در خلاصه داستان فیلم آمده است: به جان نیاز، قصاص بخوای بچه رو می‌گیرم طلاقت می‌دم جان یه دونه دخترمونو قسم خوردم که بدونی اینکارو می‌کنم به جان نیاز.

فیلم سینمایی «قسم» روز شنبه ۳۱ فروردین  ساعت ۱۹:۲۰ و روز دوشنبه ۲ اردیبهشت ساعت ۱۶:۱۰ در جشنواره جهانی فیلم فجر با حضور محسن تنابنده نویسنده و کارگردان و سایر عوامل فیلم به نمایش در می آید.

عوامل این فیلم عبارتند از: نویسنده و کارگردان: محسن تنابنده، مدیر تولید: حسن مصطفوی، مدیر فیلمبرداری: تورج اصلانی، طراحی و ترکیب صدا:حسین ابوالصدق، تدوین: خشایار موحدیان، موسیقی: یحیی سپهر شکیب، مشاور کارگردان: سیروس مقدم، صدابردار: مهدی ابراهیم زاده، طراح گریم:عباس عباسی، اصلاح رنگ و نور:سهراب نوربخش، طراح صحنه:بابک پناهی، طراح لباس: فرحناز نادری، دستیار کارگردان (فاز یک): مصطفی تنابنده، دستیار کارگردان (فاز دو): علیرضا نجف زاده، برنامه ریز:رضا سخایی، دستیار تهیه‌کننده: محمدرضا آهی، طراح جلوه‌های ویژه میدانی: ایمان کرمیان، طراح بدلکاری: ارشا اقدسی، طراح گرافیک و مدیر هنری: سیروس سلیمی، عکاس: صبا سیاه پوش مدیرتبلیغات: میثم معراجی،  روابط عمومی : علی زادمهر ،تهیه‌کنندگان: الهام غفوری، جلیل شعبانی.

نوشته رونمایی از پوستر بین‌المللی «قسم» در آستانه نمایش در جشنواره جهانی فیلم فجر اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

دومین ساخته محسن تنابنده با نام «قسم» علاوه بر موضوع جذاب و ملتهبش ساختاری دقیق و حرفه‌ای دارد به گونه‌ای که به لحاظ محتوا و ساختار دقیقا در نقطه مقابل فیلم نخستش «گینس» که یک گروتسک  بی حس و حال با فضایی چند پاره بود قرار می گیرد. طرح مساله قسامه یکی از موضوعاتی که همواره محل بحث قرار داشته اما تنابنده بدون هرگونه پیشداوری، از این موضوع صرفا به عنوان یک بهانه استفاده می کند تا اولا مخاطب و بیننده، خودش راجع به موضوع مذکور بیندیشد و تصمیم گیری کند . ضمن اینکه وی استفاده خوبی از این مساله بعمل آورده تا موقعیت ملتهب و پیچیده آدمها را درمواجهه با این مساله تصویر کند و این چالش را به وجود بیاورد که وقتی جایگاه خوانده و خواهان تغییر می کند ممکن است چه اتفاقاتی رخ دهد.

ساختار دراماتیکی که برای طرح و نقد مقررات قسامه در حقوق ایران و قانون مجازات اسلامی در این فیلم به کار گرفته شده است ، نیز بسیار موفق و جذاب است . تمام این مقررات در قالب گفتگوهای مسافران اتوبوس در فصل اول فیلم گفته می شود می شود . ادامۀ فیلم در قالب داستان و روایت سینمایی ، عملاً نگاهی دارد  به این مساله که در جامعه ای که بیشتر افراد در پی کسب منافع و سودجویی خود هستند و شفافیت و  صداقت در ارتباطات فردی و جمعی تا حد زیادی رنگ باخته مراسم قسامه تا چه حدی می تواند حقیقت را از بین برده و واقعیت را نادیده بگیرد.

همچنین باید به این نکته هم اشاره کنم که قسم  با طرح موضوع تخصصی و حقوقی یک موضوع کاملاً تخصصی حقوقی را سوژۀ اصلی خود قرار داده است و بدون آنکه اطلاعات غلط به بیننده بدهد و  بی آنکه به فیلمش به کلاس درس تبدیل و به دیالوگهای آموزشی مستقیم و غیرسینمایی متوسل شود ، در اثری دراماتیک و بازبان سینما مساله را طرح کرده و به نوعی نقدی هم به آن وارد ساخته است.

