*می خواهم از سریال «دلنوازان» شروع کنم که همه مردم با آن خاطره دارند و آنقدر مورد توجه مردم واقع شد که تکرار آنرا از شبکه آی فیلم و سایر شبکه ها در دوره های زمانی مختلف، همچنان مخاطب دارد. آنچه برای خودم جذاب است، انرژی بسیار زیادی است که در این سریال وجود دارد. انرژی آرتیست های جوانی که سبب  می شوند مدیوم نمایش، نفس بکشد. متاسفانه زمان زیادی از دلنوازان نگذشت که این حجم از انرژی، شکل ایستایی به خود گرفت. حتی می توانم بگویم کمی از آن انرژی بعدها در «پس کوچه های شمرون» دیده شد. ولی هیچکس انرژی بازیگر جوان سریال دلنوازان را باور نمی کند، درصورتی که با اتکای کمتری به متن و کارگردانی توانایی بازیگر است که می تواند مخاطب را علاقه مند به یک اثر نمایشی کند. چرا هیچکس انرژی بازیگران تازه نفس را باور نمی کند و سئوالم از شما این است که آیا دچار رخوت شدید؟!

برای توصیف شرایط دو حالت دارد. زمانی است که این انرژی، دیده نمی شود، زمانی هم هست که این انرژی، دیده می شود اما نادیده گرفته می شود؛ یا اینکه تأثیری ندارد. در بدبینانه ترین حالت  کسی به دنبال این انرژی نیست. انرژی یک آدم تازه نفس که خیلی هم با کسی، رفاقتی ندارد، کسی که فقط کارش برایش مهم است و دوست دارد اگر کسی به او زنگ می زند برای کار باشد، نه مهمانی شب قبلش! نمی دانم چطور در این مورد باید صحبت کنیم.

*معلومه؛ بدون سانسور و بدون روتوش .چون از اون دست گفت و گوهایی است که خیلی انتظارش را کشیدم.

تا همینجا هم بدون روتوش گفتم. از افرادی که با من کار کرده اند، بپرسید، از تدارکات، از عوامل پشت صحنه تا تهیه کننده و کارگردان. همه افرادی که با من کار کرده اند، اگر از آنها سؤال کنید، بعید می دانم کسی از من ناراضی بوده باشد و کم کاری یا کم فروشی کرده باشم؛ چه در ایفای نقش و چه در رفتار پشت صحنه ام. منتها به نظر می رسد که الان نشانه های دیگری معیار انتخاب بازیگران است (در هرجا). من فقط این را می گویم که، مردم بازیگری را دوست دارند یا از او خوششان می آید، چرا نباید این فرصت را داشته باشد که در کارهای خوب کارگردانان خوب سینما، کار کند؟ مگر اشکالی دارد که مردم عادی هم آنها را  در سینما ببینند؟ چرا فقط مخاطب خاص باید آن ها را ببیند؟ مگر اشکالی دارد؟ شاهرخ استخری در سریال سهیلی زاده را بیاییم و با فلان بازیگر در اثر دیگری از سهیلی زاده مقایسه کنیم. شاهرخ استخری در فیلم ساعت شلوغی آرش معیریان را  با فلان بازیگر در فیلم دیگری از آرش معیریان مقایسه کنیم. در مدیوم های مشابه اندازه تاثیر بازیگر را بررسی کنیم. نمی دانم واقعا!… . اگر من روزی با آقای شهبازی کار کردم، آن وقت من را مقایسه کنید با کسانی که در کارهای آقای شهبازی بازی کرده اند. شاید این حرفها، گفتن نداشته باشد، ولی برخی اتفاقات به نظرم طبیعی نیست.

*بیا ماحصل کارت را از سال ۸۶ تا الان، طی ۸ الی نه سال اخیر قضاوت کنیم. هندوانه هم زیر بغل شما نمی گذارم. می دانی من به هیچ بازیگری عادت ندارم باج بدم و بیخودی از تو تعریف کنیم. ولی ماحصل زحمت تو در این چند سال چیزی جز درخشش نبوده. اگر غیر از این تو را قضاوت کنم، مردم مرا به سخره خواهند گرفت. حفظ این انرژی و ریتم داشتن خیلی مشکل است، چطوری این کار را می کنی ؟

وقتی برای مردم بازی می کنی و قرار است ۵۰ شب، هرشب تو را از تلویزیون ببینند، هرشب چیزی برای ارائه، باید در چنته داشته باشی، این کنش در بازیگری اصلا کار آسانی نیست، یعنی هر روز باید با یک انرژی خاصی سرصحنه بروی. فیلمنامه نویس که بار ۲۰ شخصیت سریال را دارد به دوش می کشد، تو به عنوان بازیگر وظیفه داری در مواردی، نقش خودت را رنگ آمیزی کنی. این کار وظیفه من است، نه فیلمنامه نویس. فیلمنامه نویس کارگردان نیز، هزار و یک مشغله دارد،در این میان من باید خودم گلیم نقشم را از آب بیرون بکشم. من باید یک چیزهایی را به آن اضافه کنم. اگر قرار باشد من فقط مجری اوامر دیگران باشم و صرفا مبتنی بر چند تحرک ساده، چند تا دیالوگ را فرضا بگم دیگر بازیگر نیستم، در این شرایط بهتر است انیمیشن بسازیم! بازیگر پس به چه دردی می خورد؟ شده به خاطر یک کلمه بجنگم، بجنگم؛ بارها این کار را کرده ام.

*قبلا در سینما، یک دسته بندی خاصی وجود داشت. لیدر این جریان هم انصافا، شریفی نیا بود. تا می دید یک بازیگری در تلویزیون می درخشد، سریع او را سوئیچ می کرد از تلویزیون به سینما. دوره ای که جریان شریفی نیا حاکم بود  هر درخششی توام با حمایت او بود. اما با کمرنگ شدن شریفی نیا توسط مافیای سینمای ایران، هزاران بار درخشش نیز گویی فایده ندارد. سینما ارث پدر جد دو تا دختر بچس با چند تا آقا پسری که سن پسری آنان بیست سالی است تمام شده.

این مسئله خیلی فراتر از مدیوم تلویزیون است. یعنی، بازیگرانی بودند که فقط در سینما کار می کردند، حالا از طرق دیگر، به مسیر دیگری هدایت شدند، به یک مسیر بهتر، تبعات بهتر. راستی، اینکه می گفتند آقای شریفی نیا، باند دارد، نه قبول ندارم ! آقای شریفی نیا اگر باند داشت که با این همه بازیگر کار نمی کرد.

*شریفی نیا شما را برای «پس کوچه های شمرون» دعوت کرد؟

در پس تولیدات پویا فیلم، آقای فرح بخش همیشه، انتخاب بازیگر را خودش به عهده می گیرد،البته آقای شریفی نیا، نظرشان را به عنوان یک مشاور، می گفتند، باز هم آقای فرح بخش، در نهایت، کار خودش را انجام می داد. ولی یک کاری که آقای شریفی نیا در انتخاب  آن، دخیل بودند و من هم در آن بازی کردم، فیلم «یک، دو، سه » بود که خود آقای شریفی نیا بازی نکردند. فیلمی که برای عرضه در شبکه نمایش خانگی ساخته شد. در آن فیلم من من نقش اصلی را بازی می کردم،در اثری که ۱۸ بازیگر چهره در کنار من بودند، نیما شاهرخ شاهی، مهدی سلوکی، سحر زکریا، داریوش کاردان، رز رضوی، علی دهکردی، رامین راستاد، جمشید گرگین و بهرنگ علوی. بقیه اسامی را حضور ذهن ندارم نام ببرم. الان اصلا بعید می دانم کسی بتواند چنین مجموعه ای از بازیگران را کنار هم جمع کند.

*کسی نمی تواند ۱۸ ستاره مطرح را گرد هم آورد و هم اینکه نابخردان سینمایی قائلندبه اینکه برخی  اسامی که در آن اثر با شما همکاری داشتند،برای کارهای تلویزیونی خوب هستند، نه سینما. یعنی این دسته بندی تلویزیون، تبدیل به یک آسیب بزرگ در روند جریان بازیگری شده است. ببین خود تو یک چهره محبوب و دوست داشتنی هستی و می توانی در فروش فیلم نقش بسزایی داشته باشی. حرف غیر عادی نمی زنم،۹ سال برند مطرح استخری در تلویزیون را دارم در نظرم می گیرم.

به نظر من، زمان این بهره برداری، همان ۶-۵ سال پیش، بعد از دلنوازان و فاصله ها بود.

* تو با یاشا تمدن سریال آمین نسبت به خاله زنک های سینمایی رو دست زدی پسر! چیکار با تو کردند؟! الان آمین مخاطبش نسبت به پر بیننده ترین سریال تلویزیون فقط ۱۰ درصد کمتره. آمین برای بازیگران و نویسنده اش به نظرم یعنی کمپوت هلو.

به نظر من، همان موقع باید استفاده درستی ار انرژی ما می شد. من در گفت و گو های مختلفی قبلا هم گفته ام که در سایر کشورها، وقتی خمیره بازیگری، شکل می گیرد و چهارتا طرفدار پیدا می کند، آنقدر از او کار می کشند و آنقدر از او پول در می آورند که بازیگر مورد نظر ممکن است خودش خسته شود. مثلا جنیفر لارنس با استخوان زمستان(دبورا گارنیک)، سریعا او را وارد جریان تجاری سینمای می کنند. مثلا جنیفر لارنس، بازی گرسنگی را بازی می کند که میلیون ها دلار می فروشد، بعد با فیلم Silver Linings Playbook هنری تر، اسکار می گیرد. در دو جریان هنری و تجاری به نحو احسن از این بازیگر استفاده می کنند.مردم ما خیلی مشکل پسند هستند و تقریبا روال پذیرش بازیگر از جانب مردم در کشور ما فرق می کند. اصلا اتفاق ساده ای نیست. تو یک سریالی بازی کنی و چهار نفر تو را ببینند و خوششان بیاید، اصلا تو را به یک بازیگر تبدیل نمی کند. من با سریال دلنوازان، با آنکه دیده شدم و مردم من را شناختند، چه اتفاقی افتاد؟!

