بدین ترتیب این قسمت از برنامه روز جمعه ۲۸ شهریورماه ساعت ۱۵ از شبکه افق پخش می‌شود.

مستند «مُشت در نمای درشت» نمایی سینمایی از فراز و فرودهای زندگی هنری و حرفه‌ای سیدحسن حسینی، شاعر فقید است که از زبان خود، خانواده، دوستان و همکارانش روایت می‌شود.

در این فیلم مستند، ابعاد هنری و فعالیت‌های زنده‌یاد سید حسن حسینی از زبان مصاحبه‌شوندگانی چون اسماعیل امینی، پرویز بیگی حبیب‌آبادی، محمدرضا ترکی، زهیر توکلی، سید حسین حسینی، سیدحامد حسینی، مرتضی سرهنگی، هادی سعیدی کیاسری، حسن صیادی، محمدصادق صیادی، محمد عزیزی، حسین قلعه‌قوند، شهرام گیل‌آبادی، جواد محقق، یوسفعلی میرشکاک، سید احمد نادمی و سعید یوسف‌نیا بررسی شده است.

فصل دوم برنامه «کافه مستند» با اجرای محسن یزدی، تهیه‌کنندگی مهدی انصاری و سردبیری نگین ریاضی هر جمعه ساعت ۱۵ روی آنتن می‌رود و تکرار آن سه‌شنبه شب ساعت ۲۱ است.

نوشته نمایش مستند «مشت در نمای درشت» در برنامه «کافه مستند» اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

پس از نمایش این مستند، نشست نقد و بررسی آن با حضور جلیل اکبری‌صحت (منتقد سینما و سینماگر) و هادی سعیدی‌کیاسری (شاعر و پژوهشگر) در سالن استاد ناصری خانه هنرمندان ایران برگزار شد. اجرای این برنامه را حامد صلاحی بر عهده داشت.

در آغاز این نشست، محمدصالح حجت‌الاسلامی گفت: قبل از هر چیز، از همه شما دوستان که زحمت کشیده‌اید و در این وقت از روز و این ایام در اینجا حضور پیدا کرده‌اید، تشکر می‌کنم. این یک حسن اتفاق است که ما همزمان با برپایی نمایشگاه کتاب، توانسته‌ایم این فیلم را به دوستداران شعر و ادب عرضه کنیم. این اتفاق ممکن است مزاحمتی برای کسانی ایجاد کند که علاقمند به ادبیات هستند و در حال تصمیم‌گیری برای حضور در اینجا یا در جمع ناشران و ادیبان هستند.

او ادامه داد: فکر می‌کنم هر آنچه که باید گفته شود، در فیلم بیان شده است. تنها نکته‌ای که می‌توانم اضافه کنم این است که سعی کردم صادقانه‌ترین روایت ممکن را ارائه دهم. این کار قطعاً پیچیده و دشوار بود و از عهده هر کسی برنمی‌آید، از جمله بنده حقیر که بخواهم درباره شخصیتی بزرگ مانند سید حسن حسینی صحبت کنم.

حجت‌الاسلامی افزود: برای من مایه افتخار است که به عنوان اولین فردی که کار جدی و بلندی درباره این بزرگوار انجام می‌دهد، توفیق یافتم. در این مسیر، من شاگردی کرده‌ام در محضر اساتیدی که بخشی از آن‌ها را در فیلم مشاهده کردید. ما پیش از تولید، با بسیاری از این عزیزان ملاقات کردیم و از محضرشان بهره‌مند شدیم.

در ادامه، هادی سعیدی‌کیاسری اظهار کرد: نکته‌ای که می‌خواهم مطرح کنم این است که چرا اساساً باید یک شاعر را ستایش کرد و چرا باید قدر شاعران را دانست. شاعر نسبت مستقیم با زبان دارد و زبان، خانه اصلی وجود انسان‌هاست. اگر زبان خانه باشد، شاعران نگهبانان و ستون‌های اصلی آن هستند.

او افزود: اگر ما در پی هویت و وجود هستیم و می‌خواهیم فکر، فضیلت و فرهنگ در جامعه‌مان پایدار بماند، باید به شاعران توجه کنیم. این یک قاعده پذیرفته‌شده است که هر زبانی که نتواند شاعران بزرگ تربیت کند، محکوم به فنا خواهد بود.

کیاسری همچنین گفت: ما بختیاری داشتیم که شاعرانی مانند حکیم رودکی و حکیم فردوسی را داشته‌ایم. این معجزه زبان فارسی است که ما امروز، پس از بیش از هزار سال، می‌توانیم با شاعران صدر زبان فارسی ارتباط برقرار کنیم. به آقای حجت‌الاسلامی تبریک می‌گویم برای انتخاب چنین رسالتی ارجمند، به‌ویژه در سال‌هایی که شعر چندان رونقی نداشته است.

وی ادامه داد: رسانه‌ها تا حدودی نقش شعر را کمرنگ کرده‌اند، اما نیاز به شعر همچنان در رسانه‌ها و دیگر عرصه‌های فرهنگی احساس می‌شود. یاد و خاطره زنده‌یاد دکتر حسن حسینی همواره در ذهن‌ها باقی خواهد ماند. او از مردان ضروری فکر و فرهنگ ما بود.

در بخش دیگری از این نشست، جلیل اکبری‌صحت گفت: این اثر را می‌توان در زمره مستندهای شهودی دسته بندی کرد که سردمدار آن سیدمرتضی آوینی است و عموم مستندسازان به ویژه مستندسازان حوزه هنری در همین سبک فیلمسازی می‌کنند.

او با اشاره به نکات مختلفی از این مستند، گفت: صحبت کردن درباره الزامات سینما و شعر، موضوعی متفاوت است. سید حسن حسینی جایگاهی در شعر ایجاد کرد که هم دوستان و هم منتقدان به آن معترف هستند. او جسارت داشت که نوشته‌هایش را به صورت کتاب منتشر کند. سینما الزامات خاص خود را دارد، اما همه هنرها از یک اقلیم آب می‌خورند.

این منتقد سینما افزود: تجربه همکاری با افرادی چون حسن حسینی، ساعد باقری و سهیل محمودی برای من بسیار ارزشمند بوده است. یکی از اولین آشنایی‌های جدی من با سید حسن حسینی بود که تأثیر زیادی بر فضای فکری سینمای پس از انقلاب داشت. او شخصیتی روراست و عمیق بود که توانست پیوندی میان شعر و فلسفه و تصویر برقرار کند.

اکبری‌صحت همچنین گفت: نکته مهم درباره حسینی این است که او از موضع جانبداری فاصله نمی‌گرفت و تصویری آینه‌وار از زندگی ارائه می‌داد. او یکی از سرآمدان عرصه فرهنگ و هنر کشور بود و در عرصه اندیشه و تصویر، فردی جستجوگر و اثرگذار به شمار می‌رفت.

در ادامه این نشست، هادی سعیدی‌کیاسری در تکمیل سخنان خود تصریح کرد: روایتگری در فرهنگ ما همواره تحت تأثیر سانسور قرار داشته است. باید تلاش کنیم روایت‌های دقیق‌تری از شخصیت‌های فرهنگی مانند حسن حسینی ارائه دهیم تا ابعاد گوناگون زندگی و آثار آنان بهتر شناخته شود.

نوشته «مشت در نمای درشت» در زمره مستندهای شهودی است اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

این مستند محصول ۱۴۰۲ در قالب نود و هفتمین برنامه مستندات یکشنبه در خانه هنرمندان ایران اکران می‌شود.

جلیل اکبری‌صحت منتقد سینما و سینماگر، هادی سعیدی‌کیاسری شاعر و پژوهشگر در کنار کارگردان اثر، پس از نمایش مستند «مشت در نمای درشت» درباره آن صحبت خواهد کرد.

مستند «مشت در نمای درشت» نمایی سینمایی از فراز و فرودهای زندگی هنری و حرفه‌ای سید حسن حسینی، شاعر فقید است که از زبان خود، خانواده، دوستان و همکارانش روایت می‌شود.

فیلم مستند ۹۰ دقیقه‌ای «مشت در نمای درشت» ساعت ۱۸ یکشنبه ۲۱ اردیبهشت در سالن استاد ناصری خانه هنرمندان ایران روی پرده خواهد رفت.

نوشته اکران «مشت در نمای درشت» در خانه هنرمندان ایران اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

پس از اکران فیلم مستند «مشت در نمای درشت»، کارگردان و کارشناسان درباره این فیلم صحبت کردند.

