هم‌چنین استان‌های تهران، اصفهان، خراسان رضوی، همدان، قم، فارس و مرکزی بیشترین تعداد مخاطب را در این اکران‌ها داشته‌اند و بیشترین مکان‌هایی که در آن اکران انجام شده مساجد، دانشگاه‌ها و پایگاه‌های بسیج بوده است.

فیلم سینمایی «سرهنگ ثریا»  که در سینماها تابه امروز یک میلیارد و ۷۳۹ میلیون تومان فروش و ۴۵۰۸۵ مخاطب به خود دیده است، داستان واقعی مادری به نام ثریا عبداللهی است که برای نجات فرزندش که در چنگ منافقین گرفتار شده، به کمک دیگر خانوده‌های مشابه، پادگان منافقان در عراق را از هم می‌پاشد.

این فیلم که اولین بار در جشنواره فجر ۱۴۰۱ به نمایش درآمد، برنده سیمرغ بلورین گوهرشاد و دیپلم افتخار بهترین فیلم اول از این جشنواره شد. هم‌چنین جایزه بهترین بازیگر زن و جایزه ویژه هیئت داوران جشنواره فیلم مقاومت از دیگر افتخارات آن است.

ژاله صامتی، وحید آقاپور، حمیدرضا محمدی، دیبا زاهدی، سلیمه رنگزن و شهروز آقایی‌پور از جمله بازیگران این فیلم به کارگردانی لیلی عاج و تولید سازمان هنری رسانه‌ای اوج هستند.

عموم مردم می‌توانند فیلم سینمایی «سرهنگ ثریا» را در مساجد، مدارس، دانشگاه‌ها، حوزه‌های علمیه، ادارات و … اکران کنند. جهت ثبت درخواست اکران این فیلم به نشانی ekranmardomi.ir/movie/sarhang-sorayya مراجعه کنید یا با شماره ۰۲۱۴۲۷۹۵۰۵۰ تماس بگیرید.

نوشته عبور اکران مردمی «سرهنگ ثریا» از فروش نیم میلیاردی اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

این فیلم در جشنواره چهل و یکم دیپلم افتخار بهترین فیلم اول و سیمرغ بلورین گوهرشاد (جایزه ویژه وزیر ارشاد) را از آن خود کرد و نامزدی سیمرغ بهترین بازیگر نقش اول زن و نامزدی سیمرغ بهترین موسیقی متن را به کارنامه‌اش افزود.

لیلی عاج در جشنواره مقاومت نیز جایزه ویژه هیات داوران جشنواره مقاومت را به دست آورد و جایزه بهترین بازیگر زن این جشنواره نیز از آن ژاله صامتی شد.

ژاله صـامتی، وحید آقاپور، حمیدرضا محمدی، دیبا زاهدی، سلیمه رنگزن، شهروز آقایی‌پور، منیره حسین‌زاده، رها رهبانی‌نیا و مجید پتکی بازیگران «سرهنگ ثریا» محصول سازمان هنری رسانه‌ای اوج با پخش از بهمن سبز هستند که از زاویه‌ای متفاوت به حضور سازمان مجاهدین خلق (منافقین) در پادگان اشرف می‌پردازد.

نوشته رونمایی از تیزر فیلم سینمایی «سرهنگ ثریا» اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

این فیلم در جشنواره چهل و یکم برنده دیپلم افتخار بهترین فیلم اول شد و سیمرغ بلورین گوهرشاد (جایزه ویژه وزیر ارشاد) را از آن خود کرد. همچنین ژاله صامتی با این فیلم نامزد دریافت سیمرغ بهترین بازیگر نقش اول زن  و بهزاد عبدی نامزد دریافت سیمرغ بهترین موسیقی متن شد.

لیلی عاج در جشنواره مقاومت نیز جایزه ویژه هیات داوران جشنواره مقاومت را به دست آورد و جایزه بهترین بازیگر زن این جشنواره نیز از آن ژاله صامتی شد.

«سرهنگ ثریا» محصول سازمان هنری رسانه‌ای اوج است که از زاویه‌ای متفاوت به حضور سازمان مجاهدین خلق (منافقین) در پادگان اشرف می‌پردازد.

