مریلا زارعی، امیر جعفری، سارا بهرامی، امیر نوروزی و محسن قصابیان، با هنرمندی: عباس جمشیدی، شهرام قائدی‌ و‌‌ پرویز فلاحی‌پور، با معرفی: سحر لطفی، وحید منتظری و با حضور‌: حدیث میرامینی، مجید نوروزی، ستایش دهقان، پویا نوروزی، غزاله اکرمی، جلال محبی، محمد اشکان‌فر، سیدعلی صالحی، عرفان ناصری، یسنا میرطهماسب و مریم کاویانی بازیگران این اثر هستند.

فهرست عوامل سریال «کوری» بدین شرح است: مدیر فیلمبرداری: سعید براتی، تدوین: خشایار موحدیان، الاهه ایزدی، موسیقی: حسام ناصری، مجری طرح و‌ مدیرتولید: مینا سنگ‌سفیدی، طراح صحنه: امیر زاغری، طراح گریم: محمود دهقانی، مدیر صدابرداری: مهدی ابراهیم‌زاده، صداگذاری و ترکیب صدا: مهرشاد ملکوتی،محمد مهدی جواهری زاده، طراح لباس: زهرا صمدی، سرپرست گروه کارگردانی و برنامه ریزی: راما هاشمی، بازیگردان: علی صلاحی، مدیران تدارکات: امیر جعفری، اکبر مهری، طراح جلوه های ویژه بصری: امین پهلوان‌زاده، طراح جلوه های ویژه میدانی: آرش آقابیک، طراح بدلکاری: امیرحسین خنجری، منشی صحنه: گل کوشان، عکس: مجید طالبی، اصلاح رنگ و‌ نور: فائزه نظیری، فیلم پشت صحنه: رضا رشیدی‌فر، طراح پوستر: شان‌امینی، طراح لوگو‌: احسان حسینی.

نوشته پوستر رسمی سریال «کوری» رونمایی شد اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

فیلمنامه این مجموعه که به ‌صورت اختصاصی از پلتفرم فیلم‌نت پخش می‌شود، توسط امیر ابیلی نوشته شده است و از جمعه ۲۹ خرداد ۱۴۰۵، هر هفته ساعت ۱۲ ظهر در این پلتفرم منتشر خواهد شد.

مریلا زارعی، امیر جعفری، سارا بهرامی، محسن قصابیان و امیر نوروزی، با حضور افتخاری: عباس جمشیدی‌فر، شهرام قائدی، سید علی صالحی، عرفان ناصری، یسنا میرطهماسب، مریم کاویانی و پرویز فلاحی پور، با معرفی: سحر لطفی، وحید منتظری، با نقش آفرینی: حدیث میرامینی، مجید نوروزی، ستایش دهقان، پویا نوروزی، غزاله اکرمی، جلال محبی و محمد اشکان‌فر بازیگران این اثر هستند.

نوشته پخش سریال «کوری» از جمعه ۲۹ خرداد در فیلم‌نت اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

این موج به کودکان مظلوم میناب و جامعه‌ هنری ایران تقدیم شده است.

در خلاصه داستان اپیزود «شانه‌ها» به نویسندگی علی بحرینی آمده است: فاطمه که چند سالی‌ست به واسطه شغل همسرش ساکن میناب شده، برای درمان چشمان دختر ۸ ساله‌اش صنم به تهران می‌آید.

دلسا محمدی، افسانه شکوفه‌روان، کاوه فرجادمنش، عباس خداوردیان و الناز تهامی بازیگران این اپیزود هستند.

اپیزود «عشق سوزان» به قلم علی بحرینی روایتگر قصه نویسنده‌ای‌ست که باید خیلی زود رمان جدید خود را تحویل انتشارات دهد. قراردادش رو به پایان است و زمان کم؛ که ناگهان جنگ می‌شود…

بازیگران «عشق سوزان» عبارتند از؛ علیرضا زمانی‌نسب، سحر لطفی، کوروشه رامه و جلال محبی.

طراح و خالق سریال نمایش خانگی «اهل ایران» که در ۱۴ اپیزود در مرکز سریال سوره تولید شده، محمدحسین مهدویان، مهدی یزدانی‌خرم سرپرست نویسندگان و محمدرضا منصوری تهیه‌کننده آن است. این اثر دارای قصه‌هایی مختلف از جریان زندگی در بحبوحه آتش و جنگ است که نقطه‌ی اشتراکِ آن‌ها «ایرانی‌ماندن» است.