شخصیت پردازی آدمهای فیلم هم در نوع خود قابل تامل است. با وجود اینکه در این داستان به اجبار با جمعی نزدیک به ۴۰ نفر طرف هستیم اما تنابنده با ظرافت چند خط توضیح راجع به هر شخصیت به ما ارائه می کند که مخاطب با نگاهی به هر یک از شخصیتهای فرعی داستان به راحتی می تواند آنان را شناخته و در موردشان اظهار نظر کند. تنابنده در حوزه فیلمنامه قسم به خوبی موفق شده تا آدمهای داخل اتوبوس  اتوبوس را به میانه این چالش اخلاقی پرتاب کند تا هم میزان ریاکاری‌ آن‌ها را نشان دهد و هم بگوید مفاهیم دینی مثل قسامه به چه شکلی می تواند بازیچه سودجویی انسان‌های طماعی مثل فامیل‌های راضیه شود. تقریباً تمام کسانی که با راضیه همراه شده‌اند تا علیه بهمن قسم بخورند برای منفعت شخصی‌شان قصد انجام این کار را دارند. خیلی‌ها می‌خواهند دیه را بگیرند و اعدام شدن یا نشدن بهمن چندان برایشان مهم نیست و بعضی‌ها هم که صرفا هدفشان یک سفر سیاحتی زیارتی است. ضمن اینکه موضوع ملتهب فیلم در نتیجه ترکیب با موضوعاتی که در طول سفر آدمهای داستان به صورت مداوم ایجاد می شود باعث به وجود آمدن موقعیت های گوناگونی می شود که کاملا در خدمت قصه قرار می گیرند و به پیشبرد داستان کمک می کنند و باعث ایجاد ضرباهنگ بسیار مناسبی در سیر روایی ماجرا می شوند. این مساله تا زمان سقوط اتوبوس به داخل استخر پرورش ماهی ادامه پیدا می کند و پس از آن ورق بر می گردد و تا پایان قصه موضوع با چرخشی مناسب همه حمله خود را متوجه راضیه کرده و او را در موقعیت جدید و کاملا متضاد با موقعیت قبلی قرار می دهد.

ساختار فیلم نیز بسیار زیباست. از همان صحنه ابتدایی که تنابنده به نوعی علاوه بر آماده ساختن ذهن تماشاگران، به نوعی شخصیتهای داستان را نیز معرفی می کندو تماشاگر در ادامه ماجرا و همراه شدن با قصه تصور می کند که آخر داستان قرار است این افراد همگی به مقصد برسند و قسم بخورند اما سفر ناتمام مسافران اتوبوس و برگشتن ورق همه محاسبات تماشاچی را بهم می ریزد. لوکیشن اصلی فیلم با اینکه یک اتوبوس است و کنترل و به دست گرفتن نبض تماشاچی در چنین اوکینشی با آنهمه آدم درونش کار بسیار سختی است اما به دلیل فیلمنامه مناسب که چنین فضایی را پیش بینی کرده، ریتم و ضرباهنگ به صورت خوبی حفظ می شود و تماشاگر نه تنها از بودن درون اتوبوس احساس خستگی نمی کند بلکه مشتاقانه در انتظار مشخص شدن نتیجه سفر و پایان آن است. فیلم یک مهناز افشار خوب دارد و تعدادی بازیگر که به درستی انتخاب شده اند و نقش را خیلی خوب باور پذیر ساخته و تصویر مناسبی از سطح فرهنگی و رفتاری یک فامیل ارائه داده اند.تدوین و فیلمبرداری نیز از دیگر نکات ارزشمند فیلم به شمار می رود که به دیدنی تر شدن آن کمک زیادی کرده اند.

در مجموع دومین ساخته تنابنده فیلمی نفسگیر و پر از تعلیق است و گویی تنابنده با ساخت گینس  به دنبال یک قلق گیری از توانایی هایش در عرصه نویسندگی و کارگردانی بوده و با ساخت قسم درست به هدف زده و سبب شده تا یک فیلم خوب دیگر به مجموع فیلمهای خوب شرکت کننده در جشنواره سی و هفتم فیلم فجر اضافه شود.

نوشته نگاهی به فیلم سینمایی «قسم»/ موضوعی جذاب و ملتهب، ساختاری حرفه‌ای و دقیق اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

حضور عوامل فیلم «قسم»

در ابتدای برنامه محسن تنابنده نویسنده و کارگردان «قسم» گفت: حسن پورشیرازی بیش از هر کسی به من کمک می‌کرد و بدون کمک او کار پیش نمی‌رفت. به جز ایشان، خانم افشار و چند بازیگر تئاتری، باقی بازیگران، نابازیگر بودند و یا تجربه اندکی در بازیگری داشتند. بخش سخت کار ما بیشتر همگن و هم سطح کردن بازیگرهای حرفه‌ای و غیرحرفه‌ای بود. بازیگران تقریبا چیزی از قصه نمی‌دانستند و من احساس می‌کردم دانستن و یا بیش از حد دانستن، باعث خودآگاه شدن و فکر کردن به سکانس بعد بشود. پرویز شهبازی از من برای «دربند» دعوت کردند، از او فیلمنامه می‌خواستم اما نمی‌داد. هرچند من در «دربند» بازی نکردم ولی دیدم چه روش خوبی است و می‌توان با آن یک سکانس ناب و پخته را با برخورد اول بازیگر با سکانس بیرون کشید.

این قصه را از ۷-۸ سال پیش در ذهن داشتم اما هیچ وقت مجال ساختش پیش نیامده بود و تا جایی هم خیلی راضی به ساخت آن نبودم. اما امسال با مواجهه با این سوژه دیدم که می‌شود وارد قصه شد و کلید ساخت فیلم را زد. به این فکر کردم که اگر یه زن راه بیافتد در خانواده‌اش تا قسم‌خور پیدا کند شاید شبیه سگ کشی بهرام بیضایی بشود اما فرم تصویری‌اش با این فرم جدید از این تکرار خارج می‌شد.

