این اثر اجتماعی مدتی پیش توسط دفتر پخش «رویش» موسسه بهمن‌سبز در سینماهای منتخب سراسر کشور اکران شد و توانست نظرات نخبگان، جامعه‌شناسان، منتقدان و فعالان اجتماعی و حوزه زنان را به خود جلب کند.

«هیچ‌کس منتظرت نیست» که روایتی از یک مرکز نگهداری زنان کارتن‌خواب در منطقه شوش تهران است، باتوجه به موضوع مورد بحث آن در کمپ‌های ترک اعتیاد و زندان نمایش داده و با استقبال مددجویان مواجه شد.

مستند اجتماعی «هیچکس منتظرت نیست» علاوه بر پرداختن به مصائب زنان آسیب‌دیده، چالش‌های حاشیه‌نشینی و خیابان زیستی را در نسبت با سوژه اصلی خود تعریف می‌کند‌.

در خلاصه داستان این اثر آمده است: «سپیده علیزاده چند سالی است که مسئول مرکز نگهداری زنان کارتن‌خواب در میدان شوش تهران است. زنانی که به این مرکز مراجعه می‌کنند اکثرا دچار آسیب‌های اجتماعی، از قبیل اعتیاد و روسپیگری شده‌اند و خانواده آن‌ها را طرد کرده است؛ مونا یکی از همین زن‌هاست که پس از آشنایی با سپیده علیزاده و ترک اعتیاد، معاون او در مرکز نگهداری زنان می‌شود. حال، اما مونا دچار چالش شده است…»

این مستند سینمایی موفق به کسب جایزه ویژه بهترین فیلم مستند از نگاه داوران ناجی هنر در بخش ملی جشنواره «سینماحقیقت» شد و همچنین در اولین حضور بین‌المللی خود در بخش مسابقه مستندهای بلند هجدهمین دوره جشنواره «سینمای مسلمان کازان» به نمایش درآمد.

نوشته «هیچ‌کس منتظرت نیست» به اکران آنلاین پیوست اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

در این برنامه که اجرای آن برعهده المیرا شریفی‌مقدم بود، احمد بخارایی جامعه‌شناس و استاد دانشگاه، مریم کثیری فعال فرهنگی‌ و رسانه، محسن اسلام‌زاده تهیه‌کننده و کارگردان اثر، سپیده علیزاده فعال اجتماعی و علاقه‌مندان به سینمای اجتماعی حضور داشتند.

پس از اکران مستند، المیرا شریفی‌مقدم در ابتدا با اشاره به اینکه مستند تلخ است اما سیاه نیست، مطرح کرد: «هیچ‌کس منتظرت نیست» امید، جسارت و شجاعت را به تصویر کشیده است و رگه‌هایی از زندگی با حضور عزیزانی که در تمام صحنه‌های اثر حضور دارند، از کوچک تا بزرگ، همچنان حفظ می‌شود. دوست دارم بگویم برخلاف اسم مستند کسی هم می‌تواند برای همه مصرف‌کنندگان که شاید ته‌خطی هم شده باشند، منتظر بماند.

«هیچ‌کس منتظرت نیست» اثری دینی‌ست

سپس محسن اسلام‌زاده سازنده مستند «هیچ‌کس منتظرت نیست» درباره «سپیده علیزاده» بیان کرد: ایشان دیالوگ معروفی در مستند دارد که می‌گوید: «من نمی‌توانم انتخاب کنم که تا کجا فرو روم». علیزاده غرق ماجراست و بدین دلیل است که به همه دغدغه‌مندان‌، مسئولان و… توصیه می‌کنم که با ایشان به پاتوق‌ها سر بزنند‌. شناخت او از زنان آسیب‌دیده و نزدیک شدن دوربین ما به فعالیت‌هایش باعث شد به نقطه‌ای برسیم که به شخصیت‌پردازی آدم‌های اطراف وی هم بپردازیم. اما برای اینکه مستند حرکت روبه‌جلو و درام خوب داشته باشد باید قصه «مونا» را هم پیگیری می‌کردیم که این‌ اتفاق رخ داد.

وی با بیان اینکه «هیچ‌کس منتظرت نیست» اثری دینی‌ست، گفت: در آموزه‌‌های دینی ما به صراحت آمده است که هرکس تنها یک نفر را نجات بدهد، انگار کل بشریت را نجات داده است. در حال حاضر مشکل این است که افراد تصمیم‌گیر به دنبال نجات یک نفر و برگشت او به خانواده نیستند و می‌خواهند همه را یکجا نجات بدهند‌. از سوی دیگر باید‌ بگویم عنوان مستند، اعتراضی به همه ما است بدین‌ معنی که اگر کسی قصد دارد بازگردد چرا ما منتظرش نیستیم؟

کارگردان «هیچ‌کس منتظرت نیست» در پایان در جواب به این سوال مجری مبنی بر اینکه مواجهه زنان با اعتیاد در مقایسه با مردان چه تفاوت‌هایی دارد، تصریح کرد: تفاوت روی آسیب‌پذیری اشخاص و معضلاتی‌ست که منجر به وجود آمدن یک زن کارتن‌خواب می‌شود‌ پس باید حساسیت‌ نسبت به زنان و دختران مصرف‌کننده بیشتر باشد.

تعداد بسیار کمی از زنان آسیب‌دیده به آغوش خانواده بازمی‌گردند

در ادامه سپیده علیزاده در‌ پاسخ به این پرسش مجری که هم‌اکنون مرکز «نور سپید هدایت» در چه وضعیتی‌ست، مطرح کرد: در ابتدا علاقه‌مندم که بگویم آنچه که به من قوت قلب می‌دهد این است که به چهره تک‌تک افرادی که مستند را تماشا می‌کنند، نگاه کنم و با خود بگویم تعدادی به تیم ما اضافه شدند که قرار است دغدغه مسایل اجتماعی داشته باشند و برچسبی به زنان مصرف‌کننده نمی‌زنند‌. واقعیت این است مرکزی که خانه دخترانم بود، تعطیل شده است. ساختمان مرکز‌ برای ما نبود و دو سال بلاعوض در اختیارمان قرار گرفته بود.

وی ادامه داد: شب آخری که در مرکز بودیم، ۱۸۰ نفر مراجعه‌کننده داشتیم و تنها موفق شدیم ۲۰ نفر از بهبودیافتگان را در ساختمانی که اجاره کردیم، اسکان دهیم که یک طبقه از آن نیز کارگاهی‌ست که بچه‌ها در آن مشغول به فعالیت هستند.

