جشنواره انیمیشن وارونژ فضایی برای نمایش و تماشای تخصصی فیلم‌های انیمیشن برای کودکان، نوجوانان و خانواده هاست. یکی از ویژگی‌های این جشنواره رویکرد آموزش محور آن است، این جشنواره تنها به نمایش فیلم و بحث و بررسی آن‎ها نمی‌پردازد، بلکه برپایی مسترکلاس‌های مختلف، میزگردها و رویدادهای خلاقانه برای مخاطبان توسط متخصصان استودیو انیمیشن وارونژ و چهره‌های شناخته شده‌ بین‌المللی صنعت انیمیشن بخش مهمی از این رویداد هنری است.

«آخرین گوزن» تولید مرکز گسترش سینمای مستند، تجربی و پویانمایی است.

نوشته «آخرین گوزن» از ایران به روسیه می‌رود اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

وی ادامه داد: متاسفانه مرکز گسترش علیرغم پیگیری های بنده و پیشرفت پروژه اهتمامی به انجام تعهدات خود نداشته و این موضوع بر کیفیت و کمیت این پروژه لوباجت و کم هزینه تاثیراتی بسزایی داشته است‌‌. آن‌گونه که پس از قرارداد، بیش از ۵ ماه صرف پروسه های اداری مرکز شده و کل فرایند تولید این اثر فقط ۲ ماه به طول انجامید.

برق‌زدگان درباره شکل‌گیری ایده و موضوع این انیمیشن توضیح داد: داستان این پروژه براساس اتفاقات مختلفی در طول زمان شکل گرفت و ابتدا قرار بود فیلمی سی ثانیه ای باشد. اما با توسعه کانسپت ها و پرداختن به لایه های فرعی در داستان، امکان رشد و گسترش این انیمیشن به عنوان یک پروژه بزرگتر فراهم شد. اولین جرقه برای ساخت این فیلم زمانی بود که یک کار دانشجویی را به عنوان کوتاه ترین انیمیشن جهان نگاه کردم. یک فیلم سه ثانیه ای که موضوع کار یک ورکشاپ یک نفره بود. اسم این فیلم «آخرین نفر» بود و لحظه کشته شدن یک سرباز در حال فرار را نمایش می‌داد.

وی افزود: نحوه روایت فیلم و عنوان آن در ذهن من ثبت شد و حدود پنج سال بعد فیلمی از مدرسه گابلین دیدم که رویکردی مشابه اثر فعلی «آخرین گوزن» داشت. البته موضوع این فیلم در مورد سرخ پوستان و حمله ناجوانمردانه ارتش آمریکا به قبیله آنها بود. ۴ سال بعد در یک ورکشاپ شرکت کردم که در مورد ساخت یک انیمیشن خیلی کوتاه بود. به گونه ای که در طول دوره تولید آن تمام شود. برای اولین بار «آخرین گوزن» را به عنوان فیلمی ۳۰ ثانیه ای که در چهار یا پنج صحنه روایت می‌شد، ارائه کردم و کانسپت ها و طراحی ها را برای آن انجام دادم. اگرچه این ایده در آن کارگاه انتخاب نشد اما حالا دیگر مدارک آن تولید شده بود و عملا قابلیت و پتانسیل خود را اثبات کرده بود.

این کارگردان انیمیشن اضافه کرد: پاییز سال گذشته این اثر را به عنوان فیلمی ۶ دقیقه ای دوباره بازآفرینی و بروز کردم و به مرکز گسترش ارائه دادم که خوشبختانه با استقبال شورا مواجه شد.

برق‌زدگان درباره اوضاع و احوال انیمیشن ایران مطرح کرد: اگر چه انیمیشن ایران قله های مرتفع زیادی را فتح کرده است و جوایز ارزنده ای از بهترین جشنواره ها و آکادمی ها دارد اما باید توجه داشت که مساحت این قله ها نسبت به کوه انیمیشن ایران بسیار کوچک است. در برابر این قله ها، دره ها و دامنه های انیمیشن ایران نباید فراموش شود. منظور من انیمیشن های کوتاه بی کیفیت و شکست خورده ای است که بعضا حتی تولیدشان نیمه کاره رها می‌‌شود و یا با کیفیتی بسیار پایین تر از آنچه برنامه ریزی شده بود تولید می‌شوند که با توجه به تعداد بالای این آثار، می‌توان آن را به نمره منفی بزرگی برای صنعت انیمیشن کشورمان تلقی کرد.

وی ادامه داد: همچنین در مورد سریال ها و مجموعه های انیمیشنی که قالب کالبد صنعت انیمیشن یا همان بدنه کوه انیمیشن کشورمان را می سازند هم متاسفانه اوضاع خوب نیست. اکثر این تولیدات با نازل ترین کیفیت ها و با ارزان ترین شیوه های تولید ساخته می‌شوند و ضعف های ساختاری بزرگی دارند. در سال‌های گذشته چند پیشنهاد کار سینمایی داشتم و باید به این نکته اشاره کنم که این آثار علیرغم بودجه های کلانی که دریافت می کنند، متاسفانه نمی توانند مخاطب امروز را جذب کنند و عملا برای کاربردهای دیگر تولید می شوند که گاه حتی خود کارگردان‌ها و تهیه کننده ها به آن معترف هستند. امروزه خوشبینی و تمرکز بر موفقیت چند اثر پراکنده و مستقل یا نیمه مستقل، قالب فضای خبری مربوط به عرصه انیمیشن را پوشش می‌دهد و این موضوع خود به مشکل بزرگی تبدیل شده است. اگر بخواهیم انیمیشن‌مان را خوب کنیم باید اول بپذیریم که انیمیشن خوبی نداریم.

مهدی برق‌زدگان در پایان گفت: در سال‌های گذشته تصمیم به توسعه کار خود و ساخت آثار مستقل داشتم. چندین پروژه با رویکردهای مختلف را توسعه دادم که در بین آنها پروژه ای سینمایی هم وجود دارد. امیدوارم بتوانم این پروژه را به تولید برسانم.

نوشته از ایده ۳۰ ثانیه‌ای تا «آخرین گوزن»/ پنج ماه پروسه اداری، دو ماه تولید! اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.