هر هفته چهره‌هایی از دل سینما، موسیقی و هنر سر برمی‌آورند که با حضورشان جریان خبری هفته را شکل می‌دهند. این هفته، روایت ما به سراغ پنج چهره‌ای می‌رود که هر کدام با اتفاقی خاص در صدر اخبار قرار گرفتند؛ مهران غفوریان که بار دیگر نشان داد سال‌هاست از قالب صرفاً کمدی فاصله گرفته و در «کلاغ» تصویری متفاوت از یک نظامی وطن‌دوست ارائه کرده است، بهروز رضوی که با رفتنش بخشی از حافظه شنیداری چند نسل از ایرانیان را با خود برد، پرواز همای که سرود تیم ملی و حاشیه‌های مجوز آن نامش را به صدر اخبار موسیقی رساند، امیرحسین قیاسی که با «بفرمایید جام» دوباره تلفیق فوتبال و کمدی را به فضای مجازی آورد و فاطمه مسعودی‌فر که با «گل سنگ» و سکانس‌هایی که بحث‌های فراوانی در شبکه‌های اجتماعی به راه انداخت، بیش از همیشه مورد توجه مخاطبان قرار گرفت.

مهران غفوریان؛ ارتشیِ «کلاغ» و ادای دین به پدر

گاهی بعضی بازیگران آن‌قدر با یک تصویر در ذهن مخاطب گره می‌خورند که جدا شدن از آن تصویر تقریباً ناممکن به نظر می‌رسد. مهران غفوریان سال‌ها یکی از همین چهره‌ها بود. اما این هفته، حضور کوتاه اما تأثیرگذار او در سریال «کلاغ» بار دیگر نشان داد که غفوریان سال‌هاست در حال بازنویسی تصویر حرفه‌ای خودش است.

از همان روزهای نخست انتشار تیزرها و تصاویر تبلیغاتی «کلاغ»، گریم متفاوت غفوریان توجه مخاطبان را جلب کرد. او در سریال محمدحسین مهدویان نقش یک نظامی را بازی می‌کند؛ مردی که از ارتش شاهنشاهی وارد ساواک شده اما همچنان نگاهش به مفهوم خدمت، با ساختارهای قدرت در‌ آن دوران تفاوت دارد. شخصیتی که بیش از آنکه به حکومت وفادار باشد، خود را سرباز مردم و وطن می‌داند.

اگرچه حضور این شخصیت در قصه کوتاه است و ظاهراً در همان قسمت‌های ابتدایی به پایان می‌رسد، اما چند دیالوگ کلیدی او به سرعت در شبکه‌های اجتماعی دست به دست شد. دلیل این استقبال فقط مضمون دیالوگ‌ها نبود؛ بلکه باورپذیری بازیگری بود که توانست در مدت زمانی محدود، شخصیتی شریف و وطن‌دوست را به تصویر بکشد.

نکته جالب درباره این نقش، پیوند آن با زندگی شخصی غفوریان است. او بارها از پدرش، زنده‌یاد خسرو غفوریان، افسر نیروی دریایی ارتش، به‌عنوان الگویی از تعهد و وطن‌دوستی یاد کرده است. به همین دلیل بسیاری معتقدند بخشی از احساسات و باورپذیری این نقش از همین نزدیکی عاطفی سرچشمه می‌گیرد. به‌ویژه در برخی نماها و سکانس‌ها، شباهت ظاهری او به پدرش نیز چشمگیر است.

اما اهمیت حضور غفوریان در «کلاغ» فقط به این نقش محدود نمی‌شود. او طی سال‌های اخیر در آثاری چون «زخم کاری»، «بی‌سروصدا»، «محکوم»، «آبی روشن» و «زیبا صدایم کن» نشان داده که بازیگر نقش‌های جدی هم هست؛ بازیگری که می‌تواند تلخی، خشونت، اندوه و پیچیدگی شخصیت را به همان اندازه کمدی اجرا کند.

غفوریان یکی از نمونه‌های موفق تغییر مسیر در بازیگری ایران است؛ هنرمندی که پس از سه دهه خنداندن مردم، ثابت کرده می‌تواند در نقش‌های جدی نیز دیده شود، تأثیر بگذارد و حتی گاهی بیش از همیشه مورد توجه قرار بگیرد.

بهروز رضوی؛ صدایی که خاموش شد اما از حافظه‌ها پاک نمی‌شود

بعضی هنرمندان را مردم با چهره‌شان به خاطر می‌سپارند و بعضی دیگر را با صدایشان. بهروز رضوی از معدود چهره‌هایی بود که بدون نیاز به تصویر، در ذهن چند نسل از ایرانیان حضور داشت. کافی بود چند جمله از او شنیده شود تا مخاطب، حتی بدون دیدن نام یا تصویر، صاحب صدا را تشخیص دهد. این هفته با درگذشت او در ۷۸ سالگی، یکی از مهم‌ترین صداهای تاریخ رسانه ایران خاموش شد؛ صدایی که دهه‌ها همراه شب‌های رادیویی، مستندهای تلویزیونی و خاطرات فرهنگی مردم بود.

