محمود کلاری فیلمبردار، عکاس و کارگردان سرشناس سینمای ایران که تصاویر ماندگاری را در آثار سینمایی ثبت کرده است به همراه کریستف رضاعی آهنگساز مطرح، داوری بخش مسابقه بین‌الملل را در کنار داوران خارجی حاضر در این بخش انجام می‌دهند.

در بخش جلوه‌گاه شرق هدی زین‌العابدین بازیگر، عهده‌دار مسئولیت داوری است.

مهدی کرم‌پور فیلمنامه‌نویس و کارگردان در بخش چشم‌انداز که به فیلم‌های اول و دوم کارگردانان می‌پردازد، داوری را برعهده دارد.

فرزاد مؤتمن کارگردان داور بخش زیتون شکسته این دوره از جشنواره است.

چهل‌وسومین جشنواره جهانی فیلم فجر به دبیری روح‌الله حسینی از پنجم تا دوازدهم آذرماه ۱۴۰۴ در شیراز برگزار می‌شود.

نوشته معرفی داوران ایرانی بخش‌های مختلف جشنواره جهانی فیلم فجر اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

میز پرونده ویژه این قسمت از برنامه با حضور فرزاد مؤتمن به موضوع «اقتباس و سینما» اختصاص دارد.

در میز سینمای ایران آرش خوشخو و رضا صدیق در حضور دانش اقباشاوی (کارگردان) و مهاجر توحیدپرست (تهیه‌کننده) به نقد و بررسی فیلم سینمایی «اسفند» می‌پردازند.

در میز سینمای جهان نیز جواد طوسی و امیر قادری فیلم سینمایی «درس‌های پنگوئن» (The Penguin Lessons) به کارگردانی پیتر کاتانیو را نقد می‌کنند.

برنامه سینمایی «هفت» به تهیه‌کنندگی محمدحسین تنکابنی و با اجرای بهروز افخمی جمعه شب‌ها ساعت ۲۲ روی آنتن شبکه نمایش ‌می‌رود.

نوشته بررسی «اقتباس و سینما» با حضور فرزاد مؤتمن در برنامه «هفت» اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

در ابتدای این نشست بنفشه اعرابی مدیر پروژه هنرگان کتاب توضیحاتی درباره برنامه‌های این بخش ارائه داد.

فرزاد مؤتمن در ابتدای این نشست گفت: فیلم «شب‌های روشن» یک اقتباس کاملاً آزاد از رمان داستایفسکی است. اصل این داستان مربوط به شهر سن پطرزبورگ در قرن ۱۹ بوده و از مسیر زندگی و فرهنگ ما نمی‌گذرد. در نتیجه ما باید فکر می‌کردیم که چگونه این قصه را به نوعی از زندگی خود عبور دهیم تا یک فیلم سینمایی بر مبنای آن قابلیت ساخته شدن داشته باشد.

وی ادامه داد: کاراکتر اصلی رمان داستایفسکی مردی است که هیچ‌کس علاقه‌ای به معاشرت با او ندارد. من فکر کردم هیچ مخاطبی نمی‌خواهد داستان مردی را ببیند که مورد علاقه دیگران نیست. به همین دلیل مسیر را برعکس پیمودیم و قصه مردی را روایت کردیم که در عین جذابیت و سمپات بودن، به‌صورت خودخواسته نمی‌خواهد با کسی معاشرت کند و در نهایت ورود یک زن به زندگی او، به نوعی حادثه محرک را ایجاد می‌کند.

وی افزود: ما فکر کردیم چگونه می‌توان یک قصه عاشقانه را با توجه به ضوابط موجود در کشور روایت کرد؟ در نهایت به این نتیجه رسیدیم که این دو نقش اصلی خجالتی هستند و به‌ج ای رفتارهای دیگر، برای هم شعر می‌خوانند.

بازتاب ادبیات مدرن در ساختار فیلم

مؤتمن همچنین خاطرنشان کرد: در جایی متوجه شدیم که این فیلم در حال عبور از مسیر ادبیات ایران است و به غیر از شعری از ناظم حکمت، مابقی اشعار متعلق به ادبیات نوین و مدرن ایران هستند.