این فعال اجتماعی با بیان اینکه با تغییر مدیران سازمان‌ها دغدغه‌ها و اولویت‌ها عوض می‌شود، یادآور شد: من ۱۷ تا ۱۸ سال عمر خود را برای کار کاهش آسیب گذاشتم تا نشان دهم که افراد ته‌خطی را با ایجاد امید می‌توان به زندگی برگرداند. «مونا» یکی از این افراد است.

علیزاده افزود: متاسفانه به مرور زمان و در این سال‌ها دغدغه کاهش آسیب کمتر شده است و اولویت اینکه به کسانی که فضای ته‌خطی را تجربه کردند، کمک کنیم، کمتر شد. از سوی دیگر تفکر نهادهای مسئول به سمت درمان اجباری در مقوله اعتیاد رفت؛ مساله‌ای که روی کاغذ به نظر درست می‌آید و می‌تواند‌ بودجه داشته باشد اما در عمل به شهادت کسانی که تجربه کردند، کارآیی ندارد چراکه نظر کارشناسانه پشت آن نیست.

این فعال اجتماعی در پایان در پاسخ به این پرسش مجری مبنی بر اینکه نجات زنان معتاد سخت‌تر است یا مرد مصرف کننده، خاطرنشان کرد: تجربه زیسته واقعی من نشان داده است که مردان راحت‌تر به خانواده باز می‌گردد و اساسا تجربه مشابه درباره زنان مصرف‌کننده وجود ندارد. در حقیقت شاید بتوان تعداد بسیار کمی از زنان را به آغوش خانواده بازگرداند. به همین دلیل باید مراکزی را ویژه این قشر که پس از ترک هم از سوی خانواده حمایت نمی‌شوند، داشته باشیم.

همچنان شاهد نرخ صعودی نابهنجاری هستیم

در ادامه احمد بخارایی جامعه‌شناس و استاد دانشگاه نیز در سخنانی عنوان کرد: بر اساس آماری که توسط مجامع بین‌المللی اعلام شده است‌‌، متوسط سال‌هایی که یک خانم اولین مصرف را دارد تا زمانی که به صورت دائم معتاد می‌شود، دو سال و این مساله برای آقایان ۸ سال است. در حقیقت زنان معتاد ۶ سال زودتر‌ از مردان معتاد وارد گردونه آسیب‌پذیری جدی می‌شوند. این مساله تحت تاثیر عوامل مختلفی از جمله عاطفه‌ورزی و بحث ساختار خانواده در سطح تحلیل خرد است. خانواده (منظور الگوهای رفتاری‌ست) بازتاب فرهنگ بیرونی‌ست یعنی اینگونه نیست که یک شبه الگوها متولد و خلق شود و دوباره یک شبه از صحنه تعاملات اجتماعی پا بیرون بگذارد.

وی ادامه داد: آنچه که امروز شاهد آن هستیم و به اوج رسیده است، تبلور فرهنگ مردسالارانه است. در این فرهنگ به زن نگاه ویژه‌ای می‌شود و متاسفانه در چهار دهه اخیر با آمیختگی ایدئولوژیکی که با فرهنگ سنتی قدیمی پیدا کرده، تشدید شده است. در این‌ نگاه زن آسیب می‌بیند و شاید این آسیب‌ها از دوران کودکی شروع و درون خانواده متبلور شود. همچنین عوامل بیرونی نظیر نبود رفاه و حمایت اجتماعی، بیکاری و آمار بالای طلاق و… باعث می‌شود آمار اعتیاد در بین زنان افزایش پیدا می‌کند.

این استاد دانشگاه تاکید کرد: در فرهنگ ما به دلیل نگاه مردسالارانه تنگناها به مراتب بیشتر و پذیرش خانواده سخت‌تر است. در حقیقت وقتی یک زن آسیب‌پذیر دفع می‌شود، به دلیل بستری که برایش تعریف نشده است، به درون خود فرو می‌رود؛ فرو رفتنی که شامل کارتن‌خوابی، خودکشی، افسردگی و… می‌شود‌.

بخارایی با بیان اینکه تجربه‌های خارج از کشور نشان می‌دهد که آسیب‌ها از دو طریق نیروهای مردمی و سازمان‌ها و نهادها قابل ترمیم است، بیان کرد: متاسفانه سازمان‌ها و نهادها علاوه بر نداشتن ارتباط ارگانیگ با یکدیگر، خود فاقد کارکرد لازم هستند. وقتی در یک سازمان متخصص در جای خودش نباشد، به تحقیقات اجتماعی توجه نشود و برچسب تشویش‌گری و سیاه‌نمایی به نتایج تحقیقی که نشان دهنده لایه‌های پنهان آسیب‌زا و دردآور از یک جامعه باشد، بزنند، بود و نبودشان تفاوتی با یکدیگر ندارد‌.

وی در پایان سخنان خود خاطرنشان کرد: در دهه‌های اخیر سیاست‌گذاری‌های زیادی اتفاق افتاده است اما همچنان شاهد نرخ صعودی انواع نابهنجاری و انحرافات هستیم که این مساله نشان می‌دهد سیاست‌ها همچنان در بستری که پشتوانه تحقیقی و حساسیت‌‌‌های لازم را ندارد و مجری و عاملش متخصص نیست، تدوین می‌شوند و به اعتبار گذشته کاربرد لازم را ندارند.

زنان آسیب‌دیده را با حمایت و همدلی می‌توان به زندگی بازگرداند

در بخش دیگری از نشست نقدوبررسی مریم کثیری فعال فرهنگی‌ و رسانه نیز مطرح کرد: در ابتدا قصد دارم‌ بگویم که سپیده علیزاده مادرانگی‌اش را با همه زنان این سرزمین تقسیم کرده و لحظاتی که برای فرزندان خود مادر نبوده، برای بانوان آسیب‌دیده مادری کرده است. همچنین باید از محسن اسلام‌زاده کارگردان اثر که با دوربین خود به سراغ فراموش‌ترین قشر زنان این جامعه رفته و باعث شده است که دیده شوند، تشکر کرد.

وی افزود: چرخه آسیب از یک نقطه مشخص شروع نمی‌شود به همین‌ دلیل رسانه و مدیری که مسئولیت دارد نمی‌تواند روی آن نقطه دست بگذارد. برای بسیاری از دختران سرزمین ما چرخه آسیب از لحظه تولد شکل گرفته است. به یاد دارم اولین باری که درب زندان زنان به رویم باز شد، با اسباب‌بازی‌های کودکانه‌ روبه‌رو شدم و از خود پرسیدم مگر زندان جای بچه‌هاست؟ آن زمان بود که متوجه شدم دخترانی درون زندان متولد و در محلی رشد می‌کنند که انواع بزهکاران و مجرمان آنجا هستند.

