قاتل نه در انتهای قصه، که در همان سکانس‌های ابتدایی معرفی می‌شود؛ زنی جوان که خودش می‌آید پلیس و می‌گوید: «من چهارده نفر را ربوده‌ام». این حرکت ساده اما هوشمندانه، تمام قواعد یک داستان جنایی معمولی را بر هم می‌زند. معمای اصلی دیگر «قاتل کیست؟» نیست، بلکه «این زن چه می‌خواهد؟» و «چرا پلیس باید حرف او را باور کند؟»

سریال «بیست و یک» هر دوشنبه ساعت ۸ شب از پلتفرم فیلم نت پخش می‌شود.

وقتی قصه از چهارچوب همیشگی بیرون می‌زند

خیلی از منتقدان به درستی اشاره کرده‌اند که نقطه قوت اصلی «بیست و یک» همین وارونه کردن ساختار روایی است. در اغلب آثار پلیسی ایرانی چه آن‌هایی که از تلویزیون پخش شدند و چه آثار شبکه نمایش خانگی ما با یک قتل یا جنایت شروع می‌کنیم، بعد کارآگاه می‌آید، سرنخ می‌چیند و در نهایت قاتل را پیدا می‌کند. اما اینجا خبری از این ماجرا نیست. ما از همان ابتدا با یک قاتل خوداعتراف‌کننده روبرو هستیم. اوست که اطلاعات را قطره‌چکانی به پلیس می‌دهد، اوست که بازی را هدایت می‌کند. این چیدمان باعث می‌شود تماشاگر مدام این سوال را از خود بپرسد: «آیا این زن راست می‌گوید؟ یا دارد نقشه دیگری می‌کشد؟»

این ابهام هوشمندانه، سریال را از یک داستان ساده جنایی به یک تریلر روان‌شناختی تبدیل می‌کند. دیگر خبری از تعقیب و گریزهای فیزیکی و صحنه‌های اکشن تکراری نیست. به جای آن، با یک میز و دو صندلی در اتاق بازجویی روبرو هستیم؛ دو انسان که یکی سوال می‌کند و دیگری جواب می‌دهد، اما همین گفت‌وگوها به اندازه کافی درگیرکننده است، چون هر دیالوگ می‌تواند یک دروغ باشد یا بخشی از یک حقیقت بزرگ‌تر. گفتنی است که برای تماشای این سریال می‌توانید به پلتفرم فیلم نت مراجعه کنید.

آقاخانی در نقشی که منتظرش بودیم

نمی‌شود از این سریال حرف زد و از بازی سعید آقاخانی نگفت. او که سال‌ها با کاراکترهای کمدی و طنز در ذهن ما ثبت شده، در «بیست و یک» که از فیلم نت پخش می‌شود، نشان می‌دهد که می‌تواند در یک نقش کاملاً جدی هم بدرخشد، اما نه از جنس تیپ‌های همیشگی پلیس‌های اخمو و عبوس. سرگرد صدر (نقش آقاخانی) کارآگاهی است که هم ذکاوت و حرفه‌ای‌گری دارد، هم گاهی با یک شوخی خشک و نیش‌دار، دیالوگ‌های بازجویی را از حالت خشک بیرون می‌آورد. این ترکیب هوشمندانه یعنی جدی بودن بدون اغراق، و طنز ملایم بدون شوخی‌های دم دستی ، باعث می‌شود شخصیت او برای مخاطب نه یک پلیس کلیشه‌ای، بلکه یک انسان باورپذیر باشد.

در مقابل او، شادی مختاری در نقش الناز، مجرمی که انگار نه انگار مرتکب جنایت شده، حیرت‌انگیز ظاهر شده. او با آرامش عجیبی اعتراف می‌کند، گاهی لبخند می‌زند، گاهی اذیت می‌شود، اما هرگز ناله و زاری نمی‌کند. این بازی متوازن، شخصیت الناز را تبدیل به یک معمای زنده کرده است. شما مدام از خود می‌پرسید: «این زن قربانی است یا قاتل؟ بیمار روانی است یا قربانی یک فاجعه بزرگ‌تر؟»

سرعت آرام و دیالوگ محوری

«بیست و یک» دارای ویژگی دیگری نیز است، ریتم آرام و گاهی کُند. کارگردان (بهنام بهزادی) که پیش از این در فیلم‌هایی مثل «وارونگی» نشان داده بود به فضای مینیمال و دیالوگ‌محور علاقه دارد، در اینجا هم همان رویکرد را در قالب یک سریال به کار گرفته. اما سریال با فیلم سینمایی فرق دارد. مخاطب سریال انتظار دارد در هر قسمت یک گره باز شود، یک سوال جواب داده شود، یا یک شوک وارد شود. «بیست و یک» که یکی از جدیدترین محصولات فیلم نت است، اما عمداً از این کار پرهیز می‌کند. اطلاعات را کم و با فاصله می‌دهد، فلش‌بک‌های ذهنی شخصیت‌ها را نشان می‌دهد، و گاهی یک قسمت کامل را صرف یک بازجویی مفصل می‌کند.

این رویکرد برای عده‌ای از مخاطبان که به سریال‌های پرشتاب و حادثه‌ای عادت کرده‌اند، می‌تواند خسته‌کننده باشد. اما از زاویه دیگر، همین کندی و جزئی‌نگاری است که به اثر عمق می‌بخشد. «بیست و یک» نمی‌خواهد یک فست‌فود سینمایی باشد؛ می‌خواهد شما پای حرف‌های شخصیت‌ها بنشینید، به چشمانشان نگاه کنید، و خودتان در فضای سنگین و ابری قصه غرق شوید. این انتخاب ریسک‌پذیر است و مطمئناً همه را راضی نمی‌کند، اما برای کسی که به دنبال تجربه‌ای متفاوت و اندیشمندانه است، می‌تواند جذاب باشد.

