آن مجسمه شاه است و چه معماری زیبایی را نابود می کند به این بهانه که معماری جدید جای آن را بگیرد.

هیچ گاه از ابراهیم گلستان تقلید نکردم

وی درخصوص تاثیر فیلم هایش از ابراهیم گلستان یکی از مستندسازان معروف آن دوره، گفت: من اصلا ایشان را یک بار هم ندیدم و نمی شناختمش. به اضافه اینکه دلیلی برای تقلید نداشتم. من رفته بودم برای خودم رشته سینما خوانده بودم تا حرفی برای گفتن داشتم. اگر بنا بر تقلید داشتم استادانی در دنیا داشتم که می توانستم از آنها تقلید کنم که نکردم! من متوجه شدم آن سینمای مستند اولیه ما همه از ادبیات و شعر آمده بودند و نمی توانستند از نریشن در مستند جدا شوند. در حالی که من جدا شدم. اتفاقا پس از ۳۰ سال کار کردن خودم به ادبیاتی در مستندهایم رسیدم که به زودی در قالب کتاب منتشر خواهم کرد.

سیدحاتمی: «لاک قرمز» رابطه یک دختر نوجوان با خانواده اش است

در ادامه برنامه گزارشی از گفتگو با سیدجلال سیدحاتمی، کارگردان و کامران مجیدی، تهیه کننده فیلم سینمایی «لاک قرمز»، از فیلم های حاضر در بخش «نگاه نو» جشنواره فیلم فجر پخش شد و تصاویری از این فیلم برای نخستین بار به نمایش درآمد.

سیدحاتمی در این گفتگو گفت: فیلم ما در ارتباط با رابطه یک دختر نوجوان با خانواده اش است.

مجیدی نیز بیان داشت: نزدیک به ۴۰ لوکیشن داشتیم که در هر کدام بحث جابجایی مطرح بوده است. و به همین واسطه و فضاسازی که در ذهن کارگردان بود، فیلم پرخرجی بود. امیدوارم این فیلم بتواند در جشنواره دیده شود و بدرخشد.

«هفت» در بخش «سینماکلاسیک» خود یکی از سکانس های فیلم «خرابکاری» (Sabotage) هیچکاک را بررسی کرد. «هفت» در بخش معرفی کتاب خود نیز، کتاب «از چشم غربی» نوشته جوزف کنراد و ترجمه احمد میرعلایی را معرفی کرد.

در ادامه برنامه «هفت» مسعود فراستی در میز نقد خود و در بخش نقد فیلم های خارجی با کامیار محسنین به نقد و بررسی فیلم سینمایی «The Walk» به کارگردانی رابرت زمکیس پرداخت.

فراستی: من از عنوان «این سیب هم برای تو» مشکل دارم تا انتها

همچنین فراستی در بخش نقد فیلم های ایرانی با حضور کیوان امجدیان، منتقد سینما فیلم سینمایی «این سیب هم برای تو» به کارگردانی سیروس الوند را نقد و بررسی کرد.

فراستی در ابتدای گفتگو گفت: من از عنوان این فیلم مشکل دارم تا آخر.

امجدیان: «این سیب هم برای تو» یک فیلم فارسی تمام عیار است

امجدیان نیز بیان داشت: من نیز موافق این فیلم نیستم. یک فیلم فارسی تمام عیار است. منتها واقعیتش این است که سینمای ما به این سینمای پاپیولار احتیاج دارد، اما نه به این سبک! الوند در فیلمهای قبلی نشان داد استاد بهم زدن کلیشه هاست. با برهم زدن برخی کلیشه ها یک تشخصی به فیلم اش می دهد. اما در همه آن فیلمها مخاطب فیلم را باور می کرد، چون شخصیت ها قابل باور بودند نه مثل این فیلم آدم های اتوکشیده و نامشخص بی زمینه ای که فقط پولدارند. من نمی توانم چیزی از آن را باور کنم.

این منتقد ادامه داد: در فیلم های قبلی الوند یک جور عصیان گری و نقد اجتماعی به افراد تازه به دوران رسیده می دیدید. اما در این فیلم هیچ کدام از اینها را ندیدم.

در دورانی که فیلم سازان غرب را یک اتوپیایی معرفی می کنند که می تواند ما را نجات دهد، سیروس الوند قبلا فیلم هایی می ساخت که این هجرت را می شکند و برای امروز هم کارکرد دارد. و این جای تاسف دارد که آن سیروس الوند را امروز به این شکل می بینیم.

فراستی نیز در این خصوص بیان داشت: الوند قبلا کلیشه های فرنگی را می گرفت مثلا هیچکاک را و اینجایی می کرد، اما امروز وضعیت آنقدر خراب است که کلیشه های فیلم فارسی را می گیرد و اینجایی می کند.

امجدیان در ادامه گفت: من خیلی دلم می سوزد که آقای الوند این فیلم را می سازد. آقای الوندی که در سینمای بدنه یک سر ایشان است، چه می شود که به اینجا می رسد؟ این آزاردهنده است. سینمای مردمی لازم است. در شرایطی که نیمی از فیلم سازان به سبک آقای فرهادی آن هم تحت داس می سازند، در شرایطی که کسی فیلمی جذاب برای مردم نمی سازد، این خلا حس می شود که کسی فیلم پاپیولار بسازد. اما ایشان این کار را نیز نکرده است. ما در این فیلم شخصیت ها یا حداقل تیپ ها مشخص نیست. هیچ چیزی که من مخاطب را به دیدن تحریک کند ندارد. از همان ابتدا نیز داستان را لو می دهد.

فراستی نهایتا گفت: خوشبختانه فیلم فروش هم ندارد. چون اگر فروش داشت ممکن بود ایشان این تلقی اشتباه را بکند و به این کار ادامه دهد.

دور تازه برنامه سینمایی هفت هر هفته جمعه شب ها با اجرا، سردبیری و تهیه کنندگی بهروز افخمی روی آنتن شبکه سه سیما می رود.

نوشته طیاب: هیچگاه از ابراهیم گلستان تقلید نکردم / امجدیان: «این سیب هم برای تو» یک فیلم فارسی تمام عیار است اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.