از نکات قابل توجه تغییر نام فیلم «متری شیش و نیم» به (La Loi De Téhéran) است. عنوان فرانسوی فیلم «قانون تهران» ترجمه می‌شود.

* بهترین فیلم:

Lost Illusions

Annette

Aline

Bac Nord

Happening

La Fracture

Onoda, 10,000 Nuits Dans La Jungle

* بهترین کارگردان:

Valérie Lemercier, Aline

Leos Carax, Annette

Cédric Jiminez, Bac Nord

Audrey Diwan, Happening

Xavier Giannoli, Lost Illusions

Arthur Harari, Onoda, 10,000 Nuits Dans La Jungle

Julia Ducournau, Titane

* بهترین بازیگر مرد:

Damien Bonnard, Les Intraquilles

Adam Driver, Annette

Gilles Lellouche, Bac Nord

Vincent Macaigne, Médecin De Nuit

Benoit Magimel, De Son Vivant

Pio Marmai, La Fracture

Pierre Niney, Boîte Noire

* بهترین بازیگر زن:

Leila Bekhti, Les Intranquilles

Valeria Bruni Tedeschi, La Fracture

Laure Calamay, Une Femme Du Monde

Virginie Efira, Benedetta

Vicky Krieps, Serre Moi Fort

Valérie Lemercier, Aline

Léa Seydoux, France

* بهترین فیلمنامه اورجینال:

Valérie Lemercier, Brigitte Buc – Aline

Leos Carax, Ron Mael, Russell Mael – Annette

Yann Gozlan, Simon Moutaïrou, Nicolas Bouvet-Levrard – Boïte Noire

Catherine Corsini, Laurette Polmanss, Agnès Feuvre – La Fracture

Arthur Harari, Vincent Poymiro – Onoda, 10,000 Nuits Dans La Jungle

* بهترین فیلمنامه اقتباسی:

Yaël Langmann, Yvan Attal – Les Choses Humaines

Audrey Diwan, Marcia Romano – Happening

Xavier Giannoli, Jacques Fieschi – Lost Illusions

Céline Sciamma, Léa Mysius, Jacques Audiard – Les Olympiades

Mathieu Amalric – Serre Moi Fort

* بهترین فیلم غیر فرانسوی:

Compartment No. 6, dir: Juho Kuosmanen

Drive My Car, dir: Ryusuke Hamaguchi

First Cow, dir: Kelly Reichardt

The Worst Person In The World, dir: Joachim Trier

La Loi De Téhéran, dir: Saeed Roustayi  (متری شیش و نیم)

Parallel Mothers, dir: Pedro Almodovar

The Father, dir: Florian Zeller

نوشته تصویب «قانون تهران» توسط سزار اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

در ابتدای این مراسم احسان کرمی مجری برنامه ضمن خوش آمد گویی به حاضران، سالگرد شهیدان رجایی و باهنر را تسلیت گفت.

در ادامه به منظور گرامی داشت یاد هنرمندان فوت شده طی یکسال گذشته سینما، تابلوهایی از تصاویر آنها به همراه اجرای ویدئو به روی صحنه آورده شد.

در ادامه مراسم منوچهر شاهسواری مدیر عامل خانه سینما ضمن تاکید بر دلوری بر ۶٠ فیلم درجشن خانه سینما گفت: امشب جمع ما جمع است و از خداوند برای این دورهمی تشکر می‌کنیم. دو نکته را باید بگویم، اول اینکه برای جشن امشب ۶۰ فیلم مورد داوری قرار گرفته است و همه برگزیدگان امشب؛ آرای بیش از ۴۰۰ داور را داشته‌اند.

وی افزود: مساله دیگر این است که ما جز مردم، هیچ اتکایی نداریم. ما به نفس مردم اینجا هستیم و باید به آن‌ها احترام بگذاریم و به هم کمک کنیم و با رنج‌های مردم همدلی کنیم. چرا که به برکت نفس این مردم است که چرخ صنعت سینما می‌چرخد.

در ادامه مراسم اسامی برگزیدگان در بخش‌های مختلف بیست‌و‌یکمین جشن سینمای ایران اعلام شد:

بهترین کارگردانی فیلم مستند: یاسر طالبی برای «دلبند»

اولین جایزه این جشن به بخش مستند کوتاه اختصاص داده شد، در این بخش مرتضی رزاق کریمی و رامین فاروقی روی صحنه آمدند و تندیس این بخش به یاسر طالبی برای فیلم «دلبند» اهدا شد.

الهه نوبخت تهیه‌کننده این مستند به بهانه دریافت این جایزه روی صحنه آمد و گفت: در شرایطی که کشورمان مورد قضاوت‌های غلط در دنیا قرار گرفته است، سینمای ایران در جایگاه مناسبی قرار دارد.

بهترین فیلم مستند: «زمستان است» به تهیه‌کنندگی پیروز حناچی

در ادامه مراسم تندیس بهترین فیلم مستند بلند به پیروز حناچی شهردار تهران و تهیه‌کننده فیلم «زمستان است» اهدا شد.

حناچی پس از دریافت جایزه خود بیان کرد: از همکارانم در خانه سینما تشکر می‌کنم، زمانی که این فیلم ساخته شد مسئولیت مستقیم نداشتم و فیلم را زمانی ساختیم که خیابان لاله‌زار یکی از قدیمی‌ترین خیابان‌های این شهر در حال فراموشی بود، باید تلاش کنیم که این خیابان را به شخصیت واقعی خود که درگاه مظاهر تجدد در ایران بود، بازگردانیم.

در ادامه کلیپی از بریده‌های شادی و پایکوبی در فیلم‌های سینمای ایران پخش شد.

بهترین فیلم انیمیشن: بهرام عظیمی برای «سیم ششم»

برای اهدای تندیس بهترین فیلم انیمیشن روانبخش صادقی و بابک برزویه روی صحنه آمدند و تندیس این بخش به بهرام عظیمی برای انیمیشن سیم ششم اهدا شد.

عظیمی بعد از دریافت این جایزه گفت: خدا رو شکر می کنم که توانستم این تندیس ارزشمند را به خانه ببرم.

در این بخش، لحظه‌ای از جشن بیست و یکم به ناصر تقوایی تقدیم شد.

بهترین فیلم کوتاه: سیاوش شهابی برای «تشریح»

وحید جلیلوند و امیر آقایی برای اهدای تندیس بهترین فیلم کوتاه داستانی روی صحنه آمدند و تندیس این بخش به سیاوش شهابی برای فیلم تشریح اهدا شد.

در ادامه احسان کرمی از حاضران در این جشن خواست تا همصدا با هم ترانه «ای بهار دلنشین» را هم‌خوانی کنند.

بهترین جلوه‌های بصری: جواد مطوری برای «سرخ‌پوست»

در ادامه تندیس بهترین جلوه‌های بصری توسط افسانه چهره‌آزاد و شاهرخ فروتنیان به جواد مطوری برای فیلم «سرخ‌پوست» اهدا شد.

بهترین جلوه‌های ویژه میدانی: محسن روزبهانی برای «تنگه ابوقریب»

فرشته طائرپور و اصغر پورهاجریان برای اهدای تندیس بهترین جلوه های ویژه میدانی روی صحنه آمدند.

تندیس بهترین جلوه های ویژه میدانی به محسن روزبهانی برای فیلم‌ «تنگه ابوقریب» اهدا شد.

سپس لحظه دیگری از جشن به مسعود ولدبیگی تقدیم شد.

در واکنش به این تقدیم، مسعود ولدبیگی روی صحنه آمد و گفت: چه لحظه زیبایی است و برای همه شما آرزو می‌کنم که چنین لحظه‌ای را تجربه کنید، خستگی یک عمر از تنم بیرون رفت.

بهترین چهره‌پردازی: ایمان امیدواری برای «شبی که ماه کامل شد»

در ادامه اهدای جوایز ستاره اسکندری، میرکیانی و مسعود ولدبیگی تندیس بهترین چهره‌پردازی به ایمان امیدواری برای فیلم «شبی که ماه کامل شد» تقدیم کردند.

بهترین صدابرداری: رشید دانشمند برای «تنگه ابوقریب»

تندیس بهترین صدابرداری توسط رعنا آزادی‌ور و حسن زاهدی به رشید دانشمند برای فیلم «تنگه ابوقریب» اهدا شد.

بهترین صداگذاری: امیرحسین قاسمی برای «تنگه ابوقریب»

در بخش بعدی تندیس بهترین صداگذاری هم توسط محمدرضا دلپاک و میلاد کیمرام به امیرحسین قاسمی برای فیلم «تنگه ابوقریب» اهدا شد.

امیرحسین قاسمی از عوامل این فیلم تشکر کرد و گفت: فیلمسازی کار سختی است اما نگهداری از فیلم، کار سخت‌تری است و از فیلمخانه ملی برای نگهداری از فیلم‌ها تشکر می‌کنم.

این لحظه از جشن خانه سینما به اسحاق خانزادی تقدیم شد.

بهترین طراحی لباس: محمدرضا شجاعی برای «شبی که ماه کامل شد»

در بخش بعدی تندیس بهترین طراحی لباس با حضور غزل شکری و سارا ‌خالدی‌زاده روی صحنه به محمدرضا شجاعی برای فیلم «شبی که ماه کامل شد» اهدا شد.

