در چنین بزنگاه‌هایی، دوربین‌ها نیز تنها شاهد ماجرا نیستند؛ آن‌ها مشغول ساختن حافظه تصویری آینده‌اند. اکنون که ایران در حال بدرقه رهبر شهید خود است، صدها دوربین از زوایای مختلف در حال ثبت لحظه‌هایی هستند که شاید ارزش واقعی آن‌ها نه امروز، بلکه سال‌ها و حتی دهه‌ها بعد آشکار شود؛ زمانی که نسل‌های آینده بخواهند بدانند ایران در این روزهای تاریخی چه چهره‌ای داشته است.

کمتر رویدادی را می‌توان یافت که به اندازه یک بدرقه ملی، ظرفیت خلق روایت‌های سینمایی داشته باشد. در چنین لحظه‌هایی، سیاست، تاریخ، جامعه، فرهنگ، مذهب و احساسات عمومی در یک نقطه به هم می‌رسند و همین تلاقی، بستری کم‌نظیر برای مستندسازی فراهم می‌کند.

در نگاه نخست، آنچه دیده می‌شود خیابان‌هایی مملو از جمعیت، پرچم‌هایی که در باد به حرکت درآمده‌اند، خودروهای حامل پیکر، نیروهای خدماتی، خبرنگاران، فیلمبرداران و مردم است؛ اما آنچه بعدها در آثار ماندگار باقی می‌ماند، معمولاً این تصویر کلی نیست، بلکه جزئیاتی است که در همان لحظه شاید کمتر به چشم آمده باشند.

نگاه مادری که فرزندش را روی شانه گرفته است. دست‌های پیرمردی که سال‌ها از نزدیک یکی از مهم‌ترین مقاطع تاریخ کشور را تجربه کرده و حالا برای آخرین وداع آمده است. نوجوانی که شاید نخستین حضور خود را در یک مراسم ملی تجربه می‌کند. امدادگری که ساعت‌ها بی‌وقفه در میان جمعیت مشغول خدمت است. فیلمبرداری که میان انبوه دوربین‌ها، به دنبال قابی متفاوت می‌گردد. تاریخ، بیش از آنکه در قاب‌های باشکوه ثبت شود، در همین لحظه‌های انسانی ماندگار می‌شود.

شاید به همین دلیل باشد که بزرگ‌ترین مستندهای تاریخ، کمتر به دنبال بازسازی عظمت یک واقعه بوده‌اند و بیشتر تلاش کرده‌اند احساسات انسان‌ها را در متن آن رویداد ثبت کنند. تصویر زمانی ارزش تاریخی پیدا می‌کند که بتواند مخاطبی را که ده‌ها سال بعد آن را می‌بیند، به دل همان روز ببرد؛ به گونه‌ای که صدای جمعیت، سکوت خیابان‌ها، اضطراب، اندوه و امید را احساس کند.

این روزها نیز ایران در حال شکل دادن به چنین آرشیوی است. گروه‌های مختلف مستندسازی، تصویربرداران خبری، عکاسان، آرشیویست‌ها و فیلمسازان، هر کدام بخشی از این پازل بزرگ را ثبت می‌کنند. حاصل کار آن‌ها فقط چند فیلم یا چند هزار قطعه عکس نخواهد بود؛ بلکه گنجینه‌ای تصویری خواهد بود که در سال‌های آینده بارها به آن رجوع خواهد شد.

تجربه نشان داده است که ارزش بسیاری از تصاویر تاریخی، با گذشت زمان چند برابر می‌شود. قابی که امروز شاید تنها تصویری از ازدحام جمعیت به نظر برسد، سال‌ها بعد می‌تواند اطلاعات فراوانی درباره پوشش مردم، نشانه‌های شهری، شیوه برگزاری مراسم، نمادهای فرهنگی، زبان بدن افراد و حتی فضای اجتماعی آن دوره در اختیار پژوهشگران قرار دهد. به همین دلیل است که مستندسازی یک مراسم ملی، تنها ثبت احساسات یک روز نیست؛ ثبت لایه‌های مختلف زندگی یک جامعه در مقطعی خاص از تاریخ است.

از سوی دیگر، چنین رویدادهایی معمولاً آغازگر موج تازه‌ای در سینمای مستند نیز هستند. بسیاری از آثار مهم نه در روز مراسم، بلکه پس از پایان آن شکل می‌گیرند؛ زمانی که فیلمساز فرصت پیدا می‌کند تصاویر ثبت‌شده را کنار هم بگذارد، به سراغ شاهدان برود، روایت‌های مختلف را کنار یکدیگر بنشاند و از دل هزاران ساعت تصویر، داستانی منسجم بیرون بکشد.

در سال‌های اخیر، سینمای مستند ایران بارها نشان داده است که در ثبت رویدادهای بزرگ اجتماعی و تاریخی، توانایی خلق آثاری ماندگار را دارد. تجربه‌های مختلف ثابت کرده‌اند که هرگاه فیلمساز از سطح واقعه عبور کرده و به لایه‌های انسانی، فرهنگی و اجتماعی رسیده، اثر او نیز عمر بیشتری پیدا کرده است.

