پدرام پورامیری نویسنده و کارگردان، مجتبی رشوند تهیه‌کننده، رضا عطاران، عباس جمشیدی‌فر، امیراحمد قزوینی ازجمله عوامل حاضر در این نشست بودند.

مجتبی رشوند تهیه‌کننده این فیلم در ابتدای این نشست بیان کرد: امسال جشنواره خوبی را شاهد بودیم و از اینکه در اینجا هستیم بسیار خوشحال هستم.

پدرام پورامیری کارگردان این فیلم گفت: ما در این فیلم بخشی از تاریخ را روایت کرده و تلاش کردیم تا مردم عزیز را بخندانیم. ایده اولیه از سال ۹۹ شکل گرفت و از همان ابتدا با آقای عطاران صحبت هایی داشتیم و به این نقطه رسیدیم و تولید را پیش بردیم.

رضا عطاران گفت: خیلی تمایلی به سوال و جواب ندارم لطفا فقط سوال های تستی از من بپرسید.

در ادامه عباس جمشیدی‌فر یکی دیگر از بازیگران این فیلم بیان کرد: پدرام پورامیری را چند سالی‌ست که می شناسم و در شنای پروانه و یاغی به عنوان نویسنده حضور داشت و به این واسطه باهم همکاری داشتیم. پدرام داستان را برای من تعریف کرد و بسیار از آن خوشم آمد و با افتخار در این پروژه بودم.

امیراحمد قزوینی دیگر بازیگر این فیلم گفت: درباره ایده که صحبت می کردیم، کاراکتر را بسیار صحبت کرده و او را دوست داشتم. این اولین کمدی من است و بسیار از آن ترس داشتم ولی در این پروژه بسیار لذت بردم و از بزرگوارانی که افتخار حضور در کنارشان را داشتم، بسیار آموختم.

حسن لشکری مدیر فیلمبرداری توضیح داد: فیلم بسیار سختی بود و باید به نوعی فیلمبرداری میشد که مخاطب به راحتی با آن ارتباط بگیرد. امیدوارم تلاش‌های ما به ثمر نشسته و چنین اتفافی رخ داده باشد.

پگاه سعیدی طراح لباس این فیلم گفت: بسیار از حضور در این فیلم لذت بردم.

در بخش دیگر این نشست خبری، محمدحسین کریمی طراح صحنه بیان کرد: این فیلم اولین تجربه کار کمدی من بود ولی تلاش کردم اتفاق معمول در کمدی را انجام ندهیم و کار را با تمام جزئیات پیش ببریم.

کارگردان این فیلم گفت: برخلاف بعضی صحبت‌ها من تغییر ژانر ندادم و جهان قصه خود را پیدا کردم و قصد من این بود که قصه را بگویم و بستر آن کمدی بود پس به همین دلیل کمدی ساختم. حتی صحنه های خشونت آمیز هم در دل کمدی تصویر کردیم.

عباسی طراح گریم این فیلم با حضور روی صحنه بیان کرد: خوشحالم که توانستم به اندازه خودم کمکی به پروژه کرده باشم.

سروش انتظامی آهنگساز این فیلم توضیح داد: موسیقی فیلم «صددام» برای من بسیار لذت بخش بود و در این پروژه از اقسام مختلف موسیقی بهره بردیم تا جهان قصه را بهتر روایت کرده باشیم.

پدرام پورامیری در ادامه مطرح کرد: این نکته را بگویم که ما طنز موقعیت را در دل فیلم جاری‌ کردیم و بحث از خودگذشتگی، عشق و مباحث انسانی در دل فیلم است. در این فیلم هم می‌خندانیم و هم قصه می‌گوییم.

مجتبی رشوند در پایان بیان کرد: برخلاف برخی حرف‌ها که در این روزها شنیدم، این فیلم پرتره شیرین صدام نیست و ماجرای فیلم ما صلاح یعنی همان بدل صدام است.

نوشته این فیلم پرتره شیرین صدام نیست! اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

امیراحمد قزوینی در ابتدای  این نشست درباره روند ساخت این فیلم و نگارش فیلمنامه گفت: من با محمد کریم‌پور از کودکی در یزد دوست بودیم و به‌خوبی یکدیگر رو می‌شناسیم. وقتی فیلمنامه این کار را می‌نوشتیم درباره این مسئله فکر کردیم که مسئله رجوع به گذشته در این فیلم، کجا می‌تواند به ناخودآگاه و میل به سینمای ما اتصال پیدا کند. تصمیم خطرناکی هم بود و ممکن بود به فیلم آسیب بزند؛ اما با هم به این نتیجه رسیدیم که چنین فرمی را در سینما تجربه کنیم.

