فیلم کوتاه «مثل یک راز» با بازی النازشاکردوست پیش از این در چهارمین حضور بین‌المللی خود توانسته بود جایزه بهترین بازیگر کودک را با بازی ترنم آهنگر از دوازدهمین جشنواره بین‌المللی فیلم کوتاه هندوستان به دست آورد.

فیلم کوتاه «مثل یک راز»، پیش از این نیز، در جشنواره فلیکر آیلند که مورد تایید اسکار است، کاندید جایزه بهترین فیلمنامه شد. همچنین، در سی‌امین جشنواره پورتوبلو لندن، نامزد دریافت جایزه بهترین فیلم کوتاه درام شد. این فیلم کوتاه همچنین، در جشنواره وست چستر آمریکا و چهل و دومین جشنواره فیلم فجر نیز حضور داشته است.

الناز شاکردوست، سپیده دستینه، ترنم آهنگر، منصور نصیری و ساحل نامور بازیگران این فیلم کوتاه هستند.

پخش بین‌الملل اثر بر عهده کمپانی سینه‌راما به مدیریت نشاط باقری است.

عوامل فیلم کوتاه «مثل یک راز» عبارت است از: تهیه‌‌کننده: حسن محمدی، نویسنده و کارگردان: سعید زمانیان، مدیر فیلمبرداری: پویان آقابابایی، تدوین: عماد خدابخش، صدابردار: امیر نوبخت، طراحی صحنه: پوریا اخوان، طراح گریم: مونا جعفری، طراح لباس: حدیث حسن‌وند، طراحی و ترکیب صدا: رامین ابوالصدق، مدیر تولید: مینا سنگ سفیدی، برنامه ریز و دستیار کارگردان: مرضیه اکبرنژاد، موسیقی: پیام آزادی، طراح جلوه‌های ویژه: حسن ایزدی، عکاس: فتاح ذی نوری، روابط عمومی و مشاور رسانه‌ای: آزاده فضلی.

نوشته فیلم کوتاه «مثل یک راز» به اکران آنلاین رسید اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

«کج پیله» اثری اجتماعی و کمدی است که با حضور جمعی از بازیگران شناخته ‌شده سینما و تلویزیون مانند الناز شاکردوست، سروش صحت، نیما شعبان‌نژاد، نعیمه نظام‌دوست، فرنوش نیک‌اندیش، واله داوودنژاد، رامین ناصرنصیر، یلدا عباسی، سعید نعمتی، آیدین خطایی و شهروز دل‌افکار ساخته شده است.

الناز شاکردوست در این فیلم که به تازگی اکران خود در سینماها را پشت سر گذاشته است، نقش یک مرد را بازی می کند و همین موضوع واکنش های مختلفی را داشته است. همچنین وی برای ایفای دو نقش در یک فیلم و گریم آن چالش های زیادی داشته است.

«کج پیله» روایتگر زندگی سیما ثروتی، بازیگر مشهور سینماست که به همسر خود مشکوک می‌شود و باور دارد تمام مشکلات زندگی از مردها سرچشمه می‌گیرد، اما یک اتفاق غیرمنتظره همه چیز را تغییر می‌دهد و او را در موقعیتی باورنکردنی قرار می‌دهد.

این فیلم با شعار «به زن و مرد بودن نیست، به آدم بودنه»، تلاش دارد تا زاویه‌ای تازه از روابط انسانی و چالش‌های روزمره را به تصویر بکشد.

عوامل پشت صحنه فیلم «کج پیله» عبارتند از مدیر فیلمبرداری: علی طالبی، فیلمبردار: مهدی حسینی، تدوین: امیر ادیب‌پرور، طراح صحنه: روح‌الامین جهانی، طراح لباس: مریم محمدپور، طراح گریم: رکسانا نیک‌پور، طراح اسپشیال گریم: امیر سعادتی‌کیا، صداگذاری و طراحی صدا: محمود خرسند، صدابردار: اشکان پورتاجی، برنامه‌ریز: فتاح مینوبخش، دستیار کارگردان: فرزاد حاجی‌خانی، منشی صحنه: سعیده دلیریان، عکاس: سمیرا بختیاری، موسیقی: فریدون بهرامی، روابط عمومی و تبلیغات: بابک جوادی، مدیر کمپین تبلیغاتی: وحید محرابیان، جلوه‌های ویژه کامپیوتری: محمد لطفعلی و مهدی خماریان، مدیر تدارکات: حسین آذربرا، تهیه‌کننده اجرایی: محمد حسینخانی و مجری طرح: پوپک مظفری.

با پرداخت هزینه بلیت بخش سینما آنلاین نیازی به خرید اشتراک نیست.

نوشته «کج پیله» از ۲۳ دی‌ در سینما آنلاین فیلم‌نت اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

«عروس چشمه» با فضایی متفاوت و داستانی پررمز و راز روایت می‌شود: «در دل خشکسالی، زن جوان و نوجوانی در برابر هم ایستاده‌اند، در جستجوی حقیقتی که در سکوت زمین نهفته است.»

در این فیلم، الناز شاکردوست، محمد بحرانی، دانیال جعفری، نیوشا احمدی، فاطمه بحرانی، لوزا رئیسی، عمار سیدمحسنی، پویا چهل تنان، آرسین معاف پور، همیاون برزگر و دیگر هنرمندان به ایفای نقش پرداخته‌اند.

آخرین ساخته فریدون نجفی، فیلم سینمایی «خاتی» بود که در چهل و سومین جشنواره فیلم فجر به نمایش درآمد و هم‌اکنون برای اکران سراسری آماده است.

مشاور رسانه‌ای این پروژه با امیر خانزاده است.