همین مسئله، انتظارها را از مستندهای در حال تولید درباره بدرقه رهبر شهید افزایش می‌دهد.

وداع دو روزه در مصلی و تشییع باشکوه در تهران به پایان رسیده و وداع‌های دیگر ادامه دارد اما آنچه امروز مقابل دوربین‌ها قرار دارد، صرفاً یک مراسم نیست؛ مجموعه‌ای از روایت‌های انسانی است که هر کدام می‌توانند به تنهایی سوژه یک فیلم باشند. هر چهره، هر نگاه، هر دست‌نوشته، هر پرچم، هر سکوت و هر اشک، قطعه‌ای از روایتی بزرگ‌تر است؛ روایتی که در نهایت تصویری از یک ملت در یکی از مهم‌ترین مقاطع تاریخ خود ارائه خواهد داد.

شاید سال‌ها بعد، وقتی پژوهشگران، مستندسازان یا نسل‌هایی که این روزها را از نزدیک تجربه نکرده‌اند، بخواهند به این مقطع تاریخی بازگردند، بیش از هر چیز به همین تصاویر رجوع کنند. آن‌ها از خلال همین قاب‌ها خواهند فهمید که خیابان‌های ایران چه حال و هوایی داشت، مردم چگونه در کنار یکدیگر ایستادند، شهر چه رنگی به خود گرفته بود و جامعه چگونه یکی از مهم‌ترین روزهای تاریخ معاصر خود را پشت سر گذاشت.

از همین منظر، مستندهایی که این روزها در حال تولید هستند، فقط برای اکران در یک جشنواره یا پخش از یک شبکه تلویزیونی ساخته نمی‌شوند. آن‌ها بخشی از حافظه تصویری ایران خواهند بود؛ حافظه‌ای که با گذشت زمان، نه‌تنها ارزش خود را از دست نمی‌دهد، بلکه هر سال اهمیت بیشتری پیدا می‌کند. زیرا تاریخ، پیش از آنکه در کتاب‌ها خوانده شود، در تصویرها به یاد آورده می‌شود.

نوشته قیام تاریخ مقابل دوربین؛ سینما چگونه بدرقه رهبران را به حافظه ملت‌ها تبدیل می‌کند؟ اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

وی ادامه داد: در کنار ثبت کلی مراسم، تعدادی سوژه کمتر دیده‌شده که در لایه‌های دوم و سوم این رویداد قرار دارند نیز انتخاب شده‌اند. این سوژه‌ها تا زمان برگزاری مراسم همراهی و مستندنگاری خواهند شد تا روایت‌های متفاوتی از این رویداد شکل بگیرد.

دیانی درباره روند تولید آثار توضیح داد: نزدیک به ۱۰ تیم تصویربرداری در این پروژه فعالیت خواهند داشت. بخشی از تولیدات از پیش آغاز شده است؛ از جمله مستندسازی خودروی حامل پیکر شهدا و ثبت مراحل آماده‌سازی و فضاسازی محل برگزاری مراسم وداع در مصلی. در این آثار، علاوه بر ثبت مستند رویداد، تجربه‌نگاری این اتفاق نیز مورد توجه قرار خواهد گرفت.

وی افزود: بخشی از تولیدات، مستندهای کوتاه و واکنش سریع خواهند بود که همزمان با روزهای وداع و تشییع تولید، تدوین و منتشر خواهند شد. بخشی دیگر نیز شامل مستندهای کوتاه و نیمه‌بلند با محوریت خرده‌روایت‌ها و سوژه‌های مشخص خواهد بود.

سرپرست تیم مستندسازی سازمان هنری رسانه‌ای اوج با اشاره به تولید یک اثر جامع از این رویداد گفت: تولید یک مستند جامع از مراسم تشییع نیز در دستور کار قرار دارد. همچنین مجموعه‌های مختلف مستندسازی با اشتراک‌گذاری تصاویر و تولیدات خود، پس از پایان مراسم در تهیه اثری جامع از این رویداد مشارکت خواهند کرد؛ اثری که می‌تواند به یک مستند ملی تبدیل شود.

وی درباره رویکرد این مجموعه در انتخاب سوژه‌ها بیان کرد: بخشی از آثار، مستندهای سوژه‌محور با روایت مشخص خواهند بود و بخشی دیگر با نگاهی متفاوت به این رویداد خواهند پرداخت. یکی از مهم‌ترین رویکردهای این پروژه، توجه به روایت‌های مردمی و ثبت تجربه افراد با پیشینه‌ها و نگاه‌های متفاوتی است که در مراسم حضور خواهند یافت.

میکائیل دیانی، مستندساز، در پایان گفت: یکی از ایده‌های این پروژه، اجرای طرح «جمع‌سپاری» است. بر این اساس، از مردم دعوت خواهد شد تا هر فرد، در هر نقطه از کشور، حتی اگر امکان حضور در مراسم تشییع را نداشته باشد، روایت تصویری خود را ثبت و ارسال کند. مجموعه این روایت‌های مردمی می‌تواند به تولید مستندی متفاوت با محوریت روایت مردم از بدرقه رهبر شهید انقلاب منجر شود.