لکه‌های سفید روی پرده خاکستری

آنچه ممکن است در نگاه اول «خشونت» به نظر برسد، در واقع تلاش کارگردان برای نشان ندادن، بلکه احساس کردن فاجعه است. «بیست و یک» از آن دست آثاری نیست که با جیغ و داد و خون و شلیک، تماشاگر را تحت تأثیر قرار دهد؛ برعکس، خشونت در این سریال بیشتر روانی و نفس‌گیر است همان حبس شدن در یک کمد تاریک، همان خفه شدن در سکوت. بله، این صحنه‌ها برای مخاطب حساس ممکن است آزاردهنده باشد، اما نکته اینجاست که آزاردهندگی هدف نیست، وسیله است. کارگردان نمی‌خواهد از خشونت لذت ببرد، می‌خواهد شما درک کنید قربانی چه کشیده است. اگر تا حالا از سریال‌های جنایی سطحی خسته شده‌اید که خشونت را به یک اکسسوار تبدیل کرده‌اند، «بیست و یک» با همین تلخی‌هایش به شما احترام می‌گذارد: چون فرض را بر این می‌گیرد که شما می‌توانید وزن واقعی یک فاجعه را تحمل کنید.»نکته دیگر، میزان خشونت و صحنه‌های آزاردهنده است. اگر جزو تماشاگرانی هستید که از دیدن صحنه‌های خفگی، حبس و شکنجه روانی فراری‌اید، باید بگویم «بیست و یک» گاهی این مرز را کمی فشار می‌دهد. کارگردان برای نشان دادن عمق فاجعه، از تصاویر تلخ و بی‌پرده استفاده می‌کند؛ تلخی که البته در خدمت روایت است، اما ممکن است برای برخی مخاطبان دل‌زدگی ایجاد کند.

در نهایت؛ ببینیم یا نبینیم؟

«بیست و یک» که هر دوشنبه از فیلم نت پخش می‌شود. آن سریالی نیست که در هر قسمت یک غافلگیری بزرگ داشته باشد یا شما را تا صبح پای صفحه نمایش میخکوب کند. اما سریالی است که ذهن را درگیر می‌کند، شما را وادار می‌کند حدس بزنید، شک کنید، و مدام بین «قاتل» و «قربانی» مردد شوید. اگر از سریال‌های پلیسی کلاسیک خسته شده‌اید و دوست دارید ببینید وقتی معمای اصلی از همان ابتدا حل شده باشد (قاتل مشخص است) چطور می‌شود باز هم تنش و تعلیق ایجاد کرد، این کار را به شما توصیه می‌کنم.

بازی آقاخانی، معمای مرموز الناز، و فضای خاکستری و بی‌قهرمان قصه، سه دلیلی هستند که ارزش یک بار دیدن را دارند. فقط صبور باشید؛ قرار نیست همه چیز در قسمت اول یا دوم لو برود. در عوض، قرار است لذت ببرید از این که خودتان بخشی از ماجرا شوید و مدام فکر کنید: «اگر من جای آن کارآگاه بودم، حرف این زن را باور می‌کردم؟»

سریال هنوز تمام نشده (تا این لحظه شش قسمت پخش شده) و نمی‌توان قضاوت نهایی را کرد. اما تا اینجا، «بیست و یک» نشان داده که جسارت حرف تازه‌ای در ژانر جنایی ایران دارد. حالا بماند که آیا در ادامه می‌تواند این حرف را درست و کامل بزند یا نه. تماشا کردنش، حداقل، یک قمار جذاب است.

نوشته چرا «بیست و یک» شبیه هیچ سریال جنایی ایرانی نیست؟ اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

هر هفته چهره‌هایی از دل سینما، موسیقی و هنر سر برمی‌آورند که با حضورشان جریان خبری هفته را شکل می‌دهند. این هفته، روایت ما به سراغ پنج چهره‌ای می‌رود که هر کدام با اتفاقی خاص در صدر اخبار قرار گرفتند؛ عزت‌الله ضرغامی با حضورش در یک گفت‌وگوی صمیمی و موضع‌گیری‌هایی که بیشتر رنگ همدلی داشت؛ مهرانه مهین‌ترابی با بازگشتی آرام و نوستالژیک، یاد گفت‌وگوهای خانواده‌محور سال‌های دور را زنده کرد؛ شادی مختاری با نقشی روان‌پریش و غافلگیرکننده در «بیست و یک»، خودش را به‌عنوان یکی از چهره‌های قابل توجه نسل تازه بازیگران مطرح کرد؛ مهدی کرم‌پور در میانه بحران اکران و رکود سینما، با حرف‌های صریحش درباره رانت و فیلم‌های توقیفی، دوباره بحث عدالت در سینما را داغ کرد و محمد بحرانی هم نشان داد یکی از معدود چهره‌هایی است که بلد است بدون فاصله و ادا، با نسل جدید ارتباط بگیرد.

عزت‌الله ضرغامی؛ مدیری که می‌خواهد «همدلِ معترض» باشد

عزت‌الله ضرغامی این روزها زیاد در قاب تصویر حضور دارد؛ مدیری که سال‌ها به‌عنوان رئیس سازمان صداوسیما و بعدتر وزیر میراث فرهنگی شناخته می‌شد، مدت‌هاست وارد فاز تازه‌ای از زیست رسانه‌ای خود شده است. او دیگر فقط یک مسئول سابق نیست؛ بلکه به چهره‌ای تبدیل شده که مدام در شبکه‌های اجتماعی، گفت‌وگوهای اینترنتی و تکه‌ویدیوهای وایرال حضور دارد و تلاش می‌کند تصویری متفاوت از یک مدیر محافظه‌کار سنتی ارائه دهد.

حضور این هفته او در برنامه «منشور» با اجرای بهاره افشاری، دقیقاً از همین جنس بود؛ حضوری که تکه ویدیوهای وایرالی زیاد داشت و حاشیه‌ساز شد. ضرغامی به برنامه‌ای رفت که احتمال شنیدن سوال‌های چالشی در آن وجود داشت؛ از سانسور و فیلترینگ گرفته تا صدای زنان، اینترنت طبقاتی و حذف صدای محمدرضا شجریان از تلویزیون. اما آنچه بیشتر از پاسخ‌ها جلب توجه کرد، نوع مواجهه او با سوال‌ها بود. ضرغامی در این گفت‌وگو نه در موضع دفاعی، بلکه در موقعیت همراه مردم ظاهر شد، مدیری که آمده تا هم درد دل‌ها را بشنود و هم بخشی از انتقادها را بپذیرد.