این لحظه از جشن خانه سینما به عنایت بخشی اهدا شد.

بهترین طراحی صحنه: کیوان مقدم برای «غلامرضا تختی»

در ادامه آتوسا قلم فرسایی و همایون ارشادی روی صحنه حاضر شدند و تندیس بهترین طراحی صحنه را به کیوان مقدم برای فیلم «غلامرضا تختی» اهدا کردند.

این لحظه از جشن را به محمدرضا شجریان تقدیم شد و احسان کرمی از حاضران خواست سرود «ایران سرای امید» از قطعه‌های ماندگار محمدرضا شجریان را هم‌خوانی کنند.

بهترین موسیقی: حامد ثابت برای «تنگه ابوقریب»

درادامه فریدون شهبازیان و کورش تهامی تندیس بهترین موسیقی را به حامد ثابت برای فیلم «تنگه ابوقریب» اهدا کردند.

بهترین بازیگر نقش مکمل مرد: فرهاد اصلانی برای «مغزهای کوچک زنگ زده»

در بخش بعدی اهدای جوایز تندیس بهترین بازیگر نقش مکمل مرد توسط طناز طباطبایی و مسعود رایگان به فرهاد اصلانی برای فیلم «مغزهای کوچک زنگ زده» اهدا شد.

این لحظه از جشن به ژاله علو اهدا شد.

بهترین بازیگر نقش مکمل زن: فرشته صدرعرفایی برای «شبی که ماه کامل شد»

در ادامه تندیس بهترین بازیگر مکمل زن توسط گوهر خیراندیش و آتیلا پسیانی به فرشته صدرعرفایی برای فیلم شبی که ماه کامل شد، اهدا شد.

خیراندیش بیان کرد: آرزو میکنم هیچ فعال مدنی در زندان نماند. از همه مردم هم می‌خواهم سینما را تنها نگذارید.

صدرعرفایی هم پس از دریافت جایزه خود گفت: جشن سینمای ایران مبارک همه ما باشد و از همه اعضای آکادمی و سینماگران تشکر می‌کنم و امیدوارم همیشه در کنار هم بمانیم و از هم حمایت کنیم و مانند یک خانواده در خانه سینما کنار هم باشیم.

این لحظه از جشن به منوچهر اولیایی تقدیم شد.

بهترین تدوین: بهرام دهقانی برای «متری شیش و نیم»

در بخش بعدی اهدای جوایز عبداله اسکندری و پانته‌آ پناهی‌ها تندیس بهترین تدوین را به بهرام دهقانی برای فیلم «متری شیش و نیم» اهدا کردند.

بهرام دهقانی بعد از دریافت جایزه خود گفت: این اولین جایزه ای است که امشب فیلم «متری شیش و نیم» می‌گیرد و امیدوارم در ادامه مراسم جایزه‌های بیشتری نصیبش شود.

عبداله اسکندری هم در سخنان کوتاهی برای استاد ولدبیگی آرزوی سلامتی کرد و او را استاد خود خطاب کرد و گفت: خیلی خوب است خانه سینما از پیشکسوتان سینما یاد می‌کند، کسانی که نیاز به غبارروبی دارند.

این لحظه از جشن بیست و یکم به اصغر رفیعی جم، فیلمبردار پیشکسوت سینما تقدیم شد.

بهترین فیلمبرداری: هومن بهمنش برای «سرخ‌پوست»

در ادامه مراسم تندیس بهترین فیلمبرداری توسط اصغر رفیعی‌جم، تورج منصوری و پریناز ایزدیار به هومن بهمنش برای فیلم «سرخ‌پوست» اهدا شد.

در این بخش از مراسم و با توجه به اینکه اعلام شد شب تولد پریناز ایزدیار است، آهنگ «تولدت مبارک» پخش و یک کیک تولد برای این بازیگر روی صحنه جشن بزرگ سینمای ایران آورده شد.

بهمنش هم پس از دریافت جایزه خود گفت: امروز سالگرد ازدواج من هم هست و از انتخاب خود خوشحالم و از همسرم برای زحمت‌هایی که به او دادم تشکر می‌کنم. این جایزه را به پدرم فرهاد بهمنش تقدیم می‌کنم.

بهترین بازیگر نقش اول مرد: نوید محمدزاده برای «سرخ‌پوست»

در بخش بعدی مراسم تندیس بهترین بازیگر اول نقش مرد، توسط مازیار میری و عادل فردوسی‌پور به نوید محمدزاده برای فیلم «سرخ‌پوست» اهدا شد.

حضور عادل فردوسی‌پور بر روی سن در این بخش از مراسم با تشویق حاضران همراه شد.

محمدزاده پس از دریافت تندیس این بخش گفت: شب خیلی مهمی است، اول اینکه این جایزه را از خانه سینما می‌گیرم و من را بچه این خانه می‌دانند. نامزدهای این بخش همه دوستان من هستند. امشب دو اتفاق خوب افتاد،‌ اول تقدیم لحظه ها به بزرگان سینما و من دوست دارم این لحظه را به فریدون گله تقدیم کنم چرا که با فیلم «کندو»ی این هنرمند، بازیگر شدم. و اتفاق دوم آروزهای سینماگران بر روی صحنه.

این لحظه از جشن به محمد متوسلانی اهدا شد.

بهترین بازیگر نقش اول زن: سارا بهرامی برای «دارکوب»

در ادامه مراسم فاطمه معتمدآریا روی صحنه حاضر شد و گفت: آرزو می‌کنم همه مردم ایران در صلح و آرامش به جایی برسند که دیگر تحریمی در کار نباشد و بتوانیم بدون مشکل کار خود را انجام دهیم، این صلح را برای همه مردم جهان می‌خواهم. ما دردانه‌های جهان هستیم که راه گم کرده‌ایم.

در ادامه سارا بهرامی تندیس بهترین بازیگر زن را برای فیلم «دارکوب» دریافت کرد.

این لحظه از جشن به آزیتا لاچینی اهدا شد.

لاچینی گفت: بعد از ۶۴ سال کار، خوشحالم هنوز عضو خانه سینما هستم.

بهترین فیلمنامه: محسن امیریوسفی برای «آشغال‌های دوست داشتنی

در بخش بعدی مراسم تندیس بهترین فیلمنامه توسط سروش صحت و فرهاد توحیدی به محسن امیریوسفی برای فیلم «آشغال‌های دوست داشتنی» اهدا شد.

امیریوسفی پس از دریافت جایزه خود گفت: این تندیس ارزشش از ۶ سیمرغ جشنواره فجر مهم‌تر است. این فیلم با موضوع صلح و فراتر از صلح است، برای کسانی که ۶ سال جلوی نمایش این فیلم را گرفتند، شاید این کف زدن به گوششان برسد و دیگر هیچ فیلمی دچار این مشکل نشود.

توحیدی هم در این بخش گفت: از خدا می‌خواهم کشورمان ایران را از خشکسالی و دروغ حفظ کند.

این بخش از جشن به بهمن فرمان آرا تقدیم شد.

فرمان‌آرا روی صحنه آمد و گفت: سینمای ایران نیاز به کمک دارد، چرا که به سمت سینمای مبتذل پیش می‌رویم. به گونه‌ای که فیلمفارسی به آثار امروز شرف دارد. این روزها سینماداران تصمیم می‌گیرند چه اتفاقی در سینما رخ دهد، به‌عنوان مثال از ۲۴ سئانس فیلم من در یک روز، ۲۲ سانس به «هزارپا» اختصاص داده شد!

اسعدیان نیز که برای اهدای جایزه بهترین کارگردانی با همراهی فرمان‌آرا روی سن آمده بود، گفت: تاکید می‌کنم امسال و در روز ملی سینما، ۲۱ خانه را برای اهالی مناطق سیل زده کشور می‌سازیم.

بهترین کارگردانی: سعید روستایی برای فیلم «متری شیش و نیم»

در ادامه تندیس بهترین کارگردانی توسط همایون اسعدیان  و بهمن فرمان آرا به سعید روستایی برای «متری شیش و نیم» اهدا شد.

سعید روستایی حین دریافت جایزه خود گفت: آرزو می‌کنم جای هیچ عکاسی در چنین جشن‌هایی خالی نباشد.

این لحظه از جشن سینمای ایران به علی مزینانی تقدیم شد.

بهترین فیلم: «سرخ‌پوست» به تهیه‌کنندگی مجید مطلبی

در ادامه علی مزینانی، منوچهر محمدی و حسین انتظامی رئیس سازمان سینمایی با حضور بر روس سن، تندیس بهترین فیلم را به مجید مطلبی برای فیلم «سرخپوست» اهدا کردند.

مجید مطلبی پس از دریافت این تندیس از عوامل فیلم خود تشکر کرد.

