در ابتدای این نشست، غریب‌پور گفت: نقطه آغازین این جشنواره را مازیار رضاخانی می‌دانم که پیشنهاد شکل‌گیری این رویداد را ارائه داد. خدا را شاکرم که با هر تلخی و شیرینی به روز آخر جشنواره رسیدیم. این رویداد در کاهش افسردگی و ناامیدی عمل کرده و کارآفرینی می‌کند، پس طبیعی است که هزینه‌های کمر شکنی را متحمل شود و ما در این مسیر پر پیچ و خم گرفتار آدم‌های نااهل هم شدیم که می‌خواستند از نام‌های این جشنواره سواستفاده کند و درنتیجه ما را تا آستانه فروپاشی و شکست پیش بردند. اما خواست خدا و همت جمعی باعث مشارکت موسسه‌هایی شد که از ابتدا در برنامه ما نبودند.

غریب‌پور گفت: خیلی تلاش کردیم که بذر امیدی که کاشتیم، هدر نرود و امید جوانان نا‌امید نشود، شهرداری تهران، موسسه «هافمن» و وزارت ارشاد حضور پررنگی در شکل‌گیری این جشنواره داشتند و من خوشحالم که این افت و خیز باعث هم‌نشینی و شناخت بیشتر ما از یک‌دیگر شد.

دبیر بخش تئاتر گفت: بخش تئاتر یازده ژانر را در دل خود جای داد و خودش یک جشنواره کامل و تمام عیار بود. از نقالی زنان در دورافتاده‌ترین نقطه ایران بگیر تا تعزیه‌ها و نمایش‌های مدرن، در جشنواره حضور داشتند. مونولوگ، کمدی مکتب اصفهان، پانتومیم و پرفورمنس را هم به عنوان یک ژانر وارد بخش تئاتر کردیم.

او ادامه داد: ۸۰۰ اثر در بخش تئاتر شرکت کردند. ۳۵ درصد از شرکت کنندگان بخش تئاتر هم از بانوان هستند و این نکته‌ای حائز اهمیت است. می‌خواهم بگویم که رنگ‌آمیزی متنوعی در میان هنرمندان دیده می‌شد.

دبیر بخش تئاتر درباره نحوه اهدای جوایز گفت: لیلی عاج، به عنوان مدیر اجرایی و یکی از کسانی که تنگاتنگ با داوران در حال مذاکره و رایزنی بود یک بار به من گفت که بابت اخذ این سمت بسیار از شما ممنونم. من ریزه‌کاری‌هایی را در میان این هنرمندان دیدم که جا خوردم و حیرت کردم. مرضیه برومند، آتیلا پسیانی، فاطمه معتمد آریا و اصغر دشتی بسیار لطف داشتند که در همان لحظه اول پیشنهاد داوری را پذیرفتند و حقیقتا هر چهار بزرگوار در بسترسازی برای نسل آینده بینهایت آگاهانه عمل کردند.

غریب‌پور گفت: من بسیار کم داوری و قضاوت کردن را می‌پذیرم چون حس می‌کنم رسیدگی به امور مربوط به گروه خودم زمان داوری را از من سلب می‌کند و باید بگویم که انسان خوش‌بینی هستم، اما خط قرمزی دارم که وقتی تئاتری از آن خط قرمز رد شود و مخاطب را به هیچ بگیرد می‌گویم آن روز، روز سوگواری هنر است و با جریان عمومی تئاتر که نتواند با مخاطب ارتباط برقرار کند مخالف هستم.

او ادامه داد: تنها لویی شانزدهم است که به قدری احمق است که به تنهایی تئاتر را تماشا کند. حتی زمانی هم که آنلاین کار می‌کنیم، مخاطبی پشت صفحه نمایشگر نشسته و اگر هر اثر هنری به مخاطب فکر نکرده و در دام جشنواره پسندی قرار بگیرد، سقوط خواهد کرد.

غریب‌پور گفت: امروز کتاب «ابن بطوطه» را خریداری کردم و دیدم موت همه آرزوها در زمان ناصرالدین شاه بوده که وبا و بحران‌های دیگری شکل گرفت و باید بگویم که در طول دوران بشری این مرگ و میر به کرات اتفاق افتاده است. برای مثال در دوره شکسپیر هم دو سال همه تماشاخانه‌ها تعطیل بودند.

