«بی‌صدا حلزون» که نخستین بار در سی و هشتمین جشنواره فیلم فجر رونمایی شد و نامزدی بهترین کارگردان  فیلم اول را برای بهرنگ دزفولی‌زاده به ارمغان آورد، با سرمایه‌گذاری بیژن بافکار و شرکت آلتون شنوا که یکی از شرکت‌های شنوایی شناسی در ایران است تولید شده و هدایت فیلم پخش داخلی فیلم و موسسه هنر بدون مرز پخش بین الملی آن را عهده‌دار هستند.

«بی‌صدا حلزون» داستان زنی است که بین احساس و منطقش در حال تصمیم‌گیری است.

هانیه توسلی، مهران احمدی، پدرام شریفی و محسن کیایی با حضور علیرضا جلالی‌تبار، بهنوش بختیاری، بیژن بافکار و شیرین ولی‌پور بازیگران این فیلم هستند.

عوامل فیلم «بی‌صدا حلزون» عبارتند از: نویسنده: محمد رهگذر، کارگردان: بهرنگ دزفولی‌زاده، مدیر فیلمبرداری: محمدرضا جهان‌پناه، تدوین سپیده عبدالوهاب، برنامه‌ریز و دستیار اول کارگردان: ایمان غیرتمند، منشی صحنه: شیدا باسمه‌چی، مدیر صدابرداری: مهدی ابراهیم‌زاده، صداگذار: حسین ابوالصدق، مدیر تولید: مجتبی متولی، طراح گریم: سودابه خسروی، طراح صحنه و لباس: افسانه صمدزاده، مدیر جلوه‌های بصری: امین انتشاری، عکاس: مریم مَجد، جانشین تهیه‌کننده: سید مهدی نریمانی، سرمایه‌گذار: بیژن بافکار، مشاور سرمایه‌گذار: نیما رضازاده، مشاور علمى پروژه: راضیه علم بیگى، مدیر تولید: مجتبی متولی، تهیه‌کننده: مرتضی شایسته.

نوشته یک شرکت اتریشی حامی «بی‌صدا حلزون» شد/ حمایت از جامعه ناشنوایان اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

در حال حاضر سید‌مهدی نریمانی و امین انتشاری مشغول نگارش این فیلمنامه با نام «به هرحال رها» هستند که نگارش آن در دوران کرونا بر اساس طرحی از دزفولی‌زاده آغاز شده و به مراحل پایانی خود نزدیک است.

این فیلم پس از جذب سرمایه لازم و مشخص شدن بازیگران و عوامل تولید خواهد شد.

داستان این فیلم در یکی از شهرهای اطراف تهران اتفاق می‌افتد…

نوشته بهرنگ دزفولی‌زاده فیلم سینمایی «به هرحال رها» را می‌سازد اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

سحر عصرآزاد (منتقد) در ابتدای این نشست گفت: رویکرد بهرنگ درفولی‌زاده برایم بسیار اهمیت داشت زیرا در زیر مایه و متن، نقدی به بشر امروز زده می‌شود همچنین مشکلاتی که این قشر در جامعه دارند بیان می‌شود.

سحر منتقد آزاد افزود: فکر می‌کنم به تنوع مضمون و کاراکترهای نمایشی نیاز داریم، فیلم از آن فیلم‌های خوبی است که باید به آن فرصت دیده شدن داد تا بیشتر به این موضوعات پرداخته شود.

بهرنگ دزفولی‌زاده کارگردان فیلم «بی‌صدا حلزون» در ابتدای نشست با اشاره به ساختار فیلم بیان کرد: ساختار و قصه فیلم این را می‌طلبید که با ریتمی آرام به این مساله نگاه کنیم زیرا به افراد ناشنوا باید فرصتی برای دیده‌شدن می‌دادیم.

در ادامه مرتضی شایسته درباره چرایی فعالیت کم خود در سال‌های اخیر گفت: دو سال فعالیت کمتری داشتم اما از سال ۹۶،۹۷ و ۹۸ پنج فیلم تمام کردم و در حال حاضر به دنبال کارهای جدید هستم.

محمدرضا رهگذر نویسنده این فیلم عنوان کرد: ایده‌ها باید در جریان بیان قصه در کنار هم قرار بگیرند. زمانی که قتل یک شخص باعث عمل یک کودک ناشنوا می‌شود، باید به این موضوع اینگونه نگاه کرد که آیا این مرگ می‌ارزیده یا خیر.

بهرنگ دزفولی زاده درباره نحوه پرداخت این فیلم به ناشنوایان توضیح داد: از اول قصدم این بود فیلمی در این ارتباط بسازم، چون فقط در هفته‌های خاصی به ناشنوایان پرداخته می‌شود. همچنین در انتخاب بازیگران برایم مهم بود از بازیگرانی استفاده کنم که تکلفیشان با زبان بدنشان مشخص باشد.