وی افزود: اکثر آدم‌ها در زندگی‌شان گاهی بی‌معنایی را تجربه می‌کنند به عقیده من زمانی بی‌معنایی قدرت پیدا می‌کند که آدم تصمیم می‌گیرد دنبال معنایی بگردد. هر هنرمندی که در هنر دنبال یک ضرورت انسانی و فکری است گاهی احساس می‌کند که به بن‌بست رسیده و در همین مسیر کشف معنا به بی‌معنایی می‌رسد.

محمد کریم‌پور فیلمنامه‌نویس و تدوینگر فیلم نیز درباره ایده اولیه این فیلمنامه گفت: تمام این قصه از جایی شروع شد که پدر امیراحمد قزوینی فوت کرد و او رنج بسیاری را تحمل کرد. من در آن ایام بی‌معنایی امیراحمد را می‌دیدم. فرم فیلم ما از همین‌جا شکل گرفت که ما در آن ایام مدام در یزد پرسه می‌‌زدیم و با آدم‌های مختلف حرف می‌زدیم.

کریم‌پور افزود: سعی ما بر این بود که فیلم قصه نداشته باشد و اگر فرازوفرودهای داستانی را در فیلممان قرار می‌دادیم حرفی که می‌خواست بزند زیر سؤال می‌رفت و ما سعی کردیم اصل پیام فیلم را مستقیم به مخاطب منتقل کنیم.

رضا صائمی روزنامه‌نگار و منتقد سینما نیز در ابتدا عنوان کرد: مشخصه اصلی این فیلم تجربه‌گرایی است و فیلم شخصی یکی از مصادیق تجربه‌گرایی محسوب می‌شود. میان رویکردهای مختلف تجربه‌گرایانه، این فرم از روایت را می‌توان کم‌وبیش ذیل فیلم جستار قرارداد. اساساً امروزه جستارنویسی و فیلم جستار بسیار جذاب‌تر از مقاله علمی است؛ زیرا جستار مرزی میان داستان و ناداستان است.

وی تأکید کرد: در فیلم جستار، عینی‌بودن و شهودی  بودن  جهان ذهنی فیلمساز بسیار اهمیت دارد؛ یعنی آنچه که مهم است تلقی و برداشت جهانی فیلمساز از سوژه است. سینما یک‌ هنر عینی و شهودی  است و این مسئله گاهی ممکن است با ماهیت سینما در تعارض باشد؛ زیرا در سینما ما باید هر آنچه می‌خواهیم نشان دهیم نه اینکه آن را بگوییم. این فیلم هم‌ کمی از این نظر و در روایت ضربه خورده است.

این منتقد گفت: امیر قزوینی را ما بیشتر در مقام بازیگر می‌شناختیم و در اینجا یک بازیگر در مقام کارگردان از جهان ذهنی خودش می‌گوید. من فکر می‌کنم که ابراهیم این فیلم خود امیر قزوینی است.

صائمی تصریح کرد: در پایان فیلم‌ شخصیت اصلی قسمتی از هملت را می‌خواند و به عقیده من کلیت فیلم به‌تصویرکشیدن همان چند دیالوگ پایانی است. درواقع مسئله اصلی فیلم بودن با نبودن است. ایده و موقعیتی که ابراهیم تجربه می‌کند برای من بسیار همدلانه بود و او در جستجوی معنایی است تا با آن رنج زیستن خود را کمتر کند.

وی عنوان کرد: سفر شخصیت اصلی به یزد نوعی سفر به خویشتن خویش است و با بحرانی که دارد این سفر را می‌رود تا کودکی خودش را احضار کند. وقتی شما در جستجوی معنا و خویشتن خویش باشید آن سفر نوعی مواجهه با خود در بستر جغرافیا است و سفر را تبدیل به سلوک می‌کند؛ نوعی مواجهه خودآگاه با ناخودآگاه و به همین دلیل من در این فیلم رگه‌هایی از تحلیل روانکاوانه فرویدی را هم‌ می‌بینم.