*چرا ؟

این اتفاق تقریبا مشابه همان اتفاقی است که برای رضا عطاران در «ساعت خوش» افتاد. همه او را می شناسند، تقریبا می توان گفت همه مردم ایران،مجموعه تلویزیونی ساعت خوش را دیده اند اما چقدر طول کشید تا رضا عطاران تبدیل شد به سوپراستار ؟ نزدیک به  ۱۷ سال.

*پس معتقدی که از بازیگران جوان و انرژیک، در زمان درخشش ابتدایی، استفاده نمی شود، می گذارند بازیگر پیر شوند و بعد می گویند حالا بازیگر جوان نداریم.

مشکلی با این فاصله زمانی ندارم، عمده مشکل من این است که سینما، به دنبال چهره جدید نیست. یعنی یک تعدادی ستاره  در سینما داریم که آنها چهل سال را رد کرده اند.

*یک نکته ای بگویم؟ بهروز افخمی، که به نظر بزرگ مرد سینمای مردمی است، همیشه حرف خوبی به من می زد، می گفت: سینما مال تیننجرهاست، یعنی اقشار سنی زیر ۲۴ سال، مال آدم های بالاتر از ۵۰ سال نیست.

این جوانی در همه جای دنیا هست ولی در سینمای ما نیست. در تولیدات سینمای ایران، هروقت جوانی در سینما متجلی می شود اثر موفقی ساخته می شود، مثل رخ دیوانه که اثر موفقی می شود. وقتی تعدادی جوان، کنار هم قرار می گیرند، مردم این اتفاق را دوست دارند، چون انرژی خوبی در سینما شکل می گیرد. چرا ما همیشه باید فیلمنامه هایمان را تغییر بدهیم و سن کاراکترهایمان را بالاتر ببریم تا به سن هنرپیشه قدیمی بخورد؟ ستاره های قدیمی هم باشند، ولی محوریت با جوانان باشد. آدمی که چهل سال را رد کرده است که نباید نقش دانشجو بازی کند! شاید باورت نشود ولی از ته دل خوشحال می شوم وقتی که جوانان تازه نفس را در سینما و تلویزیون می بینم.

*چون تو را می شناسم باورم می کنم.اما موضوع بعدی که می خواهم راجع به آن تو صحبت کنم این است که  با توجه به اینکه در دنیا، مدیوم سریال سازی ارتقا پیدا کرده، بازی کردن در سریال ها، برای خودش کلاس ویژه ای  پیدا کرده ،حالا جریان معکوس شده و ستاره های سینما سعی می کنند وارد سریال های تلویزیونی شوند. جای این تنگ نظری دارد تغییر می کند یعنی عده ای دارند خودشان را سمت تلویزیون می برند تا این معادله و توازن را بهم بریزند. خودتان این موضوع را احساس کرده اید؟مثلا محسن تنابنده صرفا در سینما فعالیت می کرد ایا به اندازه الان می توانست محبوب باشد.

می دانی دلیلش چیست؟ به خاطر اینکه الان سنگر سینما، مخاطب مردمی عام ندارد. وقتی تو دوست داشته باشی مردم با باشند، مجبوری در تلویزیون کار کنی. تصور کن، تو یک سریالی بازی می کنی که ۴۰ میلیون، بیننده دارد، حالا پرفروش ترین فیلمی که در سینما دیده ای را چند نفر دیده اند؟ اینکه می گویند ، فیلمی که میلیاردی شده است، مخاطبانش به اندازه یک استادیوم آزادی بوده اند! به اندازه یک استادیوم و خورده ای! حدود ۱۰۰ هزار نفر اگر فیلمی را ببینند، آن فیلم میلیاردی می شود. صد و خرده ای هزار نفر کجا و ۴۰ میلیون نفر مخاطب تلویزیون کجا؟ خب معلوم است، تو اگر دلت بخواهد فقط همکارانت برایت به به و چه چه کنند نیکوتر است که در سینما باشی ولی اگر بخواهی در دل مردم هم جایی داشته باشی، راهش، تلویزیون ست.

*بعد از فاصله ها و دلنوازان، می توانستی همینطور یک نفس، سریال بازی کنی ولی نکردی. چرا؟

بگذار کمی شفاف سازی کنیم. بعد از فاصله ها برای هر سریال ماهی n میلیون تومان می دادند که رقم کمی نبود. خودت هم که می دانی ۹۰ درصد از سریال هایی که در این مدت، ساخته شد، فیلمنامه اش برای من آمد. ولی من به دنبال هدف دیگری بودم، از همان روز اولی که وارد بازیگری شدم، آرمانی بزرگتر را جستجو می کردم. اگر به رزومه من، نگاه کنی، چهارتا کار اول من، چهار کار متفاوت لااقل در ژانر است. نقش منفی در تلخون علیرضا امینی، پریدخت تاریخی، جوان مثبت مذهبی در «داداشی» و ماه عسل کمدی. خب وقتی تو، در نقشی، کمی خوب دیده می شوی، همه تو را برای همان نقش های مشابه می خواهند. خب من چند تا کار متفاوت انجام دهم که قصد و نیتم از بازیگری مشخص شود. اگر آن اوایل به من می گفتند و من می گفتم نه، می گفتند ای بابا مگر تو کی هستی؟ مگر او کیست، چه کار کرده، که فلان فیلمنامه را رد می کند، دل مردم از ماهی  n میلیون تومان مهمتر است.

*این حرف و حدیث ها برای تو در مقام بازیگر جستجوگر نقش های متفاوت را اذیت می کند؟

خیلی دردناک است. من حداقل حقم این است که نقشی را که دوست دارم بازی کنم. چرا از اینکه می گویم «نه» ناراحت می شوند؟ به خیلی ها نه گفته ام که اگر الان بخواهم در موردش صحبت کنم، خیلی ها هم به من انتقاد می کنند تو چرا این کار را می کنی؟ من نمی توانم ، نقشی را که دوست ندارم بازی کنم. نقشی را که نتوانم، قلبا با آن رابطه برقرار کنم، مسلما نمی توانم در آن نقش خوب باشم. قطعا! به خاطر پول بازی نکرده ام، هر جا رفتم یا برای به دست آوردن تجربه ای بوده، یا واقعا عاشق آن نقش بوده ام یا دوست داشتم یک قالب دیگری از خودم را امتحان کنم. هرکدام از انتخاب هایم استدلال های محکمی داشته است. الان بعد از گذشت ۵ سال، سریال «آمین» آمده که برای ایفای این نقش واقعا زحمت کشیدم.

*مطمئن باش آمین خیلی بیشتر دیده شده،حتی بهتر و بیشتر از دلنوازان.من شنیده ام نیروی انتظامی راضی شده که مجموعه دوم این سریال هم ساخته شود.

تو نمی دانی که سریال دلنوازان چطور بود. هزار نفر سرپا، در پارک، در اسکرین، نگاه می کردند. ساعت ۸ و نیم پخش می شد و کسبه می گفتند که شما را به خدا دیگر سریال بعدی را در این ساعت پخش نکنید تا ما هم ببینیم و از طرف دیگر، کاسبی ما هم واقعا خراب شده است. ساعت ۸ و نیم ، خیابانها خلوت بود.

*با اینکه آن زمان، مملکت در یک شرایط سیاست زده ای  بود و برخی از فرزندان لوسیفر، مردم را تشویق می کردند به ندیدن تلویزیون و تبلیغات بی نظیری در رسانه ها برای فارسی وان به راه افتاد.

سریالی بود در فارسی وان، به نام ویکتوریا؛ ولی با این حال وقتی که دلنوازان پخش می شد،یادمان باشد که دلنوازان با فارسی وان چه کرد و چه بلایی بر سر این شبکه آورد. سریال «سفری دیگر» که کاراکترش اصلی اش سالوادور بود و به همین نام هم سریال معروف شده بود. سریال فاصله ها از رویش رد شد.

*پتانسیل این کار را داریم که بارها بارها از روی فارسی وان عبور کنیم؟

البته خیلی از ابزارهای نمایشی را هم نداریم و حتی اجازه استفاده از هر ابزاری را هم نداریم اما همیشه توانسته ایم و باز هم می توانیم. مثلا دیالوگی که من، در سریال فاصله ها خطاب به پدرم می گویم که «مگر معنای دوستی هر دختر و پسری، ازدواج است؟» در آنونس سریال هم پخش شد، مگر چنین چیزی در تلویزیون ما تا آنزمان وجود داشت؟

*یعنی آن موقع،  با چنین قصه هایی از یک شرایط محافظه کارانه سهوی و بیخودی عبور کردیم.

روی خطوط قرمز راه می رفتیم. نه اینکه خدای نکرده بخواهیم، از آن عبور کنیم. با این حال چقدر این سریال، آموزنده بود. بخشی از دلنوازان در مورد مبحث مهریه بود، روی خیلی ها تأثیر گذاشت، خیلی قدم مثبتی بود در این زمینه که با تفکر بیشتری ازدواج کنیم و یا اینکه این مسخره بازی ها را در مورد مهریه با اعداد و ارقام نجومی تمام کنیم. هیچ سریالی نتوانست به آن خوبی، تأثیرگذار گذار باشد. یا در فاصله ها، روابطی که بخواهد در خیابان شکل بگیرد با جزئیات دراماتیک خوبی مورد ارزیابی قرار می گرفت.

*ولی جمع بندی ، کاملا اخلاقی بود.

اصلا به همین دلیل از سریال های خودمان دفاع می کنم. الان خود من یک دختر دو ساله دارم، وقتی بزرگ تر شد دوست ندارم سریال ها بی محتوای ماهواره ای ببیند. دو زار، آموزندگی در آن ها وجود ندارد. یعنی اگر قرار باشد یک روزی این شبکه ها، جای تلویزیون خودمان را بگیرد، من ترجیح می دهم که کلا تلویزیون را جمع کنم. هیچ چیز خاصی در آن ها وجود ندارد که مثلا من بگویم دخترم، بنشین و سریال «لطیفه» را تماشا کن. هر دفعه از جلوی تلویزیون رد شدم، دو نفر داشتند همدیگر را بغل می کردند!
بابا یک پلان دیگر ندارید شما؟ قصه ندارید؟ به خدا دارم جدی می گویم! حالا باز هم ترک ها به یک اصولی اعتقاد دارند، تولیدات آمریکای جنوبی که دیگر هیچی ! از هفت دولت آزادند! ما قابلیتش را داریم، باید از این فرصت استفاده کنیم. وقتی شما می خواهید، در تلویزیون تبلیغ کنید، انتظار دارید که تبلیغتان دیده شود. وقتی سریال، پربیننده نداشته نباشیم، تبلیغی هم نداریم و به تبع آن در آمدزایی وجود ندارد. من فکر می کنم درآمد تلویزیون هم کم شده است. صاحبان سرمایه هم می روند و جای دیگری تبلیغ می کنند؛ در فضای مجازی، در شبکه های ماهواره ای.