نوشته برگزیدگان بیست‌و‌یکمین جشن سینمای ایران معرفی شدند/ «سرخ‌پوست» بهترین فیلم شد اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

امید معلم ضمن تاکید بر استقلال کامل جشن و هیات داوران درخواست کرد کلیپ مرتبط با آنان پخش شود.جواد طوسی ،محمدرضا لطفی، سید آریا قریشی،آذر معماریان،امید معلم، دکتر امیر هوشنگ هاشمی،کسری ولایی،امیر پوریا،امیررضا نوری پرتو،علیرضا مجمع،خسرودهقان هیئت داوران جشن حافظ دوره نوزدهم  معرفی شدند. اجرای برنامه را فرزاد حسنی برعهده داشت.سپس نوبت به اهدای جایزه یک عمر فعالیت هنری رسید و نورا هاشمی و آذر معماریان از گلاب آدینه درخواست کردند تا روی سن بیاید و تندیس حافظ را دریافت کند. گلاب آدینه در تشویق بی پایان و ایستاده حضار روی سن آمد و گفت:هرچقدر تمرین کردم نمی‌توانم مسلط باشم مخصوصا که زیر پرچم بزرگی مثل علی معلم باشد. باید حق شناس همدیگر باشیم.

این‌جا بهترین جا برای سپاس‌گزاری از کسانی است که باعث  تا من به این‌جا برسم. تشکر می‌کنم از اساتیدم و مخصوصا مهدی هاشمی که اولین کسی بود که از او آموختم.بدون تعارف و شکسته‌نفسی خودم را هنرآموز می‌دانم. تشکر می‌کنم از بینندگان که اگر نبودند ما باید جلوی آینه برای خودمان بازی می‌کردیم.

سپس تندیس افتخاری حافظ به رامین جوادی آهنگساز «بازی تاج و تخت» تعلق گرفت.

رامین جوادی که امکان حضور در جشن حافظ را نداشت با ارسال پیامی از این جشن و جایزه تشکر کرد و آن را باعث افتخار دانست.

متن تقدیر نامه رامین جوادی به وسیله دکتر امیرهوشنگ هاشمی  به سه زبان فارسی، انگلیسی و فرانسوی قرائت شد.در ادامه امید معلم عنوان کرد جایزه رامین جوادی طی مراسمی رسمی به دست اصغر فرهادی به ایشان خواهد رسید. جایزه تندیس حافظ بهترین فیلم مستند به «در جستجوی فریده  »ساخته مشترک آزاده موسوی و کوروش عطایی تعلق گرفت.

بهاره رهنما و سروش صحت جایزه را اعطا کردند. بهاره رهنما با اعلام افتخار در به دنیا آمدن و زیستن در زمانه خانم گلاب آدینه به ایشان درود فرستاد و گفت خوشحالم در بزرگداشت شما حضور داشتم. سروش صحت با اعلام این‌که چیزی ۱۹ سال دوام بیاورد خیلی عجیب و سخت است جایزه بهترین مستند را به سازندگان در جستجوی فرید تقدیم کرد. بهاره رهنما همچنین ضمن تقدیر از آذر معماریان از خشایار الوند یاد کرد. تندیس  بهترین فیلمنامه تلویزیونی به احسان جوانمرد برای مجموعه «بانوی عمارت»اهدا شد.

این جایزه را الهام حمیدی و شاهرخ استخری اهدا کردند.جوانمرد گفت فکر نمی‌کردم این جایزه را بگیرم. جایزه بهترین دستاورد فنی و هنری به جلوه ‌های ویژه بصری و میدانی «تنگه ابوقریب» اهدا شد. این جایزه را عبدالله اسکندری و آرشا اقدسی اهدا کردند.

آرشا اقدسی با سری شعله‌ور روی سن آمد و از مرحوم پیمان ابدی یاد کرد.بانیپال شومون این جایزه را به نیابت از گروه تنگه ابوقریب که در مراسم غایب بودند دریافت کرد. جایزه بهترین تدوین به هایده صفی یاری برای «عصبانی نیستم» تعلق گرفت.

این جایزه را مستانه مهاجر و حمید گودرزی به هایده صفی یاری اهدا کردند. صفی‌یاری با تاکید بر عزیز بودن این جایزه که یادگار علی معلم است از رضا درمیشیان و صبوری‌اش برای به اکران درآمدن فیلم تشکر کرد. جایزه بهترین موسیقی متن به بامداد افشار برای «مغزهای کوچک زنگ زده» توسط دکتر محمد سریر و مجید مظفری اهدا شد.او جایزه خود را به مردم مازندران و بچه‌های موسسه فرهنگی پینار تقدیم کرد که در طول ساخت موسیقی فیلم کمک او بودند.

برنده جایزه ویژه عباس کیارستمی به «گلدن تایم»(پوریا کاکاوند) توسط همایون ارشادی و سیاوش  اسعدی تقدیم شد. کاکاوند از دریافت این جایزه ابراز خوشحالی کرد .او این فیلم را به امیر نادری تقدیم کرده بود و حالا ابراز خوشحالی کرد که نشان عباس کیارستمی را نیز دریافت می‌کند.

جایزه بهترین بازیگر مرد کمدی به امین حیایی برای مجموعه «ساخت ایران ۲» تقدیم شد. این جایزه با حضور علیرضا خمسه، مهران غفوریان و سعید آقاخانی اهدا شد.

علیرضاخمسه با اشاره به این‌که از اول مراسم چشمش دنبال علی معلم است از او خاطره‌ای تعریف کرد خمسه گفت معلم روزی در باغ فردوس وارد کلاسی شد که انقدر خوش‌پوش و آراسته بود همه گفتند استاد آمد. امین حیایی ضمن ابراز خوشحالی از کسب این جایزه گفت روزی که مجله دنیای تصویر را برای اولین بار شناختم آرزو داشتم عکسم روی جلد آن برود.

جایزه بهترین بازیگر زن درام به پانته‌آ پناهی‌ها برای مجموعه «بانوی عمارت» اهدا شد. این جایزه را  الیکا عبدالرزاقی و کوروش تهامی اهدا کردند. پناهی‌ها ضمن ادای احترام به علی معلم سالروز تولد ناصر تقوایی را یادآوری کرد.

جایزه بهترین فیلمبرداری به هومن بهمنش برای «متری شیش و نیم» تقدیم شد. این جایزه را کمند امیرسلیمانی و جمشید گرگین اهدا کردند.

جمشید گرگین گفت خوشحالم این جایزه را به بهترین فیلمبردار می‌دهم. بهمنش نیز از او به عنوان کسی که او را به سینما علاقه‌مند کرد یاد کرد. او ضمن تشکر از روستایی از دشواری کار متری شیش و نیم گفت و تاکید کرد اگر کیمیا را نداشتم نمی‌دانم چه می‌شد و این جایزه را به او تقدیم می‌کنم.

جایزه بهترین بازیگر مرد درام به حسام منظور «بانوی عمارت» تقدیم شد. این جایزه را سیما تیرانداز و  پژمان بازغی اهدا کردند.

تیرانداز پیش از تقدیم جایزه گفت خوشحالم در عصر زن جنگنده‌ای مثل آذر معماریان زندگی می‌کنم و خوشحالم که بگویم همیشه شاگرد گلاب آدینه بودم و همواره از او یاد گرفتم و امشب هم از او بزرگی، بخشش و مهربانی یاد گرفتم.امیدوارم تئاتر هم به جشن حافظ اضافه شود.

پژمان بازغی نیز به شوخی گفت به کسانی که مثل من بیشترین نامزدی را دارند ولی جایزه نگرفته‌اند باید یک جایزه بدهید. تندیس حافظ بهترین بازیگر زن کمدی به نازنین بیاتی برای مجموعه «گلشیفته» اهدا شد. این جایزه را فاطمه گودرزی و  محمد بحرانی اهدا کردند.

بحرانی با تاکید بر این‌که برندها در تلویزیون ساده درست نمی‌شوند گفت امیدوارم کلاه قرمزی به نوروز ما برگردد. جایزه تندیس حافظ بهترین کارگردان تلویزیونی توسط امین زندگانی و نرگس آبیار به عزیزالله حمیدنژاد برای مجموعه «بانوی عمارت» تقدیم شد.

عزیزالله حمید نژاد تندیس را به عوامل پشت دوربین و جلوی دوربین مجموعه «بانوی عمارت» به ویژه مجید سعیدی و مریم مومن تقدیم کرد. بهترین مجموعه تلویزیونی «بانوی عمارت» به تهیه کنندگی مجید مولایی شناخته شد. مه‌لقا باقری جایزه را اهدا کرد.

مه‌لقا باقری پیش از تقدیم جایزه گفت: من هم باید بگویم امشب بسیار از خانم آدینه آموختم. جایزه بهترین چهره تلویزیونی توسط پژمان جمشیدی به عادل فردوسی پور برای برنامه نود اهدا شد. این  جایزه توسط آرای مردمی انتخاب شده است.

تشویق بی‌امان مردم برای عادل فردوسی‌پور نامزد بهترین چهره تلویزیونی سالن همایش‌های برج میلاد ادامه داشت. فردوسی‌پور بعد از گرفتن جایزه  با تکرار تکیه کلام محبوبش «چقدر خوبید شما» مورد تشویق مجدد گرفت و گفت خوشحالم این جایزه را از پژمان جمشیدی می‌گیرم که دوست من است و از دیدن موفقیتش خوشحالم.