موج سریال نمایش خانگی «اهل ایران» هر هفته روزهای جمعه ساعت ٨ صبح در پلتفرم شیدا منتشر خواهد شد.

نوشته «اهل ایران» به نیمه رسید/ انتشار موج چهارم سریال اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

* شما در یادداشتتان نوشته‌اید «فیلم ساختیم تا زندگی را تمرین کنیم». وقتی واقعیت بیرون از قاب دوربین با اضطراب و خطر همراه است، برای یک کارگردان چگونه تشخیص داده می‌شود که در چه لحظه‌ای باید دوربین روشن بماند و روایت ادامه پیدا کند؟

اول هر صحبتی باید بگویم کاری را که شخصاً انجام دادم هیچ‌گاه دستاورد فردی برای خودم نمی‌دانم و اصلاً توقعی از هیچ فرد یا نهادی ندارم. هرچه بوده وظیفه بوده است و اگر تشویقی هست برای مردم ایران است که پای وطن ایستادند؛ برای محسن چاوشی است که قدم اول را برای شکستن سکوت جامعه هنری برداشت و برای سربازان جان‌برکف وطن است که برای امنیت مردم از جان عزیز خود گذشتند. بله، فیلم ساختیم تا در زمان جنگ زندگی را مشق کنیم و یادمان نرود که در هر شرایطی زندگی جاری است. ترس، تردید و خطر هست، اما مسئولیت چه می‌شود!؟ این مملکت بر گردن همه‌ ما حق دارد. هر کس باید هر کاری از دستش برمی‌آید انجام دهد و کار ما سینماست؛ ما هم وظیفه‌مان را انجام دادیم. ایران خانه خوبان است. هرکس برای نفع اجتماعی موظف است قدم بردارد و بداند نفع شخصی در نفع اجتماعی است.

* ساخت این اپیزود در شرایطی انجام شده که فضای واقعی شهر نیز تحت‌تأثیر تنش و نگرانی بوده است. کارگردان در چنین موقعیتی چگونه تلاش می‌کند میان روایت داستان و احترام به رنج و نگرانی واقعی مردم تعادل برقرار کند؟

هر وقت فیلم «پیانیست» پولانسکی را می‌دیدم، به خودم می‌گفتم اگر روزی شرایط زندگی سخت و غیرممکن شد باید یاد این فیلم بیفتم. روزهایی که این کار را می‌ساختیم، زندگی سخت بود اما غیرممکن نبود. همه به هم دلداری می‌دادند. صدای موشک و بمباران که می‌شد، بعضی بچه‌های باصفای فیلمبرداری می‌گفتند «رعد و برق است!» تا دیگران کمتر بترسند. ما با هم بودن‌مان کمک کرد دل‌هایمان قرص و محکم شود؛ کمک کرد بفهمیم حالا که مسئولیت پذیرفتیم، باید تا جایی که می‌توانیم درست انجامش دهیم. من از روز اول برای کار کردنِ تنها، ارزشی قائل نبودم و با خودم گفتم باید در این شرایط کار خوب ساخت. امیدوارم این مهم حاصل شده باشد.

* در یادداشتتان از «بودن و ماندن» در کنار ایران گفته‌اید. از نگاه شما، نقش یک فیلمساز در چنین روزهایی دقیقاً چیست؟ ثبت واقعیت، ایجاد همدلی یا تقویت امید اجتماعی؟

وظیفه‌ هنرمندان در این روزها مهم است. هنوز در آتش‌بس هستیم؛ هنوز سایه‌ جنگ بر سر ماست. هنرمند باید اول خودش وطن را باور کند، امید را باور کند، زندگی را باور کند و بعد این احساس را به مردم منتقل کند. عقیده‌ام این است که روزهای سخت‌تری در راه است. حتی اگر به صلح پایدار برسیم باید بمانیم و وطن را بسازیم. با شعر و شعار هم وطن ساخته نمی‌شود. هرکس باید کاری را که در آن تخصص دارد برعهده بگیرد. باید گوشه‌ای از کار مملکت را بردارد و بداند جز خودمان کسی به فریاد ما نمی‌رسد. باید حس وطن‌دوستی را در همه ایجاد کنیم؛ بدون وطن هیچ نداریم.