*بعد از فاصله ها و دلنوازان، شایعاتی هم برای تو درست کردند. این شایعات، به گوش تو هم رسید؟

مثلا چه شایعاتی؟

*مثلا اینکه آدم مغروری است، از بالا با همه صحبت می کنی. ببین من شاهد برخورد تو با همکارانت هستم، فروتنی فوق العاده ای در تو می بینم که واقعا تعجب می کنم چرا این حرفها را در مورد تو می زنند. من مجبور شدم از فلانی و فلانی قبل از این آشنایی بارها  بپرسم. آنها به من می گفتند: فوق العاده است، این پسر بی نظیر است، او اگر در یک فیلم آمریکایی هم بازی کند، باز هم شاهرخ استخری است.

در سریال دلنوازان، نقشی که بازی می کردم، یک جوان مغرور بود، مدیر یک آژانس هوایی بود و از موضع بالا برخورد می کرد ولی در فاصله ها، اینطور نبود.

*بین بچه های سینما و تلویزیون، نباید این حرفها  همینطور شایعه دست به دست می شود. کمی عجیب است. نباید که از روی نقش، کسی را قضاوت کرد.

من می گویم از آن افرادی که من را دیده اند و یا با من برخورد داشته اند، بپرسید. آنها اطلاعات دقیق تری می دهند.

و مطبوعات؟

مطبوعات از دست من ناراحت بودند. شاید باید در مورد این مسئله صحبت کنیم. البته فکر می کنم دلخوری بین من و مطبوعات، دوطرفه بود. هم مقداری من از آنها دلخور بودم و هم آنها از من. بهخاطر اینکه، یک زمانی، ناگهان ، هجمه تقاضا برای مصاحبه و گفتگو زیاد شد مثلا فکر کنید، هنگام پخش دلنوازان، عکست روی جلد کلی از مجلات چاپ می شود و ناگهان همه چیز کمرنگ و به مرور تمام می شود و همه مطبوعات، تو را کنار می گذارند و صبر می کنند تا ۵ سال بعد که تو یک سریال، کار کنی و دوباره سلام علیکم! این را دوست نداشتم و برنمی تابیدم . الان دیگر خودم هم دوست ندارم بدون دلیل جایی حرف بزنم، یا به بهانه سریال آمین، باز هم بروم روی جلد مجلات. ترجیح میدم دغدغه هایم منتشر شود.

*کار خوبی می کنی ؟!
اصلا همان زمان هم، این کارها از جنس من نبود. همان موقع  هم خلاف اعتقادات خودم، داشتم سوار یک موجی می شدم.

*من به عنوان مخاطب دلنوازان، کیوسک را که نگاه می کردم، عکس شما روی ۲۰ تا مجله بود. من خودم به عنوان مخاطب خوشم می آمد.ما مردم ستاره دوستی هستیم.

ولی پرویز شهبازی اگر این رویدادها را ببیند، خوشش نمی آید و من آرزو دارم با او کار کنم. می دانی وقتی پرویز شهبازی از جلوی آن کیوسک رد می شود عکس من روی جلد ۲۰ تا مجله ، برایش جذاب نیست. اگر این موضوع باعث لطمه زدن به آینده و مسیرم شده است، من واقعا متأسفم. چون از روز اولی که وارد این کار شدم، توقع دیگری از حرفه ام داشتم. با خودم بارها گفته ام، آنقدر تلاش می کنم که اگر روزی اتفاقی، آقای پرویز شهبازی، از جلوی تلویزیون رد شد وپلانی از من دید، چیزی ببینند که ارزشش را داشته باشد، تا شاید یک روزی من با ایشان بتوانم کار کنم.

*همین ترکیب شما در آمین ، به نظر من، مثل دلنوازان است. یک سری آدم پرانرژی آمده اند و انرژی خودشان را سر سریال گذراشته اند و این انرژی دارد در سریال دیده می شود. من به قصه احترام می گذارم، به کارگردانانش احترام می گذارم، این موج انرژی دارد از مدیوم تلویزیون بیرون می رود.

هرجا، همدلی اتفاق افتاده است، نتیجه مثبت داده است. ما خیلی نسبت به هم، کم لطف هستیم، علی الخصوص، هم صنف های خودمان. آخر مگر می شود کسی با انرژی وارد این سینما بشود و بخواهد جای من را بگیرد؟ من هم جایگاه خودم را دارم ، کسی جای من را تنگ نمی کند،  نسل نو بیایند و ما دیگر اصلا کار نکنیم. چه اشکالی دارد. یا من باید خودم را به روز کنم و به خودم اضافه کنم تا از این موج، جا نمانم یا باید کنار گذاشته شوم. این یک واقعیت غیر قابل انکاری است.

*در طول ساخت سریال آمین تعامل شما با امین حیایی چگونه بود و اصلا با توجه به حواشی اخیر چه جور آدمی است؟

من می دانم که امین حیایی، امروز با همه بی مهری ها و ناسپاسی هایی که در حقش شده است، به این فکر افتاده است که خودش فیلم تهیه کند که به نظر من، این اتفاق خوبی است. امین حیایی، از تمام اندوخته هایش در این سالها، از تمام تجربه ها و روابطش استفاده می کند، کاری که امین حیایی تهیه کننده آن باشد، با یک سوم سرمایه اصلی ساخته خواهد شد. بخاطر اینکه همه حاضرند به خاطر او، با یک چندم دستمزد واقعی خودشان هم کار کنند، یا اصلا پول نگیرند و کار کنند. این اعتباری است که امین حیایی در طول سالیان زیادی که در سینما بوده، به دست آورده.
*قرار است با هم کار کنید؟

از خدا می خواهم این اتفاق بیفتد. چرا که نه؟ دلیل هم دارم. چون امین حیایی به سینمای مردمی اعتقاد دارد. همین که در سریال آمین کنار هم بودیم هم برای من افتخار بزرگی بود. واقعا جزو نوادر است. امین حیایی سر صحنه، پیشنهادهایی به من می داد که به ضرر نقش خودش بود. اصلا چنین چیزی در سینما و تلویزیون، نداریم. بارها در کارهای قبلی خودم دیده ام که ، پیشکسوت هایی آمدند و به خاطر اینکه مثلا فلان دیالوگ من، به مذاقشان خوش نمی آمد، به راحتی دیالوگ من را خط می زدند و دست من هم به هیچ کجا، بند نبود. حالا امین می آید و نکته ای را در ضرر نقش خودش به من می گوید و تشویقم هم می کند. یعنی این هنرمند، اصلا با من جوان ، مشکلی ندارد، اتفاقا زیر بال و پر من را هم می گیرد و کمکم هم می کند. ما چنین افرادی در سینما نداریم، باید مجسمه او را بسازیم.

واقعا اسطوره اخلاق است،با کتف در درفته و پای شکسته می آمد سرصحنه. شنیده ام سر صحنه فیلمی، حین فیلمبرداری، کارش را متوقف کرد تا دستمزد تمام عوامل را بدهند و بعد از پرداخت، فیلمبرداری از سر گرفته شد. شاید خودش راضی نباشد که این مسائل را درموردش می گویم. من این موضوعات را مطرح می کنم برای اینکه عده ای از مردم، ذهنیت خاصی در مورد امین حیایی پیدا کرده اند، خواستم این حرفها را هم بشنوند و بعد قضاوت کنند. مردم عزیزی و فهمیمی که شاید یک جایی از دست امین حیایی، ناراحت شده اید، این مسائل را هم بدانید.

*ببین شاهرخ عزیز اصلا اعتقادم به ستاره سازی در تلویزیون و سینما به این دلیل است که با تکیه بر  سیستم ستاره سازی رسانه های قدرتمند و مردمی تری خواهیم داشت.

من  مصاحبه ای کردم با عنوان ستاره سوزی، به جای ستاره سازی. خیلی راجع به این موضوعات حرف زدم. واقعا همه جا، یعنی هرجایی که صنعت موفقی در سینماو تلویزیون ندارد باید ستاره سازی کند و از این ستاره سازی ، ارتزاق کند و صنعت را بچرخانند. ستاره ها افول می کنند و بعد دوباره ستاره های جدید می آیند.

*بعد از دلنوازان، به شدت از خودت مراقبت کردی که اصلا حاشیه نداشته باشی می دانی که برخی اصلا با حاشیه سازی به خیلی از جاها می رسند. حاشیه سیاسی، حاشیه فرهنگی، حاشیه حضور در مجامع غیررسمی آنچنانی.

بله. من هم خیلی از جاها دعوت شدم که نرفتم. اگر می رفتم شاید بد هم نمی شد. قبول دارم. هدفم این نبوده  که بشوم فلان نمونه حاضر در سینما در آینده. هدف اصلی من در زندگی این نیست، اهداف دیگری دارم که برایم با ارزش تر هستند. آنقدر این حاشیه ها را بلد هستم که همین الان یک بازیگر جوانی که اول راه است و حاضر است هرکاری بکند، به من نشان بدهید تا به او بگویم چه کار کند تا بتوانید ستاره سینما بشود، خیلی هم نیاز به استعداد ندارد، شاید یک خانه مجردی به کارش بیاید.

*با این همه وسواسی که داری، چطور از بین خیل پیشنهاداتی که داشتی، آمین را پذیرفتی؟ 

اول اینکه ژانر اکشن را دوست دارم، بعد هم اینکه واقعا نقش جذابی بود. یعنی شاید نه فقط من، بلکه هر بازیگری، دوست دارد چنین نقشی را بازی کند.

*چگونه نقش یاشاتمدن قسمت تو شد؟ برایت نوشته بودند؟

زامیاد سعدوندیان، ۸ ماه ، قبل از پیش تولید این کار به من زنگ زد. یادم هست که از یک جمعی جدا شده بودم و رفته بودم در بالکن خانه و او داشت برای من تعریف و من را وسوسه کرد.

