سریال از همان ابتدا به‌جای وعده‌ یک معمای پرزرق‌وبرق، روی یک ایده‌ جدی شرط می‌بندد؛ تراژدیِ معاصر معمولاً با یک سقوط ناگهانی شروع نمی‌شود، با یک لغزش کوچک شروع می‌شود و بعد «مو به مو» پیش می‌رود.

پیامد به‌جای تصادفِ فیلمنامه

در سطح دراماتورژی، سریال هوشمندانه از الگوی «اتفاق-واکنش» ساده فاصله می‌گیرد و به سمت یک ساختار علّی-پیامدی حرکت می‌کند، یعنی گره‌ها نه به‌عنوان ابزار جلو بردن قصه، بلکه به‌عنوان خروجی منطقیِ تصمیم‌ها شکل می‌گیرند. این همان چیزی است که باعث می‌شود تا این‌جا حس نکنید داستان با زور جلو می‌رود یا با چفت‌وبستِ گل‌درشت سر هم می‌شود. گره‌افکنی‌ها حاصل فشار موقعیت هستند و هر بار که فشار بالا می‌رود، شخصیت‌ها مجبور می‌شوند مرزها اخلاقی‌شان را دوباره تعریف کنند.

گره‌ داستان: تعلیقِ اخلاقی، نه تعلیقِ اطلاعاتی

«مو به مو» به‌جای تعلیقِ کلاسیکِ چه می‌شود؟ بیشتر روی تعلیقِ اخلاقی کار می‌کند؛ چه انتخابی می‌کند؟ این تفاوت مهم است. سریال کمتر به پنهان‌کاری اطلاعاتی (رازهای مصنوعی، افشاگری‌های دقیقه نودی) متکی است و بیشتر تماشاگر را در وضعیت تردید و اضطراب انتخاب نگه می‌دارد. اینجا تعلیق از جنس «بی‌خبری» نیست؛ از جنس «دانستنِ هزینه‌ها و تماشای نزدیک‌شدنِ شخصیت به لبه» است. تماشاگر اغلب می‌فهمد چه چیزی در حال شکل‌گیری است و همین آگاهی، ضربه را سنگین‌تر می‌کند.

شخصیت‌پردازی: قوسِ تصمیم به‌عنوان ستون فقرات

نقطه قوت اصلی سریال، تمرکز روی قوس تصمیم است؛ شخصیت‌ها با یک حرکت بزرگ تعریف نمی‌شوند، با یک رشته تصمیم‌های کوچک که کم‌کم به یک الگوی رفتاری تبدیل می‌شود. سریال دقیقاً لحظه‌ای را شکار می‌کند که شخصیت از «توجیه» عبور می‌کند و به «باور» می‌رسد؛ از این‌که فقط این بار به این‌که حق من است.

این عبور، بهترین ماده خام برای درام است چون شخصیت را از تیپ اجتماعی به یک پرونده‌ انسانی تبدیل می‌کند؛ آدمی که هم می‌توانید او را بفهمید و هم از او بترسید.

میزانسن: زیرمتن، حاملِ اصلی معنا

از منظر میزانسن، سریال به‌جای اینکه معنا را با دیالوگ‌های توضیحی تحویل بدهد، بار را روی زیرمتن می‌گذارد. سکوت‌ها، مکث‌ها، نگاه‌های قطع‌شده و جمله‌هایی که نیمه‌کاره می‌مانند، نقش دیالوگِ واقعی را بازی می‌کنند.

در چنین مدلی، بازیگری باید «اقتصادی» باشد؛ کم‌گویی اما پرجزئیات، کنترلِ ریزحرکت‌ها و توانایی انتقال تنش بدون بیرون‌ریزی. وقتی سریال درست عمل می‌کند، تماشاگر احساس می‌کند دوربین چیزی را نشان نمی‌دهد؛ دارد لو می‌دهد.

ریتم و تدوین: کندیِ حساب‌شده یا فرسایشِ دراماتیک؟

ریتم کلی «مو به مو» در محدوده  درام‌های آرام قرار می‌گیرد؛ یعنی سریال انرژی را با انباشت فشار می‌سازد، نه با شلوغ‌کاری روایت. این انتخاب، اگر درست مدیریت شود، به اثر یک ضرباهنگ مستمر می‌دهد؛ هر سکانس یک پیچ را کمی سفت‌تر می‌کند. اما این سبک یک خط قرمز هم دارد؛ هر اپیزود باید یا یک پیشروی در قوس شخصیت داشته باشد یا یک جابه‌جایی در مناسبات قدرت میان کاراکترها. اگر اپیزودها صرفاً فضاسازی کنند، کندی تبدیل به رخوت می‌شود. تا این‌جا سریال بیشتر در مسیر «کندیِ هدفمند» است، چون فشار موقعیت را مدام بالاتر می‌برد و اجازه نمی‌دهد وضعیت ثابت بماند.

اقتصادِ فشار و اخلاقِ فرسوده

در لایه تماتیک، سریال تصویری می‌سازد از جامعه‌ای که در آن فشار اقتصادی، فقط جیب را خالی نمی‌کند؛ اخلاق را هم فرسوده می‌کند. پول (یا امکان پول) در اینجا «هدف» نیست، یک کاتالیزور روایی است؛ چیزی که شخصیت‌ها را در معرض آزمون می‌گذارد و تناقض‌هایشان را بیرون می‌کشد.

سریال به‌جای شعار، با سازوکار درام این را نشان می‌دهد؛ وقتی بقا تبدیل به مسئله می‌شود، آدم‌ها شروع می‌کنند ارزش‌ها را «قابل مذاکره» دیدن.

سریالی که «فروپاشی» را میلی‌متری روایت می‌کند

«مو به مو» تا این مرحله یک درام منسجم و کنترل‌شده است که به‌جای تکیه بر حقه‌های روایی، روی منطق کنش و پیامد انتخاب سرمایه‌گذاری می‌کند. پیچیدگی تعاملات روزمره‌اش واقعی است چون از جنس جزئیات انسانی می‌آید، نه پیچاندنِ مصنوعی. تعلیقش مؤثر است چون اخلاق را به صحنه می‌آورد، نه فقط اطلاعات را.

