«زوزه» دومین تجربه سینمایی امید شمس پس از ساخت فیلم «ملاقات خصوصی» است.

عوامل فیلم سینمایی «زوزه» عبارتند از: کارگردان: امید شمس، تهیه‌کننده: سامان لطفیان، فیلمنامه: امید شمس، امیر مهندسیان، فرزاد احمدی، مدیر فیلمبرداری: سامان لطفیان، تدوین : حسین جمشیدی گوهری، طراح صحنه: کیوان مقدم، مشاور کارگردان: امیر مهندسیان، مدیر صدابرداری: مهدی ابراهیم‌زاده، صداگذاری و ترکیب صدا: زهره علی اکبری، طراح لباس: سارا خالدی، موسیقی : بامداد افشار، مدیر تولید: محمد حیدرقلی، طراح جلوه‌های بصری: فرید ناظر فصیحی، طراح چهره‌پردازی: مهدی صیاد، مدیر برنامه‌ریزی: محمدرضا کشمیری، مدیر تدارکات: محمد اورعی و حسین رحیمی، طراح جلوه‌های میدانی: آرش آقابیگ، طراح بدلکاری: امیرحسین خنجری، دستیار اول فیلمبردار: هومن خلیلی، دستیار اول کارگردان: امید طاهری، دستیار اول صحنه: محدث یوسفی، منشی صحنه: حمیرا نعمت‌الله، دستیار تولید: علیرضا والی‌نژاد، دستیار تهیه‌کننده: سهیل حریری، تولید خارج از کشور: وحید محمدی، مدیر روابط عمومی: بهناز شیربانی، مدیر تبلیغات: آریان امیرخان، مستند پشت صحنه: ابراهیم حصاری، عکس: مجید طالبی.

نوشته رونمایی از تصویر امیر جدیدی در فیلم «زوزه» اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

فیلمبرداری «اسکورت» چندماه پیش در سکوت کامل خبری آغاز شد و در فروردین‌ماه به پایان رسید.

امیر جدیدی و هدی زین‌العابدین از جمله بازیگران اصلی این فیلم هستند و بازیگران مطرح دیگری هم در «اسکورت» حضور دارند.

آخرین حضور سینمایی امیر جدیدی، بازی در فیلم «قهرمان» اصغر فرهادی بود که با این فیلم در بخش مسابقه جشنواره کن حضور داشت.

فیلم «اسکورت» اکنون در مراحل فنی و آماده‌سازی جلوه‌های ویژه بصری است.

بانک کشاورزی سرمایه‌گذاری فیلم جدید یوسف حاتمی‌کیا و محمدرضا منصوری را برعهده دارد و موسسه شهر فرنگ، پخش و تبلیغات «اسکورت» را انجام می‌دهد.

نوشته امیر جدیدی و هدی زین‌العابدین در «اسکورت» اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

سال‌هاست درباره سینما و فیلم استراتژیک حرف‌های زیادی مطرح می‌شود که خروجی قابل قبولی ندارد اما روز صفر تا اینجای کار نشان جدی از یک فیلم استراتژیک است که می‌تواند در اجرا خوب باشد و سندی باشد برای یک رخداد غرورانگیز ملی که مخاطب در سینما هم به آن می‌رسد.

فیلم داستان چگونگی دستگیری عبدالمالک ریگی؛ رهبر گروه جندالله توسط نیروهای امنیتی ایران را روایت می‌کند که وقتی خبر فرایند دستگیری او منتشر شد، به خودی خود با یک ایده جذاب سینمایی مواجه شدیم اما برای فیلم شدن نیاز به شاخ و برگ‌ها و شخصیت‌سازی داشت که در «روز صفر» آدم بد و آدم خوب بر اساس الگوی ژانر به‌درستی روبروی هم قرار می‌گیرند و شخصیت سیاوش با بازی خوب و کم‌نقص امیر جدیدی به‌خوبی در قامت یک قهرمان قرار می‌گیرد و در آن سو شخصیت مالک با بازی مؤثر و کنترل شده ساعد سهیلی توانستند با فضاسازی در نبردها به یک دوئل سینمایی برسند.

فیلم با سخنرانی مالک بین مردمِ تحت رهبری‌اش آغاز می‌شود، دوربین از کل به تک‌تک چهره‌ها که مشتاقانه در حال گوش‌دادن به صحبت‌های او هستند؛ می‌رسد، تلاش می‌شود تا مناسبات بدون پیش‌داوری به تصویر کشیده شود و یک‌دستی همراه با نظم قرارگیری آدم‌ها نشان از یک خطر جدی است که با خود می‌آورد.

«روز صفر» هرچه که در موقعیت‌ها و کلیت به یک انسجام رسیده است اما در فیلمنامه و شخصیت‌پردازی و عمق‌بخشی به شخصیت‌ها و واقعه‌هایی که قرار است در سطح کشور بیفتد دچار مشکل است و این حفره از جایی می‌آید که در ترسیم چنین شخصیت‌های مثال‌زدنی دچار محافظه‌کاری می‌شویم و اگر مأمور امنیتی‌مان در فیلم درست جا می‌افتاد، احساس می‌کنیم کافی است، در صورتی که مخاطب علاقه‌مند است از او بیشتر بداند تا یک سری از موتیف‌های او در ذهن باقی بماند و سینما جایی نیست که شخصیت را در اندازه یک تعریف یک خطی بشناسیم، خلوت و دل بستگی‌های او هم در موقعیت‌های حساس می‌تواند مؤثر باشد.

«روز صفر» می‌توانست به یک فیلم شعارزده بدون کارکرد تبدیل شود اما موقعیت‌ها چنان درست کنار هم چیده شده است و صحنه‌های مهیجی که در خدمت فیلم در آن گنجانده شده، مانع این شعارزدگی می‌شود و همچنین تنوعی که در لوکیشن‌ها است و استفاده اندازه و به دور از ذوق‌زدگی از فضای جغرافیایی خارج از کشور که با چند پلان هویت آن محل برای مخاطب مشخص می‌شود و اگر فیلمساز اسیر بازی‌های نمای توریستی می‌شد، مخاطب از قصه و آنچه که در حال رخداد است عقب می‌ماند.

