پیش از این حسن معجونی برای ایفای نقش ناصرالدین شاه قاجار و الهام کردا در نقش انیس الدوله با این پروژه، قرارداد بسته است.

در خلاصه قصه این سریال آمده است: ناصرالدین شاه، دست به ماشه برده تا آهویی صید کند که آهو چشمی، چون باد از راه رسیده و چون برق می‌گذرد و به دنبالش حال سلطان، صاحبقران می‌شود و…

سریال «آهوی من مارال» به کارگردانی مهرداد غفارزاده، تهیه‌کنندگی مشترک سعید خندق‌آبادی و بهروز خوش‌رزم است.

نوشته شبنم مقدمی به سریال «آهوی من مارال» پیوست اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

این سریال با چندین بازیگر قرارداد منعقد کرده است که خبر آن طی چند روز آینده منتشر می‌شود.

حسن معجونی در نقش ناصرالدین شاه بازی خواهد کرد که خبرش پیش از این، رسانه‌ای شده بود.

سریال «آهوی من مارال» به کارگردانی مهرداد غفارزاده و تهیه‌کنندگی مشترک سعید خندق‌آبادی و بهروز خوش‌رزم است.

ایده پردازی، طراحی و اجرای لوگوموشن را امین انتشاری انجام داده است.

نوشته رونمایی از لوگوموشن «آهوی من مارال»/ انتخاب بازیگران ادامه دارد اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

در ابتدای این برنامه عبدی پور مجری برنامه از محمد تقی فهیم خواست درباره ی رشد رسانه های خانگی در ایران توضیح دهد: اینکه آیا این رشد در ایران متناسب با اتفاقاتی است که در جهان افتاده یا خیر؟ و ایراد اساسی این جریان چیست؟ فهیم در پاسخ به این سوال گفت: تفاوت های زیادی بین نمایش خانگی در ایران و جهان وجود دارد و اصلا شباهتی بین آنها نیست. نمایش خانگی در ایران مانند سینما یک بچه ی ناقص است. چون از ابتدا هدف گزاری درستی در این زمینه نشده. قبل از شکل گیری “نمایش خانگی”، “رسانه های تصویری” بود که اواسط دهه ۷۰ به وجود آمد و تا الان که شکلِ نمایش خانگی دارد، برخی از این رسانه ها تعطیل یا ادغام شده اند. اگر بخواهیم این روند را مرور کنیم متوجه می شویم که چه قدر باید تاسف بخوریم به یک موضوع پر تجربه در جهان که همه ی این راه را رفته و پیشرفت کرده اند اما در کشور ما به عنوان یک امر ابتدایی حتی نتوانستیم سر و سامانی به این موضوع بدهیم.

وی افزود: ایراد اساسی این حوزه  یک میدان به هم ریخته، پر از سواستفاده، بی عدالت، ترویج برخی مبادی مخالف با جامعه و میدانی بدون متولی است.

در ادامه ی این بحث و در پاسخ به سوال مجری که پرسید مگر متولی این حوزه وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی نیست، پروین حسینی گفت: ما تا ۸ سال پیش ۲۸ تا موسسه ی نمایش خانگی بودیم و الان تعدادمان به انگشتان دست هم نمی رسد. این به این معنی است که اگر اینها متولی داشتند و حمایت می شدند، چنین وضعیتی به وجود نمی آمد.

عبدی پور گفت: مگر آن موسسات به خاطر رقابت های اقتصادی کناره گیری نکرده اند؟

فهیم پاسخ داد: خیر. قرار بود وزارت ارشاد و موسسه شبکه نمایش خانگی با مدیریت آقای پارسایی به عنوان مادر در این جریان عمل کنند و حامی این گروه باشند. متاسفانه همه ی اینها به نفع تعدادی آدم خاص از هم پاشیده شد و از بین رفت. از طرفی هم با ورود پولهای کثیف به این حوزه اوضاع بدتر شد.

احسان عبدی پور با توضیح این که از آقای پارسایی مدیر عامل موسسه نمایش خانگی هم دعوت کردیم که در این برنامه در کنار ما حضور داشته باشند، اما ایشان نپذیرفتند، از پروین حسینی پرسید: شما به عنوان کسی که هم اکنون سریال «ساخت ایران ۲» را در حال پخش از شبکه نمایش خانگی دارید تجربه خودتان از شبکه نمایش خانگی و مدیریت اقای پارسایی را بگویید. آیا ایشان وظیفه شان را به درستی انجام میدهند؟ آیا معتقدید که وزارت ارشاد نارسایی  اجرایی و مدیریتی دارد در زمینه ی نمایش خانگی ، فیلم های ویدیویی و رایت فیلمهای سینمایی؟

سید امیر پروین حسینی گفت: دفتر ما جزو  تهیه کنندگان سرسخت هست یعنی چشممان به دست دیگران نیست و متکی به خود هستیم و تنها توقعمان از مدیران این حوزه فقط تنظیم است. من به عنوان کسی که کارهای زیادی در سینما، تلویزیون، شبکه نمایش خانگی و در کشورهای مختلف کرده ام، به استاندارد هایی در این زمینه ها رسیده ام. متاسفانه خیلی از همکاران ما توقعات زیادی دارند، آنها تهیه کنندگانی هستند که از جایی پول می گیرند وآن پول را بین کسانی تقسیم می کنند، اما حتی معمولی ترین وظایف  یک تهیه کننده را هم انجام نمی دهند.

عبدی پور گفت: از سال ۸۵ با ساخت و پخش قلب یخی و قهوه ی تلخ از شبکه نمایش خانگی جریانی در این حوزه به وجود آمد، لطفا این جریان را با توجه به عمر ۱۲ ساله ی خودش و آزمون و خطاهایی که در ابتدای شکل گیری هر کاری وجود دارد بررسی کنید.

پروین حسینی گفت: متاسفانه یک ایراد مدیریتی در کل بخش فرهنگ کشور وجود دارد. و آن فقدان شجاعت است. مدیران نمی توانند پای استراتژی های خودشان بایستند. در گذشته استراتژی ها تکلیفش مشخص بود و نتیجه داشت.