*همیشه موقعی که وسوسه اتفاق می افتد، یک مسئله دیگری هم وجود دارد، ترس! وسوسه و ترس همزاد هم هستند. اینکه آیا این نقشی که دارد تعریف می کند، خوب از کار درمی آید؟

اول اینکه متأسفانه در مجموعه سریال های خوب،روال طوری است که اصلا نمی دانی وقتی این کار می خواهد تولید شود، تو هستی یا نیستی. یعنی نمی توانی خیلی روی آن حساب کنی. زامیاد دوست داشت من این نقش را بازی کنم ولی اینکه آیا این اتفاق در آینده می افتاد یا نه، دیگر خیلی دست ما نبود. خدا را شکر که این اتفاق افتاد. جزو معدود نقش هایی بود که من از ۸ ماه قبل، به آن فکر می کردم و دوست داشتم که اگر قرار است بازگشتی به تلویزیون باشد، با این نقش باشد. چون خود نقش به صورت مکتوب از کارهای قبلی من خیلی متفاوت است (گذشته از اجرا)، آنقدر خود نقش، متفاوت بود که وقتی در قالبش راه می رفتم، این تفاوت را حس می کردم، چه برسد به اینکه بخواهم متفاوت هم اجرا کنم.

*این ترس بعد از اینکه کار را دیدی، تبدیل به اشتیاق نشد؟

در طول دوران پخش سریال دائما استرس داشتم،. یک سری از سکانس ها را پای تدوین دیده ایم و خیالمان راحت بود ولی کلی سکانس ها را ندیده بودم و می ترسیدم …

*من ندیدم بازیگری اینقدر با وسواس به من بگوید که ببین فلانی! مصاحبه را بگذار پس از پایان پخش و بعد توصیه کنی فلان قسمت و فلان قسمت،این پلان و اون سکانس را با وسواس بیشتری ببین، بعد با هم حرف بزنیم. معمول این است که بازی کن و برو، دستمزدت را بگیر و برو. سر یک کار تلویزیونی و اینهمه حساسیت؟ عجیب نیست؟!

می دانی در پیش تولیدات ما، همه چیز سریع اتفاق می افتد. مثلا می گویند آقای استخری می شود این فیلمنامه را بخوانید، پس فردا می خواهیم کلید بزنیم! من چه کار می توانم در دو روز انجام بدهم؟ ولی در آنسوی آبها چه اتفاقی می افتد؟ می گویند آقا تو قرار است در این فیلم یک صحنه اکشن داشته باشی، یکسال دیگر می خواهیم فیلمبرداری کنیم، بی زحمت می توانی ۹ ماه بروی و کونگ فو یاد بگیری؟ اتفاقی که سر ماتریکس افتاد، کیانوریوز ۹ ماه هنرهای رزمی را آموزش می بیند. یا دنیل دی لوئیس، ۹ ماه قبل، مدام صدای خودش را ضبط می کرد و برای کارگردان می فرستاد! بدین صورت بازیگران در مقیاس جهانی، به نقش، نزدیک می شوند. ما چی؟ الو؟ سلام! قرارداد ببندیم. جالب اینجاست که همان پشت تلفن، قرارداد را هم باید ببندیم! اینقدر همه چیز هول و عجله ای است که به نظرت جایی برای فکر کردن باقی می ماند؟ خب معلوم است که نمی شود و کار در نمی آید و شخصیت ها مقوایی می شوند. بنابراین، این تنها نقشی بود که من، ۸ ماه فرصت داشتم که حداقل در خیالاتم به آن فکر کنم. منتها می گویم که برای تک تک آن لحظات، مثلا قسمت ۹ را با دقت ببین، برای این بود که الان در گفتگو راحت باشم. قسمت و قسمت های مد نظر سریال، یکی از عطف های بزرگ سریال بود. بخصوص نقش من ولی خوب در آینده هم غافلگیری های دیگری در سریال وجود دارد مثل حقیقتی که آشکار می شود و درخواهیم یافت من پسر واقعی همایون تمدن نیستم.

*ممکن است یک روزی خودت هم کارگردانی کنی؟
شاید، چون برخی مواقع  خیلی اذیت می شوم.

* حرف آخر؟

ماه پشت ابر نمی ماند.

*منظورت از ماه، سوپراستار است؟

نه(خنده) منظورم این است که اگر واقعا چیزی وجود داشته باشد، بالاخره روزی دیده خواهد شد،توسط آدمهای سینما دان جامعه، منتقدان خوب ما و اهالی رسانه که همواره برای پیشرفت سینما زحمت کشیده اند. بالاخره آنها خواهند دید که یک آدمی هست که زحمت می کشد و تلاش می کند. متفاوت باشد و با آن نقش، زندگی می کند، برای کارش وقت می گذارد، وقتی سر فیلمبرداری است دیگر شبها به مهمانی نمی رود، به اصطلاح بچه های سینما، خاک بازی نمی کند. همه هم ّ و غمش، کارش است. وقت می گذارد، در بیکاری هایش ، مطالعه می کند، فیلم می بیند. مجید صالحی این کار را کرد دیده شد و موفق شد و ترکاند. رفت بالا ، با کاهانی کار کرد، از این به بعد هم با بهترین ها کار می کند. می دانستم که دارد مطالعه می کند، شنیده بودم، دارد زحمت می کشد، دورخیز کرده بود و این  اتفاق برایش افتاد. امیدوارم همه آنهایی که پشت درب های سینما مانده اند و هنوز فرصت یک کار خوب را نداشته اند این امکان برایش فراهم شود.

منبع : سایت مشرق

نوشته برای ستاره شدن در سینما شاید خانه مجردی بیشتر به کار می‌آید! / آدمی که چهل سال را رد کرده است که نباید نقش دانشجو بازی کند اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

به گزارش خبرنگار سوره سینما- سریال تلویزیونی «آمین» که از آخرین تولیدات مدیریت گذشته صدا و سیما و سیما فیلم بود و با حمایت سیما فیلم مقابل دوربین رفت، مدتی است در مرحله تدوین باقی مانده و ظاهرا به دلیل مشکلات مالی قرار نیست ادامه پیدا کند. پیش از این هم مشکل مالی باعث تغییر کارگردان در این پروژه شده بود و منوچهر هادی، جای خود را به بهرنگ توفیقی داد.

البته مشکلات مالی از مدت ها قبل دامن تلویزیون و زیرمجموعه هایش را گرفته. محمد سرافراز رییس جدید صدا و سیما پس از ورود، تعدادی از شبکه هایی که عزت الله ضرغامی تاسیس کرده بود را ادغام کرد. از سویی دیگر تعداد کارکنان سازمان را کاهش داد. مشخص بود که سرافراز به دنبال سامان دادن به وضعیت مالی سازمان از طریق صرفه‌جویی است. گویا این بار مشکل مالی گریبان «آمین» و سیمافیلم را گرفته. تصویربرداری این مجموعه پارسال شروع شده و به پایان رسیده اما این مجموعه فعلا و به دلیل مشکل مالی در مرحله تدوین متوقف شده است و سرنوشت آن معلوم نیست. بعضی معتقدند محمدرضا تخشید مدیر جدید سیما فیلم که یکی از مدیران خوشنام و محبوب صدا و سیماست، علاقه‌ای به ادامه پروژه‌های محمدرضا معصوم‌زادگان مدیر قبلی این موسسه ندارد. این در حالی است که تخشید از زمان ورود به سیما فیلم دستور داده کارشناسان و تیم همراهش، مجموعه‌هایی که زمان معصوم‌زادگان کد تولید گرفته را دوباره بررسی و زمینه تولیدشان را فراهم کنند. به عنوان نمونه فیلم تلویزیونی «من، پدرم و دریا» در آن دوره کد گرفته و زمان تخشید تولید شد.

اما توقف تولید برنامه های «هفت» و «رادیو هفت» این نظریه را تقویت می‌کند که مدیران جدید سازمان علاقه ای ندارند تجربه های موفق مدیران قبلی را تکرار کنند. حتی مشکلاتی که برای پخش یا توقف برنامه «ماه عسل» به وجود آمد، در همین راستا معنی می‌یابد. اما یک نکته ظریف در این بین وجود دارد و آن این نکته که مدیران سازمان صدا و سیما مایلند تولید برنامه های زنده را متوقف کنند و برنامه های تولیدی در اولویت کاری آنها قرار دارد. پس «هفت»، «رادیو هفت» و حتی تاک شوی مناسبتی «ماه عسل» هم در خطر تعطیلی قرار گرفته و حذف می‌شوند.

تلویزیون در هفته‌های اخیر با پخش دو مجموعه «تنهایی لیلا» و «تعبیر وارونه یک رویا» و پیش از آن در ماه رمضان با پخش مجموعه پربیننده «پایتخت ۴» و «دردسرهای عظیم ۲» نشان داد برای جذب مخاطب بالا برنامه دارد و شاید زنگ خطر برای مدیران به صدا در آمده و قرار است دوران اوج سریال سازی در سیما، از نو شروع شود. اما تا آن روز فعلا مدیران جدید باید با مشکلات مالی و کمبود بودجه سر کنند و پس از آن، دست به تولید بزنند.

نوشته سیمافیلم درگیر مشکلات مالی/ سرنوشت تولید مجموعه‌های تازه چه می‌شود؟ اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

حاتمی بازیگر سینما و تلویزیون درباره فعالیت‌های خود به سوره سینما گفت: این روزها بیشتر به کارهای شخصی و ورزش می پردازم و در سال جدید قصد دارم که در انتخاب هایم دقت بیشتری به خرج بدهم و فیلم ها و آثار قابل قبول تری را برای بازی بپذیرم. البته تلاش خواهم کرد که تعادل را حفظ کنم تا لطمه‌ ای به روند حرفه ای من وارد نشود و امیدوارم که در سال جدید پیشنهادهای بهتری را دریافت کنم.

وی در ادامه با اشاره به اینکه این روزها تمرکز خود را روی ورزش و همچنین نویسندگی اختصاص داده، افزود: در زمینه نوشتن به دلیل علاقه ای که دارم فعالیت هایی را به طور شخصی انجام می دهم. در کنار اینها پیشنهادهایی را که می شود مطالعه و بررسی می کنم تا اثری دلخواه و با ویژگی‌های خوب را انتخاب کنم و به بازی در آن بپردازم.

