محمدرضا مقدسیان اجرای برنامه را برعهده داشت و در ابتدای مراسم ویدیویی به یاد اکبر عبدی بازیگر فقید سینما پخش شد. سپس کلیپی درباره جزئیات طرح «تسهیم از مبدأ» پخش شد.

در بخش بعدی این مراسم حبیب ایل بیگی مدیرعامل موسسه سینماشهر صحبت‌هایش را با یادی از رهبر شهید و شهدای جنگ اخیر آغاز کرد و گفت: لازم می‌دانم با نهایت احترام، یاد و خاطره رهبر شهید، شهدای والامقام جنگ تحمیلی اخیر و همه شهدای سرافراز ایران اسلامی را گرامی بداریم و از درگاه خداوند متعال برای آنان علو درجات و برای خانواده‌های معزز ایشان صبر و اجر مسئلت کنم.

وی افزود: همچنین، درگذشت هنرمند برجسته و ماندگار سینمای ایران، زنده‌یاد اکبر عبدی را به خانواده محترم ایشان، جامعه هنری کشور و خانواده بزرگ سینمای ایران صمیمانه تسلیت عرض می‌کنم و یاد و نام این هنرمند محبوب را گرامی می‌داریم.

ایل‌بیگی با تشکر از حاضران در مراسم عنوان کرد: خوشحالیم که آغاز اجرای رسمی طرح ملی «تسهیم از مبدأ فروش بلیت سینما» در موزه سینما رقم می‌خورد؛ مکانی که حافظ خاطره، هویت و میراث سینمای ایران است و امروز، پیوند میان گذشته پرافتخار و آینده روشن این هنر ـ صنعت را به زیبایی به نمایش می‌گذارد.

وی با اشاره به اجرای طرح «تسهیم از مبدأ» گفت: امروز برای مدیریت سینمای ایران و خانواده بزرگ سینمای کشور، روزی مهم و ماندگار است. اجرای رسمی این طرح، صرفاً استقرار یک سازوکار مالی جدید نیست؛ بلکه آغاز فصلی تازه در حکمرانی هوشمند اقتصاد سینمای ایران است؛ دستاوردی که حاصل همدلی، اعتماد و همکاری سازمان سینمایی، صنوف، سینماداران، تهیه‌کنندگان، دفاتر پخش و همه فعالان این عرصه است.

مدیرعامل موسسه سینماشهر افزود: آنچه امروز به بهره‌برداری می‌رسد، الگویی نوین در مدیریت اقتصاد سینماست؛ الگویی که بر شفافیت، اعتماد متقابل، انضباط مالی و بهره‌گیری از فناوری‌های نوین استوار است. بی‌تردید، تقویت اعتماد میان حلقه‌های زنجیره اکران، امنیت سرمایه‌گذاری را افزایش می‌دهد، بازگشت سرمایه را تسریع می‌کند و زمینه پویایی و رونق هرچه بیشتر سینمای ایران را فراهم می‌‌کند.

ایل‌بیگی در پایان گفت: مؤسسه سینماشهر نیز در چارچوب مأموریت خود، توسعه زیرساخت‌های هوشمند و ارائه خدمات نوین را وظیفه‌ای راهبردی می‌داند و بر این باور است که آینده سینمای ایران، بیش از هر زمان دیگری، نیازمند زیرساخت‌هایی کارآمد، یکپارچه و مبتنی بر فناوری است. اجرای طرح «تسهیم از مبدأ» را نه پایان یک پروژه، بلکه آغاز مسیری می‌دانیم که در آن، سینماشهر با اتکا به دانش، فناوری و تعامل مستمر با خانواده سینما، نقش مؤثرتری در توسعه زیرساخت‌های هوشمند و ارتقای خدمات این حوزه ایفا خواهد کرد. امیدوارم این همدلی و همراهی، نویدبخش آینده‌ای روشن‌تر برای سینمای ایران باشد.

سپس ویدیویی از صحبت‌های اعضای صنوف مختلف سینمایی درباره طرح تسهیم از مبدا و اهمیت آن پخش شد. ابوالحسن داوودی، سعید خانی، منوچهر شاهسواری، همایون اسعدیان، سید ضیا هاشمی و مهدی کرم‌پور در این کلیپ صحبت کردند.

در ادامه همایون اسعدیان مدیرعامل خانه سینما بیان کرد: یادی می‌کنم از اکبر عبدی که هم بازیگر و هم انسان نازنینی بود. ما فقط یک بازیگر را از دست ندادیم بلکه یک پدیده از دست دادیم. در این مدت بسیار فکر کردم و هیچ بازیگری بین بزرگان سینما را به یاد نیاوردم که در حد اکبر عبدی تنوع نقش داشته باشد. این میزان تنوع نقش فقط از یک پدیده برمی‌آید. فقط حیف که زود او را از دست دادیم!

وی در ادامه عنوان کرد: از دوستان سازمان سینمایی و آقای ایل بیگی تشکر‌ می‌کنم‌ اما بامزه نیست که ما برای یک امر بدیهی در ایران رونمایی می‌گیریم؟ تسهیم پول سینما از مبدا مرسوم است و مسلما پول باید سر وقت تقسیم شود.

مدیرعامل خانه سینما عنوان کرد: من سال‌ها در شورای صنفی بودم و می‌دانم موانع این طرح چه چیزهایی بود. از برکات این طرح همین بس که آقای شایسته به من گفتند صبح پول به حسابش آمده و کار را شروع کرده است. این طرح تولید را به جریان می‌اندازد. قطعا این طرح تاثیرگذار خواهد بود و مطمئنم در چرخه تولید نقش به سرایی خواهد داشت و به تهیه‌کنندگان دلگرمی می‌دهد.

سیدضیا هاشمی رئیس جامعه صنفی تهیه کنندگان در ادامه گفت: آقای اسعدیان من به جای شما بودم می‌گفتم روز ملی تسهیم را اعلام کنید زیرا اجرای این طرح کار خیلی بزرگی بود. من خداقوت به همه دوستان می‌گویم. حرکت بزرگی از سمت صنف و شورای صنفی انجام شد تا این دغدغه قدیمی برطرف شود. از آقای کرم‌پور نیز بسیار ممنونم.

وی افزود: واقعیت این است که سینمادار به این راحتی پول به کسی نمی‌دهد. در زمان کرونا کسی پول به کسی نداد و حتی همین الان هم پس از جنگ سینماداران پول بسیار کمی به تهیه‌کننده داده‌اند. امروزه این کار باید انجام می‌شد و شکر خدا به نتیجه نشست.

هاشمی در پایان گفت: حوزه هنری در زمانی که همه‌ سینماها در جنگ تعطیل بودند، کمک کرد که سینماها باز شود. همه ما هم مخالف بودیم اما کار درستی بود.

در ادامه ویدیویی از صحبت‌های مرتضی شایسته، محمد شایسته، علی سرتیپی، محمدحسین فرحبخش و ابراهیم عامریان درباره طرح تسهیم از مبدا پخش شد.

منوچهر شاهسواری تهیه‌کننده سینما به عنوان سخنران بعدی مراسم بیان کرد: پرداختن به جزئیات تسهیم در سابقه تاریخی سینما به صحبت طولانی نیاز دارد. اگر بخواهیم در دایره انصاف باقی بمانیم باید بگوییم که این اتفاق را باید به نیت خیر بگیریم و از موارد و خطاهای قدیم چشم‌پوشی کنیم. قطعا قبلا خطاهایی در تسهیم پول وجود داشت و منجر به نابودی بخشی از سرمایه سینما شد و اما باید از اتفاقات قبل گذشت.

وی افزود: دوستان ما در شورای صنفی و سازمان سینمایی با جدیت پیگیر این موضوع بودند. این اقدام باید مقدمه‌ای برای سامان‌بخشی به اقتصاد آشفته سینمای ایران باشد؛ اقتصادی که بخش مهمی از مشکلات آن ریشه در کاستی‌ها و نابسامانی‌های اقتصاد کلان کشور دارد. با توجه به تورم روزانه و حتی ساعتی، افزایش هزینه‌های تولید امری اجتناب‌ناپذیر است. با این حال، اگر بخواهیم به اصلاح اقتصاد سینما بپردازیم، همچنان با موانع متعددی در داخل و خارج از این حوزه مواجه هستیم. از سوی دیگر، تحولات فناوری نیز شرایط تازه‌ای را پیش روی صنعت سینما قرار داده و ضرورت بازنگری در ساختار اقتصادی آن را بیش از گذشته آشکار کرده است.

این تهیه‌کننده اظهار کرد: همه ما، چه تهیه‌کنندگان، چه سینماداران و چه پخش‌کنندگان، به‌عنوان ذی‌نفعان اصلی سینما، ناگزیر هستیم از این موانع عبور کنیم و به مسائل اساسی‌تر بپردازیم. در دوران شیوع کرونا توانستیم کمک‌های محدودی را برای حمایت از این حوزه جذب کنیم، اما در سال‌های اخیر ماهیت سرمایه‌گذاری در سینمای ایران تغییر کرده است. به همین دلیل، در این مدت امکان ارائه حمایت‌های مؤثر و کافی از سینماها را نداشتیم.

شاهسواری در پایان تاکید کرد: اگر نتوانیم ماهیت تغییرات و تحولات اخیر در صنوف سینمایی را به‌درستی درک کنیم، متحمل زیان خواهیم شد. همین طرح نیز نشان‌دهنده اهمیت و ارزش سینما و جایگاه آن است. باید از این اتفاق استقبال کرد، اما در عین حال نباید از مسائل اساسی غافل شویم. امروز بیش از هر زمان دیگری لازم است به معیشت و آینده سینما بیندیشیم؛ چراکه سینمای ایران با تهدیدهای جدی روبه‌رو است.

علی سرتیپی، تهیه‌کننده، پخش‌کننده و سینمادار، با قدردانی از شورای صنفی و سازمان سینمایی، گفت: در دولت قبل سال‌ها تحت هجمه بودم، زیرا تصور می‌کردند من پشت سامانه سمفا هستم، اما امروز همه از عملکرد سمفا رضایت دارند. اجرای این طرح برای همه فعالان سینما اتفاقی مثبت است. وقتی سینمادار بداند چه میزان درآمد در اختیار دارد، می‌تواند برای فعالیت‌های خود برنامه‌ریزی دقیق‌تری انجام دهد.

وی افزود: در بسیاری از کشورهای دنیا تسهیم درآمد از مبدأ انجام می‌شود، اما در عین حال سینماها در تخصیص سانس، ساعت‌های نمایش و سایر امور اجرایی، آزادی عمل بیشتری دارند.

سرتیپی گفت: اکنون سینمای ایران در شرایط بسیار دشواری قرار دارد. یکی از بهترین دوره‌های سینمای ایران از نظر حمایت‌ها، در دولت‌های آقایان احمدی‌نژاد و روحانی بود. در آن زمان، مؤسسه سینماشهر در خرید تجهیزات سینمایی کمک‌های قابل‌توجهی می‌کرد و حتی ۵۰ تا ۶۰ درصد هزینه خرید دستگاه‌ها را می‌پرداخت، اما امروز حتی یک ریال هم حمایتی صورت نمی‌گیرد. تجهیزات سینما، از دستگاه آپارات گرفته تا صندلی‌های سالن، به مرور زمان مستهلک می‌شوند، اما سینماشهر هیچ کمکی برای نوسازی آن‌ها نمی‌کند.

