سوره سینما- فیلم سینمایی «من دیه گو مارادونا هستم» در سی وسومین جشنواره فیلم فجر به نمایش در آمد و با استقبال مخاطبان و منتقدان روبرو شد. این فیلم در جشنواره فیلم فجر نامزد دریافت ۱۱ سیمرغ شد و همچنین توانست جوایزی همچون بهترین بازیگر نقش مکمل مرد، دیپلم افتخار بهترین کارگردانی و… را از آن خود کند.

«من دیه گو مارادونا هستم» در گروه سینمایی پردیس زندگی اکران عمومی می شود. همچنین آنونس این فیلم توسط حسن ایوبی ساخته شده است. این فیلم هم اکنون در بخش هنر و تجربه جشنواره بین‌المللی فیلم فجر حضور دارد.

در این فیلم گلاب آدینه، سعید آقاخانی، هومن سیدی، ویشکا آسایش، مهسا علافر، سارا بهرامی، پانته آ پناهی ها سهی بانو ذوالقدر، علی استادی، میثاق زارع، سجاد تابش و با حضور بابک حمیدیان، جمشید هاشم پور و صابر ابر، بازیگران خردسال : محمد امیر مشهدی نصرالله و آوا حکانی به ایفای نقش می پردازند.

عوامل تولید «من دیه گو مارادونا هستم» عبارتند از نویسنده و کارگردان:بهرام توکلی، مشاور هنری پروژه: دکتر حسن بلخاری، مدیر فیلمبرداری: هومن بهمنش، طراح صحنه و لباس :کیوان مقدم، طراح گریم : محسن دارسنج، صدابرداران:محمود سماک باشی، رضا تهرانی ،حسین پوررحیمی، تدوین : بهرام دهقانی، طراحی و ترکیب صدا : سید علیرضا علویان، آهنگساز:حامد ثابت، جلوه های ویژه کامپیوتری:جواد مطوری، طراح بدلکاری:علیرضا فتحی، امیر حسین خنجری، مدیر تولید:کامران حجازی، مجری طرح:امیر حسین نوروز بیگی، مدیر تدارکات:شهرام شفیعی، مدیر برنامه ریزی:سهیل بیرقی، دستیار اول کارگردان:امید جزینی،منشی صحنه:غزل رشیدی، عکاس: علی باقری، مشاور رسانه ای:بیتا موسوی، سرمایه گذاران:شرکت پارس آریان-بانک پاسارگاد-جواد نوروز بیگی و تهیه کننده:جواد نوروزبیگی.

نوشته رونمایی از آنونس فیلم سینمایی «من دیه گو مارادونا هستم» اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

فیلم سینمایی «من دیگو مارادونا هستم» ورود این کارگردان به دنیایی تازه است.

سوره سین ما- میثم محمدی: بهرام توکلی در تجربه جدید خود که این بار دور از فضاها و طراحی های آثار پیشین و همچنین با حضور کاراکترهای زیاد در اثر همراه است ، توانسته روابطی را شکل بدهد که مخاطب عام تر هم پای فیلم بنشیند و نظاره گر کنش و واکنش ها و حرف های خوشمزه و نیش دار و البته نصیحت های شوخ طبعانه فیلم باشد. «من دیگو مارادونا هستم» یک فیلم خارج از ژانر است که به هر دری می کوبد و گفتمان اصلی آن بحث کهنه و نخ نمای طبقاتی در جامعه است که شخصیت ها هم به صورت نمادین در شبکه اجتماعی شکل گرفته درون اثر به مناظره و مباحثه با یکدیگر می‌پردازند تا در نهایت عناوینی را که در فصل بندی های فیلمنامه قرار گرفته با مصادیق عینی به مخاطب منتقل کنند.

هدف «من دیگو مارادونا هستم» یک نفر نیست، بلکه هدفی وسیع تر دارد و اقشار مختلف جامعه را مورد مداقه قرار داده است، اما یکی از نکاتی که شاید بسیاری را در مقابل این اثر پس بزند فضای پرحجم و پوشیده از دیالوگ هایی است که گاهی می تواند فقط سرگشتگی ایجاد کند . فضایی که البته توکلی بخوبی توانسته از پس مدیریت آن برآید و با میزانسن های درست صحنه هایی دینامیک را خلق کند و ریتم مناسبی را منطبق با فیلمنامه ایجاد کند.

 ویژگی اصلی این اثر توکلی همان عبور از فضاهای فلسفی محدود به چند کاراکتر است که فراخوانی برای جذب مخاطب بیشتر است، هر چند توکلی ثابت کرده در آثار پیشین خود زبان نمادین بصری را بهتر به اجرا می گذارد و به نوعی باید او را متعلق به همان جنس از سینما دانست. «من دیگو مارادونا هستم» دغدغه انسان و ارتباط او را در جامعه امروز و یا در سطحی وسیع تر به چالش می کشد. به سرمایه‌داری و هنر و فرهنگ توده در طبقات اجتماعی وارد می شود و آنها را براساس یک مشکل در حد سنگ ریزه ای در تقابل با هم قرار می دهد.

انسان هایی که مدام در تقابل با افکار و عملکرد یکدیگر هستند و در فرایند شکل دهی به نظام طبقاتی و اجتماعی خود با تردیدها و اتهاماتی مواجه می شوند و به یک گفتگوی مشترک سازنده نمی رسند.کاراکترهایی که هر یک قشری رانمایندگی می کند و به نقد خرده فرهنگ های طبقاتی در جامعه می پردازند. به هر حال توکلی آشکارا فضای کارش را تغییر داده و اینبار فاصله های خود را با مخاطب بدنه سینما نزدیک کرده و نگاهی جدی تر به مواجهه خود با توده دارد و به همین دلیل زبان خود را ساده تر کرده و نگاه نمادشناسانه اش را در بافت دیالوگ ها و گفتگوهای شخصیت های دو طبقه مورد نظرش جای داده است و باید این اثر را فارغ از فیلم‌های قبلی او و بصورت مستقل نظاره کرد.

نوشته نگاهی به «من دیگو مارادونا هستم»/ ورود به دنیای تازه اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.