او گفت: ما نباید ناامید باشیم و امید داشتن مهم است ضمن این که ما به «کرونا» نیاز داشتیم تا به مثابه زنگ خطر به ما مواردی را یادآوری کند و گویی بشر باید «پایان شب سیه سفید است» را هر بار از سر نو تجربه کند و من مطمئنم بر مخاطبان هنر افزوده می‌شود چرا که دوران فراقی وجود داشت که بعد از آن هنر در تقویم فرهنگی خانواده‌ها جای خواهد گرفت. ضمن این که فکر می‌کنم به یک دوره خلوت گزینی و ارزیابی نیاز داشتیم.

غریب‌پور در پایان گفت: بدون واهمه و با خودخواهی نمره بیست را به شورای سیاست‌گذاری، هیئت موسس و داوران می‌دهم که در این دوره حساس از اقصی نقاط دنیا با ما همکاری کردند. ما به خوبی همدیگر را تحمل کرده و همه مسائل را در درون خود حل کردیم. اما در مسائلی چون هزینه کردن برای آثار با کیفیت‌های بالاتر نتوانستیم نمره خوبی به خودمان بدهیم اما در جمع و جذب مخاطب بسیار موفق بودیم و ۲۸۰۰ اثر را جمع کردیم و ۶۸۰۰۰ هزار بازدیدکننده از سایت داشتیم.

از روابط عمومی، ستاد خبری و تیم پوشش تصویری بسیار ممنون هستم که به صورت خستگی‌ناپذیر فعالیت کردند و برای اولین بار بولتن چند رسانه‌ای داشتیم که برای من بسیار لذت‌بخش بود. این تیم قدر و خلاق و بسیار امروزی در کنار من قرار گرفتند و بسیار از این بابت خوشحال هستم. همچنین باید درباره مجموعه پردیس تئاتر و موسیقی باغ کتاب، باید بگویم مکان برگزاری جشنواره هم به ما این حس را می‌دهد که در خانه خودمان هستیم و این بسیار دلنشین است…

غریب‌پور در پایان ابراز امیدواری کرد که برپایی جشنواره «هنر زنده است» پردوام باشد.

نوشته نشست بهروز غریب‌پور در دهمین روز جشنواره «هنر زنده است» برگزار شد اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

مازیار رضاخانی پیش‌ازاین متولی، طراح و دبیر نه دوره جشنواره فیلم «پروین اعتصامی» بوده است و بیش از دو دهه است به‌عنوان فیلم‌ساز و منتقد در سینما فعالیت دارد. او سابقه مدیریت پردیس‌های سینمایی «ملت»، «رازی» و «تماشا» را دارد و پنج دوره دبیر جشنواره فیلم «محله» و دبیر جشنواره «جوان ایرانی» بوده است.

سیروس سلیمی عضو رسمی انجمن طراحان گرافیک و انجمن خوش‌نویسان ایران است. او به‌عنوان طراح گرافیک، تصویرساز، کارتونیست و مدیر هنری با بسیاری از نشریات کشور فعالیت داشته و طراحی گرافیک، پوستر، عنوان‌بندی، نقاشی و خوش‌نویسی چندین فیلم سینمایی و سریال تلویزیونی را بر عهده داشته است. او تاکنون بیش از پنجاه نمایشگاه انفرادی  و گروهی داشته و بارها در جشنواره‌های مختلف هنری موردتقدیر قرارگرفته است.

سمیرامیس محمدی روزنامه‌نگار بیش از یک دهه در رسانه‌های رسمی مختلف فعالیت داشته، همچنین پیش‌ازاین مدیر روابط عمومی «سمپوزیوم بین‌المللی مجسمه‌سازی پدیده» بوده است و تجربه مدیریت روابط عمومی چندین جشنواره، مرکز و پروژه  در سینما، تلویزیون، موسیقی، تجسمی و تئاتر را دارد.

یادآور می‌شویم؛ کمال تبریزی، بهروز غریب‌پور، فردین خلعتبری و محمود کلاری به ترتیب به‌عنوان دبیر بخش فیلم، تئاتر، موسیقی و دیجیتال آرت جشنواره «هنر زنده است» معرفی شدند.

نخستین دوره جشنواره «هنر زنده است» به شکل رقابتی در شبکه‌های اینترنتی با حمایت مادی بخش خصوصی و حمایت معنوی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی از ۳۰ بهمن‌ماه لغایت ۱۰ اسفندماه سال جاری برگزار می‌شود.

