پوریا پورسرخ، سحر قریشی، شبنم قلی‌خانی، امیر کربلایی‌زاده، مریم قجر، الهام عقیلی و با حضور یوسف تیموری بازیگران این فیلم سینمایی هستند.

«تکخال» یک کمدی موزیکال است درباره مردی گرفتار در میان بانوان متعدد؛ این مرد تلاش دارد با خویشتن‌داری، در مسیر راست قرار گیرد ولی درستکاری در روزگار غلبه ناراستی‌ها، کار ساده‌ای نیست…

عوامل تولید «تکخال» عبارتند از: کارگردان: مجید مافی، تهیه‌کننده: حسین فرحبخش، نویسنده: کریم امینی، مجید مافی، مدیر فیلمبرداری: مرتضی محمدخان، مدیر تولید: محمدرضا عزت‌خانی، موسیقی: محمد احمدی، مدیر صدابرداری: بابک اخوان، صداگذاری: حسین ابوالصدق، تدوین: کاوه ایمانی، تبلیغات و اطلاع‌رسانی: مدیاژورنال، محصول: پارسافیلم.

نوشته فیلم سینمایی «تکخال» به اکران نوروزی رسید اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

فرزاد موتمن: سعی می کنیم در نشست شرکت کنیم

این تغییر برنامه نسبت به سال قبل خوب است. چرا که اهالی رسانه در آسایش فیلم را تماشا می کنند و تا پایان در سالن  سینما می مانند. در صورتی که سال های گذشته برای حضور در نشست مطبوعاتی به اجبار زودتر  سالن را ترک می کردند.

اینکه عوامل فیلم فردای اکران در کاخ رسانه و برای پاسخگویی به خبرنگاران حاضر می شوند یا خیر قابل پیش بینی نیست. ولی ما سعی می کنیم حتما در این نشست شرکت کنیم و پاسخگو باشیم. ولی در نهایت فکر می کنم اتفاق چندان مهمی نیست. باید امیدوار باشیم این برنامه در روند بهبود جشنواره تاثیرگذار باشد.

حسین فرحبخش: این تغییر، تکلیف همه را مشخص می کند

با این روش، منتقدان و خبرنگارها با طمانیه فیلم را تماشا می کنند و فردا در نشست مطبوعاتی حاضر می شوند. این در حالی است که سال های قبل که نشست ها بلافاصله بعد از اکران فیلم ها برگزار میشد و اگر بعد از ان فیلم مهمی اکران می شد، بسیاری از خبرنگارها سالن نشست را برای تماشای فیلم ترک می کردند. ولی با این شرایط همه چیز منظم انجام می شود. البته برخی معتقدند هنرمندان و عوامل فیلم برای برگزاری نشست فیلم شان در برج میلاد حاضر نمی شوند ولی از نظر من کسی که برای فیلمش ارزش قائل باشد بی شک حضور پیدا می کند. این برنامه ریزی  تکلیف جشنواره سال بعد را مشخص می کند. جشنواره باید به شکل حرفه ای برگزار شود و حاضرین در این فستیوال باید وظیفه شان را درست انجام دهند. پس امسال خبرنگارنماها، منتقد نماها و هنرمندنماها خودشان را نشان می دهند. اگر قرار است در نشست های مطبوعاتی تعداد محدودی از خبرنگارها و یا عوامل فیلم حضور داشته باشند، سال آینده این نشست ها برگزار نشود.

سعید سعدی: خیلی از نشست ها برگزار نمی شود

با توجه به فشردگی جشنواره جمع کردن عوامل برای روز اکران فیلم کار سختی است. حال اینکه بخواهیم دوبار این عوامل را برای برگزاری نشست مطبوعاتی دور هم جمع کنیم کاری به مراتب سخت تر است، حتی کار بعیدی به نظر می رسد. به همین دلیل فکر  می کنم جشنواره موفق نشود خیلی از نشست ها را با توجه به عدم حضور عوامل فیلم برگزار کند. چون قطعا عوامل به دلیل مشکلات کاری که دارند نمی توانند دو روز وقت صرف حضور در برج میلاد را کنند. برگزار نشدن این نشست ها هم نه تنها برای رسانه ها مشکل ایجاد می کند بلکه به ضرر فیلم ها هم است. چرا که در این جلسات نظرات و نقدهای سازنده می توانند کمکی به فیلسماز کند تا این نظرات را تا قبل از اکران در کار اعمال کنند.

سیدرضا صائمی: باید منتظر نتیجه اش باشیم

این موضوع را از چند جهت باید دید و قضات کرد. این تغییر برنامه از طرفی برای منتقدانی که اکثرا شغل ثابت دیگری دارند خوب است. چرا که بعد از ظهر بدون هیچ دغدغه ای فیلم ها را تماشا می کنند. از طرفی دیگر در کاخ رسانه خبرنگاران در کنار منتقدین حضور دارند و از آنجایی که خروجی روزنامه ها ساعت ۶ تا ۷ است، خبرنگارها به نوعی خبر کهنه و در اصل سوخته را منتشر می  کنند. چون علاوه بر اینکه گزارش نشست ها روز بعد منتشر می شود، بیشتر اتفاقات مهم در جشنواره ساعت ۶:۳۰ به بعد رخ می دهد. بنابراین خبرنگاران نمی توانند این اخبار را به موقع در اختیار نشریه شان بگذارند. مشکل دیگر اینجا است که امکان دارد برخی از عوامل فیلم برای انجام نشست مطبوعاتی در برج میلاد حاضر نشوند.  همچنین تفاوت برگزاری نشست مطبوعاتی بلافاصله بعد از دیدن فیلم و یا روز بعد  مانند تفاوت برنامه زنده با تولیدی است. بی شک برای خبرنگاراها حضور در نشست مطبوعاتی فیلم،بلافاصله بعد از اکران جذاب تر است. ولی در نهایت با توجه به اینکه می توانم تمام فیلم ها را تماشا کنم شخصا با این شیوه موافقم. به هر حال تجربه ای متفاوت است و باید منتظر نتیجه اش باشیم.