* شما اشاره کرده‌اید که با وجود همه اختلاف‌نظرها، ایران برای همه ماست. در روایت یک اثر نمایشی با موضوع وطن، چگونه می‌توان این طیف احساسات و نگاه‌ها را صادقانه نشان داد؟

ایران کشور متحد اما متکثری است و اختلاف‌نظر و دیدگاه قطعاً وجود دارد. اما همیشه به گفت‌وگو و اصلاحِ گام‌به‌گام معتقد بوده‌ام. از جنگ و خشونت و تخریب و سیاه‌نمایی هم فراری‌ام. ماه‌های سختی بر مردم گذشته است. مسئولان باید قدم‌های مؤثر در پیشرفت و توسعه‌ کشور و زندگی ایرانی‌ها بردارند. باید بدانیم دستی خارج از مرزها دست ما را نخواهد گرفت. ایران کلمه بزرگی است و همه زیر این نام جا می‌شوند. امیدوارم جنگ تمام شود و کشور روی آرامش ببیند. روزی برسد که هرکسی آرزو کند در ایران زندگی کند و به وطن خود خدمت کند.

* تجربه‌ کارگردانی در فضایی که سایه‌ ناامنی و اضطراب بر آن وجود دارد، چه تغییری در نگاه شما به سینما و کارکرد آن ایجاد کرد؟

قطعاً فیلمسازی زیر بمب و موشک کار عجیبی بود و می‌دانم آدم دیگری شده‌ام. این تجربه برای من برابر با ده سال تجربه فیلمسازی بود. احساس می‌کنم خیلی چیزها در درونم عوض شده است. خوشحالم در کنار یک گروه فوق‌العاده چنین اتفاقی را رقم زدیم. در پایان، از اینکه عضو کوچکی از مجموعه بزرگ «اهل ایران» بودم خوشحالم. خوشحالم که در روند ساخت فیلم کسی آسیب ندید. امیدوارم کاری که از دل ساخته شده بر دل مخاطب هم بنشیند. از محمدحسین مهدویان و محمدرضا منصوری و گروه ساخت فیلم تشکر می‌کنم. به امید آزادی، آبادی و صلح پایدار در ایران زمین؛ مهد فرهنگ و تمدن پارسی.

نوشته در زمان جنگ «زندگی» را مشق کردیم اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

متن یادداشت به شرح زیر است:

«به نام ایران

فقط باید نام مقدس ایران را زمزمه کنیم

فقط باید نام مقدس ایران را فریاد بزنیم

فقط باید از ایران و ایرانی بگوییم

در روزهای گذشته زیر بمباران شهر

عزیزمان تهران، فیلم ساختیم

تجربه‌ای که شاید فکرش را هم نمی‌کردیم؛

روزی جنگی باشد و دوربینی روشن شود

فیلم ساختیم

تا زندگی را تمرین کنیم

تا استعدادهایی در بمباران شکوفا شوند

باید بودن و ماندن را تمرین کنیم

در جهانی که

به جوان جانباز ما در دوربین نگاه

می‌کنند و می‌خندند

به مردم ما از خانه‌های مسکونی

تا پای لانچر رحم ندارند

دانش آموزان میناب را نادیده می‌گیرند

به خون ایرانی بی‌حرمتی می‌کنند

پاکبان مظلوم ما را می‌کشند؛

باید کنار هم بایستیم

حتما اختلاف نظرهایی داریم

حتما دلزدگی‌هایی داریم

اعتراض‌ها…

بغض‌های در گلو‌ مانده

اما ایران برای ماست

برای همه…

باید زیر چتر وطن بمانیم

باید نام مقدس ایران را فریاد بزنیم…»

سریال «اهل ایران»، محصول جدید مرکز سریال سوره، که طراح و خالق آن محمدحسین مهدویان است و تهیه‌کنندگی آن را محمدرضا منصوری برعهده دارد، در ۱۴ قسمت ساخته و به زودی عرضه می‌شود. مهدی یزدانی‌خرم نیز سرپرست نویسندگان این اثر است.

نوشته سجاد پهلوان‌زاده: باید زیر چتر وطن بمانیم اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

این دومین همکاری امیر نوروزی با سجاد پهلوان‌زاده است.

«کوری» روایتگر درامی ملتهب است که امیر نوروزی در نقش سرگرد ضرابی، مامور آگاهی در آن حضور دارد‌.

پیش از این مریلا زارعی، امیر جعفری، سارا بهرامی، محسن قصابیان و عباس جمشیدی‌فر به عنوان بازیگران نقش‌های اصلی سریال «کوری» معرفی شده‌اند.