اگر سریال در ادامه وفادار بماند به همین قاعده هر گره از دل انتخاب بیرون بیاید و هر انتخاب هزینه ملموس داشته باشد، آن وقت «مو به مو» می‌تواند به یک مطالعه‌ دقیق از فروپاشیِ تدریجی تبدیل شود، نه سقوطی با یک ضربه، بلکه فروریختنی که مو به مو اتفاق می‌افتد.

شاید هم شهبازی در تلاش است تا یک رشد سخت را روایت کند تا شخصیت اصلی داستان در انتها با انتخابی درست موفق شود تا ایده کلی داستان‌های ایرانی در پایان خوش شاهنامه رعایت شود.

سریال «مو به مو» به کارگردانی پرویز شهبازی و تهیه کنندگی مستانه مهاجر و با بازی میرسعید مولویان، هانیه توسلی، حسن معجونی، الیکا ناصری، بنیامین بهادری از پلتفرم شیدا پخش می‌شود.

نوشته «مو به مو»؛ درامی که از «کنش» تغذیه می‌کند، نه از «حادثه» اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

هر هفته چهره‌هایی از دل سینما، موسیقی و هنر سر برمی‌آورند که با حضورشان جریان خبری هفته را شکل می‌دهند. این هفته، روایت ما به سراغ پنج چهره‌ای می‌رود که هر کدام با اتفاقی خاص در صدر اخبار قرار گرفتند؛ امیرحسین قیاسی که شوخی را به ابزار جدی دیده‌شدن تبدیل کرده، نوید پورفرج که با دو نقش متضاد، معنای تکرار نکردن نقش را بازتعریف کرد، کامران نجف‌زاده که گزارشگری را پشت سر گذاشته اما جنجال را به استودیو آورده، ساره رشیدی که از حاشیه‌های استندآپ به دل یک نقش سخت سینمایی رسیده و میرسعید مولویان که با «مو به مو»، در آزمونی تعیین‌کننده ایستاده است.

امیرحسین قیاسی؛ وقتی شوخی، جایزه را هم جدی می‌کند

وایرال‌ترین تصویر جشن حافظ بیست‌وچهارم، نه از یک بازیگر سینما بود و نه از یک چهره باسابقه تلویزیون؛ بلکه از امیرحسین قیاسی، مجری و پدیده این روزهای رسانه تصویری. شبی که نام او به‌عنوان «بهترین چهره تلویزیونی (رسانه تصویری)» برای اجرای برنامه «نیمه‌شب» خوانده شد، سالن زودتر از داوران واکنش نشان داد؛ تشویق‌ها و صدا زدن نام قیاسی، نشان می‌داد که حاضران در سالن نیز پیشاپیش انتخابشان را کرده‌اند.

قیاسی برای اولین‌بار طعم دریافت یک جایزه رسمی را چشید و درست همان‌جا، به سبک همیشگی خودش، این لحظه را به یک اجرا تبدیل کرد. جمله کنایه‌آمیزش؛ «خبر بد برای هنر این مملکت!» ؛ همان‌قدر خنده‌دار بود که آشنا؛ شوخی‌ای که نه از سر ژست روشنفکری، بلکه از دل همان طنز انتقادی برنامه «نیمه‌شب» بیرون می‌آمد. کنایه به نفوذ علی اوجی در جوایز هم ادامه همین بازی بود؛ شوخی با سازوکارها، بدون عبور از مرز تمسخر ویدیوهای جایزه گرفتن او را در فضای مجازی بسیار وایرال کرد.

آنچه قیاسی را از بسیاری از هم‌نسلانش متمایز می‌کند، دقیقاً همین کنترل و بداهه‌گویی است. او ذاتاً شوخ‌طبع است، خنده‌هایش به دل می‌نشیند و حرف‌هایش سریع وایرال می‌شود، اما چارچوب دارد؛ نه برای دیده‌شدن دست به هر شوخی می‌زند و نه نقدهایش به توهین پهلو می‌زند. همین تعادل باعث شده هم در یوتیوب و هم در شبکه نمایش خانگی، به یکی از چهره‌های مورد توجه تبدیل شود.

بعد از جشن حافظ، موج وایرال‌ها متوقف نشد؛ از ذوق همسرش گرفته تا شوخی با ابوطالب حسینی و حتی پست اینستاگرامی‌اش که نوشت: «جایزه حافظ ۱۴۰۴ در بخش بهترین آدم ایران برای من شد.» این شوخی‌ها، تصویر قیاسی را به‌عنوان چهره‌ای خودمانی تثبیت کرد.

قیاسی محصول یک مسیر تدریجی است؛ از «خندوانه» رامبد جوان تا «نیمه‌شب»، مسیری که بدون جنجال‌های زودگذر طی شد. شاید مهم‌ترین نکته درباره او همین باشد؛ کسی که بلد است هم بخندد، هم بخنداند و هم در اوج شوخی، جایزه‌اش را جدی بگیرد.

نوید پورفرج؛ «این کجا و آن کجا»یی که تصادفی نیست

این هفته اگر جمله «این همونه؟» یا «این کجا و اون کجا» را زیاد دیدید، ردش به نوید پورفرج می‌رسد. حضور غافلگیرکننده او در قسمت دوم سریال «وحشی ۲» به کارگردانی هومن سیدی، شوک خوشایندی برای مخاطب بود. پورفرج با گریم و شمایلی کاملاً متفاوت، در نقش «فروهر»؛ خلافکاری اتوکشیده، خونسرد و سادیستیک؛ ظاهر شد؛ کاراکتری که هم آشناست و هم ناآشنا. آشنا از جنس جهان سیدی و ناآشنا به‌خاطر ظرافتی که پورفرج به آن اضافه کرده است و مافیا و خلافکار این چنینی یا ندیده ایم یا کمتر دیده ایم.

فروهر نه فریاد می‌زند، نه شلوغ می‌کند؛ خشونتش در نگاه و لحن است. خنده‌های کوتاه، مکث‌ها و حتی نحوه گرفتن کلاشینکف، نشان می‌دهد پورفرج نقش را «بازی» نمی‌کند، بلکه زندگی می‌کند. همین بازی، خیلی‌ها را یاد «مغزهای کوچک زنگ‌زده» انداخت؛ جایی که همکاری او و هومن سیدی برای اولین‌بار جدی دیده شد.

