اما فارغ از همه این حرف‌ها و حواشی بد نیست نگاهی سینمایی هم به این فستیوال بیندازیم و ببینیم مهم‌ترین جشنواره ایتالیا از نظر هنری واقعا چه در چنته داشته.

ایوا دوورنی و فیلمی در رابطه با میراث نژادپرستی در آمریکا

تعدادی از مهم‌ترین فیلم‌های امسال جشنواره ونیز توسط بانوان کارگردانی شده بودند.

ایوا دوورنی کتاب سنگین و پژوهشگرانه «طبقه حاکم: منشأ نارضایتی‌های ما» ایزابل ویلکرسون در رابطه با ریشه‌ها و میراث ماندگار نژادپرستی در جامعه آمریکا را به «منشأ»، فیلمی قدرتمند با داستان عاشقانه عمیق، تبدیل کرد.

او این کار را با پیوند زدن تاریخ و مضامین موجود در کتاب – که بین تئوری‌های نژادی و برتری سفیدپوستان در آمریکا به فضای مشابه آن در آلمان نازی و فراتر از آن ارتباط برقرار می‌کند – با تجربیات خود ویلکرسون در هنگام نوشتن کتاب (که با فوت ناگهانی همسرش، مادرش و یکی از اقوام نزدیکش در مدتی کوتاه مواجه شد) انجام می‌دهد.

زنگ بیدارباش برای اروپا

فیلم «مرز سبز» آگنیشکا هولاند، زنگ بیدارباشی برای تمام کسانی است که آن اتفاقات هولناک در مرز اروپا که ناشی از سیاست‌های کشورهای به ظاهر دموکراتیک به وجود آمد را فراموش کرده‌اند.

این فیلم‌ساز لهستانی وضعیت اسفبار مهاجرانی از شمال آفریقا و غرب آسیا را به تصویر می‌کشد که با وعده‌های تبلیغاتی عبور بی دردسر (به اتحادیه اروپا) دولت بلاروس به مرز لهستان و بلاروس آمدند، و در آنجا دریافتند که بازیچه بازی‌های جغراسیاسی شده‌اند. پس از مواجهه دولت لهستان با این مهاجران، آن‌ها سرگردان شده و در جنگل‌های باتلاقی و عهدشکنانه میان دو کشور، به تقلا و گرسنگی رها شدند.

شکستی برای رومن پولانسکی

در این میان تعدادی از کارگردانان کهنه‌کار در پروژه‌های جدیدشان با شکست مواجه شدند.

«کاخ» پولانسکی فیلمی افتضاح، ناخوشایند و مبارزه طبقاتی‌ای بی‌مزه بود – این فیلم نمایشی از رویارویی ثروتمندان و کارکنان هتل شیکی در سوئیس همزمان با مراسمات جشن سال نو است.

اگر این آخرین فیلم کارگردان ۹۰ ساله فیلم‌هایی چون «محله چینی‌ها»، «بچه رزماری» و «دیوانه‌وار» است، او مشخصاً در اوج خداحافظی نخواهد کرد.

«فراری»: فیلمی از تصادف و لهجه‌های ایتالیایی مصنوعی

مایکل مان، یکی از بزرگترین کارگردانان تاریخ هالیوود، که پس از شکست بزرگش در پروژه پرخرج «کلاه سیاه» با بایکوتی از سوی استودیوها مواجه شد، با فیلم «فراری» به ونیز آمده، و امیدوار است که با این فیلم مستقل با بازی آدام درایور در نقش خودروساز افسانه‌ای انزو فراری مسیر کاری خود را متحول کند.

صحنه‌های مسابقات این فیلم، با فراری‌های کروک آلبالویی‌ رنگ دلربای دهه ۱۹۵۰، بسیار هیجان‌انگیز هستند، اما این فیلم آن‌قدرها هم چنگی به دل نمی‌زند.