ژاله صـامتی، وحید آقاپور، حمیدرضا محمدی، دیبا زاهدی، سلیمه رنگزن، شهروز آقایی پور، منیره حسین‌زاده، رها رهبانی‌نیا و مجید پتکی بازیگران این فیلم هستند.

در خلاصه داستان «سرهنگ ثریا» چنین آمده است: «این راه با گریه باز نمیشه».

عوامل این فیلم عبارتند از: نویسنده و کارگردان: لیلی عاج، تهیه‌کننده: جلیل شعبانی، مجری طرح: مجید صادقی ولنی، مدیر فیلم‌برداری: علیرضا برازنده، تدوین: فرامـرز هوتهم، موسیقی: بهزاد عبدی، طراح صحنه: بابک پناهی، طراح لباس: مهناز اکبری، طراح چهره‌پردازی: مهدی صیاد، صدابردار: حسین بشاش، صداگذاری: آرش قـاسمی، جلوه‌های بصری: محمد برادران، جلوه‌های ویژه میدانی: حمید رسولیان، مدیر تولید: امیر اسکندری، مدیر برنامه‌ریزی: محمد ثقفی، منشی صحنه: آزاده جهانبخش، مدیر تدارکات: سیدرسول حسینی، عکاس: سمیه جعفری، طراح پوستر و لوگو: احسان حسینی، مشاور رسانه‌ای: محمدحسین سرو، پخش از بهمن سبز.

نوشته رونمایی از پوستر «سرهنگ ثریا» در آستانه اکران اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

وی‌ در پاسخ به پرسشی مبنی بر اینکه پرداختن به این قبیل موضوعات را در سینما و تلویزیون چقدر حائز اهمیت می‌دانید اظهار داشت: در این شرایط حساس اجتماعی و با توجه به شیادی این فرقه که به هر شکل وارد می‌شود، جوانان بی‌اطلاع را فریب می‌دهد و همین‌طور رسانه‌های انبوه و متعددی که توسط این فرقه منحوس و دشمنان کشور ما اداره می‌شوند، قطعاً سینما و تلویزیون باید رسالت آگاهی‌بخشی خود را به‌درستی انجام دهند؛ ای‌کاش این قبیل فیلم‌ها ۴۰ سال پیش‌تولید می‌شدند تا من و امثال من بیشتر حواسمان به فرزندانمان بود و بچه‌هایمان نیز آگاه می‌شدند. بی‌شک عدم اطلاع و آگاهی افراد باعث این اتفاقات شد.

عبداللهی ادامه داد: ما باید با تمام توان دست به تولید فیلم و سریال‌های اثرگذار بزنیم. در همین رابطه اوایل که کارگردان فیلم را دیدم به ایشان گفتم اگر می‌‌خواهید مستند کوتاه بسازید دیگر به درد ما نمی‌خورد، ما می‌خواهیم ماهیت این فرقه روشن و آشکار شود و باید کار اثرگذاری در این خصوص تولید شود. امروز خوشحالم که با فیلم خوب «سرهنگ ثریا» این اتفاق افتاد.

وی تأکید کرد: سینما رسانه بسیار مهمی است و ذهن‌ها را روشن می‌کند و من امیدوارم شرایطی به وجود آید که به زودی بتوانیم شاهد تولید گسترده‌تر چنین آثاری باشیم تا همه افراد جامعه به‌خصوص نسل جوان آگاهی بیشتری پیدا کنند و هیچ‌وقت فریب این فرقه و امثال این فرقه را نخورند.

عبداللهی در بخش دیگری در پاسخ به این پرسش که به عقیده شما چرا فرزندتان امیراصلان از این فرقه منحوس جدا نشد، اظهار داشت: چون من شخصاً مسئولیت خانواده‌ها را به عهده گرفتم، امیراصلان را تحت فشار بیشتر گذاشتند؛ این نکته‌ای بود که من بعدها به آن پی بردم. روزی که برای اولین بار به اشرف رفتم، گفتم هر طور شده باید بچه‌ها را بیرون بیاورم. بعد از اینکه ۴ ماه ماندم شب عید فطر اولین نفر فرار کرد. کسانی که فرار می‌کردند به ما می‌گفتند بمانید! حضور شما به بچه‌های اسیر داخل اشرف قوت قلب می‌دهد! در واقع بخش زیادی از کسانی که در اشرف بودند اسیر فرقه رجوی بودند؛ جالب اینجا است که حتی ارتش عراق هم به ما گفت تا می‌توانید اینجا بمانید چون‌ بر اساس شنیده‌های ما حدود ۱۰۰۰ نفر اعلام جدایی کرده‌اند و می‌خواهند بیرون بیایند.