این بازیگر با بیان اینکه در زمینه تئاتر و نمایشنامه خوانی هم پیشنهادهایی شده که در حال مطالعه آنها است، گفت: به هر حال برای بازیگر پیشنهاد وجود دارد، اما من به طور جدی قصد دارم در سال جدید با نگاهی متفاوت و دقیق دست به انتخاب بزنم. دو مجموعه «سرزمین کهن» به کارگردانی کمال تبریزی و همچنین «آمین» به کارگردانی بهرنگ توفیقی را آماده پخش از تلویزیون دارم و فیلم سینمایی «دربست» به کارگردانی علی خامه پرست هم آماده اکران است که باید منتظر بمانیم تا تکلیف آنها روشن شود.

خاطره حاتمی بازی در فیلم‌های سینمایی «قرنطینه»، «دنیای پرامید»، «گرگ و میش» و … را در کارنامه دارد.

نوشته در انتخاب فیلمنامه دقت می‌کنم/ حاتمی و دو سریال آماده پخش اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

جواد نوروزبیگی تهیه کننده این مجموعه گفت: در حال حاضر گروه مشغول ضبط فینال کار در خیابان های تهران هستند و مراحل تصویربرداری در هفته اول اردیبهشت به پایان می رسد.تا کنون ۴۰ درصد از مراحل تدوین مجموعه انجام شده است و در حال رایزنی با آهنگسازان مطرح کشور برای ساخت موسیقی هستیم هستیم.

وی افزود: کار به لحاظ ساختار دراماتیک و ریتم بسیار جذاب و پر کشش است و بهرنگ توفیقی در فاز دوم تلاش کرده است تا با حفظ سبک خود جنس کارگردانیش به ماحصل کار منوچهر هادی نزدیدک باشد تا تماشاگر حین تماشای سریال برداشتی دوگانه از منظر ساختار از کار نداشته باشد. داریوش فرهنگ، امین حیایی ، کاظم بلوچی، هادی ساعی، بهناز جعفری، آشامحرابی، سودابه بیضایی، شاهرخ استخری، خاطره حاتمی، محمدرضا داود نژاد، مهدی محرابی، یوسف تیموری و مهرناز مهر آرا بازیگران اصلی این سریال هستند.

در خلاصه داستان « آمین » به قلم زامیاد سعدوندیان آمده است: سرهنگ شیرازی ، فرمانده تیم ویژه (آمین) مسئول رسیدگی به پروژه مجرم و خلافکار فراری ، همایون تمدن که سال گذشته طی عملیات گروگان گیری برادر سرهنگ را به شهادت رسانده ، است. پلیس با کشف کانتینری حامل مواد مخدر به ردی از همایون می رسد . همزمان فرزند همایون برای مراسم سالگرد مرگ همسرش مریم نوین وارد ایران شده و مامورین علاوه بر بررسی سر نخ کانتینر، وی را نیز جهت رسیدن به همایون تحت نظر می‌گیرند اما…

کارگردان فاز نخست این مجموعه منوچهر هادی و فاز دوم بهرنگ توفیقی است. این مجموعه با مشارکت ناجی هنر در ۲۰ قسمت ۴۰ دقیقه ای به تهیه کنندگی جواد نوروزبیگی در گروه مجموعه های نمایشی مرکز امور نمایشی سیما(سیمافیلم) تولید می‌شود.

نوشته عملیات «آمین» به سرانجام رسید اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

سوره سینما- محیا رضایی: داریوش فرهنگ بازیگر و کارگردان باسابقه سینما، تلویزیون و تئاتر از اوضاع فعلی هنر راضی نیست. حرف‌های بسیار و تحلیل‌های هوشمندانه از فضای امروز دارد و اعتماد مدیران به هنرمندان را راهی برای حل این شرایط می‌داند. با این کارگردان در آخرین روزهای اسفندماه درباره سالی که گذشت و امیدها و آرزوهایش برای سال تازه صحبت کردیم. خواندن این گفت و گوی صریح و صادقانه را از دست ندهید.

سال ۹۳را در مجموع چگونه دیدید؟

داریوش فرهنگ: الان اسفندماه ۹۳ هستیم. یک سال نامهربان، زشت و بیهوده را پشت سر گذاشتیم. نامهربانی در رکود اقتصادی، فرهنگی، جامعه ، روح و روان، لبخند، نشاط، امید ،شعف سالی بد ،گرفتار تحریم‌ها، بی پولی عمومی مردم، بی رونقی اقتصادی، فرهنگی، مرگ و میر های پی در پی دوستان ، سرطان های غیر طبیعی و پشت هم برای همکاران و هموطنانم. در عوض تا دلتان بخواهد اختلاس‌های پی در پی میلیاردی در میلیاردی که هیچکدام نه به آن سرطان های عجیب و غریب انجامید که چه هستند از کجا می آیند و چرا انقدر زیاد بود و نه پیگیری این اختلاس ها به جایی رسید که ما اگر هر روز در سال خبر نمی‌شنیدیم تعجب می کردیم تقریبا دیگر عادت کرده بودیم. فکر نمی کنم هیچ جای جهان به اندازه مردم نجیب و مظلوم ما این همه رنج و دزدی و اختلاس بشنود و باز هم مهربان بماند. در چنین شرایطی چه توقع که از مردم بخواهیم لبخند بزنند؟ امیدوارم سال ۹۴ بارقه‌های امید سراغ مان بیاید و لبخند های فراموش شده و چشمان پرفروغ مردم دوباره برگردد.

تغییرات مدیریتی که هم در سینما و هم تلویزیون داشتیم چه کمکی به زنده شدن بارقه های امید می‌کند؟

تغییر و تحولات در کشور ما به شخص خیلی مربوط نمی شود. مدیرها فقط جابجا می شوند اما نگاه چه در وزارت ارشاد چه تلویزیون همان است. تا زمانی که یک خانه تکانی اساسی رخ ندهد اتفاقی نمی افتد. در شرایطی که هم ارشاد هم تلویزیون رنج بی پولی ۳ چهارساله دارد چکار می تواند بکند؟ اگر پولی هم دستش بیاید باید تقاص این چندسال را بدهد یعنی برگردد ترمیم کند و خرابکاری ها را سامان دهد . تا زمانی که استقلال مالی و اجتماعی نباشد با تعویض و تغییر مدیران راه به جایی نمی بریم.

کم‌کاری شما در تلویزیون هم تحت تاثیر مسایل مدیریتی بود؟

در این سه چهار سال هرچه بگردید هیچ هنرپیشه، کارگردان، صدابردار… سراغ نخواهید داشت که طلبکار نباشد . خیلی ها از جمله خود من کار نمی‌کنند چون تلویزیون هنوز به طلب های قبلی پاسخی نداده است. برنامه ها هم کیفیتی ندارند. به نظر من هیچ ضرورتی برای حضور ده ها شبکه وجود ندارد وقتی همه تکراری اند. شبکه نمایش یک سریال ده سال پیش را مدتی نشان می‌دهد و بعد می‌دهد به شبکه نسیم، آنجا هم یک دوره پخش می‌شود می رود آی فیلم . همه برنامه ها دست به دست می‌چرخند چون تلویزیون بی پول است و تولیدی وجود ندارد . کل بودجه تلویزیون در سال مثلا اگر ۱۰۰۰ میلیارد تومان باشد تازه به فرض مثال که این رقم در برابر اختلاس‌ها پشه ای مقابل فیل است، تنها ۶ درصد آن صرف تولید می‌شود.

قطعا این مساله در فیلمسازی شما هم تاثیر گذاشته است.

درباره کارگردانی یک مقدار زیادی تعمد شخصی هم دخیل است. من سریال ها و فیلم های سینمایی متعددی ساختم در این بین ۴کار تجاری هم کردم که اصلا از انجام شان پشیمان نیستم ولی اعتراف می کنم فیلم من نبودند. الان دلم می خواهد فیلمی با اندیشه و منش خودم بسازم. سال گذشته کاری که دوست داشتم را پیدا کردم اما چون موتور قصه را ماجراهای ۸۸ روشن می کرد بدون اینکه نگاهی از سر تایید یا تکذیب داشته باشد امکان تولیدش نبود الان روی موضوع دیگری کار می کنم و امیدوارم سال آینده بتوانم به اجرا درآورم.

هنرمندان چطور می‌توانند به این نگاه انتقادی پایان دهند؟

خوشبختانه چون جزو شورای مرکزی کانون کارگردانان سینمای ایران هم هستم از علاقه دوستانم به اهداف راهبردی آگاهم. ما هر سال در جلسات هفتگی از زوایای مختلف نکات، معضلات، پیشرفت و دورنگری را بررسی می کنیم تا بشود قدمی برداریم اما وقتی که مسئولان به هنرمندان اعتماد کنند و بدانند هنرمندان از همه محدودیت ها آگاهند فکر نکنند فقط خودشان خط قرمز می شناسند. یک هنرمند از تمام این نمایندگان مجلس که بسیاری ممکن است یک فیلم هم ندیده باشند اما راجع به فیلم اظهار نظر می کنند و برای بودجه تصمیم می‌گیرند بیشتر اطلاع دارند. آنها قبول کنند امروز پایان تک گویی است و تا اعتماد دو طرفه بین هنرمندان و کارگزاران فرهنگی نباشد هیچ اتفاق فرهنگی رخ نمی‌دهد. هنرمندان همیشه مورد اعتماد مردم بودند چون این طیف را از خودشان می‌دانند اما هیچ سینمایی بدون حمایت دولت نمی تواند کار کند.

شما روزی که خانه سینما بازگشایی شد جمله معروفی در رسانه ها ثبت کردید: من قفل این خانه را با کلید روحانی باز می‌کنم…

آن موقع قضیه کلید آقای روحانی مد بود، ولی ایشان هم یک کلیدش تبدیل به صدها کلید شد چون قفل های خیلی زیادی را باید باز می‌کرد. امیدوارم با همکارانش و دولتی که دارد تعداد قفل ها را کم کند. قدر مسلم همه قفل ها از بین نخواهد رفت چون نود درصدشان زنگ زده است و با کلید باز نمی شود باید آنها را شکست. یک ده سالی کار داریم تا جبران شود و سر جای معقول برگردیم. بعد از آن باید به بازسازی فکر کنیم. متاسفانه انقدر مساله و مشکل و هزار تو پیش رو داریم که اول بهتر است روی قدم های کوتاه متمرکز شویم، قدم بلند و دورپروازی با شرایط مالی موجود جور در نمی‌آید و همه چیز در حد شعار باقی می‌ماند. من سیاسی نیستم علاقه ای هم به آن ندارم. کار ما فرهنگ پروری و فرهنگ سازی است، آن هم در سالی که به واسطه رهبری نامگذاری شد. ولی من رونقی ندیدم، چون این رونق وابستگی تفکیک ناپذیری با رونق اقتصادی دارد، اگر این چرخ لنگان اقتصاد به حرکت در بیاید چرخ لنگان فرهنگ هم می‌چرخد.

