در ابتدای این  نشست سحر عصر‌آزاد روزنامه نگار و منتقد سینما با ابراز خشنودی از اکران فیلمهایی همچون «شهر خاموش» در گروه سینمایی هنروتجربه گفت:  وقتی که در کارنامه یک فیلم ساز، دوگانه‌ها، سه‌گانه ها و یا موتیف‌ها را دنبال می‌کنم توجهم به این جلب می‌شود که آن ساختار فرمی اصلی برای فیلمساز مهم بوده است و قصد داشته  یک پکیج شکیل تدارک ببیند. در مورد سه‌گانه خاموش احمد بهرامی نیز شاید این به ذهن بیاید ولی من که چندمین بار بود فیلم را می‌دیدم به نظرم آمد که این خاموشی به عنوان یک مفهوم، تم و یک دغدغه‌بندی مضمونی چقدر در این اثر ریشه‌دار است.

وی ادامه داد: اهمیت «شهر خاموش» برای من این بود که یک الگوی روایی کلیشه‌ای آشنا و شناخته شده را انتخاب کرده و با یک خوانش کاملاً مدرن آن را به درام خودش تبدیل کرده است. ما این قصه آشنایی که مردی از زندان آزاد می‌شود و برای انتقام شخصی باز می‌گردد و سلسله اتفاقاتی در این راه می‌افتد و در پایانش نیز معمولاً ناکامی و نیستی هست را در آثار زیادی دیده‌ایم و با آن آشنا هستیم. اما کاری که احمد بهرامی در این فیلم انجام داده و من آن را رویکرد مدرن می‌خوانم این است که آمده و در همین قالب، کاراکتر و قهرمانش را یک زن انتخاب کرده و در واقع آن تم انتقام جویی را نیز به موازات مادرانگی و زنانگی پیش برده  است.

عصر آزاد فیلم «شهر خاموش» را دردسته فیلم‌های هشدار دهنده قرار داد و افزود: در فیلم‌هایی مانند شهر خاموش سازنده اثر پیش از آنکه در جامعه اتفاقی بیفتد نبض جامعه و آن چیزی که زیر پوست جامعه بوده را احساس کرده و در مورد شکل دراماتیک اثر خودش به آن پرداخته است و ما می‌بینیم که فیلم به امروز و در روزگار ما نیز همچنان قابل ارجاع است و می‌توان زیر لایه‌هایش را کشف کرد و باز رویکردی را یافت که می‌تواند به زمان حال و وضعیت امروز ما و جامعمان برگردد.

وی ادامه داد: اینکه در ساختار روایی فیلم دشت خاموش احمد بهرامی از بازی‌های زمانی استفاده کرده اما در این فیلم کاملا خطی پیش رفته‌ که به نظرم ساختار و فرم متناسبی با قصه‌ای که انتخاب کرده بود، یک رویکرد مهم در شهر خاموش محسوب می‌شود. صداهای فیلم بسیار زنده است که گویی همه چیز جلوی ما اتفاق می‌افتد و صدا در این فیلم با توجه به دیالوگ‌های بسیار کم آن نقش مهمی دارد.

احمد بهرامی کارگردان فیلم «شهر خاموش» نیز در مورد ایده پیدایش این سه‌گانه و مفهوم خاموشی گفت: من این سه فیلم را فقط بر اساس اینکه شکل هم باشند یا ساختارشان یکی باشد نساختم از همان ابتدا که دشت خاموش را شروع کردم می‌دانستم که قرار است یک سه‌گانه درباره آدم‌های حاشیه‌ یک شهر بزرگ بسازم در قصه و داستان هر سه فیلم با هم مشترک هستند و تم خاموشی و تکرار هم در هر سه وجود دارد.