رضوی از آن دسته گویندگانی بود که حرفه‌اش را تنها به‌عنوان یک شغل دنبال نکرد. او از همان سال‌های آغازین حضور در رادیو، نشان داد که به زبان، بیان و ارتباط با مخاطب نگاهی فراتر از اجرای صرف دارد. ورودش به رادیو از مسیر نویسندگی آغاز شد اما خیلی زود استعداد کم‌نظیرش در فن بیان و گویندگی، مسیر حرفه‌ای او را تغییر داد.

آنچه صدای بهروز رضوی را متمایز می‌کرد فقط گرمی و طنین خاص آن نبود. بسیاری از گویندگان صدای خوش دارند اما همه آن‌ها ماندگار نمی‌شوند. رضوی از معدود کسانی بود که میان ویژگی طبیعی صدا و دانش اجرا تعادل برقرار کرده بود. مکث‌های حساب‌شده، تسلط بر ریتم کلام، وضوح بیان و توانایی انتقال احساس، باعث می‌شد شنونده حتی در طولانی‌ترین روایت‌ها نیز همراه او باقی بماند.

همین ویژگی‌ها بود که حضورش در مجموعه «مستند ایران» و بسیاری از آثار مستند را به تجربه‌ای فراتر از شنیدن یک نریشن ساده تبدیل کرد. برای بسیاری از مخاطبان، بخشی از اعتبار و جذابیت این آثار به صدایی بازمی‌گشت که روایت را به شکلی صمیمی و قابل اعتماد منتقل می‌کرد.

اما اهمیت رضوی فقط در مهارت حرفه‌ای او خلاصه نمی‌شود. او بخشی از حافظه جمعی ایرانیان بود. نسل‌های مختلف با صدای او خاطره دارند؛ از رادیوهای قدیمی خانه‌ها گرفته تا تلویزیون و مستندهایی که بخشی از آگاهی تاریخی جامعه را شکل دادند.

شاید به همین دلیل است که خبر درگذشت او بیش از آنکه شبیه از دست دادن یک گوینده باشد، برای بسیاری شبیه از دست دادن بخشی از گذشته بود. زیرا بعضی صداها فقط شنیده نمی‌شوند؛ در زندگی مردم حضور پیدا می‌کنند. بهروز رضوی یکی از همان صداها بود؛ صدایی که حالا خاموش شده اما بعید است از حافظه فرهنگی ایرانیان حذف شود.

پرواز همای؛ وقتی یک ترانه فوتبالی به میدان حاشیه کشیده می‌شود

این هفته، نام پرواز همای نه به خاطر یک کنسرت یا آلبوم تازه، بلکه به واسطه حواشی سرود رسمی تیم ملی فوتبال ایران برای جام جهانی ۲۰۲۶ بار دیگر در مرکز توجه قرار گرفت؛ اثری که بیش از آنکه درباره کیفیت موسیقایی‌اش بحث شود، به دلیل حاشیه‌های پیرامون مجوز و فرآیند تولید خبرساز شد.

ماجرا از جایی آغاز شد که مدیرکل دفتر موسیقی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی اعلام کرد این قطعه بدون دریافت مجوزهای لازم منتشر شده است. همین اظهار نظر کافی بود تا بار دیگر بحث قدیمی رابطه هنرمندان، نهادهای فرهنگی و ساختار صدور مجوز به فضای عمومی بازگردد. مسئله‌ای که سال‌هاست یکی از چالش‌های مهم حوزه موسیقی محسوب می‌شود و هر بار در قالبی تازه خود را نشان می‌دهد.

اما آنچه این پرونده را متفاوت کرد، واکنش مستقیم پرواز همای بود. او در پاسخ به این انتقادها، موضعی اتخاذ کرد که خود به بخشی از خبر تبدیل شد. همای در یادداشتش تلاش کرد موضوع را از یک اختلاف اداری فراتر ببرد و آن را به مفاهیمی چون وطن، مسئولیت هنرمند و شرایط اجتماعی امروز پیوند بزند.

او با قرار دادن نام خود در میان هنرمندانی که به تعبیر خودش «آبرو و هنرشان را خالصانه خرج وطن کرده‌اند» و همچنین استفاده از تعبیر «ایران نوین» در بخشی از یادداشتش، ناخواسته دامنه بحث را فراتر از یک اختلاف بر سر مجوز یک قطعه موسیقایی برد. همین بخش از سخنان او واکنش‌های گسترده‌ای را در فضای رسانه‌ای و شبکه‌های اجتماعی به دنبال داشت؛ تا جایی که موافقان، آن را نشانه‌ای از دغدغه‌مندی و احساس مسئولیت ملی یک هنرمند دانستند و منتقدان نیز نسبت به برخی تعابیر و مواضع مطرح‌شده در یادداشت او واکنش نشان دادند. به این ترتیب، آنچه در ابتدا صرفاً یک حاشیه اداری درباره سرود تیم ملی به نظر می‌رسید، خیلی زود به بحثی گسترده‌تر درباره جایگاه هنرمندان، نسبت آن‌ها با نهادهای رسمی و نقش چهره‌های فرهنگی در تحولات اجتماعی تبدیل شد.