صحنه دستگیری مالک با این که مخاطب از آن مطلع است اما دلهره جاری در فیلم را به‌خوبی منتقل می‌کند، هرچند که پلان مواجه مأمور امنیتی با مالک می‌توانست شکوهمندتر باشد و به یک کنار هم نشستن محدود نمی‌شد و آنجا جایی بود که مأمور امنیتی پاسخ محکمی برای ادعاهای مالک مطرح می‌کرد…

سینمای ملی تعریف مشخصی ندارد اما فیلمی که بتواند بعد از دیدن آن به یک غرور و افتخار ملی فکر کنیم با خودش سینمای ملی را می‌سازد، کاری که «روز صفر» با مخاطب ایرانی‌اش می‌کند همین است.

نوشته روز صفر؛ سند غرورانگیز اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

فیلم «روز صفر» در واقع از لحاظ کارگردانی تفاوت زیادی با سایر فیلم‌اولی‌ها دارد و اجرای چنین پروداکشن عظیمی، آن‌ هم در یک داستان حساس و دشوار کاری بسیار سخت است که ملکان به خوبی از عهده آن برآمده. این اجرا علاوه بر میزانسن‌ها و حرکات پیچیده دوربین در نحوه کار با بازیگر و بازی‌های تماشایی فیلم، قابل ردیابی است. ملکان اگرچه در حوزه‌های مختلف تهیه فیلم و پشت صحنه موفق عمل کرده است اما حضور او در مقام کارگردان راهی در ادامه مسیر موفق و چندجانبه سینمایی اوست.

در جست‌وجو تجربه‌های تازه

زمانی که «روز صفر» آغاز شد شاید لزوم ساخته شدن فیلمی با موضوع ریگی آن هم با فاصله نزدیک از فیلم «شبی که ماه کامل شد» ساخته نرگس آبیار احساس نمی‌شد اما علیرغم وحدت موضوعی و زمان و مکان واحد در این دو فیلم جهان اثر و ژانر آن‌ها بسیار متفاوت است. در این فیلم با دو دنیای متفاوت و مستقل از هم مواجه هستیم که جای توجه و بررسی و تامل جداگانه دارد. چرا که هیچ‌گاه سوژه واحد، فیلم واحد نمی‌سازد.

فیلم «شبی که ماه کامل شد» نرگس آبیار فیلمی است که درام خانوادگی را با حال‌وهوای اکشن و عاشقانه پیش می‌برد اما بستر اصلی و دراماتیک آن با روایت داستان عشق و زندگی عبدالحمید؛ برادر عبدالمالک ریگی گره خورده است. به طور کلی می‌توان «شبی که ماه کامل شد» را به دو بخش کلی تقسیم کرد. رابطه میان حمید (هوتن شکیبا) و فائزه و بخش دوم که به درگیر شدن زندگی این دو فرد با گروه تروریستی جندالله می‌پردازد؛ دو بخشی هستند که به اندازه کافی برای سرگرم نگه داشتن تماشاگرجذابیت دارد.

این اتفاق در مورد شخصیت‌های اصلی «شبی که ماه کامل شد» هم رخ می‌دهد و برای مثال طی داستان شاهد تغییر پیدا کردن تدریجی کاراکتر حمید از یک جوان عاشق و علاقه‌مند به شعر تا تبدیل شدن به عبدالحمید ریگی به عنوان نایب رییس یک گروه ترویستی هستیم که ترسی از کشتن ندارد.

اما «روز صفر» سعید ملکان درعین آنکه از زیرژانرهای مختلف درام سیاسی و اکشن بهره‌ می‌گیرد اما درکل فیلمی در گونه ژانریک تریلر است. در ژانر تریلر آثار سینمایی در ضمن آنکه فضای رازآلود و مرموزی دارند اما از هیجان، تعلیق و کشش در داستان و فرم فیلم به وفور استفاده می‌کنند. مخفی‌کردن اطلاعات از تماشاگر، سکانس‌های تعقیب و گریز و مبارزه، موقعیت‌های خطرناک و تضاد کاراکترها یا وجود یک نیروی خارجی تهدیدکننده از مؤلفه‌های ژانر تریلر هستند. مضامینی همچون بی‌قاعده و متغیر بودن حقیقت، ماهیت غیرقابل‌انکار ظلم بشر و ته‌‎مایه‌هایی همچون سایه، رویا، جنایت، پارانویا، توطئه و تعلیق، عناصر تشکیل دهنده اکثر فیلم‌های تریلر هستند.

تقریبا تمام عناصر ژانر تریلر در فیلم سعید ملکان حضور چشم‌گیری دارند. درام «روز صفر» در یک بستر هیجانی و ملتهب با سویه‌های جنایت شکل گرفته و با خواست آدم‌هایی که برحق هستند یا خود را برحق می‌دانند ادامه پیدا می‌کند. این فیلم با ریتم مناسب و بهره‌گیری از سکانس‌های تعقیب و گریز و مبارزه و موقعیت‌های خطرناک به خوبی تماشاگر را با خود همراه می‌کند.

علیرغم انتقاداتی که ممکن است به فیلمنامه «روز صفر» وارد باشد اما باید گفت که این فیلم یک تریلر است که کاملا با قواعد ژانر خودش انطباق دارد. در سینمای ایران مخصوصا در دوران بعد از انقلاب فیلم‌هایی که با مختصات و مشخصات یک ژانر تطابق کامل داشته باشند و اصطلاحا فیلم ژانر باشند بسیار کم است. اما در سینمای پیش از انقلاب ساموئل خاچیکیان یک نمونه خوب فیلمساز ژانر است که اتفاقا دلبسته تریلر است. اساسا در تریلرهای خاچیکیان عناصر روانی و دلهره و اضطراب نقش کلیدی‌تری به نسبت سایر عناصر دارد اما تریلر ملکان هیجانی و ملتهب است.