وی یادآور شد: در جزئیات نیز تلاش کردیم از مسیر جاری در زندگی خود عبور کنیم. در کتاب داستایفسکی صحنه‌ای وجود دارد که زن و مرد به کنسرت می‌روند، اما در آن زمان نمایش ساز با مشکل همراه بود. بنابراین قصه سینما رفتن آن‌ها را وارد روایت کردیم. در روزی که سینما آزادی و سینما شهر قصه آتش گرفت، من و پرتو مهتدی تمام روز در خرابه‌های سینما شهر قصه ماندیم، چرا که این سینما برای نسل من معنایی دیگر داشت. ما در آنجا فیلم‌سازی را آموختیم و با بونوئل، فلینی و برگمان آشنا شدیم. این موضوع را برای سعید عقیقی تعریف کردم و تصویری از خرابه‌های سینما آزادی وارد قصه شد.

مؤتمن با بیان اینکه در این فیلم کم‌تر از دیالوگ‌های رمان استفاده شد و فکر می‌کنم در نهایت تنها به یک دیالوگ بسنده شد، بیان داشت: زمانی که عقیقی فیلمنامه را می‌نوشت من در کنار او بودم و یک بار تصمیم گرفتم همچون فال گرفتن به سراغ کتاب «شب‌های روشن» برویم و به صورت اتفاقی دیالوگی از کتاب را وارد فیلم کنیم.

اقتباس وفادارانه؛ بله یا خیر؟

کارگردان «سراسر شب» اظهار داشت: به نظر من یک اقتباس کاملاً وفادارانه از ادبیات در سینما نتیجه مناسبی به همراه ندارد. اگر به اقتباس‌های مهم دنیا نگاه کنیم، متوجه می‌شویم که نتیجه نهایی آن‌ها بیش از سینما به فوتو رمان شبیه هستند. در نتیجه بهتر است شرایط و قصه زندگی خودمان را وارد جهان فیلم کنیم.

ادبیات مدرن بی‌ارتباط با زندگی ایرانی

در ادامه هیوا مسیح، نویسنده و شاعر، گفت: به نظر من دوره اقتباس از ادبیات در حال حاضر به پایان رسیده است. ادبیات مدرن در کشور شباهتی به زندگی ایرانی ندارد و تحت تأثیر وضعیت فرهنگی غرب یا نوع تفکرات صادق هدایت و غلامحسین ساعدی است.

وی بیان کرد: لیلی و مجنون در واقع یک رمان است که به صورت نظم سروده شده است. جوهره لیلی و مجنون جدایی نیست. زمانی که می‌خواهیم فیلمی درباره جدایی در کشور ساخته شود، نتیجه اثری خیانتکارانه همچون «جدایی نادر از سیمین» خواهد بود. به عقیده من جوهره لیلی و مجنون درباره عشق است.

بازخوانی سینمای شاعرانه و انتقاد از تحریف تاریخی

مسیح با بیان اینکه در سینمای ایران فیلم‌های «شب‌های روشن» و «ناخدا خورشید» تنها آثاری هستند که مبتنی بر جهان‌بینی ادبی نیستند، افزود: سینمای ایران و دنیا معمولاً قصه یک رمان را به‌صورت روایی مطرح می‌کنند. نمونه آن فیلم «داشتن و نداشتن» است که هاوارد هاکس بر مبنای آن فیلم ساخت.

سینما امری عینی و شعر امری ذهنی است

مسیح در پاسخ به پرسش مهرزاد دانش درباره شاعرانگی در سینما، گفت: سینما امری عینی و شعر امری ذهنی است. یک شاعر از مفهومی ذهنی محصولی را پدید می‌آورد که دارای سویه‌های عینی است. نمی‌توان از روی شعرهای حافظ فیلم ساخت. البته تارکوفسکی در «آینه» تا حد زیادی به این موضوع نزدیک شده است، چون پدرش شاعر بود.

مهرزاد دانش در ادامه افزود: برخی گمان می‌کنند یک کارگردان باید خود نویسنده باشد. در حالی که «شب‌های روشن» این گزاره را باطل کرده است.