عکس از: محمدرضا مجاهد

نوشته الناز شاکردوست در فیلم سینمایی «عروس چشمه» اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

هر هفته چهره‌هایی از دل سینما، موسیقی و هنر سر برمی‌آورند که با حضورشان جریان خبری هفته را شکل می‌دهند. این هفته، روایت ما به سراغ پنج چهره‌ای می‌رود که هر کدام با اتفاقی خاص در صدر اخبار قرار گرفتند؛ از بدرقه باشکوه خالق «ناخدا خورشید» تا حضور مدیری تازه‌نفس در جشنواره فیلم کوتاه و بازیگری که با گریم متفاوتش خبرساز شد و بازیگرانی که تجربه‌های خاص‌شان در کانون توجه قرار گرفتت.

ناصر تقوایی؛ مردی که حتی مرگش را هم کارگردانی کرد

خاموشی ناصر تقوایی، خالق «ناخدا خورشید»، سینمای ایران را در بهتی غم‌آلود فرو برد؛ مرگی که مثل آثارش، روایت متفاوتی داشت. این بار اما کارگردان بزرگ و مؤلف سینمای ایران، آخرین صحنه زندگی‌اش را خودش نوشته بود. وصیت کرد سیاه نپوشند، غم نخورند و با لباس سفید بدرقه‌اش کنند و همین‌گونه بدرقه شد؛ با سنج و دمام جنوبی و همراهی محسن شریفیان، که شأن مردی از آبادان بود.

خانه سینما پر بود از چهره‌هایی که با سکوت و احترام آمده بودند؛ بدون سخنرانی، تنها با صدای خود تقوایی که از بلندگو پخش می‌شد: «سینما واقعی‌تر از زندگی است.» صدایی که انگار هنوز دارد نقد می‌کند، هشدار می‌دهد و زندگی می‌بخشد.

ناصر تقوایی، نویسنده و فیلم‌سازی بود که سینما را از دل ادبیات بیرون کشید. از «آرامش در حضور دیگران» تا «ای ایران» و «ناخدا خورشید»، او زبان تازه‌ای به تصویر بخشید؛ سینمایی که ریشه در خاک جنوب داشت اما جهانی می‌دید. آخرین فیلمش «کاغذ بی‌خط» بیست‌و‌چهار سال پیش ساخته شد، اما تأثیرش هنوز زنده است. تقوایی بعد از آن سکوت کرد، نه از کمبود سوژه، بلکه از سر استقلال. خودش گفته بود: «اگر باید برای فیلم اجازه بگیرم، دیگر نمی‌سازم.»

او سینما را برای صداقت می‌خواست، نه شهرت. برای همین هیچ‌وقت به جشنواره‌های خارجی پناه نبرد تا با نام ایران معامله نکند. حتی در خاموشی‌اش، آیین بدرقه‌اش تبدیل به نمادی از عشق به میهن شد. پخش سرود «ای ایران» در تشییعش، وداعی بود میان مردم و مردی که سینما را با تعهد و اصالت معنا کرد.

خالق «دایی‌جان ناپلئون» و «ناخدا خورشید» رفت، اما میراثش، نه در قاب فیلم‌ها، بلکه در حافظه جمعی هنرمندان مانده است؛ کارگردانی که تا آخرین پلان زندگی‌اش، به روایت وفادار ماند.

بهروز شعیبی؛ از مقابل دوربین تا پشت میز دبیری

این روزها کمتر فیلم‌سازی را می‌بینیم که از پشت دوربین به پشت میز مدیریت برود، اما بهروز شعیبی امسال این مسیر را تجربه کرد. بازیگر نقش «سلمان» در «آژانس شیشه‌ای»، حالا در قامت دبیر چهل‌ودومین جشنواره بین‌المللی فیلم کوتاه تهران و مدیر انجمن سینمای جوانان، در مرکز توجه ایستاده است. هفته گذشته، نشست رسانه‌ای جشنواره با حضور او برگزار شد و فضای متفاوتی داشت؛ صمیمی، صادقانه و البته پر از چالش.

شعیبی با آرامش و حوصله پاسخ خبرنگاران را داد، اما برخی پاسخ‌هایش سوژه شد؛ از جمله وقتی گفت: «برنامه نمایش فیلم‌ها را طوری چیده‌ایم که به ترافیک نخورید!» جمله‌ای که فضای نشست را نرم‌تر کرد اما از ضعف اجرایی احتمالی هم خبر می‌داد. با این‌حال، صداقت و لحن صمیمی‌اش باعث شد خبرنگاران برخلاف معمول، با لطافت بیشتری از او سؤال بپرسند؛ گویی میان مدیر و فیلم‌ساز، هنوز خطی از اعتماد وجود دارد.

مسیر هنری شعیبی پیش از این نیز با موفقیت همراه بوده؛ از «دهلیز» که جای پای او را در سینما محکم کرد، تا «دارکوب» و «سیانور» و «بدون قرار قبلی» که نشان داد درام انسانی را خوب می‌شناسد. حالا او به‌عنوان مدیری از جنس سینماگران، امید تازه‌ای برای نسل فیلم‌سازان جوان به‌وجود آورده است؛ مدیری که نگاهش از قاب تصویر آمده، نه از صندلی سیاست.

بااین‌حال، چالش بزرگ پیش روی اوست؛ برگزاری جشنواره‌ای که عنوان بین‌المللی و اعتبار اسکارکوالیفای دارد، آزمونی برای تثبیت جایگاهش در مقام مدیر فرهنگی است. اگر شعیبی بتواند میان نظم مدیریتی و نگاه هنرمندانه‌اش تعادل برقرار کند، شاید الگوی تازه‌ای در سینمای ایران شکل بگیرد: فیلم‌سازی که نه پشت میز خشک می‌شود و نه پشت دوربین منزوی. او هنوز همان سینماگری است که باور دارد راه گفتگو با مردم، از تصویر می‌گذرد، حتی اگر این بار، صحنه‌اش سالن‌های جشنواره باشد نه صحنه فیلم.

الناز شاکردوست؛ گریمی که گریم نبود!

