هر هفته چهره‌هایی از دل سینما، موسیقی و هنر سر برمی‌آورند که با حضورشان جریان خبری هفته را شکل می‌دهند. این هفته، روایت ما به سراغ پنج چهره‌ای می‌رود که هر کدام با اتفاقی خاص در صدر اخبار قرار گرفتند؛  از بازگشت سعید آقاخانی با «اسباب زحمت» به آنتن رمضان؛  تداوم درخشش جواد عزتی؛ تجربه ناتمام اجرای الهام اخوان؛ سوگ جامعه سینما برای جواد گنجی و بغض بهرام افشاری در وداع با او و «یوز» که بی‌هیاهو، کمدی‌های پرستاره را در جدول فروش کنار زد. پنج روایت متفاوت از حضور، حاشیه، فقدان و موفقیت در هفته‌ای که گذشت.

سعید آقاخانی؛ همان پدر آشنای ایرانی

با آغاز ماه رمضان و پخش سریال «اسباب زحمت»، نام سعید آقاخانی دوباره به تیتر رسانه‌ها برگشت؛ حضوری که در شرایط افت مخاطبان تلویزیون، برای رسانه ملی هم مهم بود. آقاخانی بعد از پنج فصل موفق «نون خ» حالا با سریالی تازه به آنتن آمده؛ مجموعه‌ای که برخلاف فضای روستایی «نون خ»، قصه‌ای شهری را روایت می‌کند اما همچنان بر همان تیپ شخصیتی آشنای او تکیه دارد.

آقاخانی در «اسباب زحمت» هم کارگردان است، هم بازیگر و هم محور روایت. نقش «احمد»؛ پدری زحمتکش که می‌خواهد با خرید یک خاور قسطی، زندگی خانواده‌اش را سر و سامان دهد. مردی ساده، خانواده‌دوست، مقید به سنت‌ها و گرفتار موقعیت‌هایی که بیرون از دایره امن شخصیتش شکل می‌گیرند. این همان الگویی است که پیش‌تر در «نون خ» هم دیده بودیم؛ پدر کلاسیک ایرانی با دغدغه معاش، آبرو و خانواده. تفاوت اما در جغرافیاست؛ این‌بار روستا جای خود را به شهر داده، اما جهان‌بینی تغییر محسوسی نکرده است.

کارنامه آقاخانی البته فقط به تلویزیون محدود نمی‌شود. او کارش را با «پرواز ۵۷» مهران مدیری آغاز کرد و در سینما با «خداحافظی طولانی» فرزاد موتمن سیمرغ بلورین بهترین بازیگر مرد را گرفت. از «خون شد» مسعود کیمیایی تا «بنفشه آفریقایی» و «قسم»، نشان داده در نقش‌های اجتماعی، عمق بیشتری از خود بروز می‌دهد؛ جایی که فاصله‌اش با کمدی‌های صرف، ملموس‌تر است.

طبق آمارهای اولیه «اسباب زحمت» در میان سریال‌های رمضانی امسال پربیننده‌تر ظاهر شده و واکنش‌ها عمدتاً مثبت بوده است؛ هرچند بعید به نظر می‌رسد محبوبیتش به اوج فصل‌های ابتدایی «نون خ» برسد. با این حال، حضور آقاخانی در تلویزیون، یادآور این نکته است که هنوز هم کمدیِ مبتنی بر خانواده می‌تواند برای مخاطب کار کند. اینکه این تکرارِ تیپ به تثبیت تبدیل می‌شود یا به نقطه اشباع می‌رسد، پاسخ خود را در پایان سریال خواهد داد.

الهام اخوان؛ «می‌شود»ی که نشد!

پیش از آغاز ماه رمضان، تیتر مشترک بسیاری از رسانه‌ها این بود: «الهام اخوان مجری شد». برای مخاطبی که الهام اخوان را بیشتر در قامت بازیگر می‌شناخت، این تغییر موقعیت جذاب بود. برنامه «می‌شود»  قرار بود در ۳۰ قسمت از شبکه نسیم پخش شود؛ تولیدی رمضانی به تهیه‌کنندگی و کارگردانی میثم محمدحسنی که ساختاری ترکیبی داشت: گفت‌وگو در استودیو، آیتم‌های روایی و مهمانانی که از دل بحران‌هایی چون زندان، اعتیاد یا فقر، به کارآفرینی و بازسازی زندگی رسیده بودند. اخوان در این برنامه نه مجری صرف، که راوی مسیر «بازگشت» بود.

