وی ادامه داد: همواره در دعاهایم قبل از همه سلامتی تمامی بیماران و از جمله مبتلایان به بیماران لاعلاج نظیر ایدز را از خدا خواسته ام. امیدوارم آنها بتوانند با امیدواری بیشتری به مبارزه با بیماری ادامه دهند و یادشان نرود که از یک طرف خداوند در سختترین شرایط کنار آنهاست و از طرف دیگر جامعه پزشکی چه در ایران و چه در جهان مدام در حال انجام تحقیقات برای رفع این بیماری است.

*کارگردانان از پرداختن به زندگی بیماران اچ.آی.وی احساس شرم نکنند

بازیگر آثاری خاطره انگیز مانند “هزاردستان” و “پدرسالار” با اشاره به لزوم پرداختن به زندگی بیماران مبتلا به اچ.آی.وی در آثار نمایشی اظهار داشت: سوژه های فیلمنامه ها هرچقدر ملموس تر باشد طبیعی است که مخاطبان بیشتری را هم پیدا می کنند. در کنار این لازم است مخاطبان درباره برخی بیماری ها مانند ایدز بیشتر بدانند به دو دلیل؛ یکی اینکه مردم ما یاد بگیرند با این بیماران چطور رفتار کنند و دوم اینکه برای پیشگیری از ابتلا به چنین بیماری هایی از چه رفتارهایی بپرهیزند.

محمدعلی کشاورز با نقد شرم و خجالتی که برخی از فیلمسازان از پرداختن به زندگی بیماران ایدز دارند گفت: اینکه برخی از کارگردانان و نویسندگان می گویند از پرداختن به سوژه بیماران ایدزی خجالت می کشند زیبنده نیست. اتفاقا هنرمندان ما باید در زمینه اطلاع رسانی پیرامون ایدز پیشرو باشند. پس خجالت را کنار بگذارند و محصول نمایشی تولید کنند و یادشان نرود همواره ارتقای فرهنگی بوده که باعث ارتقای نظام سلامت شده است.

*تصویرگری معضلات زندگی بیماران اچ.آی.وی، اقدامی کاملا انسانی است

کشاورز که در آستانه ۸۶ سالگی است خاطرنشان ساخت: هنرمندان باید اول از همه در جهت تبیین نجابت، شرافت، ایرانیت و انسانیت گام بردارند و شکی نباید داشت که تصویرگری معضلات زندگی یک بیمار اچ.آی.وی با هدف آگاه سازی مردمان، یک اقدام کاملا انسانی است.

وی ادامه داد: فیلمسازان می توانند در خانه هایشان بنشینند و برای بیماران ایدزی دعا کنند. این کاری است که همه مردمان هم می توانند بکنند اما وظیفه انسانی یک فیلمساز آن است که بکوشد دردهای بیماران ایدزی را کمتر کند.

بازیگر “مادر” و “روز واقعه” افزود: همان طور که پزشکان با دید انسانی می کوشند شرایط کاهش پیشرفت ویروس در بدن یک بیمار ایدزی را فراهم کنند هنرمندان هم می توانند با اطلاع رسانی در سینما یا تلویزیون و تئاتر لزوم برخورد محترمانه با بیماران ایدزی را به مردمان بیاموزند. این تعبیر که همه بیماران مبتلا به اچ.آی.وی گناهکارند درست نیست. هنرمندان بیایند و در این باره برای مخاطبان شفاف سازی کنند.

* سینما و تلویزیون و تئاتر تا می‌توانند درباره بیماران اچ.آی.وی اطلاع رسانی کنند

محمدعلی کشاورز در انتهای گفتگوی خود با ابراز امیدواری نسبت به پیشرفت علم پزشکی درباره بیماران ایدزی بیان داشت: انشاءا.. هر چه زودتر پزشکی به چنان پیشرفتی برسد که ایدز ریشه کن شود اما تا آن موقع سینما و تلویزیون و تئاتر وظیفه دارند که تا می توانند درباره بیماران اچ.آی.وی اطلاع رسانی کنند.

وی افزود: هنر نسبت به همه انسانها وظیفه دارد و وظیفه هنر نسبت به بیماران دوچندان است. از هنرمندان فهیم ایرانی درخواست دارم در آثارشان جدی تر از قبل به بیماران و بخصوص بیماران لاعلاج مانند بیماران ایدز توجه نشان دهند.

لازم به ذکر است کمپین “هنر+ایدز” که از نوروز ۹۵ آغاز به کار کرده، کمپینی مردم‌نهاد است که می‌کوشد به نوبه خود زمینه ارتباط بیشتر میان اهالی هنر و مردمان در زمینه آگاهی بخشی پیرامون این بیماری را فراهم کند و به بررسی دلایل عدم استفاده کافی هنرهای نمایشی از سوژه های مرتبط با بیماران اچ.آی.وی بپردازد.

