«برف آخر» هرچند با کارگردانی تحسین‌آمیز، قاب‌های چشم‌گیر و بازی قدرتمند و پرظرافت امین حیایی اما دچار چنین بحرانی در فیلمنامه است.

قصه هلاکت دام‌ها، سوختن شخصیت اصلی، گم شدن یک دختربچه، رهاسازی گرگ‌ها و موقعیت‌های حول‌وحوش ان‌ها به درستی با هم گره نمی‌خورند و شبیه چند ایده جداگانه که خوب به هم دوخته نشده باشند، درام از حفره‌های بین‌شان فرو می‌ریزد و مفاهمه با مخاطب را ناکام می‌گذارد.

کندی ریتم، سردی فضا و کم‌دیالوگ بودن فیلم دست به دست هم می‌دهند تا بسیاری از مخاطبان پس از خروج از سالن اعتراف کنند که همه بخشی از زمان را خواب بوده‌اند. این شاید اشکال زیادی نباشد چون حتی «اسب تورین» بلا تار به عنوان یک اثر شاخص سینمایی هم در میان انبوه مخاطب عام و حتی خاص چیزی بیش از این واکنش طبیعی فیزیولوژیک را برنمی‌انگیزد.

اما ماجرا از این قرار است که فیلم برخلاف روایت ناقص و داستان‌پردازی پرحفره‌اش، در فضاسازی بسیار هنرمندانه و چیره‌دستانه عمل می‌کند. استفاده از حیوانات در پرداخت موقعیت‌های دراماتیک نسبتا خوب عمل می‌کند و نهایتا فیلم با لوکیشنی که انتخاب کرده، ارتباط وثیق و ناگسستنی می‌یابد.

با تمام این‌ها اما قصه اصلی فیلم که پیدا کردن دختر گم‌شده است بسیار زودتر از پایان فیلم تمام می‌شود، ماجرایی عاشقانه ناکام می‌ماند و قصه با خلق یک موقعیت عاطفی میان انسان و حیوان، به سبک برخی فیلم‌های محیط زیستی پایان می‌یابد.

پایانی که اگرچه شخصیت اصلی داستان و مشکل روان‌شناختی‌اش را جمع‌وجور می‌کند اما همزمان او را از ماجرای اصلی به بیرون پرتاب می‌کند. ماجرایی که از اول هم مال او نبوده است.

اما علت این چندپارگی چیست؟

معمولا برای فیلمسازانی که دغدغه‌های زیادی دارند و می‌خواهند همه را با هم به نمایش بگذارند چنین سردرگمی در روند قصه‌گویی، اجتناب‌ناپذیر است.

صحبت از مسایل محیط زیست، روشن نبودن تکلیف فیلمساز با نگاه ارزش‌مدار به حیوانات اهلی و وحشی و سرگردانی شخصیت‌ها در انتخاب میان آن‌ها، سازمانی که مدافع حیوانات وحشی به قیمت به خطر افتادن جان و مال آدم‌هاست، پدری که مرگ دخترش را به ننگ فرار او ترجیح می‌دهد؛ موقعیت‌های داستانی بکری که البته به سختی قابل بافتن در یکدیگر هستند.

نوشته چندپاره در قصه، سرگردان در روایت اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

امیرحسین عسگری در این نشست گفت: اساساً نطفه «برف آخر» در دفتر علیخانی بسته شد، احسان می‌گفت اگر قرار است به‌خاطر دغدغه‌ها سر پروژه نباشم بهتر است عنوان تهیه‌کننده را هم یدک نکشم. آقای علیخانی مشاور این پروژه بودند، حتی اینکه سرمایه‌گذار است در لحظه اتفاق افتاد، به‌عنوان یک هل اولیه چرخ را تکان داد و آقای مصطفوی تا آخر راه پیش رفت.