نوشته مدیران جشنواره «هنر زنده است» معرفی شدند اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

همچنین موسسه فرهنگی هنری «مربع یازده» به مدیرعاملی فراز بابایی برگزارکننده این جشنواره هنری است.

جشنواره «هنر زنده است» با ایجاد بستری مناسب برای رشد و بالندگی هنرمندان جوان وعلاقه‌مند  در شرایط امروز جامعه هنری که پاندومی ویروس کرونا محدودیت‌های فراوانی را ایجاد کرده و از طرفی باوجود گستردگی فضای اینترنت در جامعه جهانی و دسترسی سهل و فراگیر عموم مردم به این رسانه، سعی بر آن دارد تا غبار دلسردی و افسردگی ناشی از این تعطیلی فراگیر را از چهره هنرمندان جوان پاک کند. این جشنواره جامع هنری امکانی را فراهم می‌کند تا هنرمندان علاقه‌مند سراسر ایران در عرصه‌های مختلف هنری چون؛ نمایشگران، خوانندگان، نوازندگان، فیلم‌سازان و …. بتوانند با استفاده از ابزار نوظهور در آن شرکت کرده، به رقابت پرداخته و معرفی شوند.

یادآور می‌شویم؛ هیئت مؤسس این جشنواره متشکل از بهروزغریب‌پور، محمدمهدی عسگرپور و مازیار رضاخانی است.

بنا بر انتخاب هیئت مؤسس، اعضای شورای سیاست‌گذاری این جشنواره را بهروز غریب پور، کمال تبریزی، محمدمهدی عسگر پور، رضا کیانیان، سیف‌الله صمدیان، فردین خلعتبری، کیانوش غریب‌پور، سید جمال هادیان و مازیار رضاخانی تشکیل می‌دهند.

نخستین دوره جشنواره «هنر زنده است» به شکل رقابتی در شبکه‌های اینترنتی با حمایت مادی بخش خصوصی و حمایت معنوی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی از ۳۰ بهمن‌ماه لغایت ۱۰ اسفندماه سال جاری برگزار می‌شود.

نوشته تبریزی، غریب‌پور، خلعتبری و کلاری دبیر جشنواره «هنر زنده است» شدند اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

بهروز غریب پور که در کنار امیر نادری فیلمنامه «دونده» را نوشته است درباره اقدام جشنواره جهانی فیلم فجر برای بازسازی بخشی از تاریخ سینمای ایران گفت: اینکه جشنواره جهانی فیلم فجر فیلم «دونده» را انتخاب کرده که در بخش «نمایش فیلم های کلاسیک مرمت شده» روی پرده بیاورد می تواند موجب شود نگاهی تازه در جوانان و علاقه‌مندان به فیلمسازی شکل بگیرد زیرا سینمایی با نگاه متفاوت را به آنها نشان می دهد.

وی افزود: این فیلم روی هر نسلی از مخاطبان و فیلمسازان اثرگذار خواهد بود زیرا در کنار نقاط قوت تکنیکی، مضمون آن به تلاش و ریاضت برای رسیدن به هدف می پردازد که این مضمون همیشگی است. در این روزگار هم باید لزوم تلاش در راه رسیدن به اهداف را برای نسل امروز به نمایش درآورد و آنها را در جهت رسیدن به اهدافی که در زندگی دارند ترغیب کرد.

این نویسنده و کارگردان تئاتر درباره امکان بازسازی و مرمت آثار سینمایی به عنوان یک مزیت گفت: یکی از مسایلی که در هنر تئاتر وجود دارد این موضوع است که تئاتر هر شب به دنیا می آید و هر شب از دنیا می رود و نمی توان درباره تئاترهایی که در گذشته روی صحنه رفته به درستی قضاوت کرد، اما سینما برخلاف تئاتر امکان مرور آثار گذشته را به ما می دهد.

وی افزود: خیلی از کارگردان های تئاتر هستند که نمی دانیم اسم و رسمی که پیدا کرده اند قابل دفاع است و آیا آنها به واقع کارگردان های بزرگی بوده اند یا نه، اما یکی از محسنات سینما این است که شما می توانید فیلمی که ۱۰۰ سال قبل تولید شده امروز روی پرده سینما ببینید و ارزیابی کنید.

