«ترک عمیق» به نویسندگی و کارگردانی آرمان زرین‌کوب و تهیه‌کنندگی محسن چگینی داستان پیرمردی به نام محمود است که بعد از ترخیص از بیمارستان روانی و بازگشت به خانه رازهایی از زندگی‌اش با حضور مهمانی ناخوانده برملا می‌شود.

رضا بابک، بابک انصاری و گلچهره سجادیه بازیگران این اثر سینمایی سایکودرام هستند که پیش از این موفق به کسب چهار عنوان نامزدی در چهل و سومین جشنواره فیلم فجر شده و افتخاراتی از جمله بهترین کارگردانی و بهترین فیلمنامه‌ بخش ویژه جشنواره فیلم‌ آسیایی بارسلون را کسب کرده بود.

«ترک عمیق» از امروز در سینماهای سراسر کشور اکران شده است.

دیگر عوامل این اثر سینمایی نیز عبارتند از: مدیر فیلمبرداری: محمد آلادپوش، مجری طرح: حامد خاکدامن، تدوین: مهدی حسینی وند، موسیقی: پیمان یزدانیان، مدیر صدابرداری: مازیار شیخ محبوبی، طراح صحنه و لباس: مجید لیلاجی، طراح صدا: حسین ابوالصدق، طراح چهره‌پردازی: شهرام خلج، مدیر روابط عمومی: رکسانا قهقرایی، محصول لوح زرین هنر، پخش: موسسه نسیم صبا.

نوشته تیزر فیلم سینمایی «ترک عمیق» منتشر شد اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

«ترک عمیق» که در ژانر سایکودرام ساخته شده است، با بازی تحسین‌شده رضا بابک، گلچهره سجادیه و بابک انصاری در چهل و سومین جشنواره فیلم فجر نیز حضور داشت و مورد توجه منتقدان و سینماگران قرار گرفت.

این فیلم همچنین موفق به کسب چهار عنوان نامزدی در رشته‌های بهترین فیلم اول، بهترین کارگردانی، بهترین موسیقی و بهترین فیلمبرداری شد و پیش از این نیز با حضور در جشنواره‌های بین‌المللی موفق به کسب جوایز و افتخاراتی از جمله بهترین کارگردانی و بهترین فیلمنامه‌ بخش ویژه جشنواره فیلم‌ آسیایی بارسلون شده بود.

«ترک عمیق» داستان پیرمردی به نام محمود را روایت می‌کند که به تازگی از بیمارستان روانی مرخص شده است. زمان زیادی از ورود او به خانه نمی‌گذرد که مهمان ناخوانده‌ای به جمع‌ او و همسرش اضافه و رازهایی تاریک برملا می‌شود.

عوامل این اثر سینمایی عبارتند از: مدیر فیلمبرداری: محمد آلادپوش، مجری طرح: حامد خاکدامن، تدوین: مهدی حسینی وند، موسیقی: پیمان یزدانیان، مدیر صدابرداری: مازیار شیخ محبوبی، طراح صحنه و لباس: مجید لیلاجی، طراح صدا: حسین ابوالصدق، طراح چهره‌پردازی: شهرام خلج، مدیر روابط عمومی: رکسانا قهقرایی، محصول لوح زرین هنر، شرکت پخش: موسسه نسیم صبا.

نوشته آغاز اکران فیلم سینمایی «ترک عمیق» از ۲۵ تیرماه اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

ترک عمیق

سینمایی «ترک عمیق» به کارگردانی آرمان زرین‌کوب، دست روی موضوعی خانوادگی- اجتماعی، خاص و البته مهم گذاشته است؛ در نشست خبری، تاکید کارگردان بر برجسته‌کردن و بازنمایی «تنهایی»بود و تا میانه‌های قصه، بازی درخشان، روان و باورپذیر رضا بابک نیز همین موضوع را بازنمایی می‌کرد، اما اصل قصه و ماجرا که به دلیل پرداخت ضعیف سیر داستان فیلم، در پایان‌بندی و دیالوگ افشا شد؛ همان مفاهیم کلیدی «قمار»، «الکل» و «تجاوز» را دربرداشت.

از نقاط قوت فیلم، موسیقی، قاب‌بندی‌های درست، نماهای بسته و بازی‌های قدرتمند آن است. در قاب سینمایی همه چیز سرجای خودش قرار دارد و بزرگترین مسئله‌ای که به چشم می‌خورد، فیلم‌نامه است. فضای فیلم کدر و مملو از ناامیدی ممتد(و همچنین مطلق)است؛ مشابه سینمایی‌هایی که تولید و اکران شده و قبل‌تر به این مسئله به طور توصیفی پرداخته‌اند. همین باعث شده که قصه، با طرح صرف مسئله، تلاشی برای حل آن نداشته باشد. در همین نگاه توصیفی، فیلم‌ساز تلاش داشته از آغاز قصه، مهندسی اطلاعات داشته باشد و با نکات ریزی مخاطب را به مفهومی که می‌خواهد برساند، اما در این امر موفق عمل نکرده است. نخ تسبیح کنش‌های ریز و درشت شخصیت اصلی را، در پایان قصه و به وسیله دیالوگ‌های مستقیم می‌بینیم و این یعنی پرداخت نمایشی فیلم در همین رویکرد توصیفی هم قدرتمند نبوده است.