نوشته جمع‌سپاری روایت‌های مردمی از مراسم تشییع رهبر شهید اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

وزیر فرهنگ ارشاد اسلامی تاکید کرد: رهبر انقلاب به شاخه های مختلف هنر و ادبیات تعلق خاطر داشتند، ایشان باور داشت که هنر می تواند واقعیت میراثی و تاریخی ما را بیان کند، هم واقعیت معاصر ما را. اگر بخواهیم از گذشته بگوییم باید سراغ هنر برویم و اگر بخواهیم از امروز صحبت کنیم باید از هنر کمک بگیریم. این ویژگی باعث می شد که رهبر به هنرهای مختلف آشنا باشند، هنر سینما، هنر هفتم و هنر جامع از این منظر برای رهبر انقلاب اهمیت ویژه داشت و معتقد بودند سینما جذابترین راویست. ملاقات های متعدد ایشان در طی ادوار با سینماگران گویای علاقه ایشان و اهمیتی است که به این هنر می دادند.

صالحی افزود: فیلم های مختلف و متعدد برای ایشان نمایش داده می شد، نشان دهنده اهمیتی است که برای سینمای ایران قائل بودند، در برنامه شخصی ایشان، تماشای فیلم های سینمای ایرانی وجود داشت، سینماتوگراف در دوره قاجار وارد ایران شد، در بین رهبران معاصر ایرانی بی تردید تنها سیاستمداری که این اندازه بر اهمیت سینما تاکید کرد مقام معظم رهبری بود.

وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی گفت: قبل از پیروزی انقلاب اسلامی تصویری که از سینما وجود داشت، چندان مناسب نبود، امام راحل ما در بهشت زهرا (س) و در سخنرانی معروفشان مسیری را باز کردند که بعدها، رهبر شهید آن را ادامه دادند، امام راحل معتقد بود که سینما معادل واژه‌های ناپسند نیست، در سی و هفت سال رهبری قاعد عظیم الشان و حکیم ما، سینمای ما وسیعتر شد، ایشان تاکید داشت که سینما معادل واژه های ناپسند نیست، هنری متعالی است و سینما باید در میان هنر ایرانی جایگاه خاص داشته باشد.

عباس صالحی در پایان گفت: امیدوارم خانواده سینما، راهی که ایشان گشود ادامه دهند، و ایران تاریخی و میراثی و دستاوردهای زندگی معاصر را در آثارشان به ویژه برای مخاطب غیرایرانی آشکار کنند. یاد و خاطره رهبر شهید و بزرگوار گرامی باد، به دوستانی که این روزها در میعادگاه سینماگران حضور دارند خسته نباشید می گویم. امیدوارم این وداع، آغاز بیعت دوباره با مقام معظم رهبری باشد.

رائد فریدزاده رئیس سازمان سینمایی و مدیران سازمان در این دیدار میزبان وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی بودند.

نوشته میان رهبران سیاسی ایران معاصر هیچکس به اندازه رهبر شهید به سینما باور نداشت اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

علاوه بر پروژه‌های مستقل فیلمسازانی چون بهروز افخمی، مجموعه‌هایی با مدیریت حامد شکیبانیا، همراه با تولیدات سازمان سینمایی سوره، مرکز گسترش سینمای مستند، تجربی و پویانمایی، روایت فتح، پرس‌تی‌وی و دیگر مجموعه‌ها، در حال شکل دادن به آرشیوی کم‌سابقه از این واقعه هستند.

مستندسازی تشییع رهبر شهید، از همان روزهای نخست پس از شهادت آغاز شد. در شرایطی که کشور هم‌زمان با تحولات میدانی و فضای احساسی جامعه روبه‌رو بود، گروه‌های مختلف فیلمبرداری و مستندسازی، مأمور ثبت لحظه‌به‌لحظه مراسم‌های عزاداری، وداع و تشییع شدند. برخلاف بسیاری از رویدادهای مشابه که تنها در قالب گزارش‌های خبری ثبت می‌شوند، این بار مجموعه‌ای از فیلمسازان شناخته‌شده سینمای ایران نیز وارد میدان شدند تا هر کدام با نگاه خود، روایتی سینمایی از این رخداد ارائه کنند.

در میان پروژه‌های اعلام‌شده، مستند سینمایی «حال خونین‌دلان ۲؛ پهلوان جهان» به کارگردانی بهروز افخمی، یکی از شاخص‌ترین آثار به شمار می‌رود. این فیلم در واقع ادامه‌ای بر مستند «حال خونین‌دلان» است که افخمی سال‌ها پیش درباره ارتحال امام خمینی(ره) ساخته بود. او این بار نیز به سراغ ثبت یک بدرقه تاریخی رفته، اما زاویه دید خود را متفاوت انتخاب کرده است. محور اصلی فیلم، روایت حضور دلدادگان و علاقه‌مندان غیرایرانی است که از کشورهای مختلف برای شرکت در مراسم تشییع رهبر شهید راهی ایران شده‌اند.

