دومین فیلم بلند سینمایی جبلی، روایت زندگی «ترانه» و «امیر»، زن و شوهر ۳۴ و ۳۷ ساله ای است  که درست در شب تولد امیر درگیر یک حادثه می شوند و برای کشف حقایق نهفته در دل این حادثه، وارد مسیر پیچیده ای می شوند که هر چه بیشتر در آن پیش می روند، امکان بازگشتشان کم و کمتر می شود که توانست به فروش ۶۳۵ میلیون و ۲۸۰ هزار تومان دست پیدا کند و از لحاظ جدول فروش فیلیمو و نماوا جایگاه سیزدهم فروش اکران آنلاین را به خود اختصاص داد.

سارا بهرامی، حامد کمیلی، پانته آ پناهی ها، سعید چنگیزیان، ستاره پسیانی، ندا جبرائیلی، شادی کرم رودی، محمد ولی زادگان، کاوه کاتب، حمیرا نونهالی، لیلی فرهادپور، غلامرضا کیایی نژاد، حسین دالمن با حضور کیومرث پوراحمد، بهرام عظیمی و بهرنگ تنکابنی از جمله بازیگرانی هستند که در این فیلم بازی می‌کنند.

«جمشیدیه» در سی و هفتمین جشنواره فیلم فجر نمایش داده شده است و بعداز موفقیت در اکران آنلاین از فردا چهاردهم دی ۱۳۹۹ وارد شبکه نمایش خانگی خواهد شد.

نوشته فیلم سینمایی «جمشیدیه» به پایان اکران آنلاین رسید اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

«جمشیدیه» دومین فیلم بلند سینمایی یلدا جبلی در فضایی متفاوت نسبت به فیلم «داره صبح میشه» ساخته شده است که نگاهی به یکی از معضلات چالش برانگیز جامعه دارد.

سارا بهرامی، حامد کمیلی، پانته آ پناهی‌ها، سعید چنگیزیان، ستاره پسیانی، ندا جبرائیلی، شادی کرم‌رودی، محمد ولی‌زادگان، کاوه کاتب، حمیرا نونهالی، لیلی فرهادپور، غلامرضا کیایی‌نژاد، حسین دالمن با حضور کیومرث پوراحمد، بهرام عظیمی و بهرنگ تنکابنی از جمله بازیگرانی هستند که در این فیلم نقش آفرینی دارند.

عوامل فیلم عبارتند از کارگردان و تدوینگر: یلدا جبلی، فیلمبردار: معین مطلبی، صدابردار: مهدی صالح کرمانی، آهنگساز و طراح صحنه: فردین خلعتبری، صداگذار: آرش قاسمی، گریم: عظیم فراین، مدیر تولید: آرش جبلی، عکاس: حبیب مجیدی، روابط عمومی: سپیده حیدرآبادی.

گفتنی است «جمشیدیه» در سی و هفتمین جشنواره فیلم فجر نمایش داده شده است.

نوشته فیلم سینمایی «جمشیدیه» اکران آنلاین می‌شود اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

آسیب‌های فرهنگی و اجتماعی، یکی از مهمترین مسائلی است که جامعه کنونی امروز به ویژه در کلانشهرها با آن مواجه است و توجه و ریشه‌یابی این آسیب‌ها و ارائه راهکارهایی برای به حداقل رساندن آن از جمله موارد مهمی است که می بایست در دستور کار برنامه ریزیان و سیاستگذاران حوزه فرهنگی و شهری قرار گیرد. این مساله می بایست در همراهی با  تحلیل جامعه شناسانه به همراه رفتار شناسی اجتماعی سبب شود تا جامعه و افراد حاضردر آن از هر گونه آسیب تا سر حد امکان مصون بمانند.