این‌فعال فرهنگی‌ تاکید کرد: عده دیگری در فرآیند بزرگ شدن و جامعه‌پذیری دچار آسیب‌هایی می‌شوند که در این مستند کمتر بدان پرداخته شده است. بسیاری از زنانی که هم‌اکنون به آن‌ها آسیب‌دیده گفته می‌شود از ابتدا بیمار نبودند بلکه اتفاقاتی که در فرآیند زندگی برای آن‌ها رخ می‌دهد، این زنان را تبدیل به بیمارانی می‌کنند که دیده نمی‌شوند و صدایش هیچ زمان به هیچ کجا نمی‌رسد.

کثیری با اشاره به اینکه ثبات مدیریت، تجربه زیسته و حضور متخصصان در زمینه کاهش آسیب حس می‌شود، یادآور شد: برخی از مسائل آنقدر آسیب‌های عمیق و علل بنیادین دارد که نمی‌توان به دست تغییر مدیریت سپرد؛ آن هم در کشوری که مدیرانش دائما در حال تغییر هستند و سلایق متنوعی دارند. مدیری که تجربه کارتن‌خواب‌ها، زندگی زیرزمینی و… نداشته باشد، فانتزی تصمیم می‌گیرد. واقعیت این است که هم نگاه رسانه به مشکلات زنان و هم کسانی که مدیریت و سیاست‌گذاری می‌کنند، فانتزی‌ست.

وی در پایان‌ صحبت‌های خود خاطرنشان کرد: زنان آسیب‌دیده نه با اجبار بلکه با حمایت، همدلی و ایجاد شرایط محیطی می‌توانند به زندگی بازگردند.

مستند سینمایی «هیچ‌کس منتظرت نیست»، محصول مرکز مستند سوره، که پخش آن توسط دفتر پخش «رویش» موسسه بهمن‌سبز انجام می‌شود، از ۱۰ دی‌ماه در پردیس سینما بهمن شهر تهران روی پرده رفته است و به زودی میزبان مخاطبان خود در شهر کرمانشاه می‌شود.

نوشته مستند «هیچ‌کس منتظرت نیست» در پردیس آزادی نقدوبررسی شد اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

دومین جلسه این برنامه با عنوان «روایتی از نجات انسان‌هایی که هیچ‌کس منتظرشان نیست» به اکران و نقد و بررسی مستند «هیچ‌کس منتظرت نیست» به تهیه‌کنندگی و کارگردانی محسن اسلام‌زاده اختصاص دارد که از ۲۸ آذرماه اکران خود را توسط دفتر پخش «رویش» از شهر مشهد آغاز کرد و قرار است در سینماهای منتخب سراسر کشور نیز روی پرده برود.

این برنامه با اجرای المیرا شریفی مقدم و با حضور احمد بخارایی جامعه‌شناس و استاد دانشگاه، مریم کثیری فعال فرهنگی‌ و رسانه، محسن اسلام‌زاده تهیه‌کننده و کارگردان اثر، سپیده علیزاده فعال اجتماعی و برخی از مددکاران حوزه اجتماعی روز دوشنبه ۱۲ دی‌ماه ساعت ۱۷ تا ۲۰ در سالن شهر هنر سینما آزادی برگزار می‌شود.

همچنین مستند سینمایی «هیچ‌کس منتظرت نیست»، محصول مرکز مستند سوره، از امروز ۱۰ دی‌ماه در پردیس سینمایی بهمن تهران نیز اکران خود را آغاز می‌کند و به زودی میزبان مخاطبان خود در شهر کرمانشاه نیز خواهد شد.

این مستند اجتماعی که اکران‌های منطقه‌ای و رویدادمحور برای آن در نظر گرفته شده است، به قصه‌هایی از زنان کارتن‌خواب و ترک‌کرده‌های اعتیاد و معرفی الگوهای درست در توانبخشی این افراد می‌پردازد.

پخش مستند «هیچ‌کس منتظرت نیست» توسط دفتر پخش «رویش» موسسه بهمن‌سبز انجام می‌شود.

نوشته «هیچ‌کس منتظرت نیست» در تهران روی پرده سینما می‌رود اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

با نزدیک شدن به زمان اکران این مستند که قصه مرکز نگهداری زنان کارتن‌خواب در میدان شوش تهران است، از تیزر اثر که ساخت آن برعهده حسام‌ حاجی‌پور بوده، رونمایی شد.

افتتاحیه «هیچ‌کس منتظرت نیست» که اکران‌های منطقه‌ای و رویدادمحور در قالب پخش «رویش» برای آن در نظر گرفته شده است، روز دوشنبه ۲۸ آذرماه ساعت ۱۷:۳۰ با حضور عوامل مستند در‌ پردیس هویزه مشهد رقم خواهد خورد و پس از آن این مستند به مدت یک هفته در ۲ سانس ۱۶ و ۲۰ در این پردیس سینمایی نمایش داده می‌شود.

مستند اجتماعی «هیچکس منتظرت نیست» علاوه بر پرداختن به مصائب زنان آسیب‌دیده، چالش‌های حاشیه نشینی و خیابان زیستی را در نسبت با سوژه اصلی خود تعریف می‌کند.

این اثر حول شخصیت سپیده علیزاده و یکی از مددجویان سابقش به نام منا است و در کنار موضوع اصلی و پرداختن به شخصیت این دو، به قصه‌هایی از زنان کارتن‌خواب و ترک‌کرده‌های اعتیاد و معرفی الگوهای درست در توانبخشی این افراد می‌پردازد.

پخش «هیچکس منتظرت نیست» توسط دفتر پخش «رویش» موسسه بهمن‌سبز انجام می‌شود.

عوامل این مستند سینمایی عبارتند از: تهیه‌کننده و کارگردان: محسن اسلام‌زاده، فیلمبردار: علی محمد خانیکی، تدوین: سلمه اربابون، طراحی و ترکیب صدا: محمدحسین ابراهیمی، آهنگساز: افشین عزیزی، صدابردار: حمیدرضا مجیدی، اصلاح رنگ و نور: یحیی محمدعلیی، تحقیق: محسن فتاحی، دستیار کارگردان: محمدامین صدیقی‌مقدم، مشاور هنری کارگردان: علیرضا عطاریانی، مترجم: نوید خدایی، تدارکات: ابوالفضل محمدپور، سرپرست پخش رویش: سیدمحمد نیاکی، تبلیغات: ملیکا راد، روابط‌ عمومی: سپیده شریعت‌رضوی، مجری طرح: مرکز فرهنگی میثاق و محصول مرکز مستند سوره.

نوشته آغاز اکران «هیچ‌کس منتظرت نیست» از ۲۸ آذرماه در مشهد اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

همزمان با نزدیک شدن به زمان اکران این مستند که روایتی از زندگی زنان کارتن‌خواب و آسیب‌دیده از اعتیاد است، از جدیدترین پوستر آن با طراحی محمد تقی‌پور رونمایی شد.