از سوی دیگر، فوتبال در ایران هیچ‌گاه صرفاً یک ورزش نبوده است. تیم ملی همواره نمادی از هویت جمعی و احساسات ملی به شمار می‌رود. به همین دلیل هر اثری که به نام تیم ملی منتشر شود، ناخواسته وارد حوزه‌ای فراتر از موسیقی می‌شود. سرود جام جهانی نیز از همین قاعده مستثنی نیست؛ اثری که حالا موافقان و مخالفان خود را دارد اما بدون تردید توانسته در مرکز توجه قرار بگیرد.

شاید سال‌ها بعد کمتر کسی جزئیات این مناقشه اداری را به یاد بیاورد، اما آنچه باقی خواهد ماند تصویری است از هنرمندی که در مقطعی حساس تصمیم گرفت صدایش را به نام تیم ملی و مفهوم وطن ثبت کند. اینکه این انتخاب تا چه اندازه موفق بوده، قضاوتی است که زمان درباره آن تصمیم خواهد گرفت.

امیرحسین قیاسی؛ که هنوز جواب می‌دهد اما غافلگیر نمی‌کند

کمتر مجری یا کمدینی در سال‌های اخیر توانسته به اندازه امیرحسین قیاسی در فضای مجازی تولید لحظه‌های وایرال کند. او از نسل تازه‌ای از چهره‌های رسانه‌ای است که مخاطب را فقط از طریق تلویزیون یا پلتفرم نمی‌بیند؛ بلکه بخش مهمی از موفقیت خود را مدیون گردش محتوا در شبکه‌های اجتماعی است. این هفته با آغاز پخش ویژه‌برنامه «بفرمایید جام»، بار دیگر نام قیاسی در فضای رسانه‌ای پیچید.

حتی پیش از پخش نخستین قسمت، حواشی پیرامون برنامه باعث شده بود توجه‌ها به سمت آن جلب شود. برخی مخالف حضور قیاسی در چنین پروژه‌ای بودند و برخی دیگر معتقد بودند او دقیقاً همان چهره‌ای است که می‌تواند میان فوتبال، سرگرمی و فضای مجازی پیوند برقرار کند. با آغاز پخش برنامه، مشخص شد که سازندگان روی همان فرمول آشنای قیاسی حساب باز کرده‌اند؛ گفت‌وگوهای پرشوخی، کنایه‌های غیرمستقیم، حافظه قوی در بازخوانی حرف‌های مهمانان و لحظاتی که قابلیت تبدیل شدن به ویدیوهای کوتاه و وایرال را دارند.

گفت‌وگوی نخست او با رامبد جوان نمونه خوبی از این رویکرد بود. مصاحبه‌ای که از خاطرات «خندوانه» آغاز شد و به مرور به بحث‌هایی درباره مسیر حرفه‌ای رامبد، محدودیت‌ها و تجربه‌های شخصی او رسید. بخشی از موفقیت این گفتگو به خود مهمان بازمی‌گشت اما بخش مهم‌تر آن حاصل سبک اجرایی قیاسی بود؛ سبکی که میان مصاحبه و استندآپ کمدی حرکت می‌کند.

قیاسی در سال‌های اخیر امضای شخصی خود را پیدا کرده است. او معمولاً با طعنه، ارجاع‌های پنهان و شوخی‌های چندلایه کار می‌کند. کمتر مستقیم حمله می‌کند و بیشتر ترجیح می‌دهد انتقاد یا پاسخ خود را در قالب طنز بیان کند. همین ویژگی باعث شده بخشی از مخاطبان، او را نماینده نسل جدید کمدی رسانه‌ای بدانند.

اما موفقیت، همیشه خطر تکرار را نیز با خود به همراه دارد. مهم‌ترین چالش قیاسی در «بفرمایید جام» دقیقاً همین مسئله است. بسیاری از شوخی‌ها، واکنش‌ها و حتی ساختار گفتگوها برای مخاطبان آشنا به نظر می‌رسد. برنامه سرگرم‌کننده است اما هنوز آن غافلگیری بزرگ را که بتواند آن را از نمونه‌های قبلی متمایز کند، ارائه نکرده است.

با این حال، قیاسی همچنان یکی از معدود مجریانی است که به خوبی زبان مخاطب امروز را می‌شناسد. او می‌داند کدام جمله تبدیل به ترند می‌شود، کدام لحظه قابلیت وایرال شدن دارد و چگونه باید یک گفت‌وگو را از حالت رسمی خارج کند. شاید آینده حرفه‌ای او بیش از هر چیز به این بستگی داشته باشد که بتواند از موفق‌ترین فرمول خودش عبور کند؛ پیش از آنکه مخاطب احساس کند همه چیز را قبلاً دیده است.

فاطمه مسعودی‌فر؛ دختری که آرام آمد و حالا دیده می‌شود

گاهی یک بازیگر سال‌ها کار می‌کند اما تنها یک نقش کافی است تا ناگهان در مرکز توجه قرار بگیرد. این روزها به نظر می‌رسد فاطمه مسعودی‌فر در آستانه چنین نقطه‌ای قرار گرفته است. انتشار و وایرال شدن سکانس‌هایی از سریال «گل سنگ» باعث شده نام او بیش از هر زمان دیگری در فضای مجازی و رسانه‌ای شنیده شود؛ اتفاقی که شاید بتوان آن را مهم‌ترین مقطع کارنامه حرفه‌ای او تا امروز دانست.