فیلمی در مورد ادیبی که چراغ اندیشه را روشن می کند

پیش از همه طیبه عزت اللهی‌نژاد مدیر پژوهشکده هنر پژوهشگاه فرهنگ هنر و ارتباطات در ابتدای نشست با تاکید بر جایگاه ادبیات فارسی و کم توجهی به آن با اشاره به یکی از قسمت‌های سریال پرطرفدار این روزهای تلویزیون یعنی «پایتخت۷» گفت: همانطور که به طور طنز در سکانسی از این سریال، مردم ایران نسبت به ادبیات غنی فارسی بی‌توجهی می‌کنند اما مردم تاجیکستان آن را ارج می‌نهند؛ واقعیت این است که ادبیات جهان موازی اندیشه در یک جامعه است اما متاسفانه می بینیم  که حوزه آموزش ما ادبیات و هنر را خیلی جدی نگرفته است. دانشگاه ما افراد را به سمت الکن شدن می برند و ما بعد از فارغ التحصیلی خیلی نمی‌توانیم از غنای کلامی استفاده کنیم.

وی بیان کرد: واقعیت این است که همان‌طور که هنر برای هنر یک اجحاف بزرگ است و به حاشیه بردن هنر از میدان تاثیرگذاری است، ادبیات برای ادبیات و محدویدت آن به استفاده از واژگان و خلاقیت در واژگان هم ظلم بزرگی است. ادبیات داستان زندگی و تجربه زیسته ایرانیان و در طول تاریخ صدای بلند اندیشه است.

عزت الهی در ادامه با اشاره به موضوع  محتوای فیلم «مشت در نمای درشت» تصریح کرد: در این فیلم هم می‌بینیم که چگونه کسی که در حوزه ادبیات فعالیت دارد، چراغ اندیشه را روشن می‌کند. امیدوارم که به ادبیات و هنر؛ دوگانه ای که دو بال پرواز فرهنگ ایران بودند، بیش از پیش توجه بشود و فرزندان این سرزمین به اوج فکر کنند نه متاسفانه به هزل و هجو و این آفتی که امروز دچارش هستیم.

در ادامه مراسم، حامد صلاحی مدرس دانشگاه و کارشناس ادبی که پژوهشگر فیلم «مشت در نمای درشت» بر عهده داشته، اجرای این نشست را به دست گرفت و در سخنان کوتاهی به معرفی این فیلم مستند پرداخت و تاکید کرد: همان‌طور که در این مستند دیدید، براده‌هایی از زندگی سیدحسن حسینی به نمایش گذاشته شد که همچون سرو حریت و آزادمنشی داشت.

اهمیت آرشیو و پرداختن به هنر و هنرمند انقلاب

در ادامه این مراسم، اسماعیل امینی شاعر و از دوستان نزدیک زنده‌یاد سیدحسن حسینی گفت: ما اگر متولی و دلسوز هنر انقلاب داریم چطور است که هیچ آرشیو و سامان علمی نداریم. به رغم اینکه فکر می کنیم می دانیم هنر انقلاب را می شناسیم پس نیازی نداریم که ره آوردهایش را ثبت کنیم؛ یکی از ‌چیزهایی که در روز هنر انقلاب به کار می‌آید و به آن نیاز داریم، توجه به این مسئله است که آرشیو بسیار مهم است.

وی تصریح کرد: در حالی که تلاش بسیار صورت گرفته و ضبط شدن همه جلسات در حوزه هنری و چند نهاد دیگری که به هنر انقلاب می پردازند و انتشار مطالب زیاد در مورد هنر و هنرمندان این دوره، آرشیو به معنی ثبت و منظم کردن دستاوردها و رهاوردهای فرهنگی سالهای پس از انقلاب به دلیل کم‌توجهی از دست رفته است! به عنوان فردی علاقمند و پیگیر عرض می‌کنم که در مورد افرادی همچون سیدحسن حسینی و قیصر امین‌پور هیچ آرشیو منسجمی که همه جلسات، آثار و مقالات نوشته شده در مورد آنها را در یکجا گردآوری کرده باشند، نداریم! فرض کنید که یک پژوهشگر زبان فارسی از کشور دیگری به ایران به عنوان ام القراء زبان فارسی بیاید و بخواهد در مورد قیصر یا سیدحسن یا هر شاعر و شخصیتی که به تاریخ پیوسته تحقیق کند، آرشیوی حتی از نشریاتی مثل نشریه شعر در دست نیست.

تعارف در متون علمی اشتباه است

این استاد دانشگاه در بخش دیگری از سخنانش به برخی صحبت‌هایی که از عواطف نشأت می‌گیرد که نشان از آمیخته شدن اسطوره و واقعیت دارد، اشاره کرد و گفت: این در تربیت و فرهنگ ما ایرانیان است که با هم به تعارف صحبت می کنیم و همدیگر را تحویل می گیریم که مناسب حوزه عواطف شخصی است اما وقتی می خواهیم کار علمی و تحقیقاتی کنیم، چنین تعارفاتی به جا نیست و متاسفانه این روزها باب شده که در متنون دانشگاهی و پایان نامه ها هم از همین لحن اساطیری و تعارفی استفاده می کنند که کاملا غیر علمی است. در طول چند هزار سال تاریخی که داریم آمیخته شدن اسطوره واقعیت بلای زیادی بر سر ما آورده است در حالی که این دو کاملا از هم مجزا هستند.

وی در ادامه بیان کرد: ما می توانیم با لحن اساطیری سخن بگوییم و اظهار کنیم که سیدحسن حسینی و قیصر امین پورسرآمد شاعران انقلاب و در اخلاق، خلاقیت و دانش بی نظیر بودند که البته با دوستی و شناختی که من از آنها دارم، بودند؛ اما به عنوان کسی که همه مقالات منتشر شده در مورد سیدحسن و قیصر را مطالعه کرده ام به جرات می توانم بگویم شاید کمتر از دو سه درصدشان از نظر علمی قابل اتکا هستند و مابقی پرت و پلا و از روی هم نوشته اند.

«مشت در نمای درشت» به دور از اغراض است

امینی در ادامه سخنانش به فیلم مستند «مشت در نمای درشت» پرداخت و عنوان کرد: من تبحری در حوزه سینما ندارم و از این منظر سخن نمی گویم اما با شناختی که از موضوع دارم و پس از چند بار تماشای فیلم، می‌توانم اذعان کنم که کاری که آقای حجت‌الاسلامی در این فیلم کرده، تا جایی که امکان داشته و توانسته، روایت نسبتاً بی غرض از سیدحسن حسینی را ارائه کرده است و کار ارزشمندی از آب در آمده؛ اگرچه بخشی از موارد را هم براساس شرایط اصلا نگفته همان‌طور که در مورد افراد دیگر هم نمی توانیم بگوییم. ضمن اینکه باید تاکید کنم همانطور که در فیلم اشاره شده دانشگاه آزاد اسلامی هنوز هم بعد از گذت این همه سال، مدرک دکترای سیدحسن حسینی را به خانواده اش نداده است!

وی با بیان اینکه به طور عجیبی به مرور زمان بیان بخشی از زندگی برخی از هنرمندان فعال در عرصه هنر انقلاب، ممنوعه شده است، گفت: اصلا معلوم نیست افرادی که این محدودیت ها را ایجاد می کنند که هستند. در حالی که حتی یک نفر در کشور با دیدن یک فیلم یا خواندن یک شعر یا شنیدن یک قطعه موسیقی از انقلاب برنگشته و هنرمندان هیچ خطری ندارند و هرچه تردید ایجاد شده در اثر سوء رفتار صاحبان قدرت بوده، بعد آنها خود را محق می دانند که بر هنرمندان نظارت کنند و یا اثر و حتی نامشان را ممنوع کنند!

فضای منفی دانشگاه نسبت به هنر و هنرمند انقلاب

امینی در پایان سخنانش تصریح کرد: الان دوستانی که در دانشگاه ها کار می کنند می دانند که چقدر فضای منفی نسبت به هنر و هنرمند انقلاب وجود دارد حتی از جانب کسانی که نان انقلاب را می خورند؛ یعنی سر کلاس حرف زدن از هنر انقلاب و حتی آیات قرآن کریم جرات می خواهد که همین هم نتیجه همان رفتار افراد غیر هنرمند است. بنابراین گمان من این است که هر کاری که برای معرفی اندیشه و هنر انقلاب صورت می‌گیرد، ارزشمند است.