مؤتمن در ادامه بیان داشت: من خود را تکنسین سینما می‌دانم. «خداحافظی طولانی» یک داستان نیمه‌ بلند از اصغر عبداللهی بود که به دکوپاژ آن پرداختیم.

وی در پاسخ به سوالی درباره سینماگر مؤلف گفت: امر تألیف بیش از هر چیز در نوع دکوپاژ نمود دارد. متاسفانه گاهی فیلم‌ها برای دریافت پروانه ساخت دچار تغییرات زیادی می‌شوند و این اتفاق برای «سراسر شب» رخ داد .

هیوا مسیح با اشاره به جمله «سینما از سینما زاده می‌شود» گفت: آرونوفسکی در فیلم «نوح»، روایت متفاوتی از داستانی باستانی ارائه داده است. در سینما قرار نیست لزوماً قصه یا پیام وجود داشته باشد.

وی افزود: دوربین هنرمند در دوران مدرن رو به زمین قرار می‌گیرد و نوعی قداست‌زدایی صورت می‌گیرد. در واقع آرونوفسکی شخصیت نوح را به‌صورت زمینی به تصویر کشید.

هویت شهری در «شب‌های روشن»

فرزاد مؤتمن در ادامه به اقتباس‌های مختلف از «شب‌های روشن»، توسط جیمز گری و سینمای هند اشاره کرد و افزود: در تهران امروز ساخت فیلم ژانر دشوار است چون این شهر در دهه‌های گذشته هویت خود را به صورت کامل از دست داده است. در «شب‌های روشن» تلاش کردیم شهری را بازنمایی کنیم که هویت آن در حال نابودی است.

دانش در خصوص فیلم «شب‌های روشن» گفت: مؤتمن در این اثر نوعی حس شاعرانه را انتقال می‌دهد و می‌توان این اقتباس را به‌صورت تطبیقی بررسی کرد.

هیوا مسیح با بیان اینکه در اقتباس باید بیش از هر چیز به تم توجه کرد، گفت: فیلم «شب‌های روشن» ساخته فرزاد مؤتمن ارتباطی به کتاب داستایفسکی ندارد و او در این فیلم کاملاً نوع نگاه خود را دنبال کرده است.

مؤتمن نیز در خصوص مشکلات پیش روی سینمای ایران در امر اقتباس‌های خلاقانه بیان داشت: ادبیات ایران چندان صورتی تخیلی ندارد و شاید تنها بتوان به منطق‌الطیر عطار و شاهنامه فردوسی اشاره کرد. در سال‌های اخیر امکان اقتباس برای همه فیلمسازان وجود ندارد. همین طور تیراژ بسیاری از کتاب‌ها به سیصد جلد رسیده و این معضل مهمی است.

سلسله نشست های «کتاب و سینما» هر روز توسط سازمان سینمایی در سرای هنرگان کتاب سی و ششمین نمایشگاه بین المللی کتاب برگزار می شود.

گفتنی است، ششمین نشست امروز دوشنبه ۲۲ اردیبهشت ساعت ۱۶ با حضور کیانوش عیاری، حبیب احمدزاده و مهرزاد دانش با موضوع «عیار متن، عیار سینما» برگزار می‌شود.

نوشته اقتباس وفادارانه از ادبیات در سینما نتیجه مناسبی ندارد اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

در این نشست‌ چهره‌هایی از صاحب‌نظران و منتقدان سینمایی از جمله فرزاد مؤتمن، مسعود اطیابی، امیررضا مافی و علی ملاقلی‌پور به میزبانی امیر قادری، حضور خواهند داشت.

بدین ترتیب این نشست تخصصی، شنبه ۱۰ آذرماه رأس ساعت ۱۷:۳۰ تا ۱۹ در سالن «شهر خاطره» پردیس سینمایی آزادی برگزار می‌شود.

سلسله نشست‌های «سینما رو به آینده» قرار است بصورت ماهانه توسط سازمان سینمایی سوره و به میزبانی امیر قادری با حضور چهره‌های مختلف سینمایی تداوم یابد.