در «گل سنگ» به کارگردانی ابراهیم ایرج‌زاد، مسعودی‌فر نقش پروانه را بازی می‌کند؛ دختری که پس از بحرانی بزرگ در خانواده، تلاش می‌کند تکه‌های از هم گسیخته زندگی را دوباره کنار هم قرار دهد. شخصیتی آرام، کم‌حرف، خانواده‌دوست و در عین حال مستقل که میان مسئولیت‌پذیری و آرزوهای شخصی خود زندگی می‌کند.

موفقیت نقش پروانه بیش از هر چیز به باورپذیری آن بازمی‌گردد. مسعودی‌فر در اجرای این شخصیت به سمت اغراق نمی‌رود. او تلاش نمی‌کند با دیالوگ‌های پرتنش یا واکنش‌های نمایشی احساسات مخاطب را تحت تأثیر قرار دهد. برعکس، بخش مهمی از تأثیرگذاری نقش از سکوت‌ها، نگاه‌ها و رفتارهای روزمره او شکل می‌گیرد. همین سادگی باعث شده مخاطب راحت‌تر با پروانه ارتباط برقرار کند.

بخش دیگری از توجه رسانه‌ای به این نقش، به رابطه او با حسن با بازی امیر نوروزی مربوط می‌شود. سکانس‌های مشترک این دو بازیگر طی هفته‌های اخیر بارها در شبکه‌های اجتماعی بازنشر شده و مخاطبان بسیاری درباره شیمی میان این دو شخصیت صحبت کرده‌اند. رابطه‌ای که نه بر پایه ملودرام اغراق‌آمیز، بلکه بر اساس جزئیات ساده و ملموس شکل گرفته است.

اما وایرالی هفته سکانس مشترک پروانه و حسن بود؛ سکانسی که صرفاً بار احساسی نداشت؛ بلکه نوع نمایش رابطه عاطفی میان دو شخصیت، بحث‌هایی را درباره تغییر مرزهای روایت عاشقانه در آثار تصویری ایران به راه انداخت.

برای مسعودی‌فر، «گل سنگ» فقط یک نقش موفق نیست؛ فرصتی برای عبور از سایه کارهای قبلی نیز محسوب می‌شود. او سال‌ها در تئاتر و تصویر فعالیت کرده اما بسیاری هنوز او را با نقش سارای گرجی در «جیران» به یاد می‌آورند. شخصیتی که تا مدت‌ها مهم‌ترین شناسه حرفه‌ای او بود.

اکنون به نظر می‌رسد پروانه در حال گرفتن جای آن نقش است. تفاوت مهم اینجاست که این بار مسعودی‌فر نه در یک نقش فرعی تأثیرگذار، بلکه در قلب یکی از مهم‌ترین خطوط احساسی سریال قرار گرفته است. اگر این روند ادامه پیدا کند، «گل سنگ» می‌تواند همان اثری باشد که او را از بازیگری مستعد به چهره‌ای تثبیت‌شده در نمایش خانگی تبدیل کند؛ بازیگری که دیگر تنها به خاطر یک نقش شناخته نمی‌شود، بلکه به‌عنوان صاحب یک مسیر حرفه‌ای مستقل مورد توجه قرار می‌گیرد.

نوشته از ادای دین «مهران» به پدر تا خروج آرام «فاطمه» از سایه اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

وی افزود: این مراسم با حضور خانواده آن مرحوم، مدیران رسانه ملی، اهالی رادیو، هنرمندان، گویندگان و دوستداران این چهره ماندگار برگزار خواهد شد تا یاد و خاطره یکی از تاثیرگذارترین صداهای رادیوی ایران گرامی داشته شود.

مدیر روابط عمومی معاونت صدا با اشاره به جایگاه حرفه‌ای و فرهنگی بهروز رضوی اظهار کرد: زنده‌یاد رضوی از چهره‌های برجسته و خوشنام رادیو بود که با صدای گرم، بیان فاخر، تسلط کم‌نظیر بر ادبیات و احترام عمیق به مخاطب، جایگاهی ویژه در میان مردم و اهالی رسانه به دست آورد. او نه تنها گوینده‌ای توانمند، بلکه معلمی اخلاق‌مدار و الگویی برای نسل‌های مختلف فعالان رادیو بود.

وی در پایان از عموم علاقه‌مندان، همکاران، هنرمندان و دوستداران این پیشکسوت فقید دعوت کرد تا با حضور در این مراسم، در بزرگداشت مقام فرهنگی و هنری زنده‌یاد بهروز رضوی و ادای احترام به سال‌ها خدمت صادقانه او به فرهنگ و رسانه کشور مشارکت کنند.

نوشته مراسم یادبود بهروز رضوی در مسجد بلال برگزار می‌شود اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

در این مراسم که اجرای آن را سعید توکلی بر عهده داشت و با تلاوت آیاتی از قرآن کریم آغاز شد، چهره‌هایی چون پیمان جبلی رئیس سازمان صدا و سیما، احمد پهلوانیان معاون صدا، مجید زین‌العابدین مشاور رییس صداوسیما، حسن عابدینی معاون سیاسی سازمان، همایون اسعدیان، عاطفه رضوی، کمند امیرسلیمانی، حسین پاکدل، اقبال واحدی، فرزاد حسنی، علی همت مومیوند، حمید محمدی، مجید مظفری، بیوک میرزایی، شهاب اسفندیاری، سلیم غفوری، فرشید شکیبا، راحله امینیان، سیدعلی صالحی، منوچهر آذری و جمعی دیگر از هنرمندان و مدیران رسانه حضور داشتند.

