دیبا زاهدی، پژمان بازغی، لاله اسکندری، مهران رجبی، هومن برق‌نورد و کوروش سلیمانی بازیگران این فیلم سینمایی هستند.

فیلمنامه «تیغ و ترمه» توسط کیومرث پوراحمد براساس اقتباسی از رمان «کی از این چرخ فلک پیاده می‌شوم» نوشته گلرنگ رنجبر نوشته شده است.

فیلم سینمایی «تیغ و ترمه» سال گذشته برای اکران عمومی آماده شده بود که چند روز مانده به اکران، تهیه‌کننده و کارگردانش در اعتراض به شرایط ناعادلانه حاکم بر چرخه اکران عمومی فیلم‌ها از نمایش آن انصراف دادند.

نوشته اکران «تیغ و ترمه» از پنجم خردادماه در سینمای آنلاین + تیزر اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

این فیلم سینمایی قرار است آذر ماه سال جاری از سوی دفتر پخش نمایش گستران در سینماهای کشور اکران شود.

دیبا زاهدی، پژمان بازغی، لاله اسکندری، مهران رجبی، هومن برق‌نورد و کوروش سلیمانی بازیگران این فیلم سینمایی هستند.

فیلمنامه «تیغ و ترمه» توسط کیومرث پوراحمد براساس اقتباسی از رمان «کی از این چرخ فلک پیاده می‌شوم» نوشته گلرنگ رنجبر نوشته شده است.

نوشته پوستر فیلم سینمایی «تیغ و ترمه» رونمایی شد اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

کیومرث پور احمد پیش از تیغ و ترمه نیز تجربه ساخت فیلم در حوزه اقتباس ادبی را دارد که اتفاقا تجربه موفقی هم از کار درآمده است. اما تیغ و ترمه چه در محتوا و چه در ساختار متاسفانه اقتباس موفقی نبوده است. شاید یکی از دلایل آن را می بایست در متن اصلی یعنی رمان گلرنگ رنجبر جستجو کنیم. قصه کنکاش های ذهنی دک دختر جوان هنرمند که گذشته خانوادگی مبهمی داشته و او در آستانه اتخاذ حساس ترین تصمیمات زندگیش قرار دارد. این موضوع به خودی خود می تواند بسیار جذاب باشد زیرا جامعه کنونی که یک جامعه جوان است با موضوعات مبتلا به اینچنینی مواجه است و ذهن عصیانگر، پرسشگر و جستجو گر نسل جوان در عصر کنونی دچار تلاطمات فراوانی است که می بایست مورد بررسی و کنکاش جامعه شناسانه قرار بگیرد. از این منظر موضوع ترمه قابل تعمیم به بسیاری از جوانان حال حاضر عصر ما محسوب می شود اما مشکل در داستان انجایی بروز پیدا می کند که نویسنده نتوانسته داستانش را قوام درستی ببخشد و این کنکاش ها در خدمت داستان برای رفع و گشوده شدن گره های گوناگون و در یک کلام برای ابهام زدایی واقع شود.به نظر می رسد تنهایی جوان و جوانانی امثال ترمه در در جامعه حال حاضر اگر در قصه مورد تاکید بیشتری قرار می گرفت اینک با قصه متفاوت تری مواجه می بودیم اما زمانی که نویسنده مجموعه ای از موضوعات  را در داستانش به میان می آورد و در این موضوعات پی در پی فرصت انتخاب و تحلیل به مخاطبش را نیز نمی دهد طبیعتا نه تنها گره ها رفع نمی شود بلکه ابهاماتی بر پیچیدگی های قبلی نیز می افزاید. در داستان پور احمد نیز با همین ئمشکل مواجهیم. این کنکاش ها این جستجوها این تلاش ها قرار است به چه نتیجه ای برسد و به کجا ختم شود؟ عشق خیانت صداقت دوستی ها آینده مبهم زندگی مشترک مهاجرت و بسیاری از مسائل دیگر که از رمان رنجبر به فیلمنامه پور احمد نیز سرایت کرده اند و این مساله در ساختار تبدیل به معضلی شده که مخاطب نمی داند بالاخره با یک درام روانشناسانه مواجه است؟ با یک موضوع اجتماعی که نمونه اش را در محیط پیرامونی اش دیده روبروست؟ در معرض یک موضوع جامعه شناسانه و آسیب شناسی جامعه امروز قرار گرفته است؟ همه این ابهامات و سئوالات سبب می شود که مخاطب نتواند به درستی تکلیفش را با اثر جدید پور احمد دریافته تا بتواند همان خط را دنبال کند و مدام از این موضوع به آن موضوع و از اینسو به آنسو پرت می شود. ارتباطات ذهنی ترمه با پدری که در دوران طفولیت او درگذشته و ترمه در نهایت کشف و شهودهایش در می یابد که پدر بر اثر رفارهای ناشایست مادر و رفتارهای متناقض نزدیک ترین اطرافیانش تن به مرگی خود خواسته داده به پایانی منجر می شود که اصلا و ابدا با کلیت داستان منطق و همخوانی ندارد. مادری که در نهایت تصمیم می گیرد دست دختر تنهایش را بگیرد و او را از خاک بلند کند با چه هدفی و بر اثر چه پیش زمینه ای مبادرت به اینکار می کند؟ چرا باید با چنین پایانی مواجه باشیم؟ پایانی که پر از تناقض است. تناقضی که حاصل از شخصیت پردازی لیلی است. ضجه زدنهای ترمه در پایان ماجرا چه دلیلی دارد؟ آیا زمانی که او همه گره ها را به زعم خود گشوده به دلیلذ مرگ پدر پی برده به علت مهاجرت مادر و دلیل بازگشت دست یافته از خیانت نامزدش آگاه شده و فهمیده که اکنون تنهاتر و بی پناه تر از هر زمان دیگری است اینگونه اعتراض خود را به عالم و آدم اعلام می کند؟ با چه هدفی و به چه دلیلی؟  در مجموع به نظر می رسد تیغ و ترمه بیشترین لطمات را از ناحیه قصه اش متحمل شده و پور احمد نتوانسته در تبدیل رمان گلرنگ رنجبر به فیلمنامه موفق و صحیح عمل کند. و به همین دلیل با قصه ای چند پاره دارای تناقض و بی هدف مواجهیم که نمی تواند انتظارات را برآورده سازد.