افخمی در گفت‌وگوهای خود تأکید کرده که قصد ندارد صرفاً یک گزارش تصویری از مراسم ارائه کند، بلکه به دنبال نمایش ابعاد جهانی این وداع و پیوند عاطفی ملت‌های مختلف با این شخصیت است.

نزدیک به ۲۰ تا ۳۰ گروه مستندسازی زیر نظر او در نقاط مختلف تهران و برخی شهرهای دیگر مستقر شده‌اند تا ابعاد مختلف مراسم را ثبت کنند؛ از حضور میلیونی مردم گرفته تا روایت خانواده‌ها، موکب‌ها، نیروهای خدماتی، گروه‌های مردمی و حاشیه‌هایی که کمتر در قاب رسانه‌های رسمی دیده می‌شود. آنچه سازمان سینمایی سوره دنبال می‌کند، صرفاً تولید یک یا دو فیلم نیست؛ بلکه ایجاد یک آرشیو تصویری گسترده برای تولید آثار متنوع در آینده است.

حامد شکیبانیا دیگر فیلمسازی است که هم‌زمان چند پروژه را دنبال می‌کند. او اعلام کرده دو مستند مستقل درباره این رویداد در دست تولید دارد؛ یکی با همکاری مرکز گسترش سینمای مستند، تجربی و پویانمایی و دیگری برای شبکه پرس‌تی‌وی. پروژه مرکز گسترش با عنوان «باید برخاست» در حال تولید است و برای ساخت آن، گروهی متشکل از حدود ۵۰ نفر از تصویربرداران و عوامل تولید به ثبت مراسم مشغول بوده‌اند. شکیبانیا معتقد است آنچه در حال ثبت است، صرفاً یک مراسم سوگواری نیست، بلکه رخدادی است که می‌تواند در حافظه تاریخی کشور ماندگار شود و به همین دلیل باید از زوایای مختلف به آن پرداخته شود.

مرکز گسترش سینمای مستند، تجربی و پویانمایی نیز یکی از فعال‌ترین نهادهای حاضر در این عرصه بوده است. علاوه بر حمایت از پروژه «باید برخاست»، این مرکز از نخستین روزهای آغاز مراسم، با تشکیل گروه‌های متعدد تصویربرداری، در ثبت تصاویر حضور داشته است. انتشار خبر مشارکت شبانه‌روزی این مرکز در پروژه «بدرقه آقای شهید» نشان می‌دهد که سیاست مدیران مرکز، تنها تولید یک اثر مشخص نیست، بلکه ثبت گسترده تصاویر برای استفاده در پروژه‌های متنوع آینده است.

در کنار این مجموعه‌ها، پروژه «سلام آخر» نیز با حضور جمعی از فیلمسازان و مستندسازان جوان کلید خورده است. هرچند هنوز اطلاعات کاملی درباره ساختار و شکل نهایی این پروژه منتشر نشده، اما آنچه تاکنون اعلام شده، از همکاری این گروه از فیلمسازان برای تولید مجموعه‌ای با هدف ثبت روایت تصویری مراسم وداع و تشییع حکایت دارد.

روایت فتح، پرس‌تی‌وی و برخی دیگر از مجموعه‌های رسانه‌ای نیز در این عملیات مستندسازی حضور دارند. بخشی از این تولیدات با هدف مخاطب داخلی و بخشی دیگر برای مخاطبان بین‌المللی طراحی شده‌اند تا روایت مراسم تشییع رهبر شهید، تنها محدود به رسانه‌های داخلی نباشد. همچنین برخی نهادهای خدماتی و امدادی نیز پروژه‌های اختصاصی خود را برای ثبت نقش نیروهای اجرایی و امدادرسان در جریان مراسم آغاز کرده‌اند.

اگرچه هنوز هیچ‌یک از این آثار به مرحله نمایش نرسیده‌اند، اما حجم پروژه‌های در حال تولید نشان می‌دهد که سینمای مستند ایران با یکی از بزرگ‌ترین عملیات ثبت تصویری تاریخ خود روبه‌رو است؛ عملیاتی که از فیلم‌های مستقل سینمایی تا مجموعه‌های آرشیوی و مستندهای تلویزیونی را دربر می‌گیرد. بسیاری از این آثار احتمالاً در ماه‌های آینده و به‌ویژه در بیستمین دوره جشنواره «سینماحقیقت» رونمایی خواهند شد؛ جشنواره‌ای که به نظر می‌رسد یکی از مهم‌ترین میزبانان روایت‌های سینمایی از این رخداد تاریخی باشد.

نوشته از «حال خونین‌دلان ۲» تا «سلام آخر»؛ مستندسازان در حال ثبت بزرگ‌ترین بدرقه تاریخ معاصر اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

این مستند به عنوان دنباله‌ای بر مستند «حال خونین دلان» ساخته می‌شود. اثری که یک سال پس از ارتحال امام خمینی(ره) به کارگردانی بهروز افخمی تولید شد.