مازیار معاونی: نشست ها هیجان سال های گذشته را ندارد

اینکه نشست مطبوعاتی فیلم ها روز بعد از اکران برگزار شود اتفاق خوبی نیست. چرا که  احتمال اینکه از این نشست ها استقبال شود کم است. چون لازم است، خبرنگارها، منتقدین، عکاس ها و خود عوامل فیلم دوباره برای یک جریان وقت بگذارند و این اتفاق نمی افتد. به همین دلیل فکر می کنم به مانند سال های پیش این نشست ها شور و هیجان نداشته باشد. ناگفته نماند که تاخیر در  انجام نشست مطبوعاتی زمان مناسبی است که خبرنگار یا منتقد روی فیلم تامل کند. ولی آن گرما و هیجان لازم را ندارد. چون صحبت کردن بالافاصله بعد از تماشای فیلم ویژگی های خود را دارد. البته این قانون آزمون و خطا است و  باید منتظر نتیجه اش ماند.

محمد تقی فهیم: جشنواره، رسانه های مکتوب را حذف کرد

مدیران جشنواره برای اینکه بگویند نسبت به سال قبل تغییراتی اعمال شده است، آزمون و خطا در حوزه رسانه ها را آغاز کرده اند. به نظرم این تغییرات مناسب نیست. چرا که بسیاری  خبرنگاران رسانه های مکتوب در این نشست ها حضور پیدا نمی کنند. چون معتقدند خبرگزاری ها گزارش نشست ها را کار می کنند. به همین دلیل یا از گزارش خبرگزاری ها استفاده می کنند و یا به دلیل سوخته بودن خبر ترجیح می دهند این جلسات را پوشش ندهند. به نظر من هم رفتن خبرنگاران چندان ضرورتی ندارد. شاید مدیران جشنواره فکر می کنند در حال حاضر همه تلگرام دارند و از این طریق اخبار را پیگری می کنند ولی در کشور ما هنوز هم  رسانه ای مکتوب سند محسوب می شود و  خواص ، مدیران، نمایندگان مجلس و تحلیلگران از طریق رسانه های مکتوب به اخبار جشنواره واقف می شوند. ولی جشنواره عملا رسانه های مکتوب را از حیطه خبررسانی حذف کرده است که به نظرم بزرگترین اشتباه تیم آقای حیدری در زمینه تبلیغات و امور رسانه ای جشنواره است. در حالی که در دوره های قبل، مدیران از دبیران رسانه ها مشاوره می گرفتند. اما به نظر می رسد امسال آقای حیدری به جای اینکه از نظر صاحبان مطبوعات استفاده کند، تمام هم و غمشان معطوف به استفاده از بازیگران است و این نکته خطایی در پرونده ایشان است.

منبع: صبا

نوشته نظر فیلمسازان و منتقدان در ارتباط با نشست های مطبوعاتی جشنواره امسال چیست؟ اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

سوره سینما، محمد کارت: اکبر عبدی در زمان ورودش به بازیگری پدیده‌ای جذاب بود. با وجود فرازو نشیب‌ در کارنامه‌اش او همچنان یک پدیده است. این بازیگر نقش‌های زیادی که شاید در شمایل کلی فیلمنامه تیپ بوده‌اند، را با تبحر ذاتی خود به شخصیت‌هایی ماندگار در سینمای ایران تبدیل کرده است. مبنای بازیگری باورپذیری است. گاهی برخی بازیگران تنها در نقشی خاص باورپذیر و روان ظاهر می‌شوند، در همان نقش می‌مانند و کلیشه می‌شوند. اما اکبرعبدی در باورپذیری و ایفای نقش‌های متفاوت از هم، جادو می‌کند. دیگر عادت کرده‌ایم عبدی را در نقش‌های مختلف ببینیم. اما با کمی تامل درمی‌یابیم همه نقش حریف بودن، کاری به غایت سخت است. در طول تاریخ سینمای جهان نیز کمتر بازیگری توانسته در قالب‌های مختلف موفق باشد. گفتگویی که می‌خوانید درباره بازیگری، وضعیت سینمای ایران و نقش‌های تازه عبدی است. لحن شوخ و نگاه طناز او به جدی‌ترین مسائل را در همین مصاحبه هم می‌شود تشخیص داد. 

این روزها مشغول چه کاری هستید؟ 

اکبر عبدی: سر کاری نیستم. کمی استراحت می‌کنم و به کارهای شخصی‌ام می‌رسم.

مجموعه «شاهگوش» داوود میرباقری

 آخرین کارتان چه بود؟

مدتی پیش برنامه کاری‌ام شلوغ شده بود. سر سریال آقای صباغ‌زاده بودم، سرفیلم سینمایی «خوابزده‌ها» به کارگردانی آقای جیرانی بودم. در قسمتی از «بفرمایید شام»  به همراه آقای فیروز کریمی، رضا داود‌نژاد که به لطف خدا حالش بهتر شده و بیژن بنفشه‌خواه حضور داشتم. در «شاه‌گوش» با استاد میرباقری همکاری کردم، گمان می‌کنم این مجموعه مورد استقبال مردم قرار بگیرد. در این مجموعه نقش جالبی دارم. آقای اسکندری گریم پیر شده نقش آشپز «دلشدگان» را روی صورتم اجرا کرد. در «شاهگوش» نقش یک کله پز را دارم. نکته قابل توجه این بود که دختر کوچک آقای میرباقری فیلمنامه را می‌نوشت او قلمی قوی‌ دارد. اول فکر می‌کردیم این کیفیت قلم داوود است. اما بعد متوجه شدیم که اینطور نیست، واقعا او از پدرش ارث برده است.