بهروز رضوی صدای ماندگار فرهنگ و اعتبار رادیو بود

احمد پهلوانیان، معاون صدا، در حاشیه آیین تشییع پیکر زنده‌یاد بهروز رضوی گفت: «امروز خانواده بزرگ رسانه و فرهنگ کشور یکی از ارزشمندترین سرمایه‌های خود را بدرقه می‌کند. بهروز رضوی تنها یک گوینده نبود؛ او صاحب صدایی بود که با وقار، دانش، اخلاق و تعهد حرفه‌ای در ذهن و خاطره چند نسل از مخاطبان ماندگار شد. سال‌ها حضور اثرگذار او در رادیو، به این رسانه اعتبار و اصالت بخشید و نامش را در تاریخ گویندگی ایران ثبت کرد.

وی افزود: استاد رضوی در کنار توانایی کم‌نظیر در اجرا و روایت، انسانی شریف، فروتن و مهربان بود که همواره برای همکاران جوان‌تر الگویی ارزشمند به شمار می‌رفت. فقدان او برای جامعه رسانه‌ای و به‌ویژه خانواده رادیو ضایعه‌ای بزرگ است، اما میراث حرفه‌ای و فرهنگی او در حافظه شنیداری مردم ایران باقی خواهد ماند. بی‌تردید صدای گرم و ماندگارش همچنان در خاطره مخاطبان زنده خواهد ماند و یاد و نامش برای همیشه گرامی است.

دانش و تسلط بهروز رضوی بر زبان فارسی، صدایش را ماندگار کرد

در ابتدای این آیین، فرهنگ جولایی تهیه‌کننده و از دوستان دیرین بهروز رضوی با اشاره به بیش از نیم قرن دوستی با این هنرمند گفت: بیش از ۵۰ سال با یکدیگر دوستی و رفاقت داشتیم و از دست دادن او برای من بسیار دشوار و اندوه‌بار است. بسیاری از مردم بهروز رضوی را با صدای بی‌نظیر و دلنشینش می‌شناختند، اما آنچه این صدا را ماندگارتر می‌کرد، دانش، فرهنگ و تسلط او بر زبان و ادب فارسی بود. او هنرمندی توانا، انسانی حرفه‌ای و شخصیتی فرهیخته داشت.

وی افزود: بهروز رضوی همواره معتقد بود که زندگی کوتاه است و باید از فرصت آن برای خوبی کردن، شاد کردن دیگران و مهربانی بهره برد. اندیشه و باور او این بود که انسان نباید موجب آزار دیگران شود و تا زمانی که زنده است، باید هوای اطرافیان خود را داشته باشد. هرچند برخی از برنامه‌های مشترک ما ادامه پیدا نکرد، اما یاد و نگاه انسانی او همواره در ذهن دوستان و دوستدارانش باقی خواهد ماند.

صدای گرم و صمیمی بهروز رضوی برای همیشه در خاطره‌ها زنده می‌ماند

همچنین عذرا وکیلی گوینده رادیو نیز در این مراسم گفت: «مرگ قانونی است که برای همه آفریدگان مقرر شده است، اما برخی انسان‌ها چنان تأثیری از خود بر جای می‌گذارند که یاد و خاطره‌شان برای همیشه در ذهن‌ها باقی می‌ماند. بهروز رضوی از جمله همین افراد بود؛ کسی که صدای گرم، صمیمی و دلنشینش همواره در خاطره‌ها زنده خواهد ماند.

وی با اشاره به نخستین همکاری حرفه‌ای خود با رضوی افزود: نخستین آشنایی نزدیک و کاری من با ایشان به حدود ۳۷ سال پیش بازمی‌گردد؛ زمانی که به‌عنوان تهیه‌کننده برنامه قصه شب رادیو فعالیت می‌کردم. صدای مهربان، گرم و گیرای او در آغاز و پایان هر قصه به برنامه جلوه‌ای ویژه می‌بخشید. بارها شاهد بودم که گویندگان جوان را با صبر و حوصله راهنمایی می‌کرد. خوشبختانه صدای این گوینده ماندگار همچنان در آرشیو رادیو و حافظه شنیداری مردم ایران باقی خواهد ماند.

بهروز رضوی تنها یک گوینده نبود، بلکه معلم اخلاق و انسانیت بود

داود حیدری نیز در سخنانی اظهار کرد: درگیر روزمرگی‌های زندگی هستیم و گاهی فراموش می‌کنیم چه انسان‌هایی عمر، جان و جوانی خود را پشت میکروفون رادیو و دوربین صرف کردند تا ما بیشتر بدانیم، بیاموزیم و به آرامش برسیم. بهروز رضوی از جمله استادانی بود که نه فقط در حوزه کار و رسانه، بلکه در زمینه معرفت، انسانیت و اخلاق از او بسیار آموختم.

وی ادامه داد: بهروز رضوی تنها یک صدا یا یک گوینده رادیو نبود. او هنرمندی چندوجهی، آشنا با موسیقی و نقاشی و در عین حال انسانی آرام، صبور و بزرگ‌منش بود.