«حال خونین دلان ۲» با تمرکز بر حضور چهره‌ها و گروه‌هایی از کشورهای مختلف جهان، روایتگر تلاش افرادی است که برای شرکت در آیین تشییع رهبر شهید، خود را از نقاط مختلف جهان به ایران می‌رسانند.

این مستند می‌کوشد ابعاد انسانی، فرهنگی و فراملی این رویداد را از خلال روایت‌های شخصی و سفرهای مخاطبان غیرایرانی به تصویر بکشد.

در این اثر، علاوه بر ثبت لحظات مراسم، زمینه‌های شکل‌گیری پیوند عاطفی و فکری میان شخصیت‌های حاضر و رهبر شهید نیز مورد توجه قرار خواهد گرفت و روایت‌هایی کمتر شنیده‌شده از این حضور بین‌المللی به تصویر کشیده می‌شود.

این مستند محصول سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی است.

نوشته افخمی مستند «حال خونین دلان ۲» را مقابل دوربین می‌برد اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

«مؤسسه فرهنگی ـ هنری صاد با حمایت سازمان سینمایی سوره، در نظر دارد به‌منظور تولید یک مجموعه نمایشی، نسبت به جمع‌آوری خاطرات و روایت‌های مردمی از زندگی، سیره و رهنمودهای رهبر شهید انقلاب، حضرت آیت‌الله العظمی امام سید علی خامنه‌ای (رضوان‌الله‌علیه) اقدام کند.

از شما دعوت می‌کنیم خاطرات خود را به‌صورت مکتوب یا فایل صوتی برای ما ارسال کنید.

مخاطبان فراخوان

عموم مردم؛ شامل:

– بانوان و آقایان

– کودکان و نوجوانان

– جوانان و بزرگسالان

شما هم می‌توانید روایتگر باشید اگر تاکنون:

– توفیق دیدار حضوری با ایشان را داشته‌اید.

– در مراسم یا سخنرانی ایشان حضور داشته و اتفاق یا تجربه‌ای شخصی برایتان رقم خورده است.

-خاطره‌ای از مهربانی، تدبیر، شوخ‌طبعی یا ساده‌زیستی ایشان در ذهن دارید یا شنیده‌اید.

– یا تحت تأثیر پیام‌ها و رهنمودهای ایشان، ماجرایی در زندگی شما شکل گرفته است.

نکاتی که روایت شما را جذاب‌تر می‌کند:

– جزئیات حسی و فضای ماجرا را بیان کنید؛ از حال‌وهوای خود و موقعیتی که در آن قرار داشتید بگویید.

– صادقانه، صمیمی و روان روایت کنید؛ نه رسمی و اداری.

– در صورت امکان، تاریخ و مکان دقیق خاطره را ذکر نمایید.

– فایل‌های صوتی را در محیطی آرام، با صدایی واضح و صمیمی ضبط کنید.

نحوه ارسال آثار

خاطرات مکتوب یا فایل صوتی خود را به همراه نام و نام خانوادگی و شماره تماس، از طریق پیام‌رسان‌های ایرانی «بله»، «ایتا» و «روبیکا» یا پلتفرم‌های «تلگرام» و «واتساپ» به شماره یا شناسه زیر ارسال نمایید:

۰۹۳۳۴۲۳۹۹۲۷

@companysad2

مهلت ارسال: تا پایان تابستان سال جاری

خاطرات برگزیده پس از ارزیابی کارشناسان، برای تولید مجموعه‌ای نمایشی با همکاری حوزه هنری مورد استفاده قرار خواهد گرفت. همچنین از ده روایت‌گر برتر تقدیر به‌عمل خواهد آمد.

روابط عمومی صاد»

نوشته فراخوان جمع‌آوری خاطرات رهبر شهید برای تولید سریال اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

وقتی مردی می‌رود که ترازوی حق بود؛ جهان مدتی بی‌تعادل می‌شود. نه فقط به خاطر فقدان، به خاطر مسئولیتی که بر دوش ما جا می‌ماند. اگر او رفت راهش هنوز هست، اما رفتن در آن راه دل می‌خواهد و جرأت. از پروردگار طلب می‌کنم ما را به انصاف نزدیک‌تر کند.

شهادت این کودکان و این بزرگ‌مرد، نه تنها روایتی از رنج‌های بی‌پایان است؛ بلکه سرودی از ایستادگی و مقاومت است. ایستادگی در برابر ظلم و بی‌عدالتی. آنها که جانشان را فدای آزادی و حقیقت کردند؛ نشان دادند که هیچ‌گاه نباید از مسیر مبارزه برای انسانیت و عدالت دست بکشیم.

این یادها، این خون‌ها و این فداکاری‌ها، همواره در قلب ما زنده‌اند. خون شهیدان در رگ‌های انقلاب جاری است و ما باید نشان‌دهنده‌ مسیر روشن آنها باشیم. همیشه به یادشان خواهیم بود و در راه آرمان‌هایمان جان می‌دهیم.