بررسی این مسایل در سطح خُرد چگونه کاربردی‌تر می شود؟

مشکل اصلی تلویزیون و سینما این است که استقلال ندارد چون مجبور است وابسته باشد. نگاه کنید به کشورهای همسایه که در این ۲۰ سال از نظر اجتماعی،اقتصادی و فرهنگ به کجارسیده‌اند. حالا خودمان را ببینیم. راه حل همیشه با ترمیم درست نمی‌شود یک جایی باید جراحی کرد. تلویزیون چگونه می تواند جلوی ماهواره را که در هر خانه همه بیننده سریال ترکی‌اش هستند بگیرد؟ من در ترکیه فیلم ساختم و می‌دانم تا ۱۰سال پیش در این عرصه هیچ حرفی برای گفتن نداشته، همین الان هم به ندرت فیلم سینمایی خوب می‌سازند اما با این سریال ها نه تنها در کل خاور میانه که در چین و ماچین هم تجارت می‌کنند.

کیفیت خوب یا بدش اصلا برایم مهم نیست این رونق و چرخش اقتصادی هنری است که مطرح می‌شود. ما برای مقابله با این هجوم فرهنگی و نشان دادن شخصیت و هویت خودمان چه کردیم؟ هنرمندان ما نه تنها کمتر از آنها نیستند بلکه در هر زمینه استانداردند و با شرایط نرمال کار بین المللی می‌کنند اما مجبورند به کاری تن دهند که در حدشان نیست. من به دلیل تجربه و سابقه ای که در سینما و تلویزیون دارم می‌توانم با محبت مدیران فرهنگی کارم را سریعتر انجام دهم که بعد از ۴۸ سال سابقه عجیب هم نیست، اما جوان باانگیزه خلاق تا بخواهد کاری ارائه دهد مانع سر راهش زیاد است. مثلا ۴ سال پیش یک ایده خوب داشته اما چون در تنگناها می‌ماند معلوم نیست آن ایده دیگر قابل بیان باشد یا نه.

فیلمسازان بخش خصوصی چقدر می‌توانند به این چرخه لنگان اقتصاد کمک کنند؟

سینما هنر گرانی است که باید بازدهی داشته باشد. تهیه کنندگان خصوصی که با مشقت فیلم می سازند باید یک چشم به فیلم و چشمی به بازگشت سرمایه داشته باشند، اما چون در شرایط فعلی این اتفاق نمی افتد از آن ها هم کاری بر نمی‌آید. در نتیجه فیلم ها هم همه فضایی از یاس و تلخکامی دارند که این روزها به واژه زشت سیاهنمایی معروف شده. همه چیز ناشی از شرایط است ما عملا بخش خصوصی نداریم هیچ کمپانی فعال سینمایی در کشور نیست. یک عده با مشقت پولی جور می‌کنند، درصدی هم از فارابی می‌گیرند و با سختی فیلم می‌سازند. به نظر من با گدابازی نمی‌شود فیلم ساخت.

در بین این مباحث بد نیست از حضورتان در پروژه «محمد (ص)» هم بشنویم.

درباره این کار باید مفصل صحبت کرد. «محمد (ص)» اثری است با ابعاد، بودجه، افراد و نگاهی بین‌المللی و از همه اینها مهمتر درباره پیامبر اسلام (ص) است. ساخت این فیلم در برابر این موج وحشی‌گری و خشونت جهانی بی‌دلیل نبود. من هم در این کار سهمی داشتم و مشتاقم زمانی درباره‌اش حرف بزنم که مردم کار را دیده باشند و همراه ما به درک درستی از این گفت و گو برسند.

کلام آخر؟

بشر به امید زنده است و تنها امید می‌تواند آن چرخ لنگان را به حرکت در آورد. من هم امید دارم سال آینده بهتر باشد، اگر نه بعضی، از خدا می‌خواهند درش را ببندند بفروشند و به برج تبدیل کنند. دولت اگر اجازه می‌داد از این ۳۰۰ سینما ۲۵۰ تا همین الان بسته شده بود. در برخورد اجتماعی با مردم می‌توان فهمید آنها رغبتی به تلویزیون و سینما ندارند. این عبارت «پربیننده ترین برنامه فلان شبکه» شوخی است. همه سریال ترکی می‌بینند ما باید بپذیریم جهان عوض شده، با افکار دیروز نمی‌توان امروز را ساخت. مردم توقع صداقت دارند دلشان می‌خواهد برنامه های سینما و تلویزیون آیینه ای از اجتماع باشد . امیدوارم سال آینده جریان به سمتی برود که همه چیز بهتر از این باشد.

نوشته اظهار نظر صریح داریوش فرهنگ درباره سینما و تلویزیون/ حرف زدن از کلید روحانی مد بود اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

سوره سینما- محیا رضایی: امین حیایی ستاره سینمای ایران در دهه ۷۰ و ۸۰ این روزها و در سینما شاید رقابت را به بازیگرهای جوان واگذار کرده باشد، اما هنوز شیرینی و ملاحت یک ستاره محبوب را دارد. حیایی از آن دست بازیگرهایی است که مقابل دوربین صمیمی و راحت است و شیطنتی ویژه دارد. او این روزها مشغول بازی در مجموعه «آمین» است. با او در حاشیه این مجموعه و در یک روز زمستانی درباره بازیگری، تعلق خاطر به خانه سینما و انتخاب‌هایش صحبت کردیم.

حیایی در رابطه با تازه‌ترین فعالیت های خود به سوره سینما گفت: این روزها در پروژه «آمین» به کارگردانی بهرنگ توفیقی نقش بردیا را بازی می‌کنم. به خاطر برخی صحنه‌های اکشن که مدتی پیش در باشگاه سوارکاری جلوی دوربین رفت دو بار کتفم آسیب دید به همین خاطر چهار روز مجبور به استراحت شدم. اگر چه برای این صحنه‌ها از بدلکار استفاده شد، اما بخشی از تصاویر با چهره بود و مجبور شدم خودم بازی کنم. ابتدا نسخه اصلی فیلمنامه زامیاد سعدوندیان در اختیارم قرار گرفت، اگر چه تا الان چندبار به واسطه نظر کارگردان و بازیگران روتوش شد، اما موضوع را بسیار دوست داشتم.

وی افزود: در پروسه قبلی منوچهر هادی کارگردانی گروه را به عهده داشت و اتفاق‌های خوبی برای مجموعه افتاد. بعد از آن با بهرنگ توفیقی پیش رفتیم او سعی دارد جنس کار را همانگونه که از ابتدا آغاز شد، حفظ کند و با هوشمندی پلان‌ها را طوری می‌گیرد که کار یکدست بیرون بیاید. در واقع سخت ترین بخش را به عهده دارد. همه عوامل در این گروه نهایت تلاششان را می‌کنند از جمله محسن ملکی گریمور و دوست دوران سربازی من که روی صورت من و سایر دوستان بسیار وقت می گذارد. امیدوارم نتیجه زحمات همه در تدوین و مراحل پس از تولید و در پایان نمایش این سریال به بار بنشیند.

حیایی در رابطه با کیفیت تولیدات سینمایی گفت: تعداد فیلمنامه‌های خوب کم شده است. این روزها اکثر فیلمنامه ها به سمت ایده های خاص رفتند و نمی‌توانند توجه مخاطب عام را جلب کنند. این نگاه برای سینما لازم است اما به شرطی که سینمای بدنه و اقتصادی از بین نرود و فیلم ها قدرت ماندن در کف فروش را داشته باشند. با این نگاه تازه امیدوارم به سمتی نرویم که فیلمسازیمان هم متوقف شود. همانطور که در دوره ای خانه سینما داشت از بین می رفت و تقریبا یک سال است که دوستان سعی دارند به روزهای اوج بازگردند. در این مدت هنرمندان زیادی جذب تلویزیون شدند.

بازیگر فیلم «قلاده‌های طلا» گفت: نه اینکه تلویزیون بد باشد اتفاقا این رسانه، مدیوم خوبی است که به خاطر بالابودن تعداد مخاطب برای هنرمندان فرصت خوبی است که دیده شوند ولی در شرایطی که همه چیز حرفه ای پیش برود. وقتی عوامل غیر حرفه ای وارد سینما می شوند فقط از گروه انرژی می‌گیرند و بیشتر باعث بی انگیزگی بازیگران و دیگر عوامل می شوند. به همین خاطر علی رغم هزینه های صرف شده کار آنطور که باید نتیجه نمی‌دهد. ما به دنبال کار و عوامل حرفه ای هستیم هر بازیگری دوست دارد با فیلمنامه جذاب، نقش های درست و کارگردان خوب کار کند تا توانایی هایش در راه درستی صرف شود. اما هر تغییر و تحولی که در سینما حتی در تلویزیون رخ می‌دهد جز فامیل بازی نتیجه دیگری ندارد.

بازیگر «مهمان مامان» در بخش دیگری از صحبت‌هایش درباره روابط پشت پرده در سینما افزود: کسانی که بواسطه لابی و ارتباط به این حرفه می آیند واقعا اشتباه می کنند. یک هنرمند سختی می‌کشد تا خودش را در موقعیتی ثبت کند. او خاک صحنه می خورد و پله پله پیش می‌رود اما همزمان با تلاش و ریاضت او افرادی با پارتی و زرنگ‌بازی از راه می‌رسند، بدون اینکه علاقه و خلاقیت داشته باشند می‌خواهند مسیر را دور بزنند و چون پول آنچنانی هم طلب نمی‌کنند حق کسانی که زحمت کشیده‌اند را به راحتی می‌خورند. اینها باید بدانند خانواده بزرگ سینما قبول شان نمی‌کند و حضورشان جز تیشه به ریشه سینما زدن نتیجه دیگری ندارد. تهیه‌کننده‌ها نباید زیربار حضور این افراد بروند.