در کلاس‌های آموزش بیان با شاگردانش همچون یک دوست رفتار می‌کرد. یقین دارم نام بهروز رضوی، همانند همه کسانی که اثری ماندگار از خود بر جای گذاشته‌اند، در تاریخ فرهنگ و رسانه ایران جاودانه خواهد ماند.

اگر رضوی را فقط یک گوینده بدانیم، در حق او کم‌لطفی کرده‌ایم

سیدعباس سجادی نیز با اشاره به ابعاد فرهنگی شخصیت بهروز رضوی گفت: «اگر بهروز رضوی را صرفاً به عنوان یک گوینده بشناسیم، در حق او کم‌لطفی کرده‌ایم. هرچند گویندگی جایگاهی ارزشمند دارد، اما رضوی فراتر از یک گوینده بود؛ او ادیب، فرهنگ‌پژوه و هنرمندی صاحب‌دانش بود که عمق اطلاعات و تسلطش بر زبان فارسی به سخن گفتن او هویتی منحصربه‌فرد می‌بخشید.

وی افزود: آنچه او را از دیگران متمایز می‌کرد، تنها زیبایی صدا نبود؛ پشت این صدا فرهنگی عمیق، مطالعه گسترده و شناخت دقیق زبان نهفته بود. کافی بود یک جمله بر زبان بیاورد تا شنونده تشخیص دهد که این صدای بهروز رضوی است. بسیاری شاید ندانند که او در عرصه شعر و ترانه نیز فعالیت داشت و همین ویژگی‌ها از او شخصیتی فرهنگی و ماندگار ساخته بود.

پدرم تکیه‌گاه زندگی ما بود

رامان رضوی، فرزند زنده‌یاد بهروز رضوی، نیز به نمایندگی از خانواده گفت: از طرف خودم و برادرانم، روزبه و راوی، صمیمانه از حضور گرم و محبت‌آمیز همه شما سپاسگزارم.

همراهی و همدردی شما در غم از دست دادن پدر عزیزمان، مایه دلگرمی و آرامش خانواده ماست. پدرم تنها یک پدر نبود؛ او تکیه‌گاهی محکم، راهنما و الگوی زندگی ما بود. صداقت، مهربانی و احترام به دیگران را از او آموختیم. امیدوارم بتوانیم راه و منش او را ادامه دهیم.

در ادامه آیین بدرقه زنده‌یاد بهروز رضوی، پیام تسلیت پیمان جبلی رییس سازمان صداوسیما قرائت شد.

متن پیام بدین شرح است:

«باسمه تعالی درگذشت استاد فرزانه و صدای جاودان ایران، جناب آقای بهروز رضوی را به همکاران ارجمندم در سازمان صداوسیما و جامعه هنری کشور تسلیت می‌گویم.

آن هنرمند نامی، صداپیشه، بازیگر و گوینده چیره‌دست، راوی باورمند حماسه‌ها، قصه‌ها و آرمان‌های شکوهمند ملتی بزرگ بود، با صدایی که در تاروپودش عشقی زیبا به وطن و تعهدی والا به میراث گران‌بهای ادبیات غنی، تاریخ و تمدن این مرزوبوم بافته شده بود؛ صدایی که خاطره طنین گرم، رسا، موقر و بااحساسش از حافظه ملت قدردان و هنردوست ایران زدوده نخواهد شد.

ضایعه فقدان این همکار پیش‌کسوت و یکی از الگوهای نسل‌های حاضر و آینده رادیو و تلویزیون، برای خانواده محترم آن مرحوم، اهالی رسانه، هنرمندان کشور و همه دوستداران فرهنگ و فضیلت، اندوهی بزرگ است. از خداوند متعال برای آن عزیز فقید، رحمت واسعه الهی، آرامش ابدی و هم‌نشینی با نیکان و صالحان و برای بازماندگان گران‌قدر، صبر جمیل و اجر جزیل مسئلت دارم.»

نوشته وداع اهالی فرهنگ و رسانه با بهروز رضوی در مسجد بلال اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

این هنرمند که طی ماه‌های اخیر به دلیل مشکلات جسمی تحت درمان قرار داشت، مدتی در بیمارستان بستری بود و پس از بهبود نسبی و تشخیص پزشکان به منزل بازگشت. با این حال روند درمان او ادامه داشت و در روزهای اخیر به دلیل تشدید بیماری بار دیگر به بیمارستان منتقل شد. سرانجام شامگاه یکشنبه ۲۴ خردادماه، این چهره ماندگار عرصه صدا و روایت چشم از جهان فروبست و به جمع هنرمندان فقیدی چون منوچهر اسماعیلی پیوست.

نام بهروز رضوی برای چند نسل با صدایی آرام، گرم و آشنا گره خورده است؛ صدایی که سال‌ها از امواج رادیو به خانه‌ها راه یافت و با روایت شعر، ادبیات، داستان و فرهنگ، همراه لحظات مخاطبان بود. او از جمله گویندگان شاخص رادیو به شمار می‌رفت که توانست میان رسانه و ادبیات پلی ماندگار ایجاد کند و نقش مهمی در ترویج فرهنگ کتاب‌خوانی و آشنایی مخاطبان با آثار ادبی ایفا کند.