هم‌زمان، حضور پورفرج در سریال «بامداد خمار» نرگس آبیار و تفاوت نقش و بازی و استایلش سوژه فضای مجازی شد. شاگرد نجاری عاشق‌پیشه و خوش‌چهره در یک قاب، و خلافکار سرد و خشن و کچل در قاب دیگر؛ تضادی که با ادیت‌ها و شوخی‌های کاربران دست‌به‌دست شد. حتی طعنه‌هایی درباره «تفاوت چهره‌پردازی با کارگردان زن و مرد» هم به این موج اضافه شد.

اما پشت این شوخی‌ها و وایرال شدن‌ها واقعیت این است که پورفرج بازیگری است که به‌شکل آگاهانه، اجازه می‌دهد کارگردان از وجوه مختلفش استفاده کند. او این روزها پرکار است و از «گوزن‌های اتوبان» تا «زمانی در ابدیت» و حالا دو سریال ترند، انتخاب‌های او نشان می‌دهد که مسیرش اتفاقی نیست.

از همان «مغزهای کوچک زنگ‌زده» می‌شد حدس زد با بازیگری طرفیم که اهل ریسک است و از تکرار می‌ترسد. حالا، حدود یک دهه بعد، نوید پورفرج آن حدس را به یقین تبدیل کرده؛ بازیگری که «این کجا و آن کجا» بودنش، نه ضعف که امضای کارنامه اوست.

کامران نجف‌زاده؛ گزارشگری که جنجال را به استودیو آورد

در روزگاری که تلویزیون مخاطبانش را از دست داده، عجیب نیست اگر چهره‌ای مثل کامران نجف‌زاده دوباره دیده شود. این روزها ویدیوهای برنامه گفت‌وگومحور «برمودا» مدام در شبکه‌های اجتماعی می‌چرخد؛ گفت‌وگوهایی که گاه بیشتر از خود تلویزیون، در فضای مجازی دیده می‌شوند. نجف‌زاده همان گزارشگر دهه نودی است که با سبک متفاوتش در «۲۰:۳۰» شناخته شد؛ همان که می‌گفتند «این فرق دارد.»

او بعد از سال‌ها فعالیت بین‌المللی و بازگشت از آمریکا، اعلام کرد که دوران خبرنگاری‌اش تمام شده و حالا به اجرا و تدریس روی آورده است. اما «برمودا» نشان می‌دهد که نجف‌زاده هنوز دلش با جنجال و مرزشکنی است؛ فقط میدان بازی عوض شده.

ویژه‌برنامه شب یلدای «برمودا» نقطه اوج این رویکرد بود. گفت‌وگو با محمدرضا حیاتی و خواندن بخشی از ترانه ابی؛ آن هم با پیشینه ممنوع‌الکاری حیاتی به جهت اسم بردن از همین خواننده؛ شوکی عجیب و خنده داری ایجاد کرد. ویدیویی که هم وایرال شد، هم واکنش‌های متضاد برانگیخت؛ از تعجب تا انتقاد. گفت‌وگوی او با امید روزبه، شاعر ترانه‌های محسن چاوشی، و هم‌خوانی شعر، نمونه دیگری از همین مسیر بود که لحظات احساسی آن بسیار وایرال شد.

نجف‌زاده گفته که از خبرنگاری پشیمان نیست، اما دیگر نمی‌خواهد آن مسیر را ادامه دهد؛ مسیری که به‌زعم خودش امید را از او گرفته بود. حالا تلاش می‌کند در قالب گفت‌وگو، «امید» تولید کند؛ هرچند گاهی این تلاش، به جنجال بیشتر از امید ختم می‌شود.

واقعیت این است که «برمودا» بدون نجف‌زاده احتمالاً یکی از ده‌ها برنامه کم‌رمق تلویزیون بود. حضور او، با تمام نقدهایی که به اجرا و انتخاب سوژه‌ها وارد است، نشان می‌دهد هنوز هم می‌شود در تلویزیون دیده شد؛ البته به شرطی که بلد باشی مرز حساسیت را کجا لمس کنی و سعی کنی متفاوت باشی.

ساره رشیدی؛ از استندآپ تا ستون احساسی «احمد»

اکران فیلم سینمایی «احمد» بار دیگر نام ساره رشیدی را به مرکز توجه آورد؛ بازیگری که با نقش دکتر صدر یکی از ستون‌های احساسی فیلم را شکل داده است. فیلم امیرعباس ربیعی، روایتی از ۱۸ ساعت نخست زلزله بم، بازیگر ستاره ندارد، اما رشیدی با بازی‌اش کاری می‌کند که مخاطب، بار روایت را از مسیر او دنبال کند.

رشیدی برای این نقش، دیپلم افتخار بهترین بازیگر نقش اول زن جشنواره چهل‌ودوم فجر را گرفت؛ جایزه‌ای که مهر تأییدی بود بر مسیری پرچالش. خودش گفته کاراکتر دکتر صدر چهار ماه در زندگی‌اش جریان داشته و بعد از پایان پروژه، برای خداحافظی با این شخصیت گریه کرده است. این میزان هم‌ذات‌پنداری، در بازی او کاملاً دیده می‌شود؛ بازی‌ای که منتقدان، آن را حتی فراتر از برخی نقش‌های اصلی فیلم دانسته‌اند.

مسیر رشیدی اما ساده نبوده. او با استندآپ کمدی «خندوانه» شناخته شد و همین پیشینه، برایش حاشیه ساخت. برچسب‌هایی مثل «دلقک رامبد» نشان می‌داد که ورود از کمدی به سینمای جدی، چه‌قدر می‌تواند پرهزینه باشد. «احمد» اما نقطه پاسخ او به این نگاه‌هاست؛ نقشی سخت، جدی و عاری از شوخی که درخشید.

این هفته همچنین حضور او در آیتم ویژه «نقش اول» برنامه «هفت» و روایت احساسی زندگی شهید علی اقبالی دوگاهه، بار دیگر توانایی‌اش در انتقال احساس را نشان داد؛ اجرایی که بدون اغراق، مخاطب را درگیر کرد.

ساره رشیدی هنوز در آغاز راه است؛ بازیگری که هم قابلیت کمدی دارد و هم توان نقش‌های جدی. اگر انتخاب‌های بعدی‌اش به‌درستی انجام شود، «احمد» می‌تواند نه فقط یک نقش موفق، که نقطه آغاز یک مسیر متفاوت برای او باشد.