درایور در نقش انزو مرد عبوس و مغروری را به تصویر می‌کشد که با قلدری و رشوه مسیر خود را تا قله هموار کرده، و همزمان با معشوقه ایتالیایی‌اش (با بازی شیلین وودلی با لهجه ایتالیایی تصنعی) به همسر ایتالیایی‌اش (با بازی پنه لوپه کروز، که با همان لهجه اسپانیایی خودش در این فیلم صحبت می‌کند) خیانت می‌کند.

بازگشت لوک بسون با فیلمی عجیب و غریب

لوک بسون از کارگردانان نامدار دهه ۹۰، با فیلم عجیب و غریب «مرد سگی» به عرصه سینما بازگشت.

او با آثاری از جمله «عنصر پنجم» و «لئون حرفه‌ای» در دهه ۹۰ سینما حکمرانی می‌کرد. اما شلیک کهکشانی نافرجامش – والرین و شهر هزار سیاره – اعتبار او را به خرابه‌های هالیوود کشاند. چندین اتهام MeToo# او را در همان‌جا نگه داشت، گرچه از یک اتهام تجاوز تبرئه شد و  هرگونه اتهام بزهکاری را رد کرد. او با «مرد سگی» به دنبال رستگاری در باکس آفیس است.

کلب لندری جونز در این فیلم در نقش پسری که مورد آزار قرار گرفته و رستگاری خود را در سگ‌ها یافته به جلوی دوربین رفته است. او که به نظر در دهه ۱۹۳۰ آلاباما متولد شده، به طور نامشخصی در دنیای مدرن نیوجرسی بزرگ می‌شود و به واسطه تواناییش در ارتباط برقرار کردن با سگ‌ها، به رابین هود ایالت گاردن تبدیل شده، و با کمک ارتش چهارپایانش از ثروتمندان دزدی کرده و به فقرا کمک می‌کند.

فیلم بسون این حس را به آدم می‌دهد که گویی سه یا چهار فیلم را با هم ترکیب کرده‌اید – بخشی از آن اکشن است، بخشی درباره درام هویت جنسی در دوران بلوغ است، و بخش دیگر «تنها در خانه» با سگ‌هاست – خلاصه که به هنگام دیدنش با آشفتگی دیوانه‌باری مواجه می‌شوید.

«بیچارگان»: یورگوس لانتیموس با سوگلی جدید

اما برجسته‌ترین فیلم هشتادمین دوره جشنواره ونیز که شیر طلای جشنواره را هم تصاحب کرد، اثر خارق‌العاده «بیچارگان» یورگوس لانتیموس بود.

این کارگردان یونانی آخرین بار با فیلم «سوگلی» در لیدو حاضر شد؛ درام تاریخی‌ای که تمام عرف‌های ژانرش را شکست، و با کنار هم قرار دادن تکه‌های آن اثر جدید شگفت‌انگیزی خلق کرد.

این اتفاق به طور مجدد در «بیچارگان» قابل مشاهده است. اما استون در این فیلم نقش بلا بکستر را بازی می‌کند؛ زن خانه‌دار ویکتوریایی نومیدی که پس از خودکشی، در قالب موجودی فرانکنشتاینی در بدن یک زن و ذهن یک کودک به او زندگی داده شده است. اما این هیولای فرانکنشتاینی بسیار شیداست. و البته فمنیست هم هست. خالی از لطف نیست که بگویم، مسیر او از وسط مردسالاری پر رویداد و شگفت‌انگیز است.

عملکرد استون در این فیلم شجاعانه و حیرت آور است، و دیالوگ‌هایی دارد که به زودی بر سر زبان همه خواهد افتاد. («باید یه سر برم و یه مشت به اون بچه بزنم!!»).  از همین حالا می‌توان استون را در لیست نامزدهای اسکار سال آینده متصور شد.

فیلم کالتی کورین بدون پی‌رنگ فقط به دنبال ایجاد یک حس است

فیلم «آگرو دریفت» هارمونی کورین قرار نیست جوایزی ببرد. فیلم جدید او، البته اگر بتوان این اثر تجربی را با این عنوان خطاب کرد – کاملاً با دوربین‌های مادون قرمز فیلم‌برداری شده، و بازی ویدئویی توهم‌زا و زیبایی را به تصویر کشیده – کمتر به دنبال بازآفرینی سینما است و بیشتر به دنبال معدوم کردن است.