وی در این خصوص ادامه داد: متأسفانه این اتفاق هم‌زمان با شلوغی‌های سال ۸۸ رخ داد. درواقع فتنه آن سال هم به نوعی دست این فرقه بود که این اتفاق جدایی اعضا رخ ندهد اما ما در یک بازه زمانی هرروز حدود ۲ فراری داشتیم. در کل حدود ۱۵۰ نفر را از پادگان اشرف فراری دادیم و سپس این‌ها را به لیبرتی منتقل کردند و بعد از آن به آلبانی رفتند! ما حتی زمانی که این‌ها به لیبرتی رفتند بازهم از کارمان دست نکشیدیم و حدود ۳۰ نفر را از آنجا فراری دادیم.

عبداللهی در پایان این گفتگو افزود: من هنوز امیدوارم که فرزندم و سایر اسرای فرقه منحوس رجوی یک روز بتوانند رها شوند و به میهنمان بازگردند؛ البته مهم‌تر از همه این است که ما با روشنگری مانع آن شویم که دشمنان و معاندان بتوانند از ناآگاهی افراد سوءاستفاده کرده و خدای‌ناکرده بازهم جوانانی را فریب داده و اسیر امیال پست خود کنند.

نوشته ثریا عبداللهی: «سرهنگ ثریا» ماهیت فرقه منحوس رجوی را آشکار کرد اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

ازآنجاکه سینمای استراتژیک، مقاومت و یا دفاع مقدس در کشور ما اغلب معطوف به مردان بوده، این بار عاج توانسته با بهره‌گیری از روایت بخشی از دردهای یک مادر مستأصل که سال‌ها است فرزندش در دام فرقه منحوس رجوی گرفتار شده مادرانه‌ای ناب خلق کند؛ مادرانه‌ای در سایه جهاد نابرابر با منافقان؛ جهادی با دست‌های خالی مادران در مواجه با تجهیزات منافقان؛ مادرانه‌ای که در آن خشم و غیرت، عزم و همت زنان ایرانی در ستیز و پیکار با منافقان ملعون در درخشان‌ترین حالت ممکن به تصویر کشیده است.

«سرهنگ ثریا» داستان واقعی مادری با نام ثریا عبداللهی است که فرزندش توسط گروهک منافقین ربوده شده و به پادگان اشرف منتقل شده است و مادر تمام تلاش خود را برای آزادی فرزندش از دست این گروهک شوم و تروریستی انجام می‌دهد.

موقعیت دراماتیکی که لیلی عاج در «سرهنگ ثریا» به تصویر کشیده در سینمای ایران همتا ندارد؛ هرچند که پیش از این برخی از فیلم‌سازان تلاش داشتند بخشی از سایه مهیبی که جنگ بر سر زنان این مرز و بوم در خاکریزها و پشت جبهه‌ها انداخته را به تصویر بکشند اما تاکنون کسی نتوانسته مادرانه‌ای ناب از یک زن مقاوم خلق کند که یک‌تنه تمام زندگی خود را در راستای جهاد با منافقان به کار گرفته است و با دست‌های خالی پشت در پادگان اشرف علیه مغزشویی و‌ ایدئولوژی پست و حقیر فرقه رجوی فریاد می‌زند و خواهان ملاقات و آزادی فرزندش از چنگال این جباران و خون‌خواران تاریخ است؛ «سرهنگ ثریا» به درجه‌ای از غنای مضمونی رسیده که می‌توان آن را به‌عنوان نمونه‌ای کامل و کم نقص از نوع انعکاس نقش مادران و زنان در محور مقاومت و‌ تلاش علیه ظلم و جور ستمگران تاریخ بر پرده سینما ارائه کرد.