این چند سطر را نوشتم تا تصریح کنم که پیرنگ اصلی فیلم بر مبنای فاجعه ای شکل می گیرد که دلیل آن یک آسیب اجتماعی و فرهنگی یعنی فحاشی شهروندان به یکدیگر به شکل بی محابا در معابر عمومی است و یا آنگونه که امیر یکی از شخصیت های اصلی فیلم در بخشی از جمشیدیه می گوید این مساله در کنار آسیب متلک گفتن  امنیت روانی و شخصیتی هر فردی را در طول روز به صورت جدی تهدید کرده و آن را مختل می کند. پس در نگاه اول به چنین داستان و پیرنگی می بایست با درامی مواجه باشیم که بر مبنای مسائل رفتار شناسی فردی و جمعی و مباحث تخصصی جامعه شناسی باید حرکت کند. نکته ای که اساسا در ساخته دوم یلدا جبلی فیلمسازی که چهار سال با نخستین ساخته اش داره صبح میشه در سی و سومین جشنواره فیلم فجر کاندیدای دریافت جایزه هنر و تجربه شد، خود را به سینمای ایران معرفی کرد به چشم نمی خورد و داستان فیلم بجز همان ایده اولیه که اصولا هسته مرکزی درام می بایست بر مبنای آن شکل بگیرد عاری از هرگونه توجه به آسیب شناسی فحاشی خیابانی به عنوان یک آسیب فرهنگی است که اگر اینگونه می بود اکنون می توانستیم درباره اثری سخن بگوییم که با نگاهی روانشناسانه و جامعه شناسانه به تحلیل چرایی این آسیب در قالب یک درام اجتماعی پرداخته بود و البته چنین مساله ای رخ نداده و نویسندگان فیلمنامه که در بخشهای پایانی داستان ظاهرا متوجه موضوع شده اند تلاش کرده اند تا با گنجاندن یک فصل کامل در قالب تک گویی امیر یکی از شخصیتهای اصلی داستان در دادگاه نقیصه مذکور را به نحوی جبران کنند و البته نتیجه انقدر سطحی و شعاری است که بلافاصله در سکانس بعدی مجبور می شوند همین مساله را هم از زبان یکی دیگر از شخصیتهای داستان نقد کنند. این ضعف البته به شخصیت پردازی کاراکترها نیز سرایت کرده و مخاطب و بیننده نمی توانند رفتارهای عصبی و هیستریک ترانه را صرفا به دلیل عذاب وجدان بپذیرند چرا که فیلم از همان ابتدا وارد خط اصلی داستان می وشد و هیچگونه شناخت قبلی از ترانه و امیر و نوع ارتباط و رفتارهایشان به مخاطب ارائه نمی کند. همانگونه که یک گریه و زاری ساده مادر و خواهر و دوست ترانه در مقابل همسر مقتول را نیز که در نهایت سبب اعلام گذشت خانواده مقتول از ترانه می شود به عنوان یک زمینه و دلیل محکم برای بخشش ترانه بپذیرد.به همه اینها اضافه کنید شخصیتهایی که هیچ کارکردی در پیشبرد قصه ندارند که سرآمد آنها شخصیت پدر امیر با بازی یومرث پور احمد است که در داستان فیلم کاری بجز دلداری دادن به عروس و فرزندش ندارد و متاسفانه همین حضور کوتاه و چند سکانسه کارگردان پیشکسوت سینمای ایران با بازخوردهایی که هنگام نمایش فیلم از سوی اهالی مطبوعات و رسانه و منتقدان صورت گرفت این پیام را منتقل کرد که ایکاش پور احمد لااقل به عنوان بازیگر در این فیلم حضور نمی یافت. همین مساله را البته در باره حضور بهرام عظیمی انیماتور سرشناس سینمای ایران به عنوان رییس دادگاه نیز می شد به وضوح مشاهده کرد و این سئوال به ذهن می رسید که اصرار کارگردان به استفاده از پوراحمد و عظیمی در این دو نقش حاشیه ای که هر بازیگری دیگری می توانست با توجه به ویژگی ها و اندازه هایی که برای دو شخصیت مذکور در فیلمنامه تعریف شده بود ایفای نقش کند چه دلیل موجهی داشت؟

جمشیدیه می توانست شاید در حد یک تله فیلم بیش از آنچه که اکنون بر پرده دیدم موفق عمل کند. این اثر نه تنها مخاطب عام بلکه حتی مخاطب خاص را نیز هدف خود قرار نداده و به نظر می رسد بین جلب و جذب مخاطبا عام و خاصل معلق و سرگردان مانده. بازی ها هیچیک نمی توانند جزو نقاط قوت اثر محسوب شوند.اکت های بازیگران اصلی و مکمل همان اکت هایی است که پیش از این در آثار دیگر سینما و تلویزیون و تئاتر حتی بهترش را از این گروه شاهد بودیم. و اصلی ترین دلیل آن نیز این است که قاعده چنین آثاری با چنین مضامینی می بایست مبتنی بر تلاش و به آب و آتش زدن خانواده و اطرافیان قاتل و مقتول برای رسیدن به هدف باشد اما اینجا و در جمشیدیه در دو طرف درگیر ماجرا در کمال آرامش حرکت می کنند و بجز یکی دو صحنه درگیری و نزاع نصفه و نیمه حرکت دیگری از این شخصیت ها نمی بینیم. گویی کارگردان و فیلمنامه نویسان از گروه بازیگران خواسته اند برخلاف جریان و ایده اصلی فیلم که بر بستر یک آسیب اجتماعی شکل گرفته و البته به کل داستان و ساختار تعمیم نیافته حرکت کنند و همگی بچه های خوب و حرف گوش کنی!؟ باشند. در حالی که حداقل مرور مآثار مشابه این نکته مهم را یادآوری می کند که یکی از نکات اصلی پیش برنده داستان و ایجاد ضرباهنگ به وجود آمدن تعلیق و کشمکش بین دو طرف ماجراست که به هر شکل در جمشیدیه این مساله به چشم نمی آید.

