بازیگران این اثر به ترتیب حروف الفبا عبارتند از نسیم ادبی، زری اماد، بهار ارجمند، لیلا بوشهری، شیوا خسرو مهر، مرجان قمری، آشا محرابی، مینا نوروزی و بازیگران خردسال کیمیا ملایی و زینب جامعی که هر کدام به خوبی نقشی را که برعهده داشته اند اجرا کرده اند.

نسیم ادبی در این کار، دو نقش را اجرا کرده است.

بنابراین گزارش، ساعت پخش این برنامه بر طبق کنداکتور شبکه چهار، ساعت ۱۵:۳۷ و ۰۵:۲۱ می باشد.

نوشته مجموعه نمایشی «نجواهای در گلو مانده» روی آنتن شبکه چهار می‌رود اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

خانم بوشهری، اگربه طور خلاصه قرار باشد طوعه را تعریف کنید، چه تعریفی از او دارید؟

طوعه از بانوان کم نظیر تاریخ عاشوراست، کنیزی آزاد شده که بعد از آزادی، ازدواج می کند و پسری به نام بلال را به دنیا می‌آورد ، او در کوفه زندگی می کند، جایی که داستان کربلا اصولا با دعوت مردمان بی وفایش شروع می شود ، بعد از این دعوت است که امام حسین«ع»، مسلم بن عقیل را می فرستند تا از نزدیک اوضاع کوفه را گزارش کند، مسلم بعد از درک بدعهدی کوفیان، خسته و دردمند، از غم بی وفایی آنها به دیواری تکیه می دهد و این تکیه نه از سراتفاق که مشیت الهی بود ، این دیوار، دیوار خانه طوعه است، زنی که به خدا باور عمیق قلبی داشت، او در شرایطی که حکومت با تمام قدرت به دنبال دستگیری فرستاده امام حسین است، به مسلم پناه می دهد ، اما پسرش بلال زمانی که متوجه حضور مسلم می شود برای گرفتن پاداش به دارالعماره می رود و ماجرای مسلم را می گوید و مسلم بن عقیل به شهادت می رسد ، در این مسیر، طوعه با تمام تلاش و تقلایی که می کند موفق نمی شود جلوی کار فرزندش را که مثل همه کوفیان بدعهد است را بگیرد ، او آنقدر از این بدعهدی دلشکسته می‌شود که می گوید : ای کاش بلال، در سر زا، تو و جفتت را با هم دفن کرده بودم .

شما نقش های بسیار زیادی را در سینما، تلویزیون و تئاتر بازی کرده اید، اما با علاقه زیادی درباره این نقش صحبت می کنید، دلیل این علااقه چیست؟

ببینید، رسیدن به این نقش که استناد تصویری نداشت ضمن اینکه تاریخی هم بود، باید در باورمن اتفاق می افتاد ، طوعه شخصیتی قوی و تاًثیر گذار داشت و زمانی که متن را خواندم احساس کردم که این زن از جهت اخلاقش، اعتقاداتش، شجاعتش و انسانیتش نه تنها در مذهب ما که در هر کجای جهان و با هر مذهبی، یک انسان والا به شمار می رود ، ‌او بدون هیچ چشمداشت دنیوی و مادی ، با عهد و پیمان قوی، در بزنگاهی تاریخی، نقش خودش را به خوبی ایفا کرد و یکی از فداکاری‌های عجیب واقعه عاشورا را رقم ‌زد

وقتی که من متن را خواندم احساس کردم که این زن چه انسان بزرگی بوده اما متاسفانه نامش به اندازه کاری که کرده است شنیده نمی شود ، من از ته قلب احساس کردم که این وظیفه‌ای بود که من بعنوان یک هنرمند بر دوش داشتم و باید انجامش می دادم، اینکه روای این شخصیت باشم و برای همین، عاشقانه این کار را بازی کردم، چرا که زندگی طوعه یک کلاس درس برای بچه های آینده است.