نوشته نشست تازه «سینما رو به آینده» برگزار می‌شود اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

در ابتدای نشست کورش جاهد منتقد و مدرس سینما درباره «شبگرد» گفت: یکی از نکات جالب فیلم این بود که صدای زنگ موبایل شخصیت‌های گوناگون فیلم، قطعه موسیقی معروف nothing else matters بود که انتخاب این قطعه خیلی معنادار است. این نشانه‌ای به ما می‌دهد از جهان‌بینی‌ای که فیلم دارد به سمتش می‌رود. فیلم روایت دایره‌ای دارد و در پایان آن دوباره به حادثه ابتدایی باز می‌گردیم. هر یک از شخصیت‌هایی که می‌بینیم داستانک و ماجرایی دارند که در نهایت می‌توان اشتراکاتی میان آنها پیدا کرد و هر کس ممکن است تعریف خودش را از اشتراک بین شخصیت‌ها و قصه‌های فیلم داشته باشد.

وی اضافه کرد: خرده‌روایت‌های فیلم «شبگرد» کم‌کم در طول فیلم به هم مرتبط می‌شود. فیلم جنبه‌های اجتماعی هم دارد و برخورد‌هایی از آدم‌ها می‌بینیم که باعث حس اشمئزاز در مخاطب می‌شود و ارتباط انسان‌ها در جامعه را به نقد می‌کشد.

مؤتمن: سینما برای من یک اتمسفر است

در ادامه فرزاد مؤتمن کارگردان فیلم در پاسخ به پرسشی درباره نوع قاب‌بندی و شباهت آن به تله‌فیلم عنوان کرد: تفاوت اصلی فیلم سینمایی با تله‌فیلم در وجود یا عدم وجود رمز و راز است. تله‌فیلم‌ها برای مخاطب بسیار وسیع ساخته می‌شود و فیلم‌های سینمایی رمز و رازی دارند. بافت فیلم «شبگرد» بافت یک فیلم درجه یک نیست. اصولا دنیای فیلم، تحت تاثیر فیلم‌های Exploitation دهه ۷۰ آمریکا، اسپانیا و ایتالیاست. چارچوب‌ها و فضا‌های فیلم به درام‌های اجتماعی سینمای ایران نزدیک نیست. در فیلم‌های اجتماعی امروز ذات سینما فراموش می‌شود و موضوعاتی مانند اعتیاد، دختر فراری، قمه‌کشی و… بیش از حد باز می‌شود.

وی افزود: «شبگرد» پر از کلیشه است، اما نتیجه‌ای که از کلیشه‌ها می‌گیرد متفاوت است. از همان ابتدا مشخص است که با یک لحن جفنگ و هجوآمیز روبه‌رو هستیم. اما هجو چه چیزی؟ هر یک از داستانک‌های فیلم، داستان‌های یک درام اجتماعی بد است! هیچ کدام از این داستان‌ها، داستان یک فیلم خوب ایرانی نیستند. آدم‌های این داستان‌ها عملا مشترک هستند. ویژگی مشترک آنها افسردگی، ناامیدی، خستگی و به دنبال رابطه بودن است.

مؤتمن ادامه داد: فیلم با پرسه زدن این آدم‌ها همراه می‌شود و با یک اتمسفر جفنگ به پایان می‌رسد. برای من سینما قصه نیست، موضوع نیست، حرف فیلم نیست. سینما برای من یک اتمسفر است. اگر این فیلم را ساختم برای این بود که احساس کردم وسیله خوبی است که عشقم را به سینما یک بار دیگر نشان دهم.

کارگردان فیلم «شبگرد» با اشاره به روایت متقاطع این فیلم بیان کرد: در این مدل، با شخصیت‌ها همراه می‌شویم و شخصیت‌ها داستان را به یکدیگر پاس می‌دهند. ولی در نهایت متوجه می‌شویم همه دارند یک داستان را تعریف می‌کنند. به جای اینکه این داستان را کلاسیک و طبق فرمول‌های سه‌پرده‌ای تعریف کنیم، به شکلی هجوآمیز با شخصیت‌ها همراه می‌شویم. می‌توان گفت «شبگرد» ضد داستان است و فیلم اتمسفر به حساب می‌آید.