وی افزود: من در دولت جدید کسی را نمی‌بینم که از منظر درآمدزایی و تقویت اقتصاد سینما دغدغه جدی داشته باشد. خواهش می‌کنم در زمینه تولید، سالن‌‌سازی و تقویت زیرساخت‌های اقتصادی این حوزه چاره‌اندیشی شود.

سرتیپی در پایان عنوان کرد: دلخوشی ما به همین آیین‌نامه‌ها و طرح‌هاست، اما اگر واقعاً سینما را دوست داریم، باید نگاه بزرگ‌تر و آینده‌نگرانه‌تری به مسائل این حوزه داشته باشیم.

روح‌الله حسینی، معاون نظارت و ارزشیابی سازمان سینمایی، در ابتدای سخنان خود درگذشت اکبر عبدی را تسلیت گفت و اظهار کرد: پیشنهاد می‌کنم به جای لقب «مرد هزارچهره»، از عنوان «مرد هزارنقش» برای ایشان استفاده کنیم.

وی با تأکید بر اهمیت اعتماد در توسعه فرهنگی و اقتصادی افزود: فوکویاما اعتماد را بزرگ‌ترین سرمایه هر جامعه می‌داند و توسعه اقتصادی نیز بیش از هر چیز به اعتماد اجتماعی وابسته است. ما معمولاً سینما را در ایران از منظر فناوری، خلاقیت و هنر می‌شناسیم، اما کمتر به این موضوع توجه کرده‌ایم که آنچه تداوم این صنعت فرهنگی را تضمین می‌کند، اعتماد است.

حسینی ادامه داد: توسعه حاصل شکل‌گیری نهادهایی است که قواعد بازی را مشخص می‌کنند و زمانی محقق می‌شود که اعتماد به این نهادها وجود داشته باشد. یکی از چالش‌های دیرینه سینمای ایران، نه در حوزه تولید بلکه در چرخه توزیع و گردش درآمد حاصل از فروش فیلم‌ها بوده که همین مسئله به کاهش اعتماد میان فعالان این حوزه دامن زده است.

معاون نظارت و ارزشیابی سازمان سینمایی با اشاره به اجرای طرح «تسهیم از مبدأ» گفت: این طرح را باید گامی بزرگ برای سینمای ایران دانست، زیرا صرفاً تغییری در شیوه پرداخت نیست، بلکه تلاشی برای عبور از اقتصاد مبتنی بر تسویه به سمت اقتصادی مبتنی بر جریان مستمر مالی است.

وی در پایان از همراهی مجموعه‌های مختلف در اجرای این طرح قدردانی کرد و گفت: از دوستان ما در مؤسسه سینماشهر و نمایندگان صنوف مختلف که در اجرای این طرح همراهی ارزشمندی داشتند، صمیمانه تشکر می‌کنم. همچنین از آقای کرم‌پور که حضورشان برای سینمای ایران غنیمت است قدردانی می‌کنم؛ هرچند همواره ایشان را تشویق می‌کنم که بار دیگر به فیلمسازی بازگردند. از خانم محمدی و همچنین آقای بهزادیان، مدیرکل حوزه مربوطه، نیز بابت همکاری‌هایشان سپاسگزارم.

مهدی کرم‌پور، دبیر شورای صنفی نمایش، با اشاره به اهمیت شفافیت در اقتصاد سینما گفت: اگر در دهه ۹۰ گفته می‌شد «دانایی قدرت است»، امروز باید گفت «شفافیت قدرت است». هرچه شفافیت بیشتر باشد، همه فعالان این حوزه از آن منتفع خواهند شد. اکنون که سامانه سمفا راه‌اندازی شده، میزان فروش فیلم‌ها به‌صورت شفاف مشخص است و درآمدها نیز همان شب میان ذی‌نفعان تقسیم می‌شود؛ موضوعی که بسیاری از اختلافات میان تهیه‌کنندگان و سینماداران را برطرف خواهد کرد. همین شفافیت نشان می‌دهد که همه ما برای اعتلای سینمای ایران فعالیت می‌کنیم.

وی ادامه داد: امروز باید برای تبدیل سینما به یک صنعت واقعی تلاش کنیم و مقدمات تحقق این هدف را فراهم آوریم. سینماداران یکی از اضلاع اصلی و تأثیرگذار این طرح هستند. آنها در سال‌های اخیر خسارت‌های زیادی متحمل شده‌اند و لازم است حمایت‌های بیشتری از این بخش صورت گیرد.

در ادامه این نشست، مرتضی شایسته، رئیس انجمن پخش‌کنندگان سینما، نیز با گرامیداشت یاد اکبر عبدی گفت: نام و یاد این هنرمند کم‌نظیر و بی‌همتای سینمای ایران گرامی باد. همچنین از آقایان فریدزاده، روح‌الله حسینی، ایل بیگی، بهزادیان، اسعدیان، عسگرپور و کرم‌پور بابت تلاش‌هایشان در اجرای این طرح قدردانی می‌کنم.

وی در ادامه درباره مدیریت سامانه فروش فیلم‌ها اظهار کرد: اعتقاد من این است که سامانه فروش نباید دست اشخاص باشد بلکه باید زیر نظر شورای صنفی نمایش و خانه سینما اداره شود. برخی تصور می‌کنند سامانه فروش محلی برای کسب درآمد است، در حالی که چنین نیست و هدف اصلی آن ایجاد شفافیت، نظم و اعتماد در چرخه اکران و فروش فیلم‌هاست.

حبیب اسماعیلی، تهیه‌کننده سینما، در ابتدای سخنان خود یاد اکبر عبدی را گرامی داشت و با اشاره به مشکلات قدیمی نظام پرداخت در سینمای ایران گفت: زمانی که فیلم «بازجویی یک جنایت» را برای بنیاد مستضعفان تولید می‌کردیم، هنگام فیلمبرداری فیلم بعدی ام در رشت با مشکل مالی مواجه شدیم. با بنیاد تماس گرفتم تا بخشی از مبلغ فروش را پرداخت کنند، اما اعلام کردند هنوز اعتباری به آنها تخصیص نیافته است. پس از مراجعه به استانداری رشت نیز به من گفتند که اعتبار پروژه صرف توسعه بخش کشاورزی شده و باید تا زمان تأمین منابع مالی صبر کنیم.

وی ادامه داد: البته انصافاً بسیاری از سینماداران مطالبات را به‌موقع پرداخت می‌کردند، اما همواره در فرآیند دریافت پول با مشکلاتی روبه‌رو بودیم. تصور می‌کنم سینماداران نیز از این وضعیت رضایت نداشتند، زیرا ساماندهی چرخه مالی در نهایت به افزایش فروش فیلم‌ها و رونق تولید سینما کمک خواهد کرد.

در ادامه این مراسم، رائد فریدزاده، رئیس سازمان سینمایی، با اشاره به اجرای طرح «تسهیم از مبدأ» اظهار کرد: امروز روز مهمی برای سینمای ایران است. شاید این اتفاق امروز به ثمر رسیده باشد، اما تحقق آن حاصل سال‌ها تلاش و پیگیری است. طی سال‌های گذشته چندین بار تا آستانه اجرای این طرح پیش رفتیم، اما هر بار به دلایلی به نتیجه نرسید.

وی افزود: در روزهای نخست حضور در سازمان سینمایی تأکید کردیم که مهم‌ترین مسئله، شکل‌گیری صحیح زنجیره اقتصادی و صنعتی سینماست. اگر اجزای این زنجیره به‌درستی در کنار یکدیگر قرار بگیرند، چرخه اقتصاد سینما نیز منسجم، پایدار و کارآمد خواهد شد و خوشبختانه امروز بخشی از این هدف محقق شده است.

فریدزاده با بیان اینکه اجرای این طرح آثار مثبتی در اقتصاد سینما خواهد داشت، گفت: شفافیت، هم‌افزایی، جذب سرمایه و افزایش بهره‌وری تولید از مهم‌ترین دستاوردهای این طرح است. گروه‌های تولید نیز می‌توانند با اتکا به بودجه‌ای که در اختیار دارند، برنامه‌ریزی دقیق‌تری برای انتخاب بازیگران، عوامل و مراحل تولید داشته باشند. همچنین این طرح، چرخه اقتصادی سینما را پیش‌بینی‌پذیرتر می‌کند و امکان برنامه‌ریزی دقیق‌تر را برای فعالان این حوزه فراهم می‌آورد.

رئیس سازمان سینمایی تأکید کرد: نباید دغدغه‌های به‌حق سینماداران را به این برداشت تقلیل داد که آنها تمایلی به پرداخت مطالبات ندارند. دوستان ما متعهدانه پای توافقات خود ایستادند و جا دارد از صنف سینماداران بابت همراهی‌شان قدردانی کنم.

وی ادامه داد: یکی از مشکلات اساسی کشور این است که گاهی در بدیهی‌ترین مسائل نیز ناچار به اقناع جمعی هستیم. در مسیر اجرای این طرح نیز افراد بسیاری با صبوری و همراهی در کنار ما بودند که از همه آنها تشکر می‌کنم.

فریدزاده در پایان خاطرنشان کرد: مهم‌ترین دستاورد این تجربه آن بود که نشان داد هر زمان اراده مشترکی میان صنوف سینمایی شکل بگیرد و نهادهای دولتی نیز در کنار آنها قرار بگیرند، تحقق اهداف بزرگ دور از دسترس نخواهد بود.

در پایان این مراسم، رائد فریدزاده، منوچهر شاهسواری، ضیا هاشمی، مرتضی شایسته، حبیب ایل بیگی و روح‌الله حسینی با حضور روی صحنه از مهدی کرم‌پور رئیس شورای صنفی نمایش، محمد ساسان نماینده مؤسسه بهمن سبز، اصغر نعیمی نماینده کانون کارگردانان، سعید خانی نماینده انجمن پخش‌کنندگان سینما و محمد صابری نماینده انجمن سینماداران تجلیل کردند.

در این مراسم افرادی همچون رائد فریدزاده رئیس سازمان سینمایی، بهروز شعیبی مدیر انجمن سینمای انجمن جوانان، حبیب ایل بیگی مدیرعامل سینماشهر، همایون اسعدیان مدیرعامل خانه سینما، روح الله حسینی، مهدی کرم‌پور، مریم پیرکاری مدیرعامل موسسه تصویرشهر، کاظم دانشی، منوچهر شاهسواری، محمد شایسته، محمد احمدی، داریوش باباییان، سید ضیا هاشمی، علی قائم مقامی، سجاد نوروزی، مجید شیخ الاسلام، محمد طیب، سعید خانی، سیدجواد هاشمی، سعید الهی و… حضور داشتند.

نوشته «تسهیم از مبدأ» کلید خورد/ از عدالت در گیشه تا رونق در تولید اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

وی در ادامه افزود: ما همچنین نشست هایی هم در حوزه مسائل فنی سینما برگزار می کنیم که بیشتر ناظر بر موضوعات فنی سینماست. درنشست اولی که با این موضوع برگزار شد با حضور کارشناسان مربوطه، جلوه های ویژه فیلم موسی کلیم الله مورد بررسی قرار گرفت که با استقبال خوب اهالی سینما هم روبرو شد. برنامه ریزی کرده ایم که چند نشست با موضوع مسایل فنی سینما برگزار کنیم که امیدواریم مجموع این نشست ها به رشد، توسعه و ارتقای سینمای ما کمک کند.