در ادامه تصریح کرد: می‌خواستم این فیلم اکران عمومی داشته باشد تا مردم با ناشنوایان ارتباط بهتری داشته باشند و در این راه از بازیگر حرفه‌ای برای بیشتر دیده شدن استفاده کردم.

او افزود: از ابتدای نوشتن فیلمنامه به همکاری با یک بازیگر حرفه‌ای فکر می‌کردم.

دزفولی‌زاده در پاسخ به این سوال که آیا این فیلم تبلیغی برای عمل کاشت حلزون است، توضیح داد: من می‌خواستم اطلاعاتی درباره ناشنوایان و اینکه آیا این عمل را انجام دهند یا خیر را مطرح کنم. من هیچ گونه تبلیغی برای این عمل نکرده‌ام. بلکه برای درک بیشتر افراد ناشنوا در جامعه تلاش کردم.

او همچنین در پاسخ به چرایی استفاده از درام برای بیان این معضل توضیح داد: با توجه به فیلمنامه احساس کردم باید به این شکل داستان را روایت کنم و در این بستر نگاهی به مشکلات ناشنوایان داشته باشم. بیست سال است که در این‌باره فیلمی ساخته نشده و با این درام می‌توانستم مردم را با معضلات ناشنوایان آشنا کنم.

وی ادامه داد: کاشت حلزون بخشی از فیلمنامه بود و اصلا قصد تبلیغ نداشتم، درام قصه باعث شد به این موضوع بپردازم.

هانیه توسلی بازیگر نقش الهام درباره این فیلم گفت: اولین چیزی که درباره این نقش وجود داشت این بود که  باید همزمان هم با زبان ناشنوایان آشنا شوم و هم روی حرف زدنم به عنوان یک نیمه شنوا آمادگی پیدا کنم. رسیدن به این مهم نیاز به تمرین زیادی داشت و حدودا دوماه قبل از فیلمبرداری تمرین کردم.

توسلی درباره نقش خود توضیح داد: با چندین نفر برای یادگیری زبان ناشنوایان تمرین می‌کردم حتی صدای نیمه شنوا در تلفن همراهم ذخیره کرده بودم و سعی می‌کردم آن را بازی کنم. در حین فیلمبرداری من با این عزیزان همزبستی داشتم و در جمعی بودم که تعدادی شنوا و ناشنوا حضور داشتند. چیزی که برایم‌جای تعجب داشت این بود که بسیاری از خانواده‌های ناشنوا علاقه ندارند فرزندشان کاشت حلزونی داشته باشند.

بهرنگ دزفولی‌زاده با اشاره به تحقیق‌هایی که پیش از فیلمبرداری انجام داده گفت: هم‌زیستی و هم فکری خوبی با آقای رهگذر داشتم، او نیز بر قصه‌ای که نوشته بودیم تاکید داشت. زمانی که فیلمنامه را نوشتیم از کانون ناشنوایان با ما تماس گرفتند و گفتند می‌توانید کاشت حلزونی را به نمایش بگذارید.

دزفولی‌زاده با اشاره به سرمایه‌گذاران فیلم «بی صدا حلزون» گفت: پولی که برای ساخت فیلم مصرف می‌شود باید پاک و درست باشد، بعضی از سرمایه‌داران دانش کمتری درباره سینما داشتند. در آخرین مرحله زمانی که سمعک پاسخگو نباشد آن فرد ناشنوا به سمت کاشت حلزون توسط پزشکان سوق داده می‌شود.

او همچنین درباره آهنگسازی این فیلم عنوان کرد: یک سری ذهن‌ها هستند که تصاویر بهتری تولید می‌کنند و نگاه کلیشه‌ای ندارند، آهنگساز این فیلم انگیزه و سواد خوبی داشت و بین باقی آهنگسازان از همه بیشتر برایم جذاب بود.

رضا شبیری زنجانی آهنگساز فیلم  درباره حس و حالش برای اولین حضورش در جشنواره گفت: بسیار خوشحالم که امشب اینجا حضور دارم و از آقای دزفولی‌زاده تشکر می‌کنم. این فیلم اولین تجربه ساخت فیلم سینمایی من است.

او همچنین افزود: سعی کردم در این فیلم به خاطر موضوع از یک سری المان‌ها استفاده کنم و موسیقی را از گوش یک فرد ناشنوا بشنویم برای همین خودمان صدا به فیلم اضافه کردیم تا به نقش‌ها بیشتر نزدیک شویم.

