اینکه چرا و چطور استودیویی در کرمان لقب سازنده اولین انیمیشن حوزه هنری را به خود اختصاص داد، سوالی است که احسان کاوه، تهیه کننده این انیمیشن و مدیر مرکز تلویزیون و انیمیشن حوزه هنری پاسخ مناسبی برای آن دارد: «با توجه به راهبردی که معاونت سینمایی حوزه هنری برای ما ترسیم کرده، تلاش می‌کنیم انیمیشن را به یک هنر صنعت تبدیل کنیم تا بتوانیم اشتغال هنرمندان داخلی را تامین کنیم. اگر بتوانیم در حوزه انیمیشن در سراسر کشور تولید داشته باشیم شاید بتوانیم بسیاری از مشکلات در حوزه اشتغال را برطرف کنیم. خوشبختانه این سیاست در استان‌هایی مانند کرمان و خراسان رضوی دنبال شده و موفقیت‌هایی را هم به دست آورده است. انیمیشن «لوپتو» به عنوان اولین انیمیشن سینمایی در کرمان ساخته شده و انیمیشن کوتاه «آقای گوزن» نیز در جشنواره جهانی فیلم فجر مورد تقدیر قرار گرفت و در جشنواره‌های معتبر بین المللی مثل انسی و زاگرب پذیرفته شد.» او البته از طرح‌های جذاب دیگری هم در رابطه با انیمیشن سینمایی لوپتو خبر داد: «انیمیشن لوپتو به گونه‌ای ساخته شده که بتوان از شخصیت‌های آن برای تولید سریال‌های دیگر استفاده کنیم. نباید فراموش کرد که سینمای انیمیشن بضاعتش برای اکران بسیار کم است به همین دلیل محصولات جانبی انیمیشن و توجه به آن می‌تواند باعث سوددهی انیمیشن شود.»

محمدحسین صادقی تهیه کننده این انیمیشن نیز اعتقاد دارد «لوپتو» توانایی این را دارد که به انیمیشنی نوستالژیک برای نسل‌های آتی تبدیل شود: «ما این انیمیشن را به عشق بچه‌های سرزمین‌مان می‌سازیم، زیرا خودمان در دوران کودکی با شخصیت‌های کارتن‌های خارجی ارتباط برقرار کردیم ولی حالا می‌خواهیم بچه‌های ایرانی با شخصیت‌های ایرانی در انیمیشن‌ها ارتباط برقرار کنند و بزرگ شوند، امیدوارم «لوپتو» نماینده خوبی برای انیمیشن ایران باشد.»

دوبله انیمیشن «لوپتو» چند ماه پیش و با حضور چهره‌های شاخص دوبله ایران همچون اکبر منانی و سعید شیخ زاده انجام شد، شیخ زاده، مدیر دوبلاژ این انیمیشن هم معتقد است که بچه‌های ایرانی، نیاز به آثار ایرانی دارند: «بچه‌های ایرانی بی شک نیاز به فیلم ایرانی دارند و باید به این مساله توجه ویژه‌ای داشت، همچنین نباید فراموش کرد که انیمیشن نیاز به حمایت دارد و این باید از طریق ارگان‌های دولتی این حمایت صورت گیرد. مثلا در همین انیمیشن لوپتو، نام این انیمیشن به معنی اسباب بازی است، چقدر حیف که نام‌هایی این چنینی را ما فراموش کرده‌ایم و کلمه‌ای سخت و ترکیبی مثل اسباب بازی را وارد ادبیات خود کرده‌ایم. آثاری از این دست می‌توانند به زنده شدن زبان شیرین فارسی نیز کمک کنند.»

پوستر انیمیشن سینمایی «لوپتو» اوایل اردیبهشت رونمایی شد و خود آن نیز به احتمال فراوان در پاییز امسال اکران خواهد شد.

نوشته ما این انیمیشن را به عشق بچه‌های سرزمین‌مان می‌سازیم اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

به گزارش سوره سینما ، عباس عسگری مدیر فیلمبرداری فیلم پنج، پیش از این نیز در فیلم کوتاه “ردپای محو آسمان, روی شیشه های خیس” و “افسون گل سرخ” با مجتبی حسینی همکاری داشته است. فیلمبرداری فیلم های تلویزیونی مادر مجرد، سایه های روشن، در انتظار صبح، شیشه های بخار گرفته، اطراف آرامش، طلوع، پخمه، پایان روز ماتم و …، سینمایی دوال و سریال راهی به سوی ستاره و حانیه در کارنامه او دیده می شود. از عباس عسگری در خصوص ویژگی های این فیلم و سختی های کار کردن در یزد پرسیدیم.