کورین می‌گوید که علاقه‌ای کمتری به «پی‌رنگ» دارد تا «ایجاد یک حس» و امیدوار است که فیلمش سینما را به سمت هنر جدیدی سوق دهد؛ هنری که فیلم، موسیقی و بازی را درهم می‌آمیزد. آگرو دریفت اینچنین حسی را ایجاد نمی‌کند. ولی دیدنش تجربه جالبی است. کسانی که مثل آن را در ونیز دیدند، تا مدت‌ها فراموشش نخواهند کرد.

نوشته سیاست بر سینما چیره شد اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

وی در ادامه درباره آموختن لهجه اش برای ایفای نقش گلنار گفت: من حدود یکماه با خانمی که اتفاقا در این اثر حضور دارند تمرین کردیم و خوشبختانه به این لهجه مسلط شدم. چند سال گذشته سریالی به کارگردانی آقای حسن پور بازی کردم که فضای سال های ۱۳۳۰ را نشان می داد و اندکی با این لهجه آشنا بودم، اما آقای داودنژاد به دنبال ایفای تمام و کمال نقش هستند و به همین خاطر تمرین ها خیلی جدی و موثر پیش رفت. من همیشه برای بازی بیماری های خاص و بیان لهجه بر این باور هستم که باید خیلی با وسواس انجام شود. خانمی که لهجه را به من آموزش دادند، آموزشگاه بازیگری در گیلان تاسیس کرده اند و کلیه دیالوگ های من را با آقای آبنار گوش می دادند. من تاکید داشتم که بررسی لهجه من هر قدر زمان ببرد مساله ای نیست، اما باید به درست ترین شکل بیان کنم.

این بازیگر افزود: وقتی کار را فیلمبرداری کردیم ۱۷ سال داشتم و با این نقش همذات پنداری می کردم. به طور کلی شخصیتی مثل گلنار دور از جامعه ما نیست، به طور مثال گلنار در بخشی از فیلم می گوید: عاشق نباشی نمی فهمی من چی میگم. من این جمله را بارها از زبان هم سن و سال های خود در جامعه شنیده ام.

ترلان پروانه در خصوص همکاری با محسن تنابنده اشاره کرد: اگر هر شخص دیگری به جز آقای تنابنده در این فیلم ایفای نقش می‌کردند، قطعا ارتباط بین ما دو نفر به این درستی شکل نمی گرفت. ما در طول قصه شاهد سردی ابتدای رابطه این دو نفر و صمیمیتی که به مرور ایجاد می شود، هستیم. پشت صحنه نیز ارتباط بین من و آقای تنابنده به این صورت پیش می رفت و  سیر ارتباط ما بر ارتباط نقش هایمان نیز تاثیر گذار بود، در نتیجه حاصل کار طبیعی و باور پذیر شد.

او افزود: خوشبختانه این شانس و افتخار را داشتم که پیش از این فیلم نیز با افراد شاخص همکاری داشتم، اما طولانی بودن این پروژه و فیلمبرداری ۹۵ درصد فیلم داخل ماشین برای من استرس زا بود که در جلسات پیش از کارنقطه نظرات من و آقای تنابنده یکسان شد و به من کمک کردند ، در نهایت رابطه من و آقای تنابنده مثل، بازی پینگ پنگ به تعامل دو طرفه رسید. همچنین آقای پرتوی از انتخاب نام کاراکتر ها مثل نادر که فرد نادری در جامعه ما است مه بدون هیچ چشم داشتی به کسی کمک می کند، از جمله ریز بینی های آقای پرتوی است و دیالوگ ها بر نزدیک شدن ما به نقش تاثیر زیادی داشت. آهنگ خواندن ها و برخی شوخی ها را در جلسات پیش تولید پیشنهاد دادیم و آقای پرتوی و داودنژاد پذیرفتند.

