کانون فیلم خانه طهران آغاز به کار کرد

محمد حکمت(مدیر خانه طهران) در ابتدای این مراسم به مهمانان و حاضران در نشست خوش‌آمد گفت و با اشاره به شرایطی که پاندمی کرونا برای برگزاری برنامه‌های فرهنگی ایجاد کرده، افزود: خوشحال هستم که امروز با رعایت پروتکل‌های بهداشتی، توانستیم نخستین چراغ این راه فرهنگی را روشن کنیم.

عبدالرضا گلپایگانی(معاون معماری و شهرسازی شهرداری تهران) ضمن ابراز خوشحالی از حضور در آیین گشایش کانون فیلم عنوان کرد: شهر تهران یا پایتخت ایران، گلستانی از شهرها و محله‌های مختلف است که هرکدام رنگ و بویی ویژه‌، و ریشه‌ای چند هزارساله‌ در تاریخ کشور ما دارند. اما هنوز ما اطلاعات کمی درباره تهران داریم کدام‌یک از ما می‌داند تهران چند چنار ۴۰۰ ساله دارد؟ امروز چه کسی از وضعیت قنات‌های تهران خبر دارد و می‌داند که طولانی‌ترین قنات تهران در کجا واقع‌شده است؟ کدام‌یک از ما می‌دانیم که جاده ابریشم از کدام منطقه شهرری می‌گذشته است؟

او ادامه داد: هویت یک شهر را فقط مجموعه خیابان‌ها و ساختمان‌هایش نمی‌سازد. شهر، مجموعه پیچیده درهمی است که در بستر ارزش‌های مختلف تاریخی، زیست‌محیطی و… شکل می‌گیرد که ما باید پیوندمان را با این ارزش‌ها حفظ کنیم.

منصوره اتحادیه(تاریخ‌نگار و نویسنده) هم در سخنانی کوتاه از گشایش کانون فیلم خانه طهران ابراز خوشحالی کرد و درباره نام خیابان لاله‌زار گفت: به این دلیل به این خیابان لاله‌زار گفته می‌شد که در زمان‌های قدیم اینجا باغ لاله بوده است.

سپس مستند «زمستان است» به کارگردانی مهرداد زاهدیان که نگاهی به جغرافیای فرهنگی خیابان لاله‌زار دارد به نمایش درآمد و پس از آن با حضور کارگردان، جواد طوسی(منتقد فیلم) و رضا درستکار(مجری و منتقد سینما) مورد نقد و بررسی قرار گرفت.

طوسی: به هر بهانه‌ای دیالوگ کنیم

جواد طوسی در ابتدای این نشست گفت: اینکه چنین فضایی در بطن لاله‌زار قدیم شکل‌گرفته، مایه خوشحالی است. مخصوصاً در دورانی که ما فترت را تجربه می‌کنیم، برگزاری چنین محافل نمایش فیلمی آن‌هم در چنین جغرافیایی نقطه امیدبخشی است و این نشان می‌دهد هنوز افرادی هستند که به گسترش فرهنگ اهمیت می‌دهند و می‌خواهند آن را تعمیم دهند.

او ادامه داد: امیدوارم ما از همین پاتوق‌های محدود به حضورهای بیشتر برسیم و نمایش فیلم و مباحثات زیبایی‌شناسانه در کانون فیلم خانه طهران ادامه پیدا کند و جابه‌جایی دولتمردان تغییری در آن ایجاد نکند. چون باید سعی کنیم به هر بهانه‌ای دیالوگ را برقرار کنیم.

طوسی درباره فیلم «زمستان است» گفت: فیلم آقای زاهدیان فرصتی فراهم کرد تا به فیلم‌هایی که نگاه پرتره‌ای خودشان را به یک پدیده جغرافیایی و شهری محدود می‌کنند، بپردازیم. ما فیلم‌های خوب در این زمینه کم داریم. فیلم‌هایی که از نظر جغرافیایی و مناسبات فرهنگی به خیابان‌های تاریخی شهر تهران بپردازند.

