سینمای ایران خوشبختانه، در این زمینه ها جهش های خوبی داشته و گام های قوی و محکمی برداشته است تا جایی که حتی، در چشم انداز سینمای جهان، نامش می درخشد؛ ولی، این سینما متاسفانه، تمام اضلاعش به موازات هم رشد نکرده اند.  نوعی «عدم هارمونی» در بخش های مختلف آن دیده می‌شود.  بعضی قسمت هایش هنوز، در گذشته جا مانده و یکی از  اضلاعش که اکران فیلم است با چرخه معیوب و سنتی، تناسب  چندانی ندارد. البته در همین چرخه چند لایه‌ای شاید، در مقایسه با آن دیگران بهتر کار می کنند ولی در کل، سیستم پخش و اکران در سینمای ایران دچار نوعی رکود و درجا زدگی است.

بدون تردید، ایجاد تحول در ساختار و شکل توزیع اکران فیلم و به تعبیری «مهندسی زمان اکران فیلم ها» یک ضرورت است و چینش فیلم‌ها در جدول زمان بندی اکران نیازمند آگاهی های لازم و هوشمندی بیش تری است.

تجربه اکران فیلم سینمایی «ویلایی ها» به کارگردانی منیر قیدی به عنوان یک مصداق عینی و زنده نشان داده است که یک فیلم خوب در شرایط زمانی بد اکران کم رمقی خواهد داشت. فیلمی که در زمان مناسب بی گمان، گستره مخاطبان خود را داشت.

در نظر داشتن فصل ها، ماه ها، مناسبت ها، ایام تعطیل، شرایط سیاسی و اجتماعی جامعه، و … از فاکتورهای مهم در مهندسی زمان اکران فیلم هاست. تعطیلات نوروز، تعطیلات عید فطر، برخی تعطیلات مناسبتی و مذهبی، فراغت ماه های تابستان، همزمانی با جشنواره های فجر در بهمن و … همگی در بازخورد عمومی جامعه نسبت به اکران فیلم ها تاثیرگذار است.

متاسفانه، به نظر می رسد شورای اکران فیلم و سازمان سینمایی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی بیش از آن که به ملاحظات و فاکتورهای مهم اشاره شده توجه نمایند دغدغه جوابگویی به مطالبه شرکت های پخش و تهیه کنندگان آثار را دارند. ساحت استقلال در جمع بندی آرای این شورا احتمالا متاثر از لابی ها و مراودات فرامتن است.

از این رو، در این سیستم آشفته و چرخه معیوب بعضا، برخی فیلم ها سوار اسب شانس می شوند و خوب می فروشند و بعضی هم بر خلاف شایستگی هایشان از اسب می افتند؛ یعنی چرخه معیوب اکران فیلم ها بعضا باعث می شود که یک اثر خوب و ارزشمند در فضایی نامناسب ذبح شود و برخلاف انتظار و برغم داشتن ظرفیت های بالقوه و بالفعل به چشم نیاید و با استقبال مواجه نگردد.

بسیاری از کارشناسان در این رابطه به لزوم ایجاد نظم ارگانیک در چینش اکران اعتقاد دارند. خلایی که همچنان با آن دست و پنجه نرم می کنیم و شرایطی را رقم زده است که بخشی از سرمایه گذاری مادی و معنوی سینما بی خود و بی جهت تلف شود.

مروری به زمان های پیک مخاطب موید آن است که برای اکران بویژه، در زمان های خاص مانند: نوروز، عید فطر و …  همواره حاشیه هایی وجود دارد. زد و بندهای پشت پرده و میزان نفوذ و قدرت شرکت های پخش و صاحبان آثار خودش را نشان می دهد و تاثیرش را می گذارد. اگرچه پاره ایی قواعد نانوشته در تصمیم گیری های شورای اکران دخیل است ولی مشخصا، شاخصه ها و استانداردهای روشنی برای اکران وجود ندارد. یعنی با نوعی تصمیم تجربی، حدسی و احتمالات سروکار داریم. چرخه ایی طراحی و تعریف شده نداریم. چون تجربه نشان داده اکران نوروز فیلم ها می فروشند همه انتظار دارند فیلمشان در این مقطع اکران شود. این در حالی است که با قدری اهمال و بی توجهی و رقم خوردن فضایی مرده و کم فروغ اکران نوروز می توان شرایط نحسی را برای کلیت اکران سال رقم زد.

 نکته قابل تامل اینجاست که متولیان امور حتی، به تجربه کشورهای موفق در زمینه سینما هم توجه نمی کنند. چه ایرادی دارد با یک نگاه تطبیقی و مقایسه ای به الگوی اکران در سایر کشورها توجه کرد و سپس با جامعه شناسی بومی نسبت به چینش اکران اقدام نمود؟

 به عنوان مثال در اروپا و آمریکا، در اعیادی مثل کریسمس و ژانویه یا ابتدای فصل پاییز فیلم‌های خاصی به نمایش درمی آید یا در ابتدای تعطیلات تابستانی اغلب، فیلم‌هایی مناسب و جذاب برای خانواده و کودکان اکران می شود.