عسگری درباره توجه به کتاب «زنانی که با گرگ‌ها می‌دوند» در روایت این فیلم توضیح داد: این فیلم هیچ ارتباطی با این ماجرا ندارد. من داستانی از محمد صالح‌علا خواندم که به چهار سال پیش برمی‌گردد که این قصه من را رها نمی‌کرد، تلاش کردیم آن را تبدیل به فیلمنامه کنیم که کشش هم داشته باشد، طرح اولیه‌ای نوشتم و نگارش فیلمنامه آغاز شد.

وی توضیح داد: این سلیقه من در فیلمسازی است که نماد برایم حائز اهمیت است. ما سعی کردیم با تعمیق در گرگ و گاو به یک سری قصه‌هایی برسیم که شاید بتوانیم برخی این عناصر را در کاراکترها ببینیم.

این کارگردان ادامه داد: سه سال و نیم پیش تحقیق را شروع کردم، به دنبال فضایی بودم که برف داشته باشد هرچه نگاه می‌کردم می‌دیدم ساختار شهرها شبیه هم هست و آنچه را که می‌خواهیم به ما نمی‌دهد در نهایت به شهر کیاسر رسیدیم، اما همه فیلم در آنجا فیلم‌برداری نشد. در ادامه به شهری به نام ریمه رفتیم که زمستان بسیار سخت و سردی داشت.

عسگری افزود: من معتقدم برای اینکه فیلم سخت ساخته شود نیازمند یک سری چریک و افراد سخت است که این رهبر در این فیلم امین حیایی بود، من خیلی علاقه نداشتم که بازیگر چهره داشته باشم اما امین حیایی به من ثابت کرد که تو می‌توانی ضمن اینکه در کنار فیلم هستی، بهترین بازیگر هم باشی.

این کارگردان بیان کرد: من خودم را حرفه‌ای سینما نمی‌دانم یعنی فردی که حرفه‌اش سینما باشد و بخواهم از آن هم پول دربیاورم. از سال ۹۳ و ساخت اولین فیلمم پیشنهادی‌هایی شد، پروژه‌ای بود که قرار بود محصول مشترک ایران و آلمان باشد، اما در دوره‌ای بودیم که یورو گران شد و نتوانستیم آن را ادامه بدهیم، ترجیح می‌دهم اگر قرار است، فیلم بسازم همه از آن لذت ببریم، کیفت بیشتر از کمیت برایم اهمیت دارد، من سال‌ها دستیار برنامه‌ریز بودم از همان اول که وارد این حرفه شدم با خود عهد بستم که نهایت پنج فیلم بسازم.

امیرحسین عسگری درباره احتمال کم‌شدن زمان فیلم در زمان اکران گفت: نمی‌دانم، این فیلم، فیلمی است که نهایت بتوانیم چند پلان را کم کنیم، همه صحنه‌ها مثل پازل چیده شده و هرآنچه کم کنید، به فیلم صدمه می‌خورد.

وی درباره صدای فیلم توضیح داد: من باتوجه‌به چیزهایی که شنیده بودم فکر می‌کردم در برج میلاد صدای بدی می‌شنویم، البته صدا آن‌همه هم ایده‌آل نبود، ولی مشکل صدا چندان نبود، علی علویان هم زحمت زیادی برای صدای فیلم کشید.

وی با اشاره به اینکه چهل‌سالگی را رد کرده است، گفت: وقتی آرام‌آرام مسیری را طی می‌کنید ممکن است به خیلی چیزها فکر کنید که آرام‌آرام به سراغتان بیاید، ترس، نفرت و… ازاین‌دست است، به این فکر می‌کنید که چگونه دریچه‌ای باز کنید و از آنها به سلامت بگذرید، ما هم با توانمندی امین حیایی توانستیم شخصیت یوسف را بسازیم اما هر نقصی که در این فیلم هست به من برمی‌گردد و گروه بسیار عالی بودند.