کارگردان فیلم «بی‌صدا حلزون» درباره بازیگران این فیلم توضیح داد: در سینمای ایران انتخاب بازیگر بسیار مهم است. در این فیلم انتخاب بازیگر چهار ماه طول کشید زیرا می‌خواستیم از کسی استفاده کنیم که بتواند از عهده بازی در این فیلم بربیاید. صدای هانیه توسلی زیر است و بیننده را نمی‌ترساند، صدای او باعث ناراحتی مخاطبان نمی‌شود و می‌توانند با این کاراکتر همراه شوند.

وی ادامه داد: فیلم درباره حق‌خواهی است که امیدوارم با مطالبی که شما درباره آن می‌نویسید این صدای حق‌خواهی و فیلم شنیده شود. فکر نمی‌کردم فیلمم در بخش سودای سیمرغ نباشد و زحمت دوستانم نادیده گرفته شود اما باز با این حال به انتخاب داوران احترام می گذارم.

نوشته نشست فیلم «بی‌صدا حلزون» برگزار شد/ بهرنگ دزفولی‌زاده: برای درک بیشتر افراد ناشنوا در جامعه تلاش کردم اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

از جمله کارهای مصطفی پناهنده که در عرصه موسیقی و بازیگری نیز فعالیت می‌کند طراحی پوستر سریال «ساخت ایران» است.

بهرنگ دزفولی‌زاده کارگردان «بی‌صدا حلزون» پیش از این بیش از ۸۰ فیلم سینمایی و سریال تلویزیونی را عکاسی کرده و سازنده ۹ فیلم کوتاه مستند و داستانی است که این آثار در اکثر جشنواره‌های خارجی و داخلی حضور داشته و موفق به دریافت جایزه شده است. فیلم کوتاه «استون» ساخته دزفولی‌زاده بهار امسال در قالب مجموعه «فیلم‌های کوتاه روز» در گروه هنر و تجربه اکران عمومی شده است.

هانیه توسلی، مهران احمدی، پدرام شریفی و محسن کیایی با حضور علیرضا جلالی‌تبار، بهنوش بختیاری، الهه حسینی و بیژن بافکار بازیگران «بی‌صدا حلزون» هستند.

«بی صدا حلزون» داستان زنی است که بین احساس و منطقش در حال تصمیم‌گیری است.

عوامل این فیلم عبارتند از: نویسنده: محمد رهگذر، کارگردان: بهرنگ دزفولی‌زاده، مدیر فیلمبرداری: محمدرضا جهان‌پناه، مدیر صدابرداری: مهدی ابراهیم‌زاده، صدابرداران: حمید محمودی و سهیل متولی، صداگذار: حسین ابوالصدق، طراح گریم: سودابه خسروی، طراح صحنه و لباس: افسانه صمدزاده، موسیقی: رضا شبیری، طراحی جلوه‌های ویژه بصری: امین انتشاری، تدوین: سپیده عبدالوهاب، تصحیح رنگ: حمیدرضا فتوره‌چیان، برنامه‌ریز و دستیار اول کارگردان: ایمان غیرتمند، منشی صحنه: شیدا باسمه‌چی، مربیان زبان اشاره: امیر تهرانی و حوریه مقدسی، عکاس: مریم مَجد، تصویربردار پشت صحنه: نفیسه مدرس، مدیر روابط عمومی و مشاور رسانه‌ای: مریم قربانی‌نیا، مدیر تدارکات: نادر محمدی، دستیار تهیه‌کننده: مهدی نریمانی، سرمایه‌گذار: بیژن بافکار، مشاور سرمایه‌گذار: نیما رضازاده، مشاور علمی پروژه: راضیه علم‌بیگی، مدیرتولید: مجتبی متولی، تهیه‌کننده: مرتضی شایسته، پخش از هدایت فیلم.

نوشته اولین پوستر فیلم سینمایی «بی صدا حلزون» رونمایی شد اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

در این نشست بهرنگ دزفولی‌زاده کارگردان، علیرضا جلالی تبار بازیگر، محمدرضا جهان‌پناه فیلمبردار، امین انتشاری جلوه های ویژه و مهدی نریمانی دستار تهیه کننده حضور داشتند و محمود گبرلو در ابتدا با اشاره به اینکه این سال ها جوانان در سینما کارهای خوبی ارائه کرده اند، به سابقه عکاسی کارگردان اشاره و حضور چند ساله دزفولی زاده را در سینما تحسین کرد.

در ادامه دزفولی زاده بیان کرد: فیلمنامه اولین اثر من فضایی مرتبط با زندگی ناشنوایان دارد و حلزون اشاره به بخش میانی گوش است که تاثیر بسزایی در شنوایی انسان دارد. قصه ما در یک خانواده ناشنوا اتفاق می افتد و طبیعتا ورود به چنین موضوعاتی سخت است به خصوص که ما با بودجه و سختی کار همراه بودیم.