محمد حسین فرج مدیر کل دفتر توسعه فناوری، سینمایی و سمعی و بصری نیز در این نشست با توضیح این که سینمای ایران در چند سال اخیر به لحاظ فنی رشد قابل توجهی داشته است، گفت: این رشد و پیشرفت بروز بیرونی کمی داشته است. یعنی تجربه چگونگی این پیشرفت و تحول از زبان افراد فنی سینمای ایران جایی بیان نشده است. ما سعی می کنیم در چند جلسه ای که با عنوان بررسی دستاوردهای فنی سینمای ایران تعریف کرده ایم، بتوانیم کمک کنیم که این مسیر برای طرح چنین موضوعاتی باز شود.

فرج افزود: ما حدود ۷ نشست در این حوزه طراحی کرده ایم. که در آینده نشست های صدا، لابراتوارهای دیجیتال ، فیلمبرداری و … با حضور اساتید فن برگزار خواهد شد تا بتوانیم گوشه‌ای از تحولات انجام گرفته در این حوزه ها را بازگو کنیم و زمینه را برای انجام کارهای بیشتر در حوزه های یاد شده فراهم کنیم.

برخی روشها را اختراع کردیم

محمد امین همدانی تهیه کننده فیلم انیمیشن سینمایی دلفین ۲ نیز در این نشست با ارائه توضیحاتی در باره چگونگی ساخت این فیلم گفت: ما اولین تجربه ها با «موشن کپشن» را برای ساخت فیلم سینمایی «فهرست مقدس»  انجام دادیم. در این فیلم جزییات دقیقی در چهره کاراکترها، لوکیشن ها، لباس ها و … انجام شده بود. در سریال «تندر» ما وارد موتور گیم برای تولید این اثر شدیم و نتیجه این شد که یک جشنواره درکره جنوبی از ما دعوت کرد تا درباره چگونگی ساخت آن توضیح دهیم البته الان ابزارهایی که این نوع کارها را انجام می‌دهند فراوان و در دسترس هستند. ولی آن زمان احتیاج داشتیم که خیلی از این نوع شیوه‌ها و روش ها را خودمان اختراع کنیم.

همدانی با اشاره به ویژگی فیلم های پسر دلفینی ۱ و۲ خاطر نشان کرد: در این فیلم ها هم نوع روایت داستان را تجربه کردیم و هم بازاریابی بین‌المللی را خیلی حرفه ای پیش بردیم. بزرگترین چالش فنی ما در این دو فیلم شبیه سازی سیالات آن هم در این حجم بود. که کار مشکلی بود. چون ما در این دو فیلم با عنصر«آب» به طور گسترده سر وکار داشتیم و شما می دانید در انیمیشن محاسبه سیالات کار بسیار سختی است.

وی درباره بازاریابی بین المللی این اثر انیمیشن نیز گفت: در این فیلم برای اولین بار مجوز سرمایه گذاری خارجی در حوزه فرهنگ را از وزارت اقتصاد گرفتیم و یک قرار داد رسمی در سیستم بانکی کشور ثبت شد. در سال ۱۴۰۱  هم از رئیس جمهور به عنوان بهترین صادر کننده جایزه گرفتیم. علاوه براین صادرات محصولات جانبی این اثر را هم انجام دادیم. عروسکهای پسر دلفینی با کیفیت بسیار متفاوتی عرضه شد تا آنجا که با بهترین نمونه‌های خارجی آن قابل مقایسه بود. چون این فیلم در کشورهای روسیه، ترکیه و کشورهای عربی نمایش داده شد، عروسک های آن نیز در این کشورها فروش بسیار خوبی داشت.

این تهیه کننده آثار انیمیشنی با اشاره به فروش خوب فیلم پسردلفینی ۲ در کشور های دیگر، تصریح کرد: چند میلیون نفر در کشورهای دیگر بلیت خریدند، و این فیلم را دیدند. آن هم فیلمی که پیامش درباره مظلومیت مردم ایران است. باید بگویم هیچ تفاوتی بین نسخه ای که در ایران نمایش داده شد با نسخه ای که مثلا در اپل تی وی اکران شد، وجود ندارد. که این جزو دستاوردهای بین المللی این اثر است.

همدانی درباره مشکلاتی که حین تولید این اثر با آن مواجه بوده نیز گفت: پسر دلفینی در شرایطی تولید شد که بیماری کرونا شیوع پیدا کرده بود و ما مجبور بودیم که سیستم «کنترل پروژه» را روی پلتفرمی ببریم. اما در کمال تعجب دورکاری به نفع پروژه تمام شد. به خاطر اینکه همه چیز خیلی منظم و بهتر از دوره حضوری پیش رفت و کنترل پروژه هم خیلی دقیق تر انجام گرفت.

فروش میلیون دلاری پسر دلفینی

محمد خیر اندیش کارگردان انیمیشن پسر دلفینی نیز با ارائه گزارشی از روند تولید این فیلم، خاطر نشان کرد: از اوایل دهه نود، ایده فیلم پسر دلفینی وجود داشت که با تهیه کننده آن را مطرح کردم و کار شروع شد. در این مدت در کنار آن چند سریال تلویزیونی‌کارکردیم تا هم نیروها آموزش ببینند  وهم بتوانیم با کیفیتی که مد نظرمان بود انیمیشن سینمایی پسر دلفینی را تولید کنیم. خوشبختانه پسر دلفینی اکران بین المللی خیلی خوبی داشت و توانست چند میلیون دلار فروش داشته باشد و اکنون در «وی او دی» های معتبری مثل نتفلیکس، اپل تی وی و آمازون پرایم در دسترس است.

وی درباره تولید انیمیشن پسر دلفینی ۲ گفت:  یک سرمایه دار ترکیه‌ای پیشنهاد داد در ازای شراکت برای پخش در ترکیه در این فیلم سرمایه گذاری کند. با توجه به اینکه این سرمایه گذاری شرایط تولید فیلم را مهیا می‌کرد برای پسر دلفینی ۲ چند طرح آماده کردیم و یکی از آنها را پیش بردیم. تولید این فیلم محدودیت زمانی داشت. در پسر دلفینی ۱ از نظر بودجه خیلی در مضیقه بودیم به طوریکه هر کدام از عوامل چند کار را انجام می دادند. در پسر دلفینی ۲ شرایط مالی بهتری داشتیم ولی در عوض با محدویت زمانی مواجه بودیم. تغییراتی‌در تیم تهیه‌کنندگی و تولید صورت گرفت و ما سعی کردیم با آن ساختار پسر دلفینی ۲ را تولید کنیم.

این کارگردان با توضیح اینکه بسیاری از کارهای فنی این فیلم به صورت هم زمان انجام شده است، تصریح کرد: مثلا وقتی یک صحنه نوشته می‌شد، بلافاصله «استوری برد» و سپس «لی اوت» انجام می گرفت. خیلی فاصله زمانی بین این مراحل نداشتیم. بین نوشتن یک صحنه تا «انیمه» مجبور بودیم همه موارد را طوری پیش بینی کنیم تا وقتی کار به جلو می‌رود تغییری در مراحل پیشین نداشته باشیم. می شود گفت در این فیلم ریل را همزمان با جلو رفتن قطار جلوی آن می گذاشتیم.

انیمیشن ایران به بلوغ رسیده است

فرخ یکدانه کارشناس و منتقد هم دراین نشست با اشاره به ویژگی انیمیشن پسر دلفینی ۲ گفت: بزرگترین اتفاقی که باید در حوزه انیمیشن ما بیفتد این است که تجربه های موفقی مثل ساخت پسر دلفینی ۱و۲ جایی تجمیع شود و دراختیار همه قرار بگیرد. غیر از این باشد ما باید چرخ را دوباره اختراع کنیم.

پژمان رجبی دیگر منتقد و کارشناس این نشست نیز تصریح کرد: به نظر من انیمیشن ایران بالغ شده است. استودیوهای مختلف مشغول تولید محصول هستند و رقابت بین آنها شکل گرفته است. همین موفقیت عوامل فیلم پسر دلفینی ۱و۲ می تواند باعث شود که اتفاقات بزرگتری در سطح صنعت سینمای انیمیشن کشور بیفتد.

استفاده از هوش مصنوعی در تولید آثار انیمیشن، نحوه صداسازی، آواز و دوبله فیلم در کشورهای دیگر، چگونگی تنظیم قرارداد با وی او دی های معتبر خارجی، ارتقای روند تولید سینمای انیمیشن ایران با تولید فیلم های پسر دلفینی ۲ به عنوان نماد موفقیت جهانی، توجه ویژه به بازاریابی خارجی برای پوشش هزینه های تولید انیمیشن در ایران، نحوه حمایت حاکمیت از صنعت انیمیشن کشور، تربیت نیروی انسانی متخصص به عنوان مهمترین عامل گسترش صنعت انیمیشن، میزان امکانات فنی کشور برای تولید انیمیشن مطابق با استانداردهای جهانی، نحوه مدیریت تیم ها و پروژه های مختلف انیمیشن، اختلالات اخیر اینترنت و تاثیر آن بر زیر ساخت های انیمیشن کشور، چالش های تولید مشترک انیمیشن با کشورهای دیگر، تلاش برای گسترش فرهنگ همکاری تیمی در بین متخصصان این حوزه در تولید فیلم های انیمیشن حرفه ای و جهانی، تعامل سازنده بین شرکت های تولید کننده انیمیشن با مراکز آموزشی، تاثیر مسایل اقتصادی برکیفیت کار عوامل تولید انیمیشن، تفاوت تولید انیمیشن برای مخاطب داخلی وجهانی و تولید انیمیشن برای جشنواره های مختلف، همکاری هنرمندان صنعت انیمیشن ایران با کمپانی‌های بزرگ سازنده انیمیشن، توجه به بومی سازی در انیمیشن و… برخی دیگر از مسایلی بود که توسط کارشناسان حاضر در این نشست درباره آنها بحث و گفتگو شد.

در ادامه کارشناسان مدعو به سوالات طرح شده از سوی حاضران پاسخ دادند.

در پایان این مراسم از محمد امین همدانی به خاطر تلاش برای ارتقا و توسعه صنعت انیمیشن کشور و شناساندن آن در سینمای منطقه و جهان، با اهدای لوحی تقدیر به عمل آمد.

حبیب ایل بیگی، ناصر جاهد نیا، حسین طلابیگی، امیر محمد دهستانی و حسین یزدان شناس از چهره هایی بودند که در این نشست حضور داشتند.

نوشته دومین نشست «دستاوردهای فنی سینمای ایران» در موزه سینما برگزار شد اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

این برنامه سه بخش داشت که در بخش نخست، رایزن‌های فرهنگی کشورهای ژاپن، ایتالیا، ترکیه، قزاقستان، لبنان، انگلیس، مالزی و رومانی از موزه سینمای ایران بازدید کردند و در بخش دوم، فیلم سینمایی «زیر درختان زیتون» ساخته عباس کیارستمی برای حاضران پخش شد و در بخش پایانی، فاطمه محمدی، سیدمحمدعلی سیدحنایی، ابراهیم حقیقی، سیف‌الله صمدیان، سیدمحمد بهشتی و شادمهر راستین درباره ابعاد مختلف شخصیت هنری و میراث فرهنگی عباس کیارستمی به بحث و گفت‌وگو نشستند.