این فضای ژانریک حتی از خلاصه داستان کار هم قابل مشاهده است: فیلم «روز صفر» ماجرای تعقیب و گریز نفس‌گیر یک مامور امنیتی (با نقش‌آفرینی امیر جدیدی) برای به دام انداختن عبدالمالک ریگی را روایت می‌کند؛ تماشاگر برای انجام این ماموریت با جدیدی همراه می‌شود؛ از اروپا تا پاکستان، افغانستان و درنهایت ایران.

هرچقدر فیلم «شبی که ماه کامل شد» تلاش داشت تا از شخصیت ریگی فاصله بگیرد و تاثیرات حوادث گروهک تروریستی جندالله را بر زندگی عاطفی و خانوادگی کاراکترهایش دنبال کند و زندگی غیرانسانی آن‌ها را به تصویر کشد، «روز صفر» به سراغ خود عبدالمالک ریگی، حوادث گروهک تروریستی جندالله و دستگیری سران رفته و خود را در وسط مهلکه انداخته است تا جدال مامور و تروریست‌ها را در یک تریلر خوش‌ریتم روایت کند.

تجربه‌های تازه در بازیگری

گروه بازیگران «روز صفر» در نقش‌های اصلی بازیگران شناخته شده و موفقی هستند و علیرغم آن که این چهره‌ها برای مخاطب آشنا هستند اما مشاهده بازیگرانی چون ساعد سهیلی و امیر جدیدی در چنین نقش‌هایی برای مخاطب بسیار تازگی دارد. رویارویی در جهان خیر و شر برای بازیگرانش چالش بسیار بزرگی به حساب می‌آید. چنین نقش‌هایی بسیار مستعد تیپ‌وار و کلیشه‌وار شدن است اما این بازیگران توانسته‌اند در این دنیای دوقطبی فضای بازیگری خوبی فراهم کنند و حضورشان مقبول و باورپذیر باشد. حضور ساعد سهیلی در نقش عبدالمالک ریگی سردسته گروه تروریستی جندالله بسیار پرجزییات و همراه با اکت‌ها و ممیک‌های درست است. سهیلی به خوبی از پس این نقش که بسیار از خودش دور بوده برآمده است. امیر جدیدی نیز به دلیل توانایی فردی و فیزیکی توانسته است نقش مامور امنیتی را به خوبی ایفا کند تا ترکیب بازیگران فیلم یکی دیگر از تجربه‌های تازه این فیلم محسوب شود.

نحوه دستگیری عبدالمالک ریگی موضوع بسیار خوبی برای یک تریلر است و بهره‌گرفتن از قواعد ژانر؛ هوشمندی فیلمسازش را در انتخاب ژانر مناسب نشان می‌دهد. چرا که داستان دستگیری عبدالمالک ریگی به سبب تعدد حوادث و اتفاقات و پیچ و خم‌های داستانی که دارد برای تبدیل شدن به یک فیلم سینمایی بسیار مناسب است و بازی‌ها به جذابیت داستانی فیلم بسیار کمک کرده است.

نوشته دستگیری ریگی و قواعد ژانر تریلر اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

فیلم از نقطه آغاز با قاب‌بندی طلایی و خوش فرم علی قاضی شروع می‌شود و از همان لحظه ابتدایی مخاطبش را بر روی صندلی میخکوب می‌کند، با یک فیلم جسورانه و پر از لحظه‌های ناب مواجه می‌شویم که سرشار از تکنیک‌های ظریف کارگردانی است و به‌شدت فیلمِ کارگردانش است، انگار سال‌ها تجربه و شناخت به سینما در طراحی سکانس‌ها نهفته است، میزانسن‌های دقیق با ترکیب‌بندی‌های خوش رنگ و لعاب و تصویربرداری فوق‌العاده و لحظه‌های تعقیب و گریزی که همانندش را در سینما نداشتیم، به هم آمیخته شده است.

«روز صفر» فیلم لحظه است و از ابتدا تا انتها، حس ناسیونالیستی را در ذهن مخاطبش زنده می‌کند و یک دستاورد بصری ناب است، طراحی صحنه سهیل دانش، می‌شود نقطه عطف داستان و در شیوه روایت هم نفس‌گیر ماجرا پیش می‌رود اما این پایان ماجرا نیست.

امیر جدیدی استثنایی بازی می‌کند و یک شگفتی در مقام بازیگر خلق می‌کند و قدرتش را در بالا و پایین شخصیت به رخ می‌کشد، جدیدی در نقش یک مأمور امنیتی حق مطلب را به‌خوبی ادا می‌کند و در نقطه مقابل با ساعد سهیلی مواجه می‌شویم که سخت‌ترین نقش دوران بازیگری‌اش را در نقش «عبدالمالک» تجربه می‌کند و حضورش متفاوت است. «روز صفر» یک فیلم ملی و میهنی ناب و شبیه خودش است، اداواطوار ندارد و شعار نمی‌دهد، آرام و بی حاشیه در روایت قصه‌اش سربلند است و بار دیگر به یادمان می‌آورد که اگر سختی و مشکلات در جامعه وجود دارد، امنیت نیز وجود دارد و در شرایط حساس کنونی موجب وفاق ملی می‌شود. اگر ریگی از آسمان ما عبور می‌کرد و عملیات تروریستی بعدی خودش را طراحی می‌کرد، چه فجایعی در راه بود؟!

سعید ملکان ثابت کرد که در این نقطه‌ای که ایستاده است، در اوج تکامل و پختگی پیش می‌رود و سینما را به‌وضوح می‌شناسد، باید او را به‌خاطر نبوغ و خلاقیتش ستایش کرد و تبریک گفت.

نوشته اوج تکامل و پختگی کارگردانی از جنس سینما اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

ملکان در پاسخ به این سوال که چرا برای فیلم اول این سوژه سخت را انتخاب کرد و مسیری که برای پژوهش طی کرده است، گفت: این یکی از سوژه‌هایی بود که دوست داشتم و دلیل آن سختی در ساخت بود، طرح فیلمنامه برای آقای اصفهانی بود و ما سعی کردیم آن را به زبان سینما جذاب‌تر بیان کنیم.