پخش «هیچ‌کس منتظرت نیست» توسط دفتر پخش «رویش» موسسه بهمن‌سبز انجام می‌شود و اکران‌های منطقه‌ای و رویدادمحور برای آن در نظر گرفته شده است.

پخش «رویش» بستری رویدادمحور است که با هدف توجه ویژه به فیلمسازان جوان و حمایت از آثار مستند، فیلم‌های کوتاه و… که فرصتی برای ورود به جریان حرفه‌ای پخش در سینما ندارند، راه‌اندازی شده است.

در خلاصه داستان این اثر آمده است: «سپیده علیزاده چند سالی است که مسئول مرکز نگهداری زنان کارتن‌خواب در میدان شوش تهران است. زنانی که به این مرکز مراجعه می‌کنند اکثرا دچار آسیب‌های اجتماعی، از قبیل اعتیاد و روسپیگری شده‌اند و خانواده آن‌ها را طرد کرده است؛ مونا یکی از همین زن‌هاست که پس از آشنایی با سپیده علیزاده و ترک اعتیاد، معاون او در مرکز نگهداری زنان می‌شود. حال، اما مونا دچار چالش شده است…»

این مستند سینمایی پیش از این در چهلمین جشنواره فیلم فجر و پانزدهمین جشنواره بین‌المللی «سینماحقیقت» حضور یافته بود که موفق به کسب جایزه ویژه بهترین فیلم مستند از نگاه داوران ناجی هنر در بخش ملی جشنواره «سینماحقیقت» شد. این مستند همچنین در اولین حضور بین‌المللی خود در بخش مسابقه مستندهای بلند هجدهمین دوره جشنواره «سینمای مسلمان کازان» به نمایش در‌آمد.

عوامل «هیچکس منتظرت نیست» عبارتند از تهیه‌کننده و کارگردان: محسن اسلام‌زاده، فیلمبردار: علی محمد خانیکی، تدوین: سلمه اربابون، طراحی و ترکیب صدا: محمدحسین ابراهیمی، آهنگساز: افشین عزیزی، صدابردار: حمیدرضا مجیدی، اصلاح رنگ و نور: یحیی محمدعلیی، تحقیق: محسن فتاحی، دستیار کارگردان: محمدامین صدیقی‌مقدم، مشاور هنری کارگردان: علیرضا عطاریانی، مترجم: نوید خدایی، تدارکات: ابوالفضل محمدپور، سرپرست پخش رویش: سیدمحمد نیاکی، تبلیغات: ملیکا راد، روابط‌ عمومی: سپیده شریعت‌رضوی، مجری طرح: مرکز فرهنگی میثاق و محصول مرکز مستند سوره.

نوشته «هیچ‌کس منتظرت نیست» از هفته آینده اکران می‌شود اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

«هیچ‌کس منتظرت نیست» که پخش بین‌المللی آن برعهده علیرضا شاهرخی است، تنها مستند ایرانی راه‌یافته به بخش مستندهای بلند این جشنواره است که با ۹ اثر دیگر رقابت خواهد کرد.

همزمان با اولین حضور بین‌المللی این اثر، از پوستر خارجی آن با طرحی از سینا رعیت‌دوست رونمایی شد.

هیجدهمین دوره جشنواره «سینمای مسلمان کازان» از ۷ تا ۱۱ سپتامبر (۱۶ تا ۲۰ شهریورماه) در شهر کازان مرکز جمهوری تاتارستان روسیه برگزار می‌شود.

این جشنواره که از سال ۲۰۰۵ با حمایت اداره کل مسلمانان روسیه، وزارت فرهنگ فدراسیون روسیه و جمهوری تاتارستان راه‌اندازی شد، در سال‌های اولیه با اسم منبر طلایی برگزار می‌شد اما پس از آن به «سینمای مسلمان کازان» تغییر نام داد. جشنواره «سینمای مسلمان  کازان» در کنار بخش‌های جنبی، بخش فیلم‌های سینمایی، فیلم‌های کوتاه و فیلم‌های بلند و کوتاه مستند نیز دارد.

«هیچ‌کس منتظرت نیست» پیش از این در چهلمین جشنواره فیلم فجر و پانزدهمین جشنواره بین‌المللی «سینماحقیقت» حضور یافته بود که با استقبال فعالان حوزه‌های اجتماعی و مخاطبان سینمای مستند مواجه و همچنین موفق به کسب جایزه ویژه بهترین فیلم مستند از نگاه داوران ناجی هنر در بخش ملی جشنواره «سینماحقیقت» شد.

تازه‌ترین ساخته محسن اسلام‌زاده، روایتی از مرکز نگهداری زنان کارتن خواب در میدان شوش تهران است؛ زنانی که دچار آسیب‌های اجتماعی شده‌اند و خانواده آن‌ها را طرد کرده است.

عوامل «هیچ‌کس منتظرت نیست» عبارتند از: تهیه‌کننده و کارگردان: محسن اسلام‌زاده، فیلمبردار: علی محمد خانیکی، تدوین: سلمه اربابون، طراحی و ترکیب صدا: محمدحسین ابراهیمی، آهنگساز: افشین عزیزی، صدابردار: حمیدرضا مجیدی، اصلاح رنگ و نور: یحیی محمدعلیی، تحقیق: محسن فتاحی، دستیار کارگردان: محمدامین صدیقی‌مقدم، مشاور هنری کارگردان: علیرضا عطاریانی، مترجم: نوید خدایی، تدارکات: ابوالفضل محمدپور، روابط‌ عمومی: سپیده شریعت رضوی، مجری طرح: مرکز فرهنگی میثاق و محصول مرکز مستند سوره.

نوشته راه‌یابی مستند «هیچ‌کس منتظرت نیست» به جشنواره «سینمای مسلمان کازان» اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

هم اکنون در آستانه برگزاری چهلمین جشنواره فیلم فجر از پوستر رسمی این مستند رونمایی شد. این مستند پیش از این موفق به کسب جایزه ویژه ناجی هنر از جشنواره سینماحقیقت شد.

«هیچ کس منتظرت نیست» تازه‌ترین ساخته محسن اسلام‌زاده، اثر جدید مرکز مستند سوره روایتی از مرکز نگهداری زنان کارتن خواب در میدان شوش تهران است. زنانی که دچار آسیب‌های اجتماعی شده‌اند و خانواده آن‌ها را ترد کرده است.

نمایش این مستند در جشنواره سینماحقیقت مورد استقبال مسئولان و فعالان حوزه‌های اجتماعی، مخاطبان و علاقه مندان سینمای مستند قرار گرفت.