بی‌نهایت خوشحالم که این جایزه را از مردم می‌گیرم، خوشحالی‌ام قابل توصیف نیست و بسیار ممنونم از تمام کسانی که این بیست سال کنارم بودند، داشتن همه شما سرمایه بزرگی است.

تندیس حافظ بهترین فیلمنامه به هومن سیدی برای مغزهای کوچک زنگ زده اهدا شد. این جایزه را بهرام بهرامیان اهدا کردهومن سیدی بعد از گرفتن جایزه بهترین فیلمنامه گفت : واقعا از نوشتن فیلنامه بیزارم اما این جایزه‌ها می‌گوید باید این راه را ادامه دهم.بسیار از بودن نامم در کنار پیمان معادی و حمید نعمت‌الله خوشحالم.

تندیس حافظ بهترین تیتراژ فیلم یا سریال به علیرضا قربانی برای «چهار راه استانبول» تقدیم شد. این جایزه را الهه حصاری و رضا یزدانی اهدا کردند.  علیرضا قربانی ترجیع‌بند ترانه فیلم چهارراه استانبول را به صورت زنده اجرا کرد. پژمان جمشیدی  در توضیح دیر رسیدنش گفت: من سر تئاتر بودم و بعد اشتباها به وزارت کشور رفتم و به من نگفتند اشتباه آمدی و پس از تماشای هفت دقیقه تئاتر ترکی متوجه شدم و به این‌جا آمدم.خوشحالم که این‌جا حق عادل خورده نشده، جایی که شما مردم هستید.

در بخش بهترین بازیگر مرد دو تندیس اهدا شد. تندیس بهترین بازیگر مرد به پیمان معادی برای متری شیش و نیم اهدا شد. مچنین تندیس بهترین بازیگر مرد به نوید محمدزاده برای مغزهای کوچک زنگ زده اهدا شد. این جوایز  را بهاره کیان افشار و هوتن شکیبا اهدا کردند.

نوید محمدزاده جایزه خود را به خانواده و پدرومادرش تقدیم کرد. محمدزاده ضمن تشکر از خانواده معلم گفت بسیار خوشحالم که باز هم با پیمان معادی این جایزه را می‌گیرم. در جشنواره فجر هم همین جا نشسته بودم که هوتن دوست صمیمی‌ام جایزه گرفت و از خوشحالی بغض کردم و امشب خوشحالم این جایزه را از او می‌گیرم.

تندیس بهترین بازیگر زن به باران کوثری برای «عرق سرد» اهدا شد. باران کوثری به دلیل حضور در یک نمایش در جشن حضور نداشت و یک پیام ویدیویی برای جشن فرستاده بود.

تندیس بهترین بازیگر زن به شبنم مقدمی برای خجالت نکش توسط مرجانه گلچین و نسیم ادبی تقدیم شد.مقدمی ضمن ابراز خوشحالی از دریافت این جایزه از نسیم ادبی تشکر کرد و در ادامه گفت: ممنونم از رضا مقصودی کارگردان و تهیه کننده فیلم که اگر نبود می‌ترسیدم این نقش را ایفا کنم.

تندیس دستاورد فردی ویژه برای تاثیرگذاری در موفقیت آثار سینمایی به رضا عطاران توسط علی سرتیپی اهدا شد.

علی سرتیپی که برای تقدیر از رضا عطاران روی سن آمده بود گفت: امیدوارم پروژه کوروش که آرزوی علی معلم بود روزی ساخته شود.

جایزه بهترین کارگردان برای فیلم متری شیش و نیم به سعید روستایی توسط ماهور و سیروس الوند اهدا شد. روستایی با اشاره به این‌که پیش‌تر هم این جایزه را از دست الوند گرفته بود یادآوری کرد آن زمان علی معلم زنده بود.او سپس از کلیه عوامل فیلمش تشکر کرد.

جایزه ویژه هیئت داوران توسط علیرضا امینی به حمید نعمت‌الله اهدا شد. جایزه حمید نعمت‌الله که به علت سفری ناگهانی تهران را ترک کرده بود توسط پسرش دریافت شد. تندیس حافظ بهترین فیلم به تهیه‌کنندگی سید جمال ساداتیان به «متری شیش و نیم» تعلق گرفت. او همه عوامل فیلم را به روی سن دعوت کرد.کوثری ضمن تمجید متری شیش و نیم ساداتیان را یکی از شریف‌ترین تهیه‌کننده سینمای ایران دانست. زانیار خسروی و ایهام از دیگر هنرمندانی بودند که قطعاتی را به صورت زنده در نوزدهمین دوره جشن حافظ اجرا کردند.

فهرست کامل برگزیدگان به شرح زیر است:

تندیس حافظ یک عمر فعالیت هنری :گلاب آدینه

تندیس ویژه نوزدهمین جشن حافظ : رامین جوادی آهنگساز مجموعه «بازی تاج و تخت»

تندیس بهترین فیلم مستند : آزاده موسوی و کورش عطایی برای مستند «در جستجوی فریده»

تندیس بهترین فیلمنامه تلویزیونی : احسان جوانمرد برای فیلمنامه  مجموعه «بانوی عمارت»

تندیس بهترین دستاورد فنی و هنری : محسن روزبهانی جواد مطوری، محمد برادران و حسن ایزدی برای فیلم سینمایی «تنگه ابوقریب»

تندیس بهترین تدوین سینمایی : هایده صفی‌یاری برای فیلم «عصبانی نیستم»

تندیس بهترین موسیقی فیلم : بامداد افشار برای موسیقی فیلم «مغزهای کوچک زنگ‌زده»

نشان زنده‌یاد عباس کیارستمی: پوریا کاکاوند برای فیلم «گلدن تایم»

تندیس بهترین بازیگر کمدی تلویزیونی : امین حیایی برای سریال «ساخت ایران»

تندیس بهترین بازیگر زن درام تلویزیونی : پانته‌آ پناهی‌ها برای مجموعه «بانوی عمارت»

تندیس بهترین فیلمبرداری : هومن بهمنش «متری شیش و نیم»

تندیس بهترین بازیگر مرد درام تلویزیونی : حسام منظور «بانوی عمارت»

تندیس بهترین بازیگر زن کمدی تلویزیونی : نازنین بیاتی «گلشیفته»

تندیس بهترین کارگردان تلویزیونی : عزیزالله حمیدنژاد«بانوی عمارت»

تندیس بهترین مجموعه تلویزیونی : مجید مولایی «بانوی عمارت»

تندیس بهترین چهره تلویزیونی : عادل فردوسی‌پور

تندیس بهترین فیلمنامه سینمایی : هومن سیدی « مغزهای کوچک زنگ‌زده»

تندیس بهترین ترانه تیتراژ : علیرضا قربانی «چهارراه استانبول»

تندیس بهترین بازیگر مرد سینمایی: پیمان معادی « متری شیش و نیم» و نوید محمدزاده «مغزهای کوچک زنگ‌زده»

تندیس بهترین بازیگر زن سینمایی: باران کوثری برای «عرق سرد» و شبنم مقدمی «خجالت نکش»

تندیس دستاورد فردی ویژه برای تاثیرگذاری در موفقیت آثار سینمایی: رضا عطاران

تندیس کارگردان سینمایی: سعید روستایی «فیلم متری شیش و نیم»

جایزه ویژه هیات داوران: حمید نعمت‌الله برای  «شعله‌ور»

تندیس بهترین فیلم : سیدجمال ساداتیان  برای «متری شیش و نیم»

نوشته نوزدهمین جشن حافظ برگزار شد/ «متری شیش و نیم» و «بانوی عمارت» پیشتار جوایز/ عادل فردوسی‌پور بهترین چهره تلویزیونی اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

فیلم سینمایی «زندانی‌ها» به کارگردانی مسعود ده نمکی در گروه سینمایی آزادی، «رحمان ۱۴۰۰» منوچهر هادی در گروه سینمایی ایران، «غلامرضا تختی» به کارگردانی بهرام توکلی در گروه سینمایی استقلال، «چهار انگشت» به کارگردانی حامد محمدی در گروه سینمایی زندگی، «پیشونی سفید ۳» به کارگردانی سیدجواد هاشمی در گروه سینمایی فرهنگ، «ژن خوک» به کارگردانی سعید سهیلی در گروه سینمایی باغ کتاب و «متری شیش و نیم» به کارگردانی سعید روستایی در گروه سینمایی آستارا از شنبه ۲۵ اسفندماه در سینماهای کشور اکران می‌شوند.

نوشته فیلم‌های اکران نوروزی معرفی شدند/ اکران از ۲۵ اسفندماه اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

هومن بهمنش افزود: ماجرای «سرخ‌پوست» از سپیده دم آغاز می شود به میان روز و شروع دوباره باران می رسد و در نهایت به آمدن آفتاب ختم می شود. تمام این حرکت ها و روندشان در فیلمنامه به دقت نگارش شده و به همین خاطر لازم بود که با حساسیت های بالایی در فیلمبرداری لحاظ شود. برای بیننده شاید باورش سخت باشد که در بسیاری از صحنه ها ۷۰ پروژکتور در مساحت ۲۵۰۰ متر نورپردازی انجام شده است.