ظاهرا نقشی متفاوت را در «خواب‌زده‌ها» بازی کردید. همین طور است؟

بله. در این فیلم نقش دو پیرزن را همزمان بازی می‌کنم. دو پیرزن که خواهر یکدیگرند. یکی پولدار و خارج رفته و دیگری فقیر و روستایی. این دو پیرزن خاله و مادر کاراکتری هستند که فرهاد اصلانی بازی کرده است. گمان نمی‌کنم در فیلم‌های آمریکایی هم بازیگری در یک فیلم، نقش دو پیرزن را همزمان بازی کرده باشد.

پیرزن ها شباهتی به نقش مادر در «خوابم می‌آد» نداشتند؟

تلاش کردم نداشته باشند. حتی خواهش کردم که آقای ایمان امیدواری که در «خوابم می‌آد» طراح گریم بود، در این فیلم هم من را گریم کند، این به اجرایی متفاوت کمک می‌کرد. او می‌دانست چطور گریم کند که شبیه به نقش مادر «خوابم می‌‎آد» نشوم. جالب است در «خواب‌زده‌ها» نقش طوری درآمده بود که فرهاد اصلانی می‌گفت وقتی می‌بینمت و با هم صحبت می‌کنیم شوکه می‌شوم.

«خوابم می آد» رضا عطاران

برای اجرای نقش‌های متفاوت چقدر گریم به کمک شما می‌آید؟ چقدر در بازیگری‌ روی گریم حساب می‌کنید؟

ببینید گاهی ۹۰ درصد این تفاوت را در زمان گریم پیدا می‌کنم. مثلا وقتی زیر دست استاد اسکندری گریم می‌شوم. نم نم با مشاوره ایشان صدا، میمیک، لهجه و مقدار آن را پیدا می‌کنم.  در طول زمان گریم خودم را در آینه می‌بینم و اتود می‌زنم. تا تیپ را به کاراکتر نزدیک کنم.

فیلمنامه «خواب‌زده‌ها» فضای خوبی برای در آوردن نقشی متفاوت به شما داد؟

فیلمنامه عجیب و غریبی نداشت. شاید در نگاه اول تکراری هم بود. فیلم بازیگر محور است و فرهاد اصلانی، خانم شقایق فراهانی و خانم ساره بیات که در «جدایی نادر از سیمین» خوش درخشیده، و صابر ابر نقش‌های متفاوت را بازی کردند و به نظرم برای مخاطب جذاب است. این بازیگران همه در تئاتر رشد کرده‌اند و جلوی دوربین هم قوی ظاهر می‌شوند.

چقدر بین بازیگران تئاتر و سینما که تا کنون با آنها همکاری کردید، به لحاظ کیفیت اجرا تفاوت حس کردید؟

بازیگری که صحنه تئاتر را تجربه کرده استخوان‌دار تر است. تئاتر کیفیت بازیگری را قوت می‌دهد. وقتی یک بازیگر روی صحنه تئاتر می‌رود و رو در وری تماشاگر قرار می‌گیرد حق اشتباه ندارد. در لحظه باید بهترین تصمیم را بگیرد. پس تئاتر به بازیگر قدرت تمرکز، بداهه‌گوی و تسلط بر نقش را می‌آموزد. بازیگران هالیوودی هم قدر تئاتر را می‌دانند و با اشتیاق روی صحنه می‌روند. تئاتر برای بازیگر مثل سرویس و تعمیر برای ماشین عمل می‌کند. بازیگر برای سرویس  و تعمیرخود به صحنه تئاتر احتیاج دارد.  بعضی از بازیگران سینمای ما  اسم تئاتر که می‌آید تنشان می‌لرزد.

زمان ثابت کرده بازیگرانی که در تئاتر رشد کرده‌اند در تاریخ سینما ماندگار شده اند.

بله همینطور است.

قبل از انقلاب رضا بیک ایمانوردی بازیگر سینما معروف شده بود به مرد هزار چهره. اما من فکر می‌کنم اگر ملاک  برای لقب مرد هزار چهره، اجرای نقش‌های متفاوت باشد، اکبر عبدی مرد هزارچهره سینمای ایران است.  نظرخودتان چیست؟

خدا بیامرزد مرحوم بیک را. او بازیگری مردمی و محبوب بود. من برای هنرمندان پیشکسوت احترام بسیاری قائلم. ما نمی‌توانیم منکر زحمات و تأثیر آنها در سینمای ایران  باشیم. هنرمندانی مانند استاد فردین، ملک مطیعی، وثوقی و… آنها بودند که چرخ سینما را به حرکت انداختند تا هم اکنون ما بتوانیم فعالیت کنیم. من واقعا واژه «فیلم فارسی» که برای پایمال کردن اجر آن بزرگواران مُد شده را نمی‌فهمم. مگر ما فیلم عربی بازی می‌کنیم؟ شاید در سینمای قبل از انقلاب عده‌ای ناکاربلد و سود‌جو برای جذب مخاطب  فیلم‌هایشان تنها در کافه و صحنه‌های بزن بزن خلاصه می‌شده، اما همان زمان فیلم‌های شاخصی تولید شده که ما هم اکنون به آنها می‌بالیم.

کاملا درست است. اما جواب سوال را ندادید. اکبر عبدی مرد هزار چهره سینما است؟

نه بابا. ما در یک چهره خودمان مانده‌ایم.

شکسته نفسی می‌کنید. اگر بخواهید لقبی را برای خودتان در سینما انتخاب کنید چه لقبی را انتخاب می‌کنید؟ مثل آقای بازیگر که به آقای انتظامی نسبت داده می‌شود.

تا وقتی که استاد انتظامی آقای بازیگر است من نوکر آن آقا هستم. جناب انتظامی به دلیل سواد، سابقه، سن و بزرگ‌منشی این لقب را گرفته‌اند. من افتخار این را دارم که در اولین فیلم سینمایی جدی‌ام «اجاره نشین‌ها» همبازی آقای انتظامی بودم. اولین تئاتری را هم که کارگردانی کردم به نام «اکبرآقا آکتور تئاتر» از دست ایشان تقدیر شدم. آقای انتظامی به همراه همسر بزرگوارشان چند دفعه به تماشای آن تئاتر آمدند. خلاصه لطف خدا و مردم  با من بوده که تاکنون توانسته‌ام ادامه بدهم.