حسن مصطفوی؛ تهیه‌کننده این فیلم درباره انصراف احسان علیخانی از تهیه‌کنندگی این پروژه و درج نامش به‌عنوان مشاور و سرمایه‌گذار در تیتراژ فیلم، بیان کرد: پروانه ساخت اولیه فیلم به نام احسان علیخانی بوده و انصراف هم نداد، حتی پیش‌تولید را هم با آقای عسگری انجام دادند اما به‌خاطر مشغله «عصر جدید» پروانه ساخت را به نام من تغییر دادیم اما ایشان در کسوت سرمایه‌گذار و مشاور پروژه در کنار ما بودند.

وی درباره اختلاف با علیخانی و امین حیایی در مقام سرمایه‌گذاری بیان کرد: نمی‌دانم این حرف‌ها از کجا می‌آید، امین حیایی از ابتدا بازیگر فیلم بود، احسان هم به دلیل مشغله نتوانست تهیه‌کننده باشد، ما هیچ اختلافی باهم نداریم.

امین حیایی هم درباره زمانی که صرف آمادگی برای ایفای این نقش کرده است، گفت: حدود پنج ماه فرصت بود تا ریش‌های من بلند شود و به آن گریم موردنظر برسیم، پیشنهادهای دیگر را هم به‌خاطر «برف آخر» نپذیرفتم خود را در اختیار این پروژه گذاشتم.

وی ادامه داد: همه ما بازیگران دوست داریم نقش‌های خاص داشته باشیم، سختی‌های کار را هم پذیرفته بودیم چون کار را دوست داشتیم همه با جان و دل وقت گذاشتند، من فکر می‌کردم پنج ماه فیلمبرداری طول بکشد، با توجه به متنی که خوانده بودم فکر نمی‌کردم فیلم زیر پنج ماه جمع شود اما آنقدر خدا با ما یار و عشق دوستان همراه بود فیلمبرداری فیلم دو ماه طول کشید. برای اینکه یک ابر در هوا باشد چند ساعتی صبر کردیم، سکانس آخر را گرفتیم و بعدش به برنامه عصر جدید آمدم، این همدلی و عشق بین گروه باعث شد کار زود جمع شود.

حیایی اضافه کرد: هر نقدی که در جشنواره به کارها می‌شود باعث رشد ما می‌شود، این موضوعات باعث می‌شود چالش‌ها را تجربه کنیم، نگاه متخصصان منتقدان باعث رشد ما می‌شود، هر جشنواره که می‌گذرد، پختگی کار ما بیشتر می‌شود.

در ادامه لادن مستوفی هم درباره کم‌کاری‌اش در سینما مطرح کرد: برخی کارهای من کمتر دیده شده، چند فیلم سینمایی داشتم که بنا به دلایلی پخش آن‌ها متوقف شد، برای یک سریال هم وقت گذاشتم اما ساخته نشد اما روی انتخاب نقش هم همیشه حساسیت داشتم همین نگاه باعث می‌شد با وجود درگیری‌های مختلف، اشتیاق برای همراهی با گروه «برف آخر» داشته باشم.

وی افزود: هر کاری سختی‌هایی دارد اما کاری که اندیشه‌ای پشت آن است و پیام انسانی و درستی دارد را می‌پذیرم. خستگی را احساس نکردم هر لحظه از کار برایم لذت‌بخش بود.

مجید صالحی هم درباره ایفای نقش‌های جدی مطرح کرد: چند سالی است که فیلم‌های جدی بازی می‌کنم این تجربه هم بسیار دلچسب بود، عشق و همدلی را در میان گروه می‌دیدم، در آن شرایطی که بسیار سخت بود و شب‌هایی دمای منفی ۱۷ و منفی ۲۰ درجه را داشتیم کنار هم بودیم، به‌هرحال عسگری به هر کاری تن نمی‌دهد و سینما برای او تقدس دارد.