عوامل این فیلم عبارتنداز: تهیه کننده و کارگردان: محسن اسلام‌زاده، فیلمبردار: علی محمد خانیکی، تدوین: سلمه اربابون، طراحی و ترکیب صدا: محمدحسین ابراهیمی، آهنگساز : افشین عزیزی، صدابردار: حمیدرضا مجیدی، اصلاح رنگ و نور: یحیی محمدعلیی، تحقیق: محسن فتاحی، دستیار کارگردان: محمدامین صدیقی مقدم، مشاور هنری کارگردان: علیرضا عطاریانی، مترجم: نوید خدایی، تدارکات: ابوالفضل محمدپور، مجری طرح: مرکز فرهنگی میثاق، محصول مرکز مستند سوره.

نوشته رونمایی از پوستر مستند «هیچ‌کس منتظرت نیست» اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

براساس این خبر، فیلم‌های «آن مرد با اتوبوس آمد» به کارگردانی و تهیه‌کنندگی نیما مهدیان، «احتضار» به کارگردانی حجت طاهری و تهیه‌کنندگی حجت طاهری، عبدالخالق طاهری، «تفنگ برادرم» به کارگردانی و تهیه‌کنندگی کامران جاهدی، «دبستان پارسی» به کارگردانی و تهیه‌کنندگی حسن نقاشی، «سرباز شماره صفر» به کارگردانی و تهیه‌کنندگی محمد سلیمی‌راد، «مشق امشب» به کارگردانی و تهیه‌کنندگی اشکان نجاتی، مهران نعمت‌الهی، «هیچ‌کس منتظرت نیست» به کارگردانی و تهیه‌کنندگی محسن اسلام‌زاده، «یکی از رویاهای من» به کارگردانی و تهیه‌کنندگی محسن هادی در این بخش حضور دارند.

دکتر احمد ضابطی جهرمی، محمد تهامی‌نژاد، محمدعلی فارسی، مرتضی شعبانی و محمدرضا عباسیان اعضای هیات انتخاب بخش مستند جشنواره چهلم بودند.

چهلمین جشنواره فیلم فجر در دوبخش فرهنگی و رقابتی از ۱۲تا ۲۲ بهمن به دبیری مسعود نقاش‌زاده برگزار خواهد شد.

نوشته «هیچ‌کس منتظرت نیست» راهی فجر شد اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

مصاحبه اختصاصی سوره سینما با محسن اسلام‌زاده، کارگردان مستند «هیچ‌کس منتظرت نیست»

نوشته مصاحبه با محسن اسلام‌زاده، کارگردان مستند «هیچ‌کس منتظرت نیست» اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

– آقای اسلام زاده سلام خیلی خوشحالیم که در «نمای حقیقت» در خدمت شما هستیم.

** سلام و ارادت خیلی ممنون که این وقت در اختیار من قرار دادید.

سؤال: آقای اسلام زاده اوقور به خیر! توقع داشتیم در سفر باشید. از جشنواره امسال بگویید … فیلم‌ها چطور بودند؟

**ما درگیر همین سفرهایی که رفتیم بودیم زیاد نشد جشنواره بیاییم و امسال فقط می‌دانم در بخش بلند رقابت خیلی فشرده است ظاهراً ۷۰ و چند فیلم ثبت‌نام کردند و ۲۳ فیلم به داخل جشنواره راه پیدا کردند بخش ملی و اسامی که می‌بینم آدم‌های بزرگ که متأسفانه نتوانستند فیلم‌هایشان راه پیدا کند و با دوستان صحبت می‌کردم ظاهراً خیلی رقابت فشرده بوده و ما هم یک تا لبه حذف رفتیم ولی خدا رو شکر فیلممان باقی ماند و الحمدلله در جشنواره هست.

«هیچ‌کس منتظرت نیست» از پروژه‌ای برای شهرداری شروع شد

سؤال: بعد از اینکه شما کارهایی در مورد طالبان، منطقه و شرایط استراتژیک کشور ساختید الان به موضوعی در خود ایران پرداختید. دغدغه این موضوع از کجا آمد؟ آیا قبل از طالبان به این موضوع فکر کرده بودید و یا بعد از آن ماجرا بود؟

**من قبلاً کارهای داخلی ساختم، سال ۱۳۹۵ مجموعه با عنوان قصه‌های شهر ما درست کردم که شبکه مستند پخش کرد ۱۰ قسمت در مورد حاشیه شهر در مشهد بود بارهاوبارها درباره مفاسد اقتصادی مستند ساختم که یک سری بایکوت می‌شود و به قولی توقیف می‌شود ولی بعضی‌ها پخش شده و در آینده هم به‌زودی‌زود پخش می‌شود ولی خوب این مستند و این حاشیه شهر و آسیب اجتماعی همیشه دلم می‌خواست کار بسازم منتها از نگاه خودم ولی جرقه‌اش اینجا شد که شهرداری تهران یک کار تحلیلی تلویزیونی درباره آسیب‌های اجتماعی در منطقه خاصی در تهران می‌خواست ما وارد منطقه شدیم و حین آن کار با یک سوژه جذاب آشنا شدیم که گفتیم این هم قابلیت دارد که به آن نگاه ویژه شود و از ان تصمیم گرفتم یک کار مستند بلند بسازم.

سؤال: «هیچ‌کس منتظرت نیست» یک سوژه پرالتهاب برای کارکردن است. با زنان کارتن‌خواب برای اولین‌بار کجا مواجه شدید و چه شد به این فکر کردید اصلاً سوژه اینها می‌تواند سوژه یک مستند باشد که به‌عنوان یک مستندساز دغدغه‌مند سراغش بروید؟

** من خودم کلاً از قبل نسبت به زنان کارتن‌خواب اصلاً تصوری نداشتم و نمی‌دانستم اینها تعدادشان آن‌قدر زیاد هست البته خوب درباره زنانی که دچار آسیب‌های اجتماعی هستند گوشه کنار می‌بیند و ولی این مدلی حیرت کردم وقتی دیدم و سوژه من این زنان نیستند در حقیقت یک شخصیتی هست که با یک انرژی بسیار زیاد سعی می‌کند بتواند بعضی از اینها را نجات بدهد. این برایم خیلی جذاب بود که یک نفر بالاخره اگر به ما بگویند به هرکدام از ما بگویند که همچنین آدم‌هایی هست در فامیل و همسایه و محله اولین گزینه می‌گوییم اگر این اصلاح نمی‌شود تردش کنیم الان من می‌فهمم آن ترد چه تبعات بدتری دارد ولی این آدم می‌آید خانمی هست به نام سپیده علیزاده می‌آید آن طردشده‌ها را سعی می کند با یک شیب خیلی ملایم ارتباط برقرار کند در گام‌های اول آسیب‌هایی که متوجهشان هست را کمتر کند و بعدش بتواند ارتباط برقرار کند شاید آن روزی تصمیم به بازگشت گرفت. این به دنبال تصمیم بازگشت است هیچ‌وقت و دنبال اجبار کسی برای ترک اعتیاد نیست و برای تغییر آن سبک زندگی که خیلی سبک زندگی بدی هست دنبال آن به اجبار نیست دنبال تغییر تصمیم آن آدم است. یعنی تصمیم بگیرد زندگی‌اش را عوض کند و این خیلی مهم است. برای من و فیلمم و خوب کاری هم که می‌کند یک کار نو و جدیدی هست و با عنوان کاهش آسیب که سعی دارد آنها را در همین سبک زندگی‌شان کمک کند که آسیب‌های کمتری متوجه او بشود.