او عنوان کرد: فیلم «زمستان است» سعی می‌کند تنوع را به صورت‌های مختلف تجویز و توصیه کند و در استفاده از فیلم‌های آرشیوی، راه انفعالی نرود. اما نکته‌ای که به نظر من نقطه‌ضعف فیلم است، این است که گاهی فیلم از مسیر خودش خارج می‌شود؛ مثلا پرداختن به تطبیق خیابان استقلال ترکیه و لاله‌زار. گاهی هم استفاده از تصاویر آرشیوی بیشت از حد معمول می‌شود. از طرف دیگر ما با موضوعی سروکار داریم که از هر طرف که به آن نگاه کنیم، نوستالژیک است، ولی کارگردان کمی از این مضمون دور شده است.

طوسی ادامه داد: بسیاری از جزئیات خیابان لاله‌زار در مستند فراموش‌شده است. نمونه‌اش کوچه ملی که در دوره‌های مختلف تاریخی تغییراتی بسیار داشته است. اما انتخاب منوچهر انور به عنوان گوینده نریشن از اتفاقات خوب فیلم است. او احساسات روایی فیلم را به بیننده منتقل کند.

زاهدیان: ما چطور دنیای مدرن را تجربه می‌کنیم

زاهدیان، کارگردان این مستند در پاسخ به صحبت‌های منتقد جلسه گفت: بسیار خوشحالم که استاد طوسی با نگاه منتقدانه به فیلم من نگاه کردند. چرا که سال‌ها از ایشان آموخته‌ام. اما «زمستان است» فیلمی نوستالژیک نیست و نمی‌خواستم فیلم نوستالژیک بسازم. تم ذهنی‌ام برمی‌گردد به این‌که ما چطور دنیای مدرن را تجربه می‌کنیم و اینکه چرا دوران گذار از سنت به مدرنیته این‌قدر برای ما طولانی است و اتفاق نمی‌افتد.

او ادامه داد: این مضمون ذهنی من است که کم‌وبیش در فیلم‌های قبلی که کار کرده‌ام نیز قابل‌ردیابی است. چون فکر می‌کنم این موضوعی است که همواره باید به آن توجه و علت آن را جست‌وجو کرد. علت اینکه چرا برای ما جریانی تکرار می‌شود و روبه‌جلو نمی‌رود. گاهی فکر می‌کنم این مسئله‌ای‌ست که هرکدام از ما باید برایش پاسخی پیدا کنیم.

زاهدیان با بیان این‌که تم پنهان «زمستان است» درباره جوان‌مرگی است توضیح داد: در دوره‌ای میل به روشنفکری و جهان مدرن وجود داشت اما در کودتای ۲۸ مرداد این آرمان به محاق رفت. روایت «زمستان است» شبیه به کسی است که راه می‌رود و می‌بیند که کارتون‌خوابی در گوشه خیابان افتاده است. لبه آستینش را نگاه می‌کند و می‌بیند که زردوزی شده است. با او که حرف می‌زند درمی‌یابد که فرانسوی هم بلد است. درنهایت می‌فهمد که او نجیب‌زاده است. حالا این سؤال برایش به وجود می‌آید که چطور به چنین سرنوشتی دچار شده. این افسوس یا غم نیست. بلکه تعریف سرگذشتی‌ست که اتفاق افتاده است.

درستکار، منتقد و مجری جلسه در تکمیل مباحث جلسه تأکید کرد: نمای نقطه نظر کارگردان را اگر این جوان‌مرگی ببینیم، زاویه دید فیلم درست است. اما بسیاری از مسائل دیگر هم هستند که در این مکان خاص جغرافیایی اتفاق افتاده‌اند. در نظر بگیرید فیلم درباره یکی از مهم‌ترین مکان‌ها و خیابان‌های تهران و شاید ایران است، خیابانی که هویت و شناسنامه ویژه خودش را دارد والا تهران و ایران که خیابان کم ندارد. نکته آن است که رویکرد فیلم در نمایش جغرافیای فرهنگی، حغرافیای اجتماعی، جغرافیای سیاسی و … در رفت و برگشت است و آن روند منظم که در تعریف و تبیین تاریخ این خیابان انتظار داریم گاهی دچار نقص و اختلال می‌شود و تزاحم موضوع پیش می‌آید.