او به عنوان زنی که زیاد در تاریخ به شخصیتش پرداخته نشده است، چطور می تواند در کنار زنان بزرگ تاریخ ساز عاشورا قرار بگیرد، یعنی او چه پیام مهمی دارد؟

متاسفانه این چنین انسان والایی در لابلای برگ های تاریخ ما گمنام مانده و جا دارد که شخصیتی چنین بزرگ در تاریخ ایران و جهان، به همه شناسانده شود و این رسالت فعالان هنری ، هنرمندان و … کشور است تا با به تصویر کشیدن رفتار و زندگی افراد ماندگار و در عین حال گمنامی مانند طوعه و با معرفی آنها،.چراغ روشنتری را به دنیا بدهند، برای کودکانی که در این جهان متولد می شوند،‌ تا آنها به  درک این حقیقت برسند که  دنیا فقط جای خوشی و گذران یک زندگی نباتی نیست و  آنها باید بتوانند بر جهانشان تاثیر مثبت و درستی بگذارند چرا که فرزندان ، مهم ترین دارایی انسانی در جهان هستند.

بعنوان آخرین سئوال، بازی در نقش طوعه، در کنار جذابیت هایش، چه دشواری هایی داشت؟

ببنید بازی درمتونی که زبانی آرکائیک- باستانی- دارد، برای بازیگر، نیاز به زمان و تفکر عمیقی دارد، ولی در این مجموعه،  زمان کافی برای این کار وجود نداشت ، به همین دلیل با کارگردان و نویسنده اثر به توافق رسیدیم که ضمن وفاداری به این زبان، برای فهم بهتر مخاطب، این زبان با زبان ادبیات کنونی ما در هم تنیده شود و فاصله ای برای بازیگر و مخاطب ایجاد نشود، .حدفاصله منطقی شکل گرفت و لحاظ شد که این فاصله در دکور، گریم،‌ تصویر ، نور و … هم دیده می شود که امیدوارم بینندگان از دیدن این اثر هم لذت ببرند و هم با انسانی الگو و تاثیر گذار آشنا شوند، با زنی که می خواست با مادران بهشتی هم نشین باشد.

نوشته لیلا بوشهری از نقش طوعه در مجموعه نمایشی «نجواهای در گلو مانده» می‌گوید اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

با نویسنده و کارگردان این مجموعه نمایشی محسن امیری، در روزهایی که به سختی سرگرم ضبط کار است به گفت و گو می‌نشینیم.

حکایت آن ده بزرگ زن

این کار، ادای دین من وهمکارانم است به واقعه عاشورا، من همیشه ازخودم می پرسیدم که چرا کارهای اندکی در بزرگداشت زنان قهرمان کربلا صورت گرفته و بیشتر، از مردان قهرمانی که در حادثه عاشورا حضور داشته اند صحبت می شود،‌ ولی زنان بزرگ این حادثه در گردباد تاریخ یا گم شده اند یا آنکه تنها زیر سایه نام سلحشوران کربلا بوده اند.

این ها را محسن امیری ، نویسنده و کارگردان مجموعه نمایشی مجموعه «نجواهای در گلو مانده» می گوید.

او در ادامه گفت و گویمان می گوید که در این مجموعه، به زنانی پرداخته شده  که قبل، حین و بعد از واقعه عاشورا کاری حسینی کرده اند، زنانی که «انتخاب درست»، « تصمیمی قاطع» و « عملی بزرگ » را در زمانی درست انجام داده اند. این زنان در تاریخ ثبت شده اند، ولی در تولید محتوا وبرنامه سازی کمتر به آنها پرداخته شده است.

مثلا ما قصه مسلم بن عقیل را می دانیم ، وقتی جناب مسلم در کوچه های کوفه سرگردان می شود و بی پناه و بی ماواء است و دشمن هم به دنبال اوست، در این زمان است که زنی به نام « طوعه» با وجود تمام دشواری ها و سختی هایی که وجود دارد و حتی ممکن است با آن جو اختناقی که در کوفه حاکم است جانش را هم برای امان دادن به مسلم از دست بدهد، حضرت مسلم را در خانه پناه می‌دهد اما ما به این زن کمتر پرداخته ایم و اگر هم پرداخته شده در نقش اندکی در داستان حضرت مسلم و مثلا در مختارنامه بوده است، و متاسفانه این زن در این مجموعه‌ها هویت مستقلی ندارد، اما ما در این مجموعه، خود «طوعه» و شخصیت او را نشان داده ایم. در حالی که من معتقدم که کار این زن واقعا شجاعانه و جسورانه بود.

