خسروی گریمور پرکاری که امسال هم با کارگردانان مختلی همکاری داشته، درباره نحوه کار خود به سوره سینما توضیح داد: معمولا آن چیزی که درباره شخصیت‌های فیلم روی کاغذ وجود دارد کامل نیست و ما نمی‌توانیم صرفا با خواندن فیلمنامه به شناخت کاملی از آنها برسیم. برای همین، هنگام شروع کار در هر پروژه ابتدا با کارگردان اثر صحبت می‌کنم تا به جهان ذهنی او بیشتر نزدیک شوم. بعد که اطلاعات لازم را به دست آوردم، آنها را در ذهنم تجزیه و تحلیل و بعد طراحی گریم را شروع می کنم.

وی افزود: اگر کارنامه مرا مرور کنید، می بینید هر سال حداقل با پنج شش عنوان فیلم همکاری دارم و امسال به دلیل اینکه شش ماه بعد از جشنواره سال ۹۲ به خاطر کارهای شخصی از فضا دور بودم، قدری کم‌کار شدم و در جشنواره سی و سوم تنها چهار فیلم از من دیده می‌شود. فیلم‌های «دوران عاشقی»، «ناهید»، «ارغوان» و «عصر یخبندان». البته من همیشه سعی می کنم فیلم هایی که قبول می‌کنم با هم تداخل زمانی نداشته باشند، اما واقعا گاهی فیلمنامه ها به قدری خوب هستند که آدم دلش نمی آید رد کند.

خسروی درباره اینکه برای شروع همکاری با یک کارگردان چندان به سوابق کاری او توجه نمی کند، اضافه کرد: امسال با یک فیلم اولی کار کردم. خانم آیدا پناهنده فیلمنامه بسیار خوبی را به من تحویل داد و من متوجه شدم یک استعداد، به سینمای ایران راه پیدا کرده است. «ناهید» درباره یک مادر است و احساسات به ظاهر متناقضی که از درون با آنها مواجه می شود. برای توضیح بیشتر باید بگویم در جامعه ما مادر شدن یعنی تمام و کمال در اختیار فرزند بودن و این رفتار و احساس، همه تمایلات دیگر انسانی را در سایه قرار می دهد، حال آنکه نیاز به عاشق شدن چیزی نیست که سن و سال بشناسد. وجود چنین مفهومی در یک فیلمنامه مرا سر ذوق آورد و با اشتیاق آن را پذیرفتم.

این گریمور درباره فیلم تازه مصطفی کیایی هم گفت: «عصر یخبندان» به معضلات روز اجتماع می پردازد. کیایی دیدگاه خیلی خوبی در سینما دارد و من با تماشای فیلم های دیگرش این موضوع را دریافته بودم که کیایی، کارگردانی است که هم به وجه هنری اثرش توجه می کند و هم به وجه تجاری آن و همین برقرار کردن توازن، قدرتی است که این کارگردان جوان از آن بهره مند است. امروزه این برداشت غلط در بین برخی از تماشاگران و حتی عده ای از منتقدان وجود دارد که اگر یک فیلم با استقبال مخاطب عام مواجه شود، به اندازه کافی از هنر و فن سینما بهره نبرده، حال آنکه وقتی فیلمی بتواند ضمن نفوذ بر ذهن تماشاگر عام، ارزش های هنری خود را نیز حفظ کند، موفق تر هم هست.

سودابه خسروی درباره «دوران عاشقی» ساخته علیرضا رییسیان نیز گفت: آقای رییسیان کارگردانی نیست که به سینما به عنوان یک شغل نگاه کند. تا فیلمی را دوست نداشته باشد، نمی‌سازد و همین قدرت نه گفتن به پیشنهادهای مختلف کارگردانی، موضوع مهمی است. همین حساسیت کار را ایده آل می‌کند و ما هم هنگامی که برای این پروژه مشغول بودیم، به خاطر نظم موجود در پشت صحنه، روزهای پر آرامشی را سپری کردیم. این فیلم یکی از بهترین تجربه های کاری من شد و امیدوارم نتایج خوبی را در جشنواره هم شاهد باشیم.