هانیه توسلی نقش یک کم شنوا

وی با ذکر اینکه بازیگران فرصت زیادی را صرف تمرین زبان اشاره کردند، افزود: یک ماه و نیم برای چند نقش وقت گذاشتیم و بازیگران هم برای نقش‌شان انرژی زیادی گذاشتند. هانیه توسلی نقش یک کم شنوا را بازی می‌کند و محسن کیایی و پدرام شریفی هم با زبان اشاره صحبت می کنند. در واقع پیش از قصه ما متوجه می‌شویم وقتی محسن کیایی به دنیا آمده ناشنوا بوده و برادرش هم زبان اشاره را یاد گرفته است.

دزفولی زاده با بیان اینکه اگر از بخش رزرو در بیاییم و به سودای سیمرغ برسیم زحمت دیگر دوستان هم دیده می شود، گفت: در بخش های مختلف بچه های بسیاری زحمت کشیدند. از زمانی که پیش تولید ۵۰ روزه داشتیم همه برای تمرین حاضر بودند که اگر تمرین نمی‌کردیم زمان فیلمبرداری دو برابر می شد.

در ادمه جهان پناه نیز عنوان کرد: به نظر من کارگردان باید سختگیر باشد و اتفاقا همکاری خوب در نتیجه همین سختگیری ها اتفاق می افتد.

جلالی تبار از بازیگران این فیلم نیز گفت: زمانی که بهرنگ دزفولی زاده عکاس بود در چند پروژه با هم کار کردیم و به خوبی او را می شناسم و می توانم بگویم از جمله سینماگرانی است که دقیقا می‌دانست از فیلمش چه می خواهد. در واقع همکاری زمانی اتفاق می افتد که بازیگر به کارگردان اعتماد داشته باشد و بداند قرار است جنس جدیدی از روایت را ببیند.

دزفولی زاده نیز در ادامه این صحبت ها اشاره کرد: علیرضا جلالی تبار لطف زیادی به من داشت که با داشتن چنین سابقه ای حاضر شد در این فیلم با نقشی کوتاه اما بسیار تاثیرگذار حضور داشته باشد. شروع قصه ما با بازی اوست و در ادامه اتفاقات متفاوتی رخ می دهد. علاوه بر این اخلاق حرفه ای از ویژگی های بارز اوست و نشان می‌دهد که از نسل بازیگران حرفه ای است.

جهان پناه نیز در بخش دیگر این نشست گفت: تابستان گذشته فیلمنامه به دست من رسید و از محتوایش لذت بردم. به مرور هم در جریان نسخه های متعدد تکامل یافته قرار گرفتم و خوشحالم که در این کار چالشی با کارگردان نداشتم. فیلمنامه برای هر دوی ما حرف اول را می‌زد.

وی افزود: من به عنوان فیلمبردار باید بتوانم با قصه ارتباط بگیرم سپس با جلسات اولیه با کارگردان متوجه شوم که چقدر امکان همکاری وجود دارد وقتی به اشتراکات هم پی می بریم دیگر کار سخت نیست و راحت تر پیش می رود در واقع فیلمنامه خودش به ما می‌گوید چه کار کنیم.

دزفولی زاده درباره فیلمنامه توضیح داد: ۵ سال پروسه نگارش طول کشید زیرل تیم های مختلفی در بخش نگارش می آمدند اما احساس می کردم هنوز مسیر درستی را پیش نگرفته تا اینکه آخرین کسی که به ما اضافه شد تا حدودی از دنیای ناشنوایان شناخت داشت و توانستیم سیناپس خوبی بنویسیم. ما تقریبا تا قبل از شروع کار ۱۴ بار فیلمنامه را بازنویسی کردیم و ارشاد بازنویسی آخر را خواند به همین دلیب مراحل پروانه ساخت به سادگی انجام شد، مرتضی شایسته نیز به عنوان تهیه‌کننده همکاری خیلی خوبی داشت.

۴ ماه پروسه انتخاب بازیگر طول کشید

وی ادامه داد: پروسه انتخاب بازیگر ۴ ماه طول کشید چون ایفای این نقش ها راحت نبود و می‌دانستیم که ناشنوایان انسان های حساسی هستند و اگر فکر کنند زیست واقعی شان به تصویر کشیده نشده، این فیلم برای‌شان پذیرفتنی نخواهد بود. از طرفی برخی بازیگران برای‌شان سخت بود که این حساسیت ها را بپذیرند.

در بخش دوم این نشست امین انتشاری اظهار کرد: در صنف ما جلوه های ویژه به دو دسته نقسیم می شود نامرئی  و مرئی. ما باید در یک فیلم رئال، پلان هایی خلق کنیم که در فضای کامپیوتری شکل گرفته است. مثلا در یکی از چالش ها سکانس آب گرفتگی داریم که بازیگر با اینکه وجود ندارد با صحنه تعامل می کند. سعی کردیم مخاطب همه این ها را به شکل نامحسوس احساس کند. امیدوارم اگر به سودای سیمرغ راه پیدا کردیم این تلاش ها دیده شود.