در مجموع جمشیدیه به عنوان دومین اثر یلدا جبلی نه تنها کار مهمی در کارنامه کاری این کارگردان محسوب نمی شود بلکه در مقام مقایسه با ساخته قبلی جبلی به صراحت می توان ادعا کرد که اثر جدید این کارگردان پسرفت آشکاری نسبت به کار قبلیش بوده است.

نوشته نگاهی به فیلم سینمایی «جمشیدیه»/ جای خالی آسیب‌شناسی فردی و اجتماعی اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

فردین خلعتبری نویسنده و آهنگساز فیلم سینمایی جمشیدیه عنوان کرد:«جشنواره برای من یک امر کهنه و تازه است؛ کهنگی به خاطر موسیقی و تازگی به خاطر فیلمنامه‌نویسی. تهیه فیلم دیگری را هم در بخش هنروتجربه چند سال پیش‌ برعهده داشتم، ولی به عنوان نویسنده به همراه خانم جبلی اولین بار است چیزی که نوشتم به ظهور رسیده است. این قصه از یک اتفاق واقعی شروع می‌شود که برای جفت‌مان پیش آمد و بر اساس آن اتفاق و پیشنهاد خانم جبلی، پیش رفتیم. دلم نمی‌خواست در این فیلم طراحی صحنه را برعهده داشته باشم و دوست داشتم که ذهنیتی از بیرون اضافه شود.»

وی افزود: «درنظریه تالیف در سینما مخصوصا در موسیقی، خودم را در کالبد کارگردان فرض می‌کنم که اگر آهنگساز بود چگونه می‌ساخت. برای همین خیلی راحتم و هیچ‌وقت از کارهایم دفاع نمی‌کنم. برای اینکه صرفا ترجمه کردم و سعی نکردم موسیقی بسازم. خیلی کم پیش می‌آید که کارگردان بگوید من خودت و نگاه خودت را می‌خواهم و نتیجه هم معمولا خیلی خاص شده است.»

خلعتبری اضافه کرد: «چرا عادت کردیم وقتی یک موضوع را در دایره عدالت و قانون درباره‌اش صحبت می‌کنیم، لزوما نسبت به آن نقادانه هم فکر بکنیم. موضوع فیلم نقد دستگاه قضایی نیست، نقد قانون هم نیست. چون یک رفتار اجتماعی است؛ توضیح رفتارهای مردم است و اتفاق‌هایی که دست ما نیست.»

وی خاطرنشان ساخت: «من همیشه دغدغه ترکیب‌بندی را دارم چون در موسیقی هم کارم ترکیب‌بندی و کمپوزیسیون است. من در گرایش‌های مختلف موسیقی کار کرده‌ام و هرگز دلم نمی‌خواسته که برای فیلم اندازه موسیقی را تعیین کنم. یک دعوایی هم با هم داریم سر استفاده از موسیقی. خانم جبلی دوست دارد موسیقی زیاد باشد و من به این اعتقاد ندارم. چون موسیقی این کار مینیمالیستی است این اجازه را داشت که در لایه‌های مختلف فیلم حضور داشته باشد.»

یلدا جبلی نویسنده و کارگردان فیلم نیز اظهار داشت: «قبل از اینکه کارگردانی کنم، تدوینگر بودم و تحصیلات دانشگاهی هم در رشته تدوین است./ تکراری شدن ترکیب زوج بهرامی و کمیلی نگران کننده نبود. من از ابتدا تلاش داشتم زوجی که انتخاب می‌کنم یا تصویر آشنایی از آن‌ها وجود داشته باشد یا در دنیای خارج از فیلم هم زوج باشند. بیشتر خودشان نگران بودند که اگر هم قرار بر تکرار است، این تکرار در جای درستی اتفاق بیفتد. مساله اصلی فیلم قصاص نیست. مساله فیلم چیزی است که این روزها کمتر کسی پیدا می‌شود که با آن دست به گریبان نباشد. این مسأله هم فحاشی و خشونت کلامی است.»