بهناز شیربانی در معرفی عباس کیارستمی عنوان کرد: به عنوان مخاطبی که همیشه پیگیر سینمای عباس کیارستمی بودم، می‌گویم که کیارستمی همیشه متفاوت نگاه کردن را با آثارشان به ما آموختند. در واقع، در آثارشان نشان دادند که همیشه سکوت بیشتر از کلمات برایش معنادارتر بود و من همچنان وقتی آثارشان را مرور می‌کنم، به این نتیجه می‌رسم. حالا که در خدمت نمایندگان کشورهای دیگر هستیم، لازم است اشاره کنم که رابطه کیارستمی با سینمای ژاپن، رابطه‌ای از جنس همدلی و احترام بود. شاید رابطه عمیقی که بین آکیرا کوروساوا و کیارستمی از طریق نگاه عمیق و نوع فیلم‌سازی‌شان وجود داشت، در واقع، علاقه به نقاشی و شعر ،این همدلی را بیشتر کرده بود. از سمت دیگر، شاید بتوان این مثال را راجع به سینمای ایتالیا هم زد که نگاه شاعرانه و انسان‌گرایانه کیارستمی و پیوندش با سنت بزرگ سینمای هنری ایتالیا ، این‌چنین پیوند مستحکمی برقرار کرد.عباس کیارستمی نشان داد که سینما می‌تواند پلی میان ملت‌ها، فرهنگ‌ها و انسان‌ها باشد. یاد او را گرامی می‌داریم.

او درباره کلاکت به نمایش درآمده در آیین ویژه «عباس کیارستمی: آن‌سوتر از مرزها» گفت: همچنین لازم است یادآوری کنم موزه سینمای ایران بیشترین تعداد یادگاری‌های جناب عباس کیارستمی را داراست و این کلاکتی که اینجا مشاهده می‌کنید، کلاکتی است که در پشت صحنه فیلم سینمایی «زیر درخت زیتون» ساخته عباس کیارستمی استفاده شده است.

او سپس از فاطمه محمدی، مدیر موزه سینمای ایران، دعوت کرد تا پشت تریبون قرار بگیرد.

فاطمه محمدی، مدیر موزه سینمای ایران، عباس کیارستمی را استاد سینمای شاعرانه ایران نامید و گفت: برای موزه سینمای ایران افتخار بزرگی است که بتواند میزبان برنامه‌ای باشد که درباره استاد سینمای شاعرانه کشور است؛ هنرمندی که مرزها را درنوردیده و در کشورهای مختلف و در جهان، بروز و بلوغ داشته است.

او گفت:در این برنامه می‌کوشیم درباره این هنرمند، به طور آزادانه و حرفه‌ای صحبت کنیم تا ایشان را بیشتر و بیشتر از زبان استادان پیشکسوت به دوستان معرفی کنیم؛ چرا که ما هرچقدر هم درباره عباس کیارستمی برنامه، جلسه و نمایش فیلم بگذاریم، باز هم درباره ایشان کم گفته‌ایم.

با پایان صحبت‌های فاطمه محمدی، سیدمحمدعلی سیدحنایی، رئیس اندیشکده دیپلماسی ملل، پشت تریبون قرار گرفت.

سیدمحمدعلی سیدحنایی، رئیس اندیشکده دیپلماسی ملل، درباره هدف از برگزاری آیین ویژه «عباس کیارستمی: آن‌سوتر از مرزها» اظهار داشت: امروز برای ما صرفاً یک آیین بزرگداشت یا یک نمایش فیلم نیست، بلکه آغاز یک مسیر است؛ مسیری که باور داریم در جهانی که هر روز بیش از گذشته با شکاف‌های سیاسی، بحران‌های امنیتی، سوءبرداشت‌های فرهنگی و کاهش اعتماد میان ملت‌ها روبه‌رو است، می‌تواند افق تازه‌ای را پیش روی گفت‌وگوی بین‌المللی بگشاید.

در هفته‌ها و ماه‌های اخیر، همه ما در منطقه شاهد روزهای دشوار بوده‌ایم؛ روزهایی که بیش از هر زمان دیگری نشان داده‌اند که صلح، اعتماد و گفت‌وگو دستاوردهای بدیهی نیستند، بلکه نیازمند مراقبت، سرمایه‌گذاری و اراده مستمر هستند.

در چنین شرایطی، پرسشی بنیادین پیش روی ما قرار می‌گیرد: اگر سیاست نتواند همه فاصله‌ها را از میان بردارد، چه چیزی هنوز قادر است انسان‌ها را به یکدیگر نزدیک کند؟ پاسخ ما، به عنوان فعالان عرصه بین‌الملل، روشن است: فرهنگ، هنر و گفت‌وگوی انسانی. دیپلماسی رسمی، ستون اصلی روابط میان دولت‌هاست، اما تجربه دهه‌های اخیر نشان داده است که روابط پایدار میان ملت‌ها تنها بر پایه توافق‌های سیاسی شکل نمی‌گیرد. اعتماد، پیش از آنکه در اتاق‌های مذاکره ساخته شود، در ذهن و قلب انسان‌ها شکل می‌گیرد و این همان‌جایی است که هنر نقش بی‌بدیل پیدا می‌کند. هنر، زبان مشترکی است که به ترجمه نیاز ندارد. هنر، پیش از آنکه استدلال کند، ارتباط برقرار می‌کند و هنر، پیش از آنکه تفاوت‌ها را برجسته سازد، انسان بودن مشترک ما را یادآوری می‌کند. به همین دلیل است که امروز بسیاری از کشورها دیپلماسی فرهنگی و هنری را نه فعالیتی حاشیه‌ای، بلکه بخشی جدایی‌ناپذیر از سیاست خارجی و قدرت نرم خود می‌دانند؛ قدرتی که نه بر اجبار استوار است و نه بر تحریم، بلکه بر الهام، احترام و شناخت متقابل بنا نهاده شده است.

این اندیشمند از افتتاح دپارتمان دیپلماسی هنری اندیشکده دیپلماسی ملل خبر داد و گفت: دوستان عزیز، امروز نیز برای اندیشکده دیپلماسی ملل روزی ویژه است و مایه افتخار است که به طور رسمی دپارتمان دیپلماسی هنری اندیشکده دیپلماسی ملل را افتتاح کنیم. هدف ما از تأسیس این دپارتمان صرفاً برگزاری رویدادهای فرهنگی نیست، بلکه می‌خواهیم بستری برای گفت‌وگوی مستمر میان دیپلمات‌ها، هنرمندان، اندیشمندان، دانشگاهیان و فعالان فرهنگی از کشورهای مختلف ایجاد کنیم. ما باور داریم که هر نمایشگاه، هر فیلم، هر قطعه موسیقی، هر اثر ادبی و هر تجربه هنری می‌تواند به اندازه یک گفت‌وگوی دیپلماتیک در کاهش فاصله‌ها و ساختن اعتماد مؤثر باشد. این دپارتمان تلاشی برای تبدیل هنر به پلی میان ملت‌هاست؛ پلی که حتی در دشوارترین شرایط پابرجا بماند.

او درباره دلیل انتخاب عباس کیارستمی برای برنامه افتتاحیه دپارتمان دیپلماسی هنری اندیشکده دیپلماسی ملل خاطرنشان کرد: شاید این پرسش مطرح شود که چرا نخستین برنامه این دپارتمان را به عباس کیارستمی اختصاص داده‌ایم؟ پاسخ، فراتر از جایگاه سینمایی اوست. از منظر ما، ایشان تنها یک فیلم‌ساز بزرگ نبوده است؛ او روایتگری جهانی بوده است که انسان‌ها، فارغ از ملیت، زبان و مرزهای سیاسی، می‌توانستند با آن ارتباط برقرار کنند. آثار او در سراسر جهان دیده شد، نه به واسطه تبلیغات دولتی، بلکه به دلیل اصالت، صداقت و انسان‌گرایی. اگر دیپلماسی را هنر ایجاد ارتباط بدانیم، کیارستمی یکی از موفق‌ترین دیپلمات‌های فرهنگی ایران بود؛ دیپلماتی که نه گذرنامه دیپلماتیک داشت و نه مأموریت رسمی، اما توانست تصویری انسانی، عمیق و ماندگار از ایران را به میلیون‌ها نفر در جهان معرفی کند. به همین دلیل است که امشب از او می‌خواهیم به عنوان سفیر بدون گذرنامه یاد کنیم. حضار محترم، امروز بیش از هر زمان دیگری به چنین سفیرانی نیاز داریم. در جهانی که اخبار منفی با سرعتی شگفت‌آور درباره ایران منتشر می‌شود، هنر می‌تواند روایت دیگری از ملت‌ها بسازد؛ روایت‌هایی مبتنی بر کرامت انسانی، خلاقیت، زیبایی و امید. اگر فرهنگ‌ها یکدیگر را بشناسند، سوءبرداشت‌ها کاهش می‌یابد و اگر سوءبرداشت‌ها کاهش یابد، مسیر گفت‌وگو هموارتر می‌شود. شاید هنر نتواند جای سیاست را بگیرد، اما بی‌تردید می‌تواند سیاست را انسانی‌تر کند.

سیدمحمد بهشتی در سخنان ابتدایی، راجع به تقسیم‌بندی سینمای جهان و جایگاه سینمای ایران عنوان کرد: به نظر من می‌توان سینمای جهان را به این شکل تقسیم کرد: ۱- آمریکا، ۲- اروپا، ۳- هند، ۴- آمریکای شمالی، ۵- سینمای جنوب شرقی آسیا و ۶- ایران. هر کدام در یک قیاس بشری سهمی دارند. سهم سینمای ایران، شعر سینماست و می‌توان گفت مهم‌ترین شاعر سینمای ایران، عباس کیارستمی است.

او عباس کیارستمی را مصداق عینی دیپلماسی هنری دانست و گفت: در سال ۱۳۷۸، من همراه یک هیئت فرهنگی سفری به عربستان داشتم و آنجا با سعود الفیصل، وزیر خارجه عربستان، دیداری داشتیم. یک هیئت شش‌نفره بودیم و سرپرست هیئت، یکی از معاونان وزارت خارجه بود که همه را معرفی کرد و وقتی به من رسید، من آن زمان مسئول سازمان میراث فرهنگی بودم، شاید به خاطر رفاقتمان پیاز داغ قضیه را زیاد کرد و گفت او در سینمای ایران هم نقش دارد.

سعود الفیصل بلافاصله گفت که فیلمی به نام «طعم گیلاس» جایزه کن برده است، درست است؟ گفتم که بله و از من پرسید که شما می‌شود به من بگویید که با وجود علما، چگونه توانستید سینما را پیش ببرید؟ گفتم که می‌توانید از علمایی که در جمع ما هستند، بپرسید.

قرار ملاقات ما به مدت ۲۰ دقیقه در نظر گرفته شده بود، در حالی که چهار ساعت طول کشید و من در تمام آن مدت راجع به فعالیت‌هایمان در زمینه سینما توضیح می‌دادم. بهانه‌اش عباس کیارستمی بود و این مصداق دیپلماسی هنری است. چرا سینمای ایران توانست سعود الفیصل را هیجان‌زده کند؟ او اظهار داشت که از سینمای آمریکا متنفر است. من تلویزیون و فیلم نگاه نمی‌کنم، ولی کنجکاوم که فیلم‌های شما را ببینم. به رسم تعارف، گفتم باشد و برایتان خواهم فرستاد. موقع رفتن، دستیارش دوان‌دوان به سویم آمد و گفت که آقای وزیر گفتند که فیلم‌ها یادتان نرود! در هتل هم منشی دفتر وزیر همان پیغام را داده بود. چند وقت بعد، در حالی که من در دفتر خودم نشسته بودم، از وزارت خارجه زنگ زدند که سفیر عربستان اینجاست و سراغ فیلم‌ها را می‌گیرد. در آن موقع من مسئولیتی در سینما نداشتم؛ بنابراین به مدیرعامل بنیاد سینمایی فارابی زنگ زدم که مجموعه‌ای از فیلم‌ها را برای وزیر خارجه عربستان آماده کنید تا برایش ارسال شود.