الناز شاکردوست این روزها دوباره با ویدیوهای بازی‌اش با گریم جدید در فضای مجازی وایرال شد؛ این بار نه فقط به‌خاطر اکران «گوزن‌های اتوبان»، بلکه به‌سبب گریم جنجالی‌اش در فیلم تازه هاتف علیمردانی، «کج‌پیله». تصویری از او با چهره‌ای مردانه در تیزری که به‌سرعت وایرال شد، موجی از واکنش‌ها را به‌دنبال داشت؛ از تحسین شجاعتش تا بحث درباره ممیزی و مرزهای جنسیتی در سینمای ایران.

شاکردوست در «کج‌پیله» دو نقش متفاوت را بازی می‌کند؛ زن و مرد. همین انتخاب، یادآور جسارتی است که او در سال‌های اخیر در نقش‌آفرینی‌هایش نشان داده است. علی‌رغم توضیح تهیه‌کننده درباره تفاوت نسخه نهایی با تیزر، به‌نظر می‌رسد این تصویر دقیقاً همان چیزی بود که فیلم می‌خواست: شکستن عادت تماشا و جذب دوباره مخاطب برای دیدن فیلم در سینماها.

در کنار این، فیلم دیگر او، «گوزن‌های اتوبان»، نیز روی پرده است و اجرای قوی‌اش در نقش «صبا» تحسین بسیاری را برانگیخته. شاکردوست حالا مسیر متفاوتی نسبت به دهه ۸۰ طی می‌کند؛ زمانی که با کمدی‌های عامه‌پسند شناخته می‌شد، اما امروز با آثاری چون «شبی که ماه کامل شد»، «تی‌تی»، «ابلق» و «بی‌بدن»، تبدیل به یکی از بازیگران تراز اول سینمای جدی ایران شده است.

شاکردوست بازیگری است که هم به ریسک علاقه دارد، هم به دیده‌شدن،  اما ترکیب این دو در او تبدیل به امضا شده است. از اکران‌های مردمی که همیشه پرحاشیه‌اند تا انتخاب نقش‌های غیرمتعارف، او می‌داند چگونه میان محبوبیت و جسارت تعادل برقرار کند.

اکنون همه نگاه‌ها به «کج‌پیله» دوخته شده؛ آیا الناز شاکردوست می‌تواند پس از موفقیت‌های درام،  بعد از کمدی «مطرب» در یک کمدی اجتماعی دیگر نیز موفق ظاهر شود؟

سحر دولتشاهی؛ بازگشت باشکوه به صحنه

از آن دست بازیگرانی است که معمولا فعالیت‌هایش زیر ذره‌بین است، به‌خصوص بعد از حضور درخشان و تأثیرگذارش در سریال‌های «قورباغه» و «افعی تهران» که باردیگر او را به قله‌ای از شهرت و محبوبیت رساند و در ادامه با «داریوش» جایگاهش در میان بازیگران موفق شبکه خانگی تثبیت شد.

سحر دولتشاهی اما این روزها نه به‌واسطه حضور در مقابل دوربین که به‌دلیل یک بازگشت باشکوه به صحنه در کانون توجه قرار دارد. او پس از هفت سال دوری از صحنه تئاتر با نمایش «رامسس دوم» به کارگردانی رضا گوران در تئاترشهر روی صحنه رفته است و همین حضور، استقبالی ویژه از این نمایش را هم رقم زده است. «رامسس دوم» نوشته سباستین تیری، کمدی سیاهی است با فضایی پرتعلیق و طنزآلود که مرز میان واقعیت و توهم را به چالش می‌کشد.

دولتشاهی در این نمایش در کنار بازیگرانی همچون علی شادمان و سعید چنگیزیان ایفای نقش می‌کند و بریده ویدئوهای مربوط به پس از اجرای آن‌ها و بازخوردی که از شوروحال مخاطبان دریافت می‌کنند، این هفته در شبکه‌های اجتماعی هم‌رسانی شد و موردتوجه قرار گرفت.

در کنار این تجربه تئاتری، سحر دولتشاهی همین هفته ایفای نقش در فیلم متفاوت سروش صحت را هم به پایان رساند. پایان فیلمبرداری «استخر» گمانه‌ها درباره احتمال رونمایی این فیلم پرستاره در جشنواره فجر پیش رو را قوت بخشیده و باید دید دولتشاهی در ترکیب بازیگران کمدی این فیلم، چه عملکردی خواهد داشت؟

مهدی زمین‌پرداز؛ چالش مرموز بودن!

اولین‌بار در جایگاه یک بازیگر گمنام در مقابل دوربین محمدحسین مهدویان ایفای نقش کرد و با شمایل شهید حسن باقری تصویرش در حافظه‌ها ثبت شد. «آخرین روزهای زمستان» تجربه‌ای متفاوت برای همه عواملش بود و نقطه آغازی برای شهرت مهدی زمین‌پرداز که پس از سال‌ها تجربه تئاتری، حالا ایفاگر نقش یک قهرمان در مقابل دوربین شده بود.

زمین‌پرداز از همراهان مهدویان در تجربه‌های بعدی هم بود و یکی از نقش‌آفرینی‌های شاخص او مربوط به فیلم «لاتاری» بود، فیلمی که او در آن نقش سرکرده یک گروه مخوف قاچاق دختران ایرانی به دبی را ایفا می‌کرد.

اما آنچه در هفته اخیر باردیگر این بازیگر جوان را در کانون توجه قرار داده است، ایفای یک نقش منفی دیگر در سریال تلویزیونی «الگوریتم» است. تازه‌ترین سریال پلیسی تلویزیون که بیژن میرباقری آن را کارگردانی کرده و تا به اینجا و در همین چند قسمت ابتدایی به‌خوبی مورد توجه مخاطبان قرار گرفته است.

زمین‌پرداز در این سریال یکی از مهمترین مهره‌ها در قطب منفی داستان است که حضوری مرموز و کنجکاوی‌برانگیز در روایت دارد و بیراه نیست اگر بخشی از تعلیق و جذابیت داستان سریال را مربوط به کاراکتر و شمایل او بدانیم. باید دید در ادامه داستان او چگونه به دام می‌افتد و تا کجا شاهد ذکاوت و تیزهوشی او در مواجهه با نیروهای پلیس خواهیم بود.

