در ابتدای این نشست جلال تیموری تهیه‌کننده این فیلم گفت: از تمام عوامل جشنواره تشکر می‌کنم که با تصمیمی که گرفتند اجازه دادند ما در جشنواره و در کنار بزرگان سینما حضور داشته باشیم.

مصطفی تنابنده یکی از کارگردان‌های این فیلم بیان کرد: محمد قلم بسیار خوبی دارد و دو سال پیش که قصه نوشته شده‌اش را برایم خواند همان‌جا تصمیم گرفتیم این فیلم را بسازیم.

محمد تنابنده درباره سکانس پلان بودن فیلم «آبستن» توضیح داد: در ابتدا فیلم سکانس‌پلان نبود. بعد از مدتی که فیلمنامه تمام شد دیدیم که نود دقیقه فیلم چقدر برای شخصیت‌ها مهم است و فیلمنامه را برای سکانس‌پلان شدن بازنویسی کرده و کار را پیش بردیم.

وحید جعفری نویسنده این اثر بیان کرد: اولین بار که فیلمنامه را نوشتیم، سکانس پلان نبود و وقتی قرار شد به این گونه پیش برویم، روند داستان تغییر پیدا کرد. برای رسیدن به چنین چیزی میزانسن خطی ساده در فیلمنامه قرار داده و کار را پیش بردیم.

در ادامه این نشست رها خدایاری یکی از بازیگران این فیلم بیان کرد: اسم برادران تنابنده را شنیده بودم و بعد از خواندن فیلمنامه تصمیم گرفتم حتما در فیلم حضور داشته باشم. در تولید چنین کارهایی همدل بودن بسیار مهم است و شخصیت مهری چالش متفاوتی داشت و این نظاره‌گر بودنش برایم جالب بود. کار بسیار سختی بود و فقط با همدلی تمام دوستان چنین چیزی ممکن می‌شد.

توماج دانش بهزادی یکی دیگر از بازیگران این فیلم توضیح داد: خیلی خوشحالم که دو سال پشت سر هم شما را می‌بینم. فیلمنامه درخشان محمد و وحید به دستم رسید و قصه را بسیار دوست داشتم. این فیلم سخت و بسیار دوست داشتنی را کنار هم ساختیم. باور کنید سکانس پلان کار بسیار سختی‌ست و باید کمترین خطا را داشت.

محمد تنابنده مطرح کرد: تعداد جلسات تمرین ما بسیار زیاد بود. در یکی از جلسات تمرین وقتی صدای بچه‌ها زیاد میشد انگار اذیت کننده میشد و تصمیم گرفتیم با صدای آرام و کم کار را پیش ببریم و به نظر رسید فضا بسیار ملتهب‌تر است و این رویه را برای فیلم انتخاب کردیم.

وی ادامه داد: حدود ۲۰ جلسه با دوربین تمرین کرده و در یک جلسه فیلمبرداری کردیم.

امیر عاشق حسینی مدیر صدابرداری این فیلم درباره تجربه حضور خود در این پروژه مطرح کرد: من آخرین نفری بودم که به گروه اضافه شدم. حتی وقتی شمال به دوستان اضافه شدم هم قصه را نمی‌دانستم. این فیلم، چالشی بود که دوست داشتم همیشه آن را تجربه کنم.

جعفری درباره منطق روایی فیلم برای حمل مواد مخدر توسط شخصیت‌ها عنوان کرد: در این قصه خیلی از بچه‌ها شرایط مالی خوبی نداشتند و همه به دلیل شرایط مالی بدی که داشتند، دورهم جمع شده بودند درنتیجه برای دریافت پول مواد مخدر حمل می‌کردند.

در ادامه محمد تنابنده گفت: همه این کاراکترها در قصه رنگ‌های مختلفی دارند مثلا کسی برای ازدواج به پول نیاز دارد، کسی برای نجات همسرش به پول نیاز دارد و… اما‌ شرایط این افراد را دورهم‌ جمع کرده است.

سعید هنرمند طراح صحنه و لباس درباره حضور خود در این پروژه گفت: این فیلم دومین تجربه همکاری من با برادران تنابنده است و از اعتمادشان سپاسگزارم. چند هفته در شمال کشور و تالاب انزلی دنبال لوکیشن موردنظر بودیم و خداراشکر آن را پیدا کرده و سپس ماکت فیلم را در تهران ساختیم و همه موارد فیلم را در لوکیشن خود ساختیم.

مصطفی تنابنده درباره حضور محسن تنابنده در این فیلم بیان کرد: محسن آنقدر مشغله داشت که ما مزاحم آن نشدیم ولی از راهنمایی او استفاده کردیم و دورادور در جریان تولید و قصه ما بود.

رها خدایاری درباره احتمال جایزه گرفتن خود مطرح کرد: همیشه احساس می‌کنم در نقطه شروع و عاشق کار خود هستم. به خاطر خانواده‌ام دوست دارم سیمرغ بگیرم ولی این پایان کار بازیگری نیست. دنبال سیمرغ نیستم ولی هیچ کس از چنین چیزی بدش نمی‌آید.