وی با تشکر از همه عوامل فیلم «شهر خاموش» گفت: در مدل سینمای من که البته من هم از افراد دیگری یاد گرفته‌ام واقعاً آن معنای قهرمان به آن عنوانی که در سینمای کلاسیک وجود دارد، نیست و من به دنبال این نبودم که در فیلم یک مرد قهرمان یا زن قهرمان داشته باشد. من زمان ساخت فیلم دشت خاموش به این طرح رسیدم که فیلم بعدیم در مورد آن پسر و دختر یعنی گوهر و ابراهیم دشت خاموش باشد که صبح زود بر خلاف نظر خانواده آن کوره آجرپزی را ترک می‌کردند و به شهر می‌آیند و چنین سرنوشتی پیدا می‌کنند.

احمد بهرامی در مورد رویکرد خطی داستان گفت: در «شهر خاموش» آن حالت تکرار مثل دشت خاموش وجود ندارد و تکرار را در پلان‌ها و میزانسن‌هایی که آقای مسعود امینی تیرانی نیز سهم زیادی در طراحی آنها داشته، می‌بینیم. در شهر خاموش ما با میزانسن‌های تقریباً ۲۷۰ تا گاهاً ۳۶۰ درجه آن تکرارها را آوردیم تا به نوعی به دشت خاموش نیز نزدیک شویم.

کارگردان این سه‌گانه در مورد موسیقی «شهر خاموش» گفت: ما اولین باری که فیلم را در جشنواره شب‌های سیاه تالین دیدیم جایزه موسیقی در این جشنواره نبود و به این فکر می‌کردند که به نوعی تقدیری از فواد قهرمانی داشته باشند اما قوانینشان اجازه نمی‌داد و بعدها نیز در هر جشنواره‌ای که برای نمایش شرکت کردیم یکی از چیزهایی که خیلی راجع به آن صحبت می‌شد موسیقی و همینطور صداگذاری کار بود.

مصطفی وزیری تدوینگر فیلم «شهر خاموش» نیز گفت: من از مرحله فیلمنامه همراه بهرامی بودم، احمد بهرامی  سعی می‌کند از سکانس اولی که نوشته پیش برود مگر اینکه اتفاق خاصی بیافتد. بنابراین هر روزی که فیلمبرداری می‌شود طبق سکانس‌هایی که پشت سر هم می‌گیریم به نوعی ما یک تدوین موازی داریم  اما در این فیلم تعمداً به خواست احمد  بهرامی یک سری پلان‌های اضافه گرفتیم تا در کم و اضافه کردن دستمان بازتر باشد

فواد قهرمانی آهنگساز فیلم نیز گفت: من در زمان صداگذاری به تیم «دشت خاموش» اضافه شدم و همان زمان احمد  بهرامی به من گفتند که این کار یک سه‌گانه است و فضای فیلم‌های بعدی چگونه خواهد بود. پیش از شروع ساخت این فیلم نیز به من گفته بودند که لوکیشن فیلم جایی است که ما آهن زیاد می‌بینیم و صدای فلز می‌شنویم و من پیش از شروع فیلمبرداری و حتی قبل از مرور فیلمنامه با احمد  بهرامی به این صدای فلز به عنوان رنگ موسیقی و رنگ سازهایی که مد نظرم بود، فکر می‌کردم.

وی ادامه داد: طبعاً من می‌دانستم که باید سراغ یک موسیقی مینیمالیستی که ریتم‌های تکرار شونده در آن باشد بروم. در واقع فضای خلق موسیقی در این کارها یک فضای تعاملی است که من به عنوان فواد قهرمانی کناری می‌ایستم و این فیلم است که برای من مهم است و ار نظرات تیم سازنده استفاده می‌کنم. اساسا در موسیقی فیلمی که کار می‌کنم اگر خودم همچین تاثیری از آن نگیرم مطمئنم که فرد دیگری از آن متاثر نخواهد شد. بنابراین تا آنجایی انرژی می‌گذارم و کار می‌کنم که خودم را کاملاً اقناع کند و برسم به آن چیزی که بگویم دیگر بیش از این کاری نمی‌توانم بکنم و جالب است که پس از گذشت سه سال وقتی امروز هم فیلم را می‌بینم و موسیقی را می‌شنوم به این نتیجه می‌رسم که امروز هم نمی‌توانم چیزی به آن اضافه یا کم کنم و این برای من حس خوشایندی است.