حیایی گفت: باید فیلمنامه برای کارگردان ناموس باشد و هر کس از راه می‌رسد در خلق فیلمنامه دخیل شود تا راحت طلب‌ها حساب کار دستشان بیاید. فیلمساز باید به تک تک عوامل گروهش اهمیت بدهد و همه اینها باید در سایه تصمیم درست مدیریتی اتفاق بیفتد. امیدوارم با تغییراتی که در خانه سینما شاهد هستیم اتفاقات خوبی برای خانواده سینما شکل بگیرد. من سال‌ها پیش عملکرد این خانه را نقد می‌کردم، انتقاد همیشه بد نیست و باعث خودسازی و کمال می‌شود. وقتی مردم ما و قعالیتمان را نقد می‌کنند، در جهت اصلاح خود قدم بر می‌داریم. در زمینه خانه سینما ما جزو شاهدان ماجرا هستیم نه مدعی و صاحب نظر.

بازیگر فیلم سینمایی «زن زیادی» افزود: آن دوره خانه سینما به هر شکل و شیوه که بود نتیجه‌اش را گرفت، خوشبختانه شرایطی پیش نمی‌آمد که آنجا بروم. تا الان به خاطر مشغله کاری نتوانستم در برنامه هایشان شرکت کنم، اما میخواهم وقتم را آزادتر کنم و بعد از این بیشتر فعالیت صنفی داشته باشم تا هر کمکی که از دستم برمی‌آید در تعامل با سایر دوستان انجام دهم. هنر سینما همیشه مهجور بوده و هنرمندان بیش از مسئولان که در دوره‌ای به نابودی قدم برداشته بودند به فکر نجات آن هستند. سینما مقوله‌ای است که همیشه ارتباط خوبی با مردم داشته و من این هنر را با صف‌های طویل مردم در انتظار فیلم‌ها می‌شناسم.

حیایی گفت: سینمای موفق آن روزها هم گیشه خوب داشت، هم مفهوم درست به مخاطب منتقل می‌کرد. دلم می‌خواهد مردم باز هم سینما را در اولویتشان بگذارند و جلوی سینماها صف بکشند تا ما هم با انگیزه و رغبت بیشتری کار کنیم، نه اینکه منتظر شوند فیلم‌ها را در خانه تماشا کنند.

نوشته وقتم را برای خانه سینما خالی می‌کنم/ فامیل‌بازی تیشه به ریشه سینما می‌زند اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

سوره سینما- محیا رضایی: بهرنگ توفیقی که با دو سریال «مسیر انحرافی» و «انقلاب زیبا» نام خود را در عرصه کارگردانی تلویزیون ثبت کرد، این روزها سومین مجموعه خود را با نام «آمین» جلوی دوربین برده است. سریالی که به دلیل وقفه ناگهانی در کار و تغییر برخی عوامل گروه از جمله کارگردان، توفیقی را جایگزین منوچهر هادی کرد و به برخی حاشیه‌ها دامن زد. توفیقی در گفت و گو با سوره سینما به این حواشی پاسخ داد.

چطور به گروه «آمین» ملحق شدید؟

بهرنگ توفیقی: بعد از «مسیر انحرافی» پیشنهادهای زیادی در ژانر کمدی داشتم اما قبول نکردم. دوست دارم گونه های مختلف را تجربه کنم و تکنیک های بصری متفاوتی را به تصویر بکشم. سه سال صبر کردم تا فیلمنامه «انقلاب زیبا» به دستم رسید. البته در رسانه‌ها دیدم ساخت مجموعه «دیگری» را هم به من نسبت دادند ولی کار من نیست و اصلا آن را ندیدم. بعد از آن هم پیشنهادهای زیادی داشتم اما «آمین» را به خاطر قصه پر پیچ و خم، روایت درست و منطقی، گروه خوب و حضور جواد نوروزبیگی قبول کردم. ضمن اینکه من سکانس‌های قبلی را دیده بودم و خیلی دوست داشتم. الان هم همه تلاشم را می‌کنم تا بیننده کل کار را یکدست ببیند. زامیاد سعدوندیان نویسنده متن خلاقیت زیادی در قصه خلق داشته که برای هر کارگردانی جذاب است.

اینکه به جای کارگردان دیگری قبول مسئولیت کردید، کار ساده‌ای نبوده.  از سوء تفاهم‌ها نترسیدید؟

من به واسطه منوچهر هادی به گروه معرفی شدم. او بامن تماس گرفت و گفت دوست دارم تو کار را ادامه دهی. اگر قرار بود او کنار گذاشته شود هرگز قبول نمی کردم. هنوز با هم در ارتباطیم و راجع به سکانس های مشترکی که داریم گپ می‌زنیم. قبل از «آمین» من در حال بستن قرارداد یک کار تازه با شبکه ۳ بودم که کنسل شد. اینطور نبود که دنبال فرصتی برای کار تازه باشم، مطمئنا اگر دعوت از طرف خود منوچهر هادی نبود من هیچوقت اینجا نبودم. وقتی ۲۳ سالم بود سر یک کار حضور داشتم، روز دوم تهیه کننده گفت من با این کارگردان نمی‌توانم کار کنم تو به جای او ادامه بده. قطعا اوج لذت برای یک جوان ۲۳ ساله این است که به همین راحتی کارگردان شود، اما من قبول نکردم. با سابقه ای که در سینما و دستیاری دارم هنوز هم کار سینمایی‌ام را نساخته‌ام و دغدغه اش را ندارم.

تجربه کار پلیسی چطور بود؟

به هر حال سختی های خودش را دارد، اما به طور کل هر کاری که از لحاظ تکنیکی سخت باشد، برای من جذابیت بیشتری دارد. به خصوص اینکه باید طوری کار را جلو ببرم تا هم به سیستم قبلی وفادار بمانم هم بتوانم سلایق خودم را در کار دخیل کنم.

این روزها سریال‌های پلیسی زیادی از تلویزیون پخش می‌شود. چه ضرورتی برای تداوم یک ژانر وجود دارد؟

اینجور اتفاقات دوره‌ای است. مثلا در یک دوره فیلم های اجتماعی باب می شود، حالا هم نوبت این ژانر است. شکل درست این است که لزوم یک موضوع احساس شود و در کنار سایر موضوعات به آن پرداخته شود که این تنها با برنامه ریزی بوجود می‌آید. ولی در عرصه رقابت برایم شیرین است که چند فیلمساز در یک ژانر کار کنند و آثارشان مورد قضاوت مخاطب قرار بگیرد.

به عنوان یک کارگردان تغییر و تحولات مدیریتی که اخیرا در تلویزیون رخ داده، چقدر مطلوب می‌دانید؟ چقدر این موضوع روی کار شما تاثیرگذار است؟

هر کارگردانی دوست دارد قصه‌هایی که نیاز جامعه است و برایش دلنشین تر است را بسازد وقتی مدیرانی روی کار می آیند که جریان های روز را به خوبی می شناسند و با دنیای فیلمسازی آشنا هستند راحت تر میشود کار کرد. من با آقای پورمحمدی سابقه همکاری داشتم و میدانم جزو مدیرانی است که به کارخود اشراف کامل دارد و تعامل خوبی با فیلمسازان برقرار می‌کند.

به ساخت فیلم سینمایی هم فکر می‌کنید؟

فعلا نه. الان تمایل عجیب و غریبی به ساخت فیلم ندارم. سریال‌سازی برایم جذابیت دارد همینکه بتوانی برای مدتی طولانی مردم را با خود همراه کنی کار راحتی نیست. این سبک هم تجربیات خاص خودش را دارد و من هنوز اول راهم. همین که بعد از «انقلاب زیبا» شنیدم این مجموعه مخاطبی دارد که اصلا بیننده تلویزیون نیستند، یعنی راهم را درست انتخاب کردم.

از برنامه‌های تازه چه خبر؟

قصد دارم به مناسبت ماه مبارک یک سریال دیگر شروع کنم که همین روزها قطعی می‌شود. بعد از «آمین» کار را آغاز خواهم کرد. تا الان کار مناسبتی نکردم اما این‌بار تجربه خواهم کرد و می‌خواهم یک کار دلی را شروع کنم. ضمن اینکه در این ماه برنامه مردم برای دیدن سریال ها مشخص است و تلویزیون هم باکس خوبی دارد.

چرا کارهای مناسبتی هیچ ارتباطی به آن مناسبت ندارند؟

اگر کاری قرار باشد به زود مناسبت پیدا کند همان بهتر که نباشد. درست که مردم در این ماه حال و هوای خاصی دارند اما الزامی نیست که حتما مناسب با این فضا فیلم ساخته شود. دلیل اصلی این مناسبتی بودن بیشتر به خاطر ساعاتی است که بیننده پای تلویزیون می‌نشیند و بهتر است برنامه هایی پخش شود که مورد استقبال مردم قرار بگیرد، حتی اگر مستقیم ارتباطی با آن روزهای خاص نداشته باشد.

چهره‌هایی مثل داوود میرباقری، مهدی فخیم‌زاده، ابراهیم حاتمی‌کیا و… خودشان را در ژانر خاصی ثبت کرده‌اند. چرا نسل جوان خیلی تمایل به سبک خاص ندارد و تجربه در شاخه‌های مختلف را ترجیح می‌دهد؟

برای من قصه اهمیت بیشتری دارد. از قبل به ژانر خاصی فکر نمی‌کنم اگر گفتم بعد از «مسیر انحرافی» کمدی های دیگر را قبول نکردم. شاید از نظر سلیقه و کیفیت قبولشان نداشتم مطمئنا اگر کار را دوست داشتم انجام می‌دادم. چند وقت پیش سریالی پخش شد که مردم بسیار دوست داشتند، اما من علاقه‌ای به آن نداشتم. همیشه دلم می‌خواهد آنچه دوست دارم و دغدغه‌ام هست را بسازم، بعد از این هم دوست دارم به خاطر تعلق قلبی و ادای دین کار محرمی انجام دهم و امیدوارم هیچوقت مجبور نباشم کاری که دوست ندارم انجام دهم.

برای تعریف بیشتر «آمین» اگر نکته‌ای جا مانده، بفرمایید.