وی درباره چشم اندازی که برای بازیگری در این فیلم داشته، توضیح داد: هر بازیگری از دریافت جایزه و کاندیدا شدن فیلمی که بازی کرده خوشحال می شود و من این اتفاق را پیش بینی می کردم و به ایفای نقش در این فیلم مفتخر هستم. بحث دیگر هدف من از حضور در این فیلم است که باید بگویم دوست داشتم تا  در بیان آنچه که این فیلم درباره جامعه ما می گوید، سهمی داشته باشم.

بازیگر نقش گلنار درباره تفاوت این نقش با سایر نقش هایی که ایفا کرده گفت: ابتدا علاقه خاصی به شخصیت نداشتم، اما گلنار کاراکتری است که من به کمک آقای داوونژاد به جزئیات وجودش رسیدم. پایان این پروژه پایان گلنار برای من نبوده و هنوز گاهی دلم برای او تنگ می شود، چرا که کاملا احساس می کنم که خلقش کرده ام.

او درباره اختیارات خود و سایر بازیگران این اثر اشاره کرد: با حضور آقای پرتوی ۷ مرتبه روند قصه را تغییر دادیم و آقای داودنژاد در بسیاری از بخش های فیلمنامه و بازیگری به ما اختیار تغییر را می دادند و همیشه می گفتند: این یک زندگی است که باید نبض آن بزند. گلنار و نادر کاملا خلق شده توسط آقای پرتوی است و تنها سکانس تصادف برگرفته از اتفاق واقعی بوده، اما آن دو فرد روایت های متفاوتی درباره این اثر دارند. من از صفر تا صد از این فیلم و بازی خودم تا ابد دفاع می کنم.

این بازیگر درباره فیلمبرداری بخش عمده «فراری» در خیابان توضیح داد: تجربه کار خیابانی را با این شدت نداشتم. زمانی که کل تهران دچار آلودگی شدید بود و ما در بدترین بخش های تهران فیلمبرداگری داشتیم. گاهی صبح ها زیر سرم می رفتم و آقای کوثری و داودنژاد می گفتند که سه روز کار را تعطیل کنیم، اما من می گفتم اصلا این کار را نکنیم و بهتر که حال من تحت تاثیر این آلودگی باشد. از طرفی ماشین هم بسیار فرسوده بود و هر بار که داخل این تونل می رفتیم پلیس جلوی ما را می گرفت. فیلمبرداری فراری نزدیک به سه ماه طول کشید و این مساله برای سخت بود. بهشت ما از جهت راحتی کار روزهای فیلمبرداری در خانه بود که چهار روز بیشتر زمان نبرد.

پروانه درباره جذاب ترین بخش فیلم از نظر خود اشاره کرد: جایی که گلنار فکر می کند نادر برای ازدواج با حاجی او را به خانه برده و حالا در طول مسیر با او دعوا می کند از جهت بازیگری خودم و خاطره آن روز برای من جذاب ترین بخش فیلم است. اکثرا ما سکانس پلان می گرفتیم و وقتی شما بخواهید از قبل حس را بگیرید و اعلام آمادگی کنید خیلی راحت تر از زمانی است که در حین فیلمبرداری سکانسی ناگهان گریه کنید. من بعد از اجرای این سکانس به گوشه ای رفتم و آقای داودنژاد به من گفتند بیا ببینیم چکار کردی و من نپذیرفتم و از دور در حال نظاره بازی خودم از روی مانیتور بودم و می دیدم که آقای داودنژاد با تحسین به بازی من نگاه می کنند و چهره من را از روی مانیتور نوازش می کند. آقای داودنژاد ناگهان برگشتند و از حضور من غافلگیر شدند، گفتند تو اینجا چکار می کنی و از آن جایی که اهل تمجید مستقیم نیستند و گفتند: خیلی خوب بودی . من از اینکه آقای داودنژاد از بازی من احساساتی شدند، بسیار خوشحال شدم.