همراه با نگار فروزنده در «اخراجیها»

طی چند سال اخیر فیلم هایی مثل «اخراجی‌ها»، «خوابم می‌آد»، «رسوایی» و این اواخر «جا ب جا» که شما در آنها حضور داشتید فروش قابل توجهی داشتند. اینکه اکبرعبدی همچنان تماشاگر را به سالن سینما می‌آورد در روحیه شما چه تأثیری دارد؟

لطف خداست. دست مردم را می‌بوسم. من وارد دهه چهل زندگی هنری‌ام شده‌ام. اینکه با گذشت زمان مردم هنوز من را قبول دارند لطف خدا و عنایت آنهاست.

شما معیارهای مشخص و کلیشه‌ای ورود به بازیگری اعم از چهره  و فیزیک، پول، پارتی، و یا تحصیلات آکادمیک در رشته بازیگری را برهم زدید. با ورود شما و بازیگران دیگری مثل شما به سینما، شمایل کلی و کیفیت بازیگری عوض شد. 

من از ۸ سالگی زحمت این کار را کشیده‌ام. به قولی خاک صحنه خوردم. این استمرار به علاوه شانس و شاید وجود کمی استعداد، باعث شد بتوانم وارد شوم و این حضور تداوم داشته باشد. بازیگری به عقیده من یک جوهره ذاتی می‌خواهد. کلاس و تحصیلات این جوهره را قوت می‌بخشند.  با کلاس بازیگری رفتن نمی‌توان حمید جبلی یا… شد. استعداد بازیگری با در کسی هست یا نیست.

بعضی می‌گویند که اکبر عبدی در همه مصاحبه‌های خود از پول صحبت می‌کند. چرا در بیشتر گفتگوهایتان بحث پول را پیش می‌کشید؟

البته الان شما پیش کشیدید (باخنده). ببینید گاهی تهیه‌کننده‌ها حتی جواب تلفن هم نمی‌دهند. شاید آن مصاحبه روزنه‌ای باشد تا بتوانی ابراز گله کنی. ما که بیشتر حق از خودمان نمی‌خواهیم. اگر یک فیلم ۷ میلیارد تومان بفروشد که نمی‌گوییم بیشتر از قرار دادمان به ما پول بدهید. ما فقط وقتی حق‌مان را نمی‌دهند از آن صحبت می‌کنیم.  مثلا همین فیلم «خواب‌زده‌ها» توافق کردیم که با اتمام فیلمبرداری تسویه حساب شود. اما تا حالا که حدود ۴ _۵ ماه از شروع فیلمبرداری می‌گذرد و کار تمام شده هنوز تسویه نکرده‌اند. آن زمان که آقای جیرانی در برنامه «هفت» بود می‌رفتیم آنجا از بد حسابی‌ها گله می‌کردیم. وای به روزی که بگندد نمک. حالا باید برویم از آقای جیرانی کجا گله کنیم؟

پیش آقای گبرلو!

نه واقعا اینطور است.  ما وقتی بد حسابی می‌بینیم از آن صحبت می‌کنیم.

«آدم برفی» داوود میرباقری

فروش قابل توجه فیلم‌هایی که شما در آنها حضور دارید، در تعیین دستمزدتان و بالارفتن آن برای پروژه بعدی، تأثیر گذار است؟

نه. سینمای ایران گاهی توان تغییر و بالا بردن دستمزد را ندارد. در سینمای آمریکا که یک فیلم به طور همزمان در ۳۴۰۰ سالن سینما در جهان اکران می‌شود مطمئنا فروش‌ها در دستمزد بازیگران تأثیر دارد. اما در سینمای ما که فکر می‌کنم تنها فیلمی که توانست ۱۶۰ سالن سینما را به طور همزمان داشت «آدم برفی» بود، فیلم‌ها بتوانند خرج خوشان را در بیاورند خیلی است.

جنس بازیگری خودتان را همسو با کدام یک از سیستم‌های  بازیگری مثل مِتُداکتینگ یا بازیگری استانیسلاوسکی و… می‌دانید؟

من متأسفانه سواد آکادمیک در بازیگری ندارم. رشته دیپلمم هم تراشکاری و فنی بوده است. یک سری کتاب درباره تئوری بازیگری در زمان جوانی که وقت بیشتری داشتم خوانده‌ام و سر صحنه تئاتر و سینما از دوستان یاد گرفته‌ام. اما به طور کلی سیستم من سیستم خودم است، مِتُدعبدی. اینطور که دوستان می‌گویند اگر من استعدادی دارم، ذاتی است و لطف خدا.

در خانواده‌تان کسی با این استعداد  وجود داشته،  که بتوانیم بگوییم استعداد شما یک اتفاق ارثی است؟

بله دایی‌ام. بچه حلال زاده به دایی‌اش می‌رود. خدارحمت کند دایی کوچکم آدم بامزه و عجیبی بود. به طوری که می‌توانسته همزمان که می‌خندد سریع گریه کند و اشک بریزد. مثلا وقتی یکبار در  شهرداری کارش گیر کرده بود، می‌زند زیر گریه و مسئولان کارش را سریع راه انداخته بودند، بعد که بیرون می‌آید می‌خندد و آنها هم متوجه می‌شوند.

جالب است. در سریال جدید مسعود ده نمکی«معراجی‌ها» که قرار است نسخه سینمایی هم داشته باشد. دعوت به کار نشدید؟

نه. اما شنیده‌ام که فیلمبرداری را شروع کرده‌اند.

پیش‌بینی‌تان چیست؟ به نظرتان بدون حضور شما فیلم مورد استقبال قرار می‌گیرد؟

انشالله که مورد استقبال قرار می‌گیرد. نمی‌توان گفت چون من بازی می‌کردم فیلمش می‌فروخته ، مطمئنا مخاطب مجموع زحمات را دوست دارد.