نریمانی نیز بیان کرد: طبق معمول تولید در ایران مشکلات خاص خود را دارد.البته با حضور عوامل و تیم حرفه ای  کار راحت تر است. بحث جذب سرمایه گذار یکی از مهمترین عواملی است که دست تهیه کننده را برای تولید مناسب باز می‌گذارد. البته ما تولید بدی نداشتیم و تلاش کردیم آنچه کارگردان و تیم می خواهد فراهم کنیم.

دزفولی زاده در تکمیل این بحث اضافه کرد: اجتماعی بودن قصه شرایط تولید را سخت می کرد و دلم نمی‌خواست در هر لوکیشنی که بارها تیم های مختلف کار کرده اند فیلمبرداری کنیم. به همین دلیل فیلمبرداری در لوکیشن اصلی ما که آتلیه بود ماه ها طول کشید. من فضای آکواریومی می خواستم که نشان دهد انگار آدم ها در این فضا گرفتار شده‌اند و در واقع آتلیه یکی از شخصیت ها را بازی می‌کند. در این مسیر فیلمبردار کمک بزرگی کرد تا کار واقعی و درونی در بیاید.

وی افزود: من به خاطر حرفه ام آتلیه های مختلفی رفتم و در این باره حساسیت های بیشتری داشتم. پیش آمده بود که به ناچار کار می کردیم و در تدوین به نظر می آمد جنس فیلم نیست و کنار می گذاشتیم.

انتشاری در آخرین صحبت هایش گفت: سینمای ایران قاب و تصویر خود را دارد و در جلوه های ویژه هم همین شکل است. می‌توان گفت در چند سال اخیر اتفاقات خوبی در سینما و این حوزه رخ داده و این جای خوشحالی دارد. مدیر جلوه های بصری باید از زمان نگارش فیلمنامه با فیلم همراه شود. ما برای برخی سکانس ها استوری بورد داشتیم و این خیلی مهم است برای اینکه جلوه های ویژه به کمک کار بیاید و به لطف کار خوب فیلمبردار، من هم می‌توانستم کار را بهتر انجام دهم.

کارگردان فیلم سینمایی «بی صدا حلزون» در پایان گفت: من ادعایی در زمینه کارگردانی ندارم و سعی کردم قصه ام را روایت کنم. بیشتر ناراحتم که هانیه توسلی برای بازی در این نقش که سختی های زیادی از نظر جسمی کشید نمی‌تواند در بخش سودای سیمرغ دیده شود البته این ناراحتی برای تمام بازیگرها و تمام عوامل است.

ویژه برنامه «تا جشنواره ۳۸» تا سه شنبه ۸ بهمن از ساعت ۱۴ تا ۲۰:۳۰ در مرکز همایش های برج میلاد در حال برگزاری است.

این برنامه به صورت زنده از تلویزیون تعاملی تیوا tva.ir پخش می‌شود و ویدیوی هر برنامه نیز در سایت آپارات منتشر می‌شود.

نوشته بهرنگ دزفولی‌زاده: ۱۴ بار فیلمنامه را بازنویسی کردیم/ پروسه انتخاب بازیگر طولانی اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

صداگذاری این فیلم که به دلیل سوژه و موضوع یکی از سخت‌ترین مراحل پس از تولید فیلم سینمایی «بی‌صدا حلزون» محسوب می‌شود، به مدیریت حسین ابوالصدق در حال انجام است و امین انتشاری در اولین تجربه سینمایی خود مدیریت و طراحی جلوه‌های ویژه بصری این فیلم را بر عهده دارد.

آهنگسازی «بی‌صدا حلزون» نیز به عهده رضا شبیری است که فارغ‌التحصیل رشته موسیقی فیلم از آمریکاست و این فیلم اولین تجربه او در سینمای ایران به حساب می‌آید.

تصحیح رنگ این فیلم به زودی توسط حمیدرضا فتوره‌چیان آغاز خواهد شد.

بهرنگ دزفولی‌زاده کارگردان «بی‌صدا حلزون» پیش از این بیش از ۸۰ فیلم سینمایی و سریال تلویزیونی را عکاسی کرده و سازنده ۹ فیلم کوتاه مستند و داستانی است که این آثار در اکثر جشنواره‌های خارجی و داخلی حضور داشته و موفق به دریافت جایزه شده است. فیلم کوتاه «استون» ساخته دزفولی‌زاده بهار امسال در قالب مجموعه «فیلم‌های کوتاه روز» در گروه هنر و تجربه اکران عمومی شده است.