او درباره نقش خانواده اش در بازیگری خود توضیح داد: وقتی ۴ ساله بودم و سواد خواندن و نوشتن نداشتم به کمک پدر و مادرم به خصوص مادرم دیالوگ ها را حفظ می کردم و امروز که می بینم بازیگری چقدر سخت است و گاهی توان سختی های این کار را ندارم به این فکر می کنم که خانواده همراهی دارم  و از آن ها تشکر می کنم و هنوز هم برای انتخاب آثار از آن ها مشاوره می گیرم.

وی در پایان بازی در فیلم «فراری» را فصل متمایز فعالیت خود دانست وتاکید کرد: در هر دوره سنی یک اثر به طور خاص برای من به این شکل رقم می خورد، همانطور که برای بازی در فیلم پیشونی سفید جایزه بین المللی بازیگر نوجوان را دریافت کردم. فیلم «فراری» به طور قطع فصل متمایز فعالیت من در این دوره سنی است. با بازی در «فراری» اعتقادم به فیلم هایی که بازی می کنم بیشتر شده است. برای نقش های پیش از گلنار نیز انرژی زیادی گذاشتم، اما بعد از فراری نقش های قابل دفاع تری بازی خواهم کرد و می دانم که برای رسیدن به پروژه ای مثل «فراری» باید خیلی صبر کنم و من خیلی صبور نیسنتم، در نتیجه تنها اندکی حساسیت بیشتری در انتخاب نقش ها خواهم داشت.

موسسه سینمایی برگ با مدیریت سمانه افکاری دو روز در هفته به اکران فیلم های سینمایی با حضور یکی از عوامل اثر، تحت عنوان یک فیلم، یک فیلمساز/ یک فیلم، یک بازیگر می پردازد.

نوشته نشست تخصصی فیلم سینمایی «فراری» برگزار شد/ ترلان پروانه: از صفر تا صد این فیلم دفاع می‌کنم اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

نوشته «فراری» تابستان به سینما می‌آید اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

نوشته «فراری» به جشنواره جهانی فیلم فجر نمی‌رود اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

در این فیلم محسن تنابنده، ترلان پروانه، باران کوثری، سحر دولتشاهی، سیامک صفری و رضا داودنژاد به ایفای نقش پرداخته‌اند. این فیلم قرار بود به جشنواره فیلم فجر برسد، اما فلمبرداری‌اش تا روز گذشته طول کشید. داوودنژاد درباره پایان فیلم‌برداری «فراری» به آی سینما گفت: «فیلم‌برداری «فراری» به اتمام رسید و آخرین سکانس آن را رضا داوود نژاد بازی کرد.»

پیش‌ازاین اعلام‌شده بود که تدوین «فراری» را خود داوودنژاد به عهده خواهد گرفت، اما داوودنژاد از تدوین این فیلم توسط حسن حسن دوست خبر داد.

«فراری» به تهیه‌کنندگی جهانگیر کوثری ساخته‌شده و محمود کلاری به‌عنوان مدیر فیلمبرداری، کامبوزیا پرتویی فیلمنامه نویس، پرویز آبنار صداگذار، ایمان امیدواری طراح گریم و بابک کریمی طراح صحنه با علیرضا داودنژاد کارگردان این فیلم همکاری کردند.

«فراری» داستان دختر ۱۸ ساله ای به نام گلنار با بازی ترلان پروانه را روایت می‌کند که از شهرستان به تهران می‌آید و تلاش می‌کند تا با ماشین «فراری»هشت میلیاردی، عکس یادگاری بگیرد. گلنار در این‌ بین با یک راننده آژانس آشنا می‌شود که او را در اتفاقات قصه همراهی می‌کند. نقش این راننده آژانس را هم محسن تنابنده بازی می‌کند.