«آمین» به این جهت که دو کارگردان داشت کار را کمی پیچیده کرد و من تمام تلاشم را می‌کنم با حس و حال سکانس های پیشین جلو بروم. منوچهر هادی چون سلیقه و نگاهم را می‌دانست مرا معرفی کرد و امیدوارم کلیت این مجموعه اثر قابل توجه باشد. ضمن اینکه این کار در بخش‌های تصویری و فنی نیاز به وسواس دارد و از این نظر مدت بیشتری را صرف می‌کند اگر درگیر تعجیل در پخش نشویم می‌توانیم این سریال را همانگونه که مد نظر همه عوامل هست روی آنتن ببریم.

نوشته به پیشنهاد منوچهر هادی به «آمین» پیوستم/ دغدغه سینما ندارم اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

سوره سینما – جواد نوروزبیگی تهیه کننده این مجموعه گفت: در حال حاضر گروه در باشگاه سوار کاری مشغول به کار هستند و در مدتی که فاز دوم کار به کارگردانی بهرنگ توفیقی آغاز شده است تمام بازیگران قدیم به همراه بازیگران جدید مجید واشقانی و روزبه معینی مقابل دوربین رفته‌اند. با توجه به وقفه پیش آمده تصویربرداری تا پایان فروردین ادامه خواهد داشت و به غیر از روز نخست تعطیلات نورزوی ، گروه تا پایان کار تعطیلی نخواهد داشت و در این مدت سکانس های مربوط به شمال کشور نیز ضبط خواهد شد.

داریوش فرهنگ، امین حیایی ، کاظم بلوچی، هادی ساعی، بهناز جعفری، آشامحرابی، سودابه بیضایی ، شاهرخ استخری، خاطره حاتمی ، محمد رضا داود نژاد ، مهدی محرابی ، یوسف تیموری و مهرناز مهر آراء بازیگران اصلی این سریال هستند.

در خلاصه داستان «آمین» به قلم زامیاد سعدوندیان آمده است: سرهنگ شیرازی ، فرمانده تیم ویژه ( آمین ) مسئول رسیدگی به پروژه مجرم و خلافکار فراری ، همایون تمدن که سال گذشته طی عملیات گروگان گیری برادر سرهنگ را به شهادت رسانده ، است. پلیس با کشف کانتینری حامل مواد مخدر به ردی از همایون می رسد. همزمان فرزند همایون برای مراسم سالگرد مرگ همسرش مریم نوین وارد ایران شده و مامورین علاوه بر بررسی سر نخ کانتینر، وی را نیز جهت رسیدن به همایون تحت نظر می‌گیرند اما…

«آمین» با مشارکت ناجی هنر ، در ۲۰ قسمت ۴۰ دقیقه‌ای به تهیه‌کنندگی جواد نوروزبیگی در گروه مجموعه های نمایشی مرکز امور نمایشی سیما(سیمافیلم) تولید می‌شود.

نوشته ادامه تصویربرداری «آمین» در باشگاه سوارکاری/ دو بازیگر جدید به گروه پیوستند اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

سوره سینما- جواد نوروزبیگی گفت: با توجه به چند لایه بودن داستان و تنوع داستانک ها و حوادث فرعی با تصمیم گیری مشترک میان مرکز سیمافیلم و موسسه ناجی هنر تعداد قست های این اثر پلیسی افزایش یافت. گروه در حال حاضر در تهران مشغول کار هستند و به تازگی یوسف تیموری مقابل دوربین این مجموعه رفته است. داریوش فرهنگ، امین حیایی ، کاظم بلوچی، هادی ساعی، بهناز جعفری، آشامحرابی، سودابه بیضایی ، شاهرخ استخری، خاطره حاتمی ، محمد رضا داود نژاد ، مهدی محرابی ، یوسف تیموری و مهرناز مهر آراء بازیگران اصلی این سریال هستند.

در خلاصه داستان « آمین » به قلم زامیاد سعدوندیان آمده است: سرهنگ شیرازی ، فرمانده تیم ویژه آمین مسئول رسیدگی به پروژه مجرم و خلافکار فراری ، همایون تمدن که سال گذشته طی عملیات گروگان گیری برادر سرهنگ را به شهادت رسانده ، است. پلیس با کشف کانتینری حامل مواد مخدر به ردی از همایون می‌رسد . همزمان فرزند همایون برای مراسم سالگرد مرگ همسرش مریم نوین وارد ایران شده و مامورین علاوه بر بررسی سر نخ کانتینر، وی را نیز جهت رسیدن به همایون تحت نظر می گیرند اما…

عوامل اصلی تولید این پروژه عبارتند از: تهیه کننده: جواد نوروزبیگی، مجری طرح: فرشته مهدی زاده، مدیر برنامه ریزی: نغمه نظری،دستیار تهیه کننده: امیرحسین نوروزبیگی،مدیر فیلمبرداری:محمد رسولی ،دستیار کارگردان: سعید بیات، دستیار فیلمبردار: مهدی رضایی گروه فیلمبرداری : فرهاد رستمی ،محمود عبدی ، مهدی معظمی ،رضا نحوی ،کسری کرلو، سعید شیرخانی ،گروه کارگردانی: میثم بیدقی، امید مهدی پور، طراح صحنه: محسن غلامی، طراح لباس: رقیه نوروزبیگی، طراح گریم: محسن ملکی، گروه گریم: حامد معافی ،فریبرز خانمحمدی،مهیا مصطفایی ،مدیر تولید: نادر مهدی پور، صدابردار: وحید دوزنده، منشی صحنه: رضا بقایی، مدیر تدارکات: آرش نجفی، دستیار یک صحنه: محمد شیدائی، دستیاران لباس: آرزو رحیم آبادی، مهدی سنگی ، تدوین : منوچهر هادی ،دستیار تدوین: شهاب محسن نژاد. عکاس و فیملبردار پشت صحنه: رضا پارسا، عباس ذوالفقاری، جلوه های ویژه رایانه ای: مهدی فرج الهی، جلوه های ویژه میدانی: رضا ترکمان، سرپرست و طراح گروه بدلکاری نقابدار: کیوان رضایی، کارشناس نظامی: سرهنگ مهدی احمدی، دستیاران تدارکات: علی مرادی، احمد کرمی، جواد ابراهیمی، اسماعیل حاتم نژاد، امور مالی: منوچهر پاویر، امور دفتری : سما شایگان، مارکو ذاکری.

«آمین» با مشارکت ناجی هنر در گروه سریال های تلویزیونی سیمافیلم تولید می‌شود.

نوشته «آمین» ۱۸ قسمتی شد/ هادی ساعی در یک مجموعه پلیسی اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

نوشته تصویر داریوش فرهنگ در «آمین»/ اسلحه در دستان هادی ساعی اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

سوره سینما – فرشته مهدی زاده مجری طرح این اثرگفت: گروه تولید کننده این سریال پس از دو ماه از آغاز تصویربرداری همچنان مشغول ضبط سکانس‌های شب هستند و شب گذشته صحنه‌های مربوط به فرار همایون با بازی کاظم بلوچی از پارکینگ خانه امن تصویربرداری شد.

حدود ۷۰ درصد از سکانس های این سریال در شب تصویربردای می‌شود و صحنه های مربوط به فرماندهی پلیس، مونیتورینگ، تعقیب و گریز و بخش شمال کشور در آینده مقابل دوربین خواهد رفت. داریوش فرهنگ، امین حیایی، کاظم بلوچی، هادی ساعی، بهناز جعفری، آشا محرابی، سودابه بیضایی، شاهرخ استخری، خاطره حاتمی، محمدرضا داوودنژاد، مهدی محرابی، یوسف تیموری و مهرناز مهر آراء بازیگران اصلی این سریال هستند.

در خلاصه داستان « آمین » به قلم زامیاد سعدوندیان آمده است: سرهنگ شیرازی فرمانده تیم ویژه آمین مسئول رسیدگی به پروژه مجرم و خلافکار فراری، همایون تمدن که سال گذشته طی عملیات گروگان گیری برادر سرهنگ را به شهادت رسانده ، است. پلیس با کشف کانتینری حامل مواد مخدر به ردی از همایون می رسد . همزمان فرزند همایون برای مراسم سالگرد مرگ همسرش مریم نوین وارد ایران شده و مامورین علاوه بر بررسی سر نخ کانتینر، وی را نیز جهت رسیدن به همایون تحت نظر می گیرند اما…

عوامل اصلی تولید این پروژه عبارتند از تهیه‌کننده: جواد نوروزبیگی، مجری طرح: فرشته مهدی زاده، مدیر برنامه ریزی: نغمه نظری،دستیار تهیه کننده: امیرحسین نوروزبیگی،مدیر فیلمبرداری:محمد رسولی ،دستیار کارگردان: سعید بیات، دستیار فیلمبردار: مهدی رضایی گروه فیلمبرداری : فرهاد رستمی ،محمود عبدی ، مهدی معظمی ،رضا نحوی، کسری کرلو، سعید شیرخانی ،گروه کارگردانی: میثم بیدقی، امید مهدی پور، طراح صحنه: محسن غلامی، طراح لباس: رقیه نوروزبیگی، طراح گریم: محسن ملکی، گروه گریم: حامد معافی ،فریبرز خانمحمدی،مهیا مصطفایی ،مدیر تولید: نادر مهدی پور، صدابردار: وحید دوزنده، منشی صحنه: رضا بقایی، مدیر تدارکات: آرش نجفی، دستیار یک صحنه: محمد شیدائی ، دستیاران لباس: آرزو رحیم آبادی، مهدی سنگی ، تدوین : منوچهر هادی ،دستیار تدوین: شهاب محسن نژاد. عکاس و فیملبردار پشت صحنه : رضا پارسا، عباس ذوالفقاری، جلوه‌های ویژه رایانه‌ای: مهدی فرج الهی، جلوه‌های ویژه میدانی: رضا ترکمان، سرپرست و طراح گروه بدلکاری نقابدار: کیوان رضایی، کارشناس نظامی: سرهنگ مهدی احمدی، دستیاران تدارکات: علی مرادی، احمد کرمی، جواد ابراهیمی ، اسماعیل حاتم نژاد ، امور مالی : منوچهر پاویر، امور دفتری: سما شایگان ، مارکو ذاکری.

این مجموعه در گروه سریال‌های تلویزیونی سیمافیلم تولید می‌شود.

نوشته «آمین» به نیمه رسید/ ادامه تصویربرداری مجموعه جدید منوچهر هادی اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.