در ادامه ی این بحث خندق آبادی گفت: شما تیراژ «قهوه تلخ» و «ساخت ایران» را با هم مقایسه کنید؟ «قهوه تلخ» که ۲ تا ۳ میلیون تیراژ داشت به چند رسیده است؟ وی افزود: عدم حمایت وزارت ارشاد باعث این اتفاق است.

عبدی پور گفت: زمان پخش «قهوه تلخ» فقط ۲ سریال در شبکه ی نمایش خانگی پخش می شد، اما الان ممکن است همزمان ۵ فیلم در حال پخش باشد، VOD و هجوم فیلمهای سینمایی به رسانه های خانگی، تلویزیون و… را هم در نظر بگیرید و به همین نسبت تیراژ و فروش را حساب کنید، درحقیقت الان بازار شلوغ تر شده است.

خندق آبادی در پاسخ گفت: این دلیل منطقی نیست. وقتی ما فیلمی را در شبکه نمایش خانگی منتشر میکنیم فردای آن روز لینک دانلود فیلم در تمام سایت ها موجود است. از طرفی دیگر شبکه های ماهواره ای چندین بار فیلم را پخش می کنند. یا وجود کپی های غیر قانونی در سراسر شهرها; همه ی اینها دلیلی است بر عدم وجود متولی.

حتی وقتی با رییس ستاد صیانت از محصولات فرهنگی که همان رییس موسسه رسانه ها ی تصویری هستند تماس میگیریم و میگوییم فلان فیلم در خیابان انقلاب در حال فروش است می گوید: پول پلیس را پرداخت نکردیم و پلیس برای مقابله با این افراد از ما حمایت نمیکند. سوال من این است که بودجه ی ستاد صیانت در کجا خرج شده است؟ چرا وقتی سایتی را که دانلود غیرقانونی فیلم را ممکن ساخته به پلیس فتا معرفی میکنیم، ۱۵ روز طول میکشد تا به سایت اعلام کنند فیلم را بردارد؟ در این ۱۵ روز تمام مخاطبان فیلم را دیده اند و دیگر به درد ما نمیخورد. غربتِ نمایشِ خانگی همین بس که مدیرِکلِ آن دغدغه ی تیاتر دارد و از جنس نمایش خانگی نیست.

محمد تقی فهیم در ادامه ی این بحث افزود: من فکر میکنم باید این بحث را به دو بخش تقسیم کرد. بخشی مربوط به مدیریت است که همانطور که گفتیم و جای بحث بیشتری هم دارد مربوط است به مدیر کل نمایش خانگی و تمامی مدیران آن تا رییس سازمان سینمایی.

بخش دیگر مربوط به سازندگان آثار است; اینکه کارها از کیفیت خوبی برخوردار نیستند. برخی از سریال ها در این حوزه فقط قسمت اول و دومشان خوب است و پس از آن دیگر کیفیتی ندارند. در صورتی که قسمت اول و دوم این سریال قابل دفاع بوده وکم کاری نکرده اند اما از قسمت سوم به بعد فقط به فکر خالی کردن جیب مصرف کننده هستند. وقتی شبکه ی نمایش خانگی هدایتش به سمتی است که مرکز پول سازی تلقی می شود تاجایی که سرمایه گذاران و تهیه کنندگان فکر می کنند اگر سرمایه ای وارد این حوزه کنند باید دو برابرش را در بیاوردند، نمایش خانگی محملی می شود برای کلاه گذاشتن سر مصرف کننده.

این منتقد سینما گفت: چرا باید وزارت ارشاد شرایطی را فراهم کند که همه فکر کنند باید با ورود به این حوزه فقط به فکر پول در آوردن باشند به هر قیمتی; حتی به قیمت زیر پا گذاشتن خطوط قرمز رسمی و نه سلیقه

خندق آبادی در پاسخ به این منتقد گفت: بحث محتوای بد طبق مثال شما مربوط به سریال هایی است که ویژه شبکه نمایش خانگی ساخته می شوند. اما چرا در فیلم های سینمایی که پس از اکران وارد شبکه ی نمایش خانگی می شوند تیراژ ۸۰۰ هزار تا بوده و به ۱۵۰هزار کاهش پیدا کرده؟

عبدی پور هم در ادامه ی این سوال از فهیم پرسید، به نظر شما مشکل از هنرمندان است یا مدیریت اجرایی؟ فهیم گفت: در درجه ی اول مدیریت. مدیریتی که ناتوان از اداره ی این حوزه است. اما هنرمندان هم مقصرند.

خندق آبادی در ادامه ی این بحث گفت : کسی که وارد این حوزه می شود تمام تلاشش را می کند که فیلم او دیده شود و مورد پسند مخاطب باشد. پس این افت تیراژ به سبب عدم مدیریتی است که در این حوزه وجود دارد. تیراژ کم شده چون مخاطب با این قیمت دیگر دی وی دی نمی خرد. معمولا تیراژ ها و فروش های بالا مربوط به فیلم های طنز است و بالاترین تیراژ ما تا به حال فیلم سالوادور بوده با تیراژ حدود ۷۰۰ هزار دی وی دی.

وی افزود: افزایش قیمت دی وی دی به ده هزار تومان، تیشه ای بود به ریشه ی خودمان و مقصر وزارت ارشاد است. وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی می توانست از وزارت بازرگانی بخواهد مقوا را با ارز دولتی به ما بدهند یا برای وارد کردن پلی کربنات برای تولید دی وی دی از ارز دولتی استفاده کنند تا این افزایش قیمت و به دنبال آن ریزش مخاطب را نداشته باشیم.

عبدی پور گفت: خوشبختانه رسانه های خانگی در عرصه ی تولید سریال از آزادترین مشاغل هستند، چرا باید وزارت ارشاد از وزارت بازرگانی بخواهد سوبسید ارز دولتی را برای تولید دی وی دی اختصاص دهد؟ مردم فکر می کنند اول باید مایحتاج اولیه شان مانند مواد غذایی و سلامت تامین باشد و خرید دی وی دی برای آنها اولویت ندارد.

مدیر عامل موسسه هنرهای تصویری سوره در پاسخ گفت: محصول فرهنگی هم نیاز مردم است. آنها باید راهی برای برون ریزی مشکلات داشته باشند، برای همین اتفاقا در همین دوران مردم بیشتر فیلم طنز می بینند. برای اینکه بخندند و برای لحظاتی مشکلاتشان را فراموش کنند.

