این بازیگر ادامه داد: تعارف و رودربایستی در زندگی همه ما تأثیرات منفی داشته است و بارها شده که از ابراز مسائل مهمی به یکدیگر رودربایستی می‌کنیم چون فکر می‌کنیم اگر نگوییم بهتر است؛ بیماری ایدز هم دقیقا چنین وضعیتی دارد یعنی فارغ از سطح خانواده‌ها، در سینما و تلویزیون هم گرفتاری در تعارف باعث شده جرأت طرح موضوع درباره آن را نداشته باشیم.

مدیران فرهنگی می‌ترسند با پرداختن به ایدز منصب مدیریتی خود را از دست بدهند

بازیگر آثاری همچون «دردسرهای عظیم» و «خوب بد زشت» با اشاره به یکی دیگر از دلایل نپرداختن به ایدز در سینما و تلویزیون اظهار داشت: چون این بیماری اسم و سابقه خوبی در اذهان ما ندارد و این طور متبادر شده که هر کس مبتلا به این بیماری است دچار انحراف اخلاقی است پس در پرداختن به آن یک بی‌میلی و عدم انگیزه در مدیران سینما و تلویزیون و فیلمسازان دیده می شود.

محب اهری که در هفته های اخیر سریال «معمای شاه» را روی آنتن داشته است با اشاره به محافظه کاری مدیران و مسئولین تلویزیون افزود: این دوستان مسئول و مدیرهمیشه در پی حفظ مقام و میزشان هستند و نمی خواهند با رفتن به سراغ موضوعاتی که ممکن است دارای تبعات باشد، میز و مقامشان را به خطر بیاندازند.

وی ادامه داد: مدیران فرهنگی می‌ترسند با پرداختن به ایدز منصب مدیریتی خود را از دست بدهند در حالی که یک مدیر باید شجاع باشد و با جسارت زمینه تولید آثاری را فراهم کند که باعث کاهش ابتلا به ایدز شود.

مدیران ما امروز به فکر فردا باشند

محب اهری که سابقه کارگردانی در تئاتر و تلویزیون هم دارد: عزم جدی برای پرداختن به اچ.آی.وی و بیمارانش در بدنه مدیریتی سینما و تلویزیون وجود ندارد و نتیجه اش هم اینکه این بیماری با پنهان‌کاری رشد سریع و خاموشی در جامعه دارد و رسانه های ما بخصوص تلویزیون در این باره سکوت اختیار کرده اند.

این بازیگر در پایان خاطرنشان ساخت: توصیه من به مدیران سینما و تلویزیون آن است که امروز به فکر باشند زیرا فردا دیر است. باید امروز به جوانها در قالب ساخت فیلم و سریال و آثار آموزشی درباره ایدز اطلاع رسانی کرد تا خدای نکرده مثل ماجرای طلاق های زوجین جوان یا اعتیاد به مخدرهای صنعتی، بعد از گرفتاری در اپیدمی، به فکر راه حل نباشیم.

نوشته محب اهری: مدیران تلویزیون می‌ترسند با پرداختن به ایدز منصب مدیریتی خود را از دست بدهند! اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

وی ادامه داد: خودم هم چند بار نمایشنامه هایی اروپایی و آمریکایی در این باره را خواندم و بدم نمی آمد آنها را ترجمه کنم تا منبعی باشد برای اجرای نمایش در داخل اما سابقه ذهنی ام این را به من می گفت که این نمایشنامه ها به دلیل سوژه هایشان اجازه چاپ نخواهند گرفت. این شد که آنها را آرشیو کردم تا در آینده روی آنها کار کنم.