«کوری» به کارگردانی سجاد پهلوان‌زاده، تهیه‌کنندگی کاظم دانشی و نویسندگی امیر ابیلی برای پخش در فیلم‌نت آماده نمایش می‌شود.

در خلاصه داستان این سریال آمده است: «و عدالت برای همه…!»

برخی از عوامل سریال «کوری» عبارتند از: مدیر فیلمبرداری: سعید براتی، طراح صحنه: امیر زاغری، مدیر صدابرداری: مهدی ابراهیم‌زاده، طراح گریم: محمود دهقانی، طراح لباس: زهرا صمدی، مدیر تولید: مینا سنگ‌سفیدی، دستیار کارگردان و مدیر برنامه‌ریزی: راما هاشمی، بازیگردان: علی صلاحی، منشی صحنه: گل کوشان، مدیران تدارکات: اکبر مهری و امیر جعفری، عکس: مجید طالبی.

نوشته امیر نوروزی مامور آگاهی در سریال «کوری» شد اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

پیش از این مریلا زارعی، امیر جعفری، سارا بهرامی و محسن قصابیان به عنوان بازیگران نقش‌های اصلی سریال «کوری» معرفی شده‌اند.

«کوری» به کارگردانی سجاد پهلوان زاده، تهیه‌کنندگی کاظم دانشی و نویسندگی امیر ابیلی برای پخش از فیلم‌نت در حال فیلمبرداری است‌.

در خلاصه داستان این سریال آمده است: «و عدالت برای همه…!»

برخی از عوامل سریال «کوری»عبارتند از: مدیر فیلمبرداری: سعید براتی، طراح صحنه: امیر زاغری، مدیر صدابرداری: مهدی ابراهیم‌زاده، طراح گریم: محمود دهقانی، طراح لباس: زهرا صمدی، مدیر تولید: مینا سنگ‌سفیدی، دستیار کارگردان و مدیر برنامه‌ریزی: راما هاشمی، بازیگردان: علی صلاحی، منشی صحنه: گل کوشان، مدیران تدارکات: اکبر مهری و امیر جعفری، عکس: مجید طالبی.

نوشته عباس جمشیدی‌فر به سریال «کوری» پیوست اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

«کوری» به کارگردانی سجاد پهلوان‌زاده، تهیه‌کنندگی کاظم دانشی و نویسندگی امیر ابیلی برای پخش از فیلم‌نت در حال فیلمبرداری است‌.

سارا بهرامی دارای یک سیمرغ بلورین و سه نامزدی بهترین بازیگر در جشنواره فیلم فجر است که نقشی متفاوت را در «کوری» ایفا می‌کند.

به زودی از دیگر بازیگران این سریال که سوژه‌ای ملتهب اجتماعی دارد، رونمایی خواهد شد.

در خلاصه داستان این سریال آمده است: «و عدالت برای همه…!»

لیست برخی از عوامل سریال «کوری» عبارتند از: کارگردان: سجاد پهلوان‌زاده، تهیه کننده: کاظم دانشی، نویسنده: امیر ابیلی، مدیر فیلمبرداری: سعید براتی، طراح صحنه: امیر زاغری، مدیر صدابرداری: مهدی ابراهیم‌زاده، طراح گریم: محمود دهقانی، طراح لباس: زهرا صمدی، مدیر تولید: مینا سنگ‌سفیدی، دستیار کارگردان و مدیر برنامه‌ریزی: راما هاشمی، بازیگردان: علی صلاحی، منشی صحنه: گل کوشان، مدیران تدارکات: اکبر مهری و امیر جعفری، عکس: مجید طالبی.

نوشته سارا بهرامی بازیگر سریال «کوری» شد اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

جور لرزان و بی‌ثباتی هم این را می‌گوید که هر آن احتمال انجامش می‌رود.

دیالوگی بحران‌خیز که در پیوند با سلسله رفتارهای هیجانی بعدی این کاراکتر با بازی جاندار و قرص و محکم مهدی حسینی نیا، تماشاگر را مشتاق پیگیری سرنوشت او نگه می‌دارد. شخصیتی در محور ماجرا و وسط معرکه‌ای تلخ. با شمایل سرتق، عصبی و کله شقی که برآیندی از تمام نقش‌های پرتنش او طی این سالهاست و همین پیش‌زمینه ذهنی، در بیننده کوچک‌ترین شکی برای همراهی با او باقی نمی‌گذارد!