میرسعید مولویان؛ آزمون دشوار زیر سایه پرویز شهبازی

اولین تیزر سریال «مو به مو» و نام پرویز شهبازی در نخستین تجربه سریال سازی‌اش کافی بود تا نگاه‌ها به میرسعید مولویان شخصیت اول سریال خیره شود؛ چهره‌ای با گریم تازه و نگاهی خسته، در سریالی که خیلی‌ها با دیدن پوستر آن انتظار کمدی داشتند، اما با فضایی کاملاً متفاوت روبه‌رو شدند. مولویان در نقش «منصور»، مدیر یک شرکت واردکننده قطعات الکترونیک، ظاهر می‌شود؛ مردی گرفتار بحران‌های مالی، خانوادگی و روانی.

منصور آدمی است که زود اعتماد می‌کند، اشکش دم مشکش است و هر پیشنهادی می‌تواند مسیرش را عوض کند؛ تیپی که مولویان پیش‌تر در «آبان» هم به آن نزدیک شده بود، هرچند ضعف فیلمنامه آن سریال اجازه درخشش کامل را نداد. «مو به مو» اما میدان جدی‌تری است؛ اولین تجربه سریال‌سازی پرویز شهبازی، کارگردانی که در سینمای اجتماعی ایران، نامی برند محسوب می‌شود. کارگردانی که از «نفس عمیق» گرفته تا «دربند»، «طلا» و «رکسانا»  همیشه به زوایایی پرداخته که مخاطب ایرانی کمتر در سینما دیده است.

مولویان بعد از سال‌ها تئاتر، با «خاتون»، «تومان»، «جنگل پرتقال» و «ناتوردشت» جایگاهش را تثبیت کرد و حتی برای «ناتوردشت» نامزد سیمرغ مکمل مرد شد. همکاری با شهبازی، اگر درست پیش برود، می‌تواند نقطه عطف کارنامه او باشد.

دو قسمت ابتدایی «مو به مو» هنوز همه‌چیز را روشن نکرده‌اند؛ ریتم کند است و شخصیت‌ها کامل تعریف نشده‌اند. اما بازی مولویان، نشانه‌هایی از یک نقش چندلایه را در خود دارد؛ مردی که قرار است زیر فشار، تغییر کند.

میرسعید مولویان بازیگری است که ظرفیت‌هایش بیش از آن‌چیزی است که تاکنون دیده‌ایم. «مو به مو» شاید آزمونی باشد برای سنجش این ظرفیت؛ آزمونی سخت، زیر سایه یکی از مهم‌ترین کارگردانان سینمای اجتماعی ایران.

نوشته از فریاد بغض‌آلود «ساره» برای بم تا خشم درخشان «نوید» برای «وحشی» اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

هیئت داوران، کمیته انتخاب و مدیریت جشنواره، به‌پاس شایستگی‌های هنری، کیفیت ساخت و اهمیت ارزش‌های محتوایی، این جوایز را به سریال «آبان» و کارگردان آن اهدا کرد.

جشنواره خیرونا به عنوان یکی از قدیمی‌ترین و معتبرترین رویدادهای سینمایی کاتالونیا و اسپانیا، هر ساله بیش از ۵۰ هزار بیننده را به خود جذب می‌کند و یکی از مهم‌ترین پلتفرم‌های معرفی سینمای مستقل و نوآورانه در حوزه مدیترانه است. ‌

سریال «آبان» با بازی هنرمندانی چون شهاب حسینی، لاله مرزبان، امین حیایی، میرسعید مولویان، مینا ساداتی، رضا اخلاقی‌راد، بهاره کیان‌افشار، حمید ابراهیمی و بهزاد خلج اولین محصول اختصاصی پلتفرم شیدا است که پیش از این در داخل کشور، با استقبال مخاطبان روبرو شد.

پخش بین‌المللی این سریال را کمپانی هفت آسمان (Seven Skies) برعهده دارد.

نوشته دو جایزه از جشنواره اسپانیایی برای سریال «آبان» اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

همچنین این فیلم سینمایی به کارگردانی محمدرضا خردمندان و تهیه‌کنندگی مهدی فرجی، جزو ۳ فیلم پرمخاطب اکران پاییزی ۱۴۰۴ قرار دارد.

هادی حجازی‌فر، میرسعید مولویان، شبنم قربانی، بابک کریمی، سیدعلی صالحی، امیر دژاکام، اردشیر رستمی، حسین شریفی، ترنم کرمانیان، ارغوان عزیزی، با حضور افتخاری سعید آقاخانی و هنرمندی علی مصفا بازیگران این اثر را تشکیل می‌دهند.

«ناتور دشت» محصول سازمان سینمایی سوره است که توسط پخش بهمن سبز در سینماها اکران می‌شود.

عکس از امیرحسین غضنفری است.

نوشته فیلم سینمایی «ناتور دشت» ۲۰ میلیاردی شد اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

در ابتدای مراسم فیلم سینمایی «ناتور دشت» به نمایش درآمد و در ادامه مراسم، نشست نقد فیلم به گفتگویی دو سویه بین کارگردان و حاضران نشست بدل شد.

محمدرضا خردمندان در این نشست با اشاره به جایگاه فیلم‌های اجتماعی در سینمای ایران گفت: سال‌ها بود که بیشتر آثار روی پرده، کمدی بودند و مخاطبان ناچار به تماشای آن‌ها می‌شدند. بازگرداندن تماشاگران به فضای فیلم‌های اجتماعی کار دشواری بود، اما خوشبختانه اکنون نشانه‌هایی از تغییر سلیقه مخاطبان دیده می‌شود. «ناتور دشت» در همین مسیر حرکت کرد و توانست در میان چند فیلم پرفروش سال قرار گیرد.

او با تأکید بر نقش مردم در ترویج فیلم‌های اجتماعی افزود: بخشی از تبلیغ و تداوم حیات چنین آثاری به مخاطبان مربوط است. اگر فیلمی را دوست دارند باید کنشگر باشند و آن را به دیگران معرفی کنند. موفقیت «ناتور دشت» در گیشه، بیش از هر چیز مدیون همین تبلیغات مردمی و دهان‌به‌دهان است.