در سینما دوست دارید با کدام کارگردان کار کنید؟

من آرزومندم در کارنامه‌ام همکاری با استاد بهرام بیضایی هم باشد.  زمانی برای فیلم سینمایی «چه کسی رئیس را کشت» در خدمت ایشان بودم حتی ۵۰ دقیقه‌ای برای تست جلوی دوربین بازی کردم اما آن کار به سرانجام نرسید. بعدها خود آقای بیضایی گفتند بارها آن تست را نگاه کردم و دوستش داشتم. همکاری با استاد کیمیایی هم تا به حال اتفاق نیفتاده.

با اصغر فرهادی دوست دارید کار کنید؟

چه کسی دوست ندارد؟

فرج الله سلحشور.

چرا او هم دوست دارد. (می‌خندد).

همراه با زنده یاد علی حاتمی در «مادر»

وضعیت سینما در روزهای اخیر با مدیریت جدید را چطور ارزیابی می‌کنید؟

آقای ایوبی واقعا شروع خوبی داشته است. او با فراهم کردن مهمانی روز سینما و دعوت از همه طیف‌های سینمایی نشان داد که دنبال ایجاد همبستگی است و یارکشی نمی‌کند. بازکردن خانه سینما هم اتفاق خوبی بود. سینما نباید به این وری و آن وری تقسیم شود. مگر سینما چقدر است که بخواهیم تقسیم بندی‌اش کنیم. در درجه اول همه ایرانی هستیم در درجه دوم عضو خانواده سینما. واقعا باید فکر کرد در کل این کهکشان ما کجای کاریم و چقدریم که بخواهیم باهم خوب نباشیم؟ من از همین جا از حسین فرحبخش به خاطر آن مصاحبه که تیتر کرده بودند «به فرحبخش تسلیت می‌گویم» عذر خواهی می‌کنم. من با شوخی گفتم و در آخر مصاحبه هم گفتم که رفاقت و همبستگی نیاز سینمای امروز ما است.

 وضعیت سینما در دولت محمود‌ احمدی‌نژاد را چطور دیدید؟

ببینید احمدی نژاد که سینماگر نبود. افرادی که برای سینما به  او مشاوره می‌دادند و مدیر پیشنهاد می‌کردند بد عمل کردند. من واقعا نمی‌توانم ایرادی از او بگیرم. نه به خاطر اینکه به من سکه داده است. به این دلیل که مثلا وقتی مریض شدم به من زنگ زد و تلفنی صحبت کردیم و آقای مشایی هم به عیادتم آمد. یا وقتی مادرم مریض شده بود همسر آقای احمدی نژاد به عیادت مادرم آمد.

 در آخر نظرتان درباره مذاکره و ارتباط تلفنی  آقای روحانی  با  اوباما رئیس جمهور آمریکا چیست؟

اوباما آدم خسیسی است. حق هم دارد بنده خدا در آفریقا درس خوانده و تلاش کرده شده رئیس جمهور. پس قدر پولش را می‌داند. گذاشته آخرین لحظه که آقای روحانی قصد برگشت به ایران داشته به او زنگ زده است. ترسیده مجبور شود ۴۰-۵۰ نفر را ناهار دعوت کند و در کاخ سفید هم جا نباشد.

نوشته اوباما خسیس است!/ در بازیگری به متد عبدی پایبندم اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

به گزارش خبرنگار مهر، برنامه سینمایی هفت شب گذشته ۲۸ تیرماه به بحث و بررسی اتفاقاتی که هفته گذشته پیرامون خانه سینما افتاده است با حضور همایون اسعدیان و حسین فرح بخش نمایندگانی از هر دو طیف معترض، اختصاص داشت. گفتگو با پناه برخدا رضایی کارگردان فیلم سینمایی گهواره ای برای مادر دیگر بخش  برنامه شب گذشته بود.

حل مشکلات بدون یارکشی و غوغا‌سالاری امکانپذیر است

سوره سینما- مهر نوشت: در ابتدای برنامه محمود گبرلو مجری و سردبیر برنامه با اشاره به چالش های جدیدی که این روزها گریبان خانه سینما را گرفته است، گفت: متاسفانه این روزها خانه سینما دچار چالش های جدید اما ریشه‌داری شده است که دودش به چشم خود اهالی سینما و مردم می رود. هنرمندان ما در کنار هم به صورتی دوستانه به فعالیت مشغول هستند اما با طرح مشکلات صنفی در مقابل یکدیگر قرار می گیرند. باید دید ریشه این مشکلات از کجاست؟

وی ادامه داد: آیا قوانین سینمای ما تا این اندازه سردرگم، ناکارآمد و پیچیده است که سینماگران ما بعد از سه دهه نمی دانند قانون چیست؟ یا اینکه سینماگران ما منافع شخصی شان را به منافع صنفی ترجیح می دهند؟ نبود تدبیر و مدیریت نیز در اتفاقات این هفته بسیار احساس می شد.  سینماگران ما چه خوب است که بیاندیشند همان طور که سه دهه توانستند به اعتلای سینما همت گمارند می توانند بدون یارکشی و غوغاسالاری با تفاهم مشکلاتشان را حل کنند. رفتار پدرانه کمبود بزرگ سینمای ایران است. این رفتار پدرانه است که باعث می شود حفظ کیان خانواده به باور منجر شود.

وی در ادامه صحبتهایش با اشاره به حضور یکی از سینماگران در جشنواره ای ضد ایرانی عنوان کرد: در هفته گذشته شنیده ایم یکی از سینماگران پیشین ایرانی در جشنواره ای صهیونیستی حضور پیدا کرده و صحبتهای ناخوشیندی زده است. فیلمسازی که با پز ارزشی در جامعه ما مطرح شد و همه هستی اش را مدیون انقلاب بوده است حالا که به بن بست رسیده اعتبارش را از محافل صهیونیستی گدایی می کند. این انحطاط تاریخی باید در تاریخ سینمای ایران درج شود. ماهیت افرادی که باورفروشی می کنند تا زنده بمانند نیاز به تحلیل ندارد اما برای ثبت در حافظه جمعی باید از این اتفاق سخن گفت.