در این رهگذر، امیر قهرمانی پراگماتیست (عملگرا) است که چون از دل اکثریت همین جامعه برخاسته، بضاعت مالی چندانی ندارد و جزو طبقه فرودست محسوب می‌شود، در اغلب کنش و واکنش‌هایش لابد محق تشخیص داده می‌شود. تماشاگر، اتهام زنی، عنق بازی و داد و فریادهایش علیه اطرافیان را سنجیده ارزیابی می‌کند. برای حیثیت لطمه دیده او و سر درآوردن از ابعاد پنهان زندگی همسرش هاجر(بهاره افشاری)، اهمیت قائل است. موتور محرکه قصه هم همین قضیه حیثیتی است.

خیلی‌ها به دلیل مشابهت‌هایی، طوری با «پوست شیر» مقایسه‌اش می‌کنند که انگار اسپین‌آف آن سریال است و مجموع این موارد موجب شده ساخته سجاد پهلوان‌زاده، جزو محصولات پربیننده این روزها باشد.

*فیلمفارسیِ بزک شدۀ بی‌مکان و تیره روز

سریال «حیثیت گمشده» ابایی ندارد که یک فیلمفارسی عامه‌پسند تلقی شود. این را می‌توان از همان نام کلیشه‌ای و سرراستش دریافت که ارجاع به چنین چارچوب و محتوای آشنایی دارد. ضمن اینکه در روایت خود از ناموس‌پرستی، «انگیزه» ای مردانه می‌سازد تا تم انتقام را داغ نگه دارد و برای مدرن ساختن مضمون، به عنصر همیشه محبوب و کار راه انداز «تعلیق» هم پناه می‌برد. تعلیقی که زنده است به گره‌افکنی و گره‌گشایی‌های پی‌درپی تا ریتم از نفس نیفتد.

به‌ویژه که پیرنگ معمایی، در لابیرنتی از آدم‌های مختلف که به‌واسطه سرنخ‌های گوناگون پایشان به قصه باز می‌شود، در «حیثیت گمشده» تشدید شده تا این ژانر مهجور، دست سریال را در جلب مخاطب بگیرد!

لفظ فیلمفارسی اما اینجا لزوماً حکم «انگ» را برای سریال مذکور ندارد. صرفاً توصیفی برای مؤلفه اصلی مضمون آن است که تلاش شده با طراحی جزییات و ‌تعلیق‌های زنجیره‌ای، امروزی‌تر به نظر برسد. آدم‌هایش را از کلیشه سیاه‌وسفید تا مرز خاکستری امتداد داده و به زیر پوست شهری رخنه کرده که گویی زیبایی توریستی چندانی ندارد و در سیاهی غوطه ور است. در واقع تهران در «حیثیت گمشده» به عنوان جغرافیایی پر مخاطره و گرفتار کشمکش و فشارهای مدام تصویر شده که برای زنده ماندن در آن باید بی‌وقفه جنگید. این تیرگی در تصاویر پرکنتراست سریال هم لحاظ شده. در چنین اتمسفری، تفاوت سازی برای صرفاً فیلمفارسی نماندن، در کنار قصه‌پردازی غیر یکسویه و قابل حدس، به یاری «حیثیت گمشده» شتافته تا تماشاگران عمده خودش را پیدا کند.

از سویی کارگردان به نظر خیلی دلبسته این نیست و اصرار ندارد که درامش در پایتخت بگذرد. به عبارتی تهران اگرچه به کل فراموش نشده، اما در پس‌زمینه ایستاده! روایتی که آدمهایش، افکار و مناسباتشان، مهمتر از مکان رویدادهاست. حال آنکه زیرساختهای همین شهر، به عنوان اشلی از یک جامعه کلان‌تر است که آدم‌ها را به موقعیتهای فعلی شان کشانده.

گویی قصه امیر در جهانی می‌گذرد که در آن، اصول اخلاقی اولویت مهمی نیست. کارفرما، کارگرش را با وعده دروغ به مرخصی اجباری می‌فرستد و در بازگشت، او را اخراج می‌کند. داماد خانواده(امیر نوروزی) نظرباز و غیر متعهد است و ادبیاتش تحقیرآمیز و خردکننده. پدران (با بازی رحمان باقریان و نادر فلاح)، عموماً عنصری نامطلوب هستند که یا بابت بدهی، دخترشان را معامله می‌کنند و یا او را برای تهیه مواد مخدر به خیابان می‌فرستند. همسر(امیر) مهرورزی عمیقی به همسرش ندارد و جلب توجه او به چشمش نمی‌آید. پزشک (رسول با بازی مهدی زمین پرداز) با پروانه مطب باطل شده همچنان مشغول کار است! قانون، قهرمان قصه را چندان به رسمیت نمی‌شناسد و او را در راه کشف حقیقت، یاری نمی‌کند و چه بسا گاهی، در جایگاه متهم نیز بنشاند.