اما همه‌چیز به همان قسمت اول محدود ماند. «می‌شود» بی‌هیچ توضیح رسمی از جدول پخش کنار رفت؛ نه اطلاعیه‌ای از شبکه منتشر شد و نه توضیحی از سوی روابط‌عمومی. همین سکوت، میدان را برای گمانه‌زنی باز کرد. برخی حذف برنامه را به حاشیه‌های قدیمی بازنشرشده از صفحه شخصی اخوان پیوند زدند؛ برخی دیگر از حساسیت‌های احتمالی درباره نمایش چهره مهمانان سخن گفتند. در میان این روایت‌ها، گزینه‌ای فنی هم مطرح شد؛ مشکلات تدوین یا استانداردهای پخش. اما آنچه بیش از هر چیز دیده شد، پیوند خوردن حذف برنامه با نام مجری بود؛ پیوندی که در نبود توضیح رسمی، طبیعی اما اثبات‌نشده جلوه می‌کند.

اخوان پیش‌تر با «دودکش ۲» برای مخاطب تلویزیون شناخته شد و در سینما با «آفتاب‌پرست» دیده شد؛ بازیگری کم‌حاشیه و نه چندان پرکار که هویت رسانه‌ای‌اش تا حدی در شبکه‌های اجتماعی شکل گرفته است. حالا تجربه کوتاه اجرای او، بیش از خود برنامه، به سوژه بدل شده است.

این ماجرا یک پرسش مهم را برجسته می‌کند: در تلویزیونی که هر تغییر چهره‌ای به خبر تبدیل می‌شود، مدیریت روایت تا چه اندازه اهمیت دارد؟ «می‌شود» با یک قسمت، به جای آنکه درباره امید و بازسازی زندگی حرف بزند، خودش به داستانی نیمه‌تمام بدل شد. تا زمانی که توضیح رسمی منتشر نشود، این ابهام هم‌چنان با نام اخوان گره خورده باقی می‌ماند.

جواد عزتی؛ جنون عشق در پوست یک «وحشی»

با پخش قسمت‌های تازه فصل دوم «وحشی»، دوباره نام جواد عزتی در صدر تحسین‌هاست؛ بازیگری که بسیاری معتقدند جز او کسی نمی‌توانست «داوود اشرف» را این‌چنین بازی کند. فصل دوم به قسمت یازدهم رسیده و آنچه بیش از قصه دیده می‌شود، دگردیسی عزتی است؛ چرخشی نزدیک به ۱۸۰ درجه نسبت به فصل اول.

داوود در ابتدا مردی ساده بود که در پیچ‌وخم حوادث، آرام‌آرام به مرز خشونت و بی‌پروایی رسید. عزتی این تغییر را نه با اغراق، که با جزئیات بدن و نگاه ساخت؛ شانه‌های افتاده‌ای که سفت شد، نگاهی که از تردید به قساوت رسید و جنونی که از عشق جدا شد. او توانسته میان وحشی‌گری و عاشقی بی‌قید تعادلی بسازد که مخاطب هم‌زمان هم نگرانش باشد و هم همراهش. همکاری او با هومن سیدی در این سریال، یکی از نقاط عطف کارنامه‌اش به حساب می‌آید؛ اثری که احتمالاً به فهرست نقش‌های ماندگارش اضافه خواهد شد.

هم‌زمان، خبر دیگری هم درباره عزتی منتشر شد؛ همبازی شدن دوباره‌اش با رضا عطاران در فیلم «بورسیه» به کارگردانی برزو نیک‌نژاد. این دو پیش‌تر در «هزارپا» کنار هم بودند؛ کمدی پرفروشی که کنار هم قرارگیری بازی‌شان به یکی از نقاط قوت فیلم تبدیل شد. حالا بازگشت این زوج کمدی، برای مخاطبان نوستالژیک و گیشه‌پسند، اتفاقی امیدوارکننده است.

عزتی سال‌هاست میان کمدی و درام رفت‌وآمد می‌کند و در هر دو ژانر بسیار موفق بوده؛ اما «وحشی» نشان داد توانایی او در نقش‌های تیره و پیچیده، یک سر و گردن بالاتر است. حالا او در نقطه‌ای ایستاده که هم ستاره درام است و هم برگ برنده کمدی. باید دید پس از پایان «وحشی»، کدام مسیر را جدی‌تر دنبال خواهد کرد؛ تداوم این جنون تلخ یا بازگشت به خنده‌های تضمین‌شده در گیشه.