فیلم پنج به طور کامل در بافت تاریخی یزد فیلمبرداری شده، بخش اعظمی از آن هم سیاه و سفید است، شما به عنوان مدیر فیلمبرداری، چه خصوصیاتی را برای این فیلم قائل هستید؟

با توجه به موضوع فیلم پنج، لوکیشن های انتخابی در بافت تاریخی و صحبت هایی که با کارگردان داشتیم تصمیم بر این شد که حدود ۸۰ درصد فیلم به صورت سیاه و سفید کار شود. سکانس های آخر رنگی است تا بتوانیم کنتراستی را در فیلم به وجود بیاوریم تا مفهوم آن هم برای بیننده ملموس تر باشد. یزد به دلیل داشتن بافت تاریخی و خشتی این امکان را به ما داد تا بیشتر به جنس و رنگی که متناسب با فیلم هست نزدیک بشویم و از خاکستری روشن برای ثبت پلان استفاده کردیم.

برای ضبط این فیلم از چه امکاناتی استفاده کردید؟

چون چشم انداز کار، حضور در جشنواره های بین المللی است، از دوربین Red استفاده کردیم. بعد از تحقیقاتی که انجام شد به این نتیجه رسیدم که برای نزدیکتر شدن به جنس تصویر و رنگ مورد نظر دوربین رد بیشتر می تواند به من کمک کند. از آنجا که فضاهای خارجی ما اختلاف زیادی بین روشن و تاریکی بود و بصورت کنتراست بالا بود پس در نتیجه دنبال دوربینی بودم تا بتواند این کنتراست را کمتر کند و در آخر دوربین رد را برای این کار انتخاب کردم.

با توجه به تعدد لوکیشن ها، کار در کدام لوکیشن سخت تر بود؟

بخش زیادی از فیلم در کارگاه دارایی بافی می گذرد و بالطبع اتفاقات زیادی هم در آنجا رخ می دهد. بخشی از پلان های کارگاه سیاه سفید و بخشی هم قسمت رنگی کار بود، کارگاه دارایی بافی سرشار از رنگ است و ما باید تلاش می کردیم در بخش سیاه و سفید همین حس را به بیننده القا کنیم. با توجه به اینکه بیشتر حس های بازیگر ما در همان کارگاه بود در نتیجه به نور پردازی و قاب بندی خاصی هم احتیاج داشتیم، سخت ترین پلان های کار در کارگاه دارایی بافی بود.

مدیر فیلمبرداری چقدر می تواند خلاقیتش را وارد کار کند و در این فیلم تا چه اندازه دست شما برای وارد کردن خلاقیت خودتان باز بود؟

بستگی به نوع فیلم، فیلمبردار می تواند مشاور بزرگی برای کارگردان باشد خلاقیتش را وارد کار کند یا اینکه نه، تنها یک اپراتور باشد. در کارهای هنری مانند همین فیلم، فیلمبردار می تواند ۱۰۰ درصد خلاقیتش را وارد کار کند. یک نمونه اینکه در این فیلم تلاش کردیم با رنگ حس را القا کنیم گاهی سیاه سفید و در بعضی پلان ها رنگی، نمونه دیگر اینکه این فیلم به صورت کلاسیک کار شده یعنی قاب های ثابت داریم و به صورت عکس کار شده است. دوربین به هیچ عنوان حرکت ندارد و قاب ها کلاسیک است. به نظرم نقش فیلمبردار در انتخاب این نکات بسیار زیاد است. طی فیلمبرداری “پنج”، چون قبلا با آقای حسینی کار کرده بودم و با روحیات هم آشنا بودیم، دست من باز بود و همین بسیار به من کمک کرد. در واقع در مورد کلاسیک بودن قاب ها، سیاه و سفید و رنگی بودن بخشی از کار با کارگردان به توافق رسیدیم.

تا چه اندازه هماهنگی فیلمبردار و نورپرداز مهم است؟ در این کار این هماهنگی به چه صورت بود؟

مدیر فیلمبرداری و نورپرداز کاملا باید با هم هماهنگ باشند. چون نورپرداز طبق قابی که بسته می شود و اتفاقاتی که در سکانس رخ می دهد و صحنه موجود و حرکت بازیگر و دوربین باید نورپردازی کند. نورپرداز این کار، برادرم محمد عسگری، بود در نتیجه هماهنگی خوبی بین ما شکل گرفت زیرا با اخلاقیات و روحیات هم آشنا هستیم. به همین علت بعد از بسته شدن قاب با مشاوره و صحبت می توانستیم به بهترین طراحی و اجرای نور برسیم. این ارتباط تنگاتنگ و به موازات همدیگر بود.

شما پیش از این هم در یزد کار کردید، کار کردن در یزد چطور بود؟

با توجه به اینکه من دو ماه به خاطر فیلمبرداری سریال حانیه در یزد و در همین منطقه فهادان بودم با روحیات، فضا و بافت این شهر آشنا بودم و همین کار را برایم راحت تر کرد. البته این کار تفاوت های زیادی با سریال داشت چون کار هنری و سینمایی است، بسیار سنگین تر از سریال بود. با اینکه حرکت نداشتیم و قاب ها ثابت بود اما فوق العاده کار سختی بود چون پلان به پلان این فیلم برای ما یک عکس محسوب می شد. همین سبک کار کردن تجربه جدید و خیلی خوبی برای من بود. تصور می کنم با توجه به امکاناتی که در اختیار داشتیم نتیجه کار راضی کننده است.

نوشته هر پلان فیلم «پنج» یک فریم عکس است اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.