وی با اشاره به اینکه کار فیلمبرداری «متری شیش و نیم» ساخته سعید روستایی نیز دشواری های خاص خود را داشت؛ اضافه کرد: در هر دو فیلم کار طراحی، دکور صحنه، گریم، لباس و جلوه های ویژه مثال زدنی است. خیلی خوشحالم اکثر کسانی که در «سرخ‌پوست» حضورداشتند عوامل مشترک «متری شیش و نیم» هستند و همه شان با دو ساختار کاملا متفاوت در دو  فیلم توانایی های خود را به نمایش گذاشته اند.

بهمنش اظهار کرد: در فیلم سینمایی «متری شیش و نیم» همین بچه ها در فضایی کاملا متفاوت کاری کردند که چشم شما تمام المان هایی که در اجتماع روزمره از کنارشان عبور می کنید را به تصویر بکشند دقیقا بر خلاف «سرخپوست» که شما را به گذشته ای دعوت می برد که بسیاری از ما تصور و تجربه ای از آن در ذهن مان نداریم. به نظر من هر دوی این فیلم جزو آثار مثال زدنی سینمای ما هستند و امیدوارم اتفاقات خوبی برای شان رخ دهد.

وی با اشاره به اینکه سختی های هر دو فیلم در نوع خود چالش برانگیز بود، ادامه داد: علاوه بر همه آنچه در یک پروژه سینمایی می گذرد یکی دیگر از دشواری های هر دو کار مشغله تئاتری نوید محمدزاده بود که هر روز علی رغم گریم های طولانی مجبور بود ساعت ۳ به تهران برود و از آنجا که در نقش اصلی هر دو فیلم حضور داشت و در اغلب سکانس ها باید بازی می کرد گروه تنها از ساعت ۱۰ صبح تا ۳ بعد از ظهر فرصت ضبط و فیلمبرداری داشتند.

نوشته «سرخ‌پوست» و «متری شیش و نیم» مثال زدنی هستند/ عوامل مشترک در دو فیلم متفاوت اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

ساخته دوم سعید روستایی فیلمساز جوان سینمای ایران همچون ساخته نخستش «ابد و یک روز» باز هم به موضوع اعتیاد ، بحران های خانوادگی ناشی از آسیب های اجتماعی و کشمکش های بیرونی آدمهای ماجرا می پردازد. روستایی در فیلم جدیدش تلاش می کند تا نگاهی عمقی تر از منظر رفتار شناسی فردی در جامعه به آدمهای داستانش داشته باشد. اینکه چرا ناصر با وجود آنهمه دارایی و ثروت و تضمین یک زندگی آسوده باز هم حاضر به ترک کار خود نیست. اینکه چرا سرگرد مجیدی نمی تواند ارتباط کاری و رفتار مناسبی با همکارانش داشته باشد و … که در این میان البته تک مضراب هایی را نیز از آسیب هایی که فرد در جامعه به واسطه مشکلات اقتصادی اجتماعی و فرهنگی متحمل و تبدیل به یک خلافکار و بزهکار شده در قالب داستانکهای مختلف همراه داستان اصلی مشاهده می کنیم.

نکته اما آنجاست که روستایی در هیچیک از موارد اشاره شده با وجود تلاشش برای به عمق رفتن و واکاوی شخصیت ها و دلایل وضعیت فعلی ایشان نمی تواند به طور کامل و بایسته موفق شود. به عنوان مثال بجز یک تماس تلفنی که ظاهرا فرزند سرگرد مجیدی با او برقرار می کند و چند دیالوگ در باره تصمیم به ازدواج مجدد با همسرش که قبلا او را طلاق داده نکته دیگری از زندگی مجیدی را مشاهده نمی کنیم که به چه دلیل نتوانسته خانواده اش را حفظ کند. آیا خلق و خو و رفتار خشن او سبب این مساله بوده؟ آیا به دلیل اینکه صبح تا شب غرق در کارش است نتوانسته خانواده اش را ساماندهی و مدیریت کند؟ آیا پرونده هایی که به دلیل اهمال (و یا شاید خطا) در کارش داشته سبب ساز این موضوع بوده؟ همه اینها ابهاماتی است که چرایی وضعیت زندگی شخصی مجیدی را به صورت واضح برای مخاطب مشخص نمی کند. اینگونه است وضعیت ناصر خاکزاد که او نیز در چند جمله کوتاه که از زبان نامزد سابقش و خودش می شنویم موفق به رفتن به عمق نشده و مخاطب نمی تواند واکاوی دقیقی از شخصیت و چرایی اینگونه عملکرد ناصر خاکزاد داشته باشد. اگرچه پرداخت شخصیت ناصر در مقابل پرداخت شخصیت مجیدی بسیار بهتر  و دقیق تر از کار درآمده. در همین زمینه معتقدم داستانکها بسیار حساب شده تر هستند مرد افلیجی که فرزند خردسالش را مجبور می کند تا جرم حمل مواد مخدر را گردن بگیرد. یا آن جوانی که برای گذران زندگی هر از چند گاهی یکبار خودخواسته با جرمی اندک زمینه اعزامش به بازداشتگاه را فراهم می کند تا بتواند افرادی همچون ناصر و دیگران را تلکه کند. چنین است زنی که برای گذران زندگی و برای نجات همسرش که توزیع کننده مواد است با وجود دارا بودن دو فرزند که تحمل دیدن پدرشان را نیز ندارند با او همکاری می کند.

نکته دیگر اینکه قصه «متری شیش و نیم» نیز کاملا دو قسمت است. در قسمت اول با داستانی به شدت اکشن و پلیسی مواجه هستیم که تلاش دامنه دارمجیدی و دوستانش را برای دستگیری ناصر رقم می زند و قسمت دوم که بعد از دستگیری ناصر آغاز می شود و فیلم کاملا به سمت و سوی آسیب شناسی اجتماعی و فرهنگی و رفتاری می رود. به نظر می رسد که این دو قسمت شدن داستان سبب شده تا مخاطبی که درگیر قسمت اول آن شده در مواجهه با قسمت دوم به اصطلاح پس بزند و مخاطبی که قسمت دوم برایش جذاب بوده با قسمت اول مشکل ارتباطی برقرار کند. این موضوع در اثر قبلی روستایی وجود نداشت و قصه از همان ابتدا یقه مخاطب را می گرفت و تا انتها نیز رها نمی کرد اما در اثر جدید روستایی به هر شکل این اتفاق رخ نداده است.

ساختار اما در این فیلم بسیار جذابتر از ساختار فیلم قبلی روستایی است و حتی بر فیلمنامه هم برتری داشته و از آن جلوتر است. سکانس نفسگیر ابتدایی فیلم که در نهایت با زنده به گور شدن آن جوان مواد فروش تمام می شود. صحنه به شدت تاثیر گذار و قابل تامل تعقیب معتادان در یکی از اتوبانهای تهران که دوربین افرادی را نشان می دهد که مثل مور و ملخ از لابلای درختان وسط اتوبان بیرون آمده و در امتداد اتوبان به هر سو می گریزند. صحنه های متعدد ورود دسته دسته معتادان زندانی شده به بازداشتگاه و به ویژه صحنه حضور دسته جمعی معتادان و فروشندگان در دادگاه از یکطرف و مواجهه آنان با خانواده هایشان از طرف دیگر از جمله جذابیت های بصری و ساختاری اثر به شمار می روند. به همه اینها باید صحنه اثر گذار خیس شدن بازداشت شدگان به خواسته خود توسط ناصر را اشاره کنیم که هم در شکل و هم در محتوا تاثر برانگیز بوده و از شرایط خودخواسته ای که جامعه به هر دلیل برای وجود و بزرگ شدن ناصر و امثال او فراهم می کند سخن می گوید. و به ویژه سکانس آخرین ملاقات ناصر با اعضای خانواده اش و حرکات نمایشی برادرزاده اش در مقابل او که در انتها نیز به دلیل شرایط تنش آلود به وجود آمده از دیگران جا می ماند و مجبور می شود تا برهنه به دنبال خانواده رها شود. همه این صحنه ها کدهای موثری هستند که روستایی برای هر چه بیشتر و گسترده تر شدن ارتباط تماشاگر با فیلم وقصه اش در اثر گنجانده و به همین دلیل معتقدم که ساختار فیلم چند قدم از قصه جلوتر حرکت می کند. بازی پیمان معادی در نقش سرگرد صمد مجیدی یکی از تک بازی های دیدنی و خوب این فیلم است همچنین نابازیگران فیلم که گویا همگی معتادان واقعی هستند نیز از پس وظایف محوله خود به خوبی برآمده اند.

در مجموع «متری شیش و نیم» ادامه همان مسیر قبلی سعید روستایی اما اینبار به شکلی دیگر است . این فیلم نیز مانند «ابد و یک روز» بدون تردید فیلم موفقی است که قطعا نظر مخاطبان را نیز جلب خواهد کرد اما معتقدم هرقدر که روستایی در کارگردانی این فیلم پیشرفت داشته فیلمنامه اما موفقیتی برای روستایی محسوب نمی‌شود.