جواد گنجی؛ نامی که با اندوه، بلندتر شنیده شد

نام جواد گنجی این روزها با اندوه در فضای سینمایی ایران تکرار می‌شود؛ فیلمساز و دستیار کارگردانی که در حوادث دی‌ماه ۱۴۰۴ جان خود را از دست داد و جامعه سینما را در بهت فرو برد. مراسم یادبودش در خانه سینما، فقط یک سوگواری ساده نبود؛ محفلی بود برای همدردی، یادآوری و طرح دغدغه‌ها.

در آن مراسم، چهره‌هایی چون شهاب حسینی و بهرام افشاری از دوستی و منش حرفه‌ای او گفتند.  افشاری در مراسم خانه سینما، نه از یک همکار که از همخانه قدیمی‌اش گفت؛ از روزهایی در همدان و بعدتر در تهران که کنار هم زندگی می‌کردند، خرید خانه را با هم تقسیم می‌کردند، برای پخت غذا برنامه می‌ریختند و رویاهای مشترک‌شان را مرور می‌کردند. او با صدایی بغض‌آلود گفت هیچ‌وقت فکر نمی‌کرد آن روزهای ساده و صمیمی، به چنین سرنوشتی ختم شود. جمله‌ای که بیش از همه بازتاب داشت، همین بود: «فکر می‌کردم همراه خانواده‌اش شاهد موفقیت‌هایش باشم، نه اینکه امروز درباره رفتنش حرف بزنم». شهاب حسینی نیز از او به‌عنوان یکی از داغ‌های بی‌شمار این روزها یاد کرد. این جملات در فضای مجازی دست‌به‌دست شد و نام گنجی را برای بسیاری که شاید او را نمی‌شناختند، آشنا کرد.

کارنامه او اما بیشتر در پشت صحنه شکل گرفته بود؛ بیش از ۱۹ فیلم سینمایی به‌عنوان برنامه‌ریز، ۱۷ اثر به‌عنوان دستیار اول کارگردان و همکاری در پروژه‌هایی چون «نفس» به کارگردانی جلیل سامان، «لحظه گرگ و میش» ساخته همایون اسعدیان و فیلم «آرماندو». او خود نیز فیلم‌های کوتاهی چون «جایی در میان سکوت» را کارگردانی کرد که در جشنواره فلورانس دیده شد.

شاید گنجی تا پیش از این برای مخاطب عام چهره‌ای ناآشنا بود، اما حالا نامش نه فقط در تیتراژها، که در حافظه جمعی هم ثبت شده است؛ روحش شاد.

«یوز»؛ قهرمانی که کمدی‌ها را کنار زد

گاهی یک شخصیت انیمیشنی، بیشتر از ستاره‌های زنده می‌فروشد. این هفته نام «یوز» بیش از بسیاری از بازیگران روی پرده شنیده شد؛ انیمیشنی سه‌بعدی به نویسندگی و کارگردانی رضا ارژنگی که از مهر ۱۴۰۴ اکران شده و حالا با جهشی قابل توجه، کمدی‌ها را پشت سر گذاشته است.

خبر اصلی هفته ساده اما معنادار بود: «یوز» به رتبه دوم جدول فروش رسید و از برخی آثار کمدی پرستاره جلو زد؛ یعنی در مقطعی حتی بیش از فیلم‌هایی با حضور چهره‌هایی چون مهران مدیری و پژمان جمشیدی مخاطب به سالن‌ها کشاند. برای سینمایی که سال‌ها گیشه‌اش بر دوش کمدی‌های چهره‌محور بوده، این اتفاق کوچک نیست.

داستان «یوز» درباره یک یوز ایرانی است که در نیویورک زندگی مرفهی دارد اما احساس می‌کند از ریشه‌هایش فاصله گرفته است؛ سفری برای بازگشت به سرزمین مادری و بازیابی هویت. ماجرایی ماجراجویانه و پرریتم که میان طنز و درام حرکت می‌کند و مفاهیمی چون هویت، تعلق و اصالت را برای مخاطب کودک و خانواده روایت می‌کند. همین ترکیبِ سرگرمی و معنا، برگ برنده اثر شده است.

در اکران‌های مردمی، کودکان برای عکس گرفتن با «یوز» صف می‌کشند؛ نشانه‌ای روشن از اینکه شخصیت از پرده جدا شده و به «چهره فرهنگی» بدل شده است. موفقیت «یوز» فقط یک رکورد فروش نیست؛ نشانه‌ای است از ظرفیت انیمیشن ایرانی برای رقابت جدی در گیشه. اگر این مسیر ادامه یابد، شاید سینمای کودک ایران وارد دوره‌ای شود که در آن، قهرمانان بومی نه‌فقط امکان حضور، که امکان پیشتازی داشته باشند.