نوشته امیرحسین عسگری: طرح اولیه «برف آخر» بر اساس داستانی از محمد صالح‌علا بود اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

«برف آخر» در شرایط سخت و سرد شمال کشور ساخته شده و نگاهی متفاوت به روزمرگی‌های یک دامپزشک دارد.

امین حیایی، لادن مستوفی، مجید صالحی، نوشین مسعودیان، صادق ملک، امیر مشهدی عباس، امیرعباس رودگر صفاری و مهدی مهربان در این فیلم سینمایی نقش‌آفرینی داشته‌اند.

احسان علیخانی، حمیدرضا علی‌نژاد، امیرحسین عسگری و حسن مصطفوی سرمایه‌گذاران این فیلم سینمایی هستند.

عوامل و دست‌اندرکاران «برف آخر» عبارت‌اند از: کارگردان: امیرحسین عسگری، نویسندگان: امیرحسین عسگری، امیرمحمد عبدی، سید حسن حسینی، مدیر فیلم‌برداری: آرمان فیاض، تدوین: اسماعیل علیزاده، صدابردار: امیر حاتمی، طراح گریم: امید گل زاده، طراحی و ترکیب صدا: علیرضا علویان، طراح صحنه و لباس: علی نصیری نیا، طراح جلوه‌های بصری: کامیار شفیعی پور، مدیر برنامه‌ریزی: لاله مستوفی، دستیار اول کارگردان: رضا کشاورزی، دستیار اول فیلم‌بردار: سعید خراسانی، عکاس: حسن شجاعی، منشی صحنه: شیما باقری، مدیر تدارکات: محمد میسمی، مدیر تولید: علی بهرمند، مشاور رسانه‌ای: منصوره بسمل، محصول: مؤسسه فرهنگی هنری رسانه کهن وانیا، تهیه‌کننده: حسن مصطفوی.

نوشته پایان صداگذاری فیلم سینمایی «برف آخر» اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

«برف آخر» در شرایط سخت و سرد شمال کشور ساخته شده و نگاهی متفاوت به روزمرگی‌های یک دامپزشک دارد.

امین حیایی، لادن مستوفی و مجید صالحی نقش‌های اصلی «برف آخر» را بر عهده دارند و تدوین آن توسط اسماعیل علیزاده در حال انجام است.

عوامل و دست اندرکاران «برف آخر» عبارتند از: نویسنده و کارگردان: امیرحسین عسگری، تهیه‌کننده: حسن مصطفوی، مدیر فیلمبرداری: آرمان فیاض، طراح گریم: امید گل‌زاده، طراح صحنه و لباس: علی نصیری‌نیا، مدیر صدابرداری: امیر حاتمی، دستیار اول کارگردان: رضا کشاورزی، برنامه‌ریز: لاله مستوفی، منشی صحنه: شیما باقری، عکاس: حسن شجاعی، جانشین تولید: علی بهرمند، ساخت ویدئو: حسین شهبازی، مشاور رسانه‌ای: منصوره بسمل.

نوشته فیلمبرداری «برف آخر» در شمال کشور به پایان رسید/ انتشار ویدئوی پشت صحنه اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

«برف آخر» نگاهی متفاوت به روزمرگی‌های یک دامپزشک دارد و عمده سکانس‌های آن در برف فیلمبرداری می‌شود.

پیشتر بازی مجید صالحی و لادن مستوفی نیز در «برف آخر» آغاز شده است و تدوین آن به زودی هم‌زمان با فیلمبرداری آغاز می شود.

نوشته انتشار اولین تصویر از حضور امین حیایی در «برف آخر» اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

«برف آخر» نگاهی متفاوت به روزمرگی‌های یک دامپزشک دارد و عمده سکانس‌های آن در برف فیلمبرداری می‌شود.