حسن مهدوی صداگذار فیلم «شهر خاموش» نیز گفت: یکی از خوبی‌های گروه ما یعنی گروه سه‌گانه دشت خاموش، شهر خاموش و مرد خاموش این است که همه ما از ابتدا از شکل‌گیری ایده و طرح درگیر فیلم و فیلمنامه هستیم و مقوله دیگر این است که احمد بهرامی خیلی برای صدا ارزش ویژه قائل است در این سه‌گانه یکی از چالش‌های ما این بود که قرار است دنیای صوتی دنیای آخرالزمانی باشد ما همه سعی خودمان  را کردیم که بسازیم و دیزاین کنیم و تک به تک جزئیات را طراحی کنیم تا آن حسی که کاراکتر اصلی ما «بمانی» در برخورد با این جهان خشن مردانه که دورش شکل گرفته دارد علاوه بر خودش، دیالوگ‌هایش و بازی‌هایش با این دستگاه پرس و با آن سگی که بخشی از او و نماد و سمبلِ بخشی از وجودش است را بتوانیم ایجاد کنیم.

ناهید عزیزی صدیق در مورد چالش‌هایی که در بحث طراحی لباس داشتند گفت: همان گونه که احمد بهرامی گفت ما بسیار گفتگو می‌کنیم. در مورد طراحی  صحنه احمد  خیلی دقیق همه چیز در ذهنش است و حساسیت‌هایی دارد و می‌خواهد همه چیز آنگونه که در ذهنش به روشنی تصویر کرده، باشد. در مورد دشت خاموش نیز همین گونه بود شاید به نظر برسد که فقط یک کوره آجرپزی بود و با تغییراتی جزئی آنجا فیلمبرداری انجام شده در صورتی که ما آنجا یک فضای خیلی خام داشتیم و چیزی حدود یک ماه و نیم به صورت جدی آنجا ساخت و ساز انجام دادیم و حتی در مورد شکل چینش آجرها نیز احمد بهرامی نظر می‌داد اما در‌بخش طراحی لباس  ما روی شخصیت‌ها در همان مرحله گفتگوهای اولیه در مورد ایده و فیلمنامه فکر کردیم. آنچه که من دوست دارم اتفاق بیافتد این است که از کلیشه‌ها فاصله بگیرم و با توجه به فضایی که داستان دارد و به شکل متفاوتی کار کنم که تکمیل کننده شخصیت‌های قصه باشد و از سویی کمی هم متفاوت باشد. از آنجایی که این فیلم‌ها سیاه و سفید است باید همه رنگ‌ها را با تست سیاه و سفید انتخاب می‌کردیم.

نوشته نشست فیلم سینمایی «شهر خاموش» برگزار شد اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

احمد بهرامی کارگردان فیلم «شهر خاموش» در ابتدای این مراسم پس از خیر مقدم به مخاطبان گفت: تشکر می‌کنم از همه کسانی که تلاش کردند تا این فیلم به اکران برسد و از گروه سینمایی هنروتجربه که بستر اکران این فیلم را فراهم کرد سپاسگزارم .

وی ادامه داد: من یک سه گانه ساخته‌ام که از نظر فرم، ساختار و محتوا به یکدیگر ربط دارند یعنی سیاه و سفید و چهارقصه‌ای هستند و قصه‌ها به هم ربط دارند و… که اولین این فیلم‌ها «دشت خاموش» بود که سال ۲۰۲۰ در ونیز اکران شد دومی همین فیلمی است که امشب می‌بینید به نام «شهر خاموش» که در جشنواره شب‌های سیاه تالین حضور داشت و سومی «مرد خاموش» که اخیراً به اتمام رسیده و ما با آن در جشنواره شانگهای شرکت کردیم و بدین ترتیب سه گانه خاموش تمام شد و ان شا الله به زودی فیلم چهارم را می‌سازیم که دیگر روشن است.