طبیعی است برای رونق و گرمابخشی به اکران در همه مقاطع، باید با برنامه‌ریزی  و تدبیر برای علاقمندان سینما موج سازی صورت گیرد تا از طریق ایجاد علاقه به تناسب تنوع مضامین و گونه‌ها مخاطبان جذب شوند.

یکی از فاکتورهای مهم در اکران موفق به توان و تجربه شرکت های پخش بر می گردد. متاسفانه در ایران مکانیسم پخش مجهز به سازوکارهای تبلیغاتی و مناسبات اجتماعی، نظرسنجی ها و مشوق های عمومی نداریم.  بستری وجود دارد و چند شرکت پخش سنتی در آن فعال هستند. هیچ گونه نظارت و ارزشیابی در کار آن ها وجود ندارد.

سینما، توامان یک صنعت و سرمایه گذاری اقتصادی هم هست. متاسفانه به این وجوه سینما کمتر توجه شده است. تشویق مشتری و مخاطب فرایند و مسیرهای پیچیده ایی دارد. بهره گیری از تکنولوژی های روز، ارائه تسهیلات و مشوق های جانبی، استفاده از ظرفیت های تبلیغاتی، درک و توان بهره گیری از شبکه های اجتماعی، تبلیغات رادیویی و تلویزیونی، گفتمان سازی و تولید بسته های محتوایی مکمل، بهبود بخشی به وضعیت نمایشی، ایجاد کمپین های تبلیغاتی، دیوارنگاری یا گرافیتی، تبلیغات شهری و محیطی، و استفاده از شیوه ها و جذابیت های مختلف … و اساس، بکاربندی روش های تبلیغات خلاقانه برای فروش فیلم ها از جمله نیازهایی است که در این صنعت اجتناب ناپذیر است.

علاوه بر این ها، مشوق های زیادی وجود دارد که بعضا در جاهایی اجرا می شود از قبیل: تعیین تخفیف های مقداری، تعین قیمت های مختلف برای سنین مختلف، تعین تخفیف برای مشتریان خانوادگی، تعیین تخفیف برای روز تولد مشتری، تعیین قیمت های مختلف ربای ساعات مختلف روز، ایجاد امکان رزرو هفتگی بلیت، تعیین تخفیف برای مشتریان ثابت سالن، تعیین قیمت های تلفیقی ( همراه با خوراکی و …)، و … ده ها شیوه بازاریابی دیگر.

متاسفانه سینمای ایران در حوزه پخش و اکران مبتلا به ساختارهای غلط سنتی و گرفتار در چنبره آن است. برغم تحولات گسترده ایی که در این عرصه رخ داده همچنان، در زمینه اکران تابع بسترهای فرسوده و فسیل شده ایی هستیم که دیگر جواب نمی دهد. اینکه خروجی سینما منوط به تصمیم گیری گروه یا گروه هایی معدود و چند نفره باشد اشتباه است.آنها، فرضا، که دلسوز سینما هم باشند قادر به بکارگیری تکنولوژی های روز و مدیریت های نوین نیستند؛ و دیگر دوران مافیاهای کوچک و بزرگ به سرآمده است.

همچنانکه در حوزه های ایده پردازی، تولید و سیاستگذاری و سرمایه گذاری نیاز به تحول داریم بیش از آن ها در حوزه پخش و عرضه آثار نیز، نیازمند ساختار های جدید هستیم. اکران فیلم ها نیازمند مهندسی زمان است تا به بهترین بازخوردها منجر شود.

منبع: خبرگزاری تسنیم

نوشته فقدان مهندسی زمان در اکران فیلم ها اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

اگرچه اکران نا به هنگام فیلم باعث شد به تناسب شایستگی و ظرفیتش دیده نشود ولی با این حال سازمان سینمایی حوزه هنری با نگاهی دغدغه‌مند و حمایتی کوشید تا سهم بالایی از سینماهایش را به اکران این فیلم اختصاص دهد.

بسیاری از کارشناسان بر این باورند از آن جایی که نیمه‌ی دوم سال فصل رستاخیز مصرف محصولات فرهنگی است و مدارس و دانشگاه‌ها بسیار در اقبال عمومی مؤثر هستند اکران این فیلم می‌بایست در نیمه دوم سال صورت می‌گرفت تا امکان استفاده و بهره‌مندی مخاطبان فراگیر این اثر بویژه، دانش آموزان و دانشجویان هم فراهم شود که متاسفانه این اتفاق رخ نداد.