در ادامه ساعد سهیلی درباره ایفای نقش عبدالمالک ریگی توضیح داد: خیلی خوشحالم بعد از دو سال دوری از سینما به دلایل شخصی با این فیلم به سینما برگشتم و در اینجا حضور دارم. این نقش توفیق زیادی داشت. وقتی آقای  ملکان این نقش را به من پیشنهاد داد برایم خیلی کنجکاو برانگیز بود که در مورد این نقش تحقیق کنم و  بفهمم چگونه یک آدم معمولی که سی دی می‌فروشد به اینجا می‌رسد. این سوال برایم پیش آمد که این آدم چگونه به اینجا رسید.

امیر جدیدی نیز درباره نقشش گفت: کمتر پیش می‌آیدکه در سینمای ما چنین نقشی داشته باشیم. این نقش توانایی فیزیکی زیادی می‌خواست و دوست داشتم این نقش را بازی کنم.

کارگردان «روز صفر» در ادامه درباره انتخاب موسیقی فیلم گفت: از ابتدا نمی‌خواستیم موسیقی انتخابی بگذاریم اما برخی از سکانس‌ها انتخابی شد و برای رسیدن به جشنواره مجبور شدیم موسیقی انتخابی را روی فیلم بگذاریم.

دانش اشرفی درباره طراحی صحنه فیلم توضیح داد: واقعیت این است که اکثر لوکیشن‌های این فیلم داخل ایران انجام شده است و تحقیقات زیادی از سوی کارگردان انجام شده بود. ما به دنبال رسیدن به فضای واقعی بودیم و در برخی از قسمت‌ها شرایط فیلم‌برداری در پاکستان نبود.

ملکان در پاسخ به این سوال که هزینه ساخت فیلم چگونه تامین شده و اطلاعات از کجا به دست آمده، گفت: قرار بود بنیاد فارابی در ساخت مشارکت کند اما پشیمان شدند. قبل از شروع ما مجبور شدیم هزینه را بین دوستان تقسیم کنیم و من هنوز بدهکارم.

ملکان درباره ضرورت نقش اغراق شده امیرجدیدی در فیلم گفت: ما می‌خواستیم کمی از قالب‌های کلیشه‌ای و رایج بازیگری در سینمای ایران بیرون بیاییم. ما در سینمای امریکا صحنه‌های اغراق شده زیادی می‌بینیم اما صدایمان در نمی‌آید به این دلیل که ما در این زمینه‌ها فیلم نساختیم و این شکل بازی برای ما عادی نیست. من فکر نمی‌کنم بازی امیر جدیدی اغراق شده است.

ملکان درباره نقش مهدی قربانی تصریح کرد: بچه‌ها را برای عملیات انتحاری تنها نمی‌فرستند و نفر مکمل این فیلم نیز او را رها کرده است.

پوریا ذوالفقاری منتقد این فیلم در مورد شخصیت‌پردازی گفت: ببینده در شخصیت‌پردازی این فیلم با مجموعه‌ایی از اطلاعات روبه رو است که دقیق نمی‌داند با چه شخص و اطلاعاتی از کارکتر رو به رو است. در مورد تدوین چنین فیلمی با این همه سکانس و صحنه‌های پر کشمکش نیازمند ریتم یکدست بودیم که فکر می‌کنم یکی از سخت‌‌ترین و بهترین کارهای میثم مولایی بوده است.

در ادامه نشست مهدی قربانی درباره ایفای این نقش‌اش در «روزصفر» و لهجه‌اش توضیح داد: من از کودکی با آقای ملکان کار کرده‌ام و از او  بسیار آموخته‌ام. در زمان پیش تولید لهجه‌ها را در دفتر تمرین می‌کردیم. برای درآوردن لهجه، فیلم‌های عبدالمالک ریگی را نگاه کردم که لهجه راحت و جذابی بود.

ملکان  هم در مورد تدوین این فیلم گفت: میثم مولایی در تمام بخش‌های فیلم کنار ما بود و اگر او نبود این فیلم ساخته نمی‌شد. در تدوین فیلم به‌خاطر  مدیریت مولایی یک دقیقه دور ریز نداشتیم.

میثم مولایی هم درباره تدوین «روز صفر» توضیح داد: وظیفه تدوینگر است که در تدوین مدیریت داشته باشد و آقای ملکان با اعتمادی که داشت باعث پیشرفت و افزایش دقت من شد. تدوین این فیلم کار سختی بود به این دلیل که به دو بخش تقسیم می‌شد. در ابتدا ریتم کندتر و فضای آرام‌تری بر فیلم حاکم است اما در نیمه دوم با ریتم تند‌تری روبه رو هستیم. این ترکیب تدوین، ببینده را آماده بخش دوم فیلم می‌کند.

فیلمبردار فیلم در خصوص فیلم گفت: اگر اتفاق خوبی بوده و در فیلم دیده می‌شود کار تیمی و همه اعضا تولید فیلم بوده است.

ذوالفقاری در ادامه گفت: اگربخش‌های انگیزشی فیلم بیشتر از این بود نیز سوالات و انتقادات زیادی برای بینندگان به همراه داشت.

ملکان در خصوص انتخاب سهیلی برای نقش عبدالمالک ریگی گفت: بهترین انتخاب، سهیلی بود که عالی نقش را بازی کرد. توانایی ساعد سهیلی منجر به انتخاب او شد.

ملکان از انگیزه ساخت این فیلم گفت: تمام داستان این فیلم براساس واقعیت است. دوست داشتم آدم‌هایی که بدون اسم و گمنام برای امنیت کشورمان تلاش می‌کنند را روایت کنم. شخصی که در فیلم مامور امنیتی است نیز در پایان به زندگی در میان مردم برمی‌گردد و از آن‌ها طلبکار نیست.