وی در ادامه با تاکید بر نقش تهیه‌کننده افزود: شخصی از من پرسید شما چگونه مدام فیلم هنری می‌سازید من می‌خواهم امروز رازش را به شما بگویم. یک بخش این قضیه متعلق به حضور تهیه‌کنندگان خوبی مثل آقای رضا محقق است و دوم به خاطر دوست عزیزی به نام آقای مجتبی گل پریان است که صاحب سی‌تلکام هستند و امشب دوستانشان اینجا حضور دارند.

رضا محقق تهیه‌کننده فیلم «شهر خاموش» پس از خوش‌آمد گویی به مخاطبان گفت: یکی از افتخاراتی که من در سینما داشتم این بود که همیشه با افراد شریف کار کردم و احمد بهرامی یکی از کسانی بوده که من از کار کردن با او لذت بردم. من خودم را مسبب هیچ کاری نمی‌دانم و همه را لطف خدا می‌دانم.

این تهیه‌کننده نا آشنا در ادامه در مورد فیلم افزود: «شهر خاموش» فیلمی بود که به همت همه بچه‌ها ساخته شده است و همه بچه‌ها زحمت کشیدند که توانستیم این کار را به سرانجام برسانیم و امیدوارم روزی برسد که در جهان نگاه جنسیتی به هیچ زنی وجود نداشته باشد.

در پایان این مراسم احمد بهرامی با تشکر از حمایت‌کنندگان و معرفی‌کنندگان سینمای ایران به جهان، از مخاطبان خواست تا اگر از فیلم خوششان آمد از فیلم حمایت و آن را تبلیغ کنند تا مردم بیایند و این فیلم‎ها را نیز ببینند.

اکران فیلم سینمایی «شهر خاموش» از ۲۸ شهریور در سینماهای منتخب گروه هنروتجربه آغاز شده است.

نوشته اکران افتتاحیه فیلم «شهر خاموش» برگزار شد اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

«شهر خاموش» داستان زن ناامیدی است که در جستجوی پسر گمشده‌اش برمی‌آید. این فیلم می‌تواند دنباله‌ی فیلم پیشین احمد بهرامی با عنوان «دشت خاموش» باشد که در ‌بخش افق‌های هفتاد و هفتمین جشنواره فیلم ونیز به عنوان نماینده سینمای ایران حضور داشت و توانست جایزه بهترین فیلم را دریافت کند.

«شهر خاموش» به عنوان سومین اثر احمد بهرامی شاید مکان‌های تاریک‌تری در پس‌زمینه خود داشته باشد اما فکر کردن به بسیاری از آنها سخت است. در واقع داستان این فیلم در گورستانی از ماشین‌های متروکه رخ می‌دهد که در حومه یک شهر گمنام در ایران قرار دارد، جایی که مردان حاشیه‌نشین در آن امرارمعاش می‌کنند و باد برزخی از میان لاشه وسایل نقلیه زوزه می‌کشد.

یک روز در همان حوالی، زنی از راه می‌رسد. زنی با نام «بمانی» و با بازی (باران کوثری) که به اتهام قتل شوهرش به مدت ده سال در زندان بوده و حالا به طور موقت از زندان آزاد شده است و اکنون به دنبال برادرشوهرش به گورستان ماشین‌ها می‌آید، جایی که برادرشوهرش در آن مشغول به کار است.

«ابی» با بازی (علی باقری) وارد داستان می‌شود، او یکی از امیدهای «بمانی» برای پیدا کردن پسرش است، پسری که «بمانی» او را در زندان به دنیا آورده است.

احمد بهرامی با مضمون زنانگی ایرانی در برابر مردسالاری بازی می‌کند اما در نهایت در این درام بی‌رحمانه امید زیادی به وجود نمی‌آورد.