مصادیقی که در کنار برخی عناصر ساختاری، «حیثیت گمشده» را در نوسان میان یک فیلمفارسی غلیظ -و اگر اغراق نباشد- با آثاری که سایه‌ای از موج نو دارند، نگه می‌دارد.

*فرم شناسی کارگردانی که تدوین می‌داند

سجاد پهلوان‌زاده پیش از گام گذاشتن به وادی کارگردانی، تدوینگر بوده. کار فوق‌العاده او در «ایستاده در غبار» که برایش سیمرغ به ارمغان آورد، گویا در نوع نگاه اش در مقام کارگردان بشدت مؤثر بوده. شیوه‌ای از مستندنمایی درام یا به قول محمدحسین مهدویان، داکیودراما که چه در سریال قبلی پهلوان‌زاده، «سقوط» و چه همین دومی، رشد پیدا کرده.

«حیثیت گمشده» بسیار مدیون تدوینش است. همچنین پهلوان‌زاده را از آن دست کارگردانانی معرفی می‌کند که سر صحنه مونتاژ می‌کنند؛ هرچند تدوینگر کار شخص دیگری باشد. خود را گرفتار برداشتهای بلند و وضوح عمیق نکرده تا بتواند هم در انتخاب زوایای دید با دست باز عمل و هم حواس تماشاگر را معطوف کنش صحنه کند. کاتها ملیح، منظم و حساب شده هستند و تعمداً نمی‌خواهند اعصاب بیننده را بیشتر از التهاب جاری در قصه خط خطی کنند. از حرکات دوربین روی دست به اندازه استفاده شده و شاهد پرش‌های بی‌دلیل به قصد استرس‌زایی ساختگی، حتی در سکانس‌های درگیری نیستیم. در مواردی که تصویر می‌تواند متقاعدکننده باشد، دیالوگ نداریم. از جمله سکانس تعقیب خرده‌فروش‌ها در پارک از سوی امیر و رسول یا قبلتر از آن پرسه‌های قبل از خودکشی هاجر. کادرها اغلب متناسب با کادرِ به نسبت کوچک تلویزیون بسته شده و در کلوزآپ ها افراط صورت نگرفته تا دلزدگی ایجاد کند.

*تنهایی آدم‌ها و آدمهای تنها

«حیثیت گمشده» قصه تنهایی آدمها و آدمهای تنهاست. بر همین مبنا، بازیگران طوری گزینش و هدایت شده‌اند که این تنهایی را دامن بزند و ضمناً فضا، اسیر ستاره محوری نباشد.

اگر رفاقتی هم هست (امیر و اسماعیل)، شکننده و پنداری بر حسب موقعیت شکل گرفته.

مهدی حسینی نیا در نخستین نقش اصلی‌اش، بخوبی بار سنگین شرایط تحمیل شده بر کاراکتر را به دوش می‌کشد. اکت های بجایی دارد. با نگاه و در سکوت، احساسات و فردگرایی اش را به درستی منتقل می‌کند و فیزیکش در قابل‌باور شدن شخصیت تسلیم‌ناپذیر امیر تأثیر دارد. می‌داند موقع نسق کشیدن چطور عربده‌کشی کند و به طرف بتوپد و زمان درماندگی، نزار جلوه کند.

بهزاد خلج با وجود منفی بودن نقش، انتخاب دقیقی است. سیاهی ذاتی چنین شخصیتی، با امواج مثبت چهره سمپاتیک و ذهنیت تماشاگر از او، تعدیل می‌شود.

امیر نوروزی در نقش فرشاد، بورژوای نوکیسه‌ای که از خانواده محبت ندیده و آن را از زنان پیرامونش گدایی می‌کند، با وجود قلدرمنشی و زیاده‌خواهی، در موضع ضعف، زبون و حقیر است و کاراکتری را ارائه داده که کاستی‌هایش را پشت نقاب مال و مکنت، مخفی می‌کند.

مهدی زمین پرداز در نقش رسول یک مکمل دوست‌داشتنی است. طراحی شده تا هم به وقت نیاز، کمک دست امیر باشد و هم به دلیل علاقه قدیمی به هاجر، انگیزه‌اش برای روشن شدن قضیه، منطقی باشد.