در ادامه ابراهیم حقیقی درباره مؤلفه‌های سینمایی عباس کیارستمی عنوان کرد: بعد از تجربه ساخت فیلم‌های کوتاه و اولین فیلم بلندش، «گزارش»، در حقیقت، کیارستمی برای اولین بار با ساخت «خانه دوست کجاست؟» در جهان سروصدا به پا کرد. درباره مؤلفه‌های سینمای کیارستمی می‌توان به آن جاده زیگزاگ اشاره کرد که در هر سه‌گانه کوکر به چشم می‌خورد. این جاده، جاده‌ای برای رفتن و رسیدن است و همان رفتار انسانی که صحبت شد؛ آن تمنا و تقاضای آدم برای تعالی. در تمام فیلم‌های کیارستمی، این جاده با ظرافت‌های بسیاری به مهر ختم می‌شود. احمدزاده می‌خواهد دفترچه را به نعمت‌زاده، در آن طرف روستا و در پشت کوه، برساند و آن را می‌رساند و وقتی که می‌رساند، با پیام گل برمی‌گردد. در «زندگی و دیگر هیچ»، وقتی خردمند در نقش کارگردان برای انتخاب بازیگر در حال جست‌وجو هستند، وقتی ماشین باید از یک سربالایی بالا برود که گفتند نمی‌توانی بروی، یک مرد زخمی دارد کپسول گازی را حمل می‌کند. چون دور گرفته بوده است، او را سوار نمی‌کند، ولی ماشین نمی‌تواند بالا برود. دوباره تلاش می‌کند و نمی‌تواند. سپس مرد کپسول‌به‌دوش را سوار می‌کند و آن مرد، کپسول را در ماشین می‌گذارد که علی‌القاعده، ماشین را سنگین می‌کند؛ با این حال، ماشین می‌تواند از سربالایی بالا برود. این همیاری و همراهی انسانی، از ظرافت‌های کوچکی است که در آثار کیارستمی قابل مشاهده است. در «طعم گیلاس»، «باد ما را خواهد برد» و «زندگی و دیگر هیچ»، پیرمردهایی کنار راننده می‌نشینند که بسیار حرف می‌زنند و حرف‌هایی که می‌زنند، بسیار اندیشیده شده است که کیارستمی با ظرافت تمام آن‌ها را در فیلم گنجانده است تا تبدیل به شعار نشود. همه آن‌ها خیام‌وار حرف می‌زنند.

سیف‌الله صمدیان نیز نگاه کیارستمی را به جهان ناشی از فعالیت کودک درون این هنرمند دانست و گفت: تفاوت سینمای کیارستمی با سینمای هالیوود و بالیوود در این مثال ساده است که وقتی در سینمای هالیوود و بالیوود به شما فیلم نشان می‌دهند، در حقیقت، شما روی یک صندلی خاص به گروگان گرفته آن فیلم‌ساز هستید و با چه شما را میخکوب می‌کند؟ با ترفندهای مختلفی، از جمله تدوین تند و سریع، تا بازیگران خوش‌آب‌ورنگ، موسیقی و حتی مسائل انسانی که اصولاً یک پای آن روی زمین نیست؛ ولی وقتی فیلم تمام می‌شود، همه‌چیز نیز برای شما تمام می‌شود و چیزی از آن فیلم در جان و دل شما باقی نمی‌ماند. وقتی فیلم آدم‌هایی مثل کیارستمی را می‌بینید که مؤلف هستند، هنگام خروج از سینما، تازه فیلم در تو شروع می‌شود. این معجزه قطعاً در روایت اتفاق می‌افتد و ورود و خروجی است که به داستان‌ها دارند. ویژگی اصلی کیارستمی، چیزی بود که در ظاهر اصلاً مشخص نمی‌شد، مگر اینکه سال‌های سال با او معاشرت داشتید و آن، فعالیت کودک درون کیارستمی در تمام لحظات زندگی‌اش بود. او دنباله‌روی این منطق بود که در سخن آندره کرتژ، عکاس مشهور مجارستانی‌الاصل، نهفته است که می‌گوید: «بسیاری از مردم نگاه می‌کنند، ولی تعداد کمی می‌بینند.» این قدرت دیدن، به جای نگاه کردن، را که همان روزمرگی است و خیلی‌ها دنبالش می‌کنیم و به هیچ مقصدی نمی‌رسیم، او کشف کرده بود؛ بنابراین مثل کودکان می‌دید. این روشی است که در فیلم‌های او هم می‌بینید.

شادمهر راستین، راجع به نقش رایزن‌های فرهنگی در معرفی سینمای ایران گفت: من از طرف تمام سینماگرانی که به جشنواره‌های جهانی می‌روند، از همه سفیرانی که اینجا هستند و نیستند، تشکر می‌کنم. واقعاً لطف شما باعث شد سینمای ایران دیده شود و اگر شما ما را دعوت نمی‌کردید، هیچ‌وقت این وجه سینمای ایران دیده نمی‌شد.

سینمای کیارستمی، بدنه اصلی سینمای ایران نیست و تدبیر و نمایش شما باعث شد این سینما در جهان دیده شود و اگر ما امروز در اینجا از کیارستمی قدردانی می‌کنیم، به علت حمایت‌های شما، نه فقط از کیارستمی، بلکه از همه سینماگرانی است که دقیقه ۹۰، اسم آن‌ها در جشنواره‌ها می‌آید و فرصت ویزا گرفتن ندارند و سفیران کشورها علاقه‌ای به این‌طور ویزا دادن ندارند. کاردارهای فرهنگی باید نیمه‌شب زنگ بزنند. ما پاسپورت‌ها را نیمه‌شب به مسئول روادید جشنواره‌ها دادیم و در خیلی از موارد، در دقیقه ۹۰ برای ما ویزا صادر شد. همه مشکلاتی را که سفارتخانه‌ها برای اینکه ما بتوانیم به جشنواره‌ها برویم و در آن‌ها حضور داشته باشیم، می‌دانم.

این هنرمند راجع به معیار بودن عباس کیارستمی اظهار داشت: هفته پیش داور یک جشنواره روسی بودم که داورانی از کشورهای مختلف جهان حضور داشتند و در جست‌وجوی معیار برای داوری فیلم‌ها بودیم. من از ساده و آرتیستی بودن حرف زدم. از من خواستند که بیشتر توضیح دهم که داور چینی گفت: «عباس!» یکی از داوران که از بازیگران قدیمی سینمای روسیه بود، گفت: «منظورتان چیست؟» داوران کره‌ای، چینی و غیره آن‌قدر درباره کیارستمی مطلب داشتند که فرصت حرف زدن به من داده نشد. بنابراین، ما یک معیاری داریم که جوان‌ها هم دارند دنبال می‌کنند؛ شاعرانگی، سادگی و ارتباط.

شادمهر راستین در سخنان پایانی، درباره نبودن درسی تحت عنوان سینما در متون درسی گفت: من یک خواسته از مسئولان دارم. «خانه دوست کجاست؟» در کتاب درسی ژاپن و فرانسه است و «کلوزآپ» از مبانی درسی سینما در فرانسه محسوب می‌شود؛ چون زبان سینماست. دانشگاه‌های انگلیس بیشترین میزان پایان‌نامه‌ها را درباره کیارستمی دارند. در آمریکا هم یک دپارتمان وجود دارد. در کتاب درسی ما اصلاً مبحث سینما وجود ندارد، چه برسد به اینکه درباره کیارستمی مطلبی وجود داشته باشد. در کتاب‌های درسی، از دبستان تا دانشگاه، هیچ مقوله‌ای به نام سینما به چشم نمی‌خورد. همه حرفه‌ها به شکلی وجود دارند؛ انگار اصلاً ایرانی‌ها ذهنیتی درباره سینما ندارند.

نوشته مهم‌ترین شاعر سینمای ایران، عباس کیارستمی است اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

در بخش گفت‌وگو و بزرگداشت این برنامه، ابراهیم حقیقی، سیف‌الله صمدیان، سید محمد بهشتی و شادمهر راستین به عنوان مهمانان ویژه حضور خواهند داشت و درباره ابعاد مختلف شخصیت هنری و میراث فرهنگی عباس کیارستمی سخن خواهند گفت.

این برنامه با حضور جمعی از هنرمندان، سینماگران، چهره‌های فرهنگی و دیپلماتیک برگزار می‌شود.

نوشته بزرگداشت عباس کیارستمی در موزه سینما برگزار می‌شود اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

در این مراسم «سگ ‌کشی» به عنوان یکی از مهم‌ترین آثار بهرام بیضایی که به همت فیلمخانه ملی ایران مرمت شده است، تحلیل و بررسی خواهد شد و ابعاد مختلف نگاه سینمایی، روایت‌پردازی و جایگاه این اثر در کارنامه هنری بهرام بیضایی واکاوی می شود.

کانون کارگردانان سینمای ایران با برگزاری مجموعه برنامه «کلاسیک‌های کانون»، به مرور آثار و میراث ماندگار کارگردانان برجسته ایرانی می‌پردازد و در مراسم پیش‌رو بر نقش و جایگاه ممتاز بهرام بیضایی در سینمای ایران تأکید دارد.

بهزاد خورشیدی طراحی پوستر این برنامه را به عهده داشته و ورود به این مراسم برای عموم آزاد است.

نوشته نمایش نسخه مرمت‌شده «سگ کشی» در موزه سینما اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

این مستند روایتی است از ماجرای پیدا شدن تعدادی حلقه فیلم نگاتیو قدیمی در انبار موزه کاخ گلستان. این حلقه‌های نگاتیو که بسیار فرسوده و غرق شیرابه بودند، با تلاش دکتر شهریار عدل که باستان شناس با تجربه‌ و علاقمند به تاریخ عکاسی و گذشته تهران بود و همراهی کارکنان دلسوز کاخ گلستان از نابودی نجات پیدا کرد. این نگاتیوها به فرانسه فرستاده شد تا آنها را بازسازی و احیا کنند. خوشبختانه فیلم‌ها بازسازی شد و به ایران بازگشت.

این فیلم‌ها از نظر تاریخی بسیار اهمیت دارند و مظفرالدین‌شاه و همراهانش را در داخل و خارج کشور نشان می دهند و گویای این مسئله است که دستگاه سینماتوگراف یا دوربین فیلمبرداری بسیار زود به ایران وارد شد، به فاصله حداکثر پنج سال با فیلم‌های برادران لومیر که در پاریس نشان داده شد.

شهریار عدل اغلب افراد و مکان‌های جغرافیایی فیلم‌ها را شناسایی کرد.

همچنین پس از نمایش فیلم‌، نشستی با حضور سازندگان فیلم و کارشناسان برگزار خواهد شد تا درباره مستند «حلقه‌های گمشده » و ارزش‌های تاریخی آن در سینمای مستند ایران گفت‌وگو شود.

نمایش این فیلم مستند در ساعت ۱۸ روز دوشنبه ۱۸ خردادماه در سالن «فردوس» موزه سینما برگزار می‌شود.

ورود برای عموم آزاد و رایگان است.

نوشته نمایش مستند «حلقه‌های گمشده» در موزه سینما اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

علی لقمانی عضو هیات رئیسه خانه سینما ضمن عرض تسلیت به خانواده نظام‌الدین کیایی گفت: من این خوش شانسی را داشتم که به عنوان اولین کار سینمایی در کنار چند تا از بزرگان و شریفان این حرفه قرار بگیرم که یکی از آنها نظام بود. یادم می‌آید با اینکه تازه کار بودم و در اولین کارم ، برخورد او آنقدر دوستانه بود که به من اعتماد به نفس داد.

