پویا پارسا مقام در ابتدای این نشست در خصوص چگونگی شکل‌گیری ایده اولیه فیلم «فیگور» گفت: چندین سال پیش یک داستان کوتاه آلمانی را مطالعه کردم که «حمایت از هیچ» نام داشت و به ساخت فیلمی درباره آن علاقه‌مند شدم. البته در فرایند نگارش فیلمنامه، فضای آن داستان به‌صورت کلی تغییر کرد و دیگر نمی‌توان سختی از اقتباس به میان آورد.

پارسا مقام درباره تأثیر خود از عباس کیارستمی ابراز داشت: «طعم گیلاس» فیلمی بود که پس از کشف آن به سینما علاقه‌مند شدم و به همین دلیل هر اثری که مشاهده می‌کنم را در مقام مقایسه با آن قرار می‌دهم. چند روز پیش مجدداً به تماشای این فیلم نشستم و عجیب است که «طعم گیلاس» می‌تواند ۳۰ سال پس از ساخته‌شدن همچنان مخاطب خود را شگفت‌زده کند. به نظر می‌رسد وجود مسئله‌ای همچون فرم و حساسیت فیلمساز در ارائه اطلاعات و همچنین وهمی که در فیلم وجود دارد، باعث ماندگاری آن شده است. پنهان‌کردن و وجود فاصله در «طعم گیلاس» دو نکته بسیار بااهمیت برای من بود و تلاش کردم این موارد را در نسبت با فیلم خود مطرح کنم.
پارسا مقام درباره پایان‌‌بندی «فیگور» نیز گفت: مسئله مرگ و چگونگی نشان‌دادن آن در سینما کار بسیار سخت و دشواری است. در واقع قابل‌باور نشان‌دادن آن چالشی اساسی است درصورتی‌که در ادبیات چنین معضلی وجود ندارد و همه چیز باورپذیر است.

او درباره چگونگی رسیدن به‌عنوان «فیگور» نیز گفت: زمانی که به دنبال اسم می‌گشتم با دشواری‌های بسیاری مواجه شدم و قصد داشتم در نام‌گذاری این فیلم به تن و بدن اشاره کنم. در عنوان «فیگور» واژه گور پنهان شده و همین موضوع، مخاطب را به مفهوم سوگ نزدیک می‌کند. ضمن اینکه در این فیلم شخصیت‌ها فیگوری از شخصیت‌های پدر، مادر، برادر و… هستند که هریک نقش آن‌ها را ایفا می‌کنند.
این منتقد ادامه داد: زمانی که این فیلم را دیدم به یاد نمایشنامه‌های ایبسن افتادم که در آن نیز همه چیز در جای خود قرار دارد؛ اما مواردی در مناسبات خانوادگی افشا می‌شود که این عامل مرموز نظم اولیه را برهم می‌زند و ریشه در ژن و وراثت دارد.

وی ادامه داد: فیلم‌‌های این سال‌های سینمای ایران را همواره با پدران و دختران به یاد می‌آوردم اما «فیگور» باعث می‌شود تا پای ماجرای پدران و پسران نیز به میان کشیده شود.

پور محمدرضا ادامه داد: در پایان فیلم نیز متوجه یک سایه شوم هستیم و از قطع زنجیره وراثت خبری نیست. به همین دلیل به نظر می‌رسد که با فیلمی مشابه آثار ایبسن رو‌به‌رو باشیم.

این منتقد در خصوص موضوع پرده‌پوشی از منظر میزانسن بیان کرد: اگر قرار است چنین قضیه‌ای را در سینمای ایران با سازوکار رسمی تعریف کنیم، با محدودیت‌هایی در زمینه بازنمایی مواجه خواهیم شد و در این شرایط، بیش‌ از اندازه نمی‌توان به موضوع نزدیک شد. به همین دلیل با معنایی روایی طرف هستیم که در نهایت نیز به ضرر اثر تمام می‌شود.

پور محمدرضا با بیان اینکه «فیگور» از آن دسته فیلم‌هایی است که با شوک به اتمام می‌رسد، یادآور شد: در سینمای معاصر می‌توان مشابه این شوک را در فیلم‌های هانکه و سینمای معاصر رومانی مشاهده کرد. همچنین به نظر می‌رسد که نمای لانگ شات تصویر شده در انتهای فیلم، ادای دینی به «طعم گیلاس» ساخته عباس کیارستمی است که در سکانس دیگری از «فیگور» نیز موسیقی آن در دل سکوت و آمبیانس صحنه به گوش می‌رسد که علاوه بر نوعی ادای احترام، در ذات خود نمودی جذاب دارد.