پروین حسینی در ادامه ی این بحث گفت: متاسفانه نگاه به فرهنگ همین است که آقای عبدی پور می گویند، مردم واقعا فکر میکنند محصول فرهنگی نیاز اولیه ی آنها نیست. اما نظر من این است که اتفاقا در این شرایط مردم باید فیلم ببینند تا حالشان خوب شود. وقتی مردم تحت فشار قرار میگیرند باید وسیله ای برای تسکین آنها باشد و محصول فرهنگی کارش همین است.

وی ادامه داد: ما در زمان فیلمبرداری ساخت ایران ۲ در خارج از ایران مواجه شدیم با گرانی و تغییرات قیمت ارز، و نمی‌توانستیم مبلغی را که آنجا نیاز گروه بود با خودمان ببریم. خیلی هم تلاش کردیم، نامه نگاری با سازمان ها و مراکز مختلف;  اما نتیجه ای نداشت و کار ما به سختی انجام شد.

عبدی پور گفت: می توانیم به این نتیجه برسیم که متاسفانه کماکان سینما برای وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی مهم ترین مساله است؟

خندق آبادی: متاسفانه بله، همینطوراست. فیلم تا وقتی در سینما اکران است برای همه مساله است و از آن حمایت میکنند. اما به محض پایین آمدن از پرده ی سینما، دیگر اهمیتی ندارد. به سراغ ما می آیند رایت فیلم را می فروشند و میروند. حتی تهیه کننده فیلم هم دنبال تبلیغاتی برای بیشتر دیده شدن فیلمش در رسانه ی خانگی نیست.

در ادامه ی برنامه احسان عبدی پور از محمد تقی فهیم خواست درباره ی ادامه ی مسیر سینما، تلویزیون، شبکه ی نمایش خانگی و vod و اینکه کجا با هم تلاقی خواهند کرد و کدام یک دیگری را می بلعد یا اصلا قضیه ی بلعیدن در میان هست یا نه توضیحاتی بدهد.

فهیم گفت: قرار بر این است وزارت ارشاد که مدیریت کلان سینما هست در راستای حمایت، از سرمایه داری خٌرد حمایت کند و در کنار سرمایه داری کوچک و صنوف قرار بگیرد. طوری حمایت کند که صنوف مدافع منافع خودشان باشند. اما چیزی که الان اتفاق افتاده شکل قلابی و جعلی از نوع مناسبات نظام سرمایه داری امریکا است که هرکس زورش بیشتر است، سرمایه ی بیشتری دارد، از لابی استفاده میکند یا دنبال پولشویی است در جایی مثل شبکه ی نمایش خانگی جمع می شوند . سرمایه داری به مفهوم کلان اینگونه است که خردها خورده می شوند تا کلان ها بزرگتر شوند.  نفس این مناسبات ضد مردمی اشتباه و بر اساس پول است که حتی باعث تغییر محتوای فیلمها می شود چون مناسبات نادرست افراد را به سمت پول می کشاند و باعث می شود آنها تغییر رویه دهند.

عبدی پور:آیا سوبسید هایی که وزارت ارشاد به سینما می دهد جریان ساز است؟ مگر این سوبسید به جز ۲ یا ۳ فیلمی است که فارابی از آنها حمایت میکند؟

فهیم: متاسفانه باز میگردم به همان حرف خودم که هرکس رابطه اش با فلان مدیر نزدیکتر است یا زورش بیشتر است سوبسید بیشتری میگیرد.

عبدی پور: آیا این تحلیل که عرصه ی ممیزی ها از تلویزیون به سینما و سپس به رسانه های خانگی باز تر و ولنگار تر می شود، صحیح است؟

فهیم: بله، اما منشا آن پول است. ممیزی به مفهومی که رایج است را قبول ندارم. سخت تر از دهه ی ۶۰ و ۷۰ هم مگر ممیزی داشتیم؟ اما بهترین فیلمها در همان زمان ساخته شده. امروز ممیزی بهانه ای است برای سودجویی بیشتر. باز هم تاکیید میکنم که منشا آن پول کثیفی است که وارد و خارج میشود و فیلمسازان فکر میکنند اگر دکمه های لباس بازیگران بیشتر باز باشد حتما فروش بیشتری خواهند داشت چون فلان فیلم که بازیگران در آن حجاب درستی نداشته اند فروش خوبی داشته است.

عبدی پور: حوزه با «گشت ارشاد ۱» خیلی جدی، با «هزار پا» هم تقریبا در فصل اکرانش مشکل داشت اما در زمان خرید رایت فیلم ها موسسه «هنرهای تصویری سوره» نفر اول صف خرید بود، لطفا درباره ی این تعارض کمی توضیح دهید.

خندق آبادی: موسسه هنرهای تصویری یک موسسه خود گردان است. ما از ردیف های بودجه ی حوزه هیچ دریافتی نداریم. ما برای اینکه بتوانیم از فیلم های ارزشی حمایت کنیم مجبوریم چندتا فیلم تجاری هم بخریم تا از درآمد حاصل از این فیلم ها بتوانیم فیلم های ارزشی و دفاع مقدس را حمایت کنیم.

عبدی پور: آقای فهیم لطفا موضوع ماهیت کارکرد سریال های موجود در بازار نمایش خانگی را جمع بندی کنید.

فهیم: تناسب بین سریال هایی که در شبکه ی نمایش خانگی منتشر می شود و نیازهای فرهنگی جامعه ی ما زمین تا آسمان است. مهم ترین هدف ایجاد شبکه ی نمایش خانگی، به نظرم  پر کردن خلا وکمبود سالن های سینمایی کشور بوده. اما آنچه که درونمایه ی این آثار است با کلون های و کانونهای خانواده ی ایرانی تناقض دارد. متاسفانه به خاطر به دست اوردن پول بیشتر محتوای غنی را به نفع سطحی گرایی زیر پا میگذارند. یا به عبارتی می خواهند برای دموکراتیک کردن جامعه ابتذال را رواج دهند. جریان انحرافی فکری راه افتاده که تولیداتی به ما می¬دهد که دچار ابتذال و سطحی گرایی است، از خطوط قرمز رسمی گذشته و روی ارزشهای مردم پا گذاشته است.