منبع: آی سینما

نوشته فیلمبرداری «فراری» داوودنژاد تمام شد اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

نوشته «فراری» به خط پایان نزدیک می‌شود اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

حالا جهانگیر کوثری یکی از دو تهیه کننده فیلم سینمایی «فراری» از آماده سازی این فیلم برای شرکت در جشنواره فیلم فجر و نیز حضور رضا کیانیان با نقشی استثنایی در این فیلم خبر داده است. خبری که در صورت تایید نهایی آن توسط مسئولین جشنواره دومین استثنای جشنواره امسال در زمینه دادن امتیازهای ناعادلانه به کارگردان‌های شناخته شده سینماست.

جهانگیر کوثری در ادامه گفت‌و‌گو خود با «ایسنا» گفت: فیلم «فراری» آخرین روزهای فیلمبرداری را پشت‌سر می‌گذارد و آقای داودنژاد کارگردان فیلم به طور همزمان آن را مونتاژ می‌کند و تصمیم داریم فیلم را به جشنواره فیلم فجر ارائه کنیم.

او در پاسخ به این پرسش که پیش از این اعلام شده فیلم دیگری به لیست آثار شرکت کننده در جشنواره فیلم فجر اضافه نمی‌شود، توضیح داد: ما فیلم را به جشنواره ارائه می‌دهیم که اگر دوست داشتند، در این رویداد به نمایش در بیاید، در غیر این صورت یک اکران خصوصی برای اهالی مطبوعات می‌گذاریم.

کوثری خاطرنشان کرد: ما متقاضی اکران نوروزی فیلم هستیم چون معتقدیم این فیلم برای عید بسیار مناسب است.

او همچنین از پیوستن رضا کیانیان به گروه بازیگران این فیلم خبر داد و افزود: آقای کیانیان در دو سه روز آینده مقابل دوربین می‌رود و نقشی استثنایی در این فیلم دارد.

کوثری که این فیلم را با همراهی مجید مدرسی تهیه می‌کند،‌ افزود: خوشحالم که در این پروژه در کنار آقای مدرسی به عنوان یکی از خوش نام‌ترین تهیه کنندگان سینما همکاری دارم. ما پیش از این فیلم «روسری آبی» را با یکدیگر کار کرده بودیم و از این پس هم می‌خواهیم همکاری‌مان را ادامه بدهیم و فیلم «فراری » هم در همین راستا تهیه می‌شود که محصولی از «بارانک فیلم» و «صحرا فیلم» است.

به گزارش ایسنا، داستان این فیلم درباره‌ی دختری است که از شهرستان به تهران ‌می‌آید و تلاش می‌کند تا با ماشین «فراری» هشت میلیاردی، عکس یادگاری بگیرد.

عوامل سازنده فیلم«فراری» به شرح زیر هستند:نویسنده: کامبوزیا پرتویی‌، کارگردان:علیرضا داونژاد‌، مدیر فیلمبرداری: محمود کلاری، صدابرداری و صداگذار:پرویز آبنار، طراح صحنه و لباس:بابک کریمی طاری‌، طراح چهره پردازی: عبدالله اسکندری‌، آهنگساز : یحیی سپهری شکیب، عکاس‌: سجاد سپهری، فیلمبرداری پشت صحنه: علی داود نژاد، مدیر تولید: حمید رضا وفایی، برنامه ریز و دستیار اول کارگردان:رضا سخایی، بازیگران : محسن تنابنده، ترلان پروانه‌، سیامک صفری‌، رضا داودنژاد و رضا کیانیان.

نوشته آیا فجر سی‌و‌چهارم باز هم استثنا خواهد داشت؟/ «فراری» همچنان متقاضی فجر! اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

شگفتی اول از این نظر که بعد از مدتها دبیرخانه جشنواره به جای آن که منتظر لو رفتن لیست از طرق غیررسمی بنشیند به صورت کاملا رسمی و زودتر از منابع غیررسمی خبر را منتشر کرد که البته این جای تحسین دارد.