وی با بیان اینکه او عاشق سینما و خانواده‌اش بود، بیان داشت: هر موقع می‌دیدمش و صحبت می‌کردیم و احوال خانواده‌ها را می‌پرسیدیم با شور و شوق از خانواده‌اش یاد می‌کرد . او از ایام نوجوانی عاشق سینما بود و شروع به مطالعه و تعمق بیشتر در حوزه سینما و در حوزه فنی سینما کرد. در هر شرایطی به دلیل خوشرویی و طنازیش آدم روحیه می‌گرفت و این بسیار نکته مهمی بود.

لقمانی خاطرنشان کرد: او به حرفه فقط به عنوان یک شغل نگاه نمی‌کرد یک بده بستون داشت به همین دلیل هم فعالیت صنفی داشت یعنی به عنوان یک عضو بزرگ عضو خانه سینما فقط خواسته نداشت بلکه تعهد هم داشت.او  سینما را نه فقط در بعد فنی در واقع ابعاد هنری آن را هم به خوبی می‌شناخت و در مراوداتش کاملا مشهود بود. گمان نمی‌کنم کسی در این جمع باشد که وقتی صحبت از نظام می‌شود و یا در خلوتی به یاد او می‌افتد، شمایل مهربان، دوست داشتنی، شریف و مطلوب او به ذهنش نیاد.

در ادامه حسن زاهدی صدابردار پیشکسوت سینما نیز گفت: نظام آدم طنازی بود هر وقت من می‌پرسیدم بچه ها صدا بردارتون چه کسی هست می‌گفتند عمو نظام. اینقدر از دستش می‌خندیم اینقدر کمک می‌کند و… تعاریفی جز این هیچ وقت از هیچ کسی نشنیدم.

وی خاطرنشان کرد: نظام همیشه در کنار هنرمندان دیگر حاضر بود و هم‌دلی و همکاری با سینماگران را در اولویت قرار می‌داد. از او یاد گرفتم که در شرایط مختلف و سخت چگونه می توان به بهترین شکل ممکن با همکاران رفتار کرد.

زاهدی در ادامه متنی را به نمایندگی از انجمن صدابرداران سینما خواند.

سیف‌الله صمدیان عکاس پیشکسوت سینما نیز در سخنان کوتاهی گفت: نظام به معنای واقعی کلمه یک صدای سینما بود. صدای او در هر فیلم از یک تجربه ساده تا پیچیده‌ترین پروژه‌ها همیشه آرامش و دوستی را به همراه داشت. در کنار او، ما نه تنها کار می‌کردیم بلکه زندگی سینمایی را می‌چشیدیم.

وی ادامه داد: نظام همیشه می‌دانست به چه شکلی با انرژی مثبت خود فضای کاری را تازه نگه دارد و حتی در سخت‌ترین لحظات، بهترین انتخاب‌ها را انجام دهد.

در ادامه مراسم چند فیلم کوتاه از ساخته های سیف الله صمدیان درباره نظام‌الدین کیایی پخش شد.

مرتضی شاملی مستندسازپیشکسوت سینما بیان داشت: من سالهای زیادی با نظام همکاری داشتم و خاطرات بسیار خوبی از زمانی که در تلویزیون کار می‌کردیم در ذهنم نقش بسته است و هیچ وقت آنها را فراموش نمی کنم.

وی با بیان اینکه کیایی همیشه در شرایط سخت و خاص سینما حضور داشت، افزود: حتی در روزهایی که کار در میدان جنگ یا در شرایط اضطراری پیش می‌رفت، او با همان شور و شوق کار می‌کرد و دست از کار نمی کشید. او فردی است که من هیچ وقت نمی توان فراموشش کنم و یادش همیشه در دل ما باقی خواهد ماند.

ابوالحسن داودی، کارگردان سینما نیز بیان داشت: من همکاری ۵۰ ساله‌ای با نظام دارم. مشخصه اصلی او این بود که همیشه آماده بود تا در هر شرایطی بهترین و مهمترین کار را ارائه دهد. در فیلم‌هایی مانند رخ دیوانه و هزارپا هرگز از لحظات دشوار غافل نشدیم و همیشه با او احساس راحتی داشتیم و در کنار این راحتی به او اعتماد کامل داشتیم.

وی ادامه داد: تصویر اولیه که از نظام داشتم ؛ همیشه برام یک تصویر رویایی بود به عنوان شخصی که به سینما علاقه دارد.

ابوالفضل جلیلی که با بغض فراوان به سختی سخن می‌گفت،بیان داشت:در ابتدا به خانواده محترم این مرد بزرگ تسلیت می گویم. نبودن او غم بزرگی برای سینما خواهد بود. به جرات می‌توان گفت نظام‌الدین کیایی یک استاد واقعی بود و من از او بسیار آموختم.

وی ادامه داد: نظام فردی بود که در نحوه رفتار با همکاران و روحیه‌اش در فیلم‌ها بی نظیر بود و همیشه با شوخی‌ها و مهربانی های خود فضای کار را دلپذیر می‌کرد.

عباس یاری منتقد سینما نیز با حضور در پشت تریبون گفت: استاد کیایی در هر کار و فیلمی که حضور پیدا می کرد بسیار با انرژی‌ و بی‌نظیر بود در هر شرایطی به بهترین شکل کار خود را انجام می‌داد و صدا را ضبط می‌کرد؛ حتی در شرایط سخت و هیچ‌گاه اجازه نمی‌داد هیچ چیزی بر کیفیت کارش تاثیر بگذارد. فکر نمی کنم فردی وجود داشته باشد که حتی به اندازه سر سوزنی از او دلگیر باشد. یادش را همیشه گرامی می‌داریم.

مجتبی میرطهماسب از نزدیکان زنده‌یاد نظام‌الدین کیایی نیز در سخنان کوتاهی بیان داشت: نظام نه تنها صدابرداری بی‌نظیر بود بلکه همواره روحیه‌ای انسانی و مهربان در هر پروژه داشت. او یاد داد که چگونه می‌توان در عین حرفه‌ای بودن با دیگران مهربان بود و احترام متقابل را حفظ کرد.

یسنا میرطهماسب از بستگان کیایی نیز گفت: عمو نظام هیچ‌گاه به عنوان یک صدابردار معمولی کار نمی‌کرد بلکه حضورش در پروژه‌ها به یک انرژی مثبت تبدیل می‌شد که همیشه همکاران را به وجد می‌آورد. امروز که او را در کنارمان نداریم احساس می‌کنم بخشی از وجود خودم را از دست داده‌ایم.

وی ادامه داد: خاطرات بسیار زیادی از او دارم که اینجا مجالی برای گفتنش نیست. فقط می‌توانم بگویم او استاد و معلم بزرگی برای من بود.

در پایان مراسم کیانیا کیایی با تشکر از حاضران و کسانی که در این مراسم و همچنین مراسم خاکسپاری نظام‌الدین کیایی حضور داشتند، خاطراتی از زندگی شخصی این هنرمند را تعریف کرد.

در این مراسم افرادی همچون مجتبی میرطهماسب ، بهمن اردلان، حسن زاهدی، علی لقمانی،  علیرضا حسینی، جعفر صانعی مقدم، بهرام دهقانی، نادر رضایی، احمد امینی، محمدرضا عارف معاون اول رئیس جمهور،  اسحاق خانزادی، ابوالحسن داوودی، لادن طاهری،  ابوالفضل جلیلی، سیف الله صمدیان، مهدی کوهیان، بهروز شهامت، عرفان یزدی، آرش قاسمی، احمد حامد، حبیب اسماعیلی، سعید رشتیان، حسین حسینی فشمی، عباس یاری،حسین مختاری، تورج اصلانی، پرویز آبنار،نورالدین حیدری ماهر، مجتبی مرتضوی، مهدی میامی، رضا رخشان، مهوش وقاری، منصوره وافری، بهمن حیدری، حسن مصطفوی و … حضور داشتند.

نوشته مراسم یادبود نظام‌الدین کیایی در موزه سینما برگزار شد اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

این مراسم روز دوشنبه ۶ بهمن ساعت ۱۴ در این مجموعه فرهنگی برگزار خواهد شد.

زنده‌یاد رضا رویگری چهارشنبه اول بهمن ماه بر اثر سکته قلبی درگذشت.

نوشته برگزاری مراسم یادبود رضا رویگری در موزه سینما اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

این فیلم که از آثار ماندگار سینمای ایران به‌شمار می‌رود، به همت فیلمخانه ملی ایران مرمت شده است. مژده شمسایی، جمیله شیخی، هما روستا، فاطمه معتمد‌آریا، آتیلا پسیانی و مجید مظفری از جمله بازیگران این اثر سینمایی هستند.

تماشای این فیلم برای علاقه‌مندان آزاد و رایگان است.

نوشته نمایش نسخه مرمت‌شده «مسافران» در موزه سینما اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

این فیلم به همت فیلمخانه ملی ایران مرمت شده است. همچنین پس از نمایش فیلم، نشست نقد و بررسی آن با حضور عباس یاری منتقد صاحب نام سینمای ایران و مهرزاد دانش منتقد شناخته شده سینما برگزار خواهد شد.

فیلم «سارا» از آثار ماندگار سینمای ایران محسوب می‌شود و داستان فیلم از نمایشنامه «خانه عروسک» اثر هنریک ایبسن الهام گرفته شده است.

نیکی کریمی، امین تارخ و خسرو شکیبایی در فیلم «سارا» ایفای نقش کرده‌اند.

تماشا و ورود به جلسه نقد و ‌بررسی این فیلم برای علاقه‌مندان آزاد و رایگان هست.

نوشته نمایش نسخه مرمت‌شده فیلم «سارا» در موزه سینما اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

به گزارش پایگاه خبری موزه سینمای ایران، برنامه کلاسیک‌های کانون کارگردانان سینمای ایران؛ کیانوش عیاری با «شبح کژدم» به همت کانون کارگردانان سینمای ایران و موزه سینمای ایران و با همکاری فیلمخانه ملی ایران، غروب روز پنجشنبه، ۲۹ آبان ماه سال جاری در سالن سینماتوگراف موزه سینمای ایران برگزار شد.کیانوش عیاری، حسن رضایی، فاطمه محمدی، لادن طاهری، ، محمد متوسلانی، غلامرضا موسوی، محسن امیر یوسفی،محمد موفق، وحید موسائیان، ذبیح‌الله رحمانی، مهدی جعفری، سالار عشقی، احمد امینی، ماهور موسائیان، محمدرضا رحمانی از جمله حاضران در رویداد بودند.

فیلمی که اثرش بر نسل فیلمسازان بعد از خود غیر قابل انکار است

در ابتدا، اصغر نعیمی بیانیه کانون کارگردانان سینمای ایران درباره «شبح کژدم» را قرائت کرد: «شبح کژدم» از آن فیلم‌هایی است که شاید در سینمای ایران، کم ساخت و کم حرف باشد، اما اثرش بر نسل فیلمسازان بعد از خود غیرقابل انکار است. کیانوش عیاری در این فیلم، نه تنها یک داستان جنایی_ عاشقانه می‌گوید بلکه جسارت تجربه‌گرایی اش را در اوج جوانی نشان می‌دهد. از بازی با فرم و زبان گرفته تا روایت لایه لایه‌ای که هیچوقت خودش را کامل لو نمی‌دهد. این فیلم، نمونه‌ای است از اینکه چگونه می‌توان باامکاناتی‌ محدود، جهانی شخصی و متفاوت ساخت. جهانی که هنوز هم برای ما بسیاری از فیلمسازان الهام‌بخش است. «شبح کژدم»، بیش از آنکه یک فیلم جنایی باشد، تعریفی است بر کشف ذهنیت یک فیلمساز؛ مواجهه با شبح هایی که از دل واقعیت و خیال بیرون می‌آیند. این نمایش، فرصتی برای بازخوانی کارنامه کیانوش عیاری از نقطه‌ای است که شاید کمتر درباره‌اش حرف زده‌ایم. نقطه‌ای که در آن هم رگه‌های جسارت آینده‌اش دیده می‌شود و هم صداقت خاص دوران آغاز فیلمسازی.»