تاثیر کتاب سیدحسن حسینی بر یک سینماگر ادیب

در ادامه این نشست، حبیب احمدزاده نویسنده و کارگردان نیز ابتدا درباره آشنایی خودش با سیدحسن حسینی و اندیشه‌هایش گفت: من پانزده سالم بوده که به جبهه رفته و در بیست و سه سالگی از جنگ خارج شدم. این متفاوت است از دوستان دیگری که در حوزه هنری تهران بوده اند که هر از گاهی در جبهه ها حضور داشتند اما پیشینه و جایگاهی در امر فرهنگی داشتند. اما ما در فضای عجیب شهر آبادان قبل از انقلاب و به دلیل حضور اساتیدی در آن زمان از شش سالگی آثار کسانی چون صادق هدایت می خواندیم. بنابراین امثال من به دلیل ورود در نوجوانی و جوانی به جنگ، دیر به جامعه وارد شدیم انگار از غار اصحاب کهف خارج شدیم! به همین دلیل است که در هیچکدام از جناح‌های سیاسی و اجتماعی نمی‌گنجیم و حتی همین الان هم بسیاری از اختلافات در جامعه را متوجه نمی شوم. با همه گروه های اجتماعی ارتباط برقرار می کردیم و از طرف دیگران مورد مواخذه قرار می گرفتیم که چرا با فلان گروه اجتماعی ارتباط دارید؟

وی با اشاره به عنوان فیلم مستند «مشت در نمای درشت» توضیح داد: اما دلیل حضور من در این جلسه جدای از محبت برگزارکنندگان و شخص کارگردان، نام این مستند است که برمی‌گردد به زمانی که با تامین هزینه رفت و آمد ما از سوی حوزه هنری، از بوشهر به تهران می آمدم و همان زمان بود که فکر می کنم آقای مرتضی سرهنگی نسخه ای از کتاب مشت در نمای درشت را به من دادند. در فیلم درباره عنوان فیلم توضیح داده شد اما می‌خواهم بگویم آشنایی من با سیدحسن حسینی به کتابش برمی‌گردد؛ وقتی کتاب «مشت در نمای درشت» را خواندم، از آن هشت جلد دیگر خریدم و به هشت نفر در بوشهر دادم تا بخوانند. الان می‌توانم به جرات بگویم که این کتاب، یکی از کتاب‌هایی است که بسیار در امر ادبیات و سینما برای من راهگشا بوده است و من خودم را مرهون این کتاب و شخص سیدحسن حسینی می‌دانم.

به جای سیراب کردن مردم را خفه کردیم!

احمدزاده در بخش دیگری از سخنانش با اشاره به سخنان اسماعیل امینی گفت: در ادامه سخنان مطرح شده می‌خواهم با ذکر مثالی به نکته کلان تری اشاره کنم. فرض کنید که ما می‌خواهیم در مورد فر هنگ انقلاب سخن بگوییم اما کاری که ما با چمران‌ها و جهان‌آراها و امثال اینها کردیم که به نظرم بزرگترین جنایت و خیانتی عامدانه می‌آید؛ این است که نسل جدیدی که چمران و جهان‌آرا را نمی‌شناسد، وقتی اسم اینها می‌آید، تنها به یاد خیابان و بزرگراه می‌افتد! در واقع این کاری که کردیم، عقیم کردن درک معنایی این بزرگواران و تبدیل به پوسته کردن آنهاست.

ما قهرمان نابود کردن معانی و تهی کردن آنها هستیم

وی تصریح کرد: متاسفانه ما قهرمان نابود کردن معانی و تهی کردن و به پوسته نزدیک کردن آنها برای منافع خود هستیم. همانطور که نمی توانیم سر یک کودک تشنه را وارد ظرفی از آب کنیم تا رفع تشنگی شود در سیستم فرهنگی هم به این شکل نمی توانیم موفق شویم و در واقع، ما به جای رفع تشنگی، مردم را دچار خفگی کردیم!

این کارگردان سینما در ادامه گفت: برداشت من این است که «مشت در نمای درشت» فیلم خوبی است که نخبگانی است، چراکه احساس می کنیم کسی با معنای تهی نشده سید حسن حسینی برخورد کرده و تلاش کرده تا افراد زیادی را برای پرداختن به این موضوع در این فیلم بیاورد، هر چند که عدم حضور برخی هم قابل درک است. کارگردان به درستی کلاسیک‌ترین کار را در این فیلم انجام داده، انتخاب این موضوع و ساخت چنین فیلمی در زمانی که کسی به دنبال سیدحسن حسینی ها نیست شجاعت می‌خواهد.

احمدزاده همچنین توضیح داد: به هر حال این فیلم یک شروع سالم برای ورود سید حسن به جامعه است که اجازه نداده نمونه‌های تقلبی در کنارش قرار بگیرند. هرچند از یک شروع نمی‌توان توقع بسیار زیادی داشت. اما گذشته از اینها، من از خسرو سینایی آموختم که کار بدون تبلیغ مثل این است فردی در اتاق مطلقا تاریک به نامزدش چشمک بزند که تنها خودش متوجه آن خواهد شد. بنابراین مسأله این فیلم، ساخته شدنش نیست بلکه مساله‌اش چگونگی ارائه‌اش به جامعه است، چراکه از این فیلم باید دیده شود و اولین گام برای تبلیغ این فیلم این است که خالی از معنا نشود. اگر نحوه معرفی این فیلم باعث شود که در ذهن مخاطب سوالی شکل بگیرد و احساس کند که گمشده ای دارد که می تواند آن را در این فیلم پیدایش کند موفق شده است. اینقدر کپی‌های دروغین، حرف‌های تملق آمیز و آثار ساخته شده از افرادی که تعریفی نیستند زیاد است که می‌تواند مانعی برای دیده شدن این فیلم شود.

تاکید حبیب احمدزاده بر معرفی سیدحسن حسینی توسط نخبگان

وی به عنوان فردی که دو اثرش در دانشگاه‌های آمریکا تدریس می‌شوند، تاکید کرد: چند حضور جشنواره‌ای و اکران خصوصی برای این فیلم کم است. اگر من نوعی به این موفقیت ببالم که چند داور و تعداد معدودی مخاطب در فضاهای محدودی کارم را دیده اند و رسالت من تمام شده است، نادانم. در این حالت به مثابه فردی هستم که صرفا با لذت از شهرت به آرزویم برسم در حالی که این شهرت اصل نیست.

این کارگردان سینما و ادیب گفت: از آنجایی که خواست، ایمان و اعتماد ما به فرهنگ ما در بسیاری از مسئولان وجود ندارد، ۴۵ سال است ادبیات و سینمای ما و حتی شعر ما عقیم ارائه می‌شود. اگر من فیلمی می‌سازم که تندیسی بگیرد، فقط این جایزه مهم نیست بلکه اینکه دیده شود مهم است. فارغ از اینکه «مشت در نمای درشت» فیلمی نخبگانی است انتظاری که از این فیلم دارم این است که باعث شود تا نخبگان اقدام به معرفی سیدحسن حسینی کنند و گول نخورید که قرار است مبلغ فیلم شما شوند، همان‌طور که عرض کردم مرحله دوم بعد از ساخت این فیلم، مبلّغ سیدحسن حسینی شدن است.

احمدزاده در پایان گفت: خلاصه وقتی کتاب «مشت در نمای درشت» را خواندم جهانی برایم باز شد و از آن در کارم استفاده کردم. سیدحسن حسینی حق بزرگی را به گردن ما دارد و کتاب او از نسل قبل به دست ما رسید و امیدواریم که آثار ما هم در آینده راهگشای دیگران باشد.

بهانه ای برای از سیدحسن سخن گفتن

محمدصالح حجت‌الاسلامی کارگردان فیلم مستند «مشت در نمای درشت» هم در بخشی از این مراسم به تشکر از افراد و عواملی که در ساخت این اثر و برگزاری جلسه نمایش و نقد فیلم کمک کرده بودند بسنده کرد و کوتاه در مورد دلیل اکران فیلم در این روز گفت: چون سیدحسن حسینی متولد اول فروردین و متوفی در ۹ فروردین است و معمولا به همین دلیل تداخل این ایام با روزهای تعطیلی نوروز نسبت به او نوعی کم‌توجهی می‌شود، مسئولان پژوهشکده، امروز یعنی روز هنر انقلاب را بهترین روز برای نمایش فیلمی در مورد این شخصیت دیده و این مراسم را تدارک دیدند تا به یاد سیدحسن و به بهانه این فیلم گرد هم بیاییم.