این ها را کارگردان مجموعه نمایشی می گوید و می افزاید: یا کمتر به داستان اولین یتیم کربلاپرداخته شده است به داستان « حمیده» –  دختر مسلم بن عقیل – و ما در این مجموعه به این داستان پرداخته ایم.

امیری در ادامه به دیگر زنان مهمی که در این مجموعه حضور دارند اشاره می کند و می گوید : وقتی که کاروان اسرا در ۱۲ محرم از دشت کربلا به سمت کوفه در حرکت بود، بانویی در میان جمعیت تماشاگران است که چشمش در میان اسراء به زنان بنی هاشم می افتد که حجاب هایشان پاره شده و به حجاب آنها بی ادبی شده است، این بانو از آزار نیزه داران و شلاق نگهبانان نمی ترسد، در تاریخ آمده است که این زن به خانه می رود و برای این زنان حجاب می آورد، این بانویی است که در داستان او را « بی نام، بی نشان» نام نهاده ام ، در داستان او را می بینیم که هنوز هم بعد از گذشت سال ها دارد پارچه می بافد و در دیالوگی می گوید من واقعه ای را به چشم دیده ام هولناک، آنقدر هولناک که هیچ چیزی از خودم یادم نیست فقط می دانم که اینجا باید بنیشیم و پارچه حجاب ببافم چون حجاب حکم زینت و حفاظ زن را دارد.

رود فرات، زن دیگری است که در این مجموعه وجود دارد ، رودی که هر چه کرد نتوانست به لشکر حسین (ع) آب برساند و شرمنده است.

امیری می گوید زنانی که برای این مجموعه انتخاب شده اند دو گروه هستند گروهی از آنها، زنانی مشهور هستند مانند ام البنین که همه مخاطبان آنها را می شناسند و گروهی ناشناس و کمتر آشنا ، ما در این مجموعه سعی کرده ایم این هر دو گروه زنان را به صورت مستقل و بدون آنکه در سایه مردان عاشورا به تصویر کشیده شوند به نمایش بکشیم ، ما تلاش کردیم کاری که انجام داده ایم نو باشد تا تمام سنین و تمام علایق آن را بپسندند.

محبت حسینی

کارگردان بخش نمایشی این مجموعه می گوید: در تمامی مراحل کار ، احساس می کردم که امام «ع» چقدر به ما محبت دارند و اگر محبت و لطف ایشان نبود کار به این سرعت آماده نمی شد،‌ شاید باورتان نشود اما از پذیرش طرح،‌ مراحل تحقیق، پ‍زوهش ،‌ نگارش و پیش تولید کار تا روز ضبط ۱۴ فقط روز طول کشید شد ، در حالی که در شرایط عادی ممکن بود ماه ها طول بکشد و من احساس می کنم که این مسئله، لطف امام حسین «ع» بود که باعث شد همه چیز به این سرعت آماده شود .

بازیگران سینما

امیری در ادامه درباره بازیگران زن این اثر می گوید : سعی کرده ایم بهترین بازیگران سینما را دعوت به همکاری کنیم، آشا محرابی، زری آماد، نسیم ادبی، مرجان قمری، مینا نوروزی،‌ شیوا خسرو مهر، بهار ارجمند و بازیگران خردسال زینب جامعی و کیمیا ملایی در این مجموعه حضور دارند که هر کدام به خوبی نقشی را که برعهده داشته اند اجرا کرده اند.

نوشته مجموعه تلویزیونی «نجواهای در گلو مانده»/ روایت ۱۰ زن عاشورایی اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.