«سرهنگ ثریا» دارای مضمونی بکر و عمیق است و به هیچ عنوان شبیه به هیچ یک از آثار سینمایی که تاکنون حول محور سینمای استراتژیک و مقاومت ساخته شده نیست؛ این فیلم ایده‌ای درخشان و هسته مرکزی بسیار قدرتمندی دارد؛ «سرهنگ ثریا» از منظر ساختار و محتوا موفقیت‌آمیز است و فیلم‌ساز با چینشی دقیق و حساب‌شده روایت‌هایی از زندگی مادران و پدران، خواهران و برادران و خانواده‌هایی که از تمامی نسل‌ها، فرهنگ‌ها و سنین و قومیت‌ها هستند را در مواجهه با منافقان پلید کنار هم قرار داده و داستانش را پیش می‌برد؛ نقش زنان در این اثر زنانه بسیار پررنگ است؛ زنان در این فیلم با بحرانی یکسان مواجه هستند و همگی چشم‌انتظار بازگشت عزیزانشان از چنگال اسارت فرقه منحوس رجوی‌ ملعون‌اند؛ ارتباط شخصیت‌پردازی و سوژه‌ای زندگی هریک از آن‌ها نقطه عطفی در فیلم‌نامه است که در نهایت فیلم را برای مخاطب جذاب و دل‌نشین می‌کند؛ مخاطب با این خانواده‌ها همراه و همدل می‌شود و با ایشان احساس همذات پنداری می‌کند؛ عاج آن‌قدر صادقانه و صمیمانه روایتش را پیش می‌برد که مخاطب با ثانیه به ثانیه فیلم همراه شده، با کوچک‌ترین موفقیت کاراکترها شادان و با ذره‌ای شکست و سختی آن‌ها ناراحت می‌شود.

در «سرهنگ ثریا» ما با زنانی مواجه هستیم که با وجود آن که از لحاظ سنی و فرهنگی با هم هیچ‌گونه تشابهی ندارند، اما هریک در تنهایی خود به سر می‌برند و این تنهایی و چشم‌انتظاری است که آن‌ها را به هم متصل می‌کند. پس به طور کلی می‌توان درون‌مایه فیلم را «درد تنهایی زنان» و «دوری از فرزندانشان» قلمداد کرد. همه شخصیت‌ها در «سرهنگ ثریا» شناسنامه مجزایی دارند. درنتیجه با این که هر یک از شخصیت‌ها در درون خود پر از پیچیدگی و تلاطم‌ها روحی و روانی عمیق هستند، اما مخاطب آن‌ها را می‌شناسد و با تک‌تک شخصیت‌های فیلم رابطه عمیق عاطفی برقرار می‌کند.

علاوه بر مقوله مهم شخصیت‌پردازی که بی‌نقص از آب درآمده، فضاسازی فیلم نیز بسیار عالی است. سکانس‌های مربوط به حضور خانواده‌ها در گورستان اشرف، تلاش‌های شبانه برای حضور در مقابل پادگان و… مخاطب را ناخودآگاه به آن اتمسفر می‌برد و تمامی سبعیت فرقه شوم و پلید رجوی را پیش چشم مخاطب جان می‌بخشد.

فیلم‌ساز تمام توان خود را به کار برده تا از جغرافیا، وقایع تاریخی و رفتارشناسی اجتماعی و حتی تحلیل روانکاوانه از آدم‌های مختلف بهترین بهره را ببرد. فیلم‌ساز با به تصویر کشیدن لحظات بسیار ساده نفس را در گلوی مخاطب حبس می‌کند. به‌عنوان نمونه در سکانس مربوط به سال تحویل که خانواده‌ها چشم‌انتظار بازگشت و دیدار با فرزندانشان هستند به یک باره با قطع برق و حمله منافقان پلید تمام تصور دل‌نشین مخاطب برای شادی و به ثمر نشستن مبارزه مادران با دست‌های خالی‌شان در هم می‌شکند.

بازی‌های درخشان بازیگران فیلم به ویژه ژاله صامتی که قطعاً شایستگی دریافت سیمرغ بلورین دارد، وحید آقاپور و حتی سایر بازیگران کمتر شناخته‌شده فیلم ستودنی است؛ صامتی در «سرهنگ ثریا» بازی قدرتمندانه و خارق‌العاده‌ای را از خود ارائه داده که تاکنون در سینمای ایران کمتر شاهد این جنس از بازی‌ها بوده‌ایم.