پناه برخدا رضایی کارگردان فیلم سینمایی «گهواره ای برای مادر» که به تازگی در سینماها اکران شده است اولین مهمان برنامه شب گذشته بود.

تدبیری برای اکران آثار اندیشمند شکل بگیرد

رضایی در ابتدای صحبتهایش با اشاره به امکان اکران عمومی پیدا نکردن فیلم قبلی اش “چراغی در مه” گفت: در حالی فیلم “چراغی در مه” امکان اکران عمومی پیدا نکرد که در جشنواره های خارجی توانست جوایز بسیاری را از آن خود کند. متاسفانه این یک معضل است که برخی فیلم های ما با وجود درخشیدن در خارج از کشور امکان نمایش عمومی پیدا نمی کنند.

وی افزود: باید امکانی فراهم شود تا فیلم‌هایی که اندیشه را تبلیغ می کنند نیز بتوانند اکران شوند تا مخاطب مردمی خود را هم پیدا کنند. این مسئله ریشه در سالیان دراز دارد. سالهاست که به فیلمسازانی که آثار شخصی‌تر می سازند میدان داده نمی شود و اکثر این فیلم ها از جشنواره ها و آکادمی های خارجی سردر می آورند. من برای جشنواره ها فیلم نمی سازم اما هر کارگردانی نگاه خودش را دارد.

وی درباره فیلم  گهواره ای برای مادر و نوع نگاهش در این اثر گفت: دراین فیلم من تماشگر عام را هم مد نظر داشتم. اما تبلیغات برای چنین فیلمی با وجودی که از شاخصه های مخاطب‌پسندی مثل بازیگر و قصه نیز برخوردار است اهمیت ویژه ای دارد.

رضایی درباره شاعرانه بودن آثارش توضیح داد: نوع نگاه هر کارگردان به سلیقه شخصی اش باز می گردد. شاعرانه بودن فیلم های من نیز به تجربیاتی که قبل از ورودم به سینما در زمینه عکاسی داشتم مربوط است و تلاش کردم این دید عکاسی را در فضایی که تصویر می کنم به کار بگیرم.

وی با اشاره به جوایزی که تا کنون دریافت کرده است، یادآور شد: همیشه از گرفتن جایزه و تقدیر خوشحال شده ام اما ته دلم از خدا خواسته ام به من کمک کند تا فیلم بعدی ام را بهتر بسازم.همه تلاشم این است که نگاهی را که دوست دارم دنبال کنم  و به مخاطب هم توجه داشته باشم. اما بعید می دانم به سینمایی فکر کنم که با سلیقه ام ناسازگار باشد.

وی در پایان صحبتهایش از فیلمنامه جدیدش با همکاری حامد محمدی خبر داد که با نگاه تازه ای نوشته شده است.

آمار فروش فیلم ها، رویدادهای سینمایی هفته، و نقل قول های هفته که به پخش صحبتهای حبیب دهقان نسب، جواد شمقدری، فریدون جیرانی، جمال شورجه، محمد مهدی عسگرپور، مسعود اطیابی، گوهر خیر اندیش، هدیه تهرانی، هوشنگ گلمکانی و… اختصاص داشت از دیگر بخش های برنامه شب گذشته بود. همچنین در آیتم  دیدار هفته دوربین هفت به سراغ حسن رضایی از بازیگران قدیمی سینما رفت و پای خاطراتش از حضور در فیلم ها نشست.

نظرسنجی برنامه نیز به طرح این سوال می پرداخت که به نظر شما اختلافات اخیر اهالی سینما ناشی از چیست؟ که در پایان برنامه از میان گزینه های نبود تعامل و گفتگو، حفظ منافع شخصی، شفاف نبودن قوانین صنفی و ضعف در تدبیر مدیریتی گزینه چهار بیشترین  رای را بدست آورد.

مناظره همایون اسعدیان و حسین فرح بخش درباره مسائل اخیر خانه سینما بخش پایانی برنامه شب گذشته بود. قبل از پخش این آیتم گزارشی تصویری از اتفاقات و چالش‌های چند روز اخیر خانه سینما پخش شد.

فرح بخش: خانه سینما به منافع شخصی عده‌ای خاص برای رانت خواری تبدیل شده بود

حسین فرح‌بخش صحبتهایش را با یادی از سالگرد عملیات مرصاد و شهدای این واقعه آغاز کرد و گفت: امروز اتفاقاتی در سینما می افتد که بی ربط به عملیات مرصاد نیست. اوایل سال ۹۱ یادمان نرفته چه کسانی باعث شدند این تشنجات در خانه سینما اتفاق بیفتد و بعد خودشان پناه بردند به یک نهاد نیمه دولتی و پول‌های میلیاردی را گرفتند و خوردند و به ریش چهار هزار نفر اهالی سینما خندیدند.

وی افزود: این کار بی شباهت به عملیات مرصاد و فتنه آن روزها نیست. ما در گذشته نام شعبون بی مخ را شنیده اما او را ندیده بودیم اما روز گذشته او را هم جلو خانه سینما دیدیم اما نمی‌دانستیم که آقای برزیده کشتی کج هم کار می کند و می تواند با لگد در خانه سینما را باز کند.

فرح بخش درباره تاسیس خانه سینما توضیح داد: سال ۶۶ خانه سینما تاسیس شده اما تا سال ۷۲ فعالیتش بالفعل نشده است. چون اگر قرار بود همان سال ۶۶ آغاز به کار کند برای مدیریت آن زمان مسئله‌ساز می شد. از سال ۷۶ کم کم خانه سینما به جای مسائل رفاهی به سمت مسائل سیاسی کشیده شد. همچنین بعد از اساسنامه سال ۷۲ هیچ کدام از اساسنامه‌ها قانونی نبوده است. این ۳۰- ۴۰ نفر خانه سینما را به یک رانت برای منافع خودشان تبدیل کرده بودند که شمقدری دید این نهاد غیر قانونی است و آن را منحل اعلام کرد.