خردمندان درباره چگونگی شکل‌گیری ایده فیلم توضیح داد: در ۴ اردیبهشت ماه ۱۴۰۳ ماجرای ناپدید شدن کودکی در روستای کلاله استان گلستان توجه من را جلب کرد. مردم آن منطقه خودشان با تلفن همراه، تصاویر جست‌وجوها را ثبت و منتشر کردند. این همدلی انسانی و روایت خودجوش از یک بحران واقعی، یادآور جوهره اصلی سینما برای من بود و همین نقطه آغاز شکل‌گیری «ناتور دشت» شد.

او با اشاره به تأثیر شبکه‌های اجتماعی در شکل‌گیری روایت افزود: فضای مجازی تیغه‌ای دو لبه است؛ همان‌قدر که می‌تواند ویرانگر باشد، نجات‌بخش نیز هست. ما در «ناتور دشت» به بازتاب همین دوگانگی پرداختیم و نشان دادیم چگونه یک حادثه واقعی می‌تواند از دل فضای مجازی به موج انسانی بدل شود.

کارگردان فیلم درباره شخصیت‌های اصلی داستان گفت: احمد پیران شخصیت محوری فیلم است؛ مردی که خطایی در گذشته مرتکب شده و اکنون با عذاب وجدانش روبه‌رو می‌شود. او در برابر محیط‌بانی فاسد با بازی سعید آقاخانی قرار دارد. این تقابل اخلاقی، محور اصلی فیلم است و روایت را از سطح حادثه به لایه‌های درونی و روان‌شناختی می‌برد.

خردمندان در ادامه از تصمیم آگاهانه تیم سازنده برای ساختار متفاوت فیلم گفت: ما نمی‌خواستیم مانند الگوهای تکراری پیش برویم، بنابراین تصمیم گرفتیم سارق کودک را در دقیقه ۲۸ فیلم معرفی کنیم. هدف ما غافلگیری نبود، بلکه از این نقطه به بعد فیلم روی جنبه‌های روان‌شناختی و اخلاقی خود تمرکز دارد. می‌خواستیم تماشاگر را با پرسش‌های درونی شخصیت‌ها همراه کنیم.

او همچنین با اشاره به بازی بازیگران گفت: میرسعید مولویان در نقش خود دقتی مثال‌زدنی داشت و نقش خود را به‌خوبی یافت. شاهد تلاش‌های او در مرحله پیش‌تولید بودم؛ با دقت فراوان کوشید به نقش نزدیک شود و حتی جزئیات رفتاری شخصیت را بر اساس تجربه‌های واقعی تمرین کند.

کارگردان «ناتور دشت» افزود: درباره نقش هادی حجازی‌فر نیز به نظرم جزئیات فراوانی در آن وجود دارد که آن را از نقش‌های پیشینش متمایز می‌کند. گاهی ما آن‌قدر درگیر کلیت بازی می‌شویم که از جزئیات رفتاری غافل می‌مانیم، اما در این فیلم، نقش او بسیار متفاوت است و نمونه مشابهی از چنین موقعیتی را در کارنامه‌اش ندیده‌ام. همچنین در طراحی شخصیت علی مصفا نیز تلاش کردم تصویری متفاوت از چهره همیشگی‌اش ارائه دهم. مفهومی در این شخصیت نهفته است که چرا او کاری انجام می‌دهد و در پایان از مجازات می‌گریزد؛ در حالی که قربانیان واقعی کسانی هستند که در رده‌های پایین‌تر جامعه قرار دارند و قربانی جنایتکاران بزرگ‌تر می‌شوند. به نظر من این موضوع مفهومی اجتماعی دارد و می‌توان از منظر جرم‌شناسی به آن پرداخت.

در پایان این نشست، خردمندان با بیان اینکه واقعیت تنها آغاز یک ایده است گفت: برای خلق اثر هنری باید واقعیت و خیال را در کنار هم نشاند. «ناتور دشت» حاصل ترکیب واقعیت تلخ جامعه با خیال انسانی است؛ تلاشی برای یادآوری صداقت، مسئولیت و وجدان در جهانی که گاه این مفاهیم را از یاد می‌برد.

چهارمین رویداد «سینماتک انقلاب» به همت موسسه فرهنگی تبلیغاتی بهمن سبز و سازمان سینمایی سوره در سینما بهمن تهران برگزار شد. این دورهمی سینمایی این امکان را برای نوجوان‌ها فراهم می‌کند تا علاوه بر تماشای آثار دغدغه‌مند سینمای ایران به بحث و تبادل نظر در مورد آن بپردازند. نوجوان‌ها و مشخصا دانش‌آموزان رشته علوم انسانی این فرصت را دارند که با حضور در دوره‌های بعدی این رویداد، به جمع اعضای باشگاه مخاطبان سینماتک انقلاب اضافه شوند.

تشکل‌های‌ دانشجویی‌ و علاقه‌مندان برای هماهنگی اکران دانشگاهی یا حضور در دوره‌های بعدی «سینماتک انقلاب» می‌توانند با شماره ۰۹۳۰۴۱۰۳۰۰۸ تماس یا از طریق درگاه اینترنتی esayar.ir اقدام به ثبت نام کنند.

نوشته خردمندان: «ناتور دشت» تماشاگر را به تأملی روان‌شناختی می‌برد اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

اکنون با ادامه اکران این فیلم اجتماعی که روایتی برگرفته از ربوده‌شدن دختربچه ۴ ساله اهل شهر کلاله است، جدیدترین پوستر رسمی «ناتور دشت» با طرحی از علی احمدی ششکل رونمایی شد.

هادی حجازی‌فر، میرسعید مولویان، شبنم قربانی، بابک کریمی، سیدعلی صالحی، امیر دژاکام، اردشیر رستمی، حسین شریفی، ترنم کرمانیان، ارغوان عزیزی، با حضور افتخاری سعید آقاخانی و هنرمندی علی مصفا بازیگران این فیلم سینمایی را تشکیل می‌دهند.

«ناتور دشت» محصول سازمان سینمایی سوره است که توسط پخش بهمن سبز در سینماها اکران می‌شود.

نوشته پوستر جدید «ناتور دشت» رونمایی شد اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

بدین ترتیب اکران ویژه این اثر برای مخاطبان کم‌شنوا و ناشنوا پنجشنبه ۲۴ مهرماه ساعت ۱۶:۳۰ در سالن شهرقصه پردیس سینمایی آزادی به نمایش درمی‌آید.