فراستی در میانه نشست به دعوت حسنی پشت تریبون رفت و درباره «روزصفر» توضیح داد: تبریک می‌گویم به سینمای ایران. به ملکان، سهیلی و تیم موسیقی فیلم تبریک می‌گویم. جدیدی در این نقش عالی ظاهر شد. این فیلم اندازه است و تکنیک دارد و افتخار می‌کنم حق مطلب ادا شده است. از نظر من بهترین فیلم جشنواره بود، البته با تدوین فیلم مشکل دارم که بعدا درباره آن صحبت خواهم کرد.

ملکان درباره انتخاب جدیدی توضیح داد: هر کدام شما جای ما بودید انتخاب دیگری جز جدیدی نداشتید. اگر او این نقش را نمی‌پذیرفت این فیلم را نمی‌ساختیم و درباره ساعد هم اعتقادم همین است. همه اکت‌های بازیگران از ایستادن تا لهجه به درستی انجام گرفت.

ملکان خاطرنشان کرد: این فیلم یک فیلم ملی است و هیچ بخشی از آن تخیل نیست. هیچ جایی از فیلم تروریست‌ها را در سیستان و بلوچستان نمی‌بینیم و تمام مقر تروریست‌ها در پاکستان است.

کارگردان در ارتباط با سکانس‌های فیلم بیان کرد: به تازگی در سینمای ایران چنین فیلم‌هایی در حال باب شدن است. بخش‌هایی از سکانس‌ها در شهرک دفاع مقدس طراحی و ساخته شده است.

امیر جدیدی که در ارتباط با نقش مامور امنیتی که در فیلم ایفا کرد، گفت: تمرین‌های زیادی را برای اسلحه دست گرفتن و اجرای این نقش داشتم. این کارکتر کاملا وطن‌پرست است و برای وطنش تلاش می‌کند.

جدیدی تصریح کرد: این فیلم بسیار سخت بود و تک تک اعضا فیلم در اجرای نقش‌ها موثر بودند.

تینو صالحی نیز ضمن تشکر از عوامل فیلم گفت: از عوامل این فیلم ممنونم که اجازه دادند من این نقش را اجرا کنم و خوشحالم که در کنار دوبازیگر حرفه‌ای کار کردم.

ملکان در مورد سرمایه فیلم گفت: حدود هشت میلیارد تومان برای این فیلم هزینه شده است و برخی از تجهیزات ما در برلین دزدیده شد.

ملکان در ارتباط با اضافه شدن یا نشدن سکانس شهید سردار سلیمانی گفت: اصلا اینطور نبوده است و نمایش ترور سردار سلیمانی در فیلم ما هیچ ربطی به فیلمبرداری نداشت.

نوشته نشست فیلم «روز صفر» برگزار شد/ سعید ملکان: تمام داستان این فیلم براساس واقعیت است اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

در این مراسم که با استقبال بسیاری از سوی مخاطبان این فیلم سینمایی در سینما میرزا کوچک خان رشت همراه بود، جواد عزتی در صحبت های کوتاهی گفت: ممنونم که «تنگه ابوقریب» را برای دیدن انتخاب کردید، قطعا استقبال خوب شما از فیلم برای ما خوشحال کننده است، اما متاسفانه امروز خبر خوبی نشنیدیم. آقای انتظامی حق بزرگی به گردن سینما دارند. عزیزانی مثل عزت الله انتظامی اگر نبودند این مسیر در سینمای ما ادامه پیدا نمی کرد.

امیر جدیدی هم ضمن تشکر از مخاطبان این فیلم سینمایی گفت: من شهر شما را دوست دارم و شما مردم با فرهنگی هستید. جواد عزتی به خوبی با مقام استاد انتظامی اشاره کرد. من هم برای خانواده های آقایان انتظامی و دری آرزوی صبر دارم. انشاالله که روحشان در آرامش باشد. امیدوارم از فیلم لذت ببرید ،اسامی که در انتهای فیلم می بینید به گردن همه ما حق دارند.

فیلم سینمایی «تنگه ابوقریب» که با اسقبال خوبی از سوی مخاطبانش رو به رو است، بعد از گذشت یازده روز از اکران عمومی به فروش یک میلیاردی دست یافت.

نوشته اکران مردمی فیلم سینمایی «تنگه ابوقریب» در رشت برگزار شد + ویدئو اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

«تنگه ابوقریب» به نویسندگی و کارگردانی بهرام توکلی و تهیه‌کنندگی سعید ملکان، عنوان بهترین فیلم سی و ششمین جشنواره فیلم فجر را به خود اختصاص داد و در روزهای ابتدای اکران مخاطبان بسیاری را با خود همراه کرده است.

نوشته اکران «تنگه ابوقریب» با حضور جواد عزتی و امیر جدیدی در رشت اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

«تنگه ابوقریب» به نویسندگی و کارگردانی بهرام توکلی و تهیه کنندگی سعید ملکان که عنوان بهترین فیلم جشنواره سی و ششم فیلم فجر را به خود اختصاص داد، از امروز اکرانش را در تهران و شهرستان ها اغاز کرده است.

موسسه «بهمن سبز» حوزه هنری پخش این فیلم سینمایی را بر عهده دارد.

نوشته امیر جدیدی با مردم به تماشای «تنگه ابوقریب» می‌نشیند اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

حمید زرگرنژاد : اتفاقات فیلم و حتی اسم شخصیت ها واقعی است

حمید زرگرنژاد کارگردان فیلم پایان خدمت در خصوص چگونگی ایده ساخته شدن این فیلم گفت : ایده ساختن این فیلم از زمان سربازی من در پاسگاه قصردشت شیراز شکل گرفت. در آن زمان من بسیار با این مساله برخورد می کردم که سربازی با یک پرونده و یک متهم راهی دادگاه می شود . من طرح فیلم نامه را کامل به آقای افخمی دادم و ایشان در حضور من و در دفتر من کار نگارش فیلم نامه را انجام می دادند.