با مصلحت اندیشی‌های مقطعی آیندگان را از حقایق محروم نکنید

وی در ادامه بیان کرد: تلاش نکردیم شخصیت ساخته و پرداخته خودمان از سید حسن حسینی را بسازیم و روایت کنیم بلکه تلاش‌مان این بود که روایتی صحیح از سیدحسن حسینیِ مستقل ارائه کنیم و این استقلال فکری را از ابعاد مختلف نشان دهیم.

حجت‌الاسلامی با تایید سخنان دو سخنران قبلی و تاکید بر اهمیت آرشیو با اشاره به عدم همکاری برخی از افراد مرتبط با موضوع زنده‌یاد سیدحسن حسینی در تولید فیلم و کمبود و سختی به دست آوردن آرشیو برای روایت صحیح‌تر و کاملتر شخصیت فیلمش، افزود: عجیب است که در نهادها و سازمان‌های بزرگ برای ثبت وقایع هزینه می شود اما بعداً رها شده و اسناد به جای محفوظ ماندن و آرشیو شدن سر از ناکجا آباد و زباله ها در می آورند.

این کارگردان و فعال فرهنگی با بیان اینکه برخی از عکس‌های موجود در این فیلم با خون دل بسیار به دست آمده و باورنکردنی نیست که ۸ ماه برای به دست آوردن یکی دو فریم عکس‌ بی‌کیفیت در این فیلم، دوندگی کرده است، توصیه کرد: امیدوارم همه افرادی که با هنرمندان حی یا درگذشته ارتباطی دارند، مصلحت‌اندیشی های مقطعی را در عدم مشارکت و آرشیو نشدن سخنان و اطلاعات آثاری همچون فیلم های مستند یا پژوهش های عمیق کنار بگذارند، چراکه این رویه، سبب می‌شود آینده را از داشته‌های خوب کنونی و پیشینه فرهنگی و تاریخی خود محروم کنیم.

اجرای قطعات حماسی سید حسن توسط یک همکار قدیمی

در پایان این نشست، هوشنگ بختیاری گوینده و مجری رادیو پیشکسوت ارتش که در سال‌های دفاع مقدس، گویندگی، اجرا و نویسندگی برنامه‌های ارتش را عهده‌دار بوده است، درباره زنده‌یاد سیدحسن حسینی گفت: من صدای نوشته‌های حماسی زنده‌یاد سیدحسن حسینی بودم به ویژه نوشته‌های او در زمان آزادی خرمشهر. سال‌هایی که در دوران سربازی به‌سر می‌برد در برنامه‌های ارتش حضور داشت و همان سال‌ها بود که اسم فرزندش را مهدیار گذاشت. خلق و خوی او در فیلم به خوبی مطرح شد اما پر واضح است که مطرح کردن ابعاد مختلف شخصیتی فرد بزرگی چون سید حسن در یک مستند ۹۰ دقیقه‌ای نمی‌گنجد.

وی سپس به عنوان یک ادای دین و شگفتانه ای برای افراد حاضر در این مراسم، سپس از متوفی و قطعه شعری را از روی دست‌نوشته‌های سیدحسن حسینی که همراه خود آورده بود خواند.

نوشته نقد و بررسی مستند «مشت در نمای درشت» برگزار شد اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

عبور از جوی آب

از انتها شروع کنم. جمله‌ای در انتهای مستند از زبان مرحوم حسن حسینی بیان شد که سخت مرا تکان داد. این که «مرگ، مثل پریدن از یک جوی است.» و این مرا به یاد خاطره‌ای از ایشان انداخت مربوط به اوایل دههٔ هفتاد. سید با همسر و دو فرزندش به مشهد آمده بود. روزی در همراهی با او، مهمان دوستان فرهنگی و اهل ادب ما در طرقبه بودیم، یعنی علی‌اکبر ترابیان و قاسم رفیعا و دیگر دوستان. اتفاقاً‌ از آن روز هم عکس‌هایی باقی است و هم گفتگویی که با او انجام دادند آن دوستان (در میان عکس‌های این مستند، عکسی از این روز هم بود.) باری، در ضمن گشت و گذاری در کوچه‌باغ‌های طرقبه داشتیم که آنجا حادثهٔ افتادن در جوی آب برای مرحوم حسینی رخ داد. تنهٔ درختی را پل ساخته بودند برای عبور از نهر کوچکی، چنان که در روستاها رسم است. هنگام عبور سید از این پل، تنهٔ درخت چرخید و سید تمام قد در جوی آب افتاد. خدا را شکر که صدمهٔ دیگری ندید و فقط سراپا خیس شد. دختر گرامی‌اش به شدت می‌گریست به خاطر آن حادثهٔ کوچک برای پدرش، و حق هم داشت که کودکی شاید شش هفت ساله بود.

از آن پس من چند بار به یاد آن حادثه افتادم، یکی وقتی که خبر درگذشت سید حسن حسینی را شنیدم و با خود گفتم برای آن دختر مهربان، حالا چه گذشته است، او که با افتادن پدر در جوی، آنقدر نگران و مضطرب شده بود. و یک بار هم وقتی این واپسین جمله را در مورد مرگ از سید حسن شنیدم: «مرگ مثل پریدن از یک جوی است.» او یک بار از آن جوی عبور نکرد و در آب افتاد، ولی باری دیگر از جویی دیگر عبور کرد که کاش حالاحالاها عبور نمی‌کرد.

مستند در نمای بسته

همین اول بگویم که من کارشناس و منتقد فیلم نیستم، نه فیلم سینمایی و نه مستند. آنچه در مورد این مستند می‌گویم هم به تعبیری، کلاً آفاقی است و بر پایهٔ ذوق و پسند شخصی و نه دانش اکادمیک نقد فیلم.

شروع این مستند برایم بسیار جذاب بود، نمایی از شهر و سپس حوزهٔ هنری و طرح تقریباً داستانی آن. تصویربرداری و فضاسازی از ورود و استقرار راویِ مستند در آرشیو حوزهٔ هنری و زدودن گرد و خاک از روی آثار و سپس یکی یکی عکس‌ها و کتاب‌ها را بیرون کشیدن و روایت زندگی سید حسن حسینی را در این مسیر بازگو کردن، برایم خیلی جاذبه داشت. و دست آخر هم چیدن کتاب‌ها در کارتن که می‌توانست تابوتی باشد برای آن‌ها و مقارنت آن با تشییع جنازهٔ شاعر.

ولی در مقابل این‌ها، حضور مصاحبه‌شوندگان در فضاهای بسته و عمدتاً تاریک، آن احساس آزادی و رهایی ابتدایی را از من گرفت. نمی‌شد بخشی از آن تصویرها هم در فضای باز گرفته شود؟ یا در حالت‌هایی جز نشستن رسمی مثل یوسفعلی میرشکاک بر صندلی گرفته شود؟ البته فضاها متنوع بود، ولی تصورم این است که کار یک مقدار زیادی گفتگومحور شده بود و شاید المان‌های تصویری بیشتری می‌شد در مستند گنجانده شود. از خانه و زندگی سید (هرچند می‌دانم که دشواری داشت و در مستند هم اشارتی به «درویش هر کجا که شب آید سرای اوست» شده بود.) یااز خانهٔ پدری، از دانشگاه آزادی که مدرک دکتری او را در روز وفاتش صادر کرد (و چقدر تلخ بود روایت این قسمت) و بسیار جای‌های دیگر می‌شد تصویر گرفت. هم‌چنین چه خوب بود اگر بعضی دوستان نزدیک سید هم در گفتگو نقش می‌داشتند، مثل ساعد باقری، سهیل محمودی. آن‌ها روایت‌های دست اول‌تری داشتند. (شاید هم ملاحظاتی بوده یا آنان آمادگی نداشته‌اند یا هر چیز دیگری که در این زمانهٔ ما دور از تصور نیست، در زمانه‌ای که گاهی باید همین اسم و تصویر‌های کوتاه از بعضی دوستان سید در مستند را هم به فال نیک گرفت، چنان که خواهم گفت.)