کارگردان اپرای «عاشورا» اظهار کرد: وقتی کسی می گوید ژرژ ملی‌یس بنیانگذار خیلی از پدیده های سینمای جهان است، امروز می توان به سهولت به فیلم های او را نگاه و قضاوت کرد که واقعا او فیلمساز اثرگذاری بوده است یا خیر. فیلمسازانی مثل گریفیث یا آیزنشتاین را می توان از فیلم هایشان داوری کرد و فهمید القابی که در سینما به آنها داده شده چقدر به واقعیت نزدیک است.

یکی از فیلمنامه نویسان «دونده» ادامه داد: امیر نادری جزئی از تاریخ سینمای ایران است و من برای آن دوران از سینمای کشور  ارزش زیادی قائلم. خوشحالم که فیلم هایی از دوران خوب سینمای ایران در حال معرفی و اکران در جشنواره جهانی فیلم فجر است تا مخاطبان با نگاه و نوع سینمای فاخر ما آشنا شوند. فیلم های آن دوران از سطح بسیار بالایی برخوردار بود و امروز که این زمینه برای جوانان فراهم شده تا این فیلم ها را به صورت مرمت شده و با کیفیت بالا ببینند، باید از این فرصت استفاده کنند. امیدوارم اکران این فیلم ها و از جمله «دونده» به نگارش فیلمنامه های خوب و ارتقای نگرش فیلمسازان جوان کمک کند.

غریب پور در پایان اظهار کرد: اگر امیر نادری و فیلم های آن دوران حذف شود بخشی از تاریخ ما حذف شده است. ما باید قدردان کارگردانان و فعالان سینمایی باشیم که بعد از انقلاب موج نویی را در سینمای ما ایجاد کردند.

آدرس سایت رسمی جشنواره Fajriff.com و پست الکترونیکی جشنواره Info@Fajriff.com است.

سی‌و‌هفتمین دوره جشنواره جهانی فیلم فجر از ۱۸ تا ۲۶ آوریل ۲۰۱۹ (۲۹ فروردین تا ۶ اردیبهشت ۱۳۹۸) به دبیری رضا میرکریمی در تهران برگزار می‌شود.

نوشته بهروز غریب‌پور از اهمیت بازسازی «دونده» و فیلم‌های مهم سینما می‌گوید اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

وی افزود: وقتی بایرام اردک لی وارد مدرسه می شود، دانش آموزانی که انتظار می رود در مدرسه آداب اجتماعی را بیاموزند، او را به خاطر اسم نامتعارفش مسخره می کنند. مدیر و ناظم مدرسه نیز به جای این که آن ها را از این کار منع کنند، به ماجرا دامن می زنند.

غریب پور همچنین خاطر نشان کرد: مساله این فیلم به جامعه ای ضعیف کش تعمیم داده می شود. هم برای کودکان توصیه های عمیق دارد و هم به جامعه هشدارهای جدی می دهد. کسانی که لکنت زبان دارند یا از معلولیتی رنج می برند ممکن است خواسته یا ناخواسته در کودکی و دوران تحصیل مورد تحقیر و تمسخر قرار گرفته باشند و «اردک لی» به این ماجرا اشاره می کند.

وی با اشاره به مهم ترین مساله سینمای کودک و نوجوان عنوان کرد: به نظرم مشکل اصلی نگاه تحقیر آمیزی است که ما به کودک داریم. برای مثال وقتی می خواهیم رفتاری زشت یا ناشیانه ای را تعریف کنیم، آن را کودکانه می خوانیم. در حالیکه از نظر روانشناسی، کودکان را فیلسوفانی کم تجربه می دانند و آن ها دارای نگاه و زبانی ویژه هستند. وقتی کتاب و فیلم کودک جدی گرفته نمی شود، مولفان آن ها نیز بی انگیزه خواهند شد.

این کارگردان تئاتر و سینما با اشاره به این که در سینما سرمایه حرف اول و آخر را می زند، خاطر نشان کرد: اگر امکان آزمون و خطا در سینمای کودک ایجاد و فضایی برای رشد سینما فراهم شود، تعداد زیادی از سینماگران مطرح و خوبی که در سینمای بزرگسال و سایر ژانرها فعالیت دارند، مایل به ساخت فیلم کودک می‌شوند. در دورانی از فعالیت کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان که من در آنجا حضور داشتم، هیچ ابایی از هزینه کردن برای کودکان وجود نداشت اما امروزه کانون به عنوان یکی از متولیان سینمای کودک اعتنای زیادی به این امر ندارد. به نظرم زنجیره ای از عوامل مختلف از خانواده گرفته تا مدرسه و نهادهای مسئول سینمایی در وضعیت نه چندان مطلوب کنونی سینمای کودک سهم دارند.