وی افزود: اتفاق کشته شدن سرباز در آسایشگاه واقعا در دوران سربازی من اتفاق افتاد و ما تا مدت ها به خاطر این قضیه در دادگاه حاضر می شدیم و جواب پس می دادیم. سربازی که به اشتباه شلیک کرده بود ۱۱ ماه اضافه خدمت خورد و خانه پدری اش را فروخت تا بتواند دیه سرباز کشته شده را بپردازد. آقای بابکان هم رئیس ما بود و همواره درگیر این قضیه این بود که چرا در شیفت او این اتفاق افتاده است و ای کاش اجازه نمی داد تا اسلحه داخل آسایشگاه برده شود. تمام اتفاقات و حتی اسامی افراد در این فیلم واقعی است .

وی اضافه کرد : در مورد پیش داستان فیلم باید بگویم که من کافی می دانستم که اطلاعات در مورد شخصیت ها ذره ذره و به آرامی به مخاطب داده شود و ما در پیتزا خوری و در اتوبوس و …. به مرور متوجه می شویم که این سربازی می خواهد دختری را که از خانه فرارکرده به پزشکی قانونی ببرد و می داند که در این صورت شرایط بدی برای دختر از طرف خانواده اش فراهم خواهد شد. من سعی کردم پاسخگویی به ابهامات در روش بازی گرفتن از بازیگران اتفاق بیفتد که گویا این امر در بازی آقای جدیدی بیشتر نمود پیدا کرده است .

کارگردان مستند روز سوم افزود : البته به نظرم خانم زین العابدینی هم پا به پای او پیش می آمد. درباره انگیزه شخصیت ها برای انجام رفتارشان هم باید بگویم که خوب انگیزه دختر فرارکردن از شرایطی است که در آن گرفتار شده و انگیزه پسر هم پایبندی به رسم آبا اجدادی خودش است. اما در مورد پایان فیلم و شخصیت آقای بابکان باید بگویم که یک سکانس مهم و کلیدی در انتهای فیلم سانسور شد و آن سکانسی است که آقای بابکان استعفای خود را تحویل می دهد و در مراسم صبح گاه در زیر پرچم و همراه با سرود ملی از همه سربازان البته به جز پوریا که در بین آنها نیست خداحافظی می کند و میرود. این سکانس حساسیت زا تشخیص داده شد و نمایش فیلم را منوط به سانسور آن دانستند. نبودن این سکانس شخصیت بابکان را نیمه تمام کرده است .

نیما حسنی نسب : ساختن چنین فیلم هایی در سینمای تنبل و بی حوصله امروز ایران قابل تامل است

نیما حسنی نسب منتقد میهمان این برنامه درباره فیلم پایان خدمت گفت : از دو زاویه می توان به موضوع نگاه کرد یکی متن اثر و دیگری اجرای آن . من احساس کردم که تقابل بین متن و اجرا در این فیلم اتفاق نیفتاده است . هرچه ویژگی مثبت که فیلم دارد مال اجراست و هرچه خصوصیت منفی است مال متن است. برای من این سوال مطرح است که آقای افخمی که به گفته خودش در نوشتن تنبل است و از سویی دیگر از بهترین قصه شناس های ماست و فیلم نامه را به خوبی می شناسد ، چطور تصمیم گرفته دست به نوشتن فیلم نامه زده و این چنین فیلم نامه ای را تحویل داده است . اینهمه سوال ابتدایی درباره جنس روایت ، انگیزه کاراکتر ها ، تقابل های روایی ، پایان فیلم نامه و … وجود دارد . کاش آقای افخمی خودش حاضر بود و به این سوالات پاسخ می داد.

وی ادامه داد : در مورد شخصیت ها با ابهام انگیزه ای روبه رو هستیم که این ابهام نه به ایشان عمق می دهد و نه به ایهام می انجامد. ما نه جنس علاقه پسر به دختر را می فهمیم و نه انگیزه های دختر را . این حجم از تناقض رفتاری دختر منطق روایی پیدا نمی کند. در مورد شخصیت بابکان هم زمینه چینی ها به ما می گوید که قرار است رابطه ای خاص بین او و ماجرای پوریا شکل بگیرد و احتمالا تعقیب و گریز و کش و قوس و … را شاهد خواهیم بود.

وی اضافه کرد: اما شخصیتی که سعید راد بازی می کند فاقد هرنوع کنش و ری اکشن است . هیچ کدام از اقدامات او نیز در فیلم به نتیجه نمی انجامد و نوع ارتباط حسی او با ماجرا برای ما مشخص نمی شود. حضور سعید راد پیش هویتی را به فیلم اضافه می کند که ما انتظار داریم او نقش شخصیت مهمی را در فیلم داشته باشد ولی چنین نمی شود و ما با حجم زیادی از حضور بی کارکرد او مواجه می شویم. تنها یک نریشن ابتدایی و کابوسی که مدام تکرار می شود دیده می شود.

وی افزود : این خاطره هسته اصلی فیلم است اما تبدیل به یک موضوع حاشیه ای شده است و در نهایت ما به صورت موازی و تنها در یک سکانس به صورت اتفاقی چگونگی آن را کشف می کنیم و اصلا ربطی هم به ماجرای پوریا نداشته است و اصلا موضوع دیگری بوده است . اگر پیش زمینه رابطه سرباز با دوستش ، مافوقش ، دختر و … به عنوان شناسنامه توضیح داده می شد جنسی از ارتباط پیش از حادثه اصلی را داشتیم و حالا با کاری که سرباز انجام می دهد بهتر مواجه می شدیم و بعد تغییرات پیش می آمد و ماجرا بر مبنای آنها پیش می رفت.

وی ادامه داد : البته ساخته شدن این فیلم در شرایط تنبل و بی حوصله امروز سینمای ایران به عنوان فیلم اول خوب است .فیلم تنوع بصری خوبی دارد. کارگردانی موقعیت ها و سکانس ها و از همه مهم تر بازی دقیق و ظریف و حواس جمع امیر جدیدی است که بیننده را تا آخر با فیلم همراه می کند. این استعداد و پتانسیل در او وجود دارد که علی رغم ضعف فیلم نامه و وجود ابهام در شخصیت آن را به ایهام تبدیل می کند. اینکه بازیگری بتواند کمبودها و کاستی های سناریو را با طراحی بازی و دیالوگ گفتن برطرف کند و از ابهام ایهام ایجاد کند و تماشاگر را به دنبال خود بکشاند از ویژگی های خوب بازیگر به شمار می رود.