الناز حبیبی در نقش تهمینه، نمادی از زنان گرفتار و توسری خور در چنبره خانواده و جامعه‌ای سنتی و چه بسا زن‌ستیز است که او را ابزار قرار داده. مقاومت شکست‌خورده تهمینه برای تغییر اوضاع و جدال با سرنوشت محتوم، در بازی حبیبی نمود کافی دارد.

*قواعد ژانر

نوشتم که «حیثیت گمشده» یک درام جنایی و معمایی است و به الگوهای تکرارشونده این ژانر پایبند. تکروی های جسارت‌آمیز و ریسکی کاراکتر اصلی امیر، شاید در دنیای واقعی خیلی دست‌یافتنی نباشند، اما در قلمروی قصه جواب می‌دهند. او سرزده به خانه تیمی موادفروش‌ها می‌زند و با آنان درگیر می‌شود، بدون آنکه آسیب خاصی ببیند. در مواجهه غیردوستانه با قاچاقچی متوسطی مثل اسماعیل (بهزاد خلج)، ناخواسته باب رفاقت را با او باز می‌کند. در ورود به مهمانی مشکوک اعیانی موفق عمل می‌کند و علی‌رغم زد و خورد، نجات می‌یابد.

تعلیق‌ها پیاپی می‌آیند و برای یافتن راه حل، پنهان‌کاری و طفره‌های آزاردهنده ای در کار نیست. احمد سلگی، نویسنده سریال به این قول هیچکاک که گفته «این ضروری است که مردم در جریان تمام حقایق داستان باشند؛ در غیر این صورت تعلیقی وجود ندارد» اعتقاد داشته و به فراخور، اطلاعات لازم را به اشتراک گذاشته.

در پایان هر قسمت پرونده هر آدم جدیدی بسته می‌شود تا در ادامه، سرنخ‌های بعدی دنبال شوند. نکته مهمی که جلوی سرخوردگی مخاطب و بی حوصلگی اش را می‌گیرد و در عین حال، او را تشنه نگه می‌دارد تا به خود وعده دهد به‌زودی پازل کامل شده را خواهد دید.

گره بعدی را همانی وسط می‌اندازد که خود گره‌گشای سرنخ قبلی بوده. تکنیکی که شاید پتانسیل آن را داشته باشد با کمی چرخش داستانی تا ابد ادامه بیابد. این قضیه البته در شیوه بررسی «حیثیت گمشده» با تعداد محدودی که پخش شده، هنوز جای اغماض دارد و شاید مصداق پیدا نکند. اما خب! نباید از یاد برد کاسه صبر مخاطب و ظرف چنین داستانی هم حدی دارد!

باید دید این ادویه جذاب، یعنی سلسله تعلیق‌های فعلاً قانع‌کننده، همراه با اوج و فرودهای طبیعی روایت، کجا به فرجام خواهد رسید و آیا در نهایت قانع‌کننده خواهد بود.

نوشته بر مدار تعلیق‌های زنجیره‌ای اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

سجاد پهلوان‌زاده از تدوینگر‌های باسابقه سینما و تلویزیون در اولین تجربه کارگردانی خود به سراغ یک عاشقانه کُردی رفته است که اعظم بهروز نویسندگی این مینی‌سریال را برعهده دارد.

در خلاصه داستان «سقوط» آمده است: «پیوند عاشقانه آیسان و ژاکان در عبور از روزهای سخت آغازین زندگی مشترک‌شان، جانی دوباره می‌گیرد. آن‌ها برای آبیاری درخت عشق‌شان راهی ماه عسل می‌شوند… سفری که پایان‌اش تاریکی است.»

حمید فرخ‌نژاد، (با معرفی) الناز ملک، عباس جمشیدی‌فر، سجاد بابایی، ابتسام بغلاتی، امین مبری و وحید آقاپور از جمله بازیگران اصلی «سقوط» هستند.

یکی از عواملی که این سریال را نسبت به دیگر سریال‌ها متمایز می‌کند حضور بازیگران مختلفی از اقوام گوناگون ایرانی مانند بازیگران کرد، عرب و… است که شاهد نقش آفرینی آن‌‌ها در سریال جدید فیلیمو خواهیم بود.