نوشته نگاهی به فیلم سینمایی «متری شیش و نیم»/ اثری مطلوب در گام دوم اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

گرفتن مجوز برای «دیدن این فیلم جرم است!» کار خیلی پیچیده‌ای بود

محمدرضا شفاه تهیه‌کننده «دیدن این فیلم جرم است!» گفت: گرفتن مجوز برای این فیلم کار خیلی پیچیده‌ای بود. ما دو سال پیش ـ هم‌زمان با «بیست و یک روز بعد» ـ تصمیم گرفتیم این فیلم را بسازیم ولی در مرحله مجوز متوقف شد. در اواخر اسفند ۹۶ با آقای زهتابچیان درباره ایده این فیلم صحبت کردیم. هر وقت بحث این فیلم‌نامه می‌شد می‌گفتیم خیلی قصه خوبی است و حیف است و چرا نمی‌سازیم. من موضوع را با حوزه هنری مطرح کردم و حوزه موافقت کرد. فیلم‌ها در سینمای ایران دودسته‌اند آن‌هایی که مجوز می‌گیرند و آن‌هایی که باید برای مجوزشان تلاش کرد. من می‌دانستم اگر حوزه پای مذاکره بیاید برای ما امکان مجوز فراهم خواهد شد.

مجموعه سینمایی ارشاد مخالف کرد و در شورای پروانه ساخت همه گفتند که مجوز نمی‌دهیم. تک‌تک با افراد مذاکره کردیم که مشکلاتشان با فیلم‌نامه چیست و نکاتشان برای اصلاح فیلم‌نامه چه بوده است. یکی از این اعضای گرامی شورا، آقای دکتر کرمی بعد از یک جلسه گفت که من موافقتم را اعلام می‌کنم تا فیلم‌نامه دوباره در شورا مطرح شود اما باید این ملاحظات را در نظر بگیرید تا فیلم خوبی بشود. نکاتش همان نکاتی بود که ما با آقای زهتابچیان هم با آن‌ها حرف زده بودیم. الحمدلله مجوز ارشاد را گرفتیم و بعدازآن مجوز نیروی انتظامی را باید می‌گرفتیم که هنوز تا امروز موفق نشدیم! به همین دلیل به لحاظ امکانات مشکل داشتیم و مثلاً چند روزی به خاطر نرسیدن اسلحه فیلمبرداری عقب می‌افتاد.

همه تیم خیلی صبورانه و مردانه در کنار ما ایستادند

با یکی از بازیگران مطرح مذاکره می‌کردیم که در فیلم نقشی داشته باشد اما قبول نمی‌کرد. دلیلش را خواستم و در نهایت گفت که این مدل فیلم‌ها نمی‌فروشد و در میان مردم جایگاهی ندارد. امروز در جشنواره می‌بینیم که درست برعکس، استقبال مردم و واکنش‌ها خیلی خوب بوده است. تیمی که این فیلم را شکل داد، همه خیلی صبورانه و مردانه در کنار ما ایستادند. به دلیل مشکلاتی که گفتیم فرآیند تولید خیلی سخت شده بود. جا دارد از تیم خوبی که در کنار ما قرار گرفتند تشکر بکنم.

رضا زهتابچیان نویسنده و کارگردان «دیدن این فیلم جرم است!» گفت: من مهدی زمین‌پرداز را نمی‌شناختم و قبل از او با چند نفر صحبت کرده بودیم؛ می‌گفتند این فیلمنامه سیاسی نیست و انسانی است اما پوشیدن این لباس و حضور در این موقعیت را دوست نداریم. یکی از این بازیگرها صراحتاً به ما گفت که به دلیل شغل‌مان می‌ترسیم برایمان دردسر درست شود. این برای من ارزشمند نیست، یا آدم متن را قبول دارد یا ندارد، اگر متن حق است باید پای آن بایستیم. مهدی را خدا در دقیقه ۹۰ به ما رساند. امروز اگر بخواهم این فیلم را دوباره بسازم قطعاً مهدی را انتخاب خواهم کرد.

فیلم را به مثابه فیلم دوست دارم و علاقه‌ای به این همه هیاهو  و حاشیه ندارم. مدام به خودم گوشزد می‌کردم تا به سمت خودنمایی نروم. چهره مردم دائماً در مقابل چشمانم بود و می‌گفتم مردم سکانس‌پلانهای طولانی و تکنیک‌های پیچیده را نمی‌خواهند و فقط داستان‌گویی می‌خواهند. شاید در کار اول این وسوسه برای فیلمساز بیشتر باشد که بخواهد توانایی‌های تکنیکی‌اش را به رخ بکشد. هیچ برنامه‌ای برای فیلم بعدی ندارم و حتی با گریزی که نسبت به جنجال و حاشیه دارم، ممکن است باز هم دوباره به سراغ یک ایده جنجالی دیگر بروم.

مهدی زمین‌پرداز بازیگر«دیدن این فیلم جرم است!» گفت: بیشتر واکنش‌هایی که گرفتم، مثبت بوده و اینکه آفرین که نترسیدی و در این فیلم بازی کردی چون من قبلش هم کارهای چالشی و پر سر و صدا داشتم. فیلم‌های چالشی عیار بازیگر را بهتر می‌سنجند. در برخی لحظات ما خودمان را هنگام بازی سانسور می‌کردیم و به آقای زهتابچیان پیشنهاد می‌دادم که دیالوگ‌ها را تغییر دهیم یا از آن‌ها عبور کنیم اما ایشان می‌گفتند که مشکلی نیست و دیالوگ را بگو. حرفه ما حرفه سختی است و قبل، حین و بعد از فیلم نگرانی‌های متفاوتی داریم.این برای بازیگر برجسته‌تر است چون در جلوی کار قرار گرفته و بیشتر دیده می‌شود.

ما حدود ۱۲ جلسه پیش‌تولید و تمرین تئاتری با رضا داشتیم و این تمرین به بچه‌ها خیلی بیشتر کمک کرد. برای باورپذیرتر شدن و زنده شدن نقش‌ها تلاش کردیم به جزئی‌ترین المان‌ها مثل زنگ خوردن گوشی هم دقت کنیم. این فیلم حاصل کار کسانی بود که با دل‌شان پای کار آمده بودند. با اینکه تجربه من بیشتر از بعضی از بچه‌ها بود، درس‌های زیادی در بازیگری از آنها گرفتم. پیشکسوت‌های کار هم کمک زیادی به ما کردند.

توضیحات مدیر روابط عمومی سی‌وهفتمین جشنواره فیلم فجر

مسعود نجفی مدیر روابط عمومی سی‌وهفتمین جشنواره فیلم فجر مهمان بخش بعدی برنامه گفت: امسال دومین تجربه حضور ما در پردیس ملت بود. این جابجایی و انتقال به مکان جدید در این دوسال یکی دو روز زمان برد و الحمدالله امسال مشکلات کمتر بود. برج میلاد از هر نظر مناسب بود اما تصمیم این بود که اهالی رسانه به روال پیش از برج میلاد، در فضای تخصصی و به دور از هیاهو فیلم‌ها را ببینند.

امسال با این کدی که تعریف شده است، رأی دادن مخاطبان آسان‌تر است؛ تا دو ساعت هر کس بلیت دارد می‌تواند رأی خود را ارسال کند. با این سیستم رأی‌گیری فراگیرتر از قبل شده است و همه ۱۴ سینمای تهران را شامل می‌شود. هر روز یک فیلم کم می‌شود تا روز اختتامیه فیلم از بین سه فیلم باقی مانده بالاترین ارا انتخاب و به عنوان برنده سیمرغ مردمی اعلام می‌شود.

«متری شیش و نیم» سانسور نشده و  از روز دوم نمایش داده شد. سعید روستایی دوست داشت نسخه نهایی اصلاح شده از نظر رنگ و نور نمایش داده شود. از فردا این نسخه اصلاح شده نمایش داده خواهد شد. آمار سانس‌های فوق‌العاده و مخاطبان از سال گذشته افزایش داشته است و میزان پیش‌فروش بلیت‌ها ۲۰ درصد از سال قبل بیشتر بوده است.

میز نقد «متری شیش و نیم»

امید روحانی گفت: دومین فیلم سعید روستایی بعد از «ابد و یک روز» فیلم خوبی است و با تعاریف عام سینما شما را جذب می‌کند؛ اما مسائل و مشکلاتی دارد. فیلم با ضرب خوب یک پرونده پلیسی مواد مخدر شروع می‌شود و آرام آرام در ۴۰ دقیقه به ماجرای پلیسی کشیده می‌شود که در سینمای امروز ایران نمونه اندکی دارد و همراه با این داستان جذاب پلیسی تنیده شده است و با هم مطرح می‌شود.

اجرای صحنه معتادان جنوب شهر با این همه هنرور خیلی سخت بوده و خوب درآمده است. زاویه ماجرا از جایی که نوید دستگیر می‌شود، تغییر می‌کند و دغدغه‌های اجتماعی مطرح می‌شوند. نقش پلیس به تدریج کاهش یافته، کنش‌ها به رئیس باند منتقل می‌شود و به بیان اعتراضات اجتماعی و دیالوگ‌ها و مونولوگ‌هایی بدل می‌شود که می‌گوید همه بدبختی‌هایی که شما دیدید باید تئوریزه بشود.