فضای محدود و خفقان‌آور اتوبوس به قصه «قسم» کمک کرد

جمع کردن شخصیت‌ها و روایت در یک اتوبوس به شدت دشوار بود. نقشه اتوبوس را کشیده بودیم تا معماری‌اش شکل بگیرد. اینکه شخصیت اصلی باید در کدام صندلی بنشیند تا صدایش شنیده شود. این چالش تا آخر کار با من که خلاقیت و جذابیت در طول کار حفظ شود. فضای محدود و خفقان‌آور اتوبوس که کاراکترها در هم می‌لولیدند، به فضای قصه من کمک می‌کرد. ۵۸ جلسه شوتینگ داشتیم که ۶-۷ جلسه‌اش را به خاطر شرایط آب و هوایی تعطیل کردیم.

حسن پورشیرازی بازیگر «قسم» گفت: ما به مدت ۲ ماه از ۵ صبح سوار اتوبوس می‌شدیم و یک کار گروهی و کاملا سخت را انجام دادیم. کارهای بازیگردانی هم برعهده آقای تنابنده بود و حفظ ریتم در این کار خیلی سخت بود. به همه ما فشار زیادی آمد و کار خیلی تازه‌ای بود و باید ریتم و تمپوی فیلم را بین حدود ۴۰ نفر نگاه می‌داشتیم. دیشب یک مصاحبه بسیار زیبا با آقای نصیریان داشتید که به ایشان بابت فوت همسرشان تسلیت می‌گویم. مبحثی را در بازیگری باز کردید که به نظرم خیلی درست است. کاش می‌شد از نظرات آدمی مثل نصیریان که ۶۰ سال جلوی دوربین کار کرده و با بزرگان کار کرده و درخشیده است بیشتر استفاده کرد و نظرات او دیگر نظر شخصی نیست. کاش آن مصاحبه دوباره پخش شود و من دوباره تماشا کنم و بیاموزم.

تورج اصلانی مدیر فیلمبرداری «قسم» گفت: از اول دو تصمیم برای فیلم داشتیم اینکه بیشترین تسلط را بر روی لوکیشن که اتوبوس هست داشته باشیم. همکارانمان یه کفی خیلی خوب برای لرزش‌ها و دست‌اندازها طراحی کرده بودند اما چون نمی‌توانستیم نور آفتاب را در استودیو تداعی کنیم، حتی اگر در تکنیک هم موفق بودیم، حس جاده به بازیگر منتقل نمی‌شد. اینکه ما به صورت میدانی و اپتیکال به سراغ کار رفتیم، نقطه درخشان فیلم «قسم» بود.

محسن تنابنده در ادامه گفت: ما بعد از طراحی استیج یک روز تمرین رفتیم؛ قرار شد با همه بازیگران سوار اتوبوس شویم و یک دور با اتوبوس کار کنیم. دیدم این فضا و اتمسفر به هیچ وجه با سی‌جی‌آی در نخواهد آمد. حتی بازیگران حرفه‌ای نمی‌توانند واکنش‌های طبیعی به نور و فضای واقعی را در استودیو بازسازی کنند چه برسد به نابازیگران و در نهایت با همه هزینه‌هایی که کرده بودیم عطای کار را به لقای آن بخشیدیم.

تهیه‌کننده ما الهام غفوری کارت تهیه‌کنندگی را گرفت. تهیه‌کنندگی ساختاری دارد که تنها با این کارت راه نمی‌افتاد. از جلیل شعبانی خواستیم که بیاید و چون قبلا با اوج هم کار کرده بود، بودجه‌ای گرفت و سازمان اوج هم خیلی کمک‌مان کرد. هزینه فیلم حدود ۴ میلیارد و دویست میلیون تومان شد که هزینه‌های هتل و تعداد بالای عوامل هزینه‌ ما را بالا برد.

حضور عوامل فیلم «جان دار»

کامران مجیدی تهیه‌کننده «جان دار» گفت: وجود آقای مجید مجیدی برای من مغتنم هست و ایشان فارغ از نسبتی که با هم داریم، استاد بنده هستند. بعد از اینکه من خلاصه‌ای از فیلمنامه را خواندم از دوستان خواستم که خوانش جمعی داشته باشیم. کار کوتاه بچه‌ها را دیده بودم و با وجود انگیزه‌شان معتقد بودم فیلم خوبی خواهد شد. در نشست خبری هم برخی حواشی پیش آمد؛ به جای اینکه ما را تشویق کنند که از دو جوان خوش آتیه و مستعد حمایت کردید. بعد از «لاک قرمز» و «زرد»، این سومین فیلمی بود که بعد از اکران به زعم تمام اساتیدی که فیلم را دیدند و نظرات خوبی داشتند، نظراتی که گرفتم و صحبتی که با مخاطبان داشتم، نشان می‌داد مردم بسیار فیلم را دوست داشتند.

اکثریت منتقدین برایشان سوال است که چرا این فیلم نباید در بخش سودای سیمرغ باشد. من به عنوان تهیه‌کننده از دوستان هیات انتخاب و سیاستگذاران جشنواره می‌پرسم که چرا فیلمی که با اقبال مواجه شده و این‌قدر پربازیگر است و در عوامل هم نام‌های بزرگی دارد، باید در بخش مسابقه نباشد؟ با این وجود فیلم ما از لحاظ هزینه بسیار معمول بوده است. خانم معتمدآریا، حامد بهداد، جواد عزتی و دیگر دوستانی که در این فیلم بازی کردند شرط اول‌شان فیلمنامه خوب بوده است و فکر نمی‌کنم صرفا دلیل اقتصادی داشته باشند. رقم هزینه‌های ما معقول و منطقی بود. هر جشنواره‌ای سیاست‌هایی دارد و من هیچ وقت اعتراضی نکرده‌ام اما خواهشم این است که از دوستانی که تازه به سینما وارد می‌شوند و نیاز دارند که دیده شوند، حمایت شود.