تصویر خانواده در فیلم ناامیدکننده است، روابط زوج سالخورده درهم‌ریخته و هرگونه تلاش بیرونی و درونی برای حل این درهم‌ریختگی بی‌نتیجه است. در سینمایی ترک عمیق، با خانواده‌ای سست، منزجرکننده و روبه‌افول مواجهیم؛ درکنار دیدن دیوارهای کدر بازسازی‌نشده و کهنه و وسایل قدیمی، با نظم و تمیزی در خانه مواجهیم که اولی نشان از حضور بدون خطای زن و دومی نشان از غیبت مرد یا حضور بدون کارکرد او در خانه و خانواده است. دیالوگ کلیدی «ما خیلی وقته با هم تنهاییم» یک خانواده «تمام‌شده» و بدون کارکرد را بازنمایی می‌کند و پایان‌بندی هم تیری بر بازنمایی همین ناامیدی مستمر است. این در حالیست که خانواده نهاد هسته‌ای، اثرگذار و پرکارکرد جامعه است و مسائل اجتماعی-فردی خانوادگی پیش از اینکه بروز و ظهور بیرونی داشته باشد، در خود خانواده حل شده و مسیری روبه‌رشد برای اعضا ایجاد می‌کند.

افسانه سپهر

انیمیشن سینمایی «افسانه سپهر» با رویکرد قهرمان و موضوع مقابله با بدی به کارگردانی عماد رحمانی و تهیه‌کنندگی مهدی جعفری جوزانی است. ایده اولیه انیمیشن ترکیبی از قصه‌ها و کاراکترهای انیمیشن‌های خارجی است و قهرمان قصه باز هم یک کودک و پسر است. شخصیت کودک بازهم به اشتباه در موقعیت مسئولیت و تکلیف‌پذیری، آن هم مسئولیت‌های بزرگی مانند نجات پدر، مادر، شهر و مردم از ظلم و بدی قرار گرفته و سرجای خودش نیست؛ اگرچه در این مسیر راهنما و راهبر دارد؛ اما کنش و رفتار نهایی در هر بحران، از سوی اوست و در این میان بزرگترها، ناتوان، منفعل و اسیرشده بازنمایی شده‌اند. شخصیت اصلی باز هم یک پسربچه است؛ یک پسربچه که کمتر شبیه ایرانی‌هاست و حتی طراحی تصویری بحران‌ها و مسائلش (شخصیت دیوها، آلاسکا و غیره) هم شکل و شمایل غیرایرانی دارد. این مسئله باعث می‌شود ضرورت وجود فضای فانتزی و جهان داستان خلاقانه انیمیشن به حاشیه رفته و تمرکز بر فرم باشد.

نکته قابل‌توجه در این انیمیشن، برجسته‌سازی موضوع «عشق» و «محبت» در خانواده با کارکرد حل مسائل است. آنچه که در نهایت نجات‌دهنده است، خانواده و محبت است. هرچند پرداخت این مضمون در این انیمیشن بیش از اینکه متناسب‌سازی با مخاطب کودک شود، مخاطبان بزرگسال را خطاب قرار داده است.

آنتیک

سینمایی «آنتیک» به کارگردانی هادی نائیجی است که نمی‌توانم به طور مشخص موضوع آن را بیان کنم؛ کساد عتیقه‌فروشی پس از انقلاب؟ دزدی از امام‌زاده؟ خرافات مردم؟ قرار دادن دین و قانون مقابل هم؟ یا فیلمی که در تبلیغات، کمدی معرفی شد و جمعیتی در صف و منتظر بود که به تماشای آن بنشیند و در نهایت جز ارائه چند طنز موقعیت و طنز جنسی، جای دیگری نتوانست مخاطب را بخنداند؟

فکر می‌کنم نیاز است سینمای ایران دست از سر ژانر کمدی برداشته و مثلاً از ژانر پژمان جمشیدی رونمایی کند که مخاطب بداند احتمالاً نه با فیلم کمدی، نه با فیلم خوش روایت، نه با فیلمی با قصه‌ای مستحکم مواجه نخواهد شد؛ بلکه فیلمی در ژانر خاص پژمان جمشیدی را به تماشا خواهد نشست.

آنچه که سینمای کمدی ایران را به خود مبتلا کرده است؛ کمدی دیالوگ است و نه کمدی موقعیت. سینمایی آنتیک نیز از این قاعده بیمارگونه مستثنا نیست؛ این مسئله زمانی بیشتر توی ذوق می‌زند که صدابرداری ضعیف است و نیمی از دیالوگ‌ها قابل فهم نیست و اینجاست که مخاطب امکان ارتباط با فیلم، بازی‌ها و قصه را ندارد و پیام فیلم را آشفته و سردرگم می‌بیند.