پور محمدرضا درباره شوک موجود در سکانس پایانی فیلم عنوان کرد: صحبت‌کردن درباره شوک در سینما کار دشواری است. من متوجه تنش و جدل پنهانی بین پدر و پسر در فیلم هستم؛ اما بااین‌وجود، رد پای ادیپ گونه در فیلم وجود ندارد. سال ۲۰۲۴ فیلم «شیطان وجود ندارد» به کارگردانی هاماگوچی اکران شد که از فیلم‌های محبوب من در آن سال بود. این فیلم با یک شوک به پایان می‌رسد و نیاز است برای درک شوک رخ‌داده، دوباره به تماشای آن بنشینیم. به همین دلیل شاید نیاز باشد تا برای درک و فهم شوک در این فیلم نیز مدت زمانی سپری شود و من هنوز نتوانسته‌ام آن را هضم کنم.

او ادامه داد: دیدار پایانی پدر و پسر برای من ردی از فیلمساز معاصر دیگری را نیز به همراه دارد. غیرمستقیم‌گویی در صحنه پایانی، شبیه به تنش‌ در فیلم‌های شهرام مکری خصوصاً در آثار «ماهی و گربه» و‌ «هجوم‌» است. در مجموع تصور می‌کنم گاهی اوقات پرده‌پوشی، امتناع و امساک در نمایش تقابل دوبه‌دو پدر و پسر در فیلم مشهود است و از روش غیرمستقیم‌گویی و کنایه زن دراین‌خصوص بهره گرفته شده است و فیلم در این پرده‌پوشی و غیرمستقیم‌گویی شبیه به فیلم‌های مدرن معاصر عمل کرده است.

این منتقد ابراز داشت: همیشه این سؤال به وجود می‌آید که آیا داستان یک فیلم در واقعیت نیز قابلیت اجرا دارد؟ این موضوع دو سال پیش‌وپس از نمایش فیلم جیلان در کن بحث‌های بسیاری را برانگیخته بود و برخی آن را با فیلم‌های کیارستمی مقایسه کرده بودند. اما میان فیلم‌های این دو نفر تفاوت‌های جدی وجود دارد و شخصیت‌های کیارستمی گاهی وارد پشت‌صحنه داستان می‌شوند.

نوشته نشست نقد و بررسی فیلم «فیگور» برگزار شد اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

پیش از نمایش فیلم، پویا پارسا مقام کارگردان فیلم «فیگور» با تشکر از حضور مخاطبان و گروه سینمایی هنروتجربه که شرایط اکران این فیلم را فراهم کردند گفت: زمانی که  از گروه هنروتجربه تماس گرفتند که بگویند قرار است فیلمت اکران شود بازگشتم به هفت سال قبل و به یاد روزی افتادم که هنوز ده روز به پایان فیلم‌برداری در شهر گنبد مانده بود و در پایان یک روز کاری، اواخر پاییز با خودم گفتم که نهایتاً تا بهار فیلم آماده نمایش خواهد بود ولی نمی‌دانستم که هفت بهار بعد این اکران میسر خواهد شد.

وی ادامه داد: این فیلم اول من است و امروز نمایش اولش و کنار هم قرارگرفتن این دو اولین نشان می‌دهد که چقدر این نمایش برای من خاص است. کسانی که خیلی دوستشان  دارم اینجا هستند و دلم می‌خواهد که از گروهم تشکر کنم گروهی که خیلی حرفه‌ای بود از گروه بازیگران گرفته تا گروه فیلم‌برداری، صدا، گریم، لباس، تولید و ممنونم از آقای ردایی که تهیه‌کنندگی این فیلم را پذیرفت و دست مرا باز گذاشت تا آن‌گونه که می‌خواستم و دوست داشتم این فیلم را بسازم.

فیلم سینمایی «فیگور» به کارگردانی پویا پارسا مقام و تهیه‌کنندگی مسعود ردایی و با حضور بازیگرانی همچون علی مصفا، نازنین فراهانی فرشته ریگی، محمود حقیقی، مهران افشار، راستین غفوری، راضیه منصوری ساخته شده و اکران آن از ۲۴ اردیبهشت در سینماهای هنروتجربه آغاز می‌شود.

نوشته اکران افتتاحیه فیلم سینمایی «فیگور» برگزار شد اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.