نوشته داغ «جواد» روی قلب سینما/ اسباب زحمت «سعید» به دل نشست اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

در ابتدای مراسم کلیپی در یادبود زنده‌یاد جواد گنجی پخش شد. سپس علیرضا نجف‌زاده رئیس انجمن برنامه ریزان و دستیاران کارگردان خانه سینما که اجرای این برنامه را برعهده داشت گفت: در این مراسم صحبت کردن بسیار دشوار است زیرا باید ادای دینی به یکی از اعضای فعال صنف دستیاران و برنامه ریزان خانه سینما داشته باشیم.

با رفتن جواد، جهان نامنصفانه‌تر شد

نجف زاده در ادامه به یاد مرحوم گنجی یک دقیقه سکوت اعلام کرد.

وی در ادامه بیان کرد: مسعود گنجی برادر جواد نیز از اعضای فعال این صنف است و همراه با خانواده محترم در کنار ما حضور دارد. جواد از افرادی نبود که تنها در قاب عکس‌ها زندگی کند؛ او از جمله انسان‌هایی بود که وقتی رفت، جهان نامنصفانه‌تر شد. درد رفتن او فقط غم فقدان یک دوست نیست بلکه درد این است که می‌دانیم چه انسانی را از دست دادیم.

نجف زاده با بیان اینکه امید یادگرفتنی است، بیان داشت: گاهی از دل اسم و گاهی از دل جمع‌های اینچنینی می توانبم به امید برسیم. جواد گنجی به ادامه دادن و ایستادن اعتقاد داشت؛ به همین دلیل باید به یکدیگر قول دهیم که با شرافت زندگی کنیم.

رئیس انجمن دستیاران و برنامه‌ریزان خانه سینما با اشاره به هنرمندان تازه درگذشته عرصه سینما، خاطرنشان کرد: ۴۵۷ فرد عضو انجمن صنفی برنامه‌ریزان و دستیاران کارگردان هستند که اگرچه نمی‌توانیم جای خالی جواد گنجی را پر کنیم اما هر یک تلاش می‌کنیم تا فرزند شایسته‌ای برای خانواده داغدار او باشیم.

ما مردم خشونت طلبی نیستیم

سپس همایون اسعدیان مدیرعامل خانه سینما نیز گفت: به خانواده محترم گنجی فقدان وجود او را تسلیت می‌گویم. به عنوان نماینده یک نهاد صنفی و اجتماعی ترجیح می‌دهم تا به جای تکیه بر آنچه خبرگزاری‌های خارجی مثل ایران اینترنشنال، بی بی سی، رادیو فردا و… بر آن تکیه می‌کنند به آمار ارائه شده از سوی منابع رسمی اتکا کنم .

وی ادامه داد: قطعا در این موضوع دست عوامل خارجی در کار بوده اما به نظر من نهادهای رسمی باید پاسخگویی لازم در این خصوص را داشته باشند. باید مشخص شود چرا این اتفاق رخ داده است و به چه دلیل نیروهای خارجی دست اندر کار این اتفاق، تنها پس از رخ دادن حادثه کشف می‌شوند و هیچ پیشگیری صورت نمی‌گیرد.

اسعدیان با بیان اینکه باید دید حواس‌ها کجا بوده که امنیت مردم تامین نشده است، گفت: پرسشگری در این خصوص حق همه مردم ایران و خانواده مرحوم گنجی است

مدیرعامل خانه سینما ادامه داد: ما مردم خشونت طلبی نیستم و این موضوع خواست مردم ایران نیست؛ ما مردمی اهل مدارا و دوستی و مهربانی با همه انسان‌ها هستیم.

اسعدیان در پایان بیان داشت: از همان اولین لحظه دوستان ما در کمیته حقوقی خانه سینما پیگیر عزیزان بازداشتی در خانه سینما، خانه تئاتر و خانه موسیقی بودند و خوشبختانه تا به این لحظه نتایج خوبی حاصل شده است. امیدوارم دیگر شاهد زندانی شدن هیچ هنرمندی نباشیم.