وی در پاسخ به پرسشی درباره تعلق نداشتن فیلم به زمان حال گفت: همه چیز فیلم کاملا متعلق به امروز است و چیزی از دهه‌های قبل در آن وجود ندارد. مدل اتومبیل‌ها، لباس‌ها، روابط دختر‌ها و پسر‌ها و فضای کلی فیلم به امروز تعلق دارد. چیزی که روح یک فیلم را تازه یا کهنه می‌کند، فضایی است که می‌سازد و فضای «شبگرد» کاملا امروزی است. در دهه ۶۰ اصلا نمی‌توانستیم چنین فیلمی کار کنیم.

مرتضی شایسته تهیه‌کننده فیلم با ابراز خرسندی از برگزاری این نشست، در سخنان کوتاهی عنوان کرد: فیلم «شبگرد» اثر متفاوتی در سینمای امروز ایران است و این تفاوت را می‌توان کاملا مشاهده کرد. اجزای مختلف فیلم شامل گروه تولید، عوامل فنی و بازیگران، همگی زحمت زیادی کشیدند و بیشترین زحمت با آقای مؤتمن بود. از همه عوامل فیلم تشکر می‌کنم.

فتحی: بسیاری از عوامل فیلم «شبگرد» کار اولی هستند

امیرحسین فتحی بازیگر فیلم نیز بیان کرد: من از زمان فیلم «آخرین بار کی سحر را دیدی؟» به آقای مؤتمن مدیون هستم. آن زمان داشتم «شهرزاد ۱» را بازی می‌کردم و هنوز پخش نشده بود. به دلیل اینکه پسر حسن فتحی هستم هیچ جا قبولم نمی‌کردند و در هیچ دفتری از من تست نمی‌گرفتند. به همین دلیل با دستیار آقای مؤتمن هماهنگ کرده بودم که قبل از تست به ایشان چیزی درباره این نسبت نگوید. ایشان این موضوع را نمی‌دانستند و مرا در تست پذیرفتند و بعد از عقد قرارداد موضوع را فهمیدند. این دین را همیشه به ایشان دارم که در مسیر کاری‌ام اثر مثبتی داشتند.

وی با اشاره به استفاده از جوانان بااستعداد در فیلم گفت: نکته جالب «شبگرد» برای من این بود که آقای مؤتمن می‌خواستند از شاگردان سینما استفاده کنند. بخش عمده‌ای از کسانی که در این فیلم حضور دارند کار اولی هستند. این خیلی برایم ارزشمند بود و دوست داشتم حضور کوچکی در فیلم داشته باشم. فضای فیلم برایم بسیار جالب است و شناخت کارگردان نسبت به نسل تازه و حتی شناخت موسیقی‌های مورد علاقه این نسل از امتیازات آن است.

روشنک گرامی دیگر بازیگر فیلم «شبگرد» اظهار کرد: این فیلم شاید تنها فیلمی است که در کارنامه کاری‌ام واقعا به آن افتخار می‌کنم و خوشحالم که با آقای مؤتمن کار کردم. برخی چیز‌هایی که در فیلم می‌بینیم، شاید از نظر مخاطب ایراد تلقی شود، اما در واقع هجو و پارودی است. فیلم را دو بار دیدم؛ دفعه اول تماشاگران فاز فیلم را گرفته بودند و اتفاقا با آن می‌خندیدند. اما بار دوم، همه داشتند جدی به آن نگاه می‌کردند. چون تماشاگر عادت ندارد گونه‌های مختلف را ببیند و فقط مخاطب فیلم‌های مرسوم است، شاید نتواند با این فیلم ارتباط بگیرد.

یاسر جعفری بازیگر و یکی از عوامل تولید فیلم «شبگرد» نیز بیان کرد: این نوع فیلم‌ها علاوه بر چالش در اکران، چالش‌هایی هم در تولید و گرفتن پروانه‌ها دارد. پروانه ساخت را ۲۸ اسفند گرفتیم و صدور پروانه نمایش یک سال طول کشید. همین الان هم برای پخش خارجی دچار مشکل هستیم و اجازه این کار را نداریم. نقشم در این فیلم را خیلی دوست داشتم و از مرحله اول نگارش فیلمنامه در جریان آن بودم.