وی اضافه کرد : اما ناگفته نماند که الگوی افشای کم کم اطلاعات زمانی که کاراکترها از روی اجبار در کنار هم قرار گرفته اند و در سفری اجباری با هم پیش میروند الگوی درستی است اما در این فیلم شخصیت ها از روی اجبار با هم همسفر نمی شوند بلکه کاملا آگاهانه و با وقوف به عواقب کارشان این همراهی را انجام می دهند و باید انگیزه های بیشتری برای این رفتار ایشان در فیلم نمایان باشد که نیست.

امیر جدیدی : رفتارهای پوریا از روی انسانیت نیست اما فاقد انسانیت هم نیست

امیرجدیدی بازیگر نقش پوریا در فیلم پایان خدمت گفت : وقتی آقای زرگر نژاد در مورد این نقش برایم توضیح دادند از کاراکتر پوریا خوشم آمد. ایشان خیلی روی صحنه های فیلم تسلط داشتند و به نظرم فیلم را کامل در ذهنشان مرور کرده بودند. همین طور در مورد رگه های انسانی کنش های پوریا باید بگویم که او رسم و رسوم سنتی روستای خودش عمل می کند و قطعا بخاطر انسانیت این کارها را انجام نمی دهد اما رفتارهایش فاقد انسانیت هم نیست.

این جلسه نقد و بررسی با انجام پرسش و پاسخ بین حاضران و عوامل برنامه به پایان رسید .

نوشته «پایان خدمت» در فرهنگ‌سرای ارسباران نقد و بررسی شد اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

داودی در پاسخ به این سوال که آیا بازخورد تماشاگران فیلم «رخ دیوانه» در کاخ جشنواره با سینماهای مردمی تفاوت داشت، به سوره سینما توضیح داد: می‌توان گفت تقریبا فیلم بین همه اقشار جامعه انعکاس یکسانی داشته و خدا را شکر اکثریت آنان با فیلم ارتباط برقرار کرده اند. اولین نمایش های هر فیلم به خصوص اگر در قالب جشنواره فیلم فجر باشد، این آگاهی را به فیلمساز می دهد که نقاط ضعف و قوت کار خودش را بهتر بشناسند. فیلم ما هم در حال حاضر ممکن است اشکالات کوچکی در میکس و … داشته باشد و قطعا برای نمایش عمومی بازنگری خواهد شد.

وی افزود: همانطور که قبلا هم اشاره داشته ایم، این فیلمنامه ۵ سال قبل آماده کار بود اما ما برای ساخت آن در سال ۹۳ دست به بازنگری هایی زدیم و برای مثال از رشد شبکه های اجتماعی مثل فیسبوک در جهت افزایش درام کار استفاده کردیم. آن موقع استفاده از گوشی های هوشمند هم به این میزان شایع نشده بود و ما در بازنویسی مان این مورد را هم لحاظ کردیم چون حالا دیگر این مدل از تلفن های همراه و میزان کاربری آنها جزئی از فرهنگ این مردم شده است.

داوودی درباره سکانس پایانی فیلم خود که به نظر قدری مبهم می آید، اضافه کرد: من اساسا به پایان باز معتقد نیستم. فیلم ما درباره معلق ماندن زندگی جوانان بین دنیای حقیقی و مجازی است. گاهی وجه مجازی افراد پر قدرت تر از وجه واقعی آن است، به همین دلیل من می خواستم فیلم نهایتا به اینجا برسد و تماشاگر آن معلق ماندن را درک کند و متوجه نشود این سقوط چیزی مربوط به دنیای واقعی بود یا مجازی. خود من به عنوان یک مشاهده گر، دریافته ام تأثیر دنیای مجازی در زندگی افراد بسیار شدید تر از حقیقت جامعه است.

این کارگردان در جواب این پرسش که تا امروز کدام فیلم جشنواره را پسندیده، گفت: قضاوت کردن در این مورد ساده نیست و من هم فیلم های زیادی ندیده ام، مثل اثر هومن سیدی که در موردش زیاد شنیده بودم اما متأسفانه موفق به تماشا نشدم. فیلم بهرام توکلی را دیدم و خیلی دوست داشتم. تماشای آن را به مخاطبان فیسبوکی خودم هم پیشنهاد دادم!

نوشته توصیه ابوالحسن داوودی برای تماشای فیلم توکلی/ رضایت تماشاگران جشنواره از «رخ دیوانه» اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

سوره سینما – میثم محمدی: همان حضور اولیه در فیلم سینمایی «آفریقا» به کارگردانی هومن سیدی کافی بود تا متوجه استعداد و هوش او در بازیگری بشویم. شروع خوب امیر جدیدی با انتخاب‌های خوب بعدی منجر شد تا در مسیری قرار بگیرد که آثار قابل توجه و نقش‌های اثر گذاری را انتخاب کند. در ادامه با «سیزده» و «پایان خدمت» باز هم نشان داد که باید او را جدی گرفت. این بازیگر جوان را با دو فیلم «خنده‌های آتوسا» و «رخ دیوانه» به احتمال زیاد در جشنواره فیلم فجر خواهیم دید.

*بعد از «خنده‌های آتوسا» و «رخ دیوانه» در فیلم دیگری حضور نداشتید؟

امیر جدیدی: خیر . فعلا در فیلمی حضور ندارم.

*از تجربه‌های حضور در این دو فیلم صحبت کنید. به نظر شما نتیجه کار رضایت بخش بود؟

من فیلم ها را بطور کامل ندیدم، اما نکته ای که وجود دارد بازخوردهایی است که اطرافیان در خصوص حضور من در فیلم‌های «خنده های آتوسا» و «رخ دیوانه» نشان دادند که این واکنش‌ها مثبت بود و عوامل در خلال گفتگوهایی که انجام می‌دادیم از بازی من ابراز رضایت می‌کردند.