مگر در گذشته به دنبال بازار آزاد سینما در شبکه نمایش خانگی نبودید، پس چرا اکنون می گویید قانونی برای نظارت بر آن وجود ندارد؟ چون بازار آزاد در کشور ما  تعریف درستی نشده است.

عبدی پور در انتهای این بحث گفت: کاش آقای پارسایی دعوت ما را می‌پذیرفتند و در این برنامه شرکت میکردند.

نوشته ابعاد شبکه نمایش خانگی در برنامه «کیوسک» بررسی شد اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

او درباره رقابت این موسسه با بخش خصوصی توضیح داد: موسسه‌های خصوصی رقیب ما از نظر مالی بسیار جلوتر از ما هستند. این رقابت نفسگیر و در جاهایی واقعا ناعادلانه است، به این دلیل که امکانات و توان مالی ما با هم یکسان نیست، اما ما در موسسه هنرهای تصویری سوره تلاش می‌کنیم به استانداردهای حرفه‌ای پایبند باشیم و مخاطب بیشتری جذب کنیم.

خندق آبادی با اشاره به شایعه‌هایی که درباره فعالیت این موسسه و پرداخت ارقام بالا به تهیه کنندگان وجود دارد، گفت: متاسفانه علیه ما حرف هایی زده می‌شود که درست و جوانمردانه نیست. به عنوان نمونه ما امسال مایل بودیم فیلم اول یک فیلمساز را با رقم ۹۰ میلیون تومان خریداری کنیم اما یکی از رقبا رایت این فیلم را با پرداخت ۱۷۰ میلیون تومان خرید. پارسال برای یک فیلم با تهیه‌کننده به توافق رسیدیم و قرار بود آن را با ۱۷۰ میلیون تومان خریداری کنیم اما ایشان با موسسه رقیب ما با ۲۵۰ میلیون تومان به توافق نهایی رسید. این شایعه که ما به تهیه کنندگان ارقام بالاتر از رقم‌های رایج بازار پیشنهاد می کنیم، صحت ندارد. رواج این شایعه‌ها برای خارج کردن ما از بازار است.

مدیر عامل موسسه هنرهای تصویری سوره در بخش دیگری از سخنانش گفت: ما امسال ۲۰ فیلم ایرانی را توزیع کردیم، هدف ما به عنوان زیر مجموعه ای از حوزه هنری صیانت از سینمای خانواده است و البته انتخاب فیلم‌هایی که برای مخاطب جذاب باشند. فیلم «هیهات» به عنوان اثری عاشورایی توسط موسسه هنرهای تصویری سوره توزیع شد. فیلم «اروند» به عنوان فیلمی دفاع مقدسی هم توسط این موسسه به بازار خواهد آمد. ما با این که محدودیت‌هایی در انتخاب و پرداخت رقم داریم اما ضرر نکرده‌ایم، گاهی سود جزئی داشته‌ایم اما در فضای رقابت باقی مانده‌ایم.

خندق آبادی ادامه داد: امسال پیش از شروع جشنواره فیلم فجر رایت سه فیلم «یک روز بخصوص»، «سارا و آیدا» و «ویلایی‌ها» را خریداری کرده‌ایم. فیلم «یک روز بخصوص» ساخته آقای اسعدیان را دیدیم، فیلم «ویلایی‌ها» را هم در مرحله راف کات دیدیم و «سارا و آیدا» را هم به دلیل این که تهیه‌کننده آن آقای اسعدیان است و قصه و فضای آن را می‌دانیم خریداری کردیم. هدف ما حمایت از سینمای ایران است، بخش نمایش خانگی می‌تواند حامی سینما باشد و در کنار آن گام بردارد.

وی در پایان درباره مهم ترین مشکلی که در شبکه نمایش خانگی وجود دارد، گفت: قاچاق بزرگترین معضل ماست، متاسفانه وزارت ارشاد و نهادهای متولی برای مبارزه با قاچاق اقدام جدی نمی کنند. فیلم خوب «ابد و یک روز» که به تازگی وارد بازار شده توسط مردم دانلود غیرقانونی شده است. این دانلودهای غیرمجاز باعث افت فروش در شبکه نمایش خانگی و افت تیراژ شده است. فیلم ایرانی باید برای همه سازمان های سینمایی و نهادهای فرهنگی مهم باشد، حمایت از تولید ملی را باید سرلوحه کارمان قرار بدهیم و اجازه ندهیم قاچاق ریشه تولید در سینمای ایران را خشک کند.

منبع: خبرگزاری مهر

نوشته خندق‌آبادی: رقیبان می‌خواهند ما را حذف کنند/ خرید «رایت» سه فیلم قبل از فجر اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

آمار فروش شبکه نمایش خانگی به شدت در حال افت است

قبل از اینکه سراغ سوال‌هایی پیرامون مسئولیتی که در مؤسسه‌ی هنرهای تصویری سوره دارید برویم، در ابتدای صحبت توضیحی پیرامون وضعیت کلی شبکه نمایش خانگی ارائه کنید. وضعیت فعلی شبکه نمایش خانگی و استقبال مردم از آن چگونه است؟

همان‌طور که می‌گویند اوضاع سینما خوب نیست، متقابلاً شبکه خانگی هم اوضاع خوبی ندارد، ضمن اینکه ما با تهدیداتی نظیر قاچاق و دانلودهای غیرمجاز هم روبرو هستیم. برای همین سال به سال تیراژ فروش‌مان به‌شدت در حال افت است. الان بعد از توزیع «عصر یخبندان»، «دوران عاشقی» و «رخ دیوانه» تیراژمان به ۳۰۰ هزار نسخه رسیده است. یعنی فیلمی در این حد تیراژ ۳۰۰ هزار نسخه‌ای دارد. واقعاً وضعیت خوبی برای نمایش خانگی حاکم نیست. چون فیلم‌های تهیه‌کننده‌ها در سینما خوب نمی‌فروشد، با در نظر گرفتن و محاسبه هزینه‌ها به رقم ۵۰۰، ۶۰۰ میلیون می‌رسند و بر اساس آن رایت خانگی را حساب می‌کنند و عددها را به ما می‌گویند و هر چه می‌گوییم تیراژ پایین است و می‌خواهیم بر مبنای تیراژ با آنها حساب کنیم، آنها قبول نمی‌کنند و کاری به این حرف‌ها ندارند و می‌خواهند پول‌شان را بگیرند. به هر حال اوضاع خوبی نیست. جدیداً بحث VOD مطرح شده که تهدیدی برای DVD است.