فیلم سینمایی «ناتور دشت» محصول سازمان سینمایی سوره است، که با جذب نزدیک به ۳۰۰ هزار مخاطب تاکنون ۱۷ میلیارد تومان فروش داشته است.

سازمان سینمایی سوره بنا دارد در راستای مسئولیت اجتماعی و افزایش سطح دسترسی مخاطبان به آثارش این همکاری را با موسسه هنرمندان مشرق زمین ادامه دهد تا این قشر از علاقه‌مندان به سینما نیز بتوانند از آثار روز سینمای ایران بهره ببرند.

نوشته «ناتور دشت» برای ناشنوایان توضیح‌دار شد اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

همچنین از جدیدترین تیزر این اثر ملتهب اجتماعی که ساخت آن بر عهده هادی تیمورزاده است، رونمایی شد.

فیلم سینمایی «ناتور دشت» به کارگردانی محمدرضا خردمندان و تهیه‌کنندگی مهدی فرجی، به یکی از اتفاق‌های مهم اجتماعی ایران می‌پردازد؛ جایی که مردم تلاش می‌کنند تا دختر گمشده ایران را پیدا کنند و در این بین، رازهایی برملا می‌شود.

هادی حجازی‌فر، میرسعید مولویان، شبنم قربانی، بابک کریمی، سیدعلی صالحی، امیر دژاکام، اردشیر رستمی، حسین شریفی، ترنم کرمانیان، ارغوان عزیزی، با حضور افتخاری سعید آقاخانی و هنرمندی علی مصفا بازیگران این فیلم را تشکیل می‌دهند.

تشکل‌های‌ دانشجویی‌ و علاقه‌مندان برای هماهنگی اکران دانشگاهی این فیلم می‌توانند با شماره ۰۹۳۰۴۱۰۳۰۰۸ تماس بگیرند یا از طریق درگاه اینترنتی esayar.ir اقدام به ثبت‌نام کنند.

«ناتور دشت» که در جشنواره فیلم فجر گذشته موردتوجه منتقدان و مخاطبان قرار گرفت و در میان آثار برتر آرای مردمی این رویداد بود، محصول سازمان سینمایی سوره است و پخش آن توسط بهمن سبز در سینماها ادامه دارد.

نوشته آغاز اکران دانشگاهی فیلم سینمایی «ناتور دشت» اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

این فیلم سینمایی که از زمان نمایش در جشنواره فجر تا اکران عمومی در سینماها با واکنش مثبت منتقدان، سینماگران و رضایت مخاطبان مواجه شده است، با جذب ۱۲۵ هزار مخاطب به فروش ۱۰ میلیارد تومانی رسیده است.

هادی حجازی‌فر، میرسعید مولویان، شبنم قربانی، بابک کریمی، سیدعلی صالحی، امیر دژاکام، اردشیر رستمی، حسین شریفی، ترنم کرمانیان، ارغوان عزیزی، با حضور افتخاری سعید آقاخانی و هنرمندی علی مصفا بازیگران این فیلم سینمایی را تشکیل می‌دهند.

این فیلم سینمایی روایتی ملتهب از پرونده واقعی گم شدن یسنا دختر بچه ۴ساله اهل کلاله گلستان را به تصویر می‌کشد.

پخش «ناتور دشت» را موسسه بهمن سبز برعهده دارد و این فیلم محصول سازمان سینمایی سوره است.

نوشته دومین پوستر «ناتور دشت» رونمایی شد اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

در خلاصه داستان فیلم که با الهام از یک داستانی واقعی  به نگارش درآمده، آمده است: «من وقتی بچه بودم و چیزی می‌خواستم و برام نمی‌گرفتن، می‌رفتم یه گوشه قایم می‌شدم تا تنبیه‌شون کنم…»

هادی حجازی‌فر، میرسعید مولویان، شبنم قربانی، علی صالحی، بابک کریمی، سعید آقاخانی، علی مصفا، امیر دژاکام، اردشیر رستمی، حسین شریفی، ترنم کرمانیان، ارغوان عزیزی و… بازیگران این فیلم سینمایی هستند.

«ناتور دشت» در چهل و سومین جشنواره فیلم فجر نامزد دریافت سیمرغ بلورین بهترین بازیگر نقش مکمل مرد برای میرسعید مولویان شد

علاقمندان برای حضور در ششصد و شصت و پنجمین نشست باشگاه فیلم تهران می‌توانند به فرهنگسرای ارسباران واقع در خیابان شریعتی بالاتر از پل سیدخندان‌، خیابان جلفا مراجعه کنند و یا با شماره‌های ۲۰- ۲۲۸۷۲۸۱۸ تماس بگیرند. همچنین برای رزرو صندلی نیز می‌توانند به صفحه فرهنگسرای ارسباران و یا بخش فیلم ایرانی در سایت سینماتیکت مراجعه کنند.

نوشته نمایش و نقد فیلم «ناتور دشت» در فرهنگسرای ارسباران اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

اکران این فیلم اجتماعی که روایتی ملتهب از پرونده واقعی گم شدن یسنا دختربچه ۴ساله اهل کلاله گلستان را به تصویر می‌کشد، از ۱۲ شهریورماه در سینماهای سراسر کشور آغاز شد و با رشد فروش از آغاز اکران تاکنون توانسته با فروش حدود ۶ میلیارد تومانی، ۷۵هزار مخاطب را به سینماها بکشاند.

هادی حجازی‌فر، میرسعید مولویان، شبنم قربانی، بابک کریمی، سیدعلی صالحی، امیر دژاکام، اردشیر رستمی، حسین شریفی، ترنم کرمانیان، ارغوان عزیزی، با حضور افتخاری سعید آقاخانی و هنرمندی علی مصفا ترکیب بازیگران این فیلم سینمایی را تشکیل می‌دهند.

دومین تیزر «ناتور دشت» توسط امید میرزایی ساخته شده و این فیلم محصول سازمان سینمایی سوره است که پخش آن را موسسه بهمن سبز برعهده دارد.