ساختار فیلم نیز متاثر از متن دچار مشکلاتی است. گویی پور احمد بر خلاف تجربه درخشان دهه های گذشته اش، در فیلمهای یک دهه اخیرش اصلا چیزی به نام ضرباهنگ و تعلیق را فراموش کرده و ساختار را بیشتر دلی و حسی پیش برده تا خواست تماشاگر. به همین دلیل با فیلمی کسل کننده  طرف هستیم که گویی نشان از بی حوصلگی سازنده اش دارد. فیلمسازی که سینما را می شناسد بازیگر می سازد نبض تماشاگر را در دست دارد اما در ده سال اخیر به هر دلیلی بی حوصله و خسته شده است و گویا رسالتی را بر عهده گرفته که با همه خستگی و کرختی اش باید همچنان به فیلمسازی اش ادامه دهد.

نقطه مثبت تیغ و ترمه را تنها شاید بتوان در بازی دیبا زاهدی خلاصه کرد. بازیگر جوانی که دانش آموخته رشته معماری است و با فیلم پنج ستاره مهشید افشار زاده به سینمای ایران معرفی شد و تیغ و ترمه ششمین تجربه بازیگری حرفه ای به شمار می رود. سایر بخش های ساختاری فیلم از جمله طراحی صحنه و لباس چهره پردازی  فیلمبرداری تدوین موسیقی و غیره با احترام به دست اندرکاران بخشهای یاد شده واجد نکته ارزشمندی نیست که بخواهیم یا بتوانیم از آن یاد کنیم و در نهایت باید گفت  تیغ و ترمه نیز مثل پنجاه قدم آخر و کفشهایم کوو مجموعه پرانتز باز نقطه موثری در کارنامه کاری فیلمساز کهنه کار ما محسوب نمی شود و این فیلم نیز ادامه همان بی حوصلگی ها و دلخوری های کیومرث پور احمد از جامعه پیرامونی اش است و بس.

نوشته نگاهی به فیلم سینمایی «تیغ و ترمه»/ بی‌حوصله همچون سازنده‌اش اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

پوراحمد ضمن خیرمقدم به حاضران درباره اظهارنظر محمود گبرلو، مجری نشست که او را از بزرگان سینما معرفی کرد گفت: قدم ۱۹۵ سانت بود اما این اواخر به خاطر کمردرد دکتر رفتم و متوجه شدم قدم ۱۹۲ شده است.

