مومنی‌شریف در این جلسه گفت: سینمای حوزه هنری با دیگر بخش‌های این نهاد که رسالت فرهنگی خاص دارد، هماهنگ‌تر و به معیارهای حوزه هنری نزدیکتر شده است.

وی ادامه داد: این هماهنگی به مرور اتفاق افتاده است. در سال ۹۱ که ما اعلام کردیم ظرفیت سینماهای حوزه هنری را در اختیار آثاری قرار نمی دهیم که ارزش های اخلاقی در آنها کمرنگ است، بعضی دوستان به ما گفتند سینماهای حوزه هنری دچار رکود و سکون خواهد شد. اما امروز خوشبختانه و طبق آمارها متوجه رشد مخاطبان سینماهایمان هستیم.

مومنی شریف گفت: قدرت تصمیم گیری و جایگاه حوزه هنری در سینمای ایران تغییر کرده است. ما گام اول را برداشته ایم و در گام دوم باید اتفاق‌های مهمتری بیفتد. همان طور که در حوزه ادبیات به سراغ ارزش هایمان رفتیم، در سینما هم این مسیر را ادامه خواهیم داد.

رئیس حوزه هنری افزود: سینماداری برای ما یک تجارت نیست و به دنبال درآمدزایی صرف از سینما نیستیم. مخاطب ما اکثر مردم ایران هستند، قشر متدین که می خواهند در امنیت و آرامش در کنار خانواده فیلم ببینند.

وی در بخش دیگری از سخنانش گفت: ما گناه فروشی نمی‌کنیم، برای سرگرم کردن مردم به هر ابزاری متوسل نمی‌شویم تا بعد از راه این درآمد کتاب خاطرات شهدا را منتشر کنیم. برای ما اخلاق، خانواده و حق الناس مهم است.

رئیس حوزه هنری گفت: متاسفانه بخشی از سینمای کشور گرایش به ساخت آثار سخیف دارد و این سینما با سینمای دهه ۶۰ و ۷۰ که اغلب آثارش شریف، اخلاقی و خانوادگی بود متفاوت است.

وی در بخش دیگری از صحبت هایش تاکید کرد: حوزه هنری با هدف مقدسی تشکیل شده، مخاطبان ما از اقشار مختلف جامعه و از گروهی هستند که به نظام جمهوری اسلامی و انقلاب اسلامی اعتقاد دارند.

مومنی شریف گفت: همه نهادها و ارگان‌هایی که در حوزه فرهنگ و سینما سلیقه مردم را به سمت ابتذال می‌برند مسئول هستند، اما ما مقاومت می‌کنیم و پیروزی در نهایت از آن ماست.

وی درباره اهمیت تولید فیلم در حوزه هنری گفت: امیدواریم در بخش تولید فیلم هم اتفاق‌های تازه‌ای رقم بخورد. مزیت رقابتی ما در همه حوزه‌ها محتوای ماست. در سینما هم به دنبال همین جریان و ساخت فیلم سالم و پرمخاطب هستیم.

رئیس حوزه هنری با اشاره به سخنان رهبر معظم انقلاب درباره تاثیر حوزه هنری در بخش ادبیات گفت: همان طور که رهبر انقلاب گفتند کاری که در عرصه دفاع مقدس در حوزه هنری شده ما را از ادبیات وارداتی بی نیاز کرده است، در سینما هم می‌شود همین رویه را داشت. ما مخاطب داریم و کتابهای ما توانسته تیراژهای بالایی داشته باشد آن هم در شرایطی که گاهی تیراژ کتاب‌ها به ۱۰۰ هزار نسخه رسیده است. برای این قشر در سینما هم باید تولیدات مناسب داشت.

محسن مومنی شریف که در بین مدیران سینمایی حوزه هنری سخن می‌گفت، تاکید کرد: آنچه در بهمن سبز و در بخش سینماداری دیده‌ام یک حرکت جهادی بوده است. این روحیه جهادی را حفظ کنید. انگیزه قوی برای گسترش اخلاق داشته باشید، با خدا معامله کنید و بدانید که در دستگاه محاسباتی ما فقط منفعت مالی تعیین کننده نیست. کار ما و مخاطب ما، با بخش خصوصی متفاوت است و باید مختصات کارمان را بشناسیم.