وی درباره نتایج جشنواره بین المللی فیلم های کودکان و نوجوانان ادامه داد: این جشنواره چراغ سینمای کودک و نوجوان را روشن نگه داشته است. اما برای سینمای کودک باید دوید. زمانی که فیلمنامه «دونده» را نوشتم و این فیلم موفق شد، فکر می کردم بعد از این مورد توجه هستم و به من پیشنهاد فیلمسازی می شود اما از آن زمان تاکنون برای سینما و تئاتر کودک خودم دویده ام.

نوشته «اردک لی» فیلمی با توصیه‌های عمیق به کودکان و هشدارهای اجتماعی است اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

وی افزود: در ادامه فیلمنامه های متعددی درباره کودک و نوجوان نوشتم که یکی از آن ها فیلمنامه «اردک‌لی» بود که کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان حاضر نشد بر آن سرمایه گذاری کند و بالاخره بعد از بیست و پنج سال انتظار سال گذشته آن را ساختم.

غریب‌پور خاطر نشان کرد: همین طور «کارآگاه ۲» و «تنبل قهرمان» را هم ساختم که دومی فقط تقدیر شد، زیرا برای کودکان ساخته شده بود، نه منتقدان. یک منتقد آن را با فیلم «حسن کچل» زنده یاد علی حاتمی مقایسه کرد و نتیجه گرفته بود که من نتوانسته ام فیلمی مانند او بسازم. در حالی که اگر دقت کرده بود، می فهمید که مخاطب «حسن کچل» مطلقا کودکان نیستند. با این وجود فیلمنامه «تنبل قهرمان» در سال ۲۰۰۰ جزو برترین آثار مکتوب کودک و نوجوان شناخته شد.

وی در پاسخ به این که علت رکود نسبی سینمای کودک و نوجوان بعد از دوران طلایی دهه های ۶۰ و ۷۰ را در چه عواملی ارزیابی می کند، عنوان کرد: متولی جشنواره بین المللی فیلم های کودکان و نوجوانان در ابتدا کانون بود، اما بعد از انقلاب بنیاد سینمایی فارابی عهده دار برگزاری این جشنواره شد.

نوشته بهروز غریب‌پور: بعد از «دونده» مسیر دیگری از سینمای کودک و نوجوان را تجربه کردم اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

برج میلاد به عنوان کاخ سی و چهارمین جشنواره فیلم فجر از ۱۲ تا ۲۲ بهمن ماه میزبان اهالی رسانه و عوامل تولید آثار سینمایی خواهد بود.

بهروز غریب پور متولد ۱۳۲۹ سنندج، فارغ التحصیل کارگردانی از دانشکده هنرهای زیبای دانشگاه تهران و کارگردانی تئاتر از ایتالیا است. وی فعالیت سینمایی خود را سال ۱۳۶۰ با کارگردانی فیلم کوتاه تجربه کرد.

غریب پور کارگردانی و نویسندگی دو فیلم سینمایی «کارگاه ۲» و «تنبل قهرمان» را برعهده داشته است. علاوه بر این وی نویسنده فیلم «دونده» امیر نادری و تهیه کننده فیلم«تنبل قهرمان» بوده است.

وی پیشتر به عنوان مشاور فرهنگی شهردار تهران ، بنیان گذار و مدیر فرهنگسرای بهمن ،عضو شورای برنامه‌ریزی ستاد شهر سالم ، مدیر کانون نمایشهای عروسکی مرکز هنرهای نمایشی ، بنیانگذار و مدیر خانه هنرمندان ایران، رئیس مرکز آموزش تئاتر و تئاتر عروسکی کانون پرورش فکری کودکان نوجوانان در شهرهای مختلف ایران ،عضو مرکز بین‌المللی تئاتر عروسکی یونیما از ۲۰۰۰، رئیس شورای تشکیلات عروسکی WAP پراگ از ۲۰۰۶ فعالیت کرده است.

نوشته بهروز غریب‌پور مدیر کاخ جشنواره فیلم فجر ۳۴ شد اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.