نوشته از وداع با «ناخدا» تا بازگشت «سحر» به صحنه اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

فیلم کوتاه «مثل یک راز» در این جشنواره با ۵۷ فیلم کوتاه از کشورهای مختلف به رقابت پرداخت.

این جشنواره که هر سال در شهر جیپور هندوستان برگزار می‌شود، از بزرگترین جشنواره‌های فیلم کوتاه در کشور هندوستان است. تیم برگزار کنندگان این جشنواره گروهی مستقل از شخصیت‌های‌ مشهور مانند هنرمندان، کارآفرینان و متخصصان از زمینه‌های مختلف هستند. دوازدهمین دوره این جشنواره، از ۹ تا ۲۰ مهر برابر با اول تا ۲۰ اکتبر ۲۰۲۵ برگزار شد.

فیلم کوتاه «مثل یک راز»، پیش از این نیز، در جشنواره فلیکر آیلند که مورد تایید اسکار است، کاندید جایزه بهترین فیلمنامه شد. همچنین، در سی‌امین جشنواره پورتوبلو لندن، نامزد دریافت جایزه بهترین فیلم کوتاه درام شد. این فیلم کوتاه همچنین، در جشنواره وست چستر آمریکا و چهل و دومین جشنواره فیلم فجر نیز حضور داشته است.

الناز شاکردوست، سپیده دستینه، ترنم آهنگر، منصور نصیری و ساحل نامور بازیگران این فیلم کوتاه هستند.

پخش بین‌الملل اثر بر عهده کمپانی سینه‌راما به مدیریت نشاط باقری است.

فهرست عوامل فیلم کوتاه «مثل یک راز» عبارتند از: نویسنده و کارگردان: سعید زمانیان، تهیه کننده: حسن محمدی، مدیر فیلمبرداری: پویان آقابابایی، تدوین: عماد خدابخش، صدابردار: امیر نوبخت، طراحی صحنه: پوریا اخوان، طراح گریم: مونا جعفری، طراح لباس: حدیث حسن‌وند، طراحی و ترکیب صدا: رامین ابوالصدق، مجری طرح: مهرداد حسنی، مدیر تولید: مینا سنگ سفیدی، برنامه ریز و دستیار کارگردان: مرضیه اکبرنژاد، موسیقی: پیام آزادی، طراح جلوه‌های ویژه: حسن ایزدی، عکاس: فتاح ذی نوری، روابط عمومی و مشاور رسانه‌ای: آزاده فضلی.

نوشته بازیگر کودک «مثل یک راز» در هندوستان جایزه گرفت اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

الناز شاکردوست، سپیده دستینه و ترنم آهنگر، بازیگران «مثل یک راز» هستند. این فیلم، نخستین تجربه بازی النازشاکردوست در یک فیلم کوتاه است و پخش این اثر برعهده کمپانی سینه‌راما به مدیریت نشاط باقری است.

عوامل این فیلم کوتاه عبارتند از: نویسنده و کارگردان: سعید زمانیان، تهیه کننده: حسن محمدی، مدیرفیلمبرداری: پویان آقابابایی، تدوین: عماد خدابخش، صدابردار: امیرنوبخت، طراحی صحنه: پوریا اخوان، طراح گریم: مونا جعفری، طراح لباس: حدیث حسن وند، طراحی و ترکیب صدا: رامین ابوالصدق، مجری طرح: مهرداد حسنی، مدیرتولید: مینا سنگ سفیدی، برنامه ریز و دستیار کارگردان: مرضیه اکبرنژاد، موسیقی: پیام آزادی، طراح جلوه های ویژه: حسن ایزدی، عکاس: فتاح ذی نوری.

پورتوبلو یک رویداد سینمایی معتبر در لندن است که به فیلم‌های مستقل اختصاص دارد. جشنواره بین‌المللی فیلم پورتوبلو ، در سال ۱۹۹۶ آغاز به کار کرد و بزرگترین جشنواره‌ فیلم مستقل بریتانیا به شمار می‌رود. سی‌امین دوره جشنواره بین‌المللی هنر و فیلم پورتوبلو ۶ تا ۳۰ شهریور، برابر با ۲۸ آگوست تا ۲۱ سپتامبر در لندن برگزار می‌شود.

نوشته «مثل یک راز» نامزد دریافت جایزه از جشنواره پورتوبلو بریتانیا شد اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

این جشنواره، یک رویداد هنری سینمایی معتبر در لندن است که بخش فیلم آن به فیلم‌های مستقل اختصاص دارد. جشنواره بین‌المللی فیلم پورتوبلو در سال ۱۹۹۶ آغاز به کار کرد و بزرگترین جشنواره‌ فیلم مستقل بریتانیا به شمار می‌رود.

چهره‌هایی چون شین میدوز و گای ریچی پس از اولین حضور در این جشنواره معرفی و به شهرت رسیدند.

«مثل یک راز»، همچنین با اعلام دبیرخانه چهل و سومین جشنواره فیلم فجر و با رفع موانع ممیزی، به لیست نهایی بخش مسابقه فیلم‌های کوتاه این جشنواره اضافه شد.

الناز شاکردوست، سپیده دستینه، ترنم آهنگر، منصور نصیری و ساحل نامور بازیگران این فیلم کوتاه هستند.

پخش بین‌الملل اثر بر عهده کمپانی سینه‌راما به مدیریت نشاط باقری است.

