میان آدمهای رنگاوارنگ و قصه اپیزودیک «چهارشنبه ۱۹ اردیبهشت»، قصه عشق جوانی «ستاره» و «مرتضی» از نقاط برجسته فیلم است. با سحر احمدپور بازیگر نقش ستاره در فیلم «چهارشنبه ۱۹ اردیبهشت» گفت‌وگویی کوتاه کردیم. حضور این بازیگر جوان، زمان اکران فیلم در جشنواره فیلم فجر، همراه  با غافلگیری برخی اصحاب رسانه بود. او با چادر و حجاب برتر در نشست مطبوعاتی فیلم حضور یافت. رسانه‌ها در مواجهه با موضوعی که سالهاست در سینمای ایران ندیدند، تیتر زدند: «این بازیگر محجبه همه را غافلگیر کرد». گفت وگوی تسنیم با او را در ادامه می‌خوانید:

– یکی از نقاط برجسته نقش «ستاره»، تعهد به همسر و وعده ای است که به آن پایبند است. برداشت خودتان از ایفای چنین نقشی چیست؟

سحر احمدپور: تعهد اولین چیزی است که برای یک دختر ارزشمند است. وقتی خودم را جای ستاره ۱۹ ساله می‌گذارم اولین چیزی که جلوه‌گری می‌کند، عشق بین دو نفر است. آنچه از فیلم برداشت می‌کنیم این است که ستاره در حال جنگ کردن است ولی نباید این را فراموش کنیم که موضوع فراتر از این حرف‌هاست و تنها چیزی که این فرد را نگه داشت عشق و تعهدی است که دارد.

– اتفاقا موضوع همین نوع از عشقی است که در ستاره ۱۹ ساله‌ی «چهارشنبه ۱۹ اردیبهشت» می‌بینیم. در فیلمهای ایرانی آنچه به طور معمول دیدیم عشقی بوده که یا به ورطه‌ی ابتذال کشیده شده است یا روایتی از عشقی رمانتیک به شیوه غربی باشد.

احمدپور: همه آدمها ذاتا عشق دارند. ولی به قولی می‌گویند باید دید آدم‌ها سر چه سفره ای بزرگ شدند و چه عشقی را یاد گرفته است. در فیلم خانواده ای را می‌بینیم که نوعی تعصب نسبت به این دختر را نشان می‌دهند و اسماعیل (با بازی برزو ارجمند) یا عمه (بازی آفرین عبیسی) را می‌بینیم که به این دختر ایراد هم می‌گیرند اما همین ایراد گرفتن‌ها برگرفته از همان عشق خانوادگی است. پس ستاره عشق را می‌فهمد چون از همین خانواده عاطفه و عشق را یاد گرفته است. اگر ستاره پای همسرش ایستاده است به خاطر همین عشقی است که یاد گرفته است. پس قصه‌ی عشق آدمها، جدای از دنیایی نیست که در آن پرورش یافتند.

–یکی از ویژگی های دیگر این نقش عواطف و احساسات زنانه‌ای است که فقط در خانواده‌های ایرانی دیده می‌شود و اتفاقا این هم به بومی شدن قصه کمک می‌کند. تاکید آقای جلیلوند در ایجاد بازی و احساسی‌گری ایرانی این دختر چگونه بود؟

احمدپور: نقش من تمرین زیادی نبرد و وقتی به تیم اضافه شدم، بقیه بازیگران کارشان را شروع کرده بودند. برای اولین بار هم بود که جلوی دوربین بازی می‌کردم. فکر کنم آقای جلیلوند عمدا این کار را کردند که هیچ زمینه و پیش‌فرضی از بازیگری نداشته باشم. همین واقعی بودن نقش‌هاست که فیلم را ایرانی می‌کند. «چهارشنبه ۱۹ اردیبهشت» یک فیلم ایرانی است و حتی همین عشق به مرتضی که شاید هم اشتباه باشد از نوع ایرانی اش تعریف می‌شود.

نقش «ستاره» هم با همین واقع‌نگری آقای جلیلوند به جامعه ایرانی شکل گرفت. برای این نقش مثل یک ربات شدم که دستورات کارگردان را اجرا می‌کردم و وقتی می‌خواستند از من بازی بگیرند به من می‌گفتند که «سحر» به موقعیت و لحظه‌ای که الان «ستاره» گیر افتاده، فکر کن. به این فکر نکن که «ستاره» را بازی می‌کنی.