بخش مهمی از وایرال شدن این گفت‌وگو به روایت او از ماجرای حذف ربنای شجریان برمی‌گشت؛ جایی که گفت خود شجریان خواسته صدایش از تلویزیون پخش نشود. دلایل حذف صدای شجریان در دوران مدیریت او باعث شد تا دوباره نام او در بحث‌های فرهنگی و رسانه‌ای قرار بگیرد. ضرغامی خوب می‌داند چگونه از حافظه جمعی مردم استفاده کند؛ از نوستالژی «ربنا» گرفته تا یادآوری دوران اوج تلویزیون در دهه هشتاد.

او در سال‌های اخیر به‌خوبی فهمیده که سیاستمدارِ امروز بدون حضور فعال در فضای مجازی، از چرخه روایت حذف می‌شود. به همین دلیل هم شبکه ایکس برایش به تریبونی دائمی تبدیل شده؛ جایی که گاه منتقد وضع موجود است، گاه طعنه می‌زند و گاه خودش را به نسل جدید نزدیک نشان می‌دهد. همین رفتارها باعث شده بخشی از مخاطبان، او را مدیری به‌روزتر از بسیاری از هم‌نسلانش بدانند.

حالا هم‌زمان با زمزمه‌های بازگشت خود یا مدیران همسو با نگاهش به صداوسیما، این تصویر تازه اهمیت بیشتری پیدا کرده است؛ تصویری از مدیری که تلاش می‌کند میان ساختار رسمی و مطالبات عمومی، نقش یک واسطه همدل را بازی کند. اما آیا ضرغامی واقعاً توانسته خود را با رسانه امروز و نسل شبکه‌های اجتماعی هماهنگ کند یا این تصویر تازه، صرفاً نسخه‌ای مدرن‌تر از همان مدیر قدیمی است؟

مهرانه مهین‌ترابی؛ طعم آشنای یک خاطره

از همان روزی که نخستین تیزرهای برنامه «دلربا» منتشر شد، مهم‌ترین اتفاقش نه دکور خانه قدیمی بود و نه مهمانانش؛ بلکه بازگشت مهرانه مهین‌ترابی به قاب تصویر بود. بازیگری که برای بخش بزرگی از مخاطبان ایرانی، نه صرفاً یک هنرپیشه، بلکه بخشی از حافظه خانوادگی تلویزیون است. حالا او بعد از سال‌ها، این‌بار نه در نقش مادر یا همسر یک خانواده گرم ایرانی، بلکه در قامت میزبان یک تاک‌شو مقابل دوربین نشسته؛ هرچند هنوز همان حس آشنا را با خود دارد.

«دلربا» برنامه‌ای آرام، صمیمی و مبتنی بر گفت‌وگوست؛ گفت‌وگویی که در فضای یک خانه قدیمی شکل می‌گیرد و همین انتخاب لوکیشن، کاملاً با شخصیت مهین‌ترابی هماهنگ است. او در این برنامه بیش از آنکه شبیه مجری‌های امروزی باشد، شبیه مادری مهربان است که با حوصله به حرف مهمانان گوش می‌دهد. نه برای اثبات دانایی‌اش وسط حرف می‌پرد، نه تلاش می‌کند با تحلیل‌های عجیب توجه بگیرد. او فقط گوش می‌کند؛ همان چیزی که این روزها کمیاب شده است.

بخش مهمی از جذابیت «دلربا» به همین حضور نوستالژیک برمی‌گردد. بسیاری از مهمانان برنامه ایرانیانی هستند که سال‌ها خارج از کشور زندگی کرده‌اند و برای نسلی که با سریال‌های دهه شصت و هفتاد بزرگ شده، دیدن مهین‌ترابی یادآور خانه، خانواده و تلویزیونی است که زمانی بخشی از زندگی روزمره بود. او با صدای آرام و چهره آشنایش، نوعی حس امنیت و تعلق ایجاد می‌کند؛ انگار هنوز همان «عاطفه» خانه سبز است که حالا فقط نقش خودش را بازی می‌کند.

نکته مهم‌تر اما تسلط او بر ادبیات کلاسیک و فرهنگ ایرانی است. مهین‌ترابی در طول برنامه بارها به شعر، حکایت و ادبیات فارسی ارجاع می‌دهد؛ نه نمایشی و تصنعی، بلکه از سر زیست فرهنگی. همین مسئله باعث شده «دلربا» صرفاً یک تاک‌شوی معمولی نباشد و رنگی از هویت ایرانی به خود بگیرد؛ به‌خصوص وقتی محور اصلی برنامه، ایران و روایت ایرانیان خارج از کشور است.

مهین‌ترابی در این برنامه بیش از هر چیز، حس منتقل می‌کند؛ حس دلتنگی، خانه و تعلق. او برای نسلی از مخاطبان یادآور دورانی است که خانواده هنوز محور قصه‌های تلویزیون بود.

شادی مختاری؛ خنده‌های هیستریکی که دیده شده

شادی مختاری این روزها یکی از غافلگیری‌های سریال «بیست و یک» است؛ بازیگری که تا پیش از این بیشتر به‌عنوان چهره‌ای فرعی شناخته می‌شد، حالا با نقشی پیچیده و روانی، در مرکز توجه مخاطبان قرار دارد. در روزهایی که اغلب سریال‌های جنایی با فرمول‌های تکراری پیش می‌روند، «بیست و یک» از همان ابتدا قاتلش را رو می‌کند؛ الناز آقایی، دختری جوان با بازی شادی مختاری که به قتل اعتراف کرده و حالا بازی اصلی را نه با قربانیان، بلکه با ذهن مخاطب آغاز می‌کند.