فهرست عوامل فیلم کوتاه «مثل یک راز» عبارتند از: نویسنده و کارگردان: سعید زمانیان، تهیه کننده: حسن محمدی، مدیر فیلمبرداری: پویان آقابابایی، تدوین: عماد خدابخش، صدابردار: امیر نوبخت، طراحی صحنه: پوریا اخوان، طراح گریم: مونا جعفری، طراح لباس: حدیث حسن‌وند، طراحی و ترکیب صدا: رامین ابوالصدق، مجری طرح: مهرداد حسنی، مدیر تولید: مینا سنگ سفیدی، برنامه ریز و دستیار کارگردان: مرضیه اکبرنژاد، موسیقی: پیام آزادی، طراح جلوه‌های ویژه: حسن ایزدی، عکاس: فتاح ذی نوری، مشاور رسانه‌ای: آزاده فضلی.

سی‌امین دوره جشنواره بین‌المللی هنر و فیلم پورتوبلو ۶ تا ۳۰ شهریور، برابر با ۲۸ آگوست تا ۲۱ سپتامبر در لندن برگزار می‌شود.

نوشته «مثل یک راز» با الناز شاکردوست به انگلیس می‌رود اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

الناز شاکردوست، سپیده دستینه و ترنم آهنگر، بازیگران «مثل یک راز» هستند. این فیلم، نخستین تجربه بازی النازشاکردوست در یک فیلم کوتاه است و پخش این اثر برعهده کمپانی سینه‌راما به مدیریت نشاط باقری است.

عوامل این فیلم کوتاه عبارتند از: نویسنده و کارگردان: سعید زمانیان، تهیه کننده: حسن محمدی، مدیرفیلمبرداری: پویان آقابابایی، تدوین: عماد خدابخش، صدابردار: امیرنوبخت، طراحی صحنه: پوریا اخوان، طراح گریم: مونا جعفری، طراح لباس: حدیث حسن وند، طراحی و ترکیب صدا: رامین ابوالصدق، مجری طرح: مهرداد حسنی، مدیرتولید: مینا سنگ سفیدی، برنامه ریز و دستیار کارگردان: مرضیه اکبرنژاد، موسیقی: پیام آزادی، طراح جلوه های ویژه: حسن ایزدی، عکاس: فتاح ذی نوری.

این جشنواره از تاریخ بیست و پنجم تا بیست و هفتم آپریل در مرکز هنرهای نمایشی Uptown!Knauer برگزار می شود.

نوشته فیلم کوتاه «مثل یک راز» به جشنواره آمریکا راه یافت اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

«گوزن‌های اتوبان» که در ژانر اجتماعی، به نویسندگی باقر سروش و ابوالفضل صفاری و سرمایه‌گذاری محسن بیابانکی و شرکت لینکیپر فیلم ساخته شده، محصول مشترک ایران و آلمان است.

این فیلم که در دو روز ابتدایی پیش‌فروش بلیت‌ها جزو پرفروش‌ترین  آثار اجتماعی بوده و با استقبال قابل توجهی از سوی مخاطبان روبه‌رو شده است، در نخستین روز جشنواره، ساعت ۱۶ در سینما استقلال، ساعت ۱۸:۳۰ در مهرشاهد و ساعت ۲۱ در پردیس سینمایی گالریا روی پرده می‌رود.

الناز شاکردوست، نوید پورفرج، صدف اسپهبدی، سامان صفاری، سیامک ادیب، مریم شاه‌ولی با حضور افتخاری بهنوش بختیاری و هنرمندی پیمان قاسم‌خانی بازیگران اصلی فیلم هستند.

در خلاصه داستان این فیلم آمده است: عابس که راننده پیک‌ موتوری است، طی اتفاقی به دنبال ماشین یک بلاگر معروف می‌افتد. بلاگر فکر می‌کند عابس خفت‌گیر است و این در حالی است که گوشی‌اش روی لایو است و‌ همه چیز به سرعت وایرال می‌شود.

ندا حسینی، مریم شاه ولی، نسیم اسدپور، امیر مقیمی، رز ایزدی، مسعود خانی، امیر علی بیابانکی، تینا یلان، محمود کیان، مونا سعیدپور. پرستو ایران، نازنین هاشمی، بهنام داوری، احد شاملو، رضا فرجی، علی رضا گلناری، بهنام عمو خلیلی محمد خوش حساب، مسعود جهانشاهی، الینا رضایی، آناهیتا راستانی سایر بازیگران «گوزن‌های اتوبان» هستند.

عوامل این فیلم عبارتند از: مجری طرح و انتخاب بازیگر: علی مردانه، مدیر فیلمبرداری: علیرضا برازنده، طراح صحنه: بابک کریمی طاری، طراح چهره‌پردازی: ایمان امیدواری، طراح لباس: رعنا امینی، صدابردار: میثم یاردیلو، مدیر تولید: پوریا زمانی، تدوین: پویان شعله‌ور، موسیقی: پیام آزادی، صداگذاری: حسین قورچیان، دستیار تهیه: اشکان صفاری، برنامه ریز: علی خالدی، دستیار یک کارگردان: مجید حقیقت، منشی صحنه: دنیا راد، مدیر تدارکات: سعید جعفری‌فر، طراح پرفورمنس: سیما اهوز، طراح بدلکاری: امیر حسین خنجری، عکاس: مهدی حیدری، فیلمبردار پشت صحنه: شیما رئیسی، طراح پوستر: آرش وکیل‌زاده، مشاور حقوقی آلمان: سید احمد علی یزدان بخش، مشاور رسانه‌ای: مریم قربانی‌نیا.

نوشته پوستر «گوزن‌های اتوبان» رونمایی شد اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

پویان شعله‌ور تدوین، پیام آزادی ساخت موسیقی و حسین قورچیان صداگذاری این فیلم را بر عهده داشتند.

«گوزن‌های اتوبان» که در ژانر اجتماعی، به نویسندگی باقر سروش و ابوالفضل صفاری و سرمایه‌گذاری محسن بیابانکی و شرکت لینکیپر فیلم ساخته شده، محصول مشترک ایران و آلمان است.

الناز شاکردوست، نوید پورفرج، صدف اسپهبدی، سامان صفاری، سیامک ادیب، مریم شاه‌ولی با حضور افتخاری بهنوش بختیاری و هنرمندی پیمان قاسم‌خانی بازیگران اصلی این فیلم هستند.