این منتقد عنوان کرد: ما همواره فکر می‌کنیم که معنا یک چیزی بیرون از ماست که باید دنبال آن بگردیم. درواقع معنا خیلی از مواقع ساختنی و برساختنی است؛ یعنی ما باید درون تجربه زیستن معنا را در وجودمان بسازیم. در این فیلم معنا یعنی اینکه من از بودن خودم احساس رنج نکنم. در این فیلم بحرانی که برای ابراهیم ایجاد می‌شود باعث می‌شود که او در بازیگری دچار مشکل شود؛ اما نکته جالب این است که خود بازیگری مجدد به او معنا و ماهیت می‌بخشد. اتفاقی که برای ابراهیم رخ می‌دهد این است که به دل رنج‌ها و تروماهایش می‌رود و با آن‌ها کنار می‌آید.

صائمی گفت: فیلم بحران زندگی انسان امروز را روایت می‌کند و به همین دلیل آدم‌های زیادی باشخصیت اصلی آن هم‌ذات‌پنداری می‌کنند.

وی در پاسخ به این پرسش که تماشای این فیلم برای مخاطب چه دستاوردی دارد، گفت: یکی از خاصیت‌های هنر این است که موقعیتی را برای مخاطب بیافریند که مخاطب با قهرمان قصه هم‌ذات‌پنداری کند و با جهان مفهومی فیلم ارتباط برقرار کند. «ترس از اشک‌های واقعی» نیز در این اتفاق موفق بوده است.

پادینا کیانی یکی از بازیگران اصلی فیلم نیز گفت: رفتن ابراهیم به همان خانه امن به‌نوعی برای مواجهه با ترسش بوده است؛ زیرا همان نقطه امن برای آدم‌ها پیش‌تر محل ترس بوده است. پذیرش تمام آن ترس‌ها باعث شد که ما در پایان آن سکانس را تماشا کنیم.

نوشته نشست نقد و بررسی «ترس از اشک‌های واقعی» برگزار شد اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

آزاده صمدی تهیه‌کننده فیلم «ترس از اشک‌های واقعی» در ابتدای مراسم با تشکر از حضور مخاطبان گفت: پیش از هر چیز می‌خواهم از تمام کسانی که ما را در تولید این فیلم همراهی و کمک کردند تشکر کنم. این فیلم نیز مانند بسیاری از فیلم‌های دیگر اثری مستقل است که با هزینه شخصی ساخته شده و امیدوارم از تماشای آن لذت ببرید.

امیراحمد قزوینی کارگردان فیلم نیز با تشکر از مخاطبان گفت: همه  شما برای من و خانم  صمدی آدم‌های مهمی هستید و من فقط از شما می‌خواهم که پس از تماشای فیلم هر نظر و نقدی که دارید را با ما در میان بگذارید و ما واقعاً خوشحال می‌شویم که بشنویم و بخوانیم؛ چون ما این فیلم را ساخته‌ایم تا نظر دوستان روشنفکر و قلم‌به‌دست را بدانیم و فیلم بعدی‌مان را بر همین اساس بسازیم.

امیراحمد قزوینی در مورد فیلم افزود: این فیلم یک اثر بسیار شخصی است که از تجربه من و چیزهایی که از دیدنش در سینما لذت می‌بردم و بسیار دوست داشتم که روزی انجامش بدهم، شکل‌گرفته است تجربه‌ای که فکر می‌کردم هیچ‌وقت در سینمای بدنه قابل‌اجرا نیست. این فیلم برای من چه از لحاظ تجربه زیبایی‌شناسی و چه از لحاظ زندگی یک تجربه بسیار شخصی است. همچنین می‌خواهم  از گروه سینمایی هنر و تجربه که این فرصت را در اختیار ما قرار دادند تشکر کنم.

فیلم سینمایی «ترس از اشک‌های واقعی» به کارگردانی امیراحمد قزوینی و تهیه‌کنندگی آزاده صمدی با حضور بازیگرانی همچون اسماعیل گرجى، پادینا کیانى، آریا میر رکنى، امیراحمد قزوینى، پردیس حسامى، جواد فارغ زاده، ستاره توانگر، اختر اولیایى، حامد آرامى، کیمیا قائمى، جواد شاکرى، اصغر باروت کوب زاده، على مزیدى، مهدى معزى، بهنام بشارت ساخته شده است.

در خلاصه داستان این فیلم آمده است: بازیگر نقش  هملت، صحنه را ترک می‌کند و به دنبال یافتن معجزه راهى زادگاه خود یزد می‌شود.

اکران فیلم «ترس از اشک‌های واقعی» از ۹ آبان در سینماهای منتخب گروه سینمایی هنروتجربه آغاز می‌شود.

نوشته اکران افتتاحیه «ترس از اشک‌های واقعی» برگزار شد اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.