هانیه توسلی، مهران احمدی، پدرام شریفی و محسن کیایی با حضور علیرضا جلالی‌تبار، بهنوش بختیاری، الهه حسینی و بیژن بافکار بازیگران «بی‌صدا حلزون» هستند.

«بی صدا حلزون» داستان زنی است که بین احساس و منطقش در حال تصمیم‌گیری است.

عوامل این فیلم عبارتند از: نویسنده: محمد رهگذر، کارگردان: بهرنگ دزفولی‌زاده، مدیر فیلمبرداری: محمدرضا جهان‌پناه، برنامه‌ریز و دستیار اول کارگردان: ایمان غیرتمند، منشی صحنه: شیدا باسمه‌چی، مدیر صدابرداری: مهدی ابراهیم‌زاده، صدابرداران: حمید محمودی و سهیل متولی، صداگذار: حسین ابوالصدق، طراح گریم: سودابه خسروی، طراح صحنه و لباس: افسانه صمدزاده، تدوین: سپیده عبدالوهاب، مربیان زبان اشاره: امیر تهرانی و حوریه مقدسی، عکاس: مریم مَجد، تصویربردار پشت صحنه: نفیسه مدرس، مدیر روابط عمومی و مشاور رسانه‌ای: مریم قربانی‌نیا، مدیر تدارکات: نادر محمدی، مجری طرح: مهدی نریمانی، سرمایه‌گذار: بیژن بافکار، مشاور سرمایه‌گذار: نیما رضازاده، مشاور علمی پروژه: راضیه علم‌بیگی، مدیرتولید: مجتبی متولی، تهیه‌کننده: مرتضی شایسته، پخش از هدایت فیلم.

نوشته «بی صدا حلزون» در آخرین روزهای تدوین/ آغاز مراحل پس از تولید اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

«بی‌صدا حلزون» اولین فیلم بلند سینمایی بهرنگ دزفولی‌زاده است که در بیش از ۳۰ لوکیشن فیلمبرداری شده و یکی از پرلوکیشن‌ترین فیلم‌های اول محسوب می‌شود.

بهرنگ دزفولی‌زاده پیش از این بیش از ۸۰ فیلم سینمایی و سریال تلویزیونی را عکاسی کرده و سازنده ۹ فیلم کوتاه مستند و داستانی بوده که در اکثر جشواره‌های خارجی و داخلی حضور داشته است. فیلم کوتاه «استون» در گروه هنر و تجربه اکران عمومی شده است.

هانیه توسلی، مهران احمدی، پدرام شریفی و محسن کیایی با حضور علیرضا جلالی‌تبار، بهنوش بختیاری، بیژن بافکار، شیرین ولی‌پور و بازیگر خردسال مجتبی شکری بازیگران «بی‌صدا حلزون» هستند.

«بی صدا حلزون» داستان زنی است که بین احساس و منطقش در حال تصمیم‌گیری است.

عوامل این فیلم عبارتند از: نویسنده: محمد رهگذر، کارگردان: بهرنگ دزفولی‌زاده، مدیر فیلمبرداری: محمدرضا جهان‌پناه، برنامه‌ریز و دستیار اول کارگردان: ایمان غیرتمند، منشی صحنه: شیدا باسمه‌چی، مدیر صدابرداری: مهدی ابراهیم‌زاده، صداگذار: فرامرز ابوالصدق، مدیر تولید: مجتبی متولی، طراح گریم: سودابه خسروی، طراح صحنه و لباس: افسانه صمدزاده، تدوین: سپیده عبدالوهاب، عکاس: مریم مَجد، مدیر روابط عمومی و مشاور رسانه‌ای: مریم قربانی‌نیا، مدیر تدارکات: نادر محمدی، مشاور تهیه‌کننده: مهدی نریمانی، سرمایه‌گذار: بیژن بافکار، مشاور سرمایه‌گذار: نیما رضازاده، تهیه‌کننده: مرتضی شایسته، پخش از هدایت فیلم.

نوشته فیلم سینمایی «بی صدا حلزون» به هفته پایانی فیلمبرداری رسید اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

فیلم های کوتاه ۱۰۰ ثانیه ای یکی ازاین  گونه های مختلف فیلم های کوتاه سینمایی به شمار می رود که فیلمساز در ۱۰۰ ثانیه حرف و نگاهش را به مخاطب باید انتقال می دهد. با گذرهر ثانیه فیلمساز بخشی از پلان و سکانس فیلم خود را مقابل دوربین می برد و در واقع این ثانیه ها هستند که در فیلم حرف اول را می زنند. برخلاف فیلم های کوتاه و حتی، بلند که موضوع فیلم نمود بیشتری پیدا می کند.