همچنین تاکنون حضور آرمان فیاض مدیر فیلمبرداری، امید گل‌زاده طراح گریم، علی نصیری‌نیا طراح صحنه و لباس، امیر حاتمی صدابردار، رضا کشاورزی دستیار اول کارگردان، لاله مستوفی برنامه‌ریز، شیما باقری منشی صحنه، حسن شجاعی عکاس، علی بهرمند جانشین تولید و منصوره بسمل به‌عنوان مشاور رسانه‌ای در این پروژه سینمایی قطعی شده است.

امیرحسین عسگری برای ساخت فیلم قبلی اش علاوه بر دریافت جوایز داخلی و خارجی موفق به دریافت عنوان آینده آسیا و بهترین فیلم در سال ۲۰۱۴ شد.

فیلم سینمایی «برف آخر» طی روزهای آتی در شمال کشور کلید می‌خورد.

نوشته مجید صالحی به فیلم سینمایی «برف آخر» پیوست اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

سوره سینما- فیلم «بدون مرز» با فیلم های دو سال اخیر که در جشنواره های معتبر دنیا چون کن، ونیز، برلین، سن سباستین و …حضور موفقی داشتند به رقابت پرداخت و توانست جایزه ویژه هیات داوران را از آن خود کرد.

جشنواره صوفیای بلغارستان هرساله در ماه مارس در این شهر برگزار می شود و یکی از معتبرترین رخدادهای سینمایی شرق اروپا و مهمترین جشنواره در منطقه بالکان است. جایزه ویژه هیات داوران جشنواره صوفیا سومین جایره بین المللی فیلم «بدون مرز» محسوب می شود. این فیلم پیش تر جایزه بهترین فیلم آسیایی جشنواره توکیو و جایزه ویژه هیات داوران جشنواره فجر را از آن خود کرده بود.

همچنین قرار است «بدون مرز» فروردین ماه سال آینده در جشنواره هنگ کنگ که یکی از معتبرترین جشنواره های آسیایی است، حضور یابد.

نوشته جایزه ویژه هیات داوران جشنواره بلغارستان برای «بدون مرز» اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

نوشته آنونس فیلم‌های جشنواره فجر ۳۳/ فیلم سینمایی «بدون مرز» اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

سوره سینما- محیا رضایی: از ویژگی های بارز فیلم سینمایی «بدون مرز» اولین تجربه بلند سینمایی امیرحسین عسگری کم کاراکتر و کم دیالوگ بودن آن است. این فیلم تمام تمرکز بیننده را به سوی بازیگر نوجوانی جلب می کند که بار اصلی قصه را به دوش می‌کشد. کارگردان معتقد است سراسر زندگی تجربه است و این فاکتور در سینما که بازتاب اندیشمندانه ای از زندگی است جریان دارد. باید دید حرفی برای گفتن وجود دارد یا نه، بعد از آن می‌شود تصمیم گرفت که باید کم شنید یا کم گفت.

ایده «بدون مرز» چطور در ذهن شما شکل گرفت؟

امیرحسین عسگری: سفر همواره تصاویر و تجاربی عجیب را در ذهن انسان حک می‌کند. تجربیاتی که سالها در ذهن می ماند وبا گذشت زمان و پخته تر شدن نگاه ،تبدیل به اندیشه میشود.اندیشه ای که در قالب هنر گاه به صورت مجسمه در می آید وشاید نقاشی، گاه یک فریم عکس و یاحتی فیلمنامه. در دوران نوجوانی به دلیل موقعیت شغلی پدرم در جنوب زندگی کردم . سال ۱۳۸۷ وقتی برای تولید یک کار به جنوب ایران رفته بودیم جرقه نوشتن فیلمنامه بدون مرز در ذهنم زده شد و انقدر مرا درگیر کرد که پس از پایان کار، وقتی گروه به تهران برگشت ، ماندم تا بیشتربه آن فکر کنم . بعد از گذشت تقریبا ۱۰روز به یک طرح اولیه رسیدم و به تهران برگشتم.