جامعیت و شفافیت

«مشت در نمای درشت» با یک سناریوی به نظر من جذاب، با کمک فضای آرشیو و عکس‌ها و کتاب‌ها و فیلم‌های سید حسن حسینی، روایتی نسبتاً جامع از زندگی، فعالیت‌ها و آثار او به دست می‌دهد. هم از سال‌های نوجوانی می‌گوید و زوایای نادیده‌ای را روشن می‌کند (مثل کشتی‌گیر بودن او در جوانی و آن بیت جالب که آقای میرشکاک در این مورد از او می‌خواند) و هم‌چنین ما اولین بار با سیمای پدر و برادر سید آشنا می‌شویم. سپس از فعالیت در حوزهٔ هنری، جلسات شعر، حضور در جبهه، حضور در دانشگاه، جدایی از حوزه، همکاری با نشریهٔ کیان، همکاری مجدد با حوزه و سرانجام درگذشت او می‌گوید و می‌شود گفت یک کار نسبتاً جامع است و نسبتاً شفاف و بی‌سانسور یا کم‌سانسور. من پیش از دیدن این مستند تصور نمی‌کردم که با این مقدار وضوح و شفافیت، به جریان پیچیدهٔ جدایی حسن حسینی و دوستانش از حوزهٔ هنری در اواخر دههٔ شصت پرداخته شده باشد. البته که آن جریان پیچیدگی‌ها و جزئیات دیگری هم داشت که شاید همه قابل بازگو کردن نباشد. ولی همین مقدار هم بسیار مغتنم بود. همین‌طور به حضور و همکاری ایشان با نشریهٔ کیان اشاره شده بود، هرچند یک مقدار سربسته که شاید به خاطر تنگناهای موجود باشد. یا اشاره به وضعیت دردآور زندگی سید در سال‌های اخیر عمرش که باز نسبتاً سربسته بیان شد ولی بالاخره سرنخ‌هایی به دست بینندهٔ کنجکاو می‌دهد و افسوس و دریغ او را برمی‌انگیزد که شاعر بزرگ مملکت و بلکه شاعر بزرگ زبان فارسی و نیز پژوهشگر گرانقدر، ناچار می‌شود مدتی در دفتر یوسفعلی میرشکاک اقامت گزیند یا با وساطت دوستان در رادیو مشغول کار شود در نقش ویراستار و نویسنده، و حدود شش ماه پس از درگذشت او، باز با وساطت مدیران رادیو، استخدامش رسمیت یابد. بله اشتباه ننوشتم. شش ماه قبل از درگذشت نه، بلکه شش ماه بعد از درگذشت استخدام شد. البته در زمانه‌ای که مدرک دانشگاهی کسی مثل حسن حسینی، به خاطر تنگناهای اقتصادی و بدهکاری به دانشگاه، در روز تشییع جنازهٔ او صادر می‌شود استخدامش در رادیو شش ماه پس از درگذشت هم عجیب نیست.

بعضی زوایای همچنان پنهان

همان طور که گفتم، من اعتراف می‌کنم که بیش از حد انتظار من، این مستند ناگفته‌ها را گفته بود. ولی باز هم بعضی فعالیت‌ها و آثار حسن حسینی از دید ما پنهان مانده است. مثلاً می‌شود به همکاری او در دههٔ شصت با نشریهٔ «کیهان فرهنگی» اشاره کنم که او در آنجا به نظرم عضو هیئت تحریر یا به هر حال از دست‌اندرکاران بود و من هم اول بار در عمرم او را در دفترش در آن مجله دیدم، که خود داستانی دارد و به بیدل هم مربوط می‌شود و در «پادکست شعر پارسی»، قسمت حسن حسینی بازگو کرده‌ام.

در واقع پیشینهٔ همکاری حسن حسینی با نشریهٔ «کیان» به همان جا برمی‌گردد، چون همان دست‌اندرکاران سابق کیهان فرهنگی بودند که بعد از «جدایی» (یا می‌شود گفت نوعی خالص‌سازی) نشریهٔ دیگری تأسیس کردند. در آن زمان هم دست‌اندرکاران «کیهان فرهنگی» جدا شدند یا جدا ساخته شدند، هم دست‌اندرکاران مجلهٔ «زن روز». و این دو گروه، نشریات «کیان» و «زنان» را تأسیس کردند. به هر حال همکاری و نوشتن مقالاتی در کیهان فرهنگی خوب بود که از نظر نماند. شعر «نوشداروی طرح ژنریک» اول بار در کیهان فرهنگی منتشر شد. همین طور معرفی احمد مطر شاعر عرب و ترجمهٔ آثاری از او و نیز بعضی نقدها و نوشته‌های دیگر که من به عنوان یک خوانندهٔ‌ پر و پا قرص کیهان فرهنگی، آن‌ها را در آنجا خواندم در اواخر دههٔ شصت.

و از فعالیت‌های مهم حسن حسینی آنچه در این مستند مغفول ماند، دکلمهٔ متن کامل غزلیات بیدل و انتشار آن از سوی انجمن شاعران ایران است، کاری عظیم و ارزشمند که نه قبل از آن سابقه داشت، نه بعد از آن تکرار شد. من یادداشتی مفصل در مجلهٔ شعر در این مورد نوشته‌ام و این اثر مهم را در حد توان خود معرفی و نقد کرده‌ام.[۱] این نسخهٔ صوتی غزلیات بیدل با آن حجم و آن میزان دشواری که خواندن شعرهای بیدل دارد، واقعاً برای بیدل‌پژوهان و علاقه‌مندان سید بسیار سودمند است و من بسیار بهره‌ها از آن برده‌ام. کاش در این مستند به این کار اشاره می‌شد و غزلی از بیدل با صدای مرحوم حسینی در آن پخش می‌شد.

چهره‌ها

مستند «مشت در نمای درشت» از نظر حضور چهره‌های متعدد از اهالی ادب و قلم و دوستان و همکاران او هم قابل توجه است. صحبت‌ها خیلی حساب‌شده و بر اساس سیر موضوعی خاصی در کنار هم چیده شده و قطع و وصل‌ها ماهرانه صورت گرفته است. ولی به نظرم جای بعضی چهره‌ها در مقام مصاحبه‌شونده خالی است، به خصوص دو یار دیرین او سهیل محمودی و ساعد باقری. شاید این قصد بوده ولی به دلایلی تحقق پیدا نکرده است، که این احتمال قوی است. ولی این دلایل هر چه باشد، نشانگر این است که ما گاهی بیش از حد دچار خط‌کشی‌ها هستیم، همهٔ ما. البته که تصویر و صدای این دو تن در مستند هست، ولی چه خوب بود اگر می‌شد جزء راویان اصلی باشند. چه بسا گفتنی‌های دقیق‌تر و خاطرات بیشتری از او داشتند، از مطایبه‌هایش، از سلوک شخصی‌اش، از قصه‌های ناگفته‌ و قابل گفتن او. و همین طور، شاید خیلی مناسب بود اگر صحبت‌هایی از آقای محمدعلی زم هم در این مستند می‌بود، با توجه به این که او بهترین راوی بخشی از مستند می‌توانست باشد.

روایت مواضع شاعر

حسن حسینی شاعری «موضع‌مند» بود، با مواضعی محکم و گاهی قاطع. البته که این «موضع‌مندبودن» صفتی است که بسیار مواقع از سر تعارف به بسیاری‌ها گفته می‌شود، مثل «متعهد» و «انقلابی» که جای و بیجای به کار می‌رود و گاهی هم از سر تعارف. ولی حسینی به‌راستی چنین بود. هم در مواضع مذهبی و به خصوص تعصب دینی‌اش (در وجه مثبت آن) بی‌تعارف بود و هم در مواضع اجتماعی و سیاسی. این مواضع هم البته گاهی «مسئول‌پسند» و «مدیرپسند» و یا «رسانه‌پسند» نبود و اظهارکردنشان هم تاوان داشت، چنان که او سال‌ها برای آن‌ها تاوان داد. اکنون و بیست سال بعد از درگذشت شاعر، در مستند «مشت در نمای درشت» تا حدودی به این مواضع پرداخته می‌شود و می‌بینیم که این‌ها نباید نادیده گرفته می‌شد و شاعر نباید به خاطر این موضع‌مندی و یا این که مواضعش گاه با پسند مسئولان مملکت همسو نبود، حدود یک دهه از بسیاری از مواهبی که شاعران «همسو» از آن‌ها برخوردار شدند، محروم می‌شد، چنان که استخدام و اهدای مدرک او به بعد از درگذشتش افتاد.