حسین امیری دوماری نویسنده و کارگردان «جان دار» گفت: بعد از اینکه سه فیلم کوتاه با هم ساختیم به این نتیجه رسیدیم که اولین فیلم بلند را کلید بزنیم. حدود یک سال و نیم صرف نوشتن فیلمنامه شد و تصمیم گرفتیم فیلمنامه‌ای بنویسیم که بتوانیم با آن سرمان را بالا بگیریم. شکل همکاری ما این‌گونه است که خط و مرزی بین تقسیم کارها نیست و همه کارها با مشورت بین‌ خودمان پیش می‌رود. همه عوامل به قدری حرفه‌ای بودند که گزینه یک همه کارگردانان ایران بودند. با جا ماندن از بخش مسابقه شرمنده عوامل‌مان شدیم. البته که آن‌قدر آدم‌های بزرگی هستند که گرفتن یا نگرفتن جایزه نمی‌تواند از ارزش آنها کم یا اضافه کند.

پدرام پورامیری نویسنده و کارگردان «جان دار» گفت: یک مشاور قانونی داشتیم که مسائل حقوقی را با او مطرح می‌کردیم و کار را نوشتیم. آقای مجیدی به ما اعتماد کردند و اجازه دادند کاری را که فکر می‌کردیم درست است انجام دهیم.

میز نقد فیلم «سونامی»

امید روحانی گفت: میلاد صدرعاملی با دستیاری پدر خیلی خوب شروع کرد. من از سابقه فیلم‌های ورزشی سینمای ایران نمونه خاصی را در یاد ندارم جز آثار خاچیکیان و… در سال‌های قبل تجربه‌ای به این غلظت نداشتیم و این یک نگاه جدی به ورزش است. اما به خاطر اینکه کار اول هم هست نکته‌هایی دارد. سینمای آمریکا با راکی و… همه کلیشه‌های این ژانر را در ورزش‌های مختلف اجرا کرده است.

ما دو قهرمان داریم، یکی قدیمی و شکست خورده و یکی جوان و سبک‌بال و دو دختر ورزشکار و خبرنگار؛ فیلم نسبتا معقول و مقداری طولانی است. شخصیت جذاب فیلم رادان است و زمانی که باید برنده می‌شد مجبور به باخت شده است و حالا دوباره مجال مسابقه پیدا می‌کند؛ اما به این قهرمان به اندازه پرداخته نشده و فیلم بیشتر به قهرمان جوان‌تر می‌پردازد. برای ساخت نمونه‌هایی هالیوودی به سازوکار نظام استودیویی نیاز داریم و به نظر می‌رسد فیلمی در همین اندازه برای سینمای ایران خوب باشد.

میلاد دخانچی گفت: شواهدی در فیلم وجود دارد که می‌توانیم بگوییم برخی سکانس‌ها تقلیدی از فیلم‌های مختلف سینمای جهان است اما از این بحث چشم‌پوشی می‌کنیم. در نبرد خیر و شر سکانس پایانی شما باید بین یکی از دو قهرمان یکی را انتخاب کنید. اما در این فیلم ما این انتخاب را نداریم چون تحول شخصیتی در این دو کاراکتر شکل نمی‌گیریم. بودن و نبودن شخصیت مربی نیز در فیلم هیچ تاثیری ندارد. من می‌گویم اگر این ۴ شخصیت پایان فیلم همان  خصوصیات ۴ شخصیت ابتدای فیلم را دارند، یعنی کنشی اتفاق نیفتاده و تحولی ایجاد نشده است.

اگر ما چند محتوا در ذهن داشته باشیم، مجبور به پراکنده‌گویی می‌شویم و تکلیف فیلمساز با خودش مشخص نیست. فیلمساز می‌خواهد تکه سیاسی به عدم حضور ما در میادین ورزشی بیاندازد و بحث ورزش زنان و افغانی‌ها و… و این‌ پراکنده‌گویی به این معنی است که نمی‌توانید مفهومی را در کلامی که استخدام کردید منتقل کنید.

میز نقد فیلم «جان دار»

میلاد دخانچی گفت: قبل هر چیز می‌خواهم به احترام این دو فیلمساز جوان و فیلم‌شان که به نظرم بهترین فیلم جشنواره بود، از جای خود بلند شوم. تکلیف فیلم با خودش روشن است و روی هر شخصیتی کار شده و تنقیح شده است. فیلم به نوعی یک پروژه دانشجویی است که دو کارگردان جوان به همراه یک نویسنده جوان آن را ساخته‌اند. فیلم موضع اخلاقی شرافتمندانه‌ای می‌گیرد. برادر داخل زندان راضی به این نیست که ناموسش باج بدهد و فیلم چه در فرم و چه در محتوا شرافتمندانه است. فیلمسازان جوان در نشست خبری می‌گفتند که تلاش کردیم به تم و جهانبینی خاصی پایبند باشیم و این جهان‌بینی یعنی فیلمسازان محتوا را در نظر داشته‌اند.