در ادامه این نشست، منصوره اتحادیه درباره «زمستان است» گفت: به نظر من این فیلم موفق بوده است. چون لاله‌زار داستان‌هایی بسیار دارد و اگر قرار بود آقای زاهدیان به همه آن‌ها بپردازد، باید سریال می‌ساخت.

یکی از مخاطبان حاضر در این نشست از زاهدیان درباره علت رفت‌وبرگشت فیلم به گذشته و زمان حال سؤال پرسید و زاهدیان در پاسخ به او توضیح داد: آن فیلم‌هایی که وقایع را پشت سر هم طبق خط سیر وقوع آن‌ها تعریف می‌کنند، مستندهایی برای اطلاع‌رسانی هستند. آنچه برای من در این فیلم مهم بوده ارتباط دراماتیک بین پدیده‌هاست. اینکه این ارتباط بتواند شما را وارد قصه‌ای کند برایم مهم بود که شما به‌عنوان تماشاگر چه چیزی از فیلم دریافت می‌کنید. رفتن به گذشته و بازگشت به زمان حال کنتراست فضا را برای مخاطب ایجاد می‌کند.

طوسی: فیلم عامدانه از نگاه ویترینی فاصله گرفته است

طوسی درباره نکات مثبت فیلم «زمستان است» گفت: ویژگی بارز این فیلم برخلاف فیلم‌هایی مثل «تهران انار ندارد» این است که به شکل عامدانه از نگاه ویترینی و ژورنالیستی فاصله گرفته است. زبان بصری و فیلم‌نامه از متریال‌ها استفاده درستی داشته‌اند. گروه سازنده به‌خوبی توانسته‌اند از منابع آرشیوی استفاده درست کنند و به لحاظ فرم و زیباشناسی، آن را به‌درستی به کار بگیرند.

در انتهای این نخستین جلسه کانون فیلم خانه طهران، توسط مدیریت از کارگردان و منتقد نشست تقدیر شد.

نوشته آیین گشایش کانون فیلم خانه طهران برگزار شد/ نمایش مستند «زمستان است» اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

مهرداد زاهدیان در ابتدای این نشست با اشاره به این که بیش از سه سال جمع آوری منابع تحقیق زمان برده است، گفت: مستند «زمستان است» محصول تلاش یک تیم است که به زودی در جشنواره فیلم فجر مورد نقد و قضاوت مردم و منتقدان قرار می گیرد.

وی همچنین درباره محتوای این اثر نیز توضیح داد: موضوع این مستند که در حال و هوای لاله زار روایت می شود، بررسی شیوه مواجهه جامعه ایرانی با پدیده های مدرن است. چیزی که از آن به عنوان گذار از جامعه سنتی به جهان مدرن یاد می کنیم که متاسفانه بیش از ۱۰۰ سال طول کشیده و همچنان ادامه دارد. این مساله برای من خیلی جذاب بود چرا که نوع مواجه شدن با این دوره و عبور کردن از آن مقوله ای است که این دوره تاریخی را شکل می دهد و علت رفتار امروز ما را تعریف می کند.

زاهدیان افزود: وقتی شما در مورد یک فضای شهری که ممکن است خاطره های زیادی در خود جا داده باشد حرف می زنید قطعا کنجکاوی برانگیز است و من هم تلاش کردم مخاطب را با خاطره ها و کنجکاوی هایش مواجه کنم اما نکته مهم این که مستند «زمستان است» و آثاری از این دست، استمرار داشته باشند چون منابع قابل ارجاعی هستند برای نسل های بعدی و من هم تمام تلاشم این بود بتوانم کاری بسازم که برای آیندگان هم مفید باشد.