نوشته «شبگرد» در فرهنگسرای ارسباران نقد و بررسی شد اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

امیر آقایی، مهشید افشارزاده، یاسر جعفری، بهناز پورفلاح، روشنک گرامی، احسان امانی، نازنین صلح‌جو، پیام احمدی‌نیا و امیرحسین فتحی بازیگران این فیلم سینمایی هستند.

در خلاصه داستان فیلم «شبگرد» آمده است: «ماشین مرد جوانی در جاده ی فرعی با سگ ولگردی تصادف می کند و این توقف موجب می شود پلیس گشت شب به او مشکوک شود و ماشین را تفتیش کند. در صندوق عقب ماشین چیزی پیدا می شود که سرنوشت عده ای را تغییر می دهد…»

علاقمندان برای حضور در ششصد و سی و دومین نشست باشگاه فیلم تهران می‌توانند به فرهنگسرای ارسباران واقع در خیابان شریعتی بالاتر از پل سیدخندان‌، خیابان جلفا مراجعه کنند و یا با شماره‌های ۲۰- ۲۲۸۷۲۸۱۸ تماس بگیرند. همچنین برای رزرو صندلی نیز می‌توانند به صفحه فرهنگسرای ارسباران و یا بخش فیلم ایرانی در سایت سینماتیکت مراجعه کنند.

نوشته نمایش و نقد «شبگرد» در فرهنگسرای ارسباران اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

در میز نقد سینمای ایران، امیر قادری و جواد طوسی در حضور فرزاد مؤتمن کارگردان فیلم سینمایی «شبگرد» به نقد و بررسی آن می‌پردازند.

میز پرونده ویژه با حضور محمدرضا شریفی‌نیا به موضوع «بازیگری» اختصاص دارد.

همچنین در میز سینمای جهان نیز، آرش خوشخو و سید حمیدرضا قادری فیلم سینمایی «گرگ‌ها» (Wolfs) را مورد نقد و بررسی قرار می‌دهند.

برنامه سینمایی «هفت» به تهیه‌کنندگی محمدحسین تنکابنی و با اجرای بهروز افخمی جمعه شب‌ها ساعت ۲۲ روی آنتن شبکه نمایش ‌می‌رود.

نوشته «شبگرد» به برنامه «هفت» رسید اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

فرزاد مؤتمن کارگردان و تهیه‌کننده سینما، از سال ۱۳۷۸ به ساخت فیلم‌های سینمایی پرداخته و به طور هم‌زمان، تدریس در دانشگاه سوره و دانشگاه پارس مشغول است. وی تا کنون ۱۶ فیلم سینمایی ساخته و ۵ بار نامزد دریافت سیمرغ بلورین از جشنواره فیلم فجر شده است.

مؤتمن طی یادداشتی به دلیل رشد و پیشرفت بهروز شعیبی و روند بلوغ سینمای او که ۱۲ سال پیش در فیلم «جعبه موسیقی» به‌عنوان دستیار اول و برنامه‌ریز در کنارش بوده، پرداخته است.

متن این یادداشت به شرح زیر است:

«بهروز شعیبی در دو فیلم دستیار من بود و در همان زمان متوجه شدم او می‌تواند در عرصه‌های دیگر هم موفق شود. بیشتر کسانی که در طول این سال‌ها دستیار من بوده‌اند به سمت ساختن فیلم رفته‌اند که از آن جمله می‌توان به مهرداد میرفلاح، راما قویدل، اصغر نعیمی، محمد حمزه پور و… اشاره کرد. البته باید به این نکته هم اشاره کنم که من تأثیری در فیلمساز شدن آنها نداشتم، بلکه یک شور و جنبشی در سینمای ایران هست که همه تلاش می‌کنند کارگردان شوند که به نظر من این فضا ناسالم است، زیرا بعضی از این دستیارها موفق شده‌اند و برخی دیگر موفق نشدند و شاید بهتر بود که همان دستیار می‌مانند زیرا کار دستیاری برای سینما کاری مهم و بااهمیت است.