سؤال: تفاوت مستند با فیلم سینمایی شاید یک بخشی این باشد که فیلم‌های سینمایی بعد از اکران تمام می‌شوند و فیلم مستند تازه بعد اکران شروع می‌شود و ما باید ببینیم در واقع چه موجی می‌تواند ایجاد کند به همین خاطر از شما می‌خواهم این سوال را بپرسم که اساساً مخاطب هدفتان چه کسی هست و چطور می‌خواهید مستند را به دست آن مخاطب هدف برسانید.

**در دنیای سینما هم فیلم‌های داستانی جریان‌ساز بودند و هم فیلم‌های مستند جریان‌ساز بودند ولی این قاعده‌ای که فیلم مستند می‌تواند حکم تعیین کند یک فیلمی ساخته بشود با یک موضوعی و بعد از یک مدتی بالاخره با یک نگاه دیگری به آن نگاه کنند مردم به آن مسئله نگاه کنند و این خیلی اتفاق افتاده است درباره خودم من در دو سه موضوعی که کار کردم این اتفاق افتاده است ولی من خودم مخاطب فیلمم را علاوه بر مردم و جامعه نخبه که به نظرم باید ببینند که حس مسئولیت اجتماعی‌شان بالاخره تحریک بشود و بدانند در قبال این آدم‌ها که شاید اطراف خانه‌شان در فامیل و خانواده می‌بینند تا چه حد است و امیدوار باشند که می‌توانند آدم‌ها را تغییر بدهند مسئولین هستند من دلم می‌خواهد تمام شهرداری‌های سراسر کشور این فیلم را ببینند تمام استانداری و بهزیستی، دانشگاه‌هایی که روی علوم اجتماعی کار می‌کنند این فیلم را ببینند چرا چون ما الان بخشی از ضربه‌ای که می‌خوریم از برخورد احساسی و برخورد چکشی و برخورد سلبی در این ماجرا هست برخورد اجباری در این ماجرا هست و ما در این حوزه باید و نیاز داریم به صبر برنامه‌ریزی کار علمی تا بتوانیم آن آدم‌ها را نجات بدهیم برای شما مثال می‌زنم تا حرف‌هایم پیچیده نباشد مثلاً می‌آیند یک جایی محاصره می‌کنند معتادهایش را جمع می‌کنند و می‌برند و یک عده فرار می‌کنند یک عده را می‌گیرند و مردم منطقه می‌گویند خدا رو شکر اینجا پاک‌سازی شد و پارک دورش را نرده و دیوار می‌کشند دیگر هیچ معتادی آنجا نیست این معتادها کجا رفتند به نظر شما معتادها کجا رفتند مثل یخ آب شدند به زمین رفتند یا اینکه نه سر از کجا درآوردند یک عده سر از کمپ درمی‌آورند در کمپ شش و هفت ماه و یک سال هزینه می‌شود بعد بیرون می‌آید چون خانواده هنوز این را نمی‌پذیرد هیچ جایی ندارد دوباره همان پاتوق می‌رود آن‌هایی که موقع دستگیری فرار کردند آنها کجا می‌روند آب نمی‌شوند به زمین بروند سر از یک منطقه دیگر شهر درمی‌آورند و برای همین است در فلان پارک جنوب شهر دیوارکشی می‌شود و معتادها سر از فرحزاد و شمال شهر درمی‌آورند و برای همان باید ما اولاً یک برخورد یک‌پارچه داشته باشیم یعنی فلان منطقه شهرداری نگوید حتماً از منطقه من بیرون بروند ولو یک کوچه آن‌طرف‌تر به من ربطی ندارد یک اقدام یک‌پارچه می‌خواهد در پارک شوش نیست در خیابان‌های پشت است این افتخار ندارد که هی استوری کنید که این همان پارک شوش است که نمی‌دانم در آن قبلاً معتاد بوده و الان بچه‌ها تلویزیون نگاه می کندن پخش زنده مسابقات والیبال می‌بینند نه آنها رفتند دو تا کوچه آن‌طرف‌تر و نه رفتند یک محله دیگر را آلوده می‌کنند برای همین مخاطب فیلم من مسئولین هستند که یک نمونه عینی را ببینند که بعد از تقریباً سه دهه نجات پیدا می‌کند و به خانواده‌اش برمی‌گردد این مهم است.

۱۴۰ ساعت قصه، اصلی‌ترین چالش «هیچ‌کس منتظرت نیست»

سوال: در این مسیر چه چالش‌هایی پیش رویتان بود؟

**این مستند خیلی مستند پرچالشی بود و محاسنی حتی داشت که همان‌ها هم به چالش تبدیل می‌شد قصه‌های پی‌درپی و تودرتویی که پیش می‌آمد و یک جوری من را درگیر کرده بود که همان‌طور من چشمم باز کردم دیدم ۱۴۰ ساعت راش گرفتم و از یک جایی واقعاً کات کردم شخصیت اضافه می‌شد قصه اضافه می‌شد و چالش‌های معمولی که هست مثلاً در کسب مجوز و حضور و ارتباط برقرار کردن و خطرناک بودن محیط و شب و روز فیلم‌برداری کردن ولی مهم‌ترین چالش قصه‌های بسیار زیاد و شخصیت‌های جذابی بود که ما با آن روبرو می‌شدیم و باید بالاخره اینها را تصویر می‌گرفتیم که کدام یکی در نهایت به یک نتیجه بهتری می‌رسد. این چالش بزرگ فیلم ما بود از اینجا شروع شد و ۳۰ روز تولید و ۱۲۰ روز حضور در منطقه و بعد شروع تدوین از ماه اول فیلم‌برداری بود تقریباً تدوینگر هشت ماه درگیر تدوین بودند و می‌گفت تو ۱۴۰ ساعت قصه برای من آوردی و نه راش معمولی و یکدست کردن آنها هفته‌های آخر فیلم را با همدیگر کم می‌کردیم و فهمیدم بزرگ‌ترین آزمون این فیلم کوتاه‌کردن آن و حذف کردن قصه‌های بسیار جذاب است و به‌خاطر همین کارهای پس تولیدمان یک مقدار دیر انجام شد و ساخت موسیقی و صداگذاری و اصلاح رنگ و نور و کارها خیلی‌خیلی به‌سختی رسید که خیلی زجرآور بود و روزهای سختی بود.