با این حال سازمان سینمایی حوزه هنری با اختصاص سینمای استقلال به عنوان سینمای سرگروه کوشید تا این فیلم مهجور واقع نشود. در همین راستا، «ویلایی‌ها» در همه‌ی پردیس‌های سینمایی اکران شده است.

این گونه فیلم‌ها به دلیل کارکردهای فرهنگی و اجتماعی که دارند نیاز است مورد حمایت نهادها و دستگاه‌های مختلف فرهنگی و اجتماعی قرار گیرد ولی به نظر می‌رسد به جز حوزه هنری انقلاب اسلامی که در مقطع اوج ترافیک اکران بهترین سینماها و بیشترین سینماهایش را به این فیلم اختصاص داده حمایتی آشکار و ملموس از سوی دیگر نهادها صورت نگرفته است.

بهترین سینماهای حوزه هنری به نمایش فیلم «ویلایی‌ها» اختصاص داده شد. سینماهای آزادی، استقلال و سپیده در تهران در کنار سینماهای مهم استان‌های مختلف از جمله: استان‌های اصفهان، آذربایجان شرقی، بوشهر، همدان، خراسان رضوی تا این لحظه در اختیار فیلم سینمایی ویلایی‌ها قرار گرفته و برای شهرهای همدان، سنندج، خرم آباد، ارومیه، گرگان، کاشان، بوشهر و … نیز درخواست ارسال نسخه شده است.

تقریبا، مهم‌ترین و پرمخاطب‌ترین سینماهای حوزه هنری شامل سینماهای پردیس آزادی، استقلال و سپیده در تهران، همچنین، پردیس هویزه مشهد، فلسطین همدان، چهار باغ اصفهان، ۲۹ بهمن تبریز و سینما بهمن بوشهر و سینما بهمن کاشان از جمله سینماهای هستند که در اختیار این فیلم قرار گرفته‌اند.

منبع: دفاع پرس

نوشته سهم بالای سینماهای حوزه هنری در اکران فیلم سینمایی «ویلایی‌ ها» اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

سال‌های جنگ برای سرزمین من، برای مردان و زنانی که خون پاک‌شان ضمانت آزادی، امنیت و آبادانی امروز است و برای تاریخ، سرشار از افتخار و غرور است. حماسه‌هایی که در پسِ همه تلخی‌ها و اندوهِ از دست دادن‌ها، ماندگار و جاویدند.

لحظات نابی که در «سفر به چزابه»، «مزرعه پدری»، «هیوا»، «نجات یافتگان»، «از کرخه تا راین»، «دیده‌بان»، «مهاجر»، «کیمیا»، «دکل» و بسیار نگین‌های درخشان سینمای دفاع مقدس ثبت شده‌اند.

«ویلایی‌ ها» برای من از این جنس است. برگی از تاریخ ایثار و ایستادگی. این‌بار با نمایش چهره معصوم و پاک زنان و مادران ایرانی که در حادثه بزرگ جنگ، سهم خود را در حفظ این خاک ادا کردند.

«ویلایی‌ ها» تلاشی است شرافت‌مندانه برای یادآوری رنج، شکوه، درد و عظمت زنان و مادرانی که نه در حاشیه جنگ، که در بطن خون و شهادت بودند. چشمان بی‌قرار، دل‌های شکسته و تنهایی همیشگی‌شان زیر سایه حضور مردان جنگ، نیست. شفاف و روشن است و قابل درک و همدلی برانگیز.

فیلم می‌تواند در اکران بیش از این مورد توجه باشد، اگر آنهایی که سینمای شریف و واقع‌گرا را دوست می‌دارند برای دیده شدن ارزش‌های آن هم‌داستان شوند. همان‌گونه که حمید نعمت‌الله عزیز حاضر شد فیلمش را کمی با تاخیر اکران کند تا «ویلایی‌ ها» بهتر دیده شود.

همه ما، مایی که دل‌مان برای وطن می‌تپد، همه ما که روزهای خونین دفاع مقدس را به خاطر داریم، همه ما که قلب‌مان با یادآوری رنج مادران فرزند از دست داده به درد می‌آید، باید به تماشای «ویلایی‌ ها» بنشینیم. فیلمی که پیشکش سینمای ایران به مادران و همسران بزرگوار شهداست.

نوشته «ویلایی‌ ها»؛ تصویر زنان و مادرانی که از یاد نمی‌روند اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

وی افزود: طبق قانون هر فیلم می‌تواند تا سقف ده هفته به اکران خود در سینماها ادامه دهد و  پس از شب‌های قدر اکران «ویلایی‌ها» در سینماهای زیر گروه، مجتمع‌های سینمایی و سینماهای آزاد تا سقف ده هفته ادامه می‌یابد.

منبع: ایسنا

نوشته ادامه اکران «ویلایی‌ ها» تا شب‌های قدر در سینمای سرگروه اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.