در خلاصه داستان این فیلم آمده است: عابس که راننده پیک‌ موتوری است، طی اتفاقی به دنبال ماشین یک بلاگر معروف می‌افتد. بلاگر فکر می‌کند عابس خفت‌گیر است و این در حالی است که گوشی‌اش روی لایو است و‌ همه چیز به سرعت وایرال می‌شود.

ندا حسینی، مریم شاه ولی، نسیم اسدپور، امیر مقیمی، رز ایزدی، مسعود خانی، امیر علی بیابانکی، تینا اسدی، محمود کیان، مونا سعیدی پور. پرستو ایران، نازنین هاشمی، بهنام داوری، احد شاملو، رضا فرجی، علی رضا گلناری، بهنام عمو خلیلی محمد خوش حساب، مسعود جهانشاهی، الینا رضایی، آناهیتا راستانی سایر بازیگران «گوزن‌های اتوبان» هستند.

عوامل این فیلم عبارتند از: مجری طرح و انتخاب بازیگر: علی مردانه، مدیر فیلمبرداری: علیرضا برازنده، طراح صحنه: بابک کریمی طاری، طراح چهره‌پردازی: ایمان امیدواری، طراح لباس: رعنا امینی، صدابردار: میثم یاردیلو، مدیر تولید: پوریا زمانی، تدوین: پویان شعله‌ور، موسیقی: پیام آزادی، صداگذاری: حسین قورچیان، دستیار تهیه: اشکان صفاری، برنامه ریز: علی خالدی، دستیار یک کارگردان: مجید حقیقت، منشی صحنه: دنیا راد، مدیر تدارکات: سعید جعفری‌فر، طراح پرفورمنس: سیما اهوز، طراح بدلکاری: امیر حسین خنجری، عکاس: مهدی حیدری، فیلمبردار پشت صحنه: شیما رئیسی، مشاور حقوقی آلمان: سید احمد علی یزدان بخش، مشاور رسانه‌ای: مریم قربانی‌نیا.

نوشته آخرین روزهای آماده‌سازی «گوزن‌های اتوبان» اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

این فیلم یک عاشقانه متفاوت است که در فضایی خاص روایت می‌شود؛ یک ازدواج متفاوت و داستانی معمایی در دل پیچیدگی‌های فساد و قاچاق… دختر و پسری سالهاست عاشق یکدیگرند؛ برادر دختر جلوی ازدواج آنها را می‌گیرد. دختر دست به خودکشی می‌زند و به کما می‌رود و اکنون وحید دنبال یافتن راهی برای بودن در کنار معشوقه‌اش است، در حالی که توطئه‌ای قرار است زندگی وی را بیش از پیش تحت تاثیر قرار دهد.

وحید رهبانی، الناز شاکردوست، پژمان جمشیدی، مسعود کرامتی، ساناز سعیدی با حضور سحر دولتشاهی و صابر ابر بازیگران فیلم سینمایی «یادگار جنوب» هستند.

دیگر عوامل این فیلم سینمایی عبارتند از: تهیه‌کننده: مجتبی رشوند، مجری طرح: سعید زمانیان، مدیر فیلمبرداری: میلاد پرتوی، صدابردار: امیرنوبخت، تدوین: پویان شعله‌ور، طراحی و ترکیب صدا: علیرضا علویان، جانشین تهیه: سید مهدی مرتضایی، مدیر تولید: محمدرضا دلنوازی، طراح چهره‌پردازی: مونا جعفری، طراح صحنه: محمد حسین کرمی، طراح لباس: سارا سمیعی، رنگ‌آمیزی تصاویر: مهران دوستی، طراح جلوه‌های ویژه میدانی: آرش آقابیگ، طراح جلوه‌های ویژه بصری: امیر ولی‌خانی، مدیر برنامه‌ریزی: صالح جوان، دستیاراول کارگردان: رضا عزیزی، منشی صحنه: مرجان تاجیک.

نوشته فیلم سینمایی «یادگار جنوب» اکران آنلاین می‌شود اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

در میان فیلم‌های غیرکمدی رکورد فروش تا پیش از این به ترتیب برای فیلم‌های «ملاقات خصوصی» با فروش ۱۰ میلیارد و «علفزار» با فروش ۷ میلیارد تومان اختصاص داشت.

پیش از این «بی‌بدن» در اکران سینماها با ۴۷ میلیارد تومان فروش، پرمخاطب‌ترین  فیلم اجتماعی تاریخ سینمای ایران لقب گرفت.

«بی‌بدن» به کارگردانی مرتضی علیزاده و تهیه‌کنندگی سیدمصطفی احمدی که فیلمنامه آن توسط کاظم دانشی نوشته شده، فیلمی جنایی است که از یک پرونده قضایی مهم الهام گرفته است.

داستان فیلم با تغییراتی به یک پرونده معروف جنایی دهه ۹۰ اشاره دارد؛ پرونده قتل غزاله شکور به دست آرمان عبدالعالی که چندین بار تا مرحله اجرای حکم رفت و برگشت و یکی از پیچیده‌ترین پرونده‌های چند سال اخیر ایران بود.

«بی‌بدن» نیز با دستمایه قرار دادن این پرونده، سراغ شخصیت‌ها می‌رود و ما را با ابعاد مختلف یک حکم آشنا می‌کند.

الناز شاکردوست، نوید پورفرج، گلاره عباسی، سروش صحت و پژمان جمشیدی بازیگران این فیلم سینمایی هستند.

نوشته «بی‌بدن» رکورد فروش آنلاین را شکست اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

تراژدی «رستم و سهراب» به تهیه کنندگی سیدمحمود شبیری و حسین پارسایی، برداشتی آزاد از شاهنامه فردوسی به قلم متین ایزدی است.

دیگر بازیگران این پروژه به زودی معرفی خواهند شد.