وحید جعفری درباره وام گرفتن از ایده‌ خارجی توضیح داد: به هیچ عنوان از هیچ الگو و ایده خارجی وام نگرفتیم.

دانش بهزادی درباره جایزه گرفتن خود گفت: هر بازیگری دوست دارد دیده شود و دنبال سیمرغ هستم. جوایز فقط به استعداد بستگی ندارد و به عوامل متعددی بستگی دارد.

مصطفی تنابنده مطرح کرد: ما تازه کار فیلمسازی خود را شروع کرده و با یک سکانس پلان سخت شروع کردیم و از حضور در جشنواره بسیار خوشحال هستیم که باعث دیده شدن فیلم می‌شود.

جلال تیموری در پایان مطرح کرد: هنوز تصمیمی برای اکران فیلم نگرفته‌ایم و باید ببینیم که کار خود را با اکران عمومی آغاز کرده یا به نمایش‌های بین المللی بپردازیم.

نوشته به خاطر خانواده‌ام دوست دارم سیمرغ بگیرم! اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

رضاخانی افزود: این فیلم یک عاشقانه است و از تراژدی عبور کرده و ما نمی‌توانیم بگوییم که داریم با یک تراژدی مواجه می‌شویم بلکه چیزهای دیگری نیز در لا به لای متن این داستان وجود دارد. اینکه می‌گویم قلب این فیلم زنی است که دیده نمی‌شود به همین علت است چون شریان خون در این فیلم دو زن به جریان می‌اندازند.

محمد تنابنده نویسنده فیلمنامه و کارگردن فیلم نیز با اشاره به اینکه «تدفین» اولین تجربه وی در زمینه کارگردانی است گفت: قصه ساخت فیلم «تدفین» از اینجا شروع شد که من به این فکر می‌کردم که جنگ حتی پس از ۴۰ سال می‌تواند با یک سری خانواده و جوان کارهایی عجیب و غریبی بکند و آن هم این است که اجازه ندهد که حتی احساسات زیادی در زندگیشان داشته باشند و اجازه نمی‌دهد که یک عشق سالم و راحتی را تجربه کنند و همیشه این سوال برایم مطرح بود وقتی جنگی  چه یک سال یا ۴۰ سال بعد تمام می‌شود آیا زمان برایش مهم است! آیا گذر زمان برای آثاری  که جنگ  از خود بجا می‌گذارد و بسیار هم مخرب هستند اهمیتی دارد یا خیر!

امیر صیدآبادی مجری طرح فیلم نیز گفت: بحث سینمای اجتماعی و کارگردانی که می‌خواهد اولین فیلم بلند خود را بسازد با دغدغه‌های زیادی روبرو است که مهم‌ترینش جذب سرمایه است. فضای فیلم یکی از روستاهای لب مرز در کردستان  است و محل روی دادن قصه یک روستای لب مرز و پیام فیلم صلح جهانی بود ودر فیلم هم دیدیم در نهایت آن تانکی که در فیلم نقش مهی داشت  تبدیل به یک تپه گل شد که برای ما نمادی از پیام  صلح و دوستی مردم ایران بود.

وی ادامه داد: ما برای لوکیشن و طراحی صحنه نیز پروسه سختی را طی کردیم. بهمن سال ۹۷ به ایلام رفتیم تا لوکیشن ببینیم اما آن فضایی که محمد تنابنده مد نظرش بود در ایلام پیدا نشد سپس برگشتیم و مستقیم به سمت دامغان رفتیم و لوکیشن فیلم در دامغان و روستای تویه دروار دامغان که یک روستای کوهستانی است ساخته شد این فیلم واقعاً با رفاقت و عشق ساخته شد و اگر این رفاقت و عشق نبود با آن بودجه خیلی ساخته نمی‌شد.

مجید سعیدی یکی از بازیگران فیلم نیز با شااره به حضور خود در فیلم «تدفین» گفت: وقتی پیشنهاد این فیلم به من شد کیف کردم. من در این ۳۰ سال عاشق فیلم‌هایی بودم که شریف و سالم هستند و حرفی برای گفتن دارند. تقریبا ۳۰ سال است که در سینما تلویزیون و تئاتر کار می‌کنم و سعی میکنم کارهایی را انتخاب کنم که شرافت داشته باشند و با خیال راحت بتوانم ارائه بدهم. وقتی محمد تنابنده فیلمنامه را به من داد من از این کاراکتر و شخصیت با توجه به ایست و استایلی که به عنوان دایی و یک پدر کرد می‌تواند داشته باشد خیلی خوشم آمد و اینکه بتوانم این نقش را بازی کنم برایم جذاب بود چون اساساً اینگونه کاراکترها را بسیار دوست دارم. برای من خیلی جالب و بسیار آموزنده است که میبینم اگر همه فیلم‌ها از یک صداقت، شرافت و رفاقت درجه یکی برخوردار شوند خروجی کار درست از آب در خواهد آمد.