 *صداوسیما باید زودتر از اینها در این مسأله ورود می کرد

بازیگر آثاری سینمایی نظیر «زخم شانه حوا» و «قصه پریا» درباره چرایی عدم تصویرسازی درست و حساب شده از وضعیت بیماران اچ.آی.وی در سینما و تلویزیون ایران اظهار داشت: از یک طرف خودسانسوری برخی از کارگردانان و تهیه کنندگان را داریم که به جای آن که پیشرو باشند سعی می کنند دنباله رو باشند و از آن طرف هم به هر حال هم صداوسیما و هم سازمان سینمایی چنان که باید به این سوژه ها روی خوش نشان نمی دهند.

آهو خردمند درباره نقش صداوسیما و سازمان سینمایی در ایجاد شرایط تولید آثاری مرتبط با دغدغه های بیماران ایدزی گفت: صداوسیما باید زودتر از اینها در این مسأله ورود می کرد و شرایط تولید محتوای نمایشی اعم از سریالهای تلویزیون یا فیلمهای تلویزیونی با محوریت اچ.آی.وی و بیماران آن را فراهم می کرد. به هر حال این رسانه اگر بخواهد بار آموزشی خود در قبال پیشگیری از این بیماری را هم فراهم کند قطعا باید سریعتر از اینها در این ماجرا ورود می کرد و از ایده های کارگردانان و نویسندگان با محوریت ایدز استقبال می کرد.

وی ادامه داد: از آن طرف وزارت ارشاد و سازمان سینمایی هم به صراحت حمایت خود را از تولید آثار آسیب شناسانه با محوریت پیشگیری از بیماریهای چون ایدز اعلام کنند تا کارگردانان هم از بلاتکلیفی و ترسی که به واسطه سانسور در این رابطه وجود دارد خارج شوند.

 *تابو کردن ایدز در سینما و تلویزیون درست نیست

بازیگر سریالهایی چون «یک مشت پر عقاب»، «به کجا چنین شتابان» و «مختارنامه» با بیان اینکه اینکه این درست نیست که ایدز و حرف زدن درباره آن را در رسانه ملی تابو کنیم درست نیست خاطرنشان ساخت: با گستردگی دنیای مجازی و در روزهایی که همگان با گوشی های همراه خود اخبار و اتفاقات را پیگیری می کنند نباید درباره پرداختن به مسأله ای چون ایدز در سینما و تلویزیون سختگیری کرد.

وی ادامه داد: به هر حال دنیای مجازی باعث شده جوانان ما در این باره بدانند اما از آنجا که ممکن است در این باره یک جور اطلاعات نادرست هم از این دنیای بدون مرز مجاری در اختیار مخاطبان قرار گیرد چه بهتر که ارگانهای متولی فرهنگی خودشان از طرحهای سینمایی و تلویزیونی و حتی تئاتری در زمینه اطلاع رسانی پیرامون ایدز استقبال کنند.

 *دغدغه های بیماران ایدزی به گوش مدیران فرهنگی برسد

آهو خردمند در پایان گفتگوی خود با اشاره به اینکه راه اندازی کمپین “هنر+ایدز” به اندازه خود می تواند مفیدفایده باشد اظهار داشت: باید دغدغه هایی که درباره ایدز و بیماران آن وجود دارد به گوش مدیران فرهنگی ما برسد تا آنها هم لزوم تولیدات در این باره را درک کنند.

وی تأکید کرد: تلویزیون درباره ایدز اطلاع رسانی کند و سعی کند در این زمینه دانش جامعه را بالا ببرد تا مخاطبان به مانند دو دهه قبل همچنان از بیماران ایدز نترسند.

گفتنی است کمپین «هنر+ایدز» که از ابتدای بهار ۹۵ آغاز به کار کرده، کمپینی مردم‌نهاد است که می‌کوشد به نوبه خود زمینه ارتباط بیشتر میان اهالی هنر و مردمان در زمینه آگاهی بخشی پیرامون این بیماری را فراهم کند. این کمپین به بررسی دلایل عدم استفاده کافی هنرهای نمایشی از سوژه های مرتبط با بیماران اچ.آی.وی می پردازد.

نوشته آهو خردمند: تابو کردن ایدز در سینما و تلویزیون درست نیست اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.