فیلم «دهلیز» بهروز شعیبی خیلی خوب و تأثیرگذار و دارای چارچوب بود. خط کاری هر کارگردانی باید از همان ابتدا مشخص و معلوم باشد و بهروز شعیبی از جمله افرادی بود که از همان ابتدا شفاف عمل کرد و به همین دلیل توانست به جایگاه اصلی خود برسد.

بازیگر، دستیار، کارگردان و… در ابتدای راه باید هدف خود را مشخص کنند و مهم این است در هر حوزه‌ای هستیم و فعالیت می‌کنیم درست عمل کنیم و هدفی مشخص داشته باشیم تا موفق شویم.

دستیارها افرادی هستند که توانایی مدیریت‌کردن دارند، به همین دلیل فکر می‌کنند چون این توانایی را دارند می‌توانند فیلمساز شوند ولی کارگردانی فقط توانایی مدیریت‌کردن نیست، بلکه مهم‌ترین مسئله برای فیلمساز شدن این است که قواعد را به‌درستی بشناسند.

یکی از مهم‌ترین موضوعات برای فیلمساز شدن و ماندگار شدن فیلم‌ها این است که فیلم‌ها باید شاعرانگی داشته باشند و این شاعرانگی باید در فیلمنامه بجوشد. شاعرانگی چیزی است که در فیلم قابل توصیف نیست اما بسیار تأثیرگذار است که متأسفانه در سینمای ما به آن اهمیتی داده نمی‌شود.

شاید فیلم‌های زیادی ساخته شده باشند که از لحاظ جذب مخاطب و میزان فروش آثار موفقی بوده‌اند اما اگر این آثار علی‌رغم فروش بالا، شاعرانگی نداشته باشند ماندگار نمی‌شوند. خیلی از فیلم‌ها هستند که در مقطع زمانی اکرانشان خوب می‌فروشند ولی به دلیل اینکه شاعرانگی ندارند در ذهن‌ها ماندگار نمی‌شوند و پس از مدتی مردم آن را از یاد می‌برند.

بهروز شعیبی از جمله فیلمسازانی است که این شاعرانگی را در آثارش دارد، و به همین دلیل فیلم‌هایش ماندگار می‌شود، او همیشه به دنبال این موضوع مهم است. بهروز شعیبی جزو کسانی است که برایش ماندگاری از اهمیت بالایی برخوردار است؛ او فیلم‌سازی موفق است که طی این سال‌ها نشان داده بیش از هر چیز به ماندگاری کار خود فکر می‌کند.»

نوشته بهروز شعیبی شفاف عمل کرد و به جایگاه اصلی خود رسید اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

این اولین تجربه همکاری امیر آقایی با فرزاد مؤتمن است که مرتضی شایسته تهیه‌کنندگی آن را بر عهده دارد.

«شبگرد» به‌عنوان سیزدهمین تجربه سینمایی مؤتمن فیلمی در ژانر اجتماعی است که در هفته‌های آینده با تکمیل فهرست بازیگران و انتخاب لوکیشن‌ها مقابل دوربین خواهد رفت.

اسامی عوامل این فیلم عبارتند از: تهیه‌کننده: مرتضی شایسته، کارگردان: فرزاد مؤتمن، مجری طرح: سیدیاسر جعفری، مدیر تولید: رضا حسین زاده اوره، دستیار اول کارگردان و مدیر برنامه‌ریزى: عادل معصومیان، مدیر فیلمبرداری: مرتضی غفوری، مدیر صدابرداری: امیر حاتمی، طراح گریم: الهام اطیابی، طراح صحنه: امین جهانی، طراح لباس: آزاده قوام، تدوین: سهراب خسروی، صداگذاری: حسین ابوالصدق، اصلاح رنگ و نور: علی تصدیقی، عکاس: حبیب مجیدی و مدیر تدارکات: مهدی عبدى‌فرد.

نوشته امیر آقایی بازیگر فیلم سینمایی «شبگرد» شد اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

نوشته عکس‌های نشست رسانه‌ای «خداحافظی طولانی»/ آقاخانی و بیات در یک قاب اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

نوشته آنونس فیلم‌های جشنواره فجر۳۳ / فیلم سینمایی «خداحافظی طولانی» اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.