رضوی علاوه بر فعالیت گسترده در رادیو، در عرصه دوبله نیز حضوری مؤثر داشت و سال‌ها به عنوان یکی از صداهای شناخته‌شده این حوزه فعالیت کرد. او همچنین تجربه بازیگری در سینما و شبکه نمایش خانگی را در کارنامه خود داشت و در آثار مختلفی مقابل دوربین رفت.

یکی از مهم‌ترین بخش‌های فعالیت حرفه‌ای این هنرمند، گویندگی مجموعه «مستند ایران» به کارگردانی زنده‌یاد حمید مجتهدی بود؛ مجموعه‌ای که با روایت‌های او، تصویری ماندگار از طبیعت، تاریخ و جغرافیای ایران را در ذهن مخاطبان ثبت کرد. بسیاری از علاقه‌مندان مستند، صدای رضوی را بخشی جدایی‌ناپذیر از این مجموعه می‌دانند.

او همچنین سال‌های طولانی در برنامه پرمخاطب «کتاب شب» حضور داشت؛ برنامه‌ای که برای علاقه‌مندان ادبیات به یکی از خاطره‌انگیزترین برنامه‌های رادیویی تبدیل شد. روایت‌های او از آثار ادبی، در کنار تسلط کم‌نظیرش بر بیان و لحن، جایگاهی ویژه برایش در میان دوستداران کتاب و فرهنگ رقم زد.

درگذشت بهروز رضوی تنها خاموش شدن یک صدا نیست؛ پایان بخشی از تاریخ شفاهی رادیو و رسانه ایران است. صدایی که دهه‌ها با شعر، داستان، مستند و فرهنگ همراه بود و اکنون اگرچه خاموش شده، اما طنین آن در حافظه شنیداری چند نسل باقی خواهد ماند.

نوشته بهروز رضوی درگذشت؛ صدایی که سال‌ها با فرهنگ، هنر و ادبیات ایران نفس کشید اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

این فیلم روز پنجشنبه ساعت ۱۹ از رادیو سوینا پخش می‌شود و پس از آن، روی سایت سوینا در دسترس مخاطبان قرار می‌گیرد.

نظارت متن و ضبط این برنامه به عهده کیوان کثیریان بوده و متن روایت این فیلم را محدثه واعظی‌پور نوشته است. این برنامه در استودیو فراز ضبط شده و مسعود زرگران نیز صدای آن را تدوین و میکس کرده است.

علاقمندان می‌توانند با مراجعه به پایگاه اینترنتی سوینا به نشانی www.sevinagroup.com به فایل صوتی فیلم‌های سینمایی توضیح‌دار دسترسی داشته باشند.

این گروه پیشتر نسخه توضیح‌دار فیلم‌های سینمایی کلاسیک «کازابلانکا» با صدای سحر دولتشاهی، «دزد دوچرخه» با صدای محسن بهرامی، «بر باد رفته» با صدای شبنم مقدمی، «روانی» با صدای حبیب رضایی، «در بارانداز» با صدای الهام کردا، «دزیره» با صدای هنگامه قاضیانی، «ربه‌کا» با صدای ترانه علیدوستی، «دوازده مرد خشمگین» با صدای مهدی پاکدل، «همشهری کین» با صدای پریوش نظریه، «محمد رسول الله (ص)» با صدای امین تارخ، «اشک‌ها و لبخندها» با صدای مهتاب کرامتی، «پرندگان» با صدای پانته‌آ پناهی‌ها، «سیندرلا» با صدای ویشکا آسایش، «آخرین قطار گان هیل» با صدای بهروز شعیبی، «داشتن و نداشتن» با صدای افشین هاشمی، «جادوگر شهر اُز» با صدای شقایق دهقان، «پرواز بر فراز آشیانه فاخته» با صدای پارسا پیروزفر، «ماجرای نیمروز» با صدای سجاد افشاریان، «فارست گامپ» با صدای محمد بحرانی، «کریمر علیه کریمر» با صدای باران کوثری، «آمادئوس» با صدای رضا یزدانی، «درخشش» با صدای رضا بهبودی، «خوشه‌های خشم» با صدای علی دهکردی، «این گروه خشن» با صدای جهانگیر کوثری، «ماهی بزرگ» با صدای ستاره پسیانی، «شکارچی گوزن» با صدای پانته‌آ بهرام و «محله چینی‌ها» با صدای علی سرابی را منتشر کرده است.

نوشته انتشار نسخه ویژه نابینایان «سکوت بره‌ها» با صدای بهروز رضوی اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

بهروز رضوی یکی از پیشکسوتان عرصه دوبله و گویندگی است که در کنار صدای جادویی خود در فیلم‌ها و سریال‌های بسیاری نیز به ایفای نقش پرداخته است.

همچنین سپند و کمند امیرسلیمانی از بازیگران خوب کشورمان دو مهمان دیگر این برنامه هستند که جمعه ۲۱ آذر در استودیوی «دست در دست» روبروی سلمان فرخنده مجری این برنامه نشسته و درباره همدلی، مهربانی و همراهی مردم در شرایط فعلی گپ و گفتی شنیدنی و معاشرتی پاییزی را برای بینندگان این برنامه رقم خواهند زد.