سوال: باتوجه‌به این ۱۴۰ ساعت راشی که گرفتید منتظر قسمت دوم باشیم؟

یک ایده‌ای هست که می‌گوید قصه‌ها چون در این فیلم یک شبکه شخصیت را فیلم گرفتیم محوریت خانم علیزاده و آن مرکزی که در میدان شوش دارند ما شبکه شخصیتی که اطراف ایشان بودند را تقریباً کامل گرفتیم و قصه‌هایشان هست و شاید چون در این حوزه یک مقدار رضایت افراد هم مهم است شاید اگر فرصتی دست داد برای وی او دی ها یا شبکه مستند یک مجموعه‌ای از دل این بیرون آوردیم داستان هر شخص را یک مستند کردیم و امیدوارم که بتوانم رضایت آنها را به‌صورت کامل چون رضایت کتبی که به من دادند ولی کامل‌تر رضایتشان را جلب کنم که بتوانم در فضای تلویزیون بیاورم و پخش کنم.

حاج قاسم، یمن و فلسطین … دغدغه‌های این روزها و آرزوهای آینده اسلام‌زاده

سوال: اگر همه چیز محیا بود سراغ چه سوژه‌ای می‌رفتید و می‌ساختید؟

**من خودم الان که یک کار درباره با یک نگاهی متفاوت درباره حاج قاسم می‌سازم در جنوب شرق کشور البته راوی اصلی فیلم شهید محمد جمالی هستند ولی خوب از نگاه این شهید جمالی دارم یک کاری درباره حاج قاسم می‌سازم و حالا نمی‌دانم شهید جمالی سوژه می‌شود یا حاج قاسم ولی خیلی دلم می‌خواهد که بتوانم در یمن مستند بسازم. با این نگاهی که الان پیدا کردم من خوب افتخار این را داشتم که از انقلاب لیبی فیلم بسازم و در آنجا شاید اگر محسن اسلام زاده الان بودم با یک روایت جهانی‌تر آنجا را تبدیل به فیلم مستند می‌کردم الان آرزویم این است که بالاخره یمن فیلم بسازم چون می‌دانم فلسطین که اصلاً نمی‌توانم بروم ولی آرزویم یمن است. اگر که یک وقتی دست روزگار و بالاخره در تقدیرم که نوشته باشد که در فلسطین فیلم بسازم محشر است.

– انشا الله به همه آرزوهایتان برسید و فیلم‌هایی تولید کنید که به درد ما و مخاطبین مستندهایتان بخورد که مطمئناً می‌خورد.

«هیچ‌کس منتظرت نیست» تقدیم به زاکانی شهردار تهران

سوال: اگر بخواهید فیلمتان را به کسانی تقدیم کنید به چه کسی تقدیم می‌کنید؟

**من فیلمم را به شهردار تهران تقدیم می‌کنم.

سوال: آقای زاکانی؟

**بله تقدیم می‌کنم به شهردار تهران در کنار آن به رئیس سازمان بهزیستی و خوب وزرایی که به‌نوعی درگیر مسئله آسیب‌های اجتماعی هستند تقدیم می‌کنم، چون این فیلم نشان می‌دهد که با صبر و برنامه‌ریزی هست که می‌شود امیدوار بود که این معضل حل بشود.

نوشته آرزویم مستندسازی در یمن است اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

شاید بتوان گفت علاوه بر خالقان این سه اثر یکی از دغدغه‌های اصلی مرکز مستند سوره به‌عنوان یکی از حامیان مستندسازان، دردهای اجتماعی است.

یاسر فریادرس مدیر مرکز مستند سوره سازمان سینمایی حوزه هنری در گفت‌وگو با خبرنگار سوره سینما درباره این موضوع توضیح داد: تمرکز این مرکز از سال ۹۹ روی مسائل اجتماعی و ساخت مستندهایی با این موضوع است و کار بزرگ را زمانی انجام می‌دهیم که بتوانیم گوشه‌ای از مسائل اجتماعی را مطرح و به حل آن کمک کنیم البته این کار بزرگ با حمایت مخاطبان به سرانجام می‌رسد یعنی اگر با تماشای مستند توسط مخاطبان مطالبه‌گری شکل بگیرد سرعت حل این مسائل بیشتر از پیش می‌شود.

وی با اشاره به اینکه اعتیاد، مهاجرت غیرقانونی، مشکلات مرزنشینان و قاچاق سوخت موضوع سه اثری است که در جشنواره سینماحقیقت به نمایش درآمده‌اند، گفت: «هیچ‌کس منتظرت نیست» اثر محسن اسلام‌زاده مشکلات زنان معتاد و کارتن‌خواب را به تصویر کشیده است. «من زنده برگشتم» ساخته مجتبی حیدری به سوخت‌بری و قاچاق سوخت در مناطق مرزنشین پرداخته است و «زمزمه‌های گمشده در دوردست» به کارگردانی منصور فروزش و تهیه‌کنندگی سیدمهدی دزفولی و منصور فروزش از مهاجرت غیرقانونی می‌گوید.

مدیر مرکز مستند سوره در ادامه با اشاره به اینکه امیدوار است مستند «هیچ‌کس منتظرت نیست» در بخش مستندهای بلند جشنواره سینماحقیقت موردتوجه قرار بگیرد و دیده شود، درباره آن توضیح داد: محسن اسلام‌زاده در این مستند علاوه بر آنکه به زندگی سپیده علیزاده مدیر مرکز نور سپید هدایت و تلاشی که برای ارائه خدمات به این قشر از زنان می‌کند، می‌پردازد از زندگی زنان آسیب‌دیده یعنی معتاد و کارتن‌خواب در این مرکز می‌گوید.

به گفته فریادرس، «هیچ‌کس منتظرت نیست» جزو کارهای جدی مرکز مستند سوره بود که باتوجه‌به سختی پروژه از آن حمایت و کار تولید شد.

وی درباره مستند «من زنده برگشتم» که خروجی یکی از سفرهای کارگردان آن است، مطرح کرد: مجتبی حیدری کارگردان این اثر پیش‌تر به‌عنوان عکاس اجتماعی شناخته می‌شود چراکه سال‌هاست در این حوزه فعالیت می‌کند و در حال حاضر هم آژانس عکاسی سو را با همکاری دوستان خود راه انداخته است.