سپس نعیمی از کیانوش عیاری کارگردان «شبح کژدم»، حسن رضایی بازیگر این فیلم و محسن امیریوسفی کارگردان و عضو شورای مرکزی کانون کارگردانان سینمای ایران دعوت کرد تا پشت تریبون قرار بگیرند.

اصغر نعیمی دربخش دیگری از صحبت هایش «شبح کژدم» را حدیث نفس همه فیلمسازان دانست و گفت: «من معتقدم که برای همه فیلمسازان، این فیلم خاص است از این جهت که ضمن روایت داستان، می‌تواند حدیث نفس هر فیلمسازی باشد.»

محسن امیریوسفی نیز درباره سال اکران اثر خاطرنشان کرد:«اگر بخواهم صریح صحبت کنم این فیلم مربوط به سال ۱۳۶۵ است که یکی از شگفت‌انگیزترین سال‌های سینمای ایران به شمار می‌رود زیرا تعداد فیلم‌های خوب، ماندگار و درجه یکی در آن سال تولید و اکران شدند. یکی از شاخص ترین آنها، «شبح کژدم» بود. ویژگی فیلم غیر از داستان و حدیث نفسی که مربوط به حسرت فیلمسازان نسل ما است، جزو نخستین فیلم‌های بعد از انقلاب اسلامی محسوب می‌شود که صداگذاری سر صحنه انجام گرفته است. در دوره‌ای که فیلم‌های ایرانی با دوبله به نمایش درمی‌آمدند و دوران اوج دوبله در سینمای ایران بود، این اثر صداگذاری سر صحنه داشت.»

به سختی مدیران را برای صداگذاری سر صحنه متقاعد کردم

کیانوش عیاری در تشریح تلاش‌هایش برای انجام صداگذاری سر صحنه در «شبح کژدم» گفت:«این فیلم در سال ۱۳۶۵ ساخته شد و من به مدت ۶ ماه در وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی و بنیاد سینمایی فارابی دوندگی داشتم تا بتوانم آنها را متقاعد کنم که مشکل یکی از شرافت‌های گمشده سینمای ایران به عنوان صداگذاری سر صحنه برطرف و این بتواند انجام شود. مسئولان سینمای ایران در آن دوره معتقد بودند که با صداگذاری سر صحنه، هزینه تولید فیلم به این شکل گران درمی‌آید که از نظر من، سخن بیهوده‌ای بود و اشکالی نداشت اگر هزینه تولید فیلم برای ارتقای کیفیت پلان ها اندکی افزایش پیدا کند. در نهایت بالاخره موفق به شروع تولید بعد از ۶ ماه شدم.»

این کارگردان راجع به نحوه واکنش حسن رضایی بعد از فهمیدن اینکه قرار است صداگذاری سر صحنه انجام شود، عنوان کرد:« زمانی که میخواستم فیلم را بسازم، او کاندیدای اصلی بازی در آن نقش بود. وقتی به او گفتم قرار است صداگذاری سر صحنه انجام دهم و تقریبا دو روز قبل از شروع تولید بود، به شکل جدی در اتاق من گریه کرد. او گفت من نمی‌توانم این کار را انجام دهم و من شروع به خندیدن کردم. او گفت که اجازه بدهید من در فیلم نباشم.»

محسن امیر یوسفی درباره تاثیر «شبح کژدم» بر جابجایی مرزهای ممیزی خاطرنشان کرد:«من صداگذاری سر صحنه را از خلاقیت‌های درخشان این فیلم می‌دانم زیرا یک اتفاق بزرگ بود که شاید، حالا برای ما عادی شده است در صورتی که من در جریان هستم که با این اقدام، به طور عملی، مرزهای ممیزی را تکان دادید. اینگونه شاید کمتر می‌شد اینکه کسانی خارج از این حوزه در عرصه فیلمسازی دخل و تصرفی داشته باشند. این یک اتفاق ماندگار است و ۳۰ سال بعد، با «کاناپه» در سال ۱۳۹۵، همین جسارت، خلاقیت و تفاوت شما به چشم می‌آید.»

با پایان نشست، سه تجلیل از سه هنرمند به عمل آمد که ابتدا، لوح تقدیر کانون کارگردانان سینمای ایران و لوح سپاس موزه سینمای ایران از سوی فاطمه محمدی مدیرعامل موزه سینمای ایران، مهدی جعفری فیلمساز، وحید موسائیان فیلمساز، حسن آقاکریمی تهیه کننده و مدیر تولید آثار اخیر کیانوش عیاری به کیانوش عیاری فیلمساز برجسته سینمای ایران اهدا شد.

فاطمه محمدی مدیر عامل موزه سینمای ایران،در سخنان کوتاهی درباره لوح سپاس موزه سینمای ایران اینگونه توضیح داد:«در دوره جدید مدیریت موزه سینما با موافقت هیئت مدیره تصمیم گرفته شد تا لوح سپاسی برای پیشکسوتان درجه یک هنری طراحی شود که نخستین آنها به استاد بیژن محتشم تقدیم شد و امروز قرار است این روز به نام استاد کیانوش عیاری بزرگ در تقویم موزه سینما ثبت و ضبط شود.»

تجلیل از کهنسال‌ترین کارگردان سینمای ایران

سپس ویدئویی پخش شد که به معرفی کهنسال ترین کارگردان سینمای ایران سالار عشقی می‌پرداخت و اصغر نعیمی در سخنانی کوتاه راجع به این فیلمساز کهنه‌کار گفت: «این کارگردان کهنه‌کار و قدیمی، نه تنها کهن‌سال ترین کارگردان در قید حیات سینمای ایران هستند، حتی می‌توان گفت کهن‌سال ترین سینماگر در قید حیات سینمای ایران هستند. طوری که من رصد کردم منصور سپهرنیا بازیگر خوب سینمای ایران تا به حال، با ۹۴ سال سن رکورددار بودند و خدا را شکر که جناب عشقی با ۹۷ سال سن، سالم و سلامت در جمع ما هستند.»

او در توصیف واکنش لادن طاهری مدیر فیلمخانه ملی ایران پس از دیدار نخست با سالار عشقی عنوان کرد:«لادن طاهری از عاشقان بی‌ادعای سینمای ایران است و خودم به شخصه در طول این سالها دیدم که چگونه ضمن حذف خودشان از رسانه‌ها، تمام زندگی شان را در فیلمخانه ملی ایران صرف حفظ و نگهداری میراث به جا مانده از سینما کردند و هم اکنون ترمیم آثار به جا مانده از سالار عشقی را آغاز کرده‌اند. زمانی که جناب عشقی به دعوت مدیریت به موزه سینمای ایران آمدند که هم بازدیدی از موزه داشته باشند و هم در پروژه تاریخ شفاهی شرکت کنند، در مواجهه ای که بین ایشان و لادن طاهری پیش آمد، مدیر فیلمخانه از شوق و شعف دیدن این فیلمساز قدیمی که گنجینه سینمای ایران است، اشک از چشمانش سرازیر شد و واقعا این احساس زلال و صادقانه، خود من را تحت تأثیر قرار داد.»

سپس با حضور کیانوش عیاری فیلمساز، وحید موسائیان، لادن طاهری مدیر فیلمخانه ملی ایران، محمد متوسلانی بازیگر و کارگردان، غلامرضا موسوی کارگردان و فاطمه محمدی مدیرعامل موزه سینمای ایران از این هنرمند قدیمی با اهدای کارت عضویت افتخاری کانون کارگردانان سینمای ایران، لوح تقدیر کانون کارگردانان سینمای ایران و لوح سپاس موزه سینمای ایران تجلیل شد.

فرصتی برای تجلیل از زنی که از میراث سینمای ایران حفاظت می‌کند

در ادامه فاطمه محمدی در توصیف اهمیت فیلمخانه ملی ایران برای سینمای ایران عنوان کرد:«فیلمخانه ملی ایران، گنجینه آثار سینمایی ایران و حتی برخی آثار سینمای بین‌الملل است و جزو ۵ گنجینه اصلی تصویر در جهان است. موزه سینما هم در همسایگی آن، گنجینه سینمایی کشور از جهت اسناد، اقلام موزه‌ای و جوایز است. از لحاظ اقلام موزه‌ای، این موزه در زمره ۱۵ موزه برتر سینمای جهان قرار دارد زیرا همه اقلام موزه‌ای دارای سند هستند در حالی که اقلام موزه‌ای برخی موزه‌های کشورهای پیشرو در صنعت سینما، سند ندارند یا اسناد آنها کپی است. در موزه سینمای ایران هر چه وجود دارد، با سند و بااصالت است. از این دو گنجینه بزرگ در تمام این سالها یک شیرزن مراقبت کرده است. همانطور که جناب نعیمی گفتند او از رسانه‌ها دور و زنِ در سایه سینمای ایران است و اگر می دانستند چنین مراسمی برای او برگزار می شود اجازه نمی دادند. بنابراین فرصت را غنیمت شمردم از آنجا که او به عشق جناب سالار عشقی روی صحنه آمدند و ازآنجا که موزه سینمای ایران وکانون کارگردانان سینمای ایران همواره به دنبال فرصتی برای قدردانی از او بودیم که هیچوقت نپذیرفت برای او بزرگداشتی برپا شود یا تقدیری در شان و منزلتش صورت بگیرد. در اینجا خطاب به لادن طاهری می‌گویم که ما دست تان را می‌بوسیم و شما برای ما، خیلی عزیز هستید. این نشان سپاس را از طرف همه همکاران تان در موزه سینما تقدیم شما می‌کنیم و همیشه زیر سایه تان هستیم.»

مفتخرم به اینکه هنرمندان همواره جایگاه فیلمخانه ملی را قدر نهاده‌اند

سپس با حضور احمد امینی منتقد سینما و فیلمساز و همسر لادن لاهری در جمع هنرمندان حاضر روی صحنه، نشان سپاس موزه سینمای ایران به لادن طاهری مدیر فیلمخانه ملی ایران اهدا شد.

لادن طاهری طی سخنانی کوتاه گفت:«همه کسانی که مرا می‌شناسند، می‌دانند که همواره و در طول سال‌ها فعالیت در فیلمخانه ملی ایران از قرار گرفتن در چنین موقعیت هایی پرهیز کرده‌ام. ولی همیشه این واقعیت را که تک تک سینماگران کشورم، عزیزترین حاصل تلاش و عرقریزان روح و جسمشان،  یعنی آثارشان را برای نگهداری به فیلمخانه ملی ایران می سپارند با ارزش ترین حاصل و ثمره کارم دانسته ام. من مفتخرم به اینکه هنرمندان سینمای ایران همواره جایگاه فیلمخانه ملی را قدر نهاده اند، به این دلیل که می‌دانستند در اینجا ، همکاران من با عشق و علاقه فراوان و بدون هیچ چشم‌داشتی، از دسترنج فکر، مغز، اندیشه، قلب و روح سینماگران به بهترین شکل نگه‌داری خواهند کرد. و بالاخره اینکه در این لحظه خوشحال و مفتخرم چون در جمعی حضور دارم که همه آنها، فیلمخانه ملی ایران را نگین سینمای ایران می‌دانند و باارزش‌ترین چیزی که در زندگی حرفه ای و هنری شان دارند، یعنی فیلم‌هایشان را برای نگه داری و محافظت به فیلمخانه ملی ایران می‌سپارند. »

در انتها، فیلم سینمایی «شبح کژدم» به نویسندگی و کارگردانی و کیانوش عیاری و تهیه کنندگی ناصر مجد بیگدلی، فواد نور و کیانوش عیاری و با بازی جهانگیر الماسی، حسن رضایی، ناصر آقایی، منیژه آقایی و کاظم افرندنیا که به همت فیلمخانه ملی ایران ترمیم و بازسازی شده به نمایش درآمد.