مطرح کردن بحث VOD به شبکه‌ی نمایش خانگی لطمه می‌زند

پیرامون VOD بیشتر توضیح دهید.

بحث VOD این است که عده‌ای تجمیع‌کننده به نام agitatorها قرار است بیایند، فیلم‌ها را تجمیع کنند و در بستر OTT بگذارند و فیلم‌ها را به صورت اینترنتی بفروشند. با توجه به اینکه هزینه‌ی ترافیکی که مردم پرداخت می‌کنند معقول نیست و هزینه‌ی دانلود یک فیلم حدود ۶۵۰۰ تومان می‌شود. ضمنا خریدار باید ۲۰۰۰ تومان دیگر پرداخت کند که مجموعا می‌شود ۸۵۰۰ تومان، در حالی که DVD آن ۴۰۰۰ تومان است. با این شرایط فعلا فروش اینترنتی به صرفه نیست. مگر اینکه روی بحث اینترانت (Intranet) بروند که هزینه‌ای بابت ترافیک پرداخت نشود و مخاطب صرفاً هزار یا دو هزار تومان بدهد و فیلم را ببیند با این تفاسیر، صحبت پیرامون این موضوع فقط به نمایش خانگی ضربه زده است. این حرف‌ها همین‌جوری هم باعث می‌شوند کار لطمه ببیند. مؤسسات ویدئو رسانه چهارده پانزده سال است که دارند به سینمای ایران کمک می‌کنند. تهیه‌کننده‌ای پیش من آمده بود و فیلم‌اش ۲ میلیارد و ۷۰۰، ۸۰۰ میلیون تومان فروخته بود. درآمدش از این میزان فقط ۳۳ درصد است که می‌شود چیزی حدود زیر ۹۰۰ میلیون تومان، در حالی که در نمایش خانگی بابت آن ۵۰۰ میلیون تومان دریافت می‌کند. مگر ما چند فیلم میلیاردی داشته‌ایم؟ پارسال سیزده تا داشتیم.

سود در انیمیشن است نه فیلم‌های ایرانی

امار تعداد فیلم‌هایی که فروش خوبی دارند به نسبت تعداد کل فیلم‌های اکران شده در سال، بسیار کم است. موضوعی هم که شما می‌گویید جای تعجب دارد. با این تفاسیر تهیه‌کننده‌ها بیشتر امیدشان به فروش دی‌وی‌دی است.

بله. اینهایی که میلیاردی بودند چنین درآمدی داشتند، یعنی ۸۰۰، ۹۰۰ میلیون درآمدشان از اکران است، حالا فیلم‌هایی که به فروش میلیاردی نمی‌رسند، تکلیفشان روشن است. ببینید نمایش خانگی چه باری را از روی دوش تهیه‌کننده‌ها برمی‌دارد، اما در حال حاضر که سازمان سینمایی VOD را راه‌اندازی می‌کند، خیلی راحت دارد مؤسسات ویدئو رسانه را کنار می‌گذارد. با این کار نمایش خانگی دارد از بین می‌رود. سازمان سینمایی دارد به طرف تهیه‌کننده‌ها غش می‌کند. ما ۳۸ مؤسسه ویدئو رسانه داریم که به‌طور متوسط ۲۰۰ هزار نفر در این مجموعه‌ها‌ کار می‌کنند. دارید به‌راحتی اینها را کنار می‌گذارید. مثل قضیه DVD باید به سمت ویدئو رسانه‌ها بیایند و ما طرف VOD شویم، نه اینکه خود تهیه‌کننده مستقیماً طرف آنها شود. الان مگر یک تولیدکننده می‌تواند شخصاً برود و پروانه ویدئوی‌اش را بگیرد و آن را توزیع کند؟ می‌گویند نه، باید بروید و حتماً یک ویدئو رسانه را معرفی کنید که او بیاید و مجوز بگیرد. برای VOD هم باید این اتفاق بیفتد که او بیاید برای‌ات پروانه بگیرد. حرف‌ام این است که به‌راحتی دارند از این ۲۰۰ هزار نفری که در این مجموعه ارتزاق می‌کنند چشم می‌پوشند. موسسات نمایش خانگی تا کنون کمک‌های فراوانی به سینمای ایران کرده‌اند. فیلم ایرانی سود ندارد. ما فیلم ایرانی را فقط برای اینکه از سینما حمایت کنیم می‌فروشیم، وگرنه سود در انیمیشن است. فیلم ایرانی را با هزینه سنگین رایت می‌خریم و در فروش اگر به پول خودمان برسیم، ممنون و راضی هستیم.

تیراژ یک میلیون نسخه‌ی فیلم‌ها به سیصد هزار نسخه رسیده است

ولی فکر می‌کنم این وضعیت در سال‌های قبل، به‌خصوص زمانی که به تازگی دی‌وی‌دی فیلم‌ها در سوپر مارکت‌ها پخش می‌شد، بسیار بهتر و تیراژ فیلم‌ها بالاتر بود.

آن موقع‌ها حدود یک میلیون نسخه فروش می‌رفت. سال به سال این تیراژ افت کرده است و الآن به تیراژی حدود سیصد هزار نسخه رسیده.

مهم‌ترین علت این افت فروش چیست؟ آیا دانلودهای غیرقانونی بلای جان موسسات نمایش خانگی شده است؟

خیر. الان مؤسسات و افرادی هستند که وقتی فیلم ایرانی را توزیع می‌کنیم، در کمتر از ۲۴ ساعت کپی DVD ما را بدون هولوگرام عرضه می‌کنند. سال گذشته شب عید «شیار ۱۴۳» را که توزیع کردیم، تهیه‌کننده این فیلم در یزد در حال تولید فیلم «نفس» بود. او در یزد فیلم «شیار ۱۴۳» را تهیه کرده و دیده بود کپی است، یعنی هولوگرام نداشت. ما زده بودیم ۴ هزار تومان، ایشان ۲ هزار تومان خریده بود. به ما شکایت می‌کرد. گفتیم در این اتفاق ما متضرر شدیم! در شهرستان‌ها هیچ حمایت یا کنترلی وجود ندارد. می‌دانم کسانی در این قصه مافیا هستند و دارند عددهای سنگینی را منتفع می‌شوند، بدون اینکه هزینه رایت بدهند. صرفاً تولید می‌کنند و کمتر از ۵۰۰ تومان برای‌شان در می‌آید و ۲ هزار تومان می‌فروشند.