اسعدیان در ادامه بحث با اشاره به اینکه خوشحال است که فرح‌بخش نگران چهارهزار نفر سینماگر است، گفت: رییس جمهور بعد از دیداری که با هیات مدیره خانه سینما داشتند گفتند که بروید و اساسنامه تان را بنویسید و برای تصویب ارائه دهید. این اساسنامه که با حضور هیات هفت نفره نوشته شد باید در مجمع عمومی خانه سینما مطرح و تصویب می شد اما این اقدام مدام به تاخیر می افتاد که بازهم رییس جمهور طی نامه ای دستور رسیدگی به این مسئله را داد.

اسعدیان: انجمن های فرهنگی را به جای صنف به ثبت رسانده اند

وی افزود: متاسفانه این همه ادعای قانونی شدن صنوف نقشه ای بیش نبوده است و معلوم شد این صنوف به عنوان انجمن های فرهنگی ثبت شده اند. آقایان ۱۹ تیرماه اعلام مجمع فوق العاده کردند و گفتند که ۱۵ صنف ثبت قانونی شده است در صورتی که خودشان هم می دانستند تنها ۱۰ صنف به اصطلاح قانونی دارند. اما آقای عظیمی طی مصاحبه ای اعلام کرد که بر اساس ماده‌ای قانونی با ۶ صنف هم می شود مجمع عمومی تشکیل داد.

وی افزود: هنوز تکلیف مشخص نیست که این مجمع عمومی تاسیس خانه سینما است یا برای ادامه راه خانه سینما قبلی تشکیل شده است. اصلا اصل قضیه مشکل دارد چون یک اساسنامه دیگر نسبت به اساسنامه ای که هیات هفت نفره تصویب کرده در مجمع عمومی مطرح شده است. در نهایت مجمع عمومی ۱۹ تیرماه با حضور نمایندگان ۱۰ صنف برگزار شد اما دو صنف چهره‌پردازان و جلوه های ویژه اعلام کردند که ما نماینده ای در این مجمع نداشتیم. شما به این می گویید هیات مدیره قانونی.

فرح‌بخش درپاسخ به اسعدیان با اشاره به ماده ۵۸۵ قانون تجارت عنوان کرد که این تشکل ها به نام صنف به ثبت رسیده اند. وی ادامه داد: خیلی از افراد به اصطلاح دلسوزی که در برنامه هفت ظاهر شدند برای باطل نشدن سیتی زنی آمریکا و کاندایشان بوده است و دوست داشتند برای رسیدن به اهدافشان شبکه های خارجی آنها را نشان دهد.

وی افزود: صنفی که در ارشاد به ثبت رسید قانونی است پس اگر بگوییم نیمه قانونی یعنی نظام و وزارت ارشاد را قبول نداریم. وزارت ارشاد می گوید خانه سینما غیرقانونی است پس باید آن را قبول کنیم. بچه های ما حرف دل و زبانشان با هم یکی نیست و همین مسئله باعث بروز نفاق شده است. من با اشرافی‌گری دولتی و مدیریتی مبارزه می کنم. اصلا انقلاب شد که این اشرافی‌گری‌ها نباشد.

این تهیه کننده سینما ادامه داد: من مخالف خانه سینما نیستم و بسیار هم مایلم که این خانه باز شود. هیات مدیره قانونی تشکیل شده و انتخابات هم درست بوده است. همه یازده صنفی هم که آمدند نامه داشتند و نمایندگانشان در جلسه حضور داشته است. هرکس بعدا این امر را تکذیب کرده تحت فشار بوده است.

اسعدیان: پلیس بیشتر از فرح‌بخش و دوستانش به ما احترام می گذارد

اسعدیان در ادامه با اشاره به اینکه دوستانی که در آن طرف هستند هیچ کدام ادبیاتشان مثل آقای فرح‌بخش نیست و فرح بخش ادبیاتی مخصوص به خودش دارد عنوان کرد: متاسفانه سناریویی که چیده شده به این شکل است که می خواستند با معرفی هیات مدیره جدید همان خانه سینما قبلی را ادامه دهند و آب هم از آب تکان نخورد. در نتیجه اگر ثبت شرکت ها زیاد دقت نمی کرد این تصور به ذهن می رسید که هیات مدیره تازه ای جایگزین هیات مدیره قبلی شده و در نتیجه نیاز به تاسیس خانه سینما جدید نیست. این دوستان قرار بود اگر نهادی را بخواهند راه اندازی کنند با نامی غیر از خانه سینما باشد.

کارگردان طلا و مس ادامه داد: هدف بعدی آقایان این بود که ساختمان خانه سینما را هم تحویل هیات مدیره جدید دهند چون پیش خودشان می گفتند در دو سال گذشته اهالی خانه سینما که اهل داد و فریاد نبودند و فقط بیانیه می دادند بنابراین ما سه شنبه می رویم و درخانه سینما ساکن می شویم و آنها هم فوقش می روند شکایت می کنند. اما انتظار نداشتند که ۱۰۰ نفر از اعضا خانه سینما بیایند و اعتراض کنند.

وی متذکر شد: این چهره ها که صبح پنجشنبه جلو خانه سینما بودند همگی از بزرگان سینمای ایران هستند. این افراد شعبون بی‌مخ نبودند. رفتار پلیس با ما بسیار محترمانه تر از رفتار آقای فرح‌بخش و دوستانشان در وزارت ارشاد بود. کلمه قانون حرمت دارد. چرا سیاسی کاری می کنید و تهمت می زنید.