این فیلم در مجموع کمتر از بیست دیالوگ دارد .بفرمایید زمان نوشتن فیلمنامه بیشتر چه چیز دغدغه تان بودو روی کاغذ پیاده شد؟

در هنگام نگارش فیلمنامه بنا به نیاز درام، به حذف زبان و محاوره کاراکترها فکر می کردم. در واقع می خواستم با حذف زبان غیر مشترک مجرای برقراری ارتباط را عوض کنم و احساس را جایگزین کنم. چراکه معتقدم چشم در همه ملت ها و قومیت ها دریچه قلب و احساس است یعنی با نگاه میتوان معنای همه احساسات را بدون نیاز به کلام به شکلی انتقال داد که در قلب نفوذ کند،پس پایه اصلی نگارش فیلمنامه را بر حذف زبان کاراکترها گذاشتم .ویژگی دیگر فیلمنامه این است که تمام اتفاقات در یک لوکیشن واحد رخ می‌دهد ،با کاراکتر های محدود یعنی بدون اینکه کاراکتر ها دیالوگی با هم برقرار کنند ،باید بار درام را به دوش بکشند.

کارگردانی در این اثر به خاطر نداشتن دیالوگ بیش از هرفیلم دیگری احساس می شد به عنوان تجربه اول چرا این سبک رو انتخاب کردید؟

امیدورارم اتفاقی که میگویید نیفتاده باشد.به این دلیل که تمام سعی و تلاش ما بر این بود که همه تخصص ها در یک جهت حرکت کنند و هیچ نگاهی از خط اصلی که قصه فیلم بود بیرون نزند.به این معنا که عوامل سازنده، با تمام مهارت و شناختی که از تخصصشان دارند ، لحظه هایی از نگاهشان بگذرند و سرنوشت قصه اولویت اصلی شان باشد. به نظرم وقتی وارد این حرفه می‌شوی ابتدا باید تکلیفت را با خودت روشن کنی که طی کردن این راه چقدر برایت اهمیت دارد.به نظرم آدمهایی که وارد فضای فیلمسازی میشوند دو دسته اند یا این حرفه را بسیار ساده می‌بینند و یا نگاهشان به این حرفه بسیار جدیست.معتقدم از همین لحظه نگرش هر فرد نسبت به حضورش در این حرفه آغاز میشود. اگر دچار دغدغه باشی ناگزیر به تکاپو هستی چون هنوز خودت را آماده یادگیری می‌بینی. اما مواجه سهل انگارانه با این مسیر تو را از انچه ماهیت اصیل این حرفه است دور میکند.همیشه این سوال در ذهنم وجود دارد که وقتی حرفی برای گفتن نداری چرا باید حرف دیگران را نقل وقول کنی یا اساسا چرا باید حرف بزنی.اما وقتی به این نقطه نظر رسیدی که گفتن حرفی برایت مهم است، دیگر چه فرقی می‌کند که سخت باشد یا آسان.

 این فیلم اثری کاملا تجربی است یا در آثار بعدی هم فیلم ها تا این حد کم دیالوگ و حرکت محور هستند؟

از ظن من سراسر زندگی تجربه است و این فاکتور در سینما که بازتاب اندیشمندانه ای از زندگیست نیز جریان دارد. باید دید حرفی برای گفتن وجود دارد یا نه بعد از آن می‌شود تصمیم گرفت که باید کم شنید یا کم گفت.

برای اکران عمومی کار از الان تصمیمی گرفته اید؟

هنوز نه.

«بدون مرز» اگر در اکران عمومی قرار گیرد موفق تر است یا گروه هنر و تجربه؟

واقعا هیچ چیز قابل پیش‌بینی نیست.