مختاری در این سریال تقریباً تمام بار تعلیق روانی قصه را به دوش می‌کشد. او را بیشتر پشت میز بازجویی، در بازداشتگاه یا در فلش‌بک‌ها می‌بینیم؛ فضایی محدود که اجازه نمی‌دهد بازیگر با ابزارهای بیرونی نقش را جذاب کند. همه چیز وابسته به نگاه، سکوت، لرزش صدا و آن خنده‌های عصبی و هیستریک است. درست همین‌جاست که مختاری برخلاف تصور اولیه، مخاطب را غافلگیر می‌کند.

بسیاری از کسانی که او را از «جزیره» یا فیلم «قلب رقه» به یاد داشتند، انتظار چنین نقش سنگینی را نداشتند. پیش‌تر بیشتر تصویری از یک بازیگر جوان معمولی از او وجود داشت؛ اما «الناز آقایی» نقطه‌ای است که او را از یک چهره آشنا، به بازیگری قابل توجه تبدیل کرده است. حتی خیلی‌ها هنوز اسمش را نمی‌دانند و درباره‌اش می‌گویند: «همون دختره نقش اوله، خیلی خوب بازی می‌کنه.» همین جمله ساده شاید مهم‌ترین نشانه موفقیت او باشد؛ وقتی نقش، پیش از اسم بازیگر دیده می‌شود.

بازی در نقش‌های سایکوتیک برای بازیگران زن در سینمای ایران همیشه دشوار بوده است. مرز میان اغراق و باورپذیری بسیار باریک است و کوچک‌ترین اشتباه می‌تواند شخصیت را کاریکاتوری کند. اما مختاری توانسته از این دام فرار کند. چشمان باز و بی‌قرار، خنده‌های ناگهانی و تغییر لحظه‌ای احساسات در بازی او، شخصیتی ساخته که هم کنجکاوی مخاطب را تحریک می‌کند و هم عصبی‌اش می‌کند.

حالا «بیست و یک» برای شادی مختاری چیزی بیشتر از یک سریال موفق است؛ سکوی پرتابی برای بازیگری که شاید تا دیروز نامش در حاشیه بود، اما امروز یکی از مهم‌ترین دلایل دنبال شدن سریال است. باید دید او می‌تواند این نقطه اوج را حفظ کند یا الناز آقایی صرفاً یک درخشش مقطعی در کارنامه‌اش خواهد ماند.

مهدی کرم‌پور؛ سیاست‌گذاری در اتاق شیشه‌ای

مهدی کرم‌پور این روزهابا موضع‌گیری‌ها و تصمیم‌های صنفی‌اش در مرکز توجه قرار گرفته است. کارگردانی که حالا در مقام دبیر شورای صنفی نمایش و نماینده شورای عالی تهیه‌کنندگان، تبدیل به یکی از چهره‌های اثرگذار در بحث اکران و اقتصاد سینما شده؛ آن هم در روزگاری که سینمای ایران بیش از همیشه با بحران مخاطب، رکود اقتصادی و بی‌اعتمادی مواجه است.

کرم‌پور در ماه‌های اخیر تلاش کرده تصویری از یک مدیر شفاف و ساختارشکن ارائه دهد؛ مدیری که معتقد است بسیاری از قواعد فعلی اکران، یادگار دهه‌های گذشته‌اند و دیگر جواب نمی‌دهند. از شناورسازی قیمت بلیت گرفته تا افزایش روزهای نیم‌بها و بحث حذف سرگروه‌ها، تصمیم‌هایی که در دوره دبیری او گرفته شد، نشانه‌ای از همین نگاه اصلاح‌طلبانه است. او می‌خواهد نشان دهد که شورای صنفی نمایش فقط یک نهاد اداری نیست، بلکه می‌تواند در شیوه اکران تحول ایجاد کند.

اما این هفته، صحبت‌هایش درباره اکران فیلم‌های توقیفی و مخالفت صریحش با رانت اکران بود. کرم‌پور در اظهاراتش تلاش کرد خودش را در جایگاه مدیری قرار دهد که میان بحران اقتصادی سینما و عدالت صنفی، طرف عدالت را می‌گیرد. او با صراحت گفت اگر قرار است حمایتی صورت بگیرد، باید شامل همه سینماگران شود، نه چند پروژه خاص که بودجه تضمینی دریافت کنند.

جالب‌ترین بخش حرف‌های او جایی بود که اکران فیلم‌های توقیفی را شوک به سینما دانست. کرم‌پور خوب می‌داند سینمای امروز بیش از هر چیز به اتفاق نیاز دارد؛ به فیلمی که دوباره مخاطب را کنجکاو کند و درباره‌اش بحث شکل بگیرد. از نگاه او، حل مشکل فیلم‌های توقیفی فقط یک مطالبه فرهنگی نیست، بلکه راهی برای بازگرداندن هیجان به چرخه اکران است.

او همچنین با اشاره به نقش تلویزیون و شهرداری در تبلیغات فیلم‌ها، تلاش کرد بحران سینما را صرفاً به گردن تهیه‌کننده‌ها یا مخاطب نیندازد. این نوع نگاه، تصویری از مدیری می‌سازد که می‌خواهد درباره کل اکوسیستم سینما حرف بزند، نه فقط فروش چند فیلم.

کرم‌پور حالا در موقعیتی قرار گرفته که بیش از همیشه باید میان مدیریت و سینماگری تعادل برقرار کند. او از یک سو نماینده صنف است و از سوی دیگر خودش فیلمساز؛ همین دوگانه باعث شده حرف‌هایش هم‌زمان رنگ تجربه شخصی و موضع مدیریتی داشته باشد. فعلاً او تلاش می‌کند چهره مدیری را بسازد که سینما را  اتاق شیشه‌ای می‌بیند؛ شفاف، برابر و نیازمند تغییر. اینکه این تصویر در عمل هم دوام بیاورد یاخیر را اکران های آینده مشخص می‌کند.

محمد بحرانی؛ «ممدآقا»یی که بلد است با نسل زد رفیق شود

در روزگاری که ارتباط گرفتن با نوجوانان و نسل زد برای بسیاری از برنامه‌سازها به مأموریتی دشوار تبدیل شده، «کیمدی شو» تلاش کرده راه دیگری را امتحان کند؛ ترکیب فوتبال، بازی، شوخی و هیجان. اما شاید مهم‌ترین برگ برنده این برنامه نه طراحی مسابقه، بلکه انتخاب محمد بحرانی برای اجرا باشد؛ انتخابی که بیشتر از یک مجری، یک «شخصیت» به برنامه داده است.