رئیس حوزه هنری گفت: امیدوارم سینماهای حوزه هنری با اقتدار به کارشان ادامه بدهند و در آینده تاثیر بیشتری در سینمای ایران داشته باشند. خوشبختانه از دفتر مقام معظم رهبری هم پیام‌های مثبتی درباره سینماداری حوزه هنری داشته‌ایم.

محمود کاظمی مدیر عامل موسسه بهمن سبز در ابتدای این جلسه گزارش عملکرد موسسه بهمن سبز را ارائه داد.

در پایان این جلسه از حسن کریمی مدیر امور سینمایی خراسان رضوی، حیدر مرادی مدیر امور سینمایی کردستان، علی سیدپور مدیر امور سینمایی مازندران، مصطفی حسینی مدیر امور سینمایی اصفهان، رضا بهبهانی مدیر اجرایی امور سینمایی خراسان رضوی، لیدا اربابی مدیر مالی موسسه بهمن سبز و غلامرضا فرجی مدیر امور سینمایی استان تهران تقدیر شد.

نوشته حرکت جهادی در سینماسازی را ادامه می‌دهیم/ کسب درآمد از سینماداری اولویت حوزه هنری نیست اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

مسچی مدیر عامل موسسه سینما شهر درباره وضعیت نامناسب بعضی سینماهای تک سالنی تهران، از جمله سینما صحرا به سوره سینما گفت: در این سال‌ها سعی کردیم همه سالن‌های سینمایی را در تهران و شهرستان‌ها با توجه به موقعیتشان به بهترین شکل بازسازی و برای ارائه خدمات، مناسب کنیم اما به اقتضای طبیعت یک بنا ممکن است در دوره ای پر رونق باشد و زمانی برسد که همچون گذشته مورد استقبال قرار نگیرد. سالن های سینما هم از این امر مستثنی نیستند و به مرور زمان ممکن است استقبالی که سال‌ها قبل داشتند را از دست بدهند.

وی گفت: اگرچه هریک از سینماهایی که در سال های اخیر کمتر مورد توجه قرار گرفتند دلایل خاص خود را داشتند اما به طور کل بعضی سینماها ممکن است به خاطر تغییر فضاهای شهری ساخت یا بازسازی شان در آن محل مقرون به صرفه نباشد. علاوه بر بحث مالکیت سینما و اهمیت دادن به سالن نمایش، سرمایه گذاری همیشه هم باعث جذب مخاطب نمی‌شود مثلا سینما صحرا با همان شکل و شمایل قبلی سال‌هاست مورد توجه مردم نیست.

مدیر عامل موسسه سینما شهر افزود: سینما سروش اگر چه فاصله زیادی با آن سینما ندارد باز سازی شد و الان سه سالن مجهز دارد، ولی همچنان از توجه مردم دور است در واقع هزینه ای که بابت تعمیر و بازسازی و بروز کردن تجهیزات آن صرف شد برنگشته. می‌توان گفت این بازسازی توجیه اقتصادی نداشت. بنابراین باتوجه به هزینه ای که برایش شد تفاوتی با سینما صحرا که مثل قدیم به کار خود ادامه می‌دهد ندارد.

مسچی گفت: علاوه بر تغییر فضاهای شهری ساخت پردیس ها بی تاثیر نبود. به هر حال وقتی سینماهای جدید ساخته می شود و خدمات بیشتری ارائه می‌دهد مردم آنجا را به سینماهای تک سالنی ترجیح می‌دهند. باید در یک بحث مفصل و تحلیلی بررسی کرد بار سینما از نظر اقتصادی روی دوش کدام سینماهاست و کدامشان هیچ کمکی به اقتصاد نمی کنند. هر یک از سینماها شرایط خاص خود را دارند و اگر امروزه از رونق افتادند تغییر کاربری شان به عهده ارشاد نیست و شهرداری باید تصمیم بگیرد.

وی افزود: اینکه یک ملک با کارکرد فرهنگی قابلیت تبدیل به تجاری شدن دارد یا نه در شهرداری بررسی می شود. نه فقط در تهران که در شهرستان هم این مشکل وجود دارد و سالن های زیادی هستند که بلااستفاده و متروک باقی ماندند. اگر شهرداری صلاح بداند ارشاد به واسطه ستاد نظارت وارد عمل می شود همانطور که قبلا با انحلال برخی سالن ها موافقتش را اعلام کرده بود.