رئیسیان : این فیلم سه‌گانه عاشقانه من درباره بحران عاطفی انسان معاصراست

«علیرضا رئیسیان» نویسنده و کارگردان «مردی بدون سایه » با بیان اینکه این فیلم سه‌گانه عاشقانه من درباره بحران عاطفی انسان معاصراست  که با دوران عاشقی شروع می‌شود را کامل می‌کند. گفت: داستان با حادثه‌ای که در یک شهر کوچک اتفاق افتاده بود در ذهن من مانده بود تا اینکه آقای سجاده‌چی طرحی را به من داد که اختلافی بین یک زن و شوهر اتفاق افتاده بود و وقتی مرد صبح بیدار شده بود، زن آنجا نبود. در فیلم یک دوگانه عدم حضور وجود دارد که در نیمی از آن زن حضور ندارد و در نیمه دیگر مرد غایب است. درام باید در این شرایط شکل می‌گرفت و این نمود شرایط کنونی جامعه امروز با ارتباط‌های مجازی و… است.»

وی افزود:  «داستان این فیلم رو نمی‌شود لو داد و بیشتر از این که من گفتم نمی‌شود آن را شرح داد. یعنی یه زندگی عادی که یکباره دچار بحران خاصی می‌شود که ممکن است برای هر کسی پیش بیاید ولی ممکن است بعضی‌ها واکنش خاصی به آن نشون بدهند. روش کار من این است که سناریو را هنگام اجرا کامل می‌کنم. هیچ وقت فیلمنامه اولیه با اثر نهایی یکی نیست و دیالوگ‌ها و ساختار نهایی را سر صحنه تنظیم می‌کنم.»

این کارگردان سینما عنوان کرد: «آقای محمدی که در کار توریسم هستند، اسپانسر بخش خارجی بودند و هماهنگی و برنامه‌ریزی بخش اسپانیا را انجام دادند. ما اصرار داشتیم که بخشی از فیلم باید در یه جشن مهم و بزرگ گرفته بشود که از چندماه قبل هماهنگی‌هایش انجام شد و اگر ما پلانی را در این شب از دست می‌دادیم، دیگر تا سال بعد نمی‌شد آن را تکرار کرد. از طرف دیگر وضعیت ارز، شرایط را دشوار می‌کرد.»

وی یادآور شد:  «بعد از ایستگاه متروک،  چهل سالگی و  دوران عاشقی این چهارمین فیلمی بود که با لیلا حاتمی کار می کردم. او برای ایستگاه متروک اولین جایزه بازیگری خارجی زن را گرفت. حاتمی نوعی شکنندگی و ویژگی‌هایی دارد که می‌تواند بازی‌های دوگانه را دربیاورد. البته شاید من بعد از این و با این روند فعلی هزینه‌ها نتوانم دستمزد لیلا حاتمی را پرداخت کنم! هنوز محاسبه جدی نکردیم ولی بودجه فیلم حدود ۳ میلیارد شده بود.»

رئیسیان معتقد است «ما گروهی از کارگردان‌ها با معرفی بازیگران جدید، باید این روند بالارفتن دستمزدها را کنترل کنیم. امروز فاصله دستمزد برخی بازیگران نه با بازیگران دیگر، بلکه حتی با کارگردان هم بسیار زیاد است و با این روند، بازیگر دیگر چطور می‌تواند حرف کارگردان را قبول کند. یک موقع بازیگر پیشنهادی می‌دهد و یک موقع به نحوی پیش می‌رود که حرف کارگردان را به خاطر دستمزد بالایش قبول نمی‌کند. به خاطر سفارش‌های سالن‌های سینما و بعد از آن تهیه‌کننده‌ها، ناگهان دستمزد یک بازیگر بالا می‌رود و دیگر نمی‌توان این دستمزد را پایین آورد. لازم است بین کارگردان‌ها و تهیه‌کننده‌ها با ارائه یک لیست از بازیگران جدید، این وضعیت اصلاح بشود.»