نوشته محمدعلی کشاورز: کارگردانان از پرداختن به زندگی بیماران اچ.آی.وی احساس شرم نکنند اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

کمپین “هنر+ایدز” که از نوروز ۹۵ آغاز به کار کرده، کمپینی مردم‌نهاد است که می‌کوشد به نوبه خود زمینه ارتباط بیشتر میان اهالی هنر و مردمان در زمینه آگاهی بخشی پیرامون این بیماری را فراهم کند و به بررسی دلایل عدم استفاده کافی هنرهای نمایشی از سوژه های مرتبط با بیماران اچ.آی.وی بپردازد.

داریوش اسدزاده بازیگر سینما، تئاتر و تلویزیون ایران از نخستین هنرمندان ایرانی است که در این باره طرف گفتگو قرار گرفت.

اسدزاده که این روزها بیشتر مشغول نگارش کتبی درباره تاریخ تهران و تاریخ سینما در ایران است با بیان اینکه سینما و تلویزیون کار جدی درباره بیماران لاعلاج و از حمله بیماران اچ.آی.وی نکرده است بیان داشت: اطلاع رسانی کافی در این زمینه می توان سبب ساز آگاهی بیشتر مردمان از ابعاد این بیماری شده و به پیشگیری منطقی و شخصی بینجامد یعنی به جای اینکه فرد بعد از ابتلا به بیماری تحت پوشش گرفته شود با سرمایه گذاری در تولید آثار آگاهی بخش هنری می توان جلوی ابتلا به بیماری را گرفت.

*حتی فکر کردن به ایدز هم باعث ناراحتی است

بازیگر آثاری چون “خانه سبز” و “همه فرزندان من” ادامه داد: البته که حتی فکر کردن به ابتلا به بیماری نظیر ایدز آدمی را اذیت می کند بخصوص که در جامعه ما طوری عمل شده که حرف زدن در این باره هم با ابراز شرمندگی همراه است و دقیقا یکی از دلایلی که کارگردانان سینما و تلویزیون هم جرأت نزدیک شدن به چنین سوژه هایی را ندارند همین تابو شدن قضیه است.

اسدزاده با بیان اینکه همه انسانها بندگان خدایند و همه هم جایزالخطایند خاطرنشان ساخت: نباید فراموش کنیم که خداوند همیشه در توبه را حتی برای گناهکاران باز گذاشته است یعنی حتی آنها که از طریق انجام فعل گناه آلود به این بیماری مبتلا شده اند هم باز می توانند توبه کرده و از خدا طلب بخشش کنند. در مقابل بقیه انسانها هم باید تا می توانند به این همنوعان خود کمک کنند.

*سینما و تلویزیون ما در تصویرگری زندگی مبتلایان قوی عمل نکرده اند

این بازیگرپیشکسوت در بخش دیگری از گفتگوی خود به صراحت از کارگردانان سینمای ایران خواست به طور جدی تر بر روی سوژه بیماران لاعلاج کار کنند. وی گفت: مسأله بیماران لاعلاج و بیماران صعب العلاج از بیماران ام.اس گرفته تا بیماران هپاتیت و همین ایدز مسأله ای است که در دهه اخیر بیشتر درباره آنها شنیده ایم ولی به دلایل مختلف سینما و تلویزیون ما در تصویرگری زندگی مبتلایان به این بیماری قوی عمل نکرده اند.

*وظیفه دست اندرکاران سینما و تلویزیون است که به آگاهی بخشی درباره ایدز بپردازند

اسدزاده ادامه داد: چرا کارگردانان ما از تصویرسازی پیرامون بیماران اچ.آی.وی واهمه دارند؟ مگر نه اینکه یکی از فلسفه های هنر آگاهی بخشی به مخاطبان و آسیب شناسی است پس چرا در این باره هیچ کار قابل توجهی انجام نشده است.

این بازیگر در پایان گفته های خود با امیدواری نسبت به اینکه در سال پیش رو بیشتر از گذشته بر این موضوع تأکید شود اظهار داشت: امیدوارم همین گفته های ما تلنگری باشد برای دست اندرکاران سینما و تلویزیون که بیایند و به طور جدی تر درامهای مبتنی بر زندگیهای تراژیک مبتلایان به ایدز را که برخی از آنها هم بی کمترین آگاهی به این بیماری دچار شده اند تولید کنند و بگذارند جوانان و نوجوانان در این باره بیشتر بدانند تا درصد پیشگیری بالاتر برود.

نوشته چرا کارگردانان ما از تصویرسازی درباره بیماران اچ.آی.وی واهمه دارند؟ اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.