این کارشناس امور سینماداری ادامه داد: این روزها پردیس سینمایی ترجیح مردم است. اگرچه ممکن است برخی مناطق تهران بهره ای از پردیس ها نبرند اما در این زمینه تصمیم‌گیرنده نیستیم. ضمن اینکه دولت هم پیش قدم نمی‌شود بلکه ساخت سینما بیشتر به بخش خصوصی مربوط می شود. بخش خصوصی، در این مورد باید سرمایه بگذارد، پس بررسی می‌کنند ساخت سینما در مراکز تجاری برایشان توجیه اقتصادی داشته باشد. برخی مناطق تجاری شاید سینما چندان مورد استقبال قرار نگیرد. به همین خاطر ما در این مورد تصمیم‌گیرنده نخواهیم بود.

نوشته بازسازی بعضی سالن‌ها توجیه اقتصادی ندارد/ تغییر فضای شهری برخی سینماها را بی‌رونق کرد اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

به گزارش روابط عمومی موسسه بهمن سبز – هفدهمین شماره نشریه اطلاع رسانی و آموزش بهمن سبز (حوزه سینماداری) منتشر شد.

در این شماره مطالب زیر را می‌خوانیم:

• سینماهای آمریکا بار دیگر طعمه آرواره های کوسه می‌شوند
• مارس، موفق‌ترین سینمادار و گروه سرگرمی ترکیه
• برگزاری ششمین دوره آموزش کارگاهی مدیران امور سینمایی
• جدول مقایسه ای فروش و تماشاگر در سینماها و استان‌ها

علاقمندان می توانند جهت دانلود و مطالعه نشریه به آدرس زیر مراجعه کنند:

نشریه بهمن سبز شماره ۱۷

نوشته انتشار شماره تازه نشریه «بهمن سبز» اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

سوره سینما- امروز چهارشنبه ۳۰ بهمن ماه محسن مومنی شریف رئیس حوزه هنری در حضور محمد حمزه زاده معاون هنری حوزه هنری، سهیل جهان بیگلری مدیر عامل سازمان سینمایی سوره و تعدادی از مدیران حوزه هنری از رضا سعیدی پور مدیر سینما آزادی، امیرهوشنگ پاسبانیان مدیر سینما استقلال و حسین کشاری مدیر سینما سپیده به دلیل مدیریت درست سالن‌هایشان در ایام جشنواره فیلم فجر تقدیر کرد.

در آغاز این جلسه مومنی شریف با تشکر از خدمات سازمان سینمایی سوره در بخش‌های مختلف از جمله سالن داری گفت: سینماهای حوزه هنری باید فضاهایی امن و مناسب برای خانواده ها باشند. از شما دوستان که در روزهای سخت جشنواره فیلم فجر تلاش کردید مخاطبان در سینماهای حوزه هنری با آرامش و امنیت به تماشای تولیدات سینمای ایران بنشینند، سپاسگزارم. امیدوارم در سالن‌های‌تان اکران نوروزی خوبی داشته باشید، سینماهایتان مملو از جمعیت علاقمندی باشد که به سینما تعلق خاطر دارند. هر چند که بعضی از تولیدات سینمای ایران تلخ هستند و این شاید برای بسیاری از خانواده ها جذاب نباشد. اما آرزوی همه ما که در عرضه فرهنگ حضور داریم این است که خانواده های ایرانی به تماشای آثاری بنشینند که امیدبخش باشند و رضایتشان را برآورده کند.

سهیل جهان بیگلری مدیر عامل سازمان سینمایی سوره هم در این مراسم گفت: مخاطبان سینماهای آزادی، استقلال و سپیده در سی و دومین جشنواره فیلم فجر اقشار و گروههای مختلف بودند. اعلام رضایت مخاطبان این سالن‌ها از نحوه خدمات، کیفیت صوتی و تصویری و برخورد کارکنان با آنها امیدوارکننده است. به پاس این تلاش ها از این دوستان قدردانی می کنیم و امیدواریم در سال‌های بعد تمام سینماهای حوزه هنری بهترین خدمات را به مخاطبان و علاقمندانشان ارائه دهند. این مدیران و دیگر همراهان ما در حوزه هنری که با علاقه و بدون چشمداشت مالی زحمت می‌کشند سرمایه های گرانقدری هستند که ارزش آنها را می‌دانیم. تمام سعی ما رسیدن به سینمایی فرهنگی و انقلابی است که مخاطب داشته باشد و برای دست یابی به این چشم انداز تلاش می‌کنیم.