او با بیان اینکه چیزی که می‌تواند ما را نجات دهد، به نظرم جوان‌گرایی است، گفت: جوانگرایی در همه موقعیت‌ها می‌تواند شخص من را به آینده ایران امیدوار کند. جوان‌ها که خوب می‌تازند. می‌خواستم از حضور این همه جوان در عرصه فرهنگ و هنر ابراز خوشحالی کنم.

در ادامه این نشست پرسش و پاسخ، پژمان بازغی درباره جشنواره فیلم فجر گفت: این جشنواره یکی از بهترین رویدادهای سینمایی کشور است. خوشحالم دوتا از فیلم های من در بخش مسابقه است. یکی از لذت‌بخش‌ترین همکاری‌های من در طول این سال‌ها همکاری با آقای پوراحمد بود.

لاله اسکندری هم با اشاره به اینکه امیدوارم فیلم را دوست داشته باشید، گفت: من با آقای پوراحمد از قصه‌های مجید خاطراتی داشتم و وقتی پیشنهادی بازی در این فیلم شد بسیار هیجان‌زده شدم. امیدوارم جلسه خوبی باشد.

دیبا زاهدی نیز با تشکر از حضور تماشاگران برای تماشای این فیلم، گفت: من هم حس نوستالژی نسبت به‌آقای پوراحمد داشتم. فکر می‌کنم ۴، ۵ ساله بودم که فیلم «خواهران غریب» را دیدم. تجربه حضور در این فیلم بسیار برایم خوشایند بود.

یزدانی نیز با اشاره به حضورش در فیلم های مختلف سینمای ایران بیان کرد: من در کارنامه کاری‌ام کیومرث پوراحمد را کم داشتم. بسیار خوشحالم که با او در این فیلم کار کردم.

خلعتبری از دیگر عوامل این فیلم در نشست پرسش و پاسخ فیلم «تیغ و ترمه» عنوان کرد: آشنایی طولانی من با آقای پوراحمد اصلا برایم عادی نمی‌شود. شما باید آهنگساز باشید و تجربه کارهای مختلفی با آقای پوراحمد داشته باشید، تا این صحبت را درک کنید.

خلعتبری ادامه داد: آهنگساز‌ها کارشان به ثمر نمی‌رسد، مگر اینکه صداگذار خوبی داشته باشند. می‌خواهم از آقای موسوی‌نژاد تشکر کنم.

در ادامه بازهم تریبون کیومرث پوراحمد باز شد که درباره رضا یزدانی گفت: اول خودش بعد صدایش و بالعکس. نوشتم صدای زخمی رضا یزدانی بسیار تاثیرگذار است.

شیرازی درباره همکاری‌اش با کیومرث پوراحمد گفت: من از فیلم «شب یلدا» همکاری‌ام را با‌ آقای پوراحمد شروع کردم و تا امروز در کنار ایشان بوده‌ام. سابقه همکاری طولانی با هم داریم. امیدوارم همه شما فیلم را پسندیده باشید.

اردلان در نشست خبری فیلم «تیغ و ترمه» گفت: من از فیلم «شب یلدا» همکاری‌ام را آقای پوراحمد شروع کردم، آنجا بوم‌من بودم ولی در این فیلم صدابردار هستم.

کوروش سلیمانی هم با اشاره به آثار درخشان پوراحمد عنوان کرد: کیومرث پوراحمد از معدود افرادی است که می‌دانم هنوز دردمند جامعه‌اش است و برای هنر ارزش قائل هست. برای همین با افتخار در کنار این گروه درجه یک حضور پیدا کردم.

در ادامه پرسش و پاسخ موحدیان درباره تدوین این فیلم گفت: آقای پوراحمد خودشان از بهترین تدوینگران است. ما شبانه‌روز برای تدوین این فیلم همکاری داشتیم. امیدوارم از ریتم فیلم لذت برده باشید.

موسوی‌نژاد، صداگذار تیغ و ترمه، با اشاره به سومین همکاری‌اش با کیومرث پوراحمد گفت: این همکاری‌ برایم بسیار لذت‌بخش بود، امیدوارم برای شما هم همین‌طور بوده باشد.