اگر در قسمت اول فیلم بعد از دستگیری نوید با یک ضرباهنگ جدید روبه‌رو هستیم، با خاموش شدن این تمپو، کم تحرک و خاموش می‌شود. چون این تمپو پایین می‌آید ضرباهنگ هم کند شده و این نیمه دوم مقدار طولانی است و می‌توانست خلاصه شود. مشکوک هستم که بشود این مشکل ضرباهنگ را اصلاح کرد؛ مشکل اصلی فیلم این بود. در اینجا دزد ما می‌تواند دلیل دزدی خود را از زاویه‌ای دیگر توضیح بدهد. ژورنالیسم تصویری حالا تئوریزه می‌شود. درست است که این تئوریزه شدن با دیالوگ و منولوگ انجام می‌گیرد اما زمینه‌چینی‌های آن انجام شده است. برای نجات این تمپو باید خطوط اضافه آن حذف شود.

میز نقد «ایده اصلی»

میلاد دخانچی گفت: فیلم لذت‌جویی و اباحه‌گری طبقه متوسط به بالا بود و اینکه چگونه سرمایه توانسته است ایدئولوژی بسازد و این چقدر ناراحت کننده است. این فیلم جز نمایش سبک زندگی بورژوایی نه ارزش محتوایی دارد و نه ارزش هنری و سؤال اینجاست که چرا هیئت انتخاب باید به سراغ آن برود.

امید روحانی گفت: فرم روایی که فیلمساز اتخاذ کرده است با پورشه‌ها و مدل موها و… نه گرمایی به فیلم داده است و نه قصه! شاید رسیدن به داد جزیره هندورابی، او را نجات بدهد.

میز نقد «سرخ‌پوست»

امید روحانی گفت: «سرخ‌پوست» من را متعجب کرد و تا دقایق آخر به این فکر می‌کردم که چرا ساخته شده است. کارگردان در نشست خبری گفت که عاشق سینمای آمریکا و هیچکاک است. داستان در سال ۴۶ در ناکجاآباد اتفاق افتاده و فیلمساز سعی کرده قصه‌گو باشد. اما واقعیت این است که نه شخصیتی وجود دارد و نه مشخص است چرا رئیس زندان، زندانی را که با یک عملیات شبه پوآرویی پیدا کرده است را آزاد می‌کند. شخصیت زن (پریناز ایزدیار) اینجا چه می‌کند؟ همه چیز چیده شده است و در هم تنیده نیست.

دکور، فضاسازی و نورپردازی عالی است اما قصه گویی سادیسمی به فیلم ضربه می‌زند. هر سه فیلم امشب نمونه عقب‌مانده فیلم‌های آمریکایی بودند که نه آن فضاها را بازسازی می‌کنند و نه آن شخصیت‌ها را دارند. نوید محمدزاده در هر دو فیلم امسالش برخلاف سال‌های قبلی که بازی برون‌ریزی داشت، تلاش می‌کند درون‌ریز عمل کند.

میلاد دخانچی گفت: این فیلم هم مثل «ملبورن» ملات مناسب یک اثر سینمایی را ندارد و در دکوپاژ هم نمی‌تواند کار خاصی بکند. برای این قصه معمایی نیاز به شخصیت‌های بیشتری داشت تا با دکوپاژ و حرکات دوربین بیشتر کار می‌کرد. تازه در دقیقه ۷۰ وقتی از زندان بیرون آمدند ما منتظر وقوع یک اتفاق شدیم. تحول شخصیت نوید محمدزاده خیلی سریع و غیرمنطقی اتفاق افتاد. او سه بار در مواجهه با سؤال شخصیت پریناز ایزدیار قرار می‌گیرد که چرا نجاتش نمی‌دهی و به یکباره در دفعه سوم متحول می‌شود. عجیب اینکه در دفعه سوم که حکمش را گرفته است، جایش سفت شده و این تصمیم دیگر اخلاقی نیست. بلکه با احساسی است که می‌گوید دیگر خسته شدم در خواسته خودم ارضا شدم و حالا بگذاریم او هم برود.

نوشته گرفتن مجوز برای «دیدن این فیلم جرم است!» کار خیلی پیچیده‌ای بود/ همه تیم مردانه در کنار ما ایستادند اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

ساداتیان درباره این فیلم گفت: این فیلم بسیار سخت بود، در این فیلم شما تمام لوکیشن‌ها را می‌بینید. صفر تا صدش ساخته شد. این فیلم هنرور زیادی داشت و همین باعث طولانی شدن کار شد.

ساداتیان درباره اینکه آیا از طرف نیروی انتظامی شما مجبور به حذف صحنه‌ای شدید گفت: مشکل ما در کشور این است که سازمان‌ها و ارگان‌هایی که هستند دوست دارند براساس بخشنامه‌های آنها شخصیت‌ها شکل بگیرند. خیلی باید تلاش کنیم که همدلی را در کشور به وجود بیاوریم. باید سینما را قبول کنیم. اینکه وقتی در فیلمی به موضوعی می‌پردازیم اینطور نباید باشد که ارگان‌ها مانع ایجاد کنند. همدلی باید به وجود بیاد.

او تاکید کرد: حذفیات این فیلم قابل اعتنا نبود. بعضی سازمان و ارگان‌ها معتقد هستند که این مسائل با ضوابط آن‌ها همگون نیست. سینما باید چیزی را به تصویر بکشد که مردم با آن مواجه هستند.

سعید روستایی در پاسخ به این سوال که آیا مخالف اعدام قاچاقچی ها هستید گفت: من به این سوال جواب نمی دهم و فکر می کنم به نظر من ربط ندارد.

ساداتیان درباره پیش بینی جوایز امسال گفت: فیلمسازی کار سختی است و همه هم سعی می کنند کارهای قابل قبولی ارائه بدهند. ما هم صبر می کنیم فیلم ها دیده شود و منتظر نظر داورها هستیم.

سعید روستایی درباره کاراکترهایی که نوید محمدزاده و پیمان معادی بازی کردند و اینکه آیا گزینه های دیگری غیر این دو وجود داشته، گفت: انتخاب اول خود این دو نفر بودند. زمانی که من طرح را می نوشتم با هم در ارتباط بودیم و راجع به نقش ها حرف می زدیم.

سوال بعدی درباره مشکلاتی بود که برای نمایش فیلم به وجود آمد و تدوین چندباره آن بود که سعید روستایی در پاسخ گفت: واقعیت این است که روزهای آخر قبل از جشنواره ما مشغول انجام کارهایی بودیم که باعث شد نتوانم نسخه نهایی خودم را آماده کنم. یک سری روتوش‌های خیلی جزئی که مهم نبودند و در چند روز گذشته من خیلی روی آنها کار کردم. امروز قرار بود آن نسخه پخش شود. ولی من دوست داشتم آن نسخه پخش شود.

سعید روستایی در ادامه تاکید کرد: مشکلی به عنوان ممیزی در روزهای اخیر نداشتیم و مشکل همین تدوین مجدد بود.

سعید روستایی درباره هماهنگی معتادهایی که در فیلم بودند گفت: کار با این عزیزان آسان نبود خیلی سخت بود ولی من سختی های کار را پای توانمند بودنمان نمی گذارم. ساختن یک فیلم در یک اتاق سختی های خودش را دارد ساختن فیلم ما هم سختی های خودش را دارد. ما لوکیشن را جایی انتخاب کردیم که دسترسی به اینها سخت نباشد ولی این عزیزان زود خسته می شدند و زمانی که می خواستند بروند باید می رفتند. در سکانس انگشت نگاری ما خواستیم ۴۵ دقیقه بیشتر بمانند، ده دقیقه بیشتر طول کشید حمله کردند و بدون هیچ تعارفی از آنجا خارج شدند.

روستایی در مقایسه فیلم ابد و یک روز با فیلم متری شیش و نیم گفت: این فیلم خیلی انرژی می‌برد و هیچ مقایسه‌ای بین این فیلم و فیلم قبلی‌ام وجود ندارد. همه عمر و زندگیم را بعد از ابد و یک روز پای این فیلم گذاشتم.

نوید محمدزاده درباره این نقش و اینکه آیا مابه ازای خاصی در بیرون برایش پیدا کرده گفت: من این کار را انجام دادم. دوست دارم آن چیزی که می بینند را ببینند، درباره اینکه چه کردیم و چه شد زیاد حرف نمی زنم.

محمدزاده در ادامه در پاسخ به این سوال که چرا قاچاقچی فیلم فیلسوف بود گفت: این فیلم به هر حال فیلمی است که خرس روی صورت قاچاقچی چنگ ننداخته، قاچاقچی می تواند آدمی باشد که زندگی نرمالی داشته باشد و خیلی معمولی باشد.