امید روحانی در ادامه گفت: اینکه دو جوان ۲۵-۲۶ ساله این فیلم را ساخته‌اند قابل تحسین است. چه در مهمانی اول فیلم و چه در کتک‌کاری و چه صحنه‌های دو نفره عالی است و از دکوپاژ و قاب‌بندی فرار نکردند. ما در این جشنواره چندین فیلم درباره قصاص دیدیم و بگذارید بگویم که دیگر کافی است! حسن این فیلم این است که موقعیتی ویژه را ترسیم می‌کند که اگر سازش کنید بی غیرتی و اگر سازش نکنی راضی به یک قتل شده‌ای. البته من احتمال را بر این می‌گذارم که مشورت حقوقی انجام شده و مشکل قضایی ندارد.

موقعیت ترسیم شده دیگر پایان موقعیت قصاص است و خیلی نادر است و برای همین پایان‌بندی فیلم دیگر خیلی راحت نیست. اینکه بتوانیم این مجموعه را جمع کنند و دکوپاژ و مدیریت کنند نمایش قدرت است و اعلام اینکه ما آینده داریم. حالا اینکه این انسجام چطور به وجود آمده مهم نیست؛ این مهم است که یک موقعیت پیچیده را خوب ترسیم کرده‌ و روند مشخصی را طی کرده‌اند.

میز نقد فیلم «قسم»

در ادامه برنامه «نقدسینما» میلاد دخانچی درباره فیلم «قسم» گفت: «قسم» فیلم سختی برای قضاوت است. نظر من درباره فیلم دوپاره بود و با افراد مختلف مشورت کردم و آن‌ها هم همین‌طور بودند. این حجم از مسأله‌مندی و ۴-۵ محور اصلی محتوایی ملات زیادی است و فیلمساز با فرمی که برای روایت انتخاب کرده است ـ اتوبوس و سفر ـ مجبور شده است قصه را با دیالوگ پیش ببرد. وقتی این همه حرف در یک ظرف کوچک ریخته می‌شود سرریز می‌کند و مخاطب با حجم زیادی از دیالوگ روبه‌رو می‌شود.

مهناز افشار در این فیلم یک سر و گردن رشد کرده و شایسته سیمرغ است و اصلا قابل قیاس با «ناگهان درخت» نیست. این فیلم بحث‌های چندلایه محتوایی هم دارد. فیلم درباره کارکرد فقه رویکردی انتقادی دارد می‌گوید اگر بخواهید جامعه را فقط با قانون اداره کنید، شدنی نیست. ما باید فقه، فلسفه، جامعه‌شناسی و دیگر علوم انسانی را به مطالعه فیلم دعوت کنیم.

امید روحانی گفت: اینکه با ۳۶ پرسوناژ در یک اتوبوس، اینچنین فیلم را اداره کنید حیرت انگیز است و مهارت کارگردان را به نمایش می‌گذارد. تنابنده شایسته سیمرغ است و نشان می‌دهد که سینما را می‌شناسد. نکته درخشان فیلم این است که به‌قدری خوب نوشته شده که یک ماجرای ۵ ساله را در ۸۰ دقیقه و عملا در ۱۰ دقیقه پایانی ترسیم می‌کند. اما یک عیب دارد؛ مخاطب با بمباران اطلاعات با اسامی مختلف دچار سردرگمی می‌شود.

از نظر اجرا آقای اصلانی واقعا حیرت‌انگیز کار کرده است و تا به حال همکاری این‌چنینی از کارگردان و فیلمبردار و بازیگران را ندیده بودم. مهناز افشار همیشه استایل و میمیک زنان بورژوا را دارد اما در این فیلم چه در بازی و چه در طراحی چهره و… عالی ظاهر شده است. تنابنده ما را در ابتدا به یک آرامش تلویزیونی دعوت می‌کند و ناگهان بمباران سینمایی می‌شویم. هرچند تنابنده جوان ۲۵ ساله نیست اما باید ورودش را به سینما تبریک بگویم.

نوشته فضای محدود و خفقان‌آور اتوبوس به قصه «قسم» کمک کرد/ جای «جان دار» در سودای سیمرغ خالی است اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

تورج اصلانی در ابتدای این نشست، توضیحاتی درباره فیلمبرداری «قسم» ارائه داد و گفت: فیلمبرداری از نظر لوکیشن بسیار محدود و چالش برانگیز بود. از ابتدا که با آقای تنابنده صحبت کردیم، چند راه در پیش داشتیم یا باید روی پرده سبز فیلم می گرفتیم و بعد متریال مان را به آن اضافه می کردیم. از آنجا که استودیوی ما برای نور خورشید محدود است بنابراین تست زیادی زدیم و به نتیجه ایده آل نرسیدیم و تصمیم گرفتیم برای فیلمبرداری به لوکیشن واقعی برویم. صحنه سقوط در فیلم نیز با هشت دوربین فیلمبرداری شده و طراح صحنه در این بخش به ما خیلی کمک کرد. همه چیز در این فیلم ساخته شده است. برای فیلمبرداری در بخش های دیگر هم همزمان با دوربین کار کردیم.