وی گفت: «بعد از جشنواره، مهمترین فصل اکران عید نوروز است. ما هم پروانه نمایش داریم و هم در بخش مسابقه بودیم؛ اما با حجم زیاد کمدی‌ها و فیلم‌هایی که از حمایت برخوردارند، من هیچ امیدی ندارم  که به اکران نوروز برسیم. این سبک اکران، به تدریج سینما را به سقوط می‌کشاند. با وجود بالا رفتن تعداد سالن‌های سینما باز هم این مدل سرگروهی وجود دارد و من هنوز لزوم وجود آن را درک نمی‌کنم. همه این ساختارها برای ایجاد کنترل بیشتر است اما در واقع مانع ایجاد می‌کند. به نظر من دولت نباید دخالت مستقیمی داشته باشد و باید بیشتر در مواردی که به نگاه کلی و سیاستگذاری نیاز هست وارد شود و این جزئیات را به بخش خصوصی بسپارد. مراقب سینمای قصه‌گو و اجتماعی غیر وابسته باشیم چون شرایط دارد سخت می‌شود، چون آدم‌های بزرگ این سینما دارند به حاشیه می‌روند و این باعث ضربه خوردن سینما می‌شود.»

نقد فیلم‌های روز ششم جشنواره

در ادامه میز نقد برنامه با حضور میلاد دخانچی و امید روحانی به بررسی فیلم های یلدا، جمشیدیه و مردی بدون سایه پرداخت.

دخانچی در نقد یلدا ساخته «مسعود بخشی» گفت: «برای تحلیل محتوا باید جنبه‌های سیاسی، فرهنگی، جامعه‌شناسی، روان‌شناسی و دیگر شاخه‌های علوم انسانی را تمرکر کنیم. من تلاش کردم بیشتر تمرکز را روی محتوا بگذارم و با یک دیسیپلین متفاوت به این عرصه که در ایران کنار گذاشته شده ورود کنم. برای مطالعه بهتر سینما، علوم انسانی باید وارد مطالعه سینمایی بشود. این جشنواره، جشنواره فیلم فجر است و برای بررسی آن باید یک لنز خاص انتخاب شود که با لنز یک جشنواره خصوصی یا یک جشنواره طنز متفاوت است. باید بررسی کرد که این آثار چه کمکی به وضعیت ملی ما، به آرمان‌های ما و به وضعیت اجتماعی ما می‌کند.»

وی معتقد است «فیلم یلدا فیلمی ضعیف و تلویزیونی است که پشت‌صحنه یک برنامه تلویزیونی مثل ماه عسل را نمایش می‌دهد. فیلم تهیه‌کننده خارجی دارد و کارگردان ادعا می‌کند که این فیلم باعث می‌شود بیننده خارجی تصویر کامل‌تری از جامعه ایران داشته باشد. این جمله درست است چون بیننده جشنواره خارجی مثل ما این فیلم را به عنوان پشت صحنه ماه عسل نمی‌بیند. فیلم در حالی که تلویزیون را نقد می‌کند و تهیه‌کننده و سرمایه خارجی هم دارد، در برنامه تلویزیونی داخل فیلم، اپلیکیشنی را تبلیغ می‌کند که مالک آن صدا و سیما است و این پیچیدگی بحث‌های مالی در پروژه‌های سینمایی را نشان می‌دهد.»

در ادامه، روحانی به نقد فیلم مردی بدون سایه ساخته «علیرضا رئیسیان» پرداخت و بر این باور است «این سومین سه‌گانه عاشقانه رئیسیان به عنوان نمایشی از وضعیت زنان در جامعه کنونی ماست. وقتی درباره خشونت علیه زنان فیلم می‌سازد، یکی از مشکلاتی که فیلم از آن رنج می‌برد این است که اجرای ضعیف از چیزی قرار بوده دربیاید، خیلی کاسته است. صحنه ها لخت و خالی است و این از فیلمسازی مثل رئیسیان بعید بود. در انتها ما با یک درونمایه جدید روبه‌رو می‌شویم که چگونه خشونت مستتر در جامعه، در همه ما وجود دارد، خیلی زود قضاوت کرده و خشونت را اجرا می‌کنیم؛ این موضوعی است که در فیلم جمشیدیه هم داریم.»

دخانچی در نقد جمشیدیه هم عنوان کرد: «فیلم کارگردانی یکدستی دارد و تکلیف کارگردان با کار مشخص است. موقعیت اصلی داستان خیلی ساده و کلیشه‌ای است و این بحث‌های جامعه‌شناسانه در این ساختار ساده نمی‌گنجد. در نتیجه کارگردان مجبور می‌شود با مونولوگ برخی حرف‌ها را بزند. کارگردان در تمام نماها از مدیوم‌شات و زوایای بسته‌تر استفاده می‌کند و این یعنی می‌خواد بُعد جامعه‌شناسانه بحث را مطرح کند. در این سینما، این همه تحقیق و دغدغه‌مندی جای تقدیر دارد.»