مدیر مرکز مستند سوره افزود: من احساس کردم ازآنجاکه کارگردان برای عکاسی سفر و سوژه‌های خوبی را پیدا می‌کند، می‌تواند مستندی را هم تولید کند که «من زنده برگشتم» خروجی یکی از این سفرهاست البته ساخت مستندهایی بدین شکل قرار است ادامه‌دار باشد.

فریادرس دلیل قرارگرفتن مستند «زمزمه‌های گمشده در دوردست» در بخش خارج از مسابقه جشنواره سینماحقیقت را اکران آن در جشنواره جهانی فیلم فجر دانست و درباره موضوع آن تصریح کرد: این مستند درباره پناه‌جویان و مهاجرت غیرقانونی است و فراموش نکنیم که ما همیشه در آثارمان کشورهای مهاجرپذیر را یا مدینه فاضله و یا سیاه مطلق ترسیم کرده‌ایم.

وی با بیان اینکه شاید بتوان گفت همیشه در آثار مستند به مسئله مهاجرت با مختصات واقعی پرداخته نشده است، اظهار کرد: دلیل حمایت ما از این مستند این بود که تلاش کرده است تصویری واقعی از کسانی که می‌خواهند به‌صورت غیرقانونی از کشور خارج شوند، ارائه دهد.

مدیر مرکز مستند سوره با اعلام این خبر که این کار در آینده‌ای نزدیک در چند قسمت از تلویزیون پخش می‌شود، مطرح کرد: در هر قسمت از این مستند تلویزیونی به سرنوشت هرکدام از سوژه‌هایی را که در این مستند به آن‌ها توجه شده است، می‌پردازیم.

فریادرس در ادامه با بیان به اینکه تولیدات مرکز مستند سوره همیشه در جشنواره سینماحقیقت موردپسند مخاطبان قرار گرفته است، عنوان کرد: جشنواره سینماحقیقت سال ۹۹ و امسال به دلیل شیوع کرونا قدری محدودتر برگزار شده اما اکران آنلاین مستندها مزیتی است که باعث می‌شود مخاطبان گسترده‌تری کارها را ببینند. اگرچه سالن‌های سینما تب‌وتاب گذشته را ندارند اما پیش‌بینی من از استقبال مخاطبان از مستندهای تولید شده در مرکز مستند سوره این است که مانند سال‌های گذشته موردپسند مخاطبان واقع شود.

وی در بخش دیگری از صحبت‌های خود با اشاره به اولویت‌ها و دغدغه‌های این مرکز برای مشارکت در ساخت مستند اظهار کرد: یک فرد زمانی در کارش موفق است که دغدغه تولید کاری را داشته باشد اما معمولاً دوستان که به ما مراجعه می‌کنند، می‌پرسند اولویت شما برای مشارکت در ساخت چیست؟ طبیعی است که ما یکسری اولویت برای تولید داریم اما این اولویت‌ها باید به دست کاردان سپرده شود به‌عنوان‌مثال کسی که دغدغه کار اجتماعی ندارد، نمی‌تواند مستندساز اجتماعی خوبی باشد.

فریادرس در پایان خاطرنشان کرد: اعلام یکسری اولویت‌ها باعث می‌شود مستندساز خود را با آن‌ها وفق دهد و این به نظر نتیجه مطلوبی ندارد درصورتی‌که دغدغه می‌تواند به‌صورت مشترک پدید آید یعنی ما اگر قرار است کار اجتماعی بسازیم باید به دنبال مستندسازی برویم که دغدغه کار اجتماعی دارد. البته چند اولویت در مرکز مستند به‌اصطلاح جا افتاده است که آن هم کار در حوزه اجتماعی و حوزه پهلوی است که اکثر مخاطبان مرکز مستند سوره را با آثار تولید شده در حوزه پهلوی می‌شناسند. همچنین ما از کارهای خوبی که به هر دلیلی با مشکلاتی در ساخت مواجه شده‌اند، حمایت می‌کنیم.

نوشته تمرکز مرکز مستند سوره روی تولید مستندهای اجتماعی است اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

«هیچ‌کس منتظرت نیست» حالا یکی از اصلی‌ترین شانس‌های جوایز روز پایانی است.

نوشته استقبال بی‌نظیر مردم از مستند اسلام‌زاده اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

مستند بلند «هیچ‌کس منتظرت نیست» به کارگردانی و تهیه‌کنندگی محسن اسلام‌زاده جدیدترین محصول مرکز مستند سوره است که به‌تازگی تولید آن به پایان رسیده و برای اولین‌بار در بخش مسابقه ملی فیلم‌های بلند سینماحقیقت رونمایی خواهد شد. این مستند روایتی از مرکز نگهداری زنان کارتن‌خواب در میدان شوش تهران است. زنانی که دچار آسیب‌های اجتماعی، از قبیل اعتیاد و روسپیگری شده‌اند و خانواده آنها را ترد کرده است.

مستند کوتاه «من زنده برگشتم» به کارگردانی و تهیه‌کنندگی مجتبی حیدری نیز محصول جدید مرکز مستند سوره است که در بخش مسابقه کوتاه سینماحقیقت حاضر است. این مستند ماجرای یک مهندس عمران اهل شهرستان سرباز سیستان و بلوچستان است که تجربه هر کاری را دارد، اما درآمد او کفاف زندگی‌اش را نمی‌دهد و همیشه در معرض یک شغل وسوسه‌برانگیز به نام سوخت‌بری است که با جان انسان‌ها طرف است.

در کنار این دو اثر جدید، مستند «زمزمه‌های گمشده در دوردست» که سال گذشته برای نخستین‌بار در بخش مسابقه مستند زیر ذره‌بین سی‌وهشتمین جشنواره جهانی فیلم فجر رونمایی شد، در بخش خارج از مسابقه نمایش‌های ویژه پانزدهمین دوره جشنواره حقیقت به نمایش درخواهد آمد. این مستند به کارگردانی منصور فروزش و تهیه‌کنندگی سیدمحمدمهدی دزفولی، به واکاوی مسأله پناه‌جویان می‌پردازد. فروزش در مستند «زمزمه‌های گمشده در دوردست» به کمپ صربستان رفته تا به کنکاش درباره پدیده مهاجرت غیرقانونی و تبعات آن بپردازد.

پانزدهمین جشنواره بین‌المللی فیلم مستند ایران «سینماحقیقت» ۱۸ تا ۲۵ آذرماه برگزار می‌شود و موضوعاتی نظیر کارتن‌خوابی و معضلات اجتماعی، قاچاق سوخت و مهاجرت غیرقانونی از جمله سوژه‌های تولیدات جدید مرکز مستند سوره حوزه هنری برای حضور در این رویداد است.

نوشته حضور مرکز مستند سوره با سه اثر در جشنواره سینماحقیقت اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.