وی درباره فیلم کیوان علیمحمدی و امید بنکدار افزود: «ارغوان» را با اشتیاق پذیرفتم چون کارگردانان آن را از قبل می شناختم و از خلاقیت ها و قدرت ریسک بالای آنان با خبر بودم. این دو نفر افرادی تجربه گرا و پر از ایده های نو هستند و چیزی مثل خوشامد مخاطب آنان را از این رهایی عمل، باز نمی دارد. تجربه خوبی را با این فیلم پشت سر گذاشتم و نسبت به موفقیت آن امیدهای زیادی دارم.

خسروی در پاسخ به این سوال که آیا بعد از سال ها کار کردن، هنوز هم حضور در جشنواره برای او اهمیت دارد، گفت: جشنواره ها همیشه با مناسباتی همراه بوده اند و نمی توان انکار کرد که سلیقه ها هم در روند جریان آنها بی تأثیر نیست اما روی هم رفته من هم مثل دیگران از جایزه گرفتن خوشم می آید اما اینطور نیست که بخش زیادی از دغدغه های مرا فرا بگیرد. اساسا کار را به خاطر نفس هنر گریم انجام می‌دهم و همیشه تأکید دارم گریم، فرآیندی در راستای پیشروی فیلم باشد و از کلیت آن بیرون نزند.

سودابه خسروی در انتها درباره اینکه از فعالیت خود در عرصه سینما و طراحی گریم تا چه حد رضایت دارد، گفت: ورود من به سینما یک اتفاق بود. علاقه من بیشتر به سمت علم و به خصوص علوم ریاضی و شیمی بود. این روزها هم مطالعات آزاد روانشناسی دارم که در کارم بسیار موثر است. در کودکی نقاشی های زیادی می کشیدم و عادت داشتم صورت زن ها را روی کاغذ سفید می‌کشیدم و بعد با وسواس، چهره آنان را آرایش می کردم. فکر می کنم گریمور شدن ریشه‌ در کودکی من داردو از اینکه به این شغل مشغول هستم راضی‌ام، اما اجازه نمی دهم همه فکر و وقت مرا پر کند و باعث شود از علاقه‌های غیر هنری خودم دور بمانم.

سودابه خسروی از سال ۸۰ کار خود را در طراحی گریم سینما با «کاغذ بی‌ خط» شروع کرد و تا امروز آثار زیادی همچون «کنعان»، «به همین سادگی»، «آقا یوسف» و …  را در کارنامه دارد.

نوشته سودابه خسروی با چهار فیلم در جشنواره فجر/ کار کردن با فیلم اولی‌ها را بیشتر دوست دارم اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

خسروی طراح گریم به سوره سینما گفت: امسال با فیلم‌های «ملبورن» به کارگردانی نیما جاویدی، «سیزده» ساخته هومن سیدی، «مردن به وقت شهریور» ساخته هاتف علیمردانی، «زندگی جای دیگریست» ساخته منوچهر هادی، «طبقه حساس» به کارگردانی کمال تبریزی، «شیار ۱۴۳» به کارگردانی نرگس آبیار، «فردا» به کارگردانی مهدی پاکدل و ایمان افشاریان و احتمالا «تراژدی قاسم سبزی‌کار» به کارگردانی آزیتا موگویی در سی و دومین جشنواره فجر حضور دارم. سال پر کاری را گذراندم. تا به حال سیمرغ نگرفته‌ام، اما کاندید شده‌ام.

خسروی درباره همکاری با کمال تبریزی در «طبقه حساس» افزود: قبلا با تبریزی در «گاهی به آسمان نگاه کن» همکاری کرده بودم. آن فیلم را خیلی دوست داشتم و خوشبختانه این فیلم هم تجربه خوبی بود. سبک گریم در این فیلم رئال است. با اینکه فیلم محتوای طنز دارد ولی از طراحی قیافه خنده‌دار پرهیز کردیم. «طبقه حساس» فیلم بامزه و آموزنده‌ای است.