سعید روستایی درباره بازنویسی چندباره فیلمنامه گفت: سال ۹۶ فیلمنامه را برای پروانه ساخت فرستادیم. دو بار قبل از آن بازنویسی شده بود، بعد همینطور که هر بار رد می شد همزمان بازنویسی می شد. این هم معضلی است ما یک فیلمی به اسم ابد و یک روز می سازیم، بعدش کار برایمان سخت تر می شود. من می توانستم خیلی ساده این فیلم را سال پیش در جشنواره داشته باشم و برنامه زندگیم به هم نریزد. این گلایه من است که هفت، هشت ماه طول می کشد که فیلمنامه تایید شود. بازنویسی فیلمنامه چیزی نیست که برای من تمام شود، همین الان هم بعد از جشنواره با تدوین تغییراتی خواهم داد.

محمدزاده در پاسخ به این سوال که آیا سنش برای بازی در این نقش بالا نبود عنوان کرد: این نقش باید سی ساله می‌بود، ولی من ۳۲ ساله هستم. آن کسی که این اتفاق برایش افتاده است حتی ۲۶ ساله بوده است. نمی‌دانم چرا فکر می‌کنیم قاچاقچیان باید سن بالایی داشته باشند.

روستایی درباره سن و سال نقش محمدزاده گفت: روز اولی که گریمور به صحنه آمد به او گفتم که این آدم قرار نیست بادی بیلدینگی باشد. قرار نبود قیافه‌ای شبیه به خلافکارهای معمول داشته باشد. آقایی به نام غلام سوسمار در جنوب تهران دستگیر شد. ۱۱ میلیارد تومان گردش مالی‌اش بوده است و وقتی دستگیرش کردند ۲۴ ساله بود. البته میزان گردش مالی‌اش را نمی‌دانم درست به یاد دارم یا نه. اگر نیست عمدی نیست.

او درباره سکانس پایانی فیلم و حضور خانواده قاچاقچی توضیح داد: برای من خیلی مهم بود که آدم‌ها را به صرف شغل و کارشان نشناسیم. صمد کسی است که تا حدی که فیلم اجازه می‌دهد از خانواده‌اش می‌فهمیم. ناصر خاکزاد یکسری هدف داشته است، با اینکه قابل قبول یا غیرقابل قبول هست کار ندارم. بسیار مهم بود که خانواده‌اش را ببینم. آدمی که رفتارش با بچه‌ها خیلی مسیر و جهت به شخصیتش می‌دهد. برایم بسیار مهم بود که یکی از آن بچه‌ها که از آن‌ها حرف می‌زند را ببینیم.

هومن بهمنش درباره سختی های فیلمبرداری این اثر گفت: زمانی که فیلمنامه را خواندم و شناختی که از سینمای سعید در فیلم های کوتاه داشتم برایم خیلی مهم بود که بازسازی صحنه های واقعی در لوکیشن هایی که آقای نصراللهی طراحی کردند مبنا برای من این بود که بیننده این احساس را کند که داخل این فضا برده شده. به خاطر این خیلی زیاد سع ی کردم از الگوهای سینمای مستند استفاده کنم و در فضاسازی هایم با سعید و محسن در این مورد صحبت می کردیم. دوربین روی دست بود و از جهت فیزیکال با لنزهای سنگین کار یک مقدار سخت می شد.

سعید روستایی هم در ادامه این نشست گفت: تا حالا پیش نیامده من هم از این مدل حرف زدن می ترسم. می خواهم اینجا یک تشکر خیلی ویژه داشته باشم از آدم هایی که ۵ماه تمام کنار من بودند و خسته شدند. چون شرایط سخت و بد بود. اگر فیلم بد نشده، یا جالب شده، پشت دوربین واقعا من تشکر خیلی ویژه ای از هومن بهمنش و محسن نصراللهی می کنم. اگر طراحی صحنه محسن و جسارت هومن بهمنش نباشد شاید نشود هر کاری را انجام داد. غزاله معتمد خیلی تحقیق کرد. ایشان به عنوان یک خانم با مبایلش از این آدم ها عکس می گرفت و تحقیق زیادی کرد.

غزاله معتمد طراح لباس این فیلم هم درباره تنوع گوناگونی لباس ها و صحنه ها گفت: کار کردن با سعید روستایی اینطور است که اتفاقی که می افتد آن قدر از پایه و فیلمنامه کدهای درستی می گیرم که اجازه خطا تقریبا ندارم. در این فیلم هم من سعی کردم از شکل مستند خیلی الهام بگیرم. شاید خیلی جاها به نظر نرسد که ما آدم هایی را شکل دادیم ولی در یک ترکیبی من و ایمان امیدواری برای شکل دادن به این پرسوناژها سعی کردیم به مستند نزدیک شویم. چه خانواده هایی که قصه هایی داشتند و چه دیگران. من سعی کردم گراهای مستند را بگیرم و تنوع هم ایجاد کنم. این زیاد بودن آدم ها کار را سخت می کرد که به تکرار نرسم. یک مجموعه از فیلمنامه تا کارگردان و یک همکاری درخشان بین من و ایمان امیدواری در صحنه ای که محسن نصراللهی طراحی کرده بود و با تصویربرداری هومن بهمنش باعث شد خیلی به نظر نیاید ما کاری انجام داده باشیم و شاید این نقطه قوت این فیلم باشد.

محسن نصرالهی درباره فیلم گفت: امیدوارم فیلم را دوست داشته باشید. طراحی صحنه این فیلم شاید به نظر نیاد، همانطور که آقای ساداتیان گفتند یکی از سخت‌ترین فیلم‌هایی بود که من کار کردم. برای تک تک صحنه‌ها بارها و بارها با هم صحبت کردیم. کلی سعید برایشان ایده داشت که تلاش کردیم اجرایی کنیم.

او ادامه داد: نزدیک سه تا اتاق بزرگ لباس داشتم و این موضوع قطعا از همراهی آقای ساداتیان بود که توانستم آن را تهیه کنم.

روستایی درباره نیمه دوم فیلم و خرده‌پیرنگ‌ها توضیح داد: واقعیت این نیست که یک دفعه از نیمه دوم به بعد خرده پیرنگ‌ها قابل حذف باشد. همه چیز بهم متصل است و شکل‌گیری شخصیت‌ها ربط دارد. همین نسخه‌ای که من از پخش نشدنش ناراحت شدم، یک چهارم پایانی ریتمش طوری بود که باعث می‌شد حتی یک نفر هم چنین احساسی نکند.

هومن کیایی درباره نقشش گفت: من مدت زمان زیادی هست که تئاتر بازی می‌کنم. باتوجه به پیشنهادی که سعید روستایی به من داد، این نقش را قبول کردم و خیلی به بحث خشونت آن فکر نکردم.

شهرزادی مدیر صدابرداری درباره مشکلات سر فیلمبرداری متری شیش و نیم گفت: جای آقای امیرحسین قاسمی در اینجا خالی است. واقعا اینطور نبود که بگویم صدابرداری سخت بوده باشد. چون شرایط را کنترل می‌کردیم. اگر لازم بود که بازیگران دیالوگ بگویند از شلوغی صحنه کم می‌کردیم.

ساداتیان درباره حضور سرمایه‌گذار در فیلم «متری شیش و نیم» گفت: جنگ که تمام شد. دولت اعلام کرد که هر کسی می‌خواهد کاری انجام دهد ۲۰ درصدش را خودش بیاورد. روحانی می‌خواست صنعت توریسم را با همین فرمول راه بیاندازد که راه انداخت. شما ببینید آیا بانکی امر سینما را به رسمیت می‌شناسد. موج تورم را در کشور می‌بینید. هزینه تولید به شدت افزایش پیدا کرد. این فیلم بالای ده هزار نفر هنرور داشت. دو و نیم برابر یک فیلم معمولی هزینه برداشته است. برای من تمام کردن این فیلم به تنهایی سخت بود. دوستی را برای سرمایه‌گذاری دعوت کردیم و این فیلم راحت‌تر جمع شد. گاهی حرف‌هایی زده می‌شود که حسی است و پشت سر آن تحقیقی نیست. ما حق نداریم کالبدشناسی کنیم و در زندگی شخصی افراد دخالت کنیم.

مازیار سیدی هم درباره تجربه همکاری با سعید روستایی گفت: این اولین تجربه سینمایی بلند من بود. پیش از این سال ها در تئاتر فعال بودم و سر یک پروژه ای با سعید روستایی آشنا شدم و به این پروژه ملحق شدم. پابه پای گروه تمام مدت حضور داشتم. سعی کردم تمام تلاشم را بکنم که بهترین راندمان را داشته باشم. خیلی باید از همه بچه های گروه تشکر کنم. اول از سعید روستایی به خاطر حمایت و برداری که در این فیلم به من کرد. مرحله بعد از بچه هایی که برای درآمدن نقش میثاق اشکانی به من کمک کردند. غزاله معتمد و ایمان امیدواری که واقعا حضورشان در درآمدن این نقش موثر بود و در وهله بعدی حضور آدم هایی که شبیه یک معلم کنارم بودند. پیمان معادی، نوید محمدزاده، هومن کیایی و تمام بچه هایی که در این پروژه به من کمک کردند و باعث شدند اعتماد بنفس حضور در این پروژه بزرگ را داشته باشم.

نوشته نشست فیلم «متری شیش و نیم» برگزار شد/ سعید روستایی: مشکلی به عنوان ممیزی نداشتیم اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.