جواد مظهر روحیه بود

در ادامه بهرام افشاری، بازیگر سینما و تئاتر نیز گفت: هیچ زمان فکر نمی‌کردم روزهایی که در همدان با یکدیگر کار می‌کردیم یا در تهران هم‌خانه بودیم و برنامه‌ریزی‌های مربوط به پخت غذا و خرید‌های روزمره خانه را انجام می‌دادیم، به چنین سرنوشتی منجر شود. فکر می‌کردم همراه با خانواده او شاهد موفقیت‌‌های این هنرمند خواهم بود. امروز حالم خراب‌تر از آن است که بخواهم درباره جواد صحبت کنم.

وی ادامه داد: یادم می‌آید که روزی ناامید از میدان حُر به سمت خانه می‌رفتم و جواد گنجی بود که در آن شرایط به من روحیه داد. به خانواده او و همه خانواده‌های داغدار که در حوادث دی ماه برخی اعضای خانواده خود را از دست دادند تسلیت می‌گویم.

هم دست می‌گرفت و هم یاری می‌کرد

سپس مجید برزگر تهیه‌کننده و کارگردان ضمن عرض همدلی و تسلیت به خانواده جواد گنجی، گفت: در این سال‌ها جواد رفیق، دوست، برادر، همکار و همشهری من بود و مدام و پیوسته در کنار یکدیگر فعالیت می‌کردیم وامسال قرار بود در برف‌های همدان، نخستین فیلم بلند او را تهیه کنم. دلم برای خنده‌های جواد و همچنین شور و شوق او تنگ خواهد شد. جواد به معنای واقعی دستیار بود؛ هم دست می‌گرفت و هم یاری می‌کرد. از انجمن دستیاران و برنامه ریزان سینمای ایران و خانه سینما برای برگزاری این مراسم تشکر می‌کنم.

در بخش دیگر این مراسم، احسان عبدی‌پور، نویسنده و کارگردان نیز بیان داشت: من با جواد گنجی در یک اثر همکاری داشتیم و همان فیلم به رفاقت و در ادامه رفت و آمد خانوادگی منجر شد.

وی در ادامه به خوانش قصه‌ای به قلم خود پرداخت.

گنجی یکی از ده‌ها هزار داغی است که بر دل جامعه نشسته است

در ادامه شهاب حسینی بازیگر سینمای ایران نیز گفت: من افتخار همکاری با جواد گنجی را نداشتم اما سینما محیط کوچکی است و همواره از او به نیکی یاد شده است. برای خانواده او صبر طلب می‌کنم. او یکی از ده‌ها هزار داغی است که بر دل جامعه نشسته است.

وی ادامه داد: به نظر می‌رسد هیچ سیاست‌مداری مخاطب سینما نیست؛ چراکه روش و منش آن‌ها چنین چیزی را نشان نمی‌دهد. از خانه سینما درخواست می‌کنم واکنش‌هایی که اختیار می‌کند همسو و همدل با مردم باشد. همچنین از این نهاد صنفی می‌خواهم هر اقدامی که می‌تواند برای رهایی بازداشت شدگان صورت دهد.

در این بخش همایون اسعدیان پیش از پایان مراسم بار دیگر پشت میکروفن رفت و با اشاره به صحبت‌های شهاب حسینی گفت: از اولین لحظه‌ای که این اتفاق‌ها افتاد، پیگیر مشکلات بودیم و در بخش حقوقی کارها دنبال می‌شود. همین امروز هم خبر آزادی چند نفر را گرفتیم و برای بقیه هم پیگیری لازم را انجام می‌دهیم.

در بخش پایانی این مراسم با حضور محمدمهدی عسگرپور رئیس هیات رئیسه خانه سینما، همایون اسعدیان مدیرعامل خانه سینما، حضور شهاب حسینی، ارسلان امیری، محمد بحرانی از خانواده زنده‌یاد جواد گنجی تقدیر و دلجویی شد.

خواهر جواد گنجی نیز در انتهای مراسم گفت: از حضور همه هنرمندان و سینماگران در این جمع تشکر می‌کنم و این حضور موجب تسلای دل خانواده او شده ‌است. جواد در خانواده ما پدر دوم خانواده و عزیز همگی ما بود. متاسفانه او مظلومانه از میان ما رفت و داغ او تا ابد بر روی سینه اعضای خانواده جاودان خواهد بود.

وی با بیان اینکه جواد در دل مردم سرزمین ایران جاودانه شد، ادامه داد: او بهترین دوست من بود و صمیمی‌ترین رفیق زندگی خود را از دست دادم. به عنوان خواهر او یاد و نام جواد گنجی را تا ابد زنده نگه خواهم داشت و امیدوارم راه او توسط جوانان ایران ادامه پیدا کند.