این کارگردان در رابطه با اینکه این مستند چقدر می تواند منبع قابل استنادی باشد عنوان کرد: متاسفانه ما روایت های مختلفی حتی از یک موضوع تاریخی داریم که ممکن است خوانش های مختلفی از آن شود و این نگران کننده است. در «زمستان است» تلاش کردیم بتوانیم روایت های مختلف را بگیریم و فصل مشترک شان را مبنای صحت موضوع قلمداد کنیم. برخی موضوعات هم تفسیراتی است که برخی آدم های فراتر از مرجع می‌گویند مثلا معماری بناهای قدیمی یا تطبیق برخی فضاهای لاله زار را با چند مورخ در میان گذاشتیم که سخنان شان از هر سندی معتبرتر است. مثل عبدالله انوار که خودش تهران پژوه و محققی بنام است و اطلاعات قابل توجه و درخوری از پایتخت دارد.

مهرداد زاهدیان درباره فضای تلخ مستند گفت: با اینکه فیلم تلخی است موافقم اما نه از این جهت که افسوس گذشته را می خوریم چون اساسا فیلم نوستالژیکی نیست. شما در این فیلم تصاویر کمتر دیده شده ای را خواهید دید که از آرشیوهای مهم دنیا جمع آوری شده است. به عنوان مثال کارمند آن دوره سفارت انگلیس که خانه اش در لاله زار بوده و از اطراف محل زندگی اش عکس گرفته را شما در این اثر می بینید. این فیلم بیش از آنکه افسوس بخورد شکایت از سرنوشت می کند و روایتی از جوانمرگی است در اوج روزهایی که می توانست پر و بال بکشد و مزیت ها و ظرفیت هایش را معرفی کند، یک باره با کودتای۲۸ مرداد مواجه می شود و حاکمیت می‌خواهد این فضا را از محتوای روشنفکری تهی کند و تقدیر خوبی برای لاله زار رقم نمی‌خورد. این روند ادامه پیدا می کند و مرگ درست در جوانی لاله زار اتفاق می افتد تا به سال های انقلاب می رسد و تفسیر انقلابیون هم خیلی منصفانه نبود و سعی در پاکسازی فضا کردند.

زاهدیان همچنین اشاره کرد: خوشحالم که در سال های اخیر توجه به ژانر مستند بیشتر شده اگر این روند ادامه‌دار شود مستند بخش مهمی از زندگی مردم خواهد شد و مردم تعریف جدیدی از این گونه سینمایی خواهند داشت. جامعه مستندساز هم باید رویکردش را به فیلم مستند به گونه ای بروزرسانی کند تا این سینما بتواند در بازار عرضه و تقاضا به خوبی معرفی شود. این یک رابطه دو سویه بین فیلمساز و مردم است. فیلمساز باید به جذب مخاطب توجه کند و مردم هم نگاه شان را به مقوله سینما جدی تر کنند نه اینکه صرفا سینما را خوشگذرانی ببینند.

وی همچنین درباره واژه هایی چون ته سیگار، شیرابه ها و کلاه کاسکت گفت: می دانم که شهرنشینی پدیده ای مدرن است به این معنی که شما باید به اصول و حقوقی آشنا باشید و حق دو طرفه بین مردم و شهر وجود دارد و ما ملزم به رعایت قوانین هستیم تا مادامی که انسان متمدنی هستیم. کسی که ته سیگار خود را زمین می اندازد به عواقبش فکر نمی کند. کسی که شیرابه زباله را جلو منزل می گذارد نمی داند چه آسیبی به محیط زیست می رساند و درباره کلاه کاسکت نیز یک دوره ای مجبور بودیم به برخی از مردم درباره فواید شستن دست با صابون بگویید و احتمالا طول کشید تا برای یک جامعه جا بیفتد امیدوارم زمان کمتری لازم داشته باشیم که از فواید کلاه کاسکت بگوییم و اجرای آن را ببینیم.

ویژه برنامه «تا جشنواره ۳۸» به همت معاونت اجتماعی شهرداری تهران و برج میلاد با همراهی سی و هشتمین جشنواره فیلم فجر امروز سه شنبه ۸ بهمن در مرکز همایش های برج میلاد به کار خود پایان می دهد.

این برنامه به صورت زنده از تلویزیون تعاملی تیوا tva.ir  پخش می‌شود و ویدیوی هر برنامه نیز در سایت آپارات منتشر می‌شود.