نبرد «رستم و سهراب» تابستان ۱۴۰۳ روی صحنه خواهد رفت.

نوشته الناز شاکردوست بازیگر نبرد «رستم و سهراب» شد اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

«تی‌تی» نیز مانند دو اثر قبلی پناهنده فیلمی کاراکترمحور است و همان‌طور که از نامش برمی‌آید جهان روایی زنانه‌ای دارند که دو شخصیت اصلی مرد این فیلم درنهایت حول شخصیت مرکزی آن؛ یعنی شخصیت تی‌تی و دغدغه‌های مخصوص‌ او شکل گرفته و گسترش پیدا می‌کنند.

روایت کاراکترمحور

روایت‌های داستانی در آثار سینمایی به دو شکل کلی قابل‌تقسیم است: اول: روایت‌های کاراکترمحور و دوم: روایت‌های پیرنگ‌محور. این تقسیم‌بندی دوگانه روشی مناسب برای تحلیل و بررسی جهان روایی آثار و درواقع یک تقسیم‌بندی نظری و منتقدانه است. اساساً هیچ داستانی وجود ندارد که صرفاً از پلات یا پیرنگ بی‌بهره باشد و تنها دل‌مشغولی آن ساختن یک کاراکتر جذاب باشد، همان‌طور که شخصیت بدون پلات بی‌معنا و غیرداستانی است. چرا که ساخت شخصیت داستانی بدون پلات و عدم‌ قراردادن کاراکتر در موقعیت داستانی امکان‌پذیر نیست. وقتی اشاره می‌کنیم که «تی‌تی» فیلمی شخصیت‌محور است این پیش‌فرض را در ذهن داریم و قصد ما این است تا از این مجرا به وجه غالب روایی این فیلم بپردازیم.

اساساً کاراکتر یا شخصیت در آثار روایی نمی‌توانند بالکل فاقد خصایص انسانی باشند یا ویژگی‌های فراواقعی داشته باشند. یعنی شخصیت برای باورپذیری نیاز به معرفی یا ترکیب کردن مجموعه‌ای معمول از خصائص انسانی دارد و نمی‌تواند خصائص شگفتی‌ساز و غیرقابل‌باور داشته باشد. به همین دلیل شخصیت‌های سینمایی علیرغم داشتن وجوه خاص و منحصربه‌فردشان برای مخاطب آشنا هستند. چراکه اساساً بار شگفتی‌آور‌ اثر به دوش خصایص ویژه و فراواقعی شخصیت نیست  بلکه بار اصلی شگفتی‌سازی و تازگی یک اثر را پیرنگ آن برعهده دارد و نه شگفتی شخصیت‌ها.

با این نگاه شخصیت‌های فیلم «تی‌تی» هرکدام واجد ویژگی‌های مشخص و متعارف مخصوص به خود هستند. از یکسو شخصیت زن فیلم را داریم و از سوی دیگر او را در بین دو کاراکتر مرد فیلم می‌بینیم که هردو به‌نوعی در پیوند با تی‌تی قرار دارند. دو شحصیت مردانه‌ای که دو وجه مختلف و متفاوت از وجوه مردانه را بازنمایی می‌کنند. از یکسو با مردی آرام، عالم و درون‌گرا (با بازی پارسا پیروزفر) مواجه هستیم و در مقابل مردی دور از ثبات،  و برون‌گرا (با بازی هوتن شکیبا) را می‌بینم که هردو نسبتی پیدا و پنهان با تی‌تی دارند. شخصیت تی‌تی نیز زنی است که خصائل سودایی و سادگی را توأمان دارد و توانسته است بین خصائل زندگی ایلیاتی و تمدن شهری ارتباط برقرار کند و حلقه واسط این دو دنیا شود.

می‌گویند تی‌تی خل‌وچل است اما واقعیت اینجاست که درعین سادگی‌ زنی به‌شدت قدرتمند است که با طبیعت همراه و همگام است. او تنها کاراکتر کامل فیلم است که مردان کنارش اتفاقاً آدم‌هایی هستند که زندگی بلد نیستند و در زندگی‌شان نقصی دارند.

تی‌تی زنی است که به قول خودش دارد «مثل انسان» زندگی می‌کند. مهربانی و اخلاق بچه‌گانه تی‌تی نشان از معصومیت بیش‌ازحد این زن دارد؛ زنی که در حول‌وحوش مردانی قرار دارد که اساساً به او یا به چشم زنی نابالغ نگاه می‌کنند یا یک هرزه. چراکه او با اجاره دادن رحم خود به زوج‌های نابارور، کسب درآمد می‌کند. تی‌تی نامزدی دارد (هوتن شکیبا) که مرد قابل اعتمادی نیست. اما نکته جالب اینجاست که تی‌تی پاک در افکار خودش غرق شده و چشمانش را به روی حقیقت (نامزدی که از او سوءاستفاده می‌کند) بسته است. ابراهیم اما این دیدگاه را به تی‌تی ندارد، به او می‌گوید تو مثل هیچ زنی نیستی که تا امروز دیدم و ذره‌ذره عاشقش می‌شود.

در این خط روایی سه کاراکتر(دو مرد و یک زن) در نسبت باهم قرار دارند و اتفاقاً این سه کاراکتر -و از همه مهم‌تر کاراکتر تی‌تی- به عنوان انسان‌هایی با ویژگی و درونیات خاص خود به‌خوبی برای  مخاطب قابل‌شناسایی است اما مشکل اصلی فیلم این است که این جهان‌های جداگانه و فضای روایی این سه کاراکتر هیچ‌گاه به هم نمی‌رسند. جدایی این جهان‌ها و عدم ارتباط و اتصال آن‌ها در روایت به این معناست که پیرنگ منسجمی در فیلم شکل نمی‌گیرد و سه جهان منحصربه‌فرد این سه کاراکتر، در عین جذابیت به همدیگر اتصال پیدا نمی‌کنند و روند منسجمی به خود نمی‌گیرند.