ما در مستند «مشت در نمای درشت» این بیت او را شنیدیم که

انقلابی گر بگردد منحرف

منحرف‌ها انقلابی می‌شوند

و به طور گذرا، در یک سکانس کوتاه، بعضی سطرها از شعرهای چاپ‌نشده یا غیرقابل چاپ او را خواندیم، شعرهایی که ما در آن زمان دهان به دهان از دوستان شنیده بودیم، مثل بیت

آخر این مسئله حل می‌خواهد

لوزهٔ حوزه عمل می‌خواهد

من از بیان این قضیه می‌خواهم به نتیجه‌ای برسم. امروز و بعد از گذشت حدود سی سال از وقایع، در این مستند آن «زاویه‌های پنهان» بازنموده شده است و چه خوب هم هست. چرا امروز هم سلوک و رفتار بعضی مسئولان و به خصوص نهادهای حراستی و ممیزی به گونه‌ای نباشد که آدم بعد از سی سال نسبت به دیگر شاعران بزرگ روزگار چنین حسرت و دریغی نداشته باشد که بعضی حرف‌هایشان شنیده نشد و بعضی حقوقشان تضییع شد و حتی چنان که در این مستند هم گفته شد، بعضی مسئولان صدا و سیما از انتشار خبر درگذشت او خودداری می‌کردند، تا این که پیام رهبر انقلاب برای او منتشر شد و نگاه‌ها را عوض کرد؟

از این قبیل سخت‌گیری‌ها هنوز هم هست. من به خاطرم هست که یکی دو سال پیش باری گفتگویی داشتم در حاشیهٔ نمایشگاه کتاب با یکی از شبکه‌های صدا و سیما. در آنجا ذکر خیری از یکی از شاعران خوب انقلاب در دههٔ شصت شد و من نامی از او آوردم. بعد دیدم که کارگردان برنامه دست تکان می‌دهد و به قول سینمایی‌ها «کات» می‌دهد. گفت که اسم این شاعر را نیاورید.

جالب است که همان شاعر، در این مستند «مشت در نمای درشت» حضور داشت و چه خوب بود این حضور. کاش بعضی مسئولان فرهنگی و یا نهادهای حراستی و گزینشی و اداری که سخت‌گیری‌هایی نسبت به برخی از شاعران مهم روزگار ما دارند، همین اکنون این بیت معروف را آویزهٔ گوش کنند که گفت

همین‌جا صلح کن با ما، چه لازم

که در محشر ز ما شرمنده باشی

و البته که گاهی شرمندگی در همین دنیا رخ می‌دهد بعد از سی سال، یا گاهی کمتر.

پایان سخن

به هر حال مستند «مشت در نمای درشت» کاری ارزشمند بود، به خصوص به سبب این که تا جایی که ممکن بود، جامعیت را در نظر گرفته بود. هم باید به کارگردان و دیگر عوامل آن خداقوت گفت، هم به دست‌اندرکاران مؤسسهٔ سلوک؛ و امید داشت که چنین مستندهایی برای دیگر اهالی شعر و ادب کشور و بلکه قلمرو زبان فارسی تهیه شود، پیش از آن که دیر شود. و گاه به قول مرحوم قیصر امین‌پور، ناگهان چقدر زود، دیر می‌شود.

مشهد، ۲۸ آذر ۱۴۰۳

منبع: مجله سوره

[۱] محمدکاظم کاظمی، «بیدل به روایت حسینی»، فصلنامهٔ شعر، شماره ۵۰ و ۵۱، زمستان ۱۳۸۵

نوشته زوایای نادیده/ نگاهی به مستند «مشت در نمای درشت» اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

بر اساس این گزارش بعد از نمایش مستند، یوسفعلی میرشکاک، شاعر و استاد ادبیات با حضور روی سن به ایراد سخنانی درباره سیدحسن حسینی پرداخت و گفت: به نام خداوند جان و خرد/ کزین برتر اندیشه برنگذرد. آقا سیدحسن حسنی زنده است، حال چه طور زنده است؟ پرسیدند کسی را که، عاشقی چیست؟ گفت: چون شوی، بدانی.

وی ادامه داد: مخاطب اصلی شاعر، تکنیک است. ما در روزگاری هستیم که مخاطب شاعر حقیقی، در آینده است. چرا که امروز، هر کس به خود گرفتار است و آن که به نقد می‌پردازد دیگری است.

میرشکاک در ادامه اظهار داشت: نیاکان سیدحسن، همه شاعر بودند. او یک حالت جلال آل احمدوار داشت؛ چکشی، با دل نازک و خوش‌باور. آن هم بدون اینکه در دوران جلال باشد. به ندرت در هنر می توانید کسی را پیدا کنید که در دو سه ساعت از درونش هنر بجوشد و سیدحسن این گونه بود.

در ادامه برنامه مهرداد غفارزاده نویسنده و کارگردان، با اشاره به مستند «مشت در نمای درشت» گفت: من از طریق آقای حسن خسروجردی با  آقای حجت الاسلامی آشنا شدم و قرار شد در ساخت این مستند در حد توانم کمک کنم، البته کمک زیادی نتوانستم انجام دهم.

وی ادامه داد: به یاد دارم اولین نسخه سه ساعت راف کات این مستند را در دفتری دیدم. فیلم گفته‌های ویژه‌ای داشت و به لایه‌های زیرین زندگی و شخصیت سیدحسن حسینی پرداخته بود، اما ناگفته‌ها در مورد سیدحسن حسینی بسیار زیاد است، به طوری که این فیلم اگر بیست یا حتی سی ساعت هم ادامه داشت، باز هم برای گفتن از او کم بود.

غفارزاده در ادامه گفت: به نظرم این فیلم قسمت دوم فیلم سیدحسن حسینی است و پیش از این باید یک فیلم ساخته می‌شد. چون در این مستند از حلقه‌ اول و اصلی‌ دوستان سید حسن، خبری نیست. البته می‌دانم کارگردان در پی این بود که بسیاری از این افراد را جلوی دوربین بیاورد اما به دلایل مختلف اتفاق نیافتاد.

این نویسنده بیان داشت: «مشت در نمای درشت» مستندی پرتره درباره یک شاعر بزرگ ایرانی است و در آن به سیدحسن حسینی از دیدگاه‌های مختلف شعر، شخصیت، معرفت و لوطی‌گری او پرداخته می‌شود.

وی افزود: صحبت کردن از سیدحسن برای شخصی مثل من سخت، است وقتی از سیدحسن حرف می زنیم باید از قیصر امین‌پور هم حرف بزنیم. چون این دو همدیگر را تعریف می‌کردند و انگار ذاتا برادر بودند و هوای همدیگر داشتند و مدل معنوی خاصی بین آنها ساری و جاری بود. سیدحسن در زندگی‌اش هم به نوعی شاعرانه زندگی می‌کرد. تعبیرهای شاعرانه در وجود و نگاهش ذاتی بود.

غفارزاده در پایان گفت: «مشت در نمای درشت» قاب و ریتم خوبی داشت. انتخاب مطالب مناسب و کنار هم چیدن آن کار بسیار سختی است و اگر کارگردان این اثر به سیدحسن حسینی عشق نداشت، نمی‌شد چنین اثری تولید شود. شما نود دقیقه مستند می‌بینید بدون اینکه خسته شوید، اما حیف است که سیدحسن در یک قاب نود دقیقه‌ای بماند. امیدوارم آثار دیگری نیز درباره این شاعر و البته قیصر امین‌پور ساخته شود.

در بخش پایانی این برنامه محمدصالح حجت‌الاسلامی، کارگردان مستند «مشت در نمای درشت» به ایراد سخنانی درباره این اثر پرداخت و گفت:  نگاه ما در ساخت این مستند، نگاه تاریخ شفاهی صرف نبود و به نظرم این مستند می‌تواند برای آیندگان باشد.

این کارگردان اظهار داشت: در حین تولید این اثر، یک نفر از من پرسید این مستند را برای چه کسی می‌سازی، من پاسخ دادم، برای نسل جوان و آینده این مملکت. اینکه آنها در دنیای سلبریتی‌زده امروز و در بمباران اطلاعات، بدانند که در دوره‌ای بزرگ می‌شوند که آدم‌های بزرگی زندگی و فعالیت کرده‌اند.

وی در پایان گفت: آرزویم این است این فیلم ماندگار و اثرگذار شود. می‌دانم این مستند خالی از نقص نیست. اما من می‌خواستم این مستند مشتی نمونه خروار برای معرفی سیدحسن حسینی باشد و با ظرف ۹۰ دقیقه‌ای که در اختیار داشتم سعی کردم آن را محقق کنم.