بحرانی در «کیمدی شو» فقط مجری نیست؛ او همان «ممدآقا»یی است که بچه‌ها صدایش می‌زنند و حضورش بخشی از فضای بازی شده است. در برنامه‌ای که قرار است نوجوان امروز را جذب کند، داشتن کسی که نه از نسل جدید عقب بماند و نه بخواهد از بالا با آن‌ها حرف بزند، یک امتیاز بزرگ است. بحرانی دقیقاً همین ویژگی را دارد؛ او کنار نوجوان‌ها می‌ایستد، نه روبه‌رویشان.

سال‌ها تجربه صداپیشگی و حضور در قالب «جناب‌خان»، به بحرانی مهارت و توانایی ساختن ریتم زنده و بداهه داده که کمتر مجری‌ای دارد. او بلد است چگونه با شوخی، اطلاعات فوتبالی و بازی‌های کلامی، فضای مسابقه را از یک اجرای خشک ورزشی خارج کند. حتی استفاده از ابزارهای هوش مصنوعی و شوخی با واقعیت‌های دیجیتال، در اجرای او طبیعی و بدون زور به نظر می‌رسد؛ چیزی که برای مخاطب نوجوان اهمیت زیادی دارد.

نکته مهم‌تر، اعتبار فوتبالی بحرانی نزد شرکت‌کننده‌هاست. او واقعاً فوتبال را دنبال می‌کند و همین باعث می‌شود نوجوان‌ها حس نکنند با مجری‌ای طرف‌اند که صرفاً دیالوگ حفظ کرده است. در برنامه‌ای فوتبالی، این دانش به‌روز، بخشی از کاریزمای اجرا را می‌سازد.

انتخاب بحرانی برای «کیمدی شو» نمونه دقیقی از ترکیب درست یا همان کستینگ است. او پیش‌تر در «صداتو» هم نشان داده بود چگونه می‌تواند انرژی یک برنامه را بالا ببرد و برای خودش مخاطب مستقل بسازد. حتی همکاری‌هایش کنار عادل فردوسی‌پور هم ثابت کرده بود ترکیب فوتبال و طنز در شخصیت او جواب می‌دهد.

«کیمدی شو» شاید هنوز بی‌نقص نباشد، اما یک چیز را خوب فهمیده؛ نسل جدید با نصیحت و اجرای رسمی جذب نمی‌شود. به همین دلیل حضور بحرانی برای برنامه صرفاً یک انتخاب اجرایی نیست، همان چیزی است که باعث می‌شود «ممدآقا» بیشتر از یک مجری، برند اصلی برنامه باشد.

نوشته از ری‌برند مجازی «عزت» تا خنده‌های جنون‌‌آمیز «شادی» اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

«بیست و یک» سریالی پلیسی معمایی به کارگردانی بهنام بهزادی است و نویسندگی آن را مسعود خاکباز برعهده دارد که پیش از این با سریال «دفتر یادداشت» با فیلم‌نت همکاری داشته است. همچنین حسن علی‌زاده و میثم نورانی تهیه‌کنندگان این سریال هستند.

بهنام بهزادی در کارنامه سینمایی خود آثاری چون «تنها دوبار زندگی می‌کنیم»، «قاعده تصادف»، «وارونگی» و «من می‌ترسم» را دارد.

فیلم‌نت که پیش از این چندین سریال پلیسی معمایی موفق پخش کرده است در جدیدترین محتوای پلیسی خود با سریال «بیست و یک» قصه جدید و متفاوتی را روایت خواهد کرد.

سعید آقاخانی، شادی مختاری و مهدی حسینی‌نیا در این سریال در نقش‌های اصلی ظاهر می‌شوند. رضا بهبودی، یکتا ناصر، بهناز جعفری، بهاره کیان‌افشار، ناهید مسلمی و نازنین احمدی دیگر بازیگران این سریال هستند.

داستان سریال «بیست و یک» درباره یک پرونده پلیسی مرموز و پیچیده است و در توضیح آن نوشته شده: من عاشق دخترایی‌ام که ساخته شدن با زندگی بجنگن…!

با شروع پخش این سریال، فیلم‌نت دو سریال اختصاصی «بی‌عاطفه» و «بیست و یک» را در کنداکتور پخش خود دارد.

نوشته سریال پلیسی معمایی «بیست و یک» از ۳۱ فروردین در فیلم‌نت اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

پس از «قلب رقه» با ۱۶.۵ میلیارد تومان فروش، فیلم‌های سینمایی «به وقت شام»، «موقعیت مهدی»، «آسمان غرب» و «غریب» به ترتیب، پنج فیلم سینمایی پرفروش‌ حوزه مقاومت و دفاع مقدس هستند.

این فیلم توانست با این فروش، به پرفروش‌‌ترین فیلم حوزه مقاومت در سینمای ایران تبدیل شود؛ رکوردی که پیش از این در آثاری با موضوعات نبرد با داعش و مدافعان حرم در اختیار «به وقت شام» به کارگردانی ابراهیم حاتمی‌کیا و در ژانر دفاع مقدس در اختیار «موقعیت مهدی» به کارگردانی هادی حجازی‌فر بود.

«قلب رقه» پیش از این، فیلم «موقعیت مهدی» را نیز در میزان فروش اکران سیار پشت سر گذاشته بود و «قلب رقه» اکنون پرفروش‌ترین فیلم سینمایی در اکران سیار و شهرهای فاقد سینما است. همچنین «بچه زرنگ» پرفروش‌ترین انیمیشن سینمایی در اکران سیار است.

پخش فیلم سینمایی «قلب رقه» برعهده موسسه شهر فرنگ است؛ همچنین این فیلم در همکاری با اکران سیار موسسه بهمن سبز، اکران مردمی عمار و انجمن سینمای جوانان ایران در شهرهای فاقد سینما به نمایش در آمده است و این پخش مشترک رکورد اکران سیار فیلم‌های سینمایی را هم در اختیار گرفته است.