نوشته مهرداد زاهدیان: این فیلم روایت جوانمرگی است/ مستند بخش مهمی از زندگی مردم خواهد شد اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

شهنام صفاجو مجری این برنامه، در ابتدا ضمن خیرمقدم به حاضرین و قدردانی از پیروز حناچی در مقام تهیه‌کننده مستند «زمستان است»، اظهار کرد: آقای شهردار! سینمای مستند امروز ایران نیازمند این همراهی و همدلی شهرداری تهران در خلق آثار ارزشمند و نمایش عمومی فیلم‌های مستند است و امیدوارم این راه ادامه داشته باشد.

پیروز حناچی شهردار تهران نیز در این نشست گفت: سال‌ها پیش زمانی که در وزارت مسکن و شهرسازی بودم، به تحقیقی درباره‌ی میدان توپخانه تهران برخوردم. کاری که آقای فرخ محمدزاده‌مهر انجام داده بود و در کتابخانه خاک می‌خورد. چون قبل از آن مطالعاتی درباره مراکز تاریخی تهران داشتم، وقتی این گزارش را ورق زدم متوجه شدم که پتانسیل تبدیل شدن به یک کتاب را در مورد تهران دارد. آن موقع خود ایشان را مامور کردیم تا کتاب را تالیف کنند و آن کتاب بعدها تحت عنوان «میدان توپخانه تهران» چاپ شد که تغییرات کاربری این میدان را در سه دوره قاجار، پهلوی اول ودوم و وضعیت حاضر که خیلی تغییری نکرده بود را نشان می‌داد.

وی در ادامه، با اشاره به شیوه آشنایی‌اش با مهرداد زاهدیان از طریق تماشای یک مستند، عنوان کرد: «حدود سال‌ ۸۷ به واسطه معرفی مستند «میدان بی‌حصار» توسط یکی از دانشجویانم با نام مهرداد زاهدیان آشنا شدم. این مقدمه آشنایی ما با هم شد و «میدان بی‌حصار» در حقیقت فیلم همان کتاب «میدان توپخانه تهران» بود. آنجا برای من درس زیادی داشت، به این معنا که اگر ما تلاش کنیم، تهیه سند انجام دهیم و فضاهای شهری یا هر موضوع دیگری که واجد ارزش هستند را نشان دهیم، مطمئناً قدم‌های بعدی را افراد دیگر برخواهند داشت.

شهردار تهران پیرامون تهیه «زمستان است» توضیح داد: همان موقع صحبت‌های مقدماتی درباره تهیه یک فیلم را با آقای زاهدیان انجام دادیم. البته پیش از آن با آقای اصلانی صحبت کردیه بودیم که قسمت نشد و زاهدیان این کار را شروع کرد. در تهیه این فیلم بسیاری سازمان‌ها از جمله دبیرخانه شورای‌عالی شهرسازی، شهرداری منطقه ۱۲ و سازمان زیباسازی ما را همراهی کردند، اما از همه مهم‌تر آرشیوهایی بود که در ایران وجود نداشت. در این فیلم تصاویری می‎بینید که قبلا در هیچ‎کجا دیده نشده است. فیلم‌هایی که بخشی از حصار تاریخی ایران را به تصویر می‌کشد و خود ما معماران همیشه به شکل دوبُعدی آن را می‌دیدیم، اما شکل سه‌بُعدی آن را ندیده بودیم.

وی همچنین درباره‌ی حمایت افراد و نهادهایی که در تهیه این مستند همکاری کردند، اظهار کرد: افراد خاصی به طور ویژه در این پروژه ما را همراهی کردند، مثل عابد ملکی شهردار وقت منطقه ۱۲، علی‌محمد سعادتی که همکار ایشان بودند و الان شهردار منطقه ۱۲ هستند، خانم مهندس صادق که در حال حاضر معاون شهرسازی و معماری وزیر و دبیر شورای عالی شهرسازی هستند و خیلی از دانشجویانی که تولید محتوای این فیلم را انجام دادند. از همه مهم‌تر خود مهرداد زاهدیان که با وسواس و دقت بالا این کار را دنبال کرد و حتی جاهایی که بی‌حوصله می‌شدیم، ایشان با اخلاق خوب خود ما را آرام می‌کرد.