آقای ایوبی گفت سال ۹۴ سال نمایش خانگی است، ولی این صنعت در حال نابودی است

پیرامون این اتفاق کدام نهاد مسئول است و متولی مبارزه با این بی‌قانونی چه کسی است؟

این را باید از مسئولین سازمان سینمایی پرسید بگویند چند فیلم سینمایی کپی شده را گرفته‌ایم. بیایند آمار بدهند. اصلاً آمار ندارند. آقای ایوبی قول داد و گفت امسال، یعنی سال ۱۳۹۴ سال نمایش خانگی است. پارسال شب عید این حرف را زد. شما که دارید نمایش خانگی را در سالی که قرار بود سال شکوفایی آن باشد، نابود می‌کنید. بحث تیراژ یک قصه است و بحث VOD قصه‌ی دوم. شما به‌راحتی مؤسسه رسانه‌های تصویری را کنار گذاشتید. چرا مثل قدیم نمی‌آیید بگویید آقا برو سراغ یک مؤسسه ویدئو، او بیاید VOD را به ما واگذار کند؟ دلیل‌اش چیست؟ تهیه‌کننده‌ها تا به حال کم درآمد داشته‌اند به نظر من این واقعاً بی‌درایتی سازمان سینمایی است.

در شهرستان‌ها صرفاً نسخه‌ی غیر اصلی به فروش می‌رود

آمار تیراژ غیر Original و قاچاق را هم دارید؟

آمار دقیقی نداریم، ولی با ارزیابی‌هایی که کرده‌ایم، اینها حداقل ۳۰ درصد به تیراژ ما لطمه می‌زنند و ۳۰ درصد تیراژ ما را کپی می‌کنند، چون تیراژی که شهرستان از ما می‌گیرد نشان می‌دهد در شهرستان صرفاً کپی دارد فروش می‌رود.

سازمان سینمایی صرفاً به دنبال حرکت‌های نمایشی است!

اگر ارشاد یک مقدار مصمم‌تر عمل کند، چقدر می‌تواند جلوی اینها را بگیرد؟ چند درصد از این ۳۰ درصد را می‌تواند به شما برگرداند؟

اگر دو تا از اینها را بگیرد و برای‌شان جریمه‌های سنگین تعیین کند، مطمئناً اینها جمع می‌کنند و این ۳۰ درصد سهم نمایش خانگی، تهیه‌کننده و مؤسسات می‌شود، اما برخوردی که نشان بدهد یک قاچاقچی را گرفتند ندیده‌ایم. منظورم فیلم ایرانی است. در انیمیشن خارجی ممکن است چهار تا کار هم کرده باشند، ولی در فیلم ایرانی چه کرده‌اند؟ آدمی را سراغ داریم که در مشهد دارد فیلم‌ها را در تیراژهای بالا تکثیر می‌کند و می‌فروشد، اما هیچ برخوردی با او نمی‌شود. اگر ما خبر داریم مگر می‌شود اینها خبر نداشته باشند؟ سازمان سینمایی صرفاً به دنبال حرکت‌های نمایشی است و هیچ کار مؤثری انجام نمی‌دهد. خود من اگر مسئولیت داشتم خیلی راحت جلوی این آقایان را می‌گرفتم. چطور می‌شود پلیس امنیت و ستاد صیانت نتوانسته‌اند در فیلم ایرانی هیچ حرکت مثبتی بکنند؟

سال گذشته روی هیچ فیلمی ضرر نکردیم

با توجه به همه‌ی این مسائل و مشکلاتی که اشاره کردید، در وضعیت فعلی شبکه پخش خانگی، مؤسسه سوره که شما مسئولیت‌اش را به عهده دارید، در کجای این بازار قرار دارد؟ یعنی چند درصد از فیلم‌هایی که توزیع می‌شوند، سهم مؤسسه سوره است؟

ما امسال حدوداً ۲۵ درصد سهم بازار را داشتیم. در بحث پرفروش‌ها شاید سهم ما خیلی هم بیشتر بود.

۲۵ درصد یعنی حدود چند فیلم؟

پانزده عنوان.

از این پانزده عنوان با توجه به مسائلی که اشاره کردید، چند تا برای شما سودآور بودند؟

ما تا به حال روی هیچ عنوانی زیان نکرده‌ایم.

یعنی حداقلی را که یر به یر شود فروختید؟

ما در تبلیغات خیلی فعال شدیم. ما امسال ۳۰۰ میلیون تومان درآمد تبلیغاتی داشتیم که برای ما عدد درشتی است. البته ما صرفاً دنبال منافع خود نیستیم. داریم زیر نظر یک سازمان فعالیت می‌کنیم و ایده ما این است که از سینما و تهیه‌کننده‌ها حمایت کنیم. می‌گوییم ما می‌آییم، به ما اطمینان کنید، ما عین پول شما را در نمایش خانگی در می‌آوریم و به شما می‌دهیم و عین تیراژ واقعی فیلم را که فروش رفته است به شما اعلام و عدد را هم با شما تسویه می‌کنیم. سعی کرده‌ایم با تهیه‌کننده‌ها بسیار هم خوش‌حسابی کنیم. در نحوه دریافت کمک‌شان کرده و پول واقعی را هم به آنها داده‌ و حق‌شان را ناحق نکرده‌ایم. از آن طرف هم دل‌مان خوش است که یک واحد تبلیغات را راه‌اندازی کرده‌ایم و از درآمدهای تبلیغاتی حداقل حقوق پرسنل‌مان در می‌آید. به دنبال سود آن‌چنانی هم نیستیم.

«رخ دیوانه» پرتیراژترین!

از بین آثاری که در مؤسسه شما پخش شده است، پرتیراژترین‌شان کدام بوده است و چقدر تیراژ داشته‌اند؟

پرتیراژترین‌اش «رخ دیوانه» با ۴۰۰ هزار نسخه، «عصر یخبندان» با حدود ۴۰۰ هزار و «دوران عاشقی» با ۳۳۰ هزار نسخه و «شاهزاده روم» هم حدوداً ۳۰۰ هزار نسخه.