در پایان مراسم مدیر حوزه هنری با اهدای لوح تقدیر و هدایایی از رضا سعیدی پور، حسین کشاری و امیرهوشنگ پاسبانیان تقدیر کرد. غلامرضا فرجی مدیر پخش و بازاریابی، فرید فرخنده کیش مدیر تولید و امور فرهنگی، محمود کاظمی مدیر عامل موسسه بهمن سبز و … در این مراسم حضور داشتند.

نوشته تقدیر رئیس حوزه هنری از سه سینمادار برگزیده اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

سوره سینما- سایت کسب و کار نوشت:حرف از رابطه میان سینما و اقتصاد که می‌شود، فروش و گیشه و تهیه‌کننده و دفاتر پخش، تنها نکاتی هستند که به ذهن هر کس خطور می‌کند؛ شاید به این دلیل که این‌ها اغلب، سوژه رسانه‌ها بوده‌اند و حرف و حدیث‌شان بیشتر است و کمتر به مسائلی چون ساخت خود سینما، سالن‌ها و مسائلی که می‌تواند به کسب و کار سینمادار رونق ببخشد، اهمیت داده می‌شود. این بار سری می‌زنیم به پشت صحنه سینما و به نکاتی می‌پردازیم که شاید هیچ‌وقت ذهن ما را به خود مشغول نکرده باشد. نام مجید مسچی و موسسه «سینماشهر» بی‌شک به اندازه میرعلایی و «بنیاد سینمایی فارابی» شهرت ندارد، اما بخش اصلی و بسیار مهم صنعت سینما به واسطه تلاش این شخص و همکارانش در همین موسسه تأمین می‌شود. موسسه سینماشهر، موسسه‌ای وابسته به معاونت سینمایی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی است که وظیفه حمایت از بازسازی و یا ساخت سالن‌های جدید سینما در کشور، به ویژه از سوی بخش خصوصی را برعهده دارد. با مجید مسچی نشستیم تا برای‌مان از مشکلات ساخت سینما و در کل سینماداری بگوید.

ابتدا کمی از وضعیت ساخت‌ و بازسازی سینماها برای‌مان بگویید.
ساخت یک بنای جدید سینمایی و تعمیر و بازسازی سینماهای قدیمی، دو پروژه متفاوت اقتصادی است که مراحل انجام متفاوتی هم دارند. در امر نوسازی، هزینه بازسازی نسبت به ساخت سینمای جدید کمتر است؛ اما آنچه در هر دوی آنها مهم است، چگونگی ساخت و تجهیز کردن سینماها برای پررونق شدن سالن‌های سینما است.

این پروژه چقدر در شهرستان‌ها موفق عمل کرده است؟
در شهرستان‌ها چون قبلا اهمیت کمتری به این قبیل مسائل داده می‌شد، اتفاقا استقبال بیشتر بود. سه ماه پیش که سینما هویزه مشهد با ۵ سالن افتتاح شد، ما شاهد بازخوردهای خیلی خوبی بودیم. مسلما شما غیر از تهران هم اگر به سالنی بروید که از نظر طراحی، تجهیزات و امکانات فنی و … در حد سینماهای استاندارد دنیاست، بدون در نظر گرفتن اینکه چه فیلمی در آن اکران می‌شود، صرفا برای دیدن جذابیت‌های آن سینما هزینه خواهید کرد. این سینما باوجود محدودیت‌هایی که شهر مشهد دارد و این روزها وضع اکران خوبی هم نداریم، به فروشی بیش از ۴۰۰ میلیون تومان دست پیدا کرد و بعد از سینما آزادی، دومین سینمای پرفروش کشور در سه ما اخیر محسوب می‌شود.

شکل ساخت‌ چطور توانست در این مورد موثر باشد؟
فضای سینما به جذب مردم خیلی کمک می‌کند و باعث می‌شود بار مسئولیت فیلم کمتر شود. در اوضاع فعلی، فیلم درحال اکران باید خیلی جالب توجه باشد که مردم حاضر باشند برایش هزینه کنند و به سینما بروند. با پیشرفت تکنولوژی، راه‌های ارزان‌تر و قابل دسترس‌تر آن‌قدر فراهم شده که کمتر کسی به خودش زحمت سینما رفتن می‌دهد. در این صورت باید در سینما جاذبه‌هایی ایجاد کنیم که مردم به سینما علاقه نشان دهند. تجهیز سیستم صوتی و تصویری، افزایش تعداد سالن‌های یک سینما، پرسنل آموزش دیده و به‌روز کردن فضای لابی و معماری و … قطعا می‌تواند کشش بیشتری را در رفتن به سینما ایجاد کند. الان در تهران تعداد مردمی که به سینما آزادی، فرهنگ و ملت می‌روند خیلی بیشتر از کسانی است که در سینما پیوند، جی و … فیلم می‌بینند.