طراحی صحنه و لباس فیلم نیز به‌شدت عالی است به نحوی که در این حجم وسیع حتی یک گاف کوچک از طراح صحنه مشاهده نمی‌شود و بازسازی کمپ اشرف و‌اطراف آن بسیار خوب آب درآمدت است؛ از فیلم‌برداری علیرضا برازنده و قاب‌بندی‌های باشکوه و خلاقانه‌اش نیز نمی‌توان به‌راحتی عبور کرد.

با این همه «سرهنگ ثریا» ضعف‌هایی نیز دارد که نمی‌توان به آن‌ها اشاره نکرد؛ ریتم کند فیلم، تکرار برخی صحنه‌های زائد و اضافی و به ویژه پایان‌بندی اثر ازجمله این نقاط ضعف محسوب می‌شوند.

فیلم‌ساز که همواره تلاش کرده تا در فیلمش پشت سیم‌خاردارهای اشرف بماند به‌یک‌باره در پلان پایانی فیلم به تیرانا محل استقرار جدید منافقین منحوس می‌رود و فعالیت سایبری این شیادان را هنگام ناآرامی‌های اخیر در کشور نشان می‌دهد، بی‌شک این اتفاق باعث می‌شود نحوه روایت که در تمام زمان فیلم از دید ثریا روایت می‌شد در هم بریزد چراکه قاعدتاً ثریا در تیرانا نیست و چنین تصاویری را ندیده است!

درنهایت ذکر این نکته ضروری است که منافقان یک «گروهک تروریستی» شناخته شده اند که ترور و کشتار ۱۷ هزار انسان مظلوم ایرانی تنها بخشی از عملکرد ننگین و غیرقابل‌جبران این گروهک در طی بیش از ۴۰ سال اخیر محسوب می‌شود. گروهکی مخوف که مرور مستندات تاریخی و بررسی کیفیت جنایت‌های گسترده و عدیده آن‌ها در مقایسه با سایر گروهک‌های تروریستی در طول قرن اخیر و در سطح بین‌الملل حکایت از جایگاه نخست این گروهک تاکنون داشته و ملاحظه دقیق در عمق جنایت‌های ایشان سبب می‌شود تا هر انسان منصفی، تروریست‌های وابسته به تفکر «داعش» را در رتبه پایین‌تر از «سازمان مجاهدین» قرار دهد و ضروری است که سینمای ایران با تولید آثار متعدد علیه این گروهک منحوس تروریستی دست به روشنگری بزند.

نوشته تبلور مادرانه‌ای ناب در سایه جهاد نابرابر با منافقان اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

نوشته «مچ کات» قسمت چهارم؛ «سرهنگ ثریا» اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

لیلی عاج در ابتدای نشست درباره انتخاب سوژه فیلم گفت: سال ۹۹ از طرف مرکز هنرهای نمایشی برای چاپ کتاب دعوت شده بودم. بچه گیلان غرب هستم و پدر بزرگم در زمان عملیات مرصاد در آن منطقه بود به همین دلیل از کودکی می‌خواستم این داستان را بنویسم. همان طور که درباره سازمان منافقین جستجو می‌کردم عکسی از مادرانی دیدم که در کنار سیم خاردارهای اشرف بودند و این عکس به‌اندازه‌ای درام داشت که به خودم گفتم این عکس اهالی تئاتر را به یاد نمایشنامه «شیون» می‌اندازد. کم کم مراحل تحقیق را انجام دادم و با ثریا عبداللهی نازنین که یکی از مادرها بود آشنا شدم و فیلم «سرهنگ ثریا» شکل گرفت.

کارگردان «سرهنگ ثریا» درباره موفقیت فیلم توضیح داد: موفقیت فیلم و هر نکته‌ای درباره آن در دست خداست. ربطی به هیچ‌کس ندارد.

وی افزود: انتخاب من این بود که دوربین طرف مقابل سیم خاردارهای اشرف باشد اگر دوربین آن‌طرف می‌رفت قصه چیز دیگری می‌شد.

این کارگردان در مورد الهام گرفتنش از مستند «ناتمامی برای دخترم سمیه» گفت: واقعیت این است که هر آن چیزی که در این مورد بوده است را بارها دیده‌ام و چقدر در مورد خانم عبداللهی در مورد کاراکتر مصطفی این فیلم صحبت کردیم اما شخصیت فیلم من ربطی به آن کاراکتر ندارد.