فرهاد قائمیان
۱۶ اسفند ۱۴۰۴

نوشته در راه آرمان‌هایمان جان می‌دهیم اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

آقای شهیدم سلام

آقاجان، رفتنت را باور نمی‌کنم

۷ روز و شب گذشت و من هر لحظه پلکهایم را به هم می‌فشارم بلکه با باز شدنش از این خواب هولناک بیدار شوم و ببینم که همه اینها کابوس بوده… اما تلاش بیهوده ایست.

تو یکپارچه نور، یک کهکشان انرژی، تبدیل شدی به ذراتی کوچک به تعداد همه عشاقت، به تعداد همه مظلومان و رنجدیدگان جهان.

تو تکثیر شدی و نورت به قلب تک تک آزادی‌خواهان نفوذ کرد…

چه کسی تصور می‌کرد که بعد از آن شب‌های تلخ دی‌ماه که با دل شکسته رنج معترضان را بر جان خریدی رفتنت در میان هلهله‌های شادی فریب خوردگان رسانه‌های دشمن اینگونه حماسه آفرین شود؟

و هر چه می‌گذرد من غمگین‌تر می‌شوم؛ غمگین‌تر و شرمگین که تمام این سال‌ها فرصت حضور در محضر صمیمی و مهربانت را از دست دادم.

کاش شاعر بودم و در رثای این هجر می‌سرودم.

کاش نقاش بودم و در ترسیم این داغ رنگ‌ها را بر بوم نقاشی‌ام بی‌رحمانه فرود می‌آوردم‌.

کاش می‌نواختم، بلکه می‌شد تمام این غم را از سرانگشتانم به تارهای ساز وارد کنم که اگر اینچنین می‌شد، نوایش ترجمان آه جگرسوزی بود که در این لحظه بر دلم سنگینی می‌کند.

آقاجان هنوز خبر پرکشیدنت بر جانم تازه بود که داغ ۱۶۸ دانش آموز و معلم مینابی امانم را برید. داغ پشت داغ و تا همین لحظه بی امان بر این جنایات علاوه می‌شود.

اما ملت غیور سرزمینم همه این داغها را به حماسه بدل کردند؛

از امدادگران جان برکف تا فرماندهان و سربازان شجاع کشورم که در این روزها، برای دفاع از خاک و ناموسشان، برای حفظ جان زنان و کودکان سرزمینشان از آسایش خود گذشتند تا کشورشان یکپارچه بماند و هیچ بیگانه‌ای جرات پاره پاره کردن پرچم سه رنگ مقدسمان را به خود ندهد…

آقاجان، اما من، چه کردم؟ هیچ.

من ماندم و داغی از پشیمانی ندیدنت و نداشتنت تا ابد…

نوشته آقا جان تو تکثیر شدی و نورت به قلب آزادی‌خواهان نفوذ کرد اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

کافیست لجبازی را لحظه‌ای کنار بگذاری تا متوجه شوی؛ هیچگاه، طرف درست و غلط تا بدین حد شفاف نبوده؛

یک طرف ترامپی‌ست که در همان امریکا ۳۴ بار به جرائم جنسی‌ محکوم شده، در پرونده‌ قاچاقچی کودکان (جفری اپسین) از متهم‌های اصلی‌ست. همسرش سابقا در صنعت پورن فعال بوده ‌و قبل از ترامپ، پارتنر ِرهبر بزرگ‌ترین شبکه قاچاق جنسی کودکان در تاریخ امریکا بوده. و این دو حامی نتانیاهویی هستند که بخاطر نسل کشی در غزه تحت تعقیب است. و این سه از شاهزاده‌ای حمایت می‌کنند که کشته‌شدگان آمریکایی در خلیج فارس را «قهرمان» و کشته شدگان هجدهم و نوزدهم دی ماه را «تلفاتِ انقلاب» می‌نامد.

و این طرف ماجرا ؛ مردی‌ که قرن‌ها پس از کوروش کبیر و شاه عباس صفوی، پس از سده‌ها تحقیر، غرور خفه شده‌‌ یک ملت را به آنها برگرداند. نه ترسید، نه فرار کرد ، نه پنهان شد. ایستاد و ایستاده جان فدای خاک میهن کرد. و سرانجام را به جایی رساند که قدرتمندترین ارتش دنیا هر روز به کشورهای اروپایی و عربی تشر می‌زند تا برابر ایران به یاری‌اش بشتابند.

کافیست کمی تاریخ خوانده باشی تا معنای اینها را درک کنی. کافیست کمی جئوپلوتیک بدانی تا متوجه شوی اگر این پیچ تاریخی را رد کنیم ، اگر پیروز قطعیِ این نبرد باشیم ، چه درهای شگفت‌انگیزِی به روی ایران عزیزمان باز خواهد شد.

دوستان من، کف‌های روی آب را کنار بزنید، ماجرا، روسری دخترها و قیمت دلار و گرانی نیست. ماجرا فتح قله‌ایست که اگر متحد باشیم چیزی به آن نمانده. طبیعی‌ست که قدرت‌های دنیا هرکاری می‌کنند تا آن قله فتح نشود؛ چه با آشوب ، چه با جنگ و تجزیه. رفیق. طرف درست تاریخ مثل روز روشن است.