از چه زمانی موسسه «سوره» توانست یک چهارم سهم بازار را برای خود بدست بیاورد؟

دو سال است که مدیرعامل هستم و با حضورم این اتفاق افتاد. قبل از آن مدیر نمایش خانگی بودم. آن موقع رویکرد مدیران زیاد روی نمایش خانگی نبود. من که آمدم، چون تخصص‌ام نمایش خانگی بود، آمدم و این واحد را گسترش دادم و فعالیت‌های آن را بیشتر کردم.

آیا نیت شما و حوزه هنری این است که این سهم بیشتر شود یا تا همین‌جا رضایت کامل برای شما تأمین شده ؟

ما به دنبال این هستیم، تا جایی که می‌توانیم به سینمای ایران کمک کنیم. قصد ما این است که با حمایت از پرفروش‌ها بتوانیم از فیلم‌های ارزشی و مورد نظر خودمان حمایت کنیم، یعنی آثار دفاع مقدس و فیلم‌های مذهبی. قبلاً فیلم‌های دفاع مقدس و فیلم‌های مذهبی در مجموعه ما می‌آمد، اما نمی‌توانستیم از اینها حمایت کنیم. چرا؟ چون جایگاه مؤسسه جایگاه ویژه‌ای نبود. حالا به جایگاه خوبی رسیده‌ایم.

با توجه به اینکه در یک سال اخیر، فعالیت‌های مؤسسه سوره خیلی بیشتر شده است یک‌سری انتقادات هم وجود دارد که من مطرح می‌کنم و شما به هر کدام که تمایل داشتید پاسخ بدهید. یکی از انتقادات این است که مؤسسه سوره برای اینکه رایت فیلم‌های پرفروش را بگیرد، ارقامی را به تهیه‌کنندگان این فیلم‌ها پیشنهاد می‌دهد که از ارقام معمول بازار بالاتر است. مثلاً در جایی خواندم فیلم «عصر یخبندان» را ۷۰۰ میلیون تومان خریده‌اید، در حالی که قیمت آن خیلی پایین‌تر است. این حرف را قبول دارید؟

«عصر یخبندان» را ۷۰۰ میلیون تومان نخریدیم.

شرکتی که مواد شوینده توزیع می‌کند، حالا وارد عرصه‌ی سینما هم شده و دنبال سود است!

می‌توانید بگویید چقدر؟

بسیار کمتر از این مبلغ است. در ابتدای عرایض‌ام هم گفتم هدف ما این است که پول واقعی را بگیریم و به تهیه‌کننده تزریق کنیم. مؤسساتی که پخش تخصصی سینما نیستند کار را خراب کرده‌اند، شرکتی مواد بهداشتی و شوینده توزیع می‌کند و حالا وارد عرصه سینما هم شده است و مدعی هم هست و برای نهادهایی مثل ما تعیین تکلیف هم می‌کند. ما می‌گوییم می‌خواهیم از تهیه‌کننده حمایت کنیم و مثل شما به دنبال سود نیستیم. دنبال این نیستیم اگر فیلمی نفروخت بیاییم و با عدد پایین‌تر بخریم که منافع شخصی خودمان دیده شود. ما می‌گوییم به دنبال این هستیم که تهیه‌کننده به حق واقعی‌اش برسد. در «عصر یخبندان» هم همین‌طور بوده است. ما آمدیم و به بهترین شکل و با تیراژ بالا برای‌اش توزیع کردیم. تهیه‌کننده گفت دوست دارم بگویم ۷۰۰ میلیون فروخته‌ام. گفتیم هر چه دوست داری برو بگو. ما به این کارها کاری نداریم. دنبال این فیلم آمده بودند، ولی نخواسته بود به آنها بفروشد و گفت دوست دارم بگویم ۷۰۰ میلیون فروختم. گفتیم بگو. حالا همه فکر می‌کنند ۷۰۰ بوده است، در حالی که پولی که ما به ایشان دادیم زیر ۶۰۰ بوده است. ما امسال روی هیچ فیلمی زیان نکردیم. ممکن است سود هم نکرده باشیم، ولی زیان نکردیم.

خط قرمز ما فیلم‌هایی است که «حوزه هنری» آن‌ها را اکران نمی‌کند

حوزه هنری یک‌سری رویه‌ها و سیاست‌هایی برای خودش دارد. بعضی از انتقادها این بود که مؤسسه سوره از فیلم‌هایی حمایت و آنها را پخش می‌کند که شاید با سیاست‌های اصلی حوزه خیلی تطابق نداشته باشد. مثلاً حوزه هنری خط قرمزی را مشخص کرده است که ما فیلم‌هایی را که در آن آثاری از خیانت باشد اکران نمی‌کنیم و با اینها مخالف هستیم، ولی برخی از این آثار مثل «عصر یخبندان» و تا حدی «دوران عاشقی» توسط مؤسسه سوره پخش می‌شود. شما این را قبول دارید؟ آیا سیاست‌های شما کاملاً منطبق بر سیاست‌های سوره است؟

اولاً ما حوزه هنری نیستیم، بلکه مؤسسه هنرهای تصویری سوره هستیم. از زمانی که «آقای حمزه‌زاده» به عنوان معاون سازمان توسعه سینمایی آمدند، قراری که با من گذاشتند این بود که فیلم‌هایی را که ما اکران نمی‌کنیم، به سمت‌اش نرو، ولی فیلم‌هایی را که اکران می‌کنیم، شما مجاز هستید هر کدام را که می‌خواهید بخرید. «عصر یخبندان» سرگروه سینما استقلال بود. چه کسی می‌گوید فیلم تحریمی حوزه بوده است؟ سینما استقلال سینمای حوزه است. فیلم‌هایی را که حوزه تحریم کرد، ما به سمت‌اش نرفتیم، از جمله «نهنگ عنبر» و «استراحت مطلق». حوزه می‌گوید تو حوزه نیستی، رسانه‌های تصویری هستی و باید بتوانی هزینه‌های خودت را در بیاوری. ما بودجه دولتی که نداریم. یک ریال بودجه نداریم و یک مؤسسه صرفاً غیرانتفاعی هستیم و باید بتوانیم هزینه‌های خودمان را در بیاوریم. هزینه ما با یک‌سری فیلم‌های پرفروش در می‌آید، نه فیلم‌هایی که در سینما نمی‌فروشند، اما با معیارهای حوزه هم نباید مشکل داشته باشد که ما فیلم‌هایی را که حوزه اکران نمی‌کند، اصلاً کار نمی‌کنیم.