نکته قابل‌توجه در سینمایی آنتیک، تصویر متفاوت زنان در خانواده بود. در این کمدی زنان دهه شصت، ساده‌لوح، سطحی وبدون کارکرد نیستند؛ بلکه فهمیده، باهوش و «همراه» هستند و آنچه که باعث تغییر و تحول شخصیت اصلی قصه می‌شود، کنشگری مثبت، آرام، مدیریت‌شده و پرورش‌دهنده زنی است که به او علاقه دارد.

نوشته از ناکامی‌های «ترک عمیق» تا بلاتکلیفی بیمارگونه «آنتیک» اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

آرمان زرین‌کوب در ابتدای نشست گفت: طرح و فیلمنامه حدود دو سال زمان برد تا تکمیل شود. ایده‌ای بود که به دغدغه درون خود من در سینمای اجتماعی و سایکودرام برمی‌گردد. تلاش کردم چیزهایی که برای من مهم است را با دقت پیش ببرم و به کاشت‌های دوران جوانی تاکید کنم.

وی ادامه داد: قصد انتقاد از روند درمانی اختلالات را نداشتم. برای فروش فیلم فقط باید به کمدی فکر کرد. من در وهله اول جذب مخاطب فارغ از ژانر و مضمون مهم است و معتقدم این فیلم می‌تواند مخاطب را جذب کند. بازخوردهایی که از جشنواره بگیریم در ادامه مسیر تاثیرگذار خواهد بود.

رضا بابک مطرح کرد: آقای زرین کوب از بیرون بسیار مراقب بودند تا شخصیت به خوبی شکل بگیرد. من هم کم کم درکی از این شخصیت پیدا کرده و سعی کردم به آن نزدیک شوم. همه این ابعاد در جان و روان آدم‌هاست و باید بازیگر با تکنیک‌ها و عوامل و نور و فضاسازی و… به این مهم دست پیدا کند. این شخصیت محبوب من نبود ولی من دوست دارم در ژانرها و کاراکترهای مختلف تجربه کسب کنم.

وی ادامه داد: یک فیلمنامه خیلی عجیب و چند بعدی به دست من رسیده است که یک زن و شوهر در فضایی خاص زندگی می‌کنند. دعا کنید امکانات مهیا شود و فیلم ساخته شود. دوست دارم در ژانرهای مختلف و طنز کار کنم.

بابک انصاری دیگر بازیگر این فیلم بیان کرد: چند اتفاق خیلی جالب برای من افتاد و به طور کلی این جنس از روایت‌ها را دوست دارم. در فضایی که گویا سینمای تک بعدی تزریق و تحمیل می‌کنیم، وجود چنین اثری قابل توجه است. جنس این داستان و روایت خیلی جذاب بود. آقای زرین کوب بدون بستن دست و پای بازیگر به خوبی هدف غایی خود را پیش می‌برند.

مجید لیلاجی طراح صحنه و لباس توضیح داد: چیزی که در اتمسفر بود تلاش کردم مخاطب را اذیت کنم و تمام اکسسوری ها که استفاده شد، لازم بود تا در صحنه حضور داشته باشند. همانطور که درام روی اعصاب مخاطب بود، طراحی صحنه و لباس هم باشد.

حسینی‌وند تدوینگر این اثر توضیح داد: قبلا در مقام تهیه‌کننده با آقای زرین کوب کار کرده بودم ولی در این کار از کارگردانی آقای زرین کوب، از فیلمبرداری آقای آلاپوش و از بازی درخشان آقای بابک بسیار لذت بردم. ولی در تدوین این فیلم، یکی از نگرانی های اصلی من ریتم فیلم بود. ریتم درونی فیلم‌ها کند و خسته‌کننده نیست. ریتم باید مناسب کار باشد.

زرین کوب بیان کرد: محدودیت‌هایی داشتیم که اگر می‌توانستیم از آن عبور کنیم قطعا ابهام‌هایی در قصه پیش نمی‌آمد. نوع فیلم به گونه‌ای مشارکتی‌ست و با همراهی مخاطب پیش می‌رود. فیلم درباره تنهایی آدم‌هاست. تنهایی قابل جبران نیست و این چیزی است که در این فیلم و کارهای آتی روی آن تاکید خواهم کرد. فیلم به اندازه است و امیدوارم که به اکران هم برسد.

محسن چگینی در پایان گفت: ۲۰ سال پیش چنین فیلمی ساختم که توقیف شد. به تمام فیلم‌های کمدی و این فیلم افتخار می‌کنم. «ترک عمیق» قصه همدردی است.

نوشته «ترک عمیق» درباره تنهایی آدم‌هاست اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.