«شهر خاموش» و فیلم قبل‌تر این کارگردان با نام «دشت خاموش» هر دو، هم سیاه‌اند و هم سفید، هر دو شخصیت‌هایی را نشان می‌دهند که در چنگال ناامیدی له شده‌اند (گاهی به معنای واقعی کلمه).

در «شهر خاموش» دو شخصیت «بمانی» و «ابی» گذشته‌ای بیشتر از زن‌برادر و برادرشوهر دارند، «ابی» نام «بمانی» را روی دستش خالکوبی کرده و هنگام مرگ شوهرش حضور داشته است.

در سکانسی از فیلم «بمانی» با نگاه سرد و سنجیده‌اش به «ابی» از حقیقتی می گوید که شوهرش را نکشته و تنها برای دفاع از خود عمل کرده است. اما وفاداری «ابی» به «بمانی» برای او گران تمام شده است، با اینکه از شهادت علیه «بمانی» امتناع کرد و او را از مجازات اعدام نجات داد؛ اما در مقابل، دو‌ برادر دیگرش را علیه خود برانگیخت.

از طرفی برادران «بمانی» پس از آزادی موقت او از زندان دنبالش کردند تا بار دیگر از «ابی» شکایت و او‌ را کتک بزنند اما با این‌حال «بمانی» در همین شرایط سخت هم در طول سه شبی که در زباله‌دان سپری می‌کند، دست برنمی‌دارد تا بفهمد پسرش کجاست.  او هر یک از مردانی را که در گورستان ماشین‌ها کار می کنند برای به دست آوردن اطلاعات مورد هدف قرار می‌دهد و سپس مجازات نسبتاً قاطعی را برای هر یک تعیین می‌کند.

با این حال او متوجه می‌شود که «اِبی» پسرش را به خانواده‌ای ثروتمند فروخته است. وقتی که سعی می‌کند اطلاعات بیشتری از کارگران بگیرد، آنها در ازای دریافت اطلاعات، درخواست‌های ناشایستی از او دارند. او به عنوان یک مادر ناامید، آماده است تا به سیم آخر بزند اما نه آنطور که همه انتظار دارند…

ظرافت و صرفه‌جویی در سینمای بهرامی وجود دارد. او طرفدار نماهای آهسته و ۱۸۰ درجه‌ای است که با استفاده از آن در فیلم «شهر خاموش» قصد دارد گورستان ویران‌شده‌ای از وسایل نقلیه رو به زوال را نشان دهد.

همچنین استفاده خوبی از ریتم و تکرار در فیلم بهرامی وجود دارد: یک موتیف موزیکال که به طرز شومی جنازه‌ای همراه با یک عکس مکرر از بمانی را‌ نشان می‌دهد که به نوبه خود درب هر یک از کلبه‌های مردانه را می‌بندد.

در تعبیری دیگر از یکی از سکانس‌های فیلم، یک سگ کوچک در زباله‌دانی نشانه روشنی از وضعیت «بمانی» در جامعه است: چشم‌انداز تزلزل‌ناپذیر تصویر از وضعیت اسفبار «بمانی»، که نشان می دهد درها به روی زنی بسته می‌شوند که هیچ گزینه‌ای برای او باقی نمانده است، اما همچنان «بمانی» تصویری از یک زن ویرانگر اما قدرتمند است.

در این فیلم سینمایی به نویسندگی و کارگردانی احمد بهرامی و تهیه‌کنندگی رضا محقق، بازیگرانی چون باران کوثری، بابک کریمی، علی باقری، بهزاد دورانی، محسن مهری دروی، کریم و حبیب شراهی نقش‌آفرینی کرده‌اند و مسعود امینی‌تیرانی نیز به عنوان فیلمبردار و مصطفی وزیری نیز تدوین این فیلم سینمایی را بر عهده دارد.

نوشته «شهر خاموش»؛ سیاه و ناامید کننده اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.