با توجه به وضع نه چندان جالب اکران، آیا این تجملات چشم‌نواز می‌تواند از ریزش مخاطب جلوگیری کند؟
ریزش مخاطب در همه جای دنیا هست. مثلا در انگلیس در دهه ۵۰ میلادی تعداد فروش بلیط یک میلیارد و ۸۰۰ میلیون عدد بود، در صورتی که در سال ۲۰۱۲ تا۱۷۰ میلیون کاهش داشت؛ یعنی به نسبت ۵۰ سال پیش تعداد تماشاگران این کشور به یک دهم نزول پیدا کرد. یا در آمریکا همان زمان ۵ میلیارد نفر به سینما می‌رفتند. این روند تا ده سال پیش سیر نزولی طی کرد و در دهه اخیر با ثباتی که پیدا کرد، رقم حدود ۱ میلیارد و ۸۰ میلیون ثابت ماند. ریزش مخاطب امری کاملا طبیعی است؛ چون آن زمان تنها مکان ممکن برای دیدن فیلم سینما بود، اما امروز با پیشرفت و تعدد امکان‌های عرضه فیلم باکیفیت، مردم بین رسانه‌ها تقسیم شدند.
ضمن اینکه ما اصلا آمار درستی از این وضعیت نامطلوب در کشورمان نداریم. در بحث اقتصادی و اکران این روزها می‌گوییم سینما وضع خوبی ندارد، بدون اینکه آن را با شاخص‌های ثابت بررسی کنیم. اولین شاخص تعداد سینما به ازای جمعیت است. مثلا در امریکا برای هر ده هزار نفر یک سالن سینما وجود دارد؛ در چین به ازای هر ۵۰۰ هزار نفر و در ایران به ازای هر ۱۰۰ هزار نفر، که مشابه اوکراین و بلغارستان هستیم. شاخص دیگر مالتی‌پلکس یا درصد چندسالنه بودن سینماهاست. این مسأله به معیار تبدیل شده است که کشوری که ۶۰ درصد سینماهایش مالتی‌پلکس است، مدرن‌تر از کشوری است که ۳۰ درصد این آمار را دارد. این نشان می‌دهد که برخلاف نظرات، ما در ایران رشد خوبی داشته‌ایم. یکی دیگر از شاخص‌ها به ضریب اشغال مربوط است. در امریکا با وجود فیلم‌های قابل توجه‌شان در ده سال گذشته، آمار زیر ده درصد بود؛ چنین رقمی در ایران افت محسوب می‌شود، در صورتی که اگر در کشوری این شاخص بالا باشد، نشانه وجود بحران در آن کشور است؛ یعنی مردم آن‌قدر بیکارند که در طول هفته دائم به سینما می‌روند؛ در حالی که در کشورهای غربی سینما فقط مختص شنبه و یکشنبه است. کشوری که بعداز ظهر وسط هفته سالن سینمایش پر باشد، حتما دچار اشکال است. سینماهایی مثل آزادی یا فرهنگ که مردم بیشتر می‌روند، ضریب اشغالشان بالای ۵۰ درصد است.