روحانی اما معتقد است «فیلم جمشیدیه خیلی معقول و به سامان شروع می‌شود و خیلی معقول جلو می‌رود و ریتم و تمپوی خوب و درستی دارد. فرآیند تولید فیلم هم خانوادگی بوده و همه کارهای اصلی توسط زوج جبلی-خلعتبری انجام شده است. فیلم وقتی دچار مشکل می‌شود که برای توضیح موضوعش از مونولوگ استفاده می‌کند. مونولوگ‌ها به بیانیه تبدیل شده و آزاردهنده می‌شوند. شدت سوزناکی فیلم، آن را از حالت موثر خارج و سانتیمانتال می‌کند؛ احساسات می‌چربد و ساختار فیلم را می‌شکند.»

نوشته «مردی بدون سایه» در باره بحران عاطفی انسان معاصراست/ مسأله «جمشیدیه» فحاشی و خشونت کلامی است اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

یلدا جبلی درباره اینکه بازی‌ها شعاری می شود و موجب عدم باورپذیری فیلم می شود، گفت: من این طور فکر نمیکردم.

محمدصادق آذین تهیه کننده نیز با بیان اینکه وقتی قصه فیلم را خواندم خیلی روی من تاثیر گذاشت، گفت: البته من تهیه‌کننده‌ای نبودم که تمام سرمایه ی آن را تامین کنم بنابراین همکاری کردم و قصد من کمک جهت ساخت یک فیلم اجتماعی خوب بود. زحمت بیشتر گزارش و اجرای تولید روی دوش آقای خلعتبری بود.

خلعتبری نیز در این باره گفت: ما «جمشیدیه» را زندگی کردیم و ساختیم و فکر می‌کنم در کنار ما حیات پیدا می کند.

جبلی درباره پرسشی مبنی بر ضد انسانی بودن و شعاری بودن فیلم «جمشیدیه» توضیح داد: من این طور فکر نمی کنم. یک قاضی مشاور پروژه ما بوده است. خیلی برایم عجیب است که می گویید این فیلم شعاری است. عجیب این است ما در شرایطی زندگی می کنیم که نوع دیگری حرف زدن را بارها از دوستان خودمان می شنویم  و این موضوع برایمان عجیب است.

او همچنین درباره پرسش دیگری مبنی بر بازی کیومرث پوراحمد در فیلم «جمشیدیه» گفت: فکر کردیم آقای پور احمد برای نقش پدر خوب است. در نمایش های مردمی بازی او را دوست داشتند و زمانی که پوراحمد را انتخاب کردیم و او لطف کرد با ما همکاری کرد، فکر کردیم این بهترین انتخاب است.

پانته آ پناهی ها در مورد بازی خود در این فیلم گفت: دلیل انتخاب این نقش که البته چندان هم متفاوت نیست، همزادپنداری با این خانمی است که در دوراهی سختی قرار دارد.

یلدا جبلی در مورد علت عدم بازجویی از همسر ترانه در فیلم گفت: قصه «جمشیدیه» قطعا قصه دادگاه و بازجویی نیست. در چنین قصه هایی هرکس تلاش می کند شکلی از داستان را نشان دهد. یکی بازجویی، یکی زندان و یکی هم کشمکش برای گرفتن رضایت از خانواده مقتول. ما تلاش کردیم از این زاویه به داستان بپردازیم.

فردین خلعتبری در پاسخ به سوالی در مورد شعاری بودن فیلم گفت: ما وقتی از خودمان می خواهیم در دادگاه از خودمان دفاع کنیم،چون دادگاه جایی رسمی است،ادبیات فردی که در آنجا قرار می گیرد رسمی است.چرا می گوییم رسمی حرف زدن شعاری حرف زدن است؟ طرف پای مرگ و زندگی اش در میان است مگر می تواند فلسفی حرف بزند؟ حتما مگر باید طرف فارغ التحصیل فلسفه باشد که چنین حرف هایی بزند؟

یلدا جبلی در پاسخ به پرسشی درباره اینکه نظرش درباره فیلم های دورهمی چیست؟ گفت: به نظر شما «جمشیدیه» یک فیلم دورهمی در آپارتمان ساده است؟ این طور نیست. قصه های آپارتمانی قصه مورد علاقه من است اما بنا بر شرایط سینما ترجیح دادم به دنبال آن نروم. گاهی اوقات جبر و فضاهای فارغ از اینکه فیلمسازان آن را دوست دارند، آنها را به سمتی می برد که  فیلم های آپارتمانی بسازند. بسیاری از فیلمسازان دوست دارند هر آنچه که تخیل شان حکم می کند روی کاغذ بنویسند اما برای ۲۰ درصد از فیلمسازان این امکان نیست.