نوشته دومین تیزر «ناتور دشت» رونمایی شد اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

«ناتور دشت» یکی از فیلم‌های جالب توجه در این روزهای سینمای ایران است. در این اثر محمدرضا خردمندان به عنوان کارگردان و مهدی فرجی در جایگاه تهیه‌کننده با بازیگران صاحب‌نامی همچون هادی حجازی‌فر، سعید آقاخانی، علی مصفا و میرسعید مولویان همکاری کرده‌اند. جمع شدن این افراد کنار یکدیگر چیزی جز شوق تماشا و کنجکاوی برای مخاطب سینمای ایران باقی نمی‌گذارد. اگر به فضای فیلم ورود کنیم. به نقش‌هایی که هرکدام از این نام‌های بزرگ ایفا کرده‌اند برمی‌خوریم. به نقش‌ها و نقطه اتصال آن‌ها به قصه فیلم. در این نقطه رسانه قرار گرفته است.

شکافتن ابعاد پرده

زنده‌یاد ایرج کریمی در کتابی که با عنوان «آنچه سینما هست» ترجمه کرده بود، به شکاف ابعاد پرده اشاره می‌کند. او در تعریف این تیتر به شکل‌گیری یک جهان در جهان فیلم اشاره می‌کند. وقتی یک جهانی مجزا اما مرتبط با جهان فیلم ساخته می‌شود، خالق فیلم از پرده نقره‌ای را شکافته و در دل آن دنیایی دیگر ساخته است. رسانه همان دنیایی است که در جهان فیلم ساخته می‌شود. ارتباط شخصیت و روایت فیلم‌ها با این جهان به شکلی محسوس و یا نامحسوس دنبال می‌شود. به عنوان مثال در فیلم «تک‌خال در حفره» بیلی‌ وایلدر ارتباطی اساسی میان روایت و رسانه ایجاد می‌کند. سنگ‌‌بنای درام این اثر با رسانه شکل گرفته است. شخصیت اصلی فیلم وایلدر برای جلب توجه رسانه‌ها حاضر است با جان یک کارگر معدن بازی کرده و از نجات او خودداری کند. در این راستا به فیلم «شبکه» از سیدنی لومت و «نفوذی» از ریلدی اسکات نیز می‌توان اشاره کرد. تاکنون در سینمای ایران ارتباط رسانه، مطبوعات و سینما در این اندازه و با این قدرت نبوده است. «سرب» ساخته مسعود کیمیایی، «پارتی» به کارگردانی سامان مقدم، «یک روز بخصوص» فیلمی از همایون اسعدیان، «زندگی خصوصی» اثر حسین فرح‌بخش و «عشق بدون مرز» ساخته‌ای از پوران درخشنده نمونه‌هایی هستند که در آن‌ها رسانه به شخصیت‌پردازی کمک می‌کند. در واقع این آثار جهانی مجزا از جهان فیلم خود خلق نمی‌کنند. در میان آثار گفته شده «پارتی» حضور موفق‌تری در گیشه داشت. سوژه و ایده جوان‌پسند این فیلم توانست در سال ۱۳۷۹ فروشی نزدیک به ۵۰۰ میلیون تومان داشته باشد. به طور کل فیلم‌هایی که در این ساحت مورد بحث هستند، فروش متوسطی در گیشه داشته‌اند. «عشق بدون مرز»  در سال ۱۳۷۷، فروشی معادل ۱۱۸ میلیون تومان داشت. سال ۱۳۹۴ بعد از دو دهه همایون اسعدیان با «یک روز بخصوص» وارد جدول اکران شد و توانست ۱.۲ میلیارد تومان بلیت بفروشد.

وقتی «ناتور دشت» وارد بازی می‌شود

داستان فیلم «ناتور دشت» به یکی از اتفاق‌های مهم اجتماعی ایران برمی‌گردد؛ جایی که همه تلاش می‌کنند تا دختر گمشده روستا را پیدا کنند و در این بین، رازهایی برملا می‌شود. در راستای تلاش‌هایی که شخصیت‌ها برای پیدا شدن دختر گمشده دارند، رسانه نقش مهمی دارد. هادی حجازی‌فر با کمک رسانه‌ها سعی دارد مردم را از گم شدن دختر باخبر کرده و از کمک آن‌ها نیز استفاده کند. فضای دراماتیک و پرهیاهوی فیلم دقیقا از نقطه‌ای که حجازی‌فر از مردم کمک می‌خواهد آغاز می‌شود. رسانه در این فیلم می‌تواند فضایی مجزا از خود «ناتور دشت» داشته و از اهمیت قابل توجهی در ساختار درام قصه برخوردار باشد. چرا که اکنون تلویزیون به مثابه یک امر تعیین‌کننده در آبرو و سرنوشت شخصیت‌ها جایگاه خود را تثبیت کرده است. اکنون اگر دزد دختر پیدا شود، رسانه می‌تواند او را رسوا کند. از طرفی اگر قهرمان قصه در پیدا کردن دزد ناکام باشد، او دیگر آن اعتبار سابق را نخواهد داشت. از آنجایی که قصه «ناتور دشت» بر اساس واقعیت است. جایگاه رسانه در سینما دوباره در مقابلمان چشمک می‌زند. به هر روی رسانه‌ها قصۀ گم شدن دختر را منتشر کرده و در تاریخ حوادث ثبت کرده‌اند که اکنون در قالب یک فیلم سینمایی با آن مواجه هستیم.

از این راه دست نکشیم!

رسانه جهانی لایتناهی دارد. مثل ادبیات. مثل شعر و نقاشی. رسانه هم می‌تواند در ساختار روایی فیلم‌ها نقشی داشته باشد و هم در خلق سوژه و یا ایده‌ای به کار آید. به طور کل رسانه توانایی آن را دارد که فواصل میان شخصیت‌های یک قصه را کم و درجه همگانی شدنِ خیلی از اتفاقات را بالا ببرد. به همین سبب به جذاب متن و فیلم‌نامه کمک شایانی خواهد کرد. به شرط آنکه نویسنده و کارگردان برای رسانه کاراکتر و شخصیتی مجزا اما مرتبط در نظر داشته باشد. رسانه اگر از رسانه به معنایی که همه از آن باخبریم در فیلم‌ها باشد، یک جای کار می‌لنگد. اما اگر شکل و فرمی مرتبط با لحن و فضای آن فیلم داشته باشد، رسانه از اهمیتی دراماتیک برخوردار خواهد بود. «ناتور دشت» نمونه‌ای مثال‌زدنی در این باب است.