 این فیلم در جشنواره فیلم کودک و نوجوان هم شرکت می کند؟

«بدون مرز» فیلمی است در فضایی کاملا غیر متعارف که در یک لوکیشن،با استفاده از دیالوگ‌های محدود و روایتی در فضای فرم ،که از تاثیر جنگ بر زندگی انسان حکایت دارد قصه‌ای که توسط دو نوجوان روایت میشود.به هر حال فیلم فاکتورهای لازم را برای حضور در جشنواره های کودک و نوجوان را دارد.

نوشته احساس جایگزین کلام در «بدون مرز»/ تجربه سینما در فضایی غیرمتعارف اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

امیرحسین عسگری کارگردان فیلم سینمایی «بدون مرز» که در بخش نگاه نو سی و سومین جشنواره فیلم فجر پذیرفته شده است، به سوره سینما گفت : از ابتدا این فیلم را با نگاه رقابتی و برای حضور در جشنواره‌ها نساختم ، چون معتقدم اگر فیلمساز اندیشه خود را با صداقت و اعتقاد بیان کند ، جریانی در اثر پدید می آید که مخاطب و حتی صاحب نظران نیز آن را درک می‌کنند و مسیر برای دیده شدن یک اثر باز میشود و تردیدی نیست که مسیر خودش را پیدا می کند و مورد توجه اهالی سینما و صاحب نظران قرار می گیرد ، من فقط در این فیلم تلاش کردم با اعتقاد به مضمون فیلم و با تکیه بر تکنیک و ابزار سینما به یک اثر شریف و آبرومند برسم.

عسگری با بیان اینکه نتیجه فیزیکی این فیلم برایم در اولویت نیست، درباره حضور در جشنواره فیلم فجر گفت : در مجموع حضور در جشنواره فیلم فجر برای هر فیلمساز ایرانی باعث خرسندی است ، اما فارغ از این مساله باز هم عنوان می کنم که تلاش کردم در فضایی نامتعارف،در یک لوکیشن با استفاده از دیالوگ محدود روایتی متفاوت در قالب فرم ،از تاثیر جنگ برزندگی انسان را روایت کنم و فارغ از هر سلیقه ای نسبت به فیلم به دنبال تاثیرات آن هستم و جشنواره فجر بهترین مجال برای این خاستگاه است.

این کارگردان با بیان اهمیت تاثیر فیلم بر روی مخاطب ، درباره برگزاری جشنواره فیلم فجر ادامه داد: به هر حال هر کشوری بستری را برای ارائه جریانات فکری و اندیشه های هنری و فرهنگی خود فراهم میکند و به عقیده من جشنواره فیلم فجر هم مهمترین فضا در حوزه سینما در ایران است . هر فیلمسازی با حضور در این فستیوال بطور قطع حالش خوب است ، چرا که طیف وسیعی از منتقدان ، فیلمسازان، صاحب نظران و متولیان سینما و علاقمندان جدی سینما مشتاقانه این جشنواره را رصد می‌کنند.

کارگردان «بدون مرز» ادامه داد: در طول سی و سه دوره ای که از برگزاری جشنواره فیلم فجر می گذرد، طی ادوار مختلف برگزاری،مقررات و بندهایی به این رویداد مهم سینمایی اضافه یا کم می‌شود که همواره مخالفان و موافقان خود را داشته است،که در نوع خودش می تواند قابل تامل باشد ، اما با تمام این شرایط باید کمک کنیم که جشنواره دور از هر نوع بد سلیقگی ، به سمت سینما حرکت کند.

عسگری افزود : جوان هایی که در سینما فعالیت می‌کنند نیاز به مراقبت و پشتیبانی مضاعف دارند ، چون به سرعت بر اثر واکنش های منفی پیرامون و مشکلات و معظلات موجود که تعدادشان هم کم نیست دچار دلزدگی و دلسردی می شوند چون این مشکلات که عمدتا اعمال سلیقه است فقط فیلمسازان جوانی را که حاضرند تمام انرژی و توان خود را صرف اندیشه خود کنند را به دورتر از اینجایی که ایستاده اند هدایت میکند و این مراقبت و نظارت به دوش جریان مدیریتی سینما است و مدیران باید عهده دار آن باشند و برای تدوین یک سیاست دقیق و آینده نگرانه، به یک وفاق و همدلی برسند تا در نهایت سینمای ایران به تعالی و جایگاه واقعی خود دست یابد.