حسین مهری یکی دیگر از بازیگران «تدفین» نیز درباره نقش آفرینی در این فیلم  گفت: محمد تنابنده با من تماس گرفت و از من خواست که در این فیلم حضور داشته باشم و من هم پذیرفتم. من معمولاً دوست دارم که به تنهایی تمرین کنم و بعد زمانی که جلوی دوربین می‌روم اولین باری باشد که هر کسی دیگری خروجی کارم را می‌بیند.

وی ادامه داد: من برای حضور در سینما نه دانشگاه رفتم و نه در آموزشگاه و هیچ کلاس بازیگری شرکت کردم و این مسیرها را خودم کشف و شهود کردم و مسیر بازیگری و رسیدن به نقش برایم بسیار شخصی است و وقتی فیلمنامه را میخوانم با هیچ چیزی کار ندارم غیر از اینکه برم روانشناسی کاراکتر را در کودکیش تا زمانی که ما می‌خواهیم فیلمبرداریش کنیم در بیاورم. زمانی که روانشناسی‌اش طراحی شود دیگر نیازی نیست که من بچینم که این کاراکتر اینگونه صحبت یا آنگونه رفتار کند.

مهری افزود: تنها چیزی که من همیشه با آن کیف می‌کردم بازیگری بود و خیلی دوست داشتم که در اعلاترین و بهترین کیفیتی که می‌توانم این کار را انجام بدهم. برای همین مدتی از بازیگری هم دور شدم چون نمی‌خواستم مانند برخی  از بازیگران دیگر به تکرار بیفتم. در این چند سال کم کار کردم و راه‌هایی برای خودم پیدا کردم و یکی از این راه‌ها همین است که روانشناسی کاراکتر را بچینیم.

حامد طاهری یکی دیگر از بازیگران فیلم نیز گفت: من از سال ۸۷ در سینما کار می‌کنم و ممنونم از محمد تنابنده و امیر صید آبادی که این فیلمنامه را به من پیشنهاد دادند و من هم نقش کوتاهی در این فیلم داشتم. به نظرم کوتاه یا بلند بودن نقش اهمیت ندارد و مهم این است که نقش دیده شود و در فیلم تاثیرگذار باشد.

بهرام اجرایی مشاور محمد تنابنده نیز گفت: محمد تنابنده از دوستان قدیمی من از سال‌های دور است. اولین باری که طرح این فیلمنامه را با هم مطالعه کردیم در یک پلاتو تئاتر بود بعد فیلم کوتاهش را ساختیم اما تدوینش نکردیم چون به مرحله‌ای رسیدیم و دیدیم که حیف است و می‌توان از آن یک کار بلند خوبه کلاسیک درآورد. از ابتدا هم چالش‌های زیادی با هم داشتیم و ماه‌ها با هم جلسه گذاشتیم تا به یک نتیجه برسیم و آن نتیجه هم این بود که هیچ تکنیکی را در کار پررنگ نکنیم.

نوشته نشست نقد و بررسی فیلم «تدفین» برگزار شد اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

‌این فیلم که براساس فیلمنامه‌ای به قلم محمد تنابنده ساخته شده، با محوریتی ضدجنگ و با پرداختن به موضوعی انسانی در لوکیشن‌هایی در شهرستان دامغان مقابل دوربین رفته است.

حسین مهری، توماج دانش بهزادی، محمود نظرعلیان، مجید سعیدی، حامد طاهری، ایوب دمان و … از جمله بازیگران فیلم «تدفین» هستند.

‌در خلاصه داستان فیلم سینمایی «تدفین» آمده است: خیلی خنده داره… چشمهات و ببندی و باز کنی ببینی بابات  نیست.. ببندی و باز کنی ببینی مادرت نیست. ببندی و باز کنی ببینی عشقت نیست…

‌‌  محمد تنابنده علاوه بر این اثر، فیلم بلند «آبستن» را نیز کارگردانی کرده است و همچنین سال‌هاست به‌عنوان فیلمنامه‌نویس فعالیت می‌کند که مجموعه‌های «نون خ»، «پایتخت» و «دودکش» آثاری هستند که وی در آنها به‌عنوان فیلمنامه‌نویس فعالیت داشته است.

فهرست کامل عوامل این فیلم عبارتند از: سرمایه‌گذار و جانشین تهیه‌کننده: محمدجعفر فرد حسینی، مجری طرح و مدیر تولید:  امیر صیدآبادی، مدیر فیلمبرداری: امیر کریمی، مدیر صدابرداری: هادی ساعد محکم، برنامه‌ریز و دستیار یک کارگردان:  علی مهرآسا، جانشین تولید: مصطفی‌ فرد حسینی، منشی صحنه: لیلا مربی، طراح صحنه: سعید هنرمند، طراح لباس: زهرا صمدی، طراح چهره‌پردازی: هاشم فغانی، تدوین: بابک قائم، طراحی و ترکیب صدا: حسین قورچیان، اصلاح رنگ و نور: علی تصدیقی، آهنگساز: نیما عظیمی‌نژاد، عکاس: پیام باورصاد، طراح گرافیک: مت باکس استودیو.

نوشته «تدفین» از ۱۰ مرداد در گروه هنروتجربه اکران می‌شود اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.