«قلب رقه» با محور یک ایرانی به نام رضا که تا قلب داعش نفوذ کرده است، روایت می‌شود. این فیلم یک اکشن – جاسوسی عاشقانه در دل التهابات شهر رقه در سوریه است که پایتخت داعش محسوب می‌شد.

شهرام حقیقت‌دوست، شادی مختاری، عبدالرضا نصاری، فرهاد قائمیان، هدایت هاشمی، محمدرضا شریفی‌نیا، مصطفی ساسانی، عامر علی، مهدی شیخ عیسی و محمدعلی موسوی در این فیلم نقش‌آفرینی کرده‌اند.

عوامل فیلم سینمایی «قلب رقه» عبارتند از: تهیه‌کننده: سعید پروینی، نویسنده و کارگردان: خیرالله تقیانی‌پور، مدیر فیلمبرداری: داوود محمدی، تدوین: مهدی سعدی، موسیقی: کارن همایونفر، مدیر صدابرداری: امیر عاشق حسینی، طراح صحنه: بهنام جعفری طادی، جلوه‌های بصری: حسن ایزدی، جلوه‌های ویژه میدانی: ایمان کرمیان، طراحی و ترکیب صدا: امین شریفی، مدیر تولید: وحید مرادی، طراح چهره‌پردازی: احسان رناسی، طراحان لباس: امیر ملک‌پور و محمود بیاتی، دستیار اول کارگردان و برنامه‌ریز: امید همتی فراز، مدیر هماهنگی تهیه: امیرحسین جان‌پناه، مدیراجرایی تولید: حسین رامه، دستیار تهیه‌کننده: پرستو سادات مهاجرانی، اصلاح رنگ: نوید قناعی، عکاس: مهدی جودی، منشی صحنه: هدیه عباسی، مدیر تدارکات: مهدی نصراللهی، طراح بدلکاری: امیرحسین خنجری، مدیر پس‌تولید: حسام الدین پوراسماعیلی، محصول: بنیاد سینمایی فارابی و موسسه رسانه‌ای بیان، پخش و تبلیغات: موسسه شهرفرنگ.

نوشته «قلب رقه» پرفروش‌ترین فیلم مقاومت در سینمای ایران شد اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

«قلب رقه» در روزهای گذشته به پرفروش‌ترین فیلم سینمایی در اکران سیار و شهرهای فاقد سینما تبدیل شده است. پیش از این، رکورد فروش در اکران سیار در اختیار فیلم سینمایی «موقعیت مهدی» بود. همچنین در حال حاضر «بچه زرنگ» پرفروش‌ترین انیمیشن سینمایی اکران سیار است.

پخش و تبلیغات فیلم سینمایی «قلب رقه» برعهده موسسه شهر فرنگ است. همچنین این فیلم در همکاری با اکران سیار موسسه بهمن سبز، اکران مردمی عمار و انجمن سینمای جوانان ایران در شهرهای فاقد سینما به نمایش در آمده است.

بر اساس این گزارش، «قلب رقه» با محور یک ایرانی به نام رضا که تا قلب داعش نفوذ کرده است، روایت می‌شود. این فیلم یک اکشن – جاسوسی عاشقانه در دل التهابات شهر رقه در سوریه است که پایتخت داعش محسوب می‌شد.

شهرام حقیقت‌دوست، شادی مختاری، عبدالرضا نصاری، فرهاد قائمیان، هدایت هاشمی، محمدرضا شریفی‌نیا، مصطفی ساسانی، عامر علی، مهدی شیخ عیسی و محمدعلی موسوی در این فیلم نقش آفرینی کرده‌اند.

عوامل فیلم سینمایی «قلب رقه» عبارتند از: تهیه‌کننده: سعید پروینی، نویسنده و کارگردان: خیرالله تقیانی‌پور، مدیر فیلمبرداری: داوود محمدی، تدوین: مهدی سعدی، موسیقی: کارن همایونفر، مدیر صدابرداری: امیر عاشق حسینی، طراح صحنه: بهنام جعفری طادی، جلوه‌های بصری: حسن ایزدی، جلوه‌های ویژه میدانی: ایمان کرمیان، طراحی و ترکیب صدا: امین شریفی، مدیر تولید: وحید مرادی، طراح چهره‌پردازی: احسان رناسی، طراحان لباس: امیر ملک‌پور و محمود بیاتی، دستیار اول کارگردان و برنامه‌ریز: امید همتی فراز، مدیر هماهنگی تهیه: امیرحسین جان‌پناه، مدیراجرایی تولید: حسین رامه، دستیار تهیه‌کننده: پرستو سادات مهاجرانی، اصلاح رنگ: نوید قناعی، عکاس: مهدی جودی، منشی صحنه: هدیه عباسی، مدیر تدارکات: مهدی نصراللهی، طراح بدلکاری: امیرحسین خنجری، مدیر پس‌تولید: حسام الدین پوراسماعیلی، محصول: بنیاد سینمایی فارابی و موسسه رسانه‌ای بیان، پخش و تبلیغات: موسسه شهرفرنگ.

نوشته «قلب رقه» پرفروش‌ترین فیلم اکران سیار شد اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

فیلم سینمایی «قلب رقه» که پخش و تبلیغات آن بر عهده موسسه شهر فرنگ است، بالاتر از بسیاری از فیلم‌های کمدی و جنجالی امسال در گیشه به فروش ۹.۵ میلیارد تومانی رسیده است.

همچنین این فیلم در همکاری با اکران سیار موسسه بهمن سبز، اکران مردمی عمار و انجمن سینمای جوانان ایران تاکنون به فروش ۱.۵ میلیارد تومانی در شهرهای فاقد سینما رسیده که در مجموع حدود بیش از ۲۶۰ هزار مخاطب را در گیشه و سینما سیار داشته است.

نکته قابل توجه این است که «قلب رقه» به دلیل موضوع آن که درباره گروهک تکفیری داعش است، با محدودیت شدید تبلیغات در اینستاگرام روبرو است.