او درباره اینکه برای انتخاب زوج حامد کمیلی و سارا بهرامی در فیلم سابقه بازی این دو تاثیری برای انتخاب هم داشته است؟ گفت: بله تاثیر داشت زیرا مهم بود که زوج ترانه و امیر، چهره آشنایی برای مخاطب داشته باشند. به دلیل محدودیت زیادی که در روابط خانوادگی و زن و شوهر داری، احساس کردم این امر می تواند عقبه خوبی برای مخاطب داشته باشد جدا از اینکه این دو بازیگر بهترین انتخاب  نیز بوده اند.

سارا بهرامی نیز در پاسخ به تکراری بود همکاری اش با حامد کمیلی، توضیح داد: کاش سوال های بهتری از من می کردید. این موضوع برای من به عنوان بازیگر اصلا اهمیت ندارد. یکی از وسواس هایم این بود که من و حامد کمیلی بازی تکراری نکنیم و اگر سوال کننده پیشنهاد و خاطره ای از تکراری بودن کار ما دارد به من بگوید زیرا برایم مهم است. من با آقای کمیلی زیاد بازی کردم اما هرگز شخصیت ترانه را در مقابل او بازی نکردم.

یلدا جبلی در پاسخ به سوالی در مورد طراحی های صحنه دادگاه و دادسرا و شعبه بازپرسی گفت: من برای ساخت این فیلم در بیش از ۵۰ دادگاه حاضر بودم. ما فکر می کنیم در دادگاه ها همیشه افرادی هستند که چاقوکشی کرده اند یا تخلفات مالی دارند.اما این فیلم بر اساس دادگاه هایی است که من خودم شخصا در آن حضور داشتم. ضمن اینکه وکلا و قضاتی هم به عنوان مشاور در این پروژه با ما همکاری داشته اند. من تلاش کردم حتی فضای راهرو های دادگاه و مود قاضی را هم بر اساس تجربیاتی که در دادگاه ها داشته ام بازسازی کنم.

حامد کمیلی در پاسخ به تکراری بودن بازی اش در مقابل سارا بهرامی، گفت: من یک بازیگر هستم و این کمترین اهمیت را برای من دارد که می خواهم در مقابل یک پارتنر تکراری بازی کنم چون در سینما چیزی به اسم شخصیت پردازی وجود دارد. من اگر در یک گروه قوی قرار بگیرم ترجیح می دهم که حتما بازی کنم. ضمن اینکه بنظرم این آشنایی برای مخاطب باعث اتفاق بدی در فیلم نشده است.

سارا بهرامی در پاسخ به این سوال که آیا نگران این نیست که چون پارسال سیمرغ برده،امسال قربانی جایزه نگرفتن شود گفت: من عاشق جایزه گرفتن هستم اما با صداقت به شما می گویم که هیچوقت برای سیمرغ گرفتن نقش بازی نکرده‌ام. من نقشی بازی کرده ام که با افتخار بتوانم در کنار آن بایستم. با این حال اما نقدی خواندم که واقعا متاسفم شدم. دوست منتقدی نوشته بود که این فیلم درباره فحش است به همراه یک ایموجی خنده و گریه. خدا را شکر که این ایموجی ها وجود دارد تا اهل ادب و قلم ما به آن ها پناه ببرند. متاسفانه لمپنیسم با روشنفکری ما آمیخته شده که این برای جامعه دور از کتاب ایران بسیار بد است.جامعه ای که باید ببیند می توان با آن ادبیات هم از خود دفاع کرد.

جبلی در مورد انتظارش از مخاطب بعد از تماشای فیلم گفت: من انتظار خاصی نمی توانم داشته باشم. من فکر می کنم بحث و گفت‌وگویی که بین مخاطبان پس از تماشای فیلم شکل می گرفت مثلا در مورد همان بحث فحاشی که ما با آن درگیر هستیم برایم ارزشمند است.