نوشته سیدحسن حسینی؛ شاعری چکشی با دلی نازک اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

تیزر رسمی «مشت در نمای درشت» که توسط ملیکا خداوردی ساخته شده است، در آستانه اکران این فیلم در جشنواره سینماحقیقت رونمایی و منتشر شد.

«مشت در نمای درشت» نمایی سینمایی از فراز و فرودهای زندگی هنری و حرفه‌ای شاعری برجسته است که از زبان خود، خانواده، دوستان و همکارانش روایت می‌شود. در این فیلم مستند درباره ابعاد هنری و فعالیت‌های زنده‌یاد سیدحسن حسینی مصاحبه شده است که اسامی مصاحبه‌شوندگان به ترتیب حروف الفبا عبارتند از: اسماعیل امینی، پرویز بیگی حبیب‌آبادی، محمدرضا ترکی، زهیر توکلی، سیدحسین حسینی، سیدحامد حسینی، مرتضی سرهنگی، هادی سعیدی کیاسری، حسن صیادی، محمدصادق صیادی، محمد عزیزی، حسین قلعه‌قوند، شهرام گیل‌آبادی، جواد محقق، یوسفعلی میرشکاک، سید احمد نادمی و سعید یوسف‌نیا.

فهرست عوامل «مشت در نمای درشت» عبارتند از: کارگردان و تهیه‌کننده: محمدصالح حجت‌الاسلامی، گوینده متن: بهروز رضوی، بازیگر: محمد نوروزی فرسنگی، دستیار کارگردان: محمود توسلیان، مشاور هنری: علیرضا دهقان، مشاور کارگردان: حسین نشاطی، تدوین: سمیرا کاملی/ دفتر سینمایی سمر فیلم، پژوهشگران: حامد صلاحی، محمدصالح حجت‌الاسلامی، دستیار پژوهش: مجید نیک‌نفس، دستیار تدوین: ملیکا خداوردی، هستی پورسعادت و طوبی شیروانی، فیلمبرداران: محمدحسن ناحی و امیرمهدی اخروی، دستیاران فیلمبرداری: محمدرضا عرب سرخی، مهدی حق رویش، نیما حقیقی، نورپردازی: امیرمهدی اخروی و سیدحامد علیزاده، اصلاح رنگ و نور: یحیی محمد علیی، صداگذار: سامان قیطولی، آهنگساز: محمد فرشته‌نژاد، استودیوی ضبط موسیقی: استودیو سرنا، صدابردار و میکس موسیقی: حمیدرضا آداب، گروه نوازندگان: سیدمهرداد عالمی، سینا ذکایی و پندار آداب، گریم: سولماز آقاجانی، مدیر تولید: حمید صابونی، دستیار تولید: رضا پورزارعی، تدارکات: سید باقر موسوی و سید جواد موسوی، طراحی صحنه: محمدصالح حجت‌الاسلامی، طراح لوگو: محمد اسفندیاری، طراح پوستر: کارگاه طراحی ذره/ وهب رامزی، ساخت تیزر: ملیکا خداوردی، عکاس: مجید نیک‌نفس، هماهنگی و مشاور رسانه‌ای: آزاده فضلی، محصول موسسه هنری رسانه‌ای سلوک.

نوشته تیزر رسمی مستند «مشت در نمای درشت» منتشر شد اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

این فیلم مستند در اولین روز از جشنواره «سینماحقیقت»؛ روز دوشنبه ۲۷ آذرماه ساعت ۲۲ در سالن ۴ پردیس سینمایی چارسو روی پرده می‌رود.

همزمان با اولین اکران «مشت در نمای درشت» در جشنواره «سینماحقیقت»، پوستر رسمی این فیلم مستند با طراحی وهب رامزی و لوگوی فیلم با طراحی محمد اسفندیاری رونمایی و منتشر شد.

«مشت در نمای درشت» نمایی سینمایی از فراز و فرودهای زندگی هنری و حرفه‌ای شاعری برجسته است که از زبان خود، خانواده، دوستان و همکارانش روایت می‌شود. در این فیلم مستند درباره ابعاد هنری و فعالیت‌های زنده‌یاد سیدحسن حسینی مصاحبه شده است که اسامی مصاحبه‌شوندگان به ترتیب حروف الفبا عبارتند از: اسماعیل امینی، پرویز بیگی حبیب‌آبادی، محمدرضا ترکی، زهیر توکلی، سیدحسین حسینی، سیدحامد حسینی، مرتضی سرهنگی، هادی سعیدی کیاسری، حسن صیادی، محمدصادق صیادی، محمد عزیزی، حسین قلعه‌قوند، شهرام گیل‌آبادی، جواد محقق، یوسفعلی میرشکاک، سید احمد نادمی و سعید یوسف‌نیا.

فهرست عوامل «مشت در نمای درشت» عبارتند از: کارگردان و تهیه‌کننده: محمدصالح حجت‌الاسلامی، گوینده متن: بهروز رضوی، بازیگر: محمد نوروزی فرسنگی، دستیار کارگردان: محمود توسلیان، مشاور هنری: علیرضا دهقان، مشاور کارگردان: حسین نشاطی، تدوین: سمیرا کاملی/ دفتر سینمایی سمر فیلم، پژوهشگران: حامد صلاحی، محمدصالح حجت‌الاسلامی، دستیار پژوهش: مجید نیک‌نفس، دستیار تدوین: ملیکا خداوردی، هستی پورسعادت و طوبی شیروانی، فیلمبرداران: محمدحسن ناحی و امیرمهدی اخروی، دستیاران فیلمبرداری: محمدرضا عرب سرخی، مهدی حق رویش، نیما حقیقی، نورپردازی: امیرمهدی اخروی و سیدحامد علیزاده، اصلاح رنگ و نور: یحیی محمد علیی، صداگذار: سامان قیطولی، آهنگساز: محمد فرشته‌نژاد، استودیوی ضبط موسیقی: استودیو سرنا، صدابردار و میکس موسیقی: حمیدرضا آداب، گروه نوازندگان: سیدمهرداد عالمی، سینا ذکایی و پندار آداب، گریم: سولماز آقاجانی، مدیر تولید: حمید صابونی، دستیار تولید: رضا پورزارعی، تدارکات: سید باقر موسوی و سید جواد موسوی، طراحی صحنه: محمدصالح حجت‌الاسلامی، طراح لوگو: محمد اسفندیاری، طراح پوستر: کارگاه طراحی ذره/ وهب رامزی، عکاس: مجید نیک‌نفس، هماهنگی و مشاور رسانه‌ای: آزاده فضلی، محصول موسسه هنری رسانه‌ای سلوک.

نوشته پوستر و لوگوی رسمی «مشت در نمای درشت» منتشر شد اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

1. «پندار» به کارگردانی علی نیک‌بخت
2. «تذکره» به کارگردانی حامد سعادت
3. «دختران باد» به کارگردانی سپیده سپهی
4. «در گرو عشق» به کارگردانی مینا قاسمی زواره
5. «طلا در مه» به کارگردانی محسن جعفری راد
6. «فرزند لیش» به کارگردانی مصطفی فرد
7. «محرمانه- دوحه» به کارگردانی محمدحسن یادگاری
8. «مشت در نمای درشت» به کارگردانی محمدصالح حجت‌الاسلامی

هفدهمین جشنواره بین‌المللی فیلم مستند ایران «سینماحقیقت» با دبیری محمد حمیدی‌مقدم از ۲۷ آذرماه تا ۲ دی‌ماه برگزار می‌شود.

نوشته «مشت در نمای درشت» به سینماحقیقت رسید اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

مراحل پیش تولید و تولید این فیلم مستند بلند که مروری بر زندگی هنری سیدحسن حسینی شاعر برجسته انقلابی و عاشورایی است، از آذرماه ۱۴۰۱ آغاز شد.

«مشت در نمای درشت» نمایی سینمایی از فراز و فرودهای زندگی هنری و حرفه‌ای شاعری برجسته است که از زبان خود، خانواده، دوستان و همکارانش روایت می‌شود. در این فیلم مستند درباره ابعاد هنری و فعالیت‌های زنده‌یاد سیدحسن حسینی مصاحبه شده است که اسامی مصاحبه‌شوندگان به ترتیب حروف الفبا عبارتند از: اسماعیل امینی، پرویز بیگی حبیب‌آبادی، محمدرضا ترکی، زهیر توکلی، سید حسین حسینی، سیدحامد حسینی، مرتضی سرهنگی، هادی سعیدی کیاسری، حسن صیادی، محمدصادق صیادی، محمد عزیزی، حسین قلعه‌قوند، شهرام گیل‌آبادی، جواد محقق، یوسفعلی میرشکاک، سید احمد نادمی و سعید یوسف‌نیا.