پس با این حساب کسب و کار سینماداری که خیلی بهتر از مشاغل دیگر است!
بله. اما این یک ریسک است و سینمادار را می‌ترساند؛ چون تصور روشنی از بازگشت سرمایه ندارد و شاید ترجیح دهد رستوران بزند تا سینما. در این صورت اگر بخواهد حرفه‌اش را تغییر دهد، دیگر دردسرهای تغییر کاربری را ندارد. تنوع کالای سینمادار به افراد دیگری چون فیلم‌ساز بستگی دارد و سینمادار هیچ دخالتی در کیفیت فیلمی که اکران می‌کند، ندارد. اگر سینمادار بخواهد سینمایش را تعطیل کند، با ارشاد طرف است، اما تغییر کاربری را شهرداری باید تعیین کند و این مسأله هزینه هنگفتی خواهد داشت. مشکل ثانوی سینماها این است که صاحب‌امتیاز کسب یا سرقفلی با صاحب زمین اغلب یک نفر نیستند. این حجم نقدینگی سینمادار را معمولا پشیمان می‌کند و ما شاهد سینماهایی از جنس لاله‌زار هستیم که اکثرشان منحل شدند، اما فقط درشان بسته‌شده و هیچ تغییر دیگری نکرده‌اند.
از لحاظ آماری، دراین سال‌ها روند ساخت و بازسازی چطور بوده‌ است؟
زمان آغاز کار، تعداد سالن‌های کل کشور ۱۳۱ سالن بود که الان به ۱۷۵ سالن رسیده است. ظرفیت صندلی از ۵۷ هزار به ۵۷۴۵۴ افزایش داشته است. هزینه کل پروژه‌ها ۳۵ میلیارد تومان بود که ۲۱میلیارد تومان را ما پرداخت کردیم، باقی هزینه را هم مالکان سینما و استانداری‌ها تامین کرده‌اند. اما چون اعتبارات دولتی کم شده بعد از این ریتم کار کمی کندتر می‌شود و دیگر قادر به بازسازی پروژه‌هایی مثل سینما هویزه با هزینه ۷ میلیارد تومان نیستیم. فعلا سعی داریم پروژه نصفه‌کاره روی دست کسی نگذاریم.

با این اوضاع ساخت سینما باز هم صرفه اقتصادی دارد؟
خیلی وقت‌ها هزینه‌هایی که برای کارهای فرهنگی می‌شود، برنمی‌گردد. دراین زمانه قطعا سود کله‌پزی از کتاب‌فروشی و سینماداری بیشتر است، اما دولت نباید همه چیز را به چشم اقتصاد و سود ببیند. اولین وظیفه ما ایجاد تعادل است. دولت اگر زمین پارک ملت را خرد کند و ساخت‌و‌ساز انجام دهد، قطعا سود قابل توجهی کسب می‌کند. پارک و گالری و اسباب سرگرمی، یک نیاز اساسی و بسیار مهم است. الان تفریح مردم دو چیز است: خوردن و تماشاکردن ویترین مغازه‌ها. بعد می‌گویند، چرا ایرانی‌ها اضافه وزن دارند؟ در حالی‌ که اگر مراکز فرهنگی بیشتری در کشور ساخته شود، قطعا مردم به جای اینکه برای تفریح به رستوران بروند و پیتزا بخورند، برای مکان‌های مفیدتری هزینه می‌کنند.

به عنوان آخرین سوال، آیا برای جذب بیشتر مردم به سالن‌های سینما، امکان نمایش سه‌بعدی هم در برنامه‌های‌تان گنجانده شده بود؟
سینمای سه بعدی در دنیا مثل یک جریان بود که آمد متحول کرد و الان به جز انیمیشن‌ها عملا دیگر جذابیتی برای مردم ندارد. «آواتار» نقطه عطف تحول در سینما بود و خیلی از سینماها به واسطه همین فیلم به سیستم دیجیتال مجهز شدند. قبل از آن هیچ سینمایی حاضر نمی‌شد برای سیستم دیجیتال هزینه کند؛ چون با از بین رفتن بحث کپی و همه دردسرهای یک فیلم ۳۵ میلیمتری، همه سود به جیب پخش‌کننده می‌رفت، در صورتی که هزینه‌های سینما با سینمادار بود، اما بعد از «آواتار» وضع فرق کرد؛ چون این فیلم فقط با تجهیزات دیجیتال قابل دیدن بود و یکباره ۵۰ درصد سینماهای امریکا دیجیتالیزه شد. اما الان اوضاع فرق کرده. در ایران هم خیلی سه‌بعدی جواب نمی‌دهد؛ چون فیلمی نداریم که بخواهیم سه‌بعدی نمایش دهیم. اما بهتر است هر سینما اقلا یک سالن سه‌بعدی داشته باشد. این برای یک سینمادار امتیاز بزرگی محسوب می‌شود و از دید روان‌شناسی مردم بیشتر دوست دارند به سینمایی بروند که تجهیزات مدرن‌تری دارد؛ حتی اگر خود مصرف‌کننده آن نباشند.

نوشته سود سینماداری، حریف خرج‌هایش نمی‌شود اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.