نوشته نشست فیلم «جمشیدیه» برگزار شد/ یلدا جبلی: برای ساخت این فیلم در بیش از ۵۰ دادگاه حاضر بودم اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

فیلم سینمایی «جمشیدیه» با بازی سارا بهرامی، حامد کمیلی، پانته آپناهی ها، سعید چنگیزیان، ستاره پسیانی، ندا جبرائیلی ، شادی کرم رودی ، محمد ولی زادگان، بهرنگ تنکابنی، کاوه کاتب، زهرافرهانی، حمیرا نونهالی، لیلی فرهادپور، حسین دالمن ، غلامرضا کیایی نژاد با حضور کیومرث پوراحمد و بهرام عظیمی روز دوشنبه ۱۵ بهمن ماه در سی و هفتمین جشنواره فیلم فجر نمایش داده خواهد شد.

در خلاصه داستان فیلم آمده است: ترانه و امیر (زن و شوهر ۳۴ و ۳۷ ساله) در شب تولد امیر، درگیر حادثه‌ای شده و برای کشف حقایق نهفته در دل این حادثه، وارد مسیر پیچیده‌ای می‌شوند که هرچه در آن پیش می‌روند، امکان بازگشت‌شان کمتر می‌شود.

نوشته رونمایی از اولین تیزر فیلم سینمایی «جمشیدیه» اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

فیلم سینمایی «جمشیدیه» با بازی سارا بهرامی، حامد کمیلی، پانته آ پناهی ها، سعید چنگیزیان، ستاره پسیانی، ندا جبرائیلی، شادی کرم رودی، محمد ولی زادگان، بهرنگ تنکابنی، کاوه کاتب، زهرافرهانی، حمیرا نونهالی، لیلی فرهادپور، حسین دالمن، غلامرضا کیایی نژاد با حضور کیومرث پوراحمد و بهرام عظیمی روز دوشنبه ۱۵ بهمن ماه سانس سوم در سینمای رسانه سی و هفتمین جشنواره فیلم فجر نمایش داده خواهد شد.

نوشته رونمایی از اولین پوستر فیلم سینمایی «جمشیدیه» اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

آهنگسازی جمشیدیه توسط فردین خلعتبری و ضبط و میکس موسیقی توسط کاوه عابدین انجام شده است.

سارا بهرامی، حامد کمیلی، پانته آ پناهی‌ها، سعید چنگیزیان، ستاره پسیانی، ندا جبرائیلی، شادی کرم رودی، محمد ولی زادگان، بهرنگ تنکابنی، کاوه کاتب، زهرافرهانی، حمیرا نونهالی، لیلی فرهادپور، حسین دالمن، غلامرضا کیایی نژاد با حضور کیومرث پوراحمد و بهرام عظیمی از جمله بازیگرانی هستند که در این فیلم نقش آفرینی دارند.

عوامل فیلم عبارتند از: نویسندگان : فردین خلعتبری و یلدا جبلی ،فیلمبردار :معین مطلبی،صدابردار :مهدی صالح کرمانی آهنگساز :فردین خلعتبری،صداگذار:آرش قاسمی ، چهرپرداز :عظیم فراین، تدوین : یلدا جبلی ،مدیر تولید :آرش جبلی، تهیه کنندگان :محمد صادق آذین  و فردین خلعتبری، عکاس :حبیب مجیدی و روابط عمومی: سپیده حیدرآبادی.

نوشته پایان مراحل ساخت موسیقی فیلم سینمایی «جمشیدیه» اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

«جمشیدیه» دومین فیلم بلند سینمایی یلدا جبلی در فضایی متفاوت و سبکی جدید نسبت به فیلم «داره صبح میشه» است که نگاهی به یکی از معضلات چالش برانگیز جامعه دارد .

سارا بهرامی ،حامد کمیلی ، پانته آ پناهی ها، سعید چنگیزیان، ستاره پسیانی، ندا جبرائیلی، شادی کرم رودی، محمد ولی زادگان، کاوه کاتب، حمیرا نونهالی، لیلی فرهادپور، غلامرضا کیایی نژاد، حسین دالمن با حضور کیومرث پور احمد، بهرام عظیمی و بهرنگ تنکابنی از جمله بازیگرانی هستند که در این فیلم نقش آفرینی دارند.

عوامل فیلم عبارتند از:  کارگردان و تدوین گر: یلدا جبلی ، فیلمبردار: معین مطلبی، صدابردار: مهدی صالح کرمانی، موسیقی: فردین خلعتبری، صداگذار: آرش قاسمی ، گریم: عظیم فراین،  مدیر تولید: آرش جبلی، عکاس: حبیب مجیدی، روابط عمومی: سپیده حیدرآبادی، تهیه کنندگان: محمد صادق آذین و فردین خلعتبری.

نوشته فیلم سینمایی «جمشیدیه» تحویل جشنواره فیلم فجر شد اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.