گفتنی است برنامه «دست در دست» یک قرار پاییزی شبانگاهی است که با تهیه موشن‌هایی از شخصیت‌های تاثیرگذار و کسانی که در کار خیر پیش قدم بوده‌اند، برگزاری پویشی مردمی با محوریت ارسال داستان‌هایی با موضوع کرونا به صورت نوشته، فیلم، صدا و اهدای جوایز به آثار برگزیده همچنین گفتگوهایی صمیمی و شنیدنی با هنرمندان، ورزشکاران و جهادگران عرصه نیکوکاری، به پررنگ تر کردن همدلی و خیرخواهی در این دوران می‌پردازد.

سیدمحمود انوشه، گلاره عباسی، لاله اسکندری، سوگل طهماسبی، کاوه خداشناس، داود نماینده، نصرالله مدقالچی، رضا فیاضی، شوکت حجت، علیرام نورایی، حامد عسگری و …. از جمله مهمانان این برنامه بوده‌اند.

«دست در دست» کاریست از گروه معارف شبکه دو و مرکز رسانه سازمان تبلیغات اسلامی به تهیه‌کنندگی هادی خدادی و کارگردانی مهدی زنگنه که پنجشنبه، جمعه، شنبه و یکشنبه بعد از گفتگوی ویژه خبری حوالی ساعت ۲۳:۳۰ روانه آنتن می‌شود.

نوشته بهروز رضوی، سپند و کمند امیرسلیمانی به «دست در دست» می‌روند اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

گوینده‌ برنامه‌ «کتاب شب» که از ۲۵ سال پیش تا امروز به صورت مداوم از رادیو پخش می‌شود از اهمیت کتاب‌های صوتی در افزایش میزان مطالعه سخن خواهد گفت.

این نویسنده و ترانه‌سرا همچنین درباره‌ی ادبیات کلاسیک ایران خواهد گفت.

در بخش دوم برنامه‌ «کتاب‌باز» حسین فروتن، درباره‌ مفهوم فلسفه‌ علم خواهد گفت. او همچنین قرار است به عنوان کارشناس حوزه‌ی علم و دانش به صورت ثابت هر هفته در برنامه «کتاب‌باز» حضور داشته باشد.

این برنامه‌ تلویزیونی به کارگردانی و تهیه‌کنندگی محمدرضا رضائیان، هر هفته از شنبه تا چهارشنبه ساعت ۱۹ در شبکه‌ نسیم پخش و روز بعد در ساعات ۱ ، ۸ و ۱۳ بازپخش می‌شود.

نوشته بهروز رضوی به برنامه تلویزیونی «کتاب‌باز» آمد اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

پروین بهمنی از جمله هنرمندان پیشکسوت موسیقی اقوام ایران است که چندی پیش مدرک درجه یک هنری خود معادل دکترا را دریافت کرد. او در سال های گذشته در روند انتشار کتاب‌هایی چون «داستان‌ها و حکایت‌ها و افسانه‌های اقوام ترک»، «ایران ترکلر»، «جغرافیای محیط عاشقی ترکان ایران» و چندین اثر تالیفی دیگر همکاری مستمری داشته است.

فصل دوم برنامه پرمخاطب هزار داستان همچون سری پیشین آن به تهیه‌کنندگی جواد فرحانی و کارگردانی محمدفواد صفاریان‌پور و با طراح و سوژه‌پردازی مریم نوابی‌نژاد در ماه محرم و صفر هر شب ساعت ۲۳ به مدت۶۰ دقیقه روی آنتن شبکه نسیم می‌رود و در ساعات ۳ بامداد، ۱۱ صبح، ۱۷ عصر بازپخش می‌شود.

محمدرضا شهیدی فرد در فصل دوم برنامه «هزار داستان» به عنوان مشاور پروژه گروه را همراهی می‌کند و تیتراژ این برنامه را سینا سرلک خوانده است.

سایر عوامل این برنامه عبارتند از: نویسنده: نرگس فتحی، مدیر تولید: رایموند رسولی، ناظر کیفی: حامد عبدوس، جانشین تولید: علی حصاری، دکور: فرزام انصار، تدوین: مجید عاشقی، پشتیبانی فنی: مهنوش فرهمند، طراح نور: حسین حاتمی، مدیر تصویربرداری: رضا نمازی، صدابردار: مسعود دادگری – سعید احمدی، دستیار کارگردان و برنامه‌ریز: رعنا رعنایی مهر، موسیقی تیتراژ: علیرضا افکاری، تنظیم، میکس، مسترینگ: سعید زمانی، چهره پرداز: مینا بادامی، هماهنگی میزبان‌ها: زهره پارسا، هماهنگی سوژه‌ها: محیا پارسا، هماهنگی مهمان‌ها: امیر مسعود توسلی نیا، مستند: آرش یزدانی – مهران فرد پور – علی اصغر حسنی روزبهانی – هانا حواری نسب، عکس: نازی خوش اخلاق، روابط عمومی: مریم قربانی نیا، فضای مجازی: نفیسه موسوی‌زاده.

نوشته «هزار داستان» با بهروز رضوی روی آنتن می‌رود/ پروین بهمنی و لالایی‌های ایرانی اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.