«قلب رقه» با محور یک ایرانی به نام رضا که تا قلب داعش نفوذ کرده است، روایت می‌شود. این فیلم یک اکشن_جاسوسی عاشقانه در دل التهابات شهر رقه در سوریه است که پایتخت داعش محسوب می‌شد.

شهرام حقیقت‌دوست، شادی مختاری، عبدالرضا نصاری، فرهاد قائمیان، هدایت هاشمی، محمدرضا شریفی‌نیا، مصطفی ساسانی، عامر علی، مهدی شیخ عیسی و محمدعلی موسوی در این فیلم نقش‌آفرینی کرده‌اند.

عوامل فیلم سینمایی «قلب رقه» عبارتند از: تهیه کننده: سعید پروینی، نویسنده و کارگردان: خیرالله تقیانی پور، مدیر فیلمبرداری: داوود محمدی، تدوین: مهدی سعدی، موسیقی: کارن همایونفر، مدیر صدابرداری: امیر عاشق حسینی، طراح صحنه: بهنام جعفری طادی، جلوه‌های بصری: حسن ایزدی، جلوه‌های ویژه میدانی: ایمان کرمیان، طراحی و ترکیب صدا: امین شریفی، مدیر تولید: وحید مرادی، طراح چهره‌پردازی: احسان رناسی، طراحان لباس: امیر ملک‌پور و محمود بیاتی، دستیار اول کارگردان و برنامه‌ریز: امید همتی فراز، مدیر هماهنگی تهیه: امیرحسین جان‌پناه، مدیراجرایی تولید: حسین رامه، دستیار تهیه‌کننده: پرستو سادات مهاجرانی، اصلاح رنگ: نوید قناعی، عکاس: مهدی جودی، منشی صحنه: هدیه عباسی، مدیر تدارکات: مهدی نصراللهی، طراح بدلکاری: امیرحسین خنجری، مدیر پس‌تولید: حسام الدین پوراسماعیلی، محصول: بنیاد سینمایی فارابی و موسسه رسانه‌ای بیان، پخش و تبلیغات: موسسه شهرفرنگ.

نوشته فروش ۱۱ میلیاردی «قلب رقه» در گیشه و شهرهای بدون سینما اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

«قلب رقه» تاکنون در اکران‌های مردمی‌اش بیش از یک میلیارد تومان فروش داشته که ۶۰۰ میلیون آن توسط اکران‌های مردمی عمار و ۴۰۰ میلیون تومان آن به واسطه موسسه بهمن سبز رقم خورده است.

هم‌چنین این اکران‌ها، بیش از ۵۰هزار نفر به مخاطبان این فیلم اضافه کرده‌اند که ۶۰ درصد آن سهم عمار و ۴۰درصد آن توسط بهمن سبز بوده است.

«قلب رقه» پرفروش‌ترین فیلم غیرکمدی دو ماه اخیر سینماها بوده و فروش سینمایی آن تاکنون به بیش از ۸ میلیارد تومان رسیده است.

فیلم سینمایی «قلب رقه» به نویسندگی و کارگردانی خیرالله تقیانی‌پور و تهیه‌کنندگی سعید پروینی، از ۲۴ مرداد به سینماها آمده و شهرام حقیقت‌دوست، شادی مختاری، محمدرضا شریفی‌نیا، عبدالرضا نصاری، فرهاد قائمیان، هدایت هاشمی، مصطفی ساسانی، عامر علی و مهدی شیخ‌عیسی از جمله بازیگران آن هستند.

این فیلم نامزد ۹ سیمرغ بلورین و برنده ۲ سیمرغ از چهل و دومین جشنواره فیلم فجر است.

جهت دریافت اطلاعات بیشتر و ثبت‌نام اکران مردمی فیلم قلب رقه در مساجد، حسینیه‌ها، مدارس، دانشگاه‌ها، حوزه‌های علمیه، سالن‌های فرهنگی شهرها و روستاها و … به سایت اکران مردمی به نشانی ekranmardomi.ir/movie/the-heart-of-aqqah مراجعه یا با شماره ۰۲۱۴۲۷۹۵۰۵۰ تماس بگیرید.

نوشته استقبال مردم از «قلب رقه» در هفته دفاع مقدس اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

در میز نقد سینمای ایران، امیر قادری و رضا صدیق، به نقد و بررسی فیلم سینمایی «قلب رقه» به کارگردانی خیرالله تقیانی‌پور و تهیه‌کنندگی سعید پروینی می‌پردازند.

شهرام حقیقت‌دوست، شادی مختاری، عبدالرضا نصاری، فرهاد قائمیان، هدایت هاشمی و محمدرضا شریفی‌نیا در این فیلم ایفای نقش می‌کنند.

همچنین در میز سینمای جهان نیز، آرش خوشخو و رضا صدیق فیلم سینمایی «رادیکال» (Radical) را مورد نقد و بررسی قرار می‌دهند.

برنامه سینمایی «هفت» به تهیه‌کنندگی محمدحسین تنکابنی و با اجرای بهروز افخمی جمعه شب‌ها ساعت ۲۲ روی آنتن شبکه نمایش ‌می‌رود.

نوشته نقد و بررسی «قلب رقه» در برنامه «هفت» اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

واحد اکران مردمی جشنواره عمار این امکان را فراهم کرده تا فیلم سینمایی «قلب رقه» در شهرها و مناطق بدون سینما نیز امکان نمایش داشته باشد. جهت ثبت درخواست اکران این فیلم در مساجد، حسینیه‌ها، سالن‌های فرهنگی شهر، دانشگاه‌ها، حوزه‌های علمیه و … به نشانی اینترنتی ekranmardomi.ir/movie/the-heart-of-aqqah مراجعه کنید یا با شماره ۰۲۱۴۲۷۹۵۰۵۰ تماس بگیرید.

فیلم سینمایی «قلب رقه» محصول بنیاد سینمایی فارابی و بنیاد رسانه‌ای بیان است و اولین بار در جشنواره فیلم فجر ۱۴۰۲ به نمایش درآمد.