فهرست عوامل «مشت در نمای درشت» عبارتند از: کارگردان و تهیه‌کننده: محمدصالح حجت‌الاسلامی، گوینده متن: بهروز رضوی، بازیگر: محمد نوروزی فرسنگی، دستیار کارگردان: محمود توسلیان، مشاور هنری: علیرضا دهقان، مشاور کارگردان: حسین نشاطی، تدوین: سمیرا کاملی/ دفتر سینمایی سمر فیلم، پژوهشگران: حامد صلاحی، محمدصالح حجت‌الاسلامی، دستیار پژوهش: مجید نیک‌نفس، دستیار تدوین: ملیکا خداوردی، هستی پورسعادت و طوبی شیروانی، فیلمبرداران: محمدحسن ناحی و امیرمهدی اخروی، دستیاران فیلمبرداری: محمدرضا عرب سرخی، مهدی حق رویش، نیما حقیقی، نورپردازی: امیرمهدی اخروی و سیدحامد علیزاده، اصلاح رنگ و نور: یحیی محمد علیی، صداگذار: سامان قیطولی، گریم: سولماز آقاجانی، مدیر تولید: حمید صابونی، دستیار تولید: رضا پورزارعی، تدارکات: سید باقر موسوی و سید جواد موسوی، طراحی صحنه: محمدصالح حجت‌الاسلامی، طراح لوگو: محمد اسفندیاری، طراح پوستر: کارگاه طراحی ذره/ وهب رامزی، عکاس: مجید نیک‌نفس، هماهنگی و مشاور رسانه‌ای: آزاده فضلی، محصول موسسه هنری رسانه‌ای سلوک.

نوشته بیوگرافی سیدحسن حسینی در راه «سینماحقیقت» اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

این فیلم مستند در شانزدهمین جشنواره بین‌المللی فیلم مستند ایران «سینماحقیقت» و سیزدهمین دوره جشنواره فیلم عمار حضور داشت و در بخش «تاریخ فرهنگی، اجتماعی و دفاع مقدس» جشنواره عمار، توانست لوح تقدیر این بخش را از آن خود کند.

مستند «هنرمند واحد ۵» روایتی از زندگی هنری و حرفه‌ای زنده‌یاد حبیب‌الله صادقی نقاش و هنرمند متعهد و انقلابی است که مردادماه ۱۴۰۱ درگذشت. این فیلم مستند با حضور نزدیک به بیست چهره مطرح هنری، به مرور ابعاد هنری و فعالیت‌های این هنرمند صاحب نام دهه‌های اخیر کشور پرداخته است. از زنده‌یاد حبیب‌الله صادقی هنرمند فقید و انقلابی که در زمره پایه‌گذاران حوزه هنری انقلاب اسلامی نیز بوده است، آثار عاشورایی بسیاری به جا مانده است که یکی از مهمترین آنها، «ظهر عاشورا» نام دارد.

فهرست عوامل «هنرمند واحد ۵» عبارتند از: پژوهشگر و کارگردان: محمدصالح حجت‌الاسلامی، دستیار کارگردان: آزاده فضلی، فیلمبرداران: امیرمهدی اخروی، حمید عزیزآبادی، حسن عابدینی و عباس کشاورز، صدابردار: امیرمهدی اخروی، تدوین: سمیرا کاملی، دستیار تدوین: ملیکا خداوردی، صداگذار: سامان قیطولی، اصلاح رنگ و نور: یحیی محمد علیی، طراح لوگو: محمد اسفندیاری، عنوان‌بندی: محمدرضا فراهانی، خواننده تیتراژ: زنده یاد غلامحسین بنان، مدیر تولید: حمید صابونی، آرشیو: مجید ریاضی، محمدرضا فراهانی و احسان زیورعالم، روابط عمومی و مشاور رسانه‌ای: آزاده فضلی، تهیه کننده: حسین نشاطی، تهیه شده در مرکز هنری رسانه‌ای سلوک.

سوگواره عاشورایی «رستخیز عام» ادای دینی هنرمندانه به ساحت سید و سالار شهیدان کربلا است که در آخرین هفته از ماه محرم در محوطه حوزه هنری در حال برگزاری است.

نوشته اکران «هنرمند واحد ۵» در سوگواره رستخیز عام اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

این فیلم مستند در شانزدهمین جشنواره بین‌المللی فیلم مستند ایران «سینماحقیقت» و سیزدهمین دوره جشنواره فیلم عمار حضور داشت و در بخش «تاریخ فرهنگی، اجتماعی و دفاع مقدس» جشنواره عمار، توانست لوح تقدیر این بخش را از آن خود کند.

مستند «هنرمند واحد ۵» روایتی از زندگی هنری و حرفه‌ای زنده یاد حبیب‌الله صادقی هنرمند نقاش است که مردادماه ۱۴۰۱ درگذشت. این فیلم مستند با حضور نزدیک به بیست چهره مطرح هنری، به مرور ابعاد هنری و فعالیت‌های این هنرمند صاحب نام دهه‌های اخیر کشور پرداخته است.

از زنده‌یاد حبیب الله صادقی هنرمند فقید و انقلابی که در زمره پایه‌گذاران حوزه هنری انقلاب اسلامی نیز بوده است، آثار عاشورایی بسیاری به جا مانده است که شاید مهمترین آنها، «ظهر عاشورا» نام دارد.

فهرست عوامل «هنرمند واحد ۵» عبارتند از: پژوهشگر و کارگردان: محمدصالح حجت‌الاسلامی، دستیار کارگردان: آزاده فضلی، فیلمبرداران: امیرمهدی اخروی، حمید عزیزآبادی، حسن عابدینی و عباس کشاورز، صدابردار: امیرمهدی اخروی، تدوین: سمیرا کاملی، دستیار تدوین: ملیکا خداوردی، صداگذار:سامان قیطولی، اصلاح رنگ و نور: یحیی علیی، طراح لوگو: محمد اسفندیاری، عنوان‌بندی: محمدرضا فراهانی، خواننده تیتراژ: زنده یاد غلامحسین بنان، مدیر تولید: حمید صابونی، آرشیو: مجید ریاضی، محمدرضا فراهانی و احسان زیورعالم، روابط عمومی و مشاور رسانه‌ای: آزاده فضلی، تهیه‌کننده: حسین نشاطی، تهیه شده در مرکز هنری رسانه‌ای سلوک.

نوشته «هنرمند واحد ۵» از شبکه یک پخش می‌شود اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

نوشته وطن! دغدغه حبیب‌الله صادقی بود… اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

لوگو و پوستر «هنرمند واحد ۵» را محمد اسفندیاری طراحی کرده است.

این فیلم مستند روایتی از زندگی هنری و حرفه‌ای زنده یاد حبیب‌الله صادقی هنرمند نقاش است که مردادماه ۱۴۰۱ درگذشت. این فیلم مستند با حضور نزدیک به بیست چهره مطرح هنری، به مرور ابعاد هنری و فعالیت های هنرمند مطرح دهه‌های اخیر پرداخته است.

فهرست عوامل «هنرمند واحد ۵» عبارتند از: پژوهشگر و کارگردان: محمدصالح حجت‌الاسلامی، دستیار کارگردان: آزاده فضلی، فیلمبرداران: امیرمهدی اخروی، حمید عزیزآبادی، حسن عابدینی و عباس کشاورز، صدابردار: امیرمهدی اخروی، تدوین: سمیرا کاملی، دستیار تدوین: ملیکا خداوردی، صداگذار: سامان قیطولی، اصلاح رنگ و نور: یحیی علیی، طراح لوگو: محمد اسفندیاری، عنوان‌بندی: محمدرضا فراهانی، خواننده تیتراژ: زنده‌یاد غلامحسین بنان، مدیر تولید: حمید صابونی، آرشیو: مجید ریاضی، محمدرضا فراهانی، احسان زیورعالم، روابط عمومی و مشاور رسانه‌ای: آزاده فضلی، تهیه‌کننده: حسین نشاطی، تهیه‌شده در مرکز هنری رسانه‌ای سلوک.

نوشته لوگو و پوستر مستند «هنرمند واحد ۵» رونمایی شد اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.