طراح گریم «کنعان» افزود: امسال با وجود مشکل مالی فیلم‌های زیادی تولید شد. تقریبا در همه پروژه‌ها مشکل مالی وجود داشت. در همکاری با تهیه‌کننده‌های باشعور، فهیم و مسلط به اصول حرفه‌ای، پول در اولویت دوم قرار دارد. معمولا با تهیه‌کننده‌هایی در بحث مالی دچار مشکل می‌شویم که صفر کیلومتر هستند. کسانی که بدون هیچ سابقه سینمایی در مسند تهیه‌کنندگی قرار می‌گیرند.

وی درباره پیش‌بینی‌اش از کیفیت فیلم‌ها توضیح داد: معمولا قبل از برگزاری جشنواره همه می‌گویند فیلم خوب زیاد است و همه از فیلم‌های هم تعریف می‌کنند اما وقتی جشنواره برگزار می‌شود تعداد فیلم‌های خوب شاید به پنج فیلم هم نرسد. بنابراین در حال حاضر نمی‌توان جشنواره را به لحاظ کیفیت فیلم‌ها پیش‌بینی کرد. امسال فیلم اولی بی نهایت زیاد بوده تقریبا همه کسانی که می‌شناختم فیلم ساخته‌اند. قطعا از بین این فیلم‌ها شاهد پدیده‌هایی خواهیم بود. فیلمسازانی خلاق و جوان که در کارگردانی حرف تازه‌ای داشته باشند. یکی از فیلم اولی‌ها «ملبورن» است که فیلم خوبی شده. مطمئنم دیده می‌شود.

نمایی از فیلم «ملبورن» ساخته نیما جاویدی

سودابه خسروی با انتقاد از بی اعتبار بودن قوانین جشنواره فجر تأکید کرد: چیزی که جشنواره فجر را به باور من بی اعتبار کرده بی اعتنایی به قوانین و وجود قضاوت‌های ناعادلانه است. همه می‌دانند که داوری‌های جشنواره و تقسیم سیمرغ‌ها از پیش تعیین شده است. مسئولین جشنواره فجر حتی به قواعدی که خودشان وضع می‌کنند پایبند نیستند. مثلا اعلام می‌کنند آخرین مهلت ارسال آثار به دبیرخانه تا فلان تاریخ است اما می‌بینیم خیلی از فیلم‌ها که در مرحله فیلمبرداری هستند یک نسخه ناقص را حتی بعد از آن تاریخ ارائه می‌کنند و حتی بارها شاهد بوده‌ایم که فیلمی در اواسط جشنواره به لیست فیلم‌ها اضافه شده است.

خسروی اضافه کرد: بعد از پایان جشنواره می‌شنویم که نظر داوران در بعضی رشته‌ها توسط کسانی که نفوذ داشته‌اند یا متأثر از برخی مناسبات عوض شده. طبیعی است که چنین رفتارهایی اعتبار جوایز جشنواره فجر را زیر سؤال می‌برد. یعنی اگر فیلمی پنج سیمرغ دریافت کند لزوما به این معنی نیست که فیلم خوبی بوده است. گاهی جوایز به دلایلی غیر از دلایل سینمایی تقسیم می‌شود.

طراح گریم «فرزند چهارم» ادامه داد: نقدی که به جشنواره دارم و امیدوارم امسال شاهدش نباشم این است که جشنواره فجر یک جشنواره هنری نیست، کاملا سیاسی است. افراد با اعمال نفوذ می‌توانند با یک سفارش یا یک نامه نظر داوران را تحت‌الشعاع قرار دهند. بنابراین برای شخص من سیمرغ هیچ اعتباری ندارد. هر جشنواره‌ای باید بر پایه یک سری اصول و قوانین شکل بگیرد و آن قوانین به راحتی زیر پا گذاشته نشود. رفتارهای این چنینی باعث می‌شود سینماگر به جشنواره شک کند وقتی شما از ابتدا به عملکرد جشنواره مشکوک باشید به همه بخش‌های آن بی اعتماد خواهید شد.

خسروی طراحی گریم فیلم‌های «قاعده تصادف»، «سوت پایان»، «به همین سادگی»، «کنعان» و … را بر عهده داشته است. سی و دومین جشنواره فیلم فجر بهمن ماه امسال به دبیری علیرضا رضاداد برگزار می‌شود.

نوشته سودابه خسروی با هشت فیلم در جشنواره فجر/فجر برایم بی‌اعتبار است اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.