-پیش از این تجربه بازیگری نداشتید؟

احمدپور: هیچ‌وقت.

– از این‌که می‌خواستید وارد دنیای بازیگری شوید هراسی نداشتید. چون غیر از خود بازیگری که سختی‌های خاص خودش را دارد، حواشی هم دارد که کار آنها را سخت‌تر می‌کند به خصوص بازیگران خانم؟

احمدپور: از بازیگری هراس نداشتم چون از دوربین ترس نداشتم. البته که هرکسی برای اولین بار وارد جایی می‌شود یک ترسی دارد چون گنگ بودن فضا، خودش ایجاد ترس می‌کند اما بالاخره با کمک‌هایی که شد این ترس را کنار گذاشتم.

– در دنیای بیرون از فیلم چطور؟ چون آنچه از شما می‌بینیم دختر خانم چادری است که شمایلش خیلی متفاوت از بازیگران مرسومی است که این روزها در پشت صحنه سینما دیده می‌شود. فکر نمی‌کنید درمواجهه با شما، با همان پیش‌فرض‌ها و نگاه به دیگر بازیگران زن ایرانی قضاوت کنند؟

احمدپور: این فیلم برای من از این جهت نعمت بود که یاد گرفتم انسان وقتی دیده می‌شود که کارش را خوب انجام دهد. نمی‌توانم خودم را در جایگاه فرد دیگری قرار دهم و نمی‌توانم آدم‌های دیگر را نقد کنم.

علاقه دارید در دنیای بازیگری حضور داشته باشید؟

احمدپور: علاقه داشتم و بعد از این فیلم بیشتر علاقه مند شدم. به دلیل اینکه همه چیز در فیلم مثل محاسبات ریاضی برنامه ریزی شده بود.

یک جمله ای است که می‌گوید اگر هر جایی باشید شبیه همانجا می‌شوید. فکر می‌کنید اگر در سینما بخواهید بمانید مثل بقیه آدم‌های امروز سینمای ایران بشوید؟

احمدپور: نمی توانم مطمئن جواب بدهم. نمی‌دانم. اصلا من کسی نیستم که بگویم مثل بقیه آدم‌ها هستم یا نه. رشته اصلی من نقاشی است وقتی هم خواستم کارم را در آن شروع کنم خیلی حرفها به من می زدند ولی همان‌طور که گفتم این مهم است که چه کاری را می‌خواهید انجام دهید.

منبع: خبرگزاری تسنیم

نوشته تعهد اولین چیزی است که برای یک دختر ارزشمند است / برای این نقش مثل یک ربات شدم که دستورات کارگردان را اجرا می‌کردم اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

سوره سینما- محیا رضایی: سحر احمدپور که برای اولین بار با بازی در نقش ستاره کوچکان در فیلم «چهارشنبه ۱۹ اردیبهشت» بازیگری را تجربه کرد توانست نظر بسیاری از منتقدان و اهالی رسانه را به خود جلب کند.

احمدپور زمانی که به وحیدجلیلوند معرفی شد اصرار چندانی به بازیگری نداشت. او در رشته نقاشی تحصیل می کند و بعد از اینکه دوستش به او پیشنهاد داد به دفتر وحید جلیلوند رفت تا بازیگر فیلم «نردبام آسمان» را از نزدیک ببیند. یکی از نکات جالب توجهی که او تجربه کرد حضور بدون گریم سر صحنه بود. این بازیگر روزی که برای اکران فیلمش در کاخ جشنواره حاضر شد مورد توجه و همان روز با دو پیشنهاد جدید مواجه شد.

چطور شد برای بازی در فیلم «چهارشنبه ۱۹ اردیبهشت» انتخاب شدید؟

در دانشگاهی که درس می خواندم تقریبا ۳جلسه بود که با دختری آشنا شده بودم. او درباره یکی از اقوام شان گفت که می خواهد فیلم بسازد و به نظرش ظاهر من برای یکی از نقش ها مناسب است حرفش را جدی نگرفتم ولی او پیشنهاد داد یکبار به دفترآقای جلیلوند بروم تا چهره ات را ببینند. من هم فقط رفتم که بازیگر فیلم «نردبان آسمان» را ببینم من اصلا اهل فیلم و سینما نیستم اما این فیلم و بازی ایشان را خیلی دوست داشتم . قبل از من آنطور که شنیدم از ۵۰ نفر برای نقش ستاره تست گرفته بودند. ولی قبل از هرچیز باید بگویم خداوند باعث همه این اتفاقات شد. اگر آقای جلیلوند از بازی من راضی باشد او دنبال کسی بود که نقش ستاره اش دربیاد و برای من نعمتی بود از نوع تجربه ای جدید که در زندگی ام تاثیر گسترده ای داشت.