نوشته سینما چه پیوندی با «رسانه» دارد؟ اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

این فیلم که در جشنواره فیلم فجر به نمایش درآمد، اکران عمومی خود را از امروز ۱۲ شهریور آغاز کرده است.

سیدمحمدرضا خردمندان از فیلمسازان نسل جوان است که کار خود را با ساخت فیلم‌های کوتاه و صدثانیه‌ای آغاز کرد. او با فیلم «بیست‌ویک روز بعد» در سال ۱۳۹۵ وارد عرصه فیلمسازی حرفه‌ای شد و «ناتور دشت» دومین فیلم بلند سینمایی او محسوب می‌شود. خردمندان تجربه فعالیت در تلویزیون را نیز در کارنامه دارد که حاصل آن ساخت سه فصل از سریال پرمخاطب «از سرنوشت» بود.

فیلمنامه این اثر توسط سیدمحمدرضا خردمندان و حمید اکبری خامنه نوشته شده است. مهدی فرجی تهیه‌کننده سریال «نون خ» نیز تهیه‌کنندگی این پروژه را برعهده داشته است.

فیلم «ناتور دشت» با بازیگران شناخته‌ شده‌ای همراه است که ازجمله آن‌ها می‌توان به هادی حجازی‌فر، میرسعید مولویان، شبنم قربانی، علی مصفا، سعید آقاخانی، بابک کریمی و ترنم کرمانیان اشاره کرد.

فیلم «ناتور دشت» با الهام از یک پرونده واقعی، به ماجرای ربایش یک دختربچه چهارساله می‌پردازد. در خلاصه داستان فیلم آمده است:  «من وقتی بچه بودم و چیزی می‌خواستم و برام نمی‌گرفتن، می‌رفتم یه گوشه قایم می‌شدم تا تنبیه‌شون کنم…»

داستان فیلم اگرچه با الهام از یک واقعه واقعی شکل گرفته، اما به گفته کارگردان، یک تریلر روانشناختی است و نمی‌توان آن را صرفاً در ژانر معمایی یا اجتماعی دسته‌بندی کرد. فیلم به مفاهیم عمیق‌تری مانند خودآگاهی، بازنگری در گذشته و گذار از کودکی به بزرگسالی می‌پردازد.

فیلم «ناتور دشت» در چهل و سومین جشنواره فیلم فجر (بهمن ۱۴۰۳) در بخش مسابقه حضور پیدا کرد و با اکثریت قاطع آرا به این بخش راه یافت. اگرچه فیلم از سوی هیئت داوران مورد بی‌مهری قرار گرفت اما توانست سیمرغ بلورین بهترین فیلم از نگاه ملی را دریافت کند.

در بین گمانه‌زنی‌ها برای نماینده سینمای ایران در اسکار نیز نام این فیلم به چشم می‌خورد. باید منتظر ماند و دید که «ناتور دشت» چه اقبالی در گیشه و انتخاب به عنوان نماینده ایران در اسکار خواهد داشت.

نوشته «ناتور دشت» از امروز به سینماها آمد/ یسنا کجاست؟ اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

«ناتوردشت» که یک درام ملتهب اجتماعی را در فضایی متفاوت و بر اساس یک داستان واقعی روایت می‌کند؛ از فردا چهارشنبه ۱۲ شهریورماه اکران رسمی خود را در سینماهای سراسر کشور آغاز می‌کند.

هادی حجازی‌فر، میرسعید مولویان، شبنم قربانی، بابک کریمی، سیدعلی صالحی، امیر دژاکام، اردشیر رستمی، حسین شریفی، ترنم کرمانیان، ارغوان عزیزی، با حضور افتخاری سعید آقاخانی و هنرمندی علی مصفا ترکیب بازیگران این فیلم را تشکیل می‌دهند.

«ناتور دشت» بر اساس یک پرونده واقعی از گم شدن یسنا دختر ۴ ساله اهل کلاله استان گلستان روایت‌ می‌شود…

سایر عوامل «ناتور دشت» عبارتند از؛ جانشین تهیه و مدیر تولید: حسین رامه، مدیر برنامه‌ریزی و دستیار اول کارگردان: بهنام راهنمایی، مدیر فیلمبرداری: مرتضی غفوری، تدوین: حمید نجفی راد، مدیر صدابرداری: داریوش صادق پور، طراحی و‌ ترکیب صدا: حسین ابوالصدق، آهنگساز: حامد ثابت، طراح صحنه: حسین کرمی، طراح لباس: آزاده قوام، طراح گریم: محمود دهقانی، جلوه‌های ویژه میدانی: آرش آقابیگ، جلوه‌های ویژه بصری: تهمینه اذکاری، اصلاح رنگ و نور: فربد جلالی، دستیار تهیه و مدیر اداری: ریحانه حیدری، مدیر حسابداری: سید رضا حسینی، منشی صحنه: سعیده دلیریان، عکاس: امیرحسین غضنفری، مستند ساز پشت صحنه: رضا وفا، مدیر روابط عمومی و تبلیغات: زهرا دمزآبادی، محصول سازمان سینمایی سوره.

نوشته آنونس رسمی «ناتور دشت» رونمایی شد اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

این فیلم سینمایی که در ژانر اجتماعی ساخته شده در چهل‌و سومین جشنواره فیلم فجر از سوی منتقدان و اهالی رسانه با استقبال خوبی مواجه شد و در میان آثار برتر از نگاه مخاطبان قرار داشت و از چهارشنبه ۱۲ شهریور راهی سینماها می‌شود.

هادی حجازی‌فر، میرسعید مولویان، شبنم قربانی، بابک کریمی، سیدعلی صالحی، امیر دژاکام، اردشیر رستمی، حسین شریفی، ترنم کرمانیان، ارغوان عزیزی، با حضور افتخاری سعید آقاخانی و هنرمندی علی مصفا ترکیب بازیگران این فیلم را تشکیل می‌دهند.

«ناتور دشت» محصول سازمان سینمایی سوره محسوب می‌شود که روایتی ملتهب و واقعی، از داستان گم‌شدن یسنا دختر ۴ ساله کلاله‌ای را به تصویر می‌کشد.

پخش این فیلم را بهمن سبز برعهده دارد.

نوشته پوستر فیلم سینمایی «ناتور دشت» رونمایی شد اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.