تنابنده در پاسخ به پرسشی مبنی بر اینکه چرا اسم بازیگر افغانی فیلم در تیتراژ نیامده و این بازیگر در فرش قرمز و نشست خبری جشنواره حضور ندارد؟ گفت: ما چهار بازیگر اصلی داریم که اسامی آنها بلافاصله بعد از پایان فیلم در تیتراژ می آید و اسم مابقی بازیگران حاضر در اتوبوس هم می آید و قصد و نیتی پشت این موضوع نبوده است.

در ادامه نشست، ابراهیم زاده در مورد نحوه صدابرداری فیلم به ویژه در اتوبوس، گفت: ما برای صدابرداری در داخل اتوبوس سه مشکل داشتیم؛ فضای بسته اتوبوس، صدای موتور اتوبوس و تعداد زیاد بازیگران. یک راه این بود به تمام بازیگران میکروفون وصل کنیم که برای این کار باید ۴۰ میکروفون به مسافران وصل می کردیم که عملا چنین امکانی وجود نداشت.در نهایت ما با چند میکروفون صدا را ضبط کردیم و در ادامه این صداها را در استودیو بازسازی کردیم.

تنابنده در پاسخ به سوالی در مورد خوش ساخت بودن فیلمنامه و گره افکنی در داستان گفت: ما چون هیچ ماجرای موازی ای در فیلم نداشتیم و کل فیلم در اتوبوس اتفاق می افتاد گره افکنی در داستان بسیار سخت بود. ضمن اینکه چون داستان فیلم هم در ۵ سال پیش گذشته بیننده باید اطلاعات داستان را متوجه بشود. من ابتدا تصمیم داشتم فیلم را به شکل دیگری بنویسم و بسازم که خارج از اتوبوس باشد اما در نهایت احساس کردم که این مدل در اتوبوس و افرادی که دارند به سفر می روند هیجان انگیز تر و چالش برانگیز تر است. خیلی سخت بود اما با نوشتن های زیاد توانستم به این داستان برسم.

مهناز افشار در مورد ایفای نقش خود در این فیلم گفت: خیلی خوشحالم که توانستید شخصیت راضیه را حس کنید. من در این فیلم معنای کار گروهی را تجربه کردم.من بعد از فیلم آقای یزدانیان تصمیم داشتم مدتی بازی نکنم اما وقتی فیلمنامه آقای تنابنده را خواندم حس کردم این اتوبوس و افرادش نماد تمام افراد جامعه ما هستند که در آن زندگی می‌کنند. چیزی که برای من در این قصه ارزشمند و قشنگ بود حس خواهرانه ای بود که راضیه داشت. در نهایت از آقای تنابنده ممنونم که به من اعتماد کردند و خوشحالم که مقابل دوربین ایشان بازی کردم.

تنابنده درمورد شباهت ریتم فیلم و قاب بندی‌های «قسم» به سریال «پایتخت» گفت: نه استایل، نه فیلمبرداری و نه شکل قصه هیچ شباهتی به «پایتخت» ندارد. شاید تنها شباهتی که این فیلم به «پایتخت» دارد تعداد زیاد بازیگرانش است. من از «پایتخت» زیاد آموختم اما این فیلم در هیچ نقطه ای به پایتخت ربط ندارد. شکل میزانسن و حرکت دوربین هم اصلا شبیه به این فیلم نبود.

موحدیان، تدوین گر فیلم  هم با بیان اینکه چون فیلم شلوغ و پر بازیگری بود تدوین این کار بسیار سخت بود، گفت: ما گاهی تنفس می گذاشتیم و از پلان های آزاد استفاده می کردیم تا بیننده دچار سردرگمی نشود.

پورشیرازی درباره پاسخ به این سوال که «آیا بدلی هم در این فیلم داشته است»، گفت: آقایی به نام اصلانی، رانندگی اتوبوس در فیلم را بر عهده داشت که راننده خوبی بود و رانندگی در بسیاری از صحنه ها را او بر عهده داشت و در برخی جاها او به من کمک کرد زیرا مسیر فیلمبرداری پر و پیچ و خم و خطرناک بود.

او درباره پرسشی مبنی بر اینکه آیا فیلم «قسم» اقتباسی از فیلم « ۱۲ مرد خشمگین» است؟ بیان کرد:  من این فیلم را ندیدم. قصه فیلم کاملا ایرانی است و بر مبنای فقه اسلامی است. حتی در شکل و فرم هم یادم نمی آید از فیلمی اقتباس گرفته باشم.

تنابنده در مورد اینکه فکر می کند چه سیمرغ هایی برای فیلمش دریافت کند گفت:هرچه بدهند!(خنده جمعیت)

مهناز افشار در مورد سخت ترین سکانسی که در این فیلم بازی کرده گفت: تمامی لحظات این فیلم برای من سخت بود.ما از ساعت ۵ صبح سر کار حاضر بودیم و با اتوبوس حرکت می کردیم. این را هم بگویم که آقای تنابنده کارگردان بسیار بداخلاقی هستند.با این حال به نظرم آن سکانسی که در آب فیلمبرداری شد و من به سراغ برداشتن چمدانم می رفتم بسیار سخت بود.