اسعدیان گفت: برخی، صنوف را به عنوان سیاهی لشگر دنبال خود می کشند تا در دولت جدید بتوانند به منافع خود برسند. چرا به حرف رییس جمهور که گفتند خانه سینما را باز کنید توجه نمی کنید. رییس جمهور که نگفته دوباره خانه سینما را تاسیس کنید. ۶ مرداد مجمع عمومی خانه سینما تشکیل می شود و اساسنامه را تصویب و هیات مدیره را معرفی می کند.

فرح‌بخش در جواب گفت: مجمع عمومی ۶ مرداد غیر قانونی است چون خانه سینما سابق رسمیت ندارد. جمع این دوستان در ۲۰ سال گذشته حتی یک شبه قانون را هم عوض کرده اند و نظارت یک نهاد دولتی بر خانه سینما را حذف کرده اند. من نگفتم همه شعبون بی مخ هستند و توهینی هم به کسی نکردم. خیلی از این دوستان تاج سر من هستند و بعد از تجمع هم به من زنگ زدند و گفتند مجبور شدند بیایند. سوال این است که مگر شما ۴۸ ساعت از پلیس فرصت نگرفتید که کسی وارد خانه سینما نشود پس چرا دوباره صبح پنجشنبه تجمع کردید.

وی ادامه داد: در ضمن ما نیازی نداریم تا سیاهی لشگر دور خودمان جمع کنیم. این آقایانی که ۲۰ سال است راس خدمت هستند هیچکدامشان  تا به حال یک ریال هم وارد سینما نکرده اند. اما فرح‌بخش را سی سال است که همه می شناسند و می دانند که چه کارهایی برای سینما کرده است و تا به حال هیچ شکایتی هم از او نشده است.

تهیه کننده رژیم طلایی گفت: پلمپ را هیچ کس جرات ندارد بشکند. طبق قانون وسایل خانه سینما جزو املاک ارشاد است پس می تواند وسایل خودش را پلمپ کند. باید قبول کنیم این چهارهزار نفر حقوقی دارند و کسی نمی تواند بیش از این لابی گری کند. مردم باید بداند این فیلم های بی خاصیتی که در طول یک سال اخیر ساخته شده را همان اهالی خانه سینما ساخته اند و وزارت ارشاد بی عرضه هم نتوانسته جلو آنها را بگیرد.

اسعدیان در جواب پاسخ داد: من واقعا از آقای فرح‌بخش سپاسگزارم که امشب در این برنامه شرکت کردند چون من اگر هرچقدر هم حرف می زدم نمی توانستم ثابت کنم که حق با ماست. ما معتقدیم که پلمپ غیر قانونی است. اگر خانه سینما منحل شده بود وزارت ارشاد می توانست آنجا را پلمپ کند. اگر پلمپ قانونی است پس چرا آقای شمقدری می گوید پلمپ را باز می کند اما کسی وارد خانه سینما نمی شود. اگر خانه سینما غیرقانونی است پس چرا به هیات مدیره آن نامه رسمی می نویسند.

کارگردان “نیش” ادامه داد: مجمع عمومی بر اساس اساسنامه قبلی تشکیل می شود و در آن اساسنامه جدید مطرح و تصویب خواهد شد. شما که نمی توانستید مجمع عمومی خود را بر اساس اساسنامه ای که هنوز تصویب نشده تشکیل دهید پس انتخابات هیات مدیره تان هم اعتبار ندارد.

وی در پاسخ به صحبتهای فرح‌بخش که اصرار داشت اسعدیان معنای رانت خواری را توضیح دهد گفت: رانت خواری یعنی از موقعیتمان استفاده کنیم و هرسال فیلم‌هایمان را در عید اکران کنیم. پس آنقدر حرف رانت خواری نزنید و دیگران را متهم نکنید.

فرح‌بخش: تعطیلی دایم با انحلال هیچ فرقی ندارد

فرح‌بخش نیز پاسخ داد: رانت خواری این است که با یک نهاد دولتی قاطی شوید و از آنها پول بگیرید و اگر به شما پول ندهند بر علیه همان دولت بلند شوید. اسعدیان و دوستانش با هرکس که به نفعشان کار نکند مخالف هستند. در پشت لوای فرهنگ این آقایان لمپنیسم قرار دارد. این افراد بروند ببینند اصلا در بدنه سینما محبوبیتی دارند؟ این آقایان توحیدی و دوستانش اصلا عددی نیستند که آنقدر می خواهند قانون را به نفع خودشان مصادره کنند.

کارگردان زندگی خصوصی افزود: مجمع عمومی وزارت ارشاد از نظر ارشاد قانونی نیست. اگر وزارت ارشاد را قبول داریم باید ببینیم این خانه سینمایی که اسعدیان می گوید متعلق به کیست. ثبت شرکت ها ارزشی ندارد چون وزارت ارشاد این خانه سینما را قبول ندارد. تعطیلی دایم با انحلال تفاوتی نمی کند. تعطیلی دایم یعنی خانه سینما اصلا وجود ندارد پس دوباره اگر قرار است باز شود باید همه مراحل قانونی بازگشایی را سپری کند. اگر می خواهند مشکل خانه سینما حل شود باید نگاه اشرافی گری سرکوب شود.

اسعدیان در پایان صحبتهایش متذکر شد: ما مجمع عمومی خانه سینما را ۶ مرداد برگزار می کنیم. راهی جز این وجود ندارد که مجمع با حضور ۲۹ صنف برگزار و اساسنامه بر طبق قانون تصویب شود. بنابراین ۱۵ روز بعد از تصویب اساسنامه، مجمع عمومی خانه سینما برای معرفی هیات مدیره تشکیل می شود.

گبرلو در طول این بحث بارها به مهمانان برنامه تذکر داد حرمت افراد را نگه دارند تا به افرادی که در جلسه حضور ندارند توهینی نشود.

نوشته انتقاد اسعدیان از ادبیات فرح‌بخش/ به قانون پایبند باشیم اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.