وی در پایان با اشاره به شرایط تولید فیلم سینمایی «بدون مرز» گفت : این فیلم در شرایط و فضایی دشوار ساخته شد و تولید آن به عنوان یک فیلم اول میسر نمی‌شد ، مگر با حمایت رفقایی که پا به پای من در سخت ترین لحظات، در کنار فیلم بودند.از مصطفی سلطانی به عنوان مجری طرح فیلم و اشکان اشکانی فیلمبردار فیلم تا بقیه دوستانی که محبتشان را از من دریغ نکردند.

فیلم «بدون مرز» به کارگردانی امیرحسین عسگری و به تهیه‌کنندگی مجتبی امینی در بیست و هفتمین جشنواره بین‌المللی فیلم توکیو برنده جایزه بهترین فیلم بخش مسابقه فیلم‌های بلند آسیایی شد و علیرضا بالدی ، زینب ناصرپور ، آرش مهربان، ارسلان علی پوریان در آن به ایفای نقش پرداخته اند.

نوشته جشنواره فجر مهمترین فضا در سینمای ایران است/ سعی کردم اثری شریف و آبرومند بسازم اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

سوره سینما- فیلم «بدون مرز» به کارگردانی امیرحسین عسگری و به تهیه‌کنندگی مجتبی امینی در بیست و هفتمین جشنواره بین‌المللی فیلم توکیو برنده جایزه بهترین فیلم بخش مسابقه فیلم‌های بلند آسیایی شد. جمعه شب ۹ آبان‌ماه برندگان بیست و هفتمین جشنواره بین‌المللی فیلم توکیو معرفی شدند و فیلم سینمایی «بدون مرز» نخستین ساخته بلند امیرحسین عسگری از ایران در اولین اکران جهانی خود جایزه اصلی بخش مسابقه فیلم‌های بلند آسیایی را از آن خود کرد.

«بدون مرز» برای دریافت جایزه ۱۰ هزار دلاری این بخش با ۹ فیلم دیگر رقابت کرد. کامرون بیلی مدیر هنری جشنواره فیلم تورنتو یکی از سه داور بخش مسابقه فیلم‌های بلند آسیایی بود. «بدون مرز» داستان پسری را روایت می‌کند که هر روز برای ماهی‌گیری به کشتی به گل نشسته‌‎ای در نقطه صفر مرزی پا می‌گذارد و آنجا را به محلی برای آرامش خود تبدیل کرده است، اما حضور غریبه‌ای این آرامش بر هم می‌زند. در این فیلم از نابازیگران در کنار عوامل حرفه‌ای سینما بهره گرفته شده است.

علیرضا بالدی، زینب ناصرپور، آرش مهربان، ارسلان علی پوریان بازیگران «بدون مرز» هستند. ابوالفضل جلیلی به عنوان مشاور کارگردان با این پروژه همکاری کرده است. اشکان اشکانی مدیر فیلمبرداری؛ اسماعیل منصف تدوین،  آرش اسحاقی صدا و امیریل ارجمند آهنگساز «بدون مرز» هستند.

همچنین از ایران فیلم «ملبورن» نیما جاویدی در بخش مسابقه بین‌الملل این دوره از جشنواره فیلم توکیو حضور داشت. فیلم آذربایجانی «نبات» با بازی فاطمه معتمدآریا، یکی دیگر از فیلم‌های بخش مسابقه بین‌الملل این جشنواره بود.

نوشته «بدون مرز» بهترین فیلم آسیایی جشنواره توکیو شد اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.