تنابنده در پاسخ به سوالی در مورد نحوه پایان بندی فیلم و اینکه چرا پس از مرگ خسرو فیلم تمام نشد، گفت: در این صورت برخی نقاط فیلم ناگفته و مبهم باقی می ماند و سرنوشت دختر افغان مشخص نمی شد.

تنابنده در مورد اینکه آیا هدف فیلم نقد قصاص است؟، گفت: هدف ما فقط پرداختن به یک مسئله فقهی مثل قسامه بوده و اینکه از این طریق به حکمی مثل قصاص می رسند.

تنابنده درباره پرسشی مبنی بر اینکه آیا منظور خاصی از اینکه قصه هایتان در اتوبوس و کامیون روایت می شود دارید ؟  بیان کرد: الزامم است. در این کار، کارکرد آرایشی ندارد و منطبق با قصه است اما اتمسفر تنگ و ترش و پیوسته آدمها برایم جذاب بود و خفقان این همه آدم در ماشین که بروند قسم بخورند برایم جذاب بود.

مهناز افشار در پاسخ به پرسشی مبنی بر اینکه تا چه اندازه باور کردید که شخصیت فیلم هستید و از شخصیت مهناز افشار جدا شدید، گفت: مهناز افشاری که شما شناخته‌اید نه. چرا دروغ بگویم. بعد از آنکه بازی کردم فکر می کردم اگر فرد دیگری به جای من بازی می کرد می توانست بهتر بازی کند. اما چیزی درون همه ما زنان وجود دارد که اول مادری و بعد خواهری است. چیزی که به من کمک کرد این بود که من هم یک خواهر دارم، از طرفی  اینکه چقدر زود می توانیم باعث یک اتفاق بدی شویم هم به من کمک کرد.

جلیل شعبانی، تهیه کننده نیز درباره اینکه چرا اسم الهام غفوری به عنوان تهیه کننده دیگری در تیراژ نیامده است، گفت: تلاش کردیم که در تیتراژ اسم هر دو تهیه کننده باشد که موفق نشدیم.

تنابنده در مورد حضور مشاورین حقوقی و قضایی در فیلم و همچنین ایرادات حقوقی موجود در فیلم، گفت: ما در این فیلم از مشاورین قضایی و قضات پر تعدادی استفاده کردیم و خودم بیش از ۵۰ پرونده قضایی محرمانه را مطالعه کردم.در این بین هم قضاتی بودند که در پرونده های قسامه حضور داشته اند. گاهی یک فیلمنامه ای فقط با مشاوره ۴ وکیل نوشته می شود اما گاهی با حضور چند قاضی برجسته نوشته می شود. آنقدر که من مشاوره گرفتم و خودم پرونده مطالعه کردم و به صراحت می گویم مو لای درز فیلمنامه نمی رود. اگر فقط من پای فیلمنامه بودم،اشکالات مطرح شده را می پذیرفتم اما سه قاضی گردن کلفت کشور بالای سر این فیلمنامه هستند.

شعبانی تهیه کننده فیلم در مورد سرمایه گذاری موسسه اوج در این فیلم گفت: من و خانم غفوری حسب آشنایی قبلی بعد از بررسی فیلمنامه تصمیم گرفتیم که با همکاری موسسه اوج در این موضوع سرمایه گذاری کنیم و کار را شروع کنیم. با بررسی لوکیشن فیلم و موارد دیگر دیدیم که می توانیم خودمان سرمایه گذاری کنیم و با صحبتی که با اوج داشتیم قبول کردند که آن پول اندکی که به ما داده بودند را پس بگیرند.

افشار در بخش دیگری از نشست پرسش و پاسخ فیلم «قسم»، بیان کرد: یک موضوعی که در این چند شب متوجه شدم این است که شما بارها از عوامل فیلم ها درباره منابع مالی ساخت فیلم پرسیدید که حق شماست در این باره بدانید. برای  امثال من و مردم هم این سوال وجود دارد که منبع خبرگزاری ها از کجا تامین می شود؟ برای منِ مهناز افشار قلم شما و خروجی که از شما می گیرم جذاب است. خوب است که اگر می بینیم فیلمی خوب است بگوییم دست تهیه کننده و سرمایه گذار آن درد نکند. چون این پرسش را در چند نشست شنیدم احساس کردم باید این حرف را بزنم.

تنابنده درباره پاسخ به سوالی مبنی برا اینکه چرا از خیانت مرد به زن در فیلم که کلیشه ای شده، استفاده کرده است؟ بیان کرد: درست است که تکراری است و من هم این موضوع را می فهمم اما باور کنید که بسیار زیاد است و برای ما در فیلم زیر متن است. من داشتم درباره فیلمنامه ای تحقیق می کردم متوجه شدم علت اول طلاق های ما همین ماجرا است. چکار کنیم؟ چشم هایمان را ببندیم؟

بابک پناهی طراح صحنه در مورد طراحی های صورت گرفته در این فیلم گفت: ما در ابتدا می خواستیم در استودیو با ساخت یک ماکت حرکت اتوبوس را شبیه سازی کنیم اما در ادامه دوستان دیدند که بازی ها طبیعی در نمی آید و بازی ها در اتوبوس در حال حرکت بهتر می شود، برای افزایش کیفیت فیلم تصمیم گرفتیم فیلم را در اتوبوس بسازیم اما این به آن معنا نبود که یک اتوبوس را در جاده بیندازیم تمام. اقدامات زیادی صورت گرفت که بتوان این فیلم را در اتوبوس ساخت.ضمن اینکه این را هم بگویم که در سکانس آخر، آن سکانس به صورت طبیعی گرفته شده.آن جا ما فقط استخر پرورش ماهی را ساخته بودیم.همچنین ما بخاطر برودت دما تصمیم گرفتیم که به سمت بیابان های شاهرود برویم تا هوا گرم تر باشد.در نهایت خیلی خوشحالم که کار خوب از آب درآمد.