پوراحمد درباره تجربه ساخت «تیغ و ترمه» گفت: من حدود ۵۰، ۶۰ تا فیلم تاکنون ساختم. اما هربار که می‌خواهم فیلم بسازم همان‌قدر استرس دارم. هر شب فیلم‌برداری در استرس هستم. اما در این فیلم یک گوشه‌ ذهنم، خیالم راحت بود که اگر کمی تردید داشته باشم و مطمئن نباشم که دوربین را کجا بگذارم. کسی هست که به من کمک می‌کند، او کسی نیست جز علیرضا زرین دست که جایش در اینجا خالی است. او صبح که از ساعت ۸ می‌آمد تا آخرشب، لبخند از لب او نمی‌رفت. بسیار خوش اخلاق، پرکار و بدون‌حاشیه است.

او درباره انتقادی که درباره سرنوشت نامعلوم شخصیت امیر مطرح شد، بیان کرد: حق با شماست. ما دو سکانس داشتیم درباره این شخصیت، اما حذف شد. بعد از جشنواره باید فکری برای نبود این شخصیت در فیلم کنیم تا امیر یکدفعه از فیلم غیب نشود. قطعا آن سکانس‌ها را باید در جایی جا دهیم.

کیومرث پوراحمد درباره استفاده از برخی الفاظ در فیلم گفت: ما در فیلم کلی الفاظ داشتیم که آن را تغییر دادیم.در فیلم‌های آمریکایی همه جور حرفی به هم می زنند اما اگر به کسی بر خورده است من از شما و تاریخ سینما معذرت می‌خواهم.

او در پاسخ به انتقادی درباره بی هویت بودن فیلمش بیان کرد: من تلاشم را کردم و می کنم و همه فیلم‌ها را با یک میزان وسواس ساخته‌ام و اگر بی‌هویت است من تشخیص ندادم. آوینی می گفت فیلم قصه های مجید با هویت است و اگر این بی هویت است شاید دچار کج اندیشی هایی شدم.

موحدیان درباره پایان فیلم توضیحاتی به اهالی رسانه ارائه داد و بیان کرد: سه پایان برای فیلم می شد رقم بخورد ولی احساس من این بود که دغدغه بیننده شخصیت امیر نمی تواند باشد.

پور احمد در پاسخ به این سوال که آیا خودش از اثر راضی است، گفت: کودن ترین فیلمسازان هم که فیلم می سازند فکر می‌کنند خوب است. من هر فیلمی را ساختم فکر کردم خوب بوده است و وقتی که نمایش داده شده و مردم دیدند متوجه شدم درنیامده است. بله من راضی است. مهم نیست که من راضی باشم مهم این است که شما اصحاب رسانه و بعد مردم راضی باشند و فروشکی بخورد. اگر این اتفاق بیفتد می رود جزو فیلم های خوب من و اگر اتفاق نیفتد می رود جزو فیلم های بد.

او ادامه داد: اول به فیلم پروانه ساخت ندادند و یکسال کلنجار رفتم که روی مادر بد کار کنم. در ارشاد به من گفتند تو اسطوره مادر خوب در فیلم هستی. خانم لاله اسکندری هم بازیگر خوبی است هم هنرمند به تمام معنایی است. اگر همه بازیگران می توانستند نقش ترمه را بازی کنند ولی این نقش را قبول نمی کردند اما خانم اسکندری قبول کرد و چه خوب این شخصیت را درآورد.

قائم مقامی درباره بودجه فیلم گفت: بودجه دو میلیارد تومان بود که کاملا شخصی است، ۳۰ درصد متعلق به آقای پوراحمد است، ۱۰ درصد متعلق به دوست او و مابقی هم متعلق به من است و اصلا هم رانت نیست.

او درباره اینکه فکر می کنید مخاطب این فیلم را به فرد دیگری پیشنهاد می کند؟ گفت: امید داریم فیلم فروش معمولی داشته باشد. سعی خودمان را کردیم و بستگی به شرایط اکران و تبلیغات دارد. من امید دارم به فیلم فروش نسبی برسد.

پوراحمد تاکید کرد: من و قائم مقامی دل شیر و کله خر داریم که فیلم متفاوت بسازیم.

او همچنین درباره موسیقی فیلم گفت: موسیقی «اتوبوس شب» یکی از بهترین ها بود که کسی آن را نفهمید و این فیلم نیز یکی از بهترین موسیقی ها را دارد.

نوشته نشست فیلم «تیغ و ترمه» برگزار شد/ کیومرث پوراحمد: همه فیلم‌ها را با یک میزان وسواس ساخته‌ام اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.