شهرام حقیقت‌دوست، شادی مختاری، عبدالرضا نصاری، فرهاد قائمیان، هدایت هاشمی، محمدرضا شریفی‌نیا، مصطفی ساسانی، عامر علی و مهدی شیخ‌عیسی از بازیگران این فیلم سینمایی هستند.

نوشته نمایش «قلب رقه» در مناطق بدون سینما آغاز شد اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

این فیلم اکشن و جاسوسی، یک عاشقانه در دل التهاب را روایت می‌کند.

تیزر «قلب رقه» را امید میرزایی ساخته و تبلیغات آن در استودیو شهر فرنگ انجام می‌شود.

شهرام حقیقت‌دوست، شادی مختاری، عبدالرضا نصاری، فرهاد قائمیان، هدایت هاشمی، محمدرضا شریفی‌نیا، مصطفی ساسانی، عامر علی، مهدی شیخ عیسی و محمدعلی موسوی در این فیلم ایفای نقش می‌کنند.

عوامل فیلم سینمایی «قلب رقه» عبارتند از: تهیه‌کننده: سعید پروینی، نویسنده و کارگردان: خیرالله تقیانی‌پور، مدیر فیلمبرداری: داوود محمدی، تدوین: مهدی سعدی، موسیقی: کارن همایونفر، طراح صحنه: بهنام جعفری طادی، جلوه‌های بصری: حسن ایزدی، جلوه‌های ویژه میدانی: ایمان کرمیان، مدیر صدابرداری: امیر عاشق حسینی، طراحی و ترکیب صدا: امین شریفی، مدیر تولید: وحید مرادی، طراح چهره‌پردازی: احسان رناسی، طراحان لباس: امیر ملک‌پور و محمود بیاتی، دستیار اول کارگردان و برنامه‌ریز: امید همتی فراز، مدیر هماهنگی تهیه: امیرحسین جان‌پناه،  دستیار تهیه‌کننده: پرستو سادات مهاجرانی، اصلاح رنگ: نوید قناعی، عکاس: مهدی جودی، منشی صحنه: هدیه عباسی، مدیر تدارکات: مهدی نصراللهی، طراح بدلکاری: امیرحسین خنجری و مدیر پس‌تولید: حسام الدین پوراسماعیلی، مجری طرح: موسسه فرهنگی هنری امام روح الله.

این فیلم محصول بنیاد سینمایی فارابی و بنیاد رسانه‌ای بیان است و پخش آن را دفتر شهر فرنگ برعهده دارد.

نوشته تیزر رسمی «قلب رقه» رونمایی شد اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

محمد روح‌الامین طراحی پوستر «قلب رقه» را برعهده داشته است و طراحی تبلیغات آن در استودیو شهر فرنگ انجام می‌شود.

شهرام حقیقت‌دوست، شادی مختاری، عبدالرضا نصاری، فرهاد قائمیان، هدایت هاشمی، محمدرضا شریفی‌نیا، مصطفی ساسانی، عامر علی، مهدی شیخ عیسی و محمدعلی موسوی در «قلب رقه» ایفای نقش می‌کنند.

عوامل فیلم سینمایی «قلب رقه» عبارتند از: تهیه‌کننده: سعید پروینی، نویسنده و کارگردان: خیرالله تقیانی‌پور، مدیر فیلمبرداری: داوود محمدی، تدوین: مهدی سعدی، موسیقی: کارن همایونفر، طراح صحنه: بهنام جعفری طادی، جلوه‌های بصری: حسن ایزدی، جلوه‌های ویژه میدانی: ایمان کرمیان، مدیر صدابرداری: امیر عاشق حسینی، طراحی و ترکیب صدا: امین شریفی، مدیر تولید: وحید مرادی، طراح چهره‌پردازی: احسان رناسی، طراحان لباس: امیر ملک‌پور و محمود بیاتی، دستیار اول کارگردان و برنامه‌ریز: امید همتی فراز، مدیر هماهنگی تهیه: امیرحسین جان‌پناه،  دستیار تهیه‌کننده: پرستو سادات مهاجرانی، اصلاح رنگ: نوید قناعی، عکاس: مهدی جودی، منشی صحنه: هدیه عباسی، مدیر تدارکات: مهدی نصراللهی، طراح بدلکاری: امیرحسین خنجری و مدیر پس‌تولید: حسام الدین پوراسماعیلی، مجری طرح: موسسه فرهنگی هنری امام روح الله.

این فیلم محصول بنیاد سینمایی فارابی و بنیاد رسانه‌ای بیان است و پخش آن را دفتر شهر فرهنگ برعهده دارد.

نوشته رونمایی از پوستر فیلم سینمایی «قلب رقه» اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

این فیلم سینمایی محصول بنیاد رسانه‌ای بیان و بنیاد سینمایی فارابی است که در روز شنبه ۱۴ بهمن در سانس‌ سوم در خانه جشنواره برای اهالی رسانه و منتقدان به نمایش در خواهد آمد.

عوامل فیلم سینمایی «قلب رقه» عبارتند از تهیه‌کننده: سعید پروینی، نویسنده و کارگردان: خیرالله تقیانی‌پور، مجری طرح: موسسه فرهنگی هنری امام روح الله، مدیر فیلمبرداری: داوود محمدی، تدوین: مهدی سعدی، موسیقی: کارن همایونفر، طراح صحنه: بهنام جعفری طادی، جلوه‌های بصری: حسن ایزدی، جلوه‌های ویژه میدانی: ایمان کرمیان، مدیر صدابرداری: امیر عاشق حسینی، طراحی و ترکیب صدا: امین شریفی، مدیر تولید: وحید مرادی، طراح چهره پردازی: احسان رناسی، طراحان لباس: امیر ملک‌پور و محمود بیاتی، دستیار اول کارگردان و برنامه ریز: امید همتی فراز، اصلاح رنگ: نوید قناعی، عکاس: مهدی جودی، منشی صحنه: هدیه عباسی، مدیر تدارکات: مهدی نصراللهی، طراح بدلکاری: امیرحسین خنجری.

نوشته نقش متفاوت شادی مختاری در «قلب رقه» اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.