فیلم های کوتاه ۱۰۰ ثانیه ای با جذابیت بالا هرچقدر که با ساختار متفاوت تری همراه باشند کارکردهای فراگیرتری هم می توانند داشته باشند. در این نوع فیلم ها به دلیل زمان کوتاه بهره برداری های اخلاقی مختلفی می توان کرد و استفاده از آن برای سازمان ها و نهادهای مختلف به مراتب زیاد است. همچون شرکت راه آهن شهری« مترو» که در واگن های خود نمونه زیادی از این فیلم های کوتاه ۱۰۰ ثانیه ای که حاوی پیام اخلاقی هستند برای مسافران پخش می کند و نمونه های بیشمار دیگری که از ویژگی های مثبت یک فیلم کوتاه خوب ۱۰۰ ثانیه ای است و در مکان های گوناگون پخش می شوند.

در این گزارش، با بهرنگ دزفولی زاده، درنا مدنی و شهرام میراب اقدم درمورد ویژگی‌ها و چگونگی ساخت فیلم‌های کوتاه ۱۰۰ ثانیه ای گفت‌و‌گو کردیم که از نظر می گذرانید:

شهرام میراب‌اقدم: اهمیت فیلم های۱۰۰ ثانیه‌ای در میان فیلم های کوتاه زیاد است

شهرام میراب اقدم که با فیلم «بن بست» و با موضوع انسانیت در یکی از دوره های جشنواره فیلم های ۱۰۰ ثانیه ای حضور داشته معتقد است: جایگاه فیلم کوتاه ۱۰۰ ثانیه ای با جایگاه دیگر فیلم های کوتاه تفاوت زیادی دارد؛ چرا که بیان یک حرف در ۱۰۰ ثانیه به مراتب سخت تر و دشوارتر است از گفتن یک حرف در دو یا سه دقیقه. همچون تفاوت بین فیلم های کوتاه و بلند.

وی افزود: دریک فیلم کوتاه زمان و تایم بسیار کوتاهی در اختیار داریم؛ در حالیکه فرصتی که برای فیلم سینمایی دراختیار داریم زمان یک ساعته است. اینجاست که اهمیت فیلم های صد ثانیه ای نمود بیشتری پیدا می کند. یکی دیگر از محاسن فیلم های کوتاه ۱۰۰ ثانیه ای اینکه تعداد بیشتری فیلم را در زمان کوتاه برای مخاطب عام می توانیم نمایش دهیم بدون اینکه مخاطب عام خسته شود ضمن اینکه پیغام فیلم را هم به مخاطب ارائه دهیم.

به گفته میراب اقدم شیوه پردازش در فیلم های ۱۰۰ ثانیه ای به مراتب سخت تر و قابل اهمیت تر است؛ چراکه فیلم در ۱۰۰ ثانیه باید برای مخاطب قابل دیدن و درک کردن باشد و الا فرقی با آیتم های نمایشی تلویرین نخواهد داشت.

میراب اقدم در بخش دیگری از صحبت خود گفت: فیلم های کوتاه ۱۰۰ ثانیه ای اگر پردازش درستی نداشته باشند و از نظر موضوع پخته نباشند جایگاه فیلم را ندارند و نمی توانند با مخاطب ارتباط برقرار کنند.

وی گفت: جشنواره فیلم ۱۰۰ در طول سالهای برگزاریش به دلیل تغییر مدیریت ها با افت و خیزهای زیادی روبرو بوده ؛در دوره ای ما شاهد رونق زیادی این رویداد بودیم و در دوره دیگر خیر.

این فیلمساز کوتاه ادامه داد: به عقیده من این جشنواره باید سرمایه گذاری و حمایت لازم از فیلم های ۱۰۰ ثانیه ای داشته باشد تا فیلم های به مراتب بهتری هم در این رویداد حضور داشته باشند. در هرصورت به این نکته هم باید توجه کنیم که بودن و برگزاری هر جشنواره ای از نبود آن بهتر است.

بهرنگ دزفولی‌زاده: جشنواره فیلم ۱۰۰ محل تبادل خوبی با فیلمسازان کوتاه است

بهرنگ دزفولی زاده نیز در این خصوص توضیح داد: ساخت فیلم های ۱۰۰ ثانیه ای به فاصله چند پلک زدن اتفاق می افتد، فیلمساز باید در کمترین فاصله زمانی به صورت موجز حرف خود را بیان کند. به عبارت دیگر، فیلمساز از ثانیه ها باید بهره ببرد تا بتواند حرفش را به درستی بیان کند همانطور، که در فیلم های بلند دقیقه ها معنی پیدا می کند در فیلم کوتاه گذر ثانیه برای بیان حرف ارزشمند است.