وی بیان کرد: امروز میزبان خانواده‌هایی هستیم که زمانی که فیلم را می‌دیدند چشم‌هایشان خیس می‌شد. خیلی از این مادران تشکر می‌کنم که کنار ما بودند. ما مادری را داریم که فرزندش  ۴۰ سال اسیر فرقه رجوی بوده است و امروز اینجاست و من میزبان آنان هستم و می‌خواهم که این مادران را تشویق کنید.

عاج ادامه داد: من یک گروه بسیار بی‌نظیر داشتم و خدا من را خیلی دوست داشت که همچنین گروهی در کنار من بود.

این کارگردان عنوان کرد: من یک سوژه زنانه ملتهب دیدم که درام داشت و ترغیب شدم به عنوان اولین فیلم آن را بسازم. حداقل فایده‌ای که این فیلم دارد، این است که سفید‌سازی پرونده فرقه رجویه و منافقین را باور نکنیم.

جلیل شعبانی؛ تهیه‌کننده فیلم عنوان کرد: زمانی که درباره فیلم‌نامه با خانم عاج بحث می‌کردیم بحثمان این بود که ممکن است این اتفاق در همه جای دنیا اتفاق بیفتد و مادر و خواهرهایی پشت درهای بسته باشند به همین دلیل فکر می‌کنم سوژه بین‌المللی است و ممکن است در هرکجای جهان اتفاق بیفتد.

وی در مورد عدم حضور برخی از عوامل در نشست توضیح داد: آقای برازنده مدیر فیلم‌برداری سر فیلم‌برداری فیلم آقای شعیبی بودند و خانم صامتی هم سر سریالی هستند و به این دلیل نتوانستند در این جلسه حضور داشته باشند.

بهزاد عبدی؛ آهنگساز فیلم در ادامه بیان کرد: برای خلق اثر هنری سعی می‌کنیم به روح اثر نزدیک شویم و من هم آثار مختلف را دیدم و زمانی که به روح اثر نزدیک شدم تصمیم گرفتم این‌طور کار کنم گرچه دو مدل کار انجام دادم و با مشورت خانم عاج با همان تحلیل پیش رفتم. سولوی کار بر اساس ددوک بود و صدای زنی بود که افکار را متوجه فرزندش کند.

بابک پناهی؛ طراح صحنه درباره استفاده از لامپ‌های ال ای دی گفت: لامپ‌های ال ای دی به نور بر می‌گردد و بخشی از آن را ما ایجاد کردم. من از این لامپ‌ها در سال ۸۰ برای فیلمی استفاده کردم. این لامپ و استفاده از نور بخشی از کار من است.

وی در ادامه افزود: در طراحی این کار چند بخش داشتیم که یکی پادگان اشرف بود و با خانم عاج به این نتیجه رسیدیم که همان پادگان اشرف را طراحی کنیم. من فرصت رفتن و دیدن پادگان را نداشتم و طراحی از روی عکس‌ها شکل گرفت. بخش دیگر هم کمپ ثریا بود که اگر می‌خواستیم به شکل واقعی اجرا کنیم لطف چندانی نداشت و به کار فیلم نمی‌آمد و تصمیم گرفتیم خودمان آن را طراحی کنیم. به‌هرحال از طرفی کمپ اشرف، کمپ ثریا و مقر عراقی‌ها از هم دور بودند و بار با مشورت عوامل تصمیم گرفتیم این فضاها را نزدیک به هم طراحی کنیم به همین دلیل اندازه‌ها را در فیلم به هم نزدیک کردیم و فضاهای خالی را به حداقل برسانیم.

آرش قاسمی؛ صدابردار گفت: فیلم‌نامه کار برای من خیلی جذاب بود و خانم عاج دغدغه صدا را داشتند و به این نتیجه رسیدیم که یک جنگ صدا داریم میان مادران و منافقین که تعمدی بود. سعی کردیم سرودهای منافقین را اجرا کنیم و به فضا نزدیک شویم و من خیلی حس خوبی داشتم.