عوامل اصلی مینی‌سریال «سقوط» عبارتند از: کارگردان: سجاد پهلوان‌زاده، مشاور کارگردان: محمد‌حسین مهدویان، مدیر فیلمبرداری: هادی بهروز، تدوین: مهدی سعدی، موسیقی: حبیب خزاعی‌فر، طراح صحنه: بهزاد جعفری‌طادی، طراح گریم: شهرام خلج، صداگذاری: مهرشاد ملکوتی، طراح لباس: آگرین صالحی، صدابردار: هادی ساعد‌محکم، انتخاب بازیگر: کیومرث مرادی، جلوه‌های بصری: امین پهلوان‌زاده، جلوه‌های ویژه میدانی: ایمان کرمیان، مدیر تولید: اسماعیل کلبی‌آبادی، مدیر تولید نظامی: محمد حیدر قلی، برنامه‌ریز: محسن جعفرزاده، دستیار اول کارگردان: جعفر نامنی، منشی صحنه: محسن بهاری، عکاس: مهدی دلخواسته و تهیه‌کننده: محمدرضا منصوری.

نوشته ‎پخش مینی‌سریال «سقوط» در فیلیمو اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

به گزارش سوره سینما به نقل از روابط عمومی فیلم «نفس»، سجاد پهلوان‌زاده تدوینگر فیلم «نفس» جدیدترین اثر نرگس آبیار در مورد روند تدوین این اثر سینمایی گفت: فیلم «نفس» یک راف کات حدود ۱۴۰ دقیقه‌ای خورده و منتظریم انیمیشن‌ها به دستمان برسد تا کار را نهایی کنیم. طبق آنچه به من گفته شده، انیمیشن‌ها تا ۱۵ آذرماه به دست‌مان خواهد رسید و ما نهایتا دو هفته پس از آن کار داریم تا نسخه نهایی فیلم آماده و به دفتر جشنواره فیلم فجر تحویل داده شود.

وی اظهار کرد: با این که مدت زمان این فیلم در حال حاضر با زمانی که برای انیمیشن‌ها در نظر گرفته شده، مجموعا ۱۴۰ دقیقه است اما به دلیل قصه پرحجمی که دارد اصلا خسته کننده نیست. با این حال منتظریم انمیشن‌های فیلم به دستمان برسد تا تصمیم بگیریم که اگر امکانش هست و به فیلم کمک می‌کند مدت زمان آن را کمی کوتاه‌تر کنیم.

تدوینگر فیلم «نفس» با اشاره به اینکه بعد از پایان فیلمبرداری به مجموعه عوامل این فیلم پیوسته است، گفت: اولین بار که راش‌ها را دیدم یک چیز نظرم را خیلی جلب کرد و آن حس جاری در پلان‌ها بود. فیلم رئالیته بسیار بالایی دارد، زندگی در آن جاری و دارای نوستالژی‌های جذابی است. «نفس» برای تماشاگری که الان حدود ۳۰ تا ۴۰ سال سن دارد، پر از نوستالژی است.

وی ادامه داد: با توجه به اینکه این فیلم بسیار پر حجم و پر کاتی است و دوربینش هم روی دست است، سعی کردم به دکوپاژ خانم آبیار پایبند باشم و تا حدی که ممکن است فیلم کات اضافه نخورد. از طرفی به دلیل اینکه بازیگر فیلم کودک است، تلاش کردم حتی‌المقدور بازی بچه از دست نرود. سعی کردم این رئالیته را در مونتاژم حفظ کنم و مونتاژ موجب به هم ریختن روند فیلم نشود. می‌توانم با قطعیت بگویم تمام کات‌ها جایی خورده که الزامی بود، مثلا در جاهایی که اضافاتی وجود داشت، وگرنه ریتم زندگی در فیلم در حال اجرا و جلو رفتن است.

پهلوان‌زاده در پایان در مورد حذفیات فیلم توضیح داد: حذفیات‌مان زیاد نبود و شاید بتوان گفت در نهایت ۱۰ درصد از سکانس‌های فیلم حذف شده است. به دلیل اینکه فیلمنامه این فیلم بر اساس یک رمان نوشته شده و وقتی فیلم را می‌بینی حس می‌کنی در حال خواندن یک کتاب جذاب هستی. در حقیقت فیلم روایتگر قصه جذابی است که مخاطب را همراه با خودش می‌برد؛ قصه‌ای که در آن هم تخیل وجود دارد و هم زندگی. به نظر من این فیلم می‌تواند بسیار جذاب و پرمخاطب باشد.

نوشته تدوینگر «نفس»: سعی کردم رئالیته فیلم را در مونتاژ حفظ کنم اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.