این فیلمساز کوتاه افزود: لزوما، هر سوژه ای قابلیت ساخت فیلم های ۱۰۰ ثانیه ای را ندارد؛ همانطور، که هر سوژه خوبی نمی تواند فیلم تاثیرگذار خوب باشد. اما فضای متفاوت برای بیان موضوعات در این گونه فیلم ها از اهمیت بسیاری برخوردار است. به عقیده من ساخت فیلم های ۱۰۰ ثانیه ای به نوعی تمرین برای فیلمسازی بلند می تواند باشد تمرین پلان گرفتن تمرین ترکیب پلان.

وی ادامه داد: در سال های گذشته نمونه خوبی از فیلم های ۱۰۰ ثانیه ای دیدم که خلاقیت فیلمساز را به خوبی نشان می داد؛ فیلمی که برای بیماریهای سرطانی بود که اتفاقا جوایز معتبری به خود اختصاص دادند و همینطور، فیلم های ۱۰۰ ثانیه دیگری که حرفشان را به درستی در زمان کوتاه بیان کردند.

کارگردان فیلم «استون» همچنین افزود: جشنواره فیلم ۱۰۰ ثانیه ای محل بسیار خوبی برای گفتمان بین فیلمسازان کوتاه است. همانطور که برگزاری این جشنواره باعث کشف فیلمسازان خلاق می شود به همان اندازه می تواند به علاقمندان این حرفه خط و جهت دهد . همانند دریایی که اوج و فرود دارد . به عنوان مثال اگر کسی توانایی کارگردانی را در خود نمی بیند شاید یک فیلم نامه نویس خوبی باشد.

درنا مدنی: ساخت فیلم‌های ۱۰۰ ثانیه‌ای با خلاقیت زیادی همراه است

درنا مدنی یکی از فیلمسازان مستند و کوتاه در این مورد گفت: به اعتقاد من ساخت فیلم های کوتاه خلاقیت بیشتری می خواهد و به مراتب سخت تر از گونه های دیگر فیلم های کوتاه است.

وی ادامه داد: در ساخت فیلم های ۱۰۰  هم نگاه فیلمساز به مخاطب انتقال داده شود و هم در زمان کوتاه مخاطب به درک فیلم برسد و پیام واقعی فیلمساز انتقال داده شود.

فرزند رویا تیموریان که مستند «مردان ارباب جمشید» را با پگاه آهنگرانی به صورت مشترک کارگردانی کرده به صحبت هایش ادامه می دهد: به این نکته هم باید توجه کرد. چون زمان در فیلم های ۱۰۰ ثانیه ای کوتاه است فیلمساز حرفش را باید سریع بگوید، به همین جهت من به این نوع فیلم ها بیشتر نگاه تجربی دارم و نکته دیگر اینکه لزوما کارگردانانی که فیلم های ۱۰۰ ثانیه ای خوبی می سازند نمی توان توقع داشت فیلم های بلند خوبی بسازند. چون المان های ساخت فیلم های بلند و کوتاه  تفاوت های بسیار زیادی دارد.

نوشته جشنواره‌ای برای کشف فیلمسازان خلاق اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

«اَسِتون» که توسط «محمد خمیس آبادی» اسفند ماه سال گذشته در روستای «مورود» در خارج از تهران فیلمبرداری شده است؛ داستان ۴ کوهنورد را روایت می‌کند که در شرایط سختی گرفتار می‌شوند و راهی جز انجامش ندارند.

«مرضیه وفامهر» همسر «ناصر تقوائی» کارگردان سرشناس سینمای ایران؛ تنها چهره شناخته شده فیلم کوتاه «اَسِتون» است که معمولا در طی چند سال اخیر، کمتر در فیلم‌های کوتاه به عنوان بازیگر حضور پیدا کرده است.

«بهرنگ دزفولی‌زاده» بیش از یک دهه تجربه عکاسی در سینمای ایران را در کارنامه هنری خود دارد و در این مدت؛ عکاسی بیش از ۸۰ فیلم سینمایی، سریال و فیلم‌های تلویزیونی را برعهده داشته و همچنین ۹ فیلم کوتاه داستانی و مستند را کارگردانی کرده است.

عوامل فیلم کوتاه «اَسِتون» عبارتند از: نویسنده فیلمنامه: هوتن زنگنه، تصویر بردار: محمد خمیس آبادی، صدابردار: امیر شاهوردی، مشاوره: علی صلاحی، طراح گریم: سودابه خسروی، طراح صحنه و لباس: غزل آلوسی، تدوین: سارا آهنی، صداگذاری: حسین مهدوی، عکاس: فتاح ذینوری، مشاور رسانه‌ای: منصور جهانی، مدیریت پخش بین‌المللی: مرجان علیزاده و تهیه‌کنندگان: مریم تجدد و بهرنگ دزفولی‌زاده.

نوشته فیلم کوتاه داستانی «اَسِتون» آماده نمایش شد اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.