حناچی افزود: زمانی که این فیلم ساخته شد من شهردار نبودم، اما این فیلم بهانه‌ای است برای نشان دادن یکی از پلاک‌های لاله‌زار، فقط یکی. برای تک‌تک پلاک‌های لاله‌زار می‌توان چنین فیلم‌هایی ساخت و چنین داستان‌هایی را مستند کرد؛ مثلا ما خانه معین‌التجار را در لاله‌زار داریم، کسی که وقتی پادشاه قاجار می‌خواست از بانک‌های خارجی برای سفرش استقراض کند، راضی نشد و گفت تمام هزینه‌ها را می‌دهد.

در ادامه این آیین رونمایی، مهرداد زاهدیان کارگردان مستند «زمستان است» گفت: مفتخرم که اولین نمایش فیلم را در حضور شما برگزار می‌کنیم. این پروژه بیش از سه سال زمان برد و در طول این مدت با توجه به پیچیدگی‌های که برای اجرای آن داشتیم، اگر همراهی و پشتیبانی دوستانی که دارم نبود، با فیلمی مواجه نمی‌شدیم که درخور این محفل باشد. استاد بزرگوارم آقای منوچهر انور با صدای فوق‌العاده‌ و مهربانی هرچه بیشترش از این کار حمایت کرد و صدای او نگینی برای این فیلم است.

وی ضمن تشکر از پیروز حناچی به عنوان تهیه‌کننده این فیلم افزود: ایشان پشتیبانی بودند تا این پروژه به سرانجام برسد. اتفاق فوق‌العاده‎ای است که یک شهردار تهیه‌کننده فیلم باشد و درباره‌ی یکی از محلات شهر خود فیلم بسازد. امیدوارم این روند استمرار پیدا کند و سایر مسئولان هم روی فرهنگی خودشان را بیشتر نمایان کنند. همچنین باید از دو جواهری که در فیلم‌خانه ملی حضور دارند و حمایت‌گر فیلمسازان هستند، سرکار خانم لادن طاهری و آقای وفایی و سایر همکارانشان تشکر کنم. مطمئناً این پروژه بدون کمک‌های آنها نمی‌توانست جلو برود. امیدوارم حضور پربرکت خانم طاهری در فیلمخانه استمرار داشته باشد.

زاهدیان در پایان صحبت‌های خود گفت: از ایمان یاری دوست فوق‌العاده‌ام تشکر می‌کنم که لحظه به لحظه در کنار کار بود و هرچه به عنوان مزیت تصویری فیلم می‌بینید، محصول ژرف‌اندیشی او و مشاوره‌هایش بوده است. از محمد نصرتی که کار ساخت موسیقی فیلم را انجام داد، تشکر می‌کنم. یکی از ارزش‌های این فیلم موسیقی آن است. از آقای شرایلی پژوهش‌گر موسیقی فیلم هم تشکر می‌کنم که با گشاده‌دستی هر آنچه لازم بود را در اختیار پروژه قرار داد. از مهرداد جلوخانی سپاسگزارم که روی تمام تصویرهای صامت این فیلم، صدا ساخت و با تلاش شبانه‌روزی، بُعد جدیدی به آن‌ها داد. از مهندس بیژن شافعی تشکر می‌کنم که در پژوهش معماری فیلم کمک بزرگی کرد؛ همینطور از همراهی ایمان ترابی که لحظه به لحظه در حین تصویربرداری به من کمک کرد. از شهنام صفاجو دوست فوق‌العاده‌ای که همواره کار سنگین مدیریت تولید فیلم‌های من را برعهده دارد، سپاسگزارم و امیدوارم این همکاری استمرار داشته باشد. از آقای صانعی‌مقدم مدیرعامل گروه هنروتجربه و عباسی انارکی مدیرعامل موزه سینما هم که امکان این نمایش را فراهم آوردند، تشکر می‌کنم.