یعنی خط قرمز شما این است.

بله.

موضوع دیگر هم این بود که شما به سراغ فیلم‌هایی مثل «عصر یخبندان» رفتید و پخش آنها را به عهده گرفتید. یک‌سری فیلم‌ها هم مانند «ایران‌ برگر» بودند که شاید مورد پسند جبهه فرهنگی انقلاب و تفکراتی در این زمینه بودند، ولی پخش اینها با سوره نبود.

قسمت نشد و نتوانستیم با تهیه‌کننده‌اش کنار بیاییم.

توزیع فیلم هنر و تجربه‌ای «انارهای نارس» برای ما سودآور بود

انتقاد دیگر هم این بود که چرا به سراغ پخش فیلمی مثل «انارهای نارس» رفتید که یک فیلم هنر و تجربه‌ای و کاملاً معلوم است در جذب مخاطب توفیقی کسب نمی‌کند؟

آقای مصطفوی کارگردان فیلم از دوستان ما بود و آمد و خیلی دوست داشت ما این فیلم را بگیریم و توزیع کنیم. در سینما هم برای‌اش اتفاقی نیفتاده بود و فیلم را هم با هزینه شخصی ساخته بودند. گفتیم کمک‌شان کنیم. ما هم گرفتیم. می‌خواستیم از تهیه‌کننده و کارگردان فیلم حمایت کنیم. فروش‌اش هم بد نبود. نسبت به هزینه‌ای که کردیم شاید حتی از «عصر یخبندان» هم برای ما بیشتر سود داشت، چون turn over «عصر یخبندان» ۱ میلیارد تومان است، ولی «انارهای نارس» با ۱۰۰ یا ۲۰۰ تومان ممکن است ۳۰ تومان هم به ما سود داده باشد.

اگر بخواهیم به‌طور خلاصه دو سیاست اصلی مؤسسه شما را بگوییم یکی بحث حمایتی از آثاری است که در جبهه فرهنگی انقلاب هستند و دوم سودآوری از طریق آثاری که می‌دانید پرفروش هستند و آثار تحریمی حوزه هم نیستند.

بله

بنا دارید به سراغ پخش انیمیشن‌ها و فیلم‌های خارجی بروید و آن‌ها را دوبله کنید؟

بله، در سال گذشته از کمپانی Mondo TV ایتالیا پنج عنوان انیمیشن سیندرلا، سفیدبرفی و هفت کوتوله و دو عنوان گلادیاتور خریدیم و خودمان هم توزیع کردیم. روی این زمینه هم داریم فعالیت می‌کنیم و ان‌شاءالله به این عرصه هم وارد می‌شویم که بتوانیم انیمیشن‌های جذاب را بخریم.

به‌جز انیمیشن چطور؟

فعلاً روی فیلم فعالیتی نداشته‌ایم.

کسی که به دنبال فیلم خارجی است، دوست دارد نسخه بدون سانسور آن را ببیند

دلیل خاصی دارد؟

نه، فیلم‌های خارجی در سینمای خانگی اقبالی ندارد. کسی که به دنبال فیلم خارجی است، دوست دارد نسخه Original فیلم و بدون سانسور آن را ببیند. اگر بخواهیم این فیلم‌ها را بیاوریم باید سانسور کنیم و دیگر جذابیت فیلم اصلی را ندارد. فیلم‌های خانگی در خانواده‌ها مصرف می‌شوند و خانواده‌ها این فیلم‌ها را نمی‌برند.

وزارت ارشاد با تصمیماتش کمر به قتل مؤسسات ویدئو رسانه بسته است

با توجه به عدم حمایت ارشاد از مؤسسات پخش خانگی، آیا در سال جدید این امید وجود دارد که وضعیت پخش خانگی بهبود یابد؟

با سیاست‌هایی که ارشاد گذاشته است نه. به نظر من داریم به مرگ مؤسسات ویدئو رسانه نزدیک می‌شویم. با تصمیماتی که ارشاد گرفته کمر به قتل مؤسسات ویدئو رسانه بسته است و اینها به‌راحتی ظرف یکی دو سال آینده حذف می‌شوند. هیچ نقطه امیدی نمی‌بینم، مگر اینکه اینها در قضیه VOD تجدیدنظر کنند و مثل قصه DVD تهیه‌کنندگان صرفاً موظف باشند با مؤسسات ویدئو رسانه قرارداد ببندند.

از حالا آثاری که برای سال آینده قرارداد بسته‌اید مشخص هستند؟

فیلم «زاپاس» را قرارداد بسته‌ایم و برای چند فیلم دیگر هم فعلاً داریم مذاکره می‌کنیم. تازه شروع مذاکره است، ولی «زاپاس» را قطعی کرده‌ایم.

و سخن آخر؟

فقط خواهش‌ام از سازمان سینمایی این است که سیاستی را اتخاذ کند که در قضیه VOD مؤسسات ویدئو رسانه حذف نشوند، چون ما آمار داریم نزدیک به ۲۰۰ هزار نفر در این شبکه به صورت مستقیم به کار اشتغال دارند. ما این سیاست VOD که خود تهیه‌کنندگان مستقیم بروند و قرارداد ببندند، مؤسسات ویدئو رسانه کاملاً حذف می‌شوند و این نه به نفع سینماست، نه به نفع مؤسسات ویدئو رسانه. خواهش‌ام از سازمان سینمایی فقط همین است که در این زمینه حتماً تجدیدنظر کنند.

ممنون از لطف شما. 

نوشته تیراژ یک میلیون نسخه‌ی فیلم‌ها به سیصد هزار نسخه رسیده است/ وزارت ارشاد با تصمیماتش کمر به قتل مؤسسات ویدئورسانه بسته است/ مطرح کردن بحث VOD به شبکه‌ی نمایش خانگی لطمه می‌زند اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.