در پایان مراسم و پخش از پخش فیلم کوتاهی به کارگردانی زنده یاد جواد گنجیش از محمدرضا بهشتی، طراح اقلام گرافیکی این مراسم تقدیر شد.

پس از تمام شدن مراسم، حاضران به همراه خانواده جواد گنجی به حیاط خانه سینما رفتند و دقایقی مانده به اذان مغرب و افطار به یاد این سینماگر سنج و دمام نواخته شد.

در این مراسم هنرمندان و سینماگرانی همچون: شهاب حسینی، رامبد جوان، بهرام افشاری، محمد بحرانی، محمدمهدی عسگرپور، همایون اسعدیان، علیرضا حسینی دبیر هیات رئیسه خانه سینما، علی لقمانی، حبیب اسماعیلی، آیدین ظریف (اعضای  هیات رئیسه خانه سینما)، مجید برزگر، مجتبی میرطهماسب، محسن امیریوسفی، امیر اثباتی،  مهدی جعفری، سعید خانی، آناهید آباد، علی مردانه، کیهان ملکی، مهدی کوهیان، وحید آگاه، بهمن اردلان، یسنا میرطهماسب، ،عرفان یزدی، امیر سیدی، دیبا زاهدی، شهره سلطانی، بهمن گودرزی،امیر سیدی، پیام آزادی، امین خنکال، پیام آزادی، علیرضا استادی، مریم بحرالعلومی، مسعود میمی، رضا سخایی، رضا عباس زاده، مریم هژیروند، علی درخشنده، احسان عبدی پور، مظاهر گنجی، حسن رضایی، علی جناب، طاهره عباسیان، مسعود گنجی، (خواهر مسعود گنجی) حضور داشتند.

نوشته مراسم یادبود جواد گنجی در خانه سینما برگزار شد اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

این جشنواره از جمله فستیوال‌های مورد تایید بفتا است که ۱۶ تا ۱۹ ماه اکتبر در سن‌فرانسیسکو برگزار می‌شود.

محمد زارعی و حسین اسکندری در «ویر» ایفای نقش کرده‌اند. این اثر روایتی از زندگی پیرمردی است که فراموشی‌اش را فراموش کرده است.

دیگر عوامل این فیلم عبارتند از: فیلمبردار: منصور عبدرضایی، تدوین: فرشاد عباسی، طراح صحنه و لباس: عیسی خیبرمنش، صدابردار: محمدمسعود گنجی، صداگذار: حسین قورچیان، اصلاح رنگ: مهران جبلی، طراح گریم: محسن دارسنج، آهنگساز: مسعود دولت یاری، مدیر تولید: رضا رخ، مدیر تدارکات: مهدی دشت‌آرا، دستیار کارگردان و برنامه ریز: محمد مسعود گنجی، طراح پوستر و ساخت تیزر: کوروش خمسه‌نژاد، عکاس: مهدی دل‌خواسته، پخش بین الملل: فرست اسکرین.

نوشته حضور «ویر» در جشنواره مورد تایید بفتا اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

در خلاصه داستان فیلم کوتاه «ویر» آمده است: مهم نیست کجا باشی، مهم نیست به یاد بیاوری یا نه، مهم این است که دست به سوی بالا که بگشایی، خدایی هست که تو را در آغوش بگیرد.

جواد گنجی ضمن انجام مراحل فنی «ویر»، در حال نگارش اولین فیلم  سینمایی خود است که در اواسط تابستان وارد مرحله پیش تولید می‌شود.

عوامل این فیلم عبارتند از: فیلمبردار: منصور عبدرضایی، تدوین: فرشاد عباسی، طراح صحنه و لباس: عیسی خیبرمنش، صدابردار: محمدمسعود گنجی، صداگذار: حسین قورچیان، اصلاح رنگ: مهران جبلی، طراح گریم: محسن دارسنج، آهنگساز: مسعود دولت یاری، مدیر تولید: رضا رخ، مدیر تدارکات: مهدی دشت‌آرا، دستیار کارگردان: افشین احمد علیزاده، طراح پوستر و ساخت تیزر: کوروش خمسه‌نژاد، عکاس: مهدی دل‌خواسته، مشاور رسانه‌ای: مریم قربانی‌نیا، تهیه‌کننده: جواد گنجی.

نوشته رونمایی از پوستر فیلم کوتاه «ویر» اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.