حسین نمازی
۱۵ اسفند ۱۴۰۴

نوشته اگر متحد باشیم چیزی به فتح قله‌ نمانده است اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

در یادداشت وی آمده است:

ایران ما، این روزها تجربه‌ای متفاوت از همه سال‌های دور و نزدیک‌اش‌ را، پشت سر می‌گذارد و ناباورانه تجاوزی آشکار در مقطعی که قرار بود با دیپلماسی پیش برویم، اتفاق افتاد.

تجاوزی که شخص اول مملکت، رهبر انقلاب را در دفتر کارش و همراه با خانواده‌اش که نزدیک به آنجا زندگی می‌کردند، به شهادت می‌رساند، ۱۴۰ کودک بی‌گناه مینابی ناباورانه آرزوهای کودکانشان به باد می‌رود و مردم بی‌گناهی که زیر بمب‌های مدعیان آزادی و دموکراسی جان می‌دهند.

خوب می‌دانیم که این رسم انسانیت و دموکراسی نیست که‌ ناجوانمردانه ترور کنند و ای کاش مردانه می‌جنگیدند. این روزها مردم ایران باید بیشتر ایمان بیاورند که دست هیچ حکومت خارجی نمی‌تواند نجات‌دهنده باشد، جز همراهی خودمان با هم برای ایرانی که می‌تواند روزهای زیبایی را زیر سایه همدلی خودمان رقم بزند.

نوشته دست هیچ حکومت خارجی نمی‌تواند نجات‌دهنده باشد اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

یادداشت مقدم‌دوست به شرح زیر است:

مردم کاملا واضح می‌بینند که برای دشمن‌شان قتل نظامی و غیرنظامی هیچ فرقی ندارد. مردم، کودکان و نوزادان شهید جنگ دوازده روزه و بیش از صد و پنجاه دانش‌آموز شهید و کم سن میناب را دیده‌اند.

مردم خبر دارند دشمن‌شان از نطفه غاصب و قاتل است.

مردم دعوت دشمن از انواع و اقسام تروریست‌ها را برای آشوب و اشغال و تجزیه می‌بینند.

مردم اطلاع دارند این دشمنان دائما مشغول تحریم و تخریب زیرساخت‌های کشورشان بوده.

مردم متوجهند این دشمنان شیاد در اوج جنایت‌های جنگی، همچنان احمقانه وانمود می‌کنند دلسوز هستند و قصد کمک دارند!

مردم دانا هستند و فریب‌ نمی‌خورند چرا که حق‌طلبند. چرا که یکی همواره بوده و هست که واضح و صریح و شجاعانه «حرف حق» را گفته و می‌گوید و قدرتمندانه تمام قوا را برای دفاع از مردم و ایران در برابر دشمن آماده ساخته و فرمانده بوده و هست و خود «اولین شاهد دفاع از حق» شد. و تا ابد حق را شهادت خواهد داد.

صدای «شهید اول» ایران، صدای «رهبر شهید» ایران همچنان می‌پیچد و با یاری حضرت حق، همچنان اجازه نمی‌دهد هیچ خیال و سعی باطلی، حق‌طلبی مردم پهلوان ایران را مغلوب کند.

هادی مقدم‌دوست
۱۴ اسفند ۱۴۰۴

نوشته مردم دانا هستند و فریب‌ نمی‌خورند چرا که حق‌طلبند اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

مرسوم است که در هر جنگی تحلیل‌گران و کارشناسان نظامی، دلایل مختلفی را برای توضیح دلایل برتری یک جبهه و ضعف جبهه دیگر بیان می‌کنند. همه آن دلایل البته در جای خود قابل اعتنا و تامل است.

اما واقعیت آن است که مهمترین علت پیروزی یک ملت در هر نبرد را «اراده» آن ملت است که می‌سازد.

اراده است که خستگی ناپذیری می‌آورد و از انسان‌ها کوه‌هایی نستوه می‌سازد که با هیچ عامل رعب آوری دیگر نمی‌ترسند و ایمان‌هایشان فرو نمی‌ریزد.

و این چیزی است که امروز در ملت ما جاری شده است.

و البته ما این اراده را مدیون لطف خدا و حماقت دشمنان‌مان هستیم‌.

مدیون اویی هستیم که با حماقت مثال زدنی‌اش پیش از آغاز واقعی نبرد، چیزی عزیزتر از جان را از ما گرفت تا ما دیگر چیزی نداشته باشیم که نگران از دست رفتن آن باشیم.

حالا دیگر بهانه‌ای برای تردید در بذل جان‌مان نداریم. مایی که عزیزتر از جان‌مان را از دست داده‌ایم.

دشمن اشتباه کرد و با اشتباه او اراده‌ای در ما شکل گرفته که می‌توانیم این نبرد را تا پایان ادامه دهیم با همه درد‌ها و رنج‌هایی که دارد و ما دیگر هیچ‌کدام را احساس نمی‌کنیم.