فرحناز نادری طراح لباس هم در مورد فعالیتش در فیلم گفت: ما طراحی لباس های بازیگران را با همکاری آقای تنابنده به نوعی طراحی کردیم که لباس ها با هم تفاوت کنند و امیدوارم که کار نظر تماشاگران را جلب کرده باشد.

رضا سخایی برنامه ریز کار هم گفت:از بچه های تیم تشکر می کنم که برای مدتی هرروز ساعت ۴ یا ۵ صبح سر صحنه حاضر می شدند.از خانم افشار هم تشکر می کنم که بسیار در این کار اذیت شدند اما با ما همکاری کردند.

نوشته نشست فیلم «قسم» برگزار شد/ محسن تنابنده: از هیچ فیلمی اقتباس نکرده‌ام اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

فیلم سینمایی «قسم» به کارگردانی محسن تنابنده و تهیه کنندگی الهام غفوری و جلیل شعبانی  و با حضور مهناز افشار، سعید آقاخانی، حسن پورشیرازی،مهران احمدی، ساخته شده است.

در خلاصه داستان آن آمده است : به جان نیاز،قصاص بخوای بچه رو میگیرم طلاقت میدم جان یه دونه خترمونو قسم خوردم که بدونی اینکارو میکنم به جان نیاز.

عوامل این فیلم عبارتند از: نویسنده و کارگردان: محسن تنابنده،مدیر تولید: حسن مصطفوی، مدیر فیلمبرداری: تورج اصلانی، طراحی و ترکیب صدا:‌حسین ابوالصدق، تدوین: خشایار موحدیان، موسیقی: یحیی سپهر شکیب، مشاور کارگردان: سیروس مقدم، صدابردار: مهدی ابراهیم زاده، طراح گریم:‌عباس عباسی، اصلاح رنگ و نور:‌سهراب نوربخش، طراح صحنه:‌بابک پناهی، طراح لباس: فرحناز نادری، دستیار کارگردان (فاز یک): مصطفی تنابنده، دستیار کارگردان (فاز دو): علیرضا نجف زاده، برنامه ریز:‌رضا سخایی،دستیار تهیه کننده : محمدرضا آهی، طراح جلوه های ویژه میدانی: ایمان کرمیان، طراح بدلکاری:ارشا اقدسی، طراح گرافیک و مدیر هنری: سیروس سلیمی، عکاس :صبا سیاه پوش مدیرتبلیغات : میثم معراجی ،مدیرروابط عمومی : علی زادمهر، تهیه کنندگان: الهام غفوری، جلیل شعبانی.

نوشته پوستر رسمی فیلم سینمایی «قسم» رونمایی شد اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

همچنین اولین ویدئو از پشت صحنه فیلم رونمایی و منتشر شد.

در فیلم سینمایی «قسم»، مهناز افشار، سعید آقاخانی، حسن پورشیرازی،مهران احمدی،نقش آفرینی می کنند.

در خلاصه داستان آن آمده است : به جان نیاز،قصاص بخوای بچه رو میگیرم طلاقت میدم جان یه دونه خترمونو قسم خوردم که بدونی اینکارو میکنم به جان نیاز

اولین نمایش این فیلم در جشنواره فیلم فجر چهارشنبه ۱۰بهمن در سینما راگا خواهد بود و پنجشنبه ۱۸  بهمن ساعت ۲۱:۳۰ در پردیس ملت برای سینما رسانه ها به نمایش درمی آید.

عوامل این فیلم عبارتند از: نویسنده و کارگردان: محسن تنابنده، مدیر فیلمبرداری: تورج اصلانی، مدیر تولید: حسن مصطفوی،طراحی و ترکیب صدا:‌حسین ابوالصدق، تدوین: خشایار موحدیان، موسیقی: یحیی سپهری شکیب، مشاور کارگردان: سیروس مقدم، صدابردار: مهدی ابراهیم زاده، طراح گریم:‌عباس عباسی، اصلاح رنگ و نور:‌سهراب نوربخش، طراح صحنه:‌بابک پناهی، طراح لباس: فرحناز نادری، دستیار کارگردان (فاز یک): مصطفی تنابنده، دستیار کارگردان (فاز دو): علیرضا نجف زاده، برنامه ریز:‌رضا سخایی، طراح جلوه های ویژه میدانی: ایمان کرمیان، طراح جلوه های ویژه بصری:سعید خلیلی ، طراح گرافیک و مدیر هنری: سیروس سلیمی، مدیرتبلیغات : میثم معراجی ،مدیرروابط عمومی : علی زادمهر، تهیه کنندگان: الهام غفوری، جلیل شعبانی.

نوشته فیلم سینمایی «قسم» آماده نمایش شد اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.