ثریا عبداللهی مادری که فیلم از روی زندگی حقیقی او ساخته شده است، گفت: من ثریا عبداللهی هستم. پسر من سال ۱۳۸۱ از ترکیه ربوده شد و ۲۱ سال است که از پسرم خبر ندارم. من به دخترم لیلا عاج دست‌مریزاد می‌گویم. این کارگردان نزدیک به ۳ سال است که مدام پیش من آمدند و مستندات را می‌گرفت‌. از ژاله صامتی بسیار ممنونم که بسیار عالی نقش را ایفا کرد و تمام دردهای من را بسیار عالی جلوی دوربین آورد. دردهای خانواده‌هایی که فرزندانشان به دست فرقه رجوی ربوده شدند در این فیلم نشان داده شد.

وی افزود: من از طریق انجمن «نجات» عازم عراق شدم. زمانی که مرز رفتم دیدم خیلی از پدر و مادرها در انتظار بچه‌هایشان هستند و بعد از این‌که به مقر آن‌ها رفتیم، اجازه ملاقات با فرزندانمان را ندادند. پس این دلیلی شد که با یک بلندگو سعی کردیم صدایمان را به بچه‌هایمان برسانیم.

نوشته لیلی عاج: یک سوژه ملتهب زنانه را به درام تبدیل کردیم اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

طراحی لوگو و پوستر این فیلم را احسان حسینی برعهده داشته است.

«سرهنگ ثریا» تازه ترین محصول سازمان هنری رسانه‌ای اوج است که از زاویه‌ای متفاوت به حضور سازمان مجاهدین خلق (منافقین) در پادگان اشرف می‌پردازد. این فیلم اولین ساخته سینمایی لیلی عاج است و در خلاصه داستان آن آمده: «این راه با گریه باز نمیشه!»

عوامل تولید فیلم سینمایی «سرهنگ ثریا» عبارتند از: نویسنده و کارگردان: لیلی عاج، تهیه کننده: جلیل شعبانی، مشاور کارگردان: کمال تبریزی، سرپرست گروه کارگردانی: سیامک مردانه و محمد ثقفی، مدیر فیلمبرداری: علیرضا برازنده، صدابردار: حسین بشاش، صداگذار: آرش قاسمی، تدوین: فرزاد هوتهم، موسیقی: بهزاد عبدی، طراح صحنه: بابک پناهی، جلوه های ویژه میدانی: حمید رسولیان، سرپرست جلوه های بصری: محمد برادران، طراح گریم: مهدی صیاد، طراح لباس: مهرناز اکبری، مدیر برنامه ریزی: محمد ثقفی، مدیر تولید: امیر اسکندری، مدیر تدارکات: سید رسول حسینی، عکاس: سمیه جعفری، مجری طرح: مجید صادقی، طراح لوگو: احسان حسینی، مشاور رسانه ای: محمدحسین سرو، محصول سازمان هنری رسانه ای اوج.

نوشته پوستر «سرهنگ ثریا» رونمایی شد اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

فیلم سینمایی «سرهنگ ثریا» به نویسندگی و کارگردانی لیلی عاج و تهیه‌کنندگی جلیل شعبانی در چهل‌و‌یکمین جشنواره فیلم فجر رونمایی خواهد شد.

«سرهنگ ثریا» تازه‌ترین محصول سازمان هنری رسانه‌ای اوج است که از زاویه‌ای متفاوت به حضور سازمان مجاهدین خلق (منافقین) در پادگان اشرف می‌پردازد.

این فیلم سینمایی اولین ساخته سینمایی لیلی عاج است و در خلاصه داستان آن آمده است: «این راه با گریه باز نمیشه!».

نوشته ژاله صامتی «سرهنگ ثریا» شد اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

«سرهنگ ثریا» تازه‌ترین محصول سازمان هنری رسانه‌ای اوج است که از زاویه‌ای متفاوت به حضور سازمان مجاهدین خلق (منافقین) در پادگان اشرف می‌پردازد.

این فیلم سینمایی اولین ساخته سینمایی لیلی عاج است و در خلاصه داستان آن چنین آمده است: «این راه با گریه باز نمیشه!».

اخبار و تصاویر مربوط به عوامل و بازیگران این فیلم به‌زودی رسانه‌ای خواهد شد.

نوشته «سرهنگ ثریا» در راه جشنواره فجر؟ اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.