دشمن اشتباه کرد که خون امام‌ عزیزمان را بر زمین ریخت و ما به او درسی خواهیم داد که یادش بماند هرگز و پس از این، در هیچ نبردی نباید چیزی «عزیز تر از جان» را از هیچ‌ ملتی گرفت.

نوشته دشمن اشتباه کرد که خون عزیزتر از جان‌مان را ریخت اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

دارابی نوشته است:

این دنیا پر است از لکه های آلوده و کثیف. این لکه های برهم زننده زیبایی ها، گاه آنقدر متعفن و بد بو هستند که تحمل آن ناممکن و گاه آنقدر غلیظ و متراکم که سد تابش کوچکترین شعاع نوری می شوند.

در روزگار ما این لکه های آلوده، جهان را به جهانی تاریک، متعفن و زشت بدل کرده که حتی نفس کشیدن را هم سخت کرده و برای آزادگان عالم چاره ای نیست جز شستن و پاک کردن آنها تا زیبایی های زندگی دوباره به انسانها بازگردانده شود.

برای پاک کردن و خلاص شدن از شر این زواید نیاز به حلال و شوینده هست. هرچه لک ها لجن تر و غلیظ تر، شوینده پاک تر و خالص تر باید باشد.

برای پاک کردن لکه ی سیاه، متعفن، غلیظ و متراکمی چون اسرائیل و به وجود آورندگانش، خون پاک مجاهدان مخلصی همچون عزیز دلمان، آقا و امام دلسوزمان آیت الله خامنه ای و سربازانش نیاز بود.

به زودی خواهیم دید جهان به برکت این خونهای پاک و مطهر جای زیباتر و نورانی تری برای زندگی انسانها خواهد شد.

انشاءالله

نوشته برکت خون شهدا جهان را جای زیباتری برای زندگی خواهد کرد اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

این یادداشت به شرح زیر است:

طاغوتیان همه آمده ‏اند،

ساکنین جزیره‏ ی اپستین، میراث‏ خواران نمرود و فرعون و قارون،

نوادگان سامری از قوم یهود، بازماندگان ابوسفیان، وهابی‏ های بی‏ شعور.

لشکریان کفر و شرک و الحاد و نفاق، همه صف کشیده ‏اند تا سیدعلی را به مسلخ کشانند،

گسیل شده‏ اند تا ایران زمین را قطعه قطعه کنند.

اما سیدعلی گفت؛ اگر جنگی در بگیرد کربلا اتفاق می‏ افتد.

تیر خصم فرود آمد و سیدعلی به ‏خون غلتید.

به ماتم نشستیم، ناله زنان فغان کردیم و خونین جگر در غم خود سوختیم.

امتی تنها ماند، بدون علی!

یکباره گویی آیه ‏ای نازل شد،

ثُمَّ أَنزَلَ اللَّهُ سَکینَتَهُ، خدا از در غیب، آرامش روح نازل کرد،

از ملکوت، از جایی که فاطمه سُکنی گزیده است، پرتوی از نور بر زمین تابید،

در عاشور رمضان، در ایران یکپارچه غرق نور، کربلایی به پا شد به وسعت ایران زمین.

شیر زنان و دلیر مردانی سر برآوردند از زمین

یک صدا فریاد کردند؛ هیهات منا الذله!

عاشورایی به پا شد که در یک روز خلاصه نمی‏ شود،

عاشورایی به وسعت تمام ایام آینده،

عاشورایی ادامه ‏دار تا طلیعه‏ ی صبح ظهور.

علی دیگر تنها نیست تا بگوید؛ کجایند برادران راه حق؟! کجاست عمار؟!

حسین تنها نیست تا خونین بدن ندا دهد؛ کجایید ای دلیران با صفایم، ای رزمجویان پا در رکاب،

کجایی حبیبم؟ کجایی زُهیر؟ بُریر؟ مسلم بن عوسجه، عابس، …

سیدعلی مانند حسین تنها نمانده بود،

سیدعلی به‏ خون غلتید، اما به وسعت ایران، عمار و حبیب و زهیر و عابس و … رویید.

مجتبی فرآورده
۱۴ اسفند ۱۴۰۴

نوشته امتی تنها ماند، بدون علی اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

نحوه شهادت مقام معظم رهبری، عالی‌ترین تفسیر از شخصیت ایشان است.

اگر تاریخ به اراده فرعونیان رقم می‌خورد، امروز اثری از حق وجود نداشت؛ چرا که خداوند جهان را این‌ چنین نیافریده است. تا قادر متعال هست، حق هست و امید هست.

یکی از روشن‌ترین معیارها برای شناخت یک شخصیت، سرنوشت اوست. به عبارتی شخصیت همان سرنوشت است. نحوه شهادت مقام معظم رهبری، عالی‌ترین تفسیر از شخصیت ایشان است.

نوشته شهادت رهبری، عالی‌ترین تفسیر از شخصیت ایشان است اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.