نوشته بزرگداشت کیانوش عیاری در موزه سینما برگزار شد اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

‌‎کانون کارگردانان سینمای ایران با برگزاری برنامه (کلاسیک‌های کانون)، به مرور آثار مهم و ماندگار کارگردانان برجسته ایرانی می‌پردازد و در مراسم پیش‌رو بر نقش و جایگاه کیانوش عیاری در سینمای ایران تأکید دارد؛ فیلمسازی که با نگاه متفاوت و تجربه‌گرای خود سهمی مهم در تاریخ سینمای کشور بر جای گذاشته است.

همچنین طراحی پوستر این مراسم را بهزاد خورشیدی بر عهده داشته است.

ورود برای عموم آزاد است.

نوشته بزرگداشت کیانوش عیاری همراه با نمایش «شبح کژدم» در موزه سینما اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

پس از اکران هر فیلم نشست نقد و بررسی آثار با حضور برخی فیلمسازان و هنرمندان انجام می‌شود.

حضور در اکران فیلم‌ها و جلسات نقد و بررسی برای عموم علاقه‌مندان به سینما رایگان است.

موسس و دبیر جشنواره مهدی شادی‌زاده است و اعضای اصلی شورای سیاست‌گذاری عبارتند از: مدیر شورا ستاره اسکندری، علیرضا شادی‌زاده، ندا زنگنه، نیلوفر علیها، بهداد نجفی، آیدا اورنگ، مهدی شادی‌زاده، مدیر روابط عمومی: ندا زنگنه، دبیر اجرایی: بهداد نجفی، مدیر هنری: آیدا اورنگ، طراح گرافیک: سمیرا جوشقانی، مدیر روابط بین‌الملل: محمدهادی مشکی.

علاقه‌مندان می‌توانند برای دریافت اطلاعات این رویداد به سایت جشنواره به آدرس ۵photoaward.com و صفحه اینستاگرام رویداد به نشانی www.instagram.com/5filmfotofestival مراجعه کنند.

نوشته اکران فیلم‌های منتخب جشنواره «پنج» از ۱۰ آبان در موزه سینما اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

درابتدای این جلسه سیداحمد محیط طباطبایی از موزه سینما به دلیل همراهی و مشارکت در نمایش و برگزاری جلسه نقد و بررسی فیلم در روز ملی کودک و هفته مهرگان تشکر کرد.

در ادامه حسین شیخ الاسلامی در صحبت های کوتاهی گفت:«صحبت هایم را با گرامی داشت و بزرگداشت کودکانه ها و کودکانی که قربانی تخیل های سیاسی شدند شروع می کنم. حقیقت این است که از سالیان قبل، بچه های دهه۶۰ هدف تخیل سیاسی دیگران قرارگرفتند تا کودکانی که در غزه این روزها قربانی تخیل می شوند، خوب است در چنین نشستی و بعد از نمایش چنین فیلمی از این موضوع یاد کنیم و امیدوارتر باشیم نسل هایی که این سال ها به دنیا می آیند قربانی تخیلات مسموم و یا گاه غیر کودکانه هیچ قشری نشوند.»

او ادامه داد:«تشکر ویژه ای از ناصر صفاریان دارم به این دلیل که او در مستندهای مختلف چیزی را تاریخ سازی و مکتوب کرد که شاید کمتر کسی سراغ آن می رفت. به صورت مشخص مدیون مستند او درمورد احمد رضا احمدی هستم و همیشه منتظر فرصتی بودم که برای ساختن آن تصویر ویژه از ستاره ادبیات معاصر ما، از او تشکر کنم. همینطور مستند «کودکی ناتمام» که اهمیت تاریخی آن به تدریح روشن تر خواهد شد.»

شیخ الاسلامی ادامه داد:«سوژه هایی دراین فیلم آمدند و رفتند و ما حالا در سال۱۴۰۴ می بینیم که مسئول بسیاری از اتفاقات دردناک ادبیات ما بودند. چیزی که هیچ وقت دراین فیلم گفته نمی شود، اما نگفتنش خیلی به چشم می آید. ما یک قطع ارتباط با سنت مان داشتیم که این فیلم همین را روایت می کند و شما در چهره آدم هایی که دراین فیلم با آنها مصاحبه شده است می بینید که درتوجیه خودشان چقدرموفق هستند. چقدر خوب می توانند خودشان را برای خودشان و دیگران توجیه کنند. این یک گزاره اخلاقی برای همه کسانی است که برای کودکان و نوجوانان کار می کند که چقدر با نیت خیر می توان فاجعه آفرید. این فیلم تکه ای از تاریخ ما است که از سراتفاق یا حسن هنردوستان سرشت نمای بخشی از تراژدی تاریخ معاصر ایران است.»

علی اکبرزین العابدین نیز در ادامه گفت:«من هم از آقای طباطبایی و موزه سینما به دلیل نمایش این فیلم تشکر می کنم و باید بگویم ما با مهمترین مستند ادبیات کودکان رو به رو هستیم و همچنان ما هیچ مستندی به این قدرت درباره ادبیات کودکان و نوجوانان ندیدیم.»

او ادامه داد:«وای بر اهالی ادبیات کودکان و نوجوانان که یک مستند درجه یک دارد و آن را هیچ کجا نمایش نداده است. شما در این فیلم میان کودکی و بزرگسالی ،تربیت و ایدئولوژی مدام در رفت و آمد هستید. اتفاقا ناصر صفاریان باید این فیلم را می ساخت نه کسی که با ادبیات کودکان نزدیکی دارد. کسی که چشمش ادبیات و شعر را می دید تا آن نگاهی که شعر کودکان را فارغ از شعر بودن می بیند.»

ناصر صفاریان نیز با یادی از زنده یاد مازیار شیخ محبوبی صدابردار این فیلم گفت:«همیشه علاقه مند هستم آن چه قبلا انجام دادم را باز تغییراتی درآن ایجاد کنم. اگر امروز قرار بود فیلم ساخته شود، دوباره فیلم را به همین شکل با همین حرف می ساختم. ولی تفاوتی که الان به نسبت قبل برای من وجود دارد، این است که آن زمان تلخی و روایت های مربوط به جنگ و فشارو بحران ها را به عنوان یک نوستالژی مطرح می کردیم و الان که فیلم را می بینیم و آن چه مطرح می کردیم که آن سالها چه روزگار بدی بود، باز دوباره همان ها را همین چند ماه پیش تجربه کردیم.»

او ادامه داد:«نقش و حضورعلی اکبر زین العابدین در این فیلم پررنگ بود و اگر او نبود، شاید این فیلم اصلا ساخته نمی شد چرا که در این فیلم از روابط دوستانه آقای زین العابدین با کسانی که در این فیلم می بینید استفاده کردم و تاثیر مثبتی روی فیلم داشت. آن چه که در مورد محتوای فیلم می توانم اشاره کنم این است که قصد ما در شروع تحقیق و فیلمبرداری این بود که روایتی تاریخ نگارانه از تاریخ ادبیات کودکان در ایران داشته باشیم که یک پروژه بزرگ بود. با حمایت و کمک آقای زین العابدین و دستیاران پروژه، شدنی بود. اما بخش مالی هم باید مد نظر قرار می گرفت.با یک مرکز نیمه دولتی صحبت شد که در ساخت فیلم مشارکت داشته باشند. بعد از رفت و آمدها بالاخره این طرح تصویب شد و جلو رفتیم و دیدیم پروژه خیلی گسترده تر از این حرف ها است. در اولین مرحله تدوین به این نتیجه رسیدیم که آن عنوان ادبیات کودک را به شعر کودک تغییر بدهیم. یعنی داستان را کنار بگذاریم. شعر کودک را شروع کردیم و همان روایت تاریخ نگارانه را پیش گرفتیم.

سر تدوین بود که به این نتیجه رسیدیم باز حجم عظیمی متریال داریم و اینکه مخاطب ما کیست؟»

صفاریان ادامه داد:«همیشه از اولین فیلم تا الان مخاطبی که برای فیلم ها در نظر داشتیم یک مخاطب عام با علاقه مندی ها و گرایش های روشنفکری بوده است. یعنی مخاطبی باشد که وقتی درمورد شعر کودک فیلم می بینید لزوما دانشجو و محقق ادبیات نباشد. گستره مخاطب بیشتری پیدا کند. به همین خاطر به این نتیجه رسیدیم که ما یک روایت موازی در کنار روایت شعری داشته باشیم. تاکید ما روی تاریخ نگاری نباشد و به نوستالژی دهه۶۰ بپردازیم.»

احمد محیط طباطبایی نیز در پایان گفت:«یکی از مهم ترین شاعران معاصر ایران پروین اعتصامی است. او در سال۱۳۲۰ فوت کرد و با یک بی مهری و تضاد با حاکمیت وقت یعنی پهلوی اول رو به رو شد. وقتی او فوت کرد انجمن نسوان ایران که انجمن بسیار مهمی بود و زیر نظر وزارت معارف بود، از پدرم دعوت کردند که در مورد زنان در ادبیات ایران سخنرانی کنند . پدرم در آن جلسه تاکید می کند که چرا انجمن نسوان از مهم ترین شاعر زن معاصر تقدیر نکرد و برای او مراسم برگزار نکرد؟ می دانید نکته کجا است؟ انجمن نسوان از پدر من شکایت کرد! اتفاقا توجه به میراث گذشته باعث می شود فکر کنیم که از چه تجربیاتی برخوردار شدیم.»

نوشته مستند «کودکی ناتمام» در موزه سینما نقد و بررسی شد اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

این برنامه با حضور اساتید عرصه فرهنگ و هنر، همچون حسین شیخ الاسلامی، علی‌اکبر زین‌العابدین، احمد محیط طباطبایی و ناصر صفاریان (کارگردان فیلم)، به بررسی ابعاد مختلف شعر و ادبیات کودک در دوران پس از انقلاب خواهد پرداخت.

این اکران ویژه با هدف تماشای فیلم و در کنار آن، برگزاری نشست نقد و بررسی برگزار می‌شود.

در این نشست، شرکت‌کنندگان فرصتی خواهند داشت تا درباره نحوه تعامل سینما و ادبیات با دنیای کودکان پس از انقلاب به گفت‌وگو بپردازند.

همه علاقه‌مندان به سینما، ادبیات کودک و فرهنگ ایران می‌توانند در این برنامه حضور یابند. ورود برای عموم آزاد است.

زمان: ۱۶ مهر ماه ۱۴۰۳، از ساعت ۱۶ الی ۱۸

مکان: خیابان ولیعصر – نرسیده به میدان تجریش – باغ فردوس – موزه سینما – سالن فردوس

برگزار کنندگان: ایکوم ایران و موزه ملی سینما

نوشته اکران مستند «کودکی ناتمام» به مناسبت روز جهانی کودک اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.