*درباره تجربه حضور در فیلم سینمایی «رخ دیوانه» و همکاری با ابوالحسن داوودی صحبت کنید.

ابوالحسن داوودی کارگردان مجربی است که تکلیف خود را از ابتدا روشن کرده و به چارچوب اثر تسلط کامل دارد. او در هر ژانری که فیلم ساخته موفق بوده است. این فیلم هم تجربه‌ای متفاوت نسبت به آثار پیشین اوست. امیدوارم آقای داوودی همیشه موفق باشد. من از این همکاری خوشحال هستم.

*در فیلم سینمایی «خنده‌های آتوسا» حضور داشتی که به نظر باید یکی از فیلم های قابل تامل در جشنواره باشد. علیرضا فرید را چطور دیدی؟

با اینکه فرید کارگردانی جوان است، اما تجربه کافی دارد و بسیار هوشمندانه از پس این فیلم دشوار برآمد. فیلم تجربه‌ای شیرین و خوب بود. کار در یک پروسه سخت تولید شد و ما در مدت چهار روز تمام وقت در قطاری که در تردد بود فیلمبرداری داشتیم که این تجربه سخت، اما جذاب بود. کارگردان و گروه جسارت تولید این فیلم را داشتند و این مهم است.

*با این تفاسیر باید با برنامه ریزی و دقت بالایی کار صورت گرفته باشد.

بله. برنامه ریزی ها در پیش‌تولید صورت گرفته بود و تلاش شد تا داستان فیلم بیشتر به زندگی واقعی نزدیک شود. ما به واقع در سفر بودیم که با تمام وجود فضای آن را حس می‌کردیم و در آن به ایفای نقش می پرداختیم.ه من نقش بهزاد را دوست داشتم و تمام تلاشم را کردم. براساس نظراتی که سر صحنه مطرح می‌شد این حضور و در مجموعه حاصل کار رضایت‌بخش بود.

*چه مساله ای در این فیلم جذابیت بیشتری را برای شما ایجاد کرد؟

تجربه متفات تولید و جسارت کارگردان برای پیش بردن این پروژه برایم جالب بود و البته عوامل دیگر از جمله تصویربردار فیلم نیز نقش بسزا و موثری در کار داشتند و کمک کردند تا خروجی قابل قبولی داشته باشیم .

* امسال به احتمال فراوان با این دو فیلم در سی و سومین جشنواره فیلم فجر حضور خواهی داشت. تا چه حد به موفقیت خود در این جشنواره فکر می‌کنی؟

طبیعی است که هر کس وقتی کاری می‌کند و برای آن زحمت می کشد در مقابل تشویق و موفقیت بی‌تفاوت نیست. جوایز و تقدیرها در شکل‌گیری مسیر آینده موثر هستند. نه اینکه فقط برای جشنواره باشد و به آن متمرکز شوم، در مجموع جشنواره موقعیت خوب و مناسبی قلمداد می‌شود و با توجه به هر فیلم و نقشی که ویژگی های متفاوتی دارند، کارها مورد ارزیابی داوران قرار می‌گیرد و یک سری نقش ها دیده می‌شود و  آن‌ها را انتخاب می‌کنند.

*از آنجا که آثار منتخب در این رویداد سینمایی حضور دارند، در حالت کلی فکر می‌کنی جشنواره چه خروجی مثبتی برای سینمای کشور دارد؟

من تجربه زیادی در زمینه ارزیابی دقیق از این جریان ندارم ، اما به هر حال وجود چنین فستیوال هایی برای بازیگران و کارگردانان بسیار مهم است، چون آثار آنها نقد و بررسی می‌شود. فیلم‌های خوب و ارزشمند از جهات مختلف برجسته می‌شوند و در نهایت هم برنامه اکران سینما در طول یک سال را مشخص می‌کنند و تاثیر بسزایی در استقبال مخاطب از آنها دارد.

*نگاه شما به بازیگری نسبت به دورانی که به تازگی وارد این عرصه شدی چقدر تفاوت کرده و آیا برنامه خاصی برای تداوم این راه در نظر داری؟

البته هنوز هم فکر می کنم خیلی زود است که چنین اظهار نظری بکنم، اما بی‌تردید نگاه جدی تری نسبت به ابتدای حضورم در سینما دارم . هر بازیگری جایگاه واقعی خود را بهتر ارزیابی و درک می‌کند و بستگی به سلوک او دارد که از سینما و بازیگری چه هدفی دارد و به آن رسیده یا قرار است به آن دست یابد. ضمن اینکه معتقدم باید از افراد باتجربه اطرافم مشورت بگیرم تا نقش‌های درست و موثرتری را انتخاب کنم که این کار را انجام می‌دهم.

*صحبت از مشورت و کمک گرفتن از بازیگران و افراد با تجربه کردی. الگوی مشخصی هم در بین بازیگران سینمای ایران داری؟

الگوی مشخصی ندارم که خودم را با او وفق بدهم، من شیوه مردم شناسانه را برای رسیدن به نقش انتخاب کرده‌ام. کاراکتر مورد نظر را پس از تجزیه و تحلیل در میان مردم عادی پیدا می‌کنم و به آن قوام می‌دهم. با تمرکز بیشتر سعی می‌کنم به ابعاد مورد نظر نقش نزدیک شوم.

*با توجه به اینکه کمتر در رسانه ها گفتگو می‌کنی، در پایان مایلم درباره رابطه خود با رسانه‌ها توضیح بدهید.

به هیچ وجه میانه بدی با رسانه ها ندارم. انواع رسانه‌ها و نشریات برای من محترم هستند. اما در مقاطعی که مشغول کار هستم، ترجیح می‌دهم با تمرکز بر نقش و فارغ از هر اتفاق دیگری به کارم بپردازم.

نوشته شخصیت‌ها را از میان مردم عادی پیدا می‌کنم/ امیر جدیدی با دو فیلم در راه جشنواره فجر اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

نوشته آنونس فیلم سینمایی «پایان خدمت» اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.