بازی شخصیت‌ها

فیلم سینمایی «تی‌تی» اثری با مختصات شخصیت‌هایی است که جهان‌های مخصوص به خود را می‌سازند. این شخصیت‌های جداگانه از نظر اجرایی در یک بافت تصویری زیبا و خوش آب‌ورنگ و کارگردانی شده ارائه می‌شود. بخشی از این کارگردانی حساب‌شده به بازی‌های روان و منطقی سه بازیگر اصلی معطوف می‌شود که بازی‌های جذاب و قابل‌توجهی ارائه می‌دهند.

یکی از ویژگی‌های کارگردانی آیدا پناهنده این است که -برخلاف بسیاری از کارگردان‌های مؤلف سینمای ایرانی- فیلم را از روی قصه دکوپاژ نمی‌کند. بسیاری از کارگردان‌هایی که در سینمای ایران دستی بر نوشتن فیلم‌نامه دارند فیلم‌نامه‌های خود را بر اساس نقاط کلیدی داستانی دکوپاژ می‌کنند و فیلمی در خدمت فیلم‌نامه می‌سازند. به گونه‌ای که چنین فیلم‌هایی عموماً ترجمه بصری و متناظر بزنگاه‌های داستانی است و ارزش فیلم بیش از آن که به وجوه بصری آن باشد به جنبه‌های داستانی آن برمی‌گردد. یکی از ویژگی‌های اصلی فیلم «تی‌تی» و سایر کارهای سینمایی آیدا پناهنده این است که این آثار به غیر از جنبه داستانی و فیلم‌نامه‌ای واجد ارزش سینمایی، توجه به بافت و رنگ، حرکت‌های آگاهانه دوربین و میزانسن جذاب است. به همین دلیل است که فیلم از جنبه کارگردانی یک سروگردن بالاتر از فیلم‌نامه قرار گرفته است. آن‌هم در شرایطی که پناهنده در این فیلم یک شخصیت جالب‌توجه و خوب زنانه را به سینمای ایران اضافه کرده است.

فیلم سینمایی «تی‌تی» فیلمی دراماتیک با مایه‌هایی از داستان فانتزی در فضاسازی و شخصیت‌پردازی است اما به جای آنکه ما را به عمق داستان و موضوعات مورد سؤال در فیلم؛ یعنی به پایان جهان نزدیک کند در سطح نگه می‌دارد تا یک پیام اخلاقی صادر کند: که هیچ‌چیز به اندازه مراقبت و تربیت از انسان‌ها اهمیت ندارد. این پیام اگرچه دربردارنده نگاه و فحوای خوبی است اما فاقد کاشت‌های داستانی در طول فیلم‌نامه است. یعنی درعین‌حال که این پیام از خلال فیلم به مخاطب منتقل می‌شود اما در طول اثر جا نمی‌افتد و عمق پیدا نمی‌کند.

نوشته جهان‌هایی که به هم نمی‌رسند اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

آبیار هرچه که در فیلم «نفس» به عنوان یکی از فیلم‌های خوب کارنامه کاری‌اش، به جزییات زندگی شخصیت‌های فیلم نزدیک می‌شود و تاروپود آن‌ها را با تصاویر درست و به‌موقع روایت می‌کند اما در دو فیلم اخیرش تحت تأثیر و ذوق‌زدگی سوژه قرار می‌گیرد و از سوژه به عنوان بستر اصلی برای پرداخت به جزییات سینمایی استفاده نمی‌کند و با تکان‌های بیش از اندازه دوربین نمی‌تواند از دل آن یک التهاب را بیرون بیاورد.

اگر بخواهیم «قیصر» مسعود کیمیایی را به عنوان یک رفرنس قابل ارجاع در سینمای خودمان مثال بزنیم که فیلمی در اندازه سینما است، مسئله غیرت در آن به درجه‌ای از جنون می‌رسد که مرد داستان خارج از قواعد حاکمیتی به اجرای عدالت پیش می‌رود اما آبیار با جسارت به قصد یک فیلم زنانه به سراغ ساخت «ابلق» رفته است تا فیلم زمانه خود باشد اما چقدر مناسبات امروزی در آن گنجانده شده است؟!

«ابلق» در جاهایی تبدیل به میدان تسویه‌حساب می‌شود و به سمت بیانیه دادن می‌رود اما نرگس آبیار می‌توانست با پشتوانه فیلم «نفس» به درون شخصیت‌ها و رخداد درون فیلم نزدیک‌تر شود تا حس سمپاتی را بیشتر از این به مخاطب منتقل کند که برگ برنده جدی‌تر و به مراتب سینمایی‌تری را رو کند؛ اما خودخواسته به سمت و سوی دیگری می‌رود تا جایی که به نمادسازی می‌رسد و آن تصاویر موش‌ها را رو می‌کند. بله تغییرات نیاز است و یا حتی نگاه هوشمندانه‌تر به این رخداد؛ اما نمادسازی آن هم به این گل‌درشتی برای چنین فیلمی نیست. فیلم‌ساز دست به یک سوژه‌ای زده که طرفداران بسیار دارد و همین تفکر فیلم‌ساز به اکثریت موافق خود، او را محافظه‌کار کرده و این محافظه‌کاری نیاز به یک مراقبت اساسی دارد.

«ابلق» هرچند که فیلم کاملی نیست اما فیلم بدی هم نیست و همین جسارت فیلم‌ساز برای ساخت یک محله کوچک با تمام اتفاقات و تناقض‌های بسیار که فقر هم در آن ریشه دارد تا حدودی نمایانگر جامعه‌ای آشفته است، جامعه‌ای که بسیاری از آدم‌هایش نیاز به درمان و آموزش دارند که در موقعیت‌های درون فیلم چه رفتاری را از خود نشان دهند. سینمای امروز ایران باز هم نیازمند ساخت چنین فیلم‌هایی است.

نوشته «ابلق»؛ میدان تسویه‌حساب اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.