به این شوق رفتم و چهره ام را دیدند این روز هرگز یادم نمی رود به دوستم گفتند این دختر را چطور پیداکردی او خود ستاره است ظاهرم که مورد قبول واقع شد خواستند جلوی دوربین بروم تا بازی ام را هم ببینند. استرس زیادی داشتم سه جلسه با خود آقای جلیلوند تمرین کردم. بعد از اینکه به فیلمبرداری رسید کار من زیاد تمرین نداشت چون در لحظه باید انجام می شد و بازی سر صحنه در می آمد. همه اینها برای من تجربه های جدیدی بود که پیش از این تصوری از آنها نداشتم.

یعنی خودتان به بازیگری علاقه نداشتید؟

روزی که دوستم به من پیشنهاد داد به صورت شوخی در خانه مطرح کردم و پدرم گفتند برو ببین چطور می‌شود . بازیگری مثل اکثر جوانان آرزوی کودکی و نوجوانی من بود اما به رشته خودم نقاشی آنقدر علاقمند بودم که دیگر به سینما فکر هم نمی کردم. به خصوص اینکه وقتی برخی علاقه های تان را غیر ممکن می دانید ناخودآگاه از آن دور می‌شوید. بازیگری هم برایم همین بود . از این بابت از خداوند ممنونم که مرا به آرزوی کودکیم رساند.

با کاراکتر ستاره چقدر ارتباط برقرار کردید؟

از قبل فروردین کم کم تمرین ها شروع شد و شدم ستاره. به حدی به نقش نزدیک شدم که حتی در تاکسی و در خانه هم سعی می کردم ستاره باشم. گاهی وقتا خواب ستاره را می دیدم و به نوعی با این شخصیت زندگی می کردم شاید چون تجربه اولم بود بیشتر ارتباط حسی برقرار کرده بودم یکدفعه با تمام شدن فیلمبرداری من هم از این نقش کنده شدم و تا مدت ها ناراحت بودم ولی در کل فیلم و نقشم را دوست داشتم و از این بابت مدیون کارگردان هستم که انگیزه بازیگری را در من بوجود آورد و اطمینانی که از این حیث به من منتقل کرد در من ماندگار شد .

اولین سکانسی که اولین روز تمرین کردم کوچه مسجد بود که دیالوگ‌ها انگار از زبان من می‌آمد. به هیچ وجه ترس و استرس نداشتم و جالب اینکه از همان اول شخصیت ستاره را در درون خودم دیدم. ضمن اینکه فیلمنامه برایم خیلی جذاب بود. جملاتی که باید از زبان من ادا می شد روی خودم بسیار تاثیر داشت.چیزی که برای خوئم جالب بود در سکانس آخر که با امیر آقایی در دفترش نشستم و او از گذشته من می پرسد صدایم همان لحظه گرفت این اصلا بازی نبود و خودم به قدری تحت تاثیر قرار گرفته بودم که انگار بغضی در گلویم داشتم.

بازیگری برایتان یک اتفاق بود یا ممکن است به ادامه این راه فکر کنید؟

در دنیای سینمایی ها افراد قابل احترام و زیادی دیدم که واقعا دوست دارم ارتباطم را با آنها حفظ کنم. نگاه مردم به دنیای سینما کمی اشتباه است همه جا آدم خوب و بد وجود دارد. اما به نظر من خوب های این عرصه بسیارند و اگر دلم بخواهد در سینما بمانم یکی از دلایلش همین است. روزی که برای نمایش فیلم در برج میلاد حضور داشتم دو کار به من پیشنهاد شد که هیچ جوابی برایشان نداشتم و ترجیح دادم قبل از آن با آقای جلیلوند در میان بگذارم. امیدوارم اگر شرایط همانگونه که برای تجربه اولم پیش آمد سر راهم قرار گیرد این حرفه را ادامه دهم.

نوشته دو پیشنهاد برای بازیگر تازه‌وارد سینما/ بازیگری رویای کودکی‌ام بود اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.