اما شگفتی دوم وقتی رقم خورد که معلوم شد برخی فیلمهای متعلق به چهره های شناخته شده کارگردانی یا بازیگری در این فهرست حضور ندارند. از جمله این فیلمهای آثاری بودند چون دراکولا(رضا عطاران)، فراری(علیرضا داوودنژاد)، رگ خواب(حمید نعمت الله)، نیم رخها (ایرج کریمی) و سایه های موازی (اصغر نعیمی) که برخی از آنها نیز اتفاقا در شمار آثاری بوده‌اند که می‌توانستند گرمابخش تنور جشنواره باشند.

* تنها یک عضو هیأت انتخاب به شرط اینکه نامش فاش نشود حرف زد

برای دانستن درباره علت انتخاب نشدن این فیلمها تقریبا با هر ۷ عضو هیأت انتخاب تماس گرفتیم و در این بین ۴ عضو به تماسهای مکرر پاسخ ندادند، ۲ عضو از این گفتند که مجاز نیستند درباره آثار به صورت موردی حرف بزنند و تنها یک عضو هیأت انتخاب بود که با شرط اینکه نامش فاش نشود درباره این آثار توضیح داد.

این عضو هیأت انتخاب که معلوم بود روزهای پرمشغله ای را هم در هیأت انتخاب گذرانده در ابتدا با بیان اینکه بنا نبود شب سیزدهم دی ماه این لیست رسانه ای شود آن را یک پلتیک از سوی دبیر جشنواره دانست و به «نسیم آنلاین»، گفت: به هر حالی دبیر جشنواره این بار به جای اینکه منتظر بماند تا شایعه سازان خبرسازی کنند خودش پیشتاز شد و همه را سورپرایز کرد.

*«رگ خواب» و «فراری» نرسیدند
وقتی درباره فیلمهای مختلفی که رد شده اند از این عضو هیأت انتخاب پرسیدیم وی بیان داشت: فقط دو فیلم به هیأت انتخاب نرسیدند که این دو فیلم هم «رگ خواب» و «فراری» بودند. ما اصلا این دو فیلم را ندیدم که بخواهیم قضاوتی درباره آنها داشته باشیم؛ درباره اینکه نرسیدن فیلمها به دلیل کامل نبودن آنها بوده یا عدم علاقه برای قضاوت شدن باید بگویم هر دو فیلم فرم شرکت در جشنواره را پر کرده بودند و این یعنی اینکه می خواستند حضور داشته باشند، اما نشد.

*«دراکولا» کیفیت لازم را نداشت
این عضو هیأت انتخاب درباره رد شدن «دراکولا» از هیأت انتخاب گفت: به هر حال نسخه ای که هیأت انتخاب از «دراکولا» دید نسخه کاملی نبود و براساس این نسخه هم فیلم واقعا کیفیت لازم برای حضور در بخش مسابقه را نداشت و با اکثریت آرا رد شد. شاید اگر نسخه کامل می‌رسید شرایط فرق می کرد.

*تمام فیلمها باید توسط اداره نظارت بازبینی شود
شائبه های حذف برخی از آثار و از جمله «خشکسالی و دروغ» به دلیل ممیزی که پیشتر نسیم آنلاین از آن خبر داده بود، دیگر پرسشی بود که از این عضو هیأت انتخاب پرسیده شد، که وی درباره آن گفت: تمامی فیلمهای برگزیده شده برای بازبینی به اداره نظارت ارائه شدند و طبیعی است که این نهاد نظارتی باید آنها را بازبینی می کرد. هم فیلمهای اول و هم فیلمهای بخش مسابقه توسط اداره نظارت دیده می شوند.

*ممیزی کار ما نبود
این عضو هیأت انتخاب درباره حذف آثاری چون «سایه های موازی» که شنیده شده گرفتار اشارات سیاسی موجود در خود شده اند، هم بیان داشت: نمی خواهم فیلم به فیلم حرف بزنم اما ما فقط براساس کیفیت ساختاری-محتوایی آثار به انتخاب دست زدیم و ممیزی کار ما نبود.

منبع: نسیم آنلاین

نوشته چرا برخی فیلم‌سازان صاحب‌نام از فجر امسال حذف شدند؟ اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.