وی ادامه داد: در این فیلم برای محو کردن اشیا از تکنیک دیزالو استفاده کردم. این تکنیک سال‌های زیادی است که منسوخ شده و خیلی استفاده نمی‌شود و من با یک نگاه جدید این تکنیک را بازنمایی کردم و مفهوم اگزیستانسیالیستی را در آن گنجاندم. در این فیلم محو شدن همه چیز به وسیله مرگ را به تصویر کشیدم و برای این کار از ماکت استفاده کرده‌ام. ماکت‌ها؛ تک‌تک حذف شده و به دنبال آن دیوار، شخصیت‌ها و تصویر تیتراژ هم تا اواسط آن (تیتراژ) حذف می‌شوند. در اصل من خواستم امکان از بین رفتن همه چیز را مثل برف نشان داده باشم.

نقیبی با اشاره به چالش‌های ساخت یک فیلم تجربی، در پیشنهادی به جشنواره عنوان مرد: به نظرم جشنواره امسال خیلی حرفه‌ای برگزار می‌شود اما با توجه به اینکه انتخاب، تائید و ارزش‌گذاری فیلم‌های تجربی به سختی صورت می‌گیرد، کاش میزهای نقد برای باقی ژانرها به جز داستانی هم برقرار باشند. جشنواره از سال‌های گذشته در این ژانر پیشرفت زیادی داشته و اگر به این فیلم‌ها توجه شود، سکوی پرتابی برای عوامل آن فیلم به حساب می‌آید.

وی با اشاره به حضور در جشنواره ادامه داد: جشنواره محیط بسیار خوبی برای آشنا شدن، هم صحبتی و استفاده از تجربه‌های باقی عوامل فیلم‌ها است. حضور فیلم‌های بین‌الملل و دعوت از کشورهای دیگر در این جشنواره باعث مفید بودن هر چه بیشتر جشنواره می‌شود. در کل فیلم‌های راه‌یافته شایستگی ورود به جشنواره را داشته‌اند.

نقیبی در پایان گفت: امیدوارم فیلم‌هایی که برگزیده جشنواره می‌شوند شایستگی لازم را از لحاظ هنری، ایده و اجرای فیلم داشته باشند تا جشنواره برای دوره‌های بعدی هم مورد تائید آکادمی باشد.

نوشته «آخرین برف»؛ یک فیلم مینیمال در ژانر تجربی اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.