گفتنی است: در خلاصه موضوع این فیلم مستند ۸۵ دقیقه‌ای آمده است: «حکایت تجددخواهی در ایران کمابیش مشابه سرگذشت خیابان لاله‌زار تهران است. این خیابان یکی از شاخص‌ترین نمونه‌ها در ایران است که به عنوان نمادی از میل به تجددطلبی، قابل مطالعه است. این خیابان محلی برای تجربه فضای مدرن و غربی در دل تهران بود؛ همچنان که کانونی بود برای تجمع روشنفکران، دفاتر روزنامه‌ها، تئاترهایی که به مضامین ادبی، فلسفی، سیاسی توجه می‌کردند و سینماهایی که آخرین تولیدات سینمایی را به نمایش می‌گذاشتند؛ درواقع مجموعه‌ای از عناصر مختلف که این خیابان را به گذرگاهی فرهنگی مبدل می‌کرد. با وقوع کودتای سال ۱۳۳۲ و افزایش جمعیت پایتخت، لاله‌زار آرام آرام هویتی تازه به خود دید؛ هویت پیشین محو شد و ابتذالی بازاری به جای آن نشست. امروزه لاله‌زار در انبوهی از بنگاه‌های اقتصادی و بی‌هویتی محض گم شده است؛ همان سرنوشتی که مشابه آن برای نیات و اهداف تجددخواهی رقم خورد…»

عوامل تولید این فیلم عبارتند از: پژوهشگر، نویسنده، فیلمبردار، تدوینگر و کارگردان: مهرداد زاهدیان، تهیه‌کننده: پیروز حناچی، روایتگر: منوچهر انور، صدابردار: فرزین زند، طراحی و ترکیب صدا: مهرداد جلوخانی، آهنگساز: محمد نصرتی، مدیر تولید: شهنام صفاجو، طراحی و اجرای جلوه‌های تصویری، متحرک‌سازی دوبُعدی و کامپوزیت: ایمان یاری، توازن نور و رنگ: رضا تیموری، برنامه‌ریز و دستیار کارگردان: عاطفه میارکیانی، مدیر دوبلاژ: حمید منوچهری‌فر، گویندگان: ایمان یاری، رامین پورایمان، علی میلانی، مجید حمزه، احمد گنجی، ایوب آقاخانی، حمید یزدانی، نورالدین جوادیان، امیر منوچهری، همکاران پژوهش معماری: بیژن شافعی، سعید محمودکلایه، محمد غلام‌نژاد، گروه معماری دوران تحول، نگار منصوری، آرسینه کشیش‌یانس، بهناز زنیان، اسکندر مختاری، عبدالله انوار، مجید منصور رضایی، فریناز مقتدری، زهرا حناچی، مجید آذرشب، محمود پورسراجیان، نازنین حاج‌زوار، افروز طهماسبی، فاطمه همتیان، فروغ صادق‌مالواجرد، حمید آذرشب، همکار پژوهش موسیقی: محمدرضا شرایلی، خوشنویسی: جواد فیروز زارع، ترجمه: پرستو زاهدیان، مدیر فنی استودیو: علیرضا نکولعل‌تک، فیلمبرداری هوایی: شرکت آموت، سعید محمدی‌الموتی، ساجد محمدی‌الموتی، متحرک‌سازی سه‌بُعدی: شرکت تیم استودیو، امید خوش‌نظر، سهراب روشنایی، مسعود عمویی، دستیار نور و تصویر و عکاس: ایمان ترابی، دستیاران صداگذاری: امیرحسین حسینی، میثم اسدی

مستند بلند «زمستان است» تاکنون موفق به کسب تندیس شایستگی بهترین فیلم مستند بیست و یکمین جشن بزرگ خانه سینما، نشان شیر سنگی بهترین پژوهش و بهترین فیلم مستند بلند یازدهمین جشن مستقل سینمای مستند ایران شده است.

نوشته نمایش افتتاحیه مستند «زمستان است» در موزه سینما برگزار شد اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.