فقط می‌توانم بگویم امید همیشه چراغ دلسوزی برای تاریکی است. امید داریم که همه‌چیز روشن خواهد شد. قلبتان را باز کنید و دعا کنیم برای برکت بیشتر این خاک؛ برای حاصلخیز شدن روح و زمین و پول و وجود و اصولمان.

روحمان دوران سختی را گذرانده و به‌شدت نیازمند همدردی است. رها کنیم یقه هم را؛ هر کسی داغ و سختی خودش را داشته و دارد. رها کنیم چسبیدن به عقاید خودمان را. فقط کمی مهر و عشق، کار را بهتر می‌کند. به هم امید انتقال دهیم و بدانیم که خداوند هست.

نوشته قلبم هنوز داغدار است؛ بدانیم که خداوند هست اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

«وقتی از ایران حرف می‌زنیم، از امانت تاریخی حرف می‌زنیم. این سرزمین، ارث پدریِ هیچ احدی نیست که بتوان با ادعاهای شخصی آن را مال خود کرد. ایران یک امانت تاریخی است که از گذشتگان با زحمت و عشق به ما سپرده شده و وظیفه ما، انتقال سربلند آن به آیندگان با حفظ تمامیت ارضی است.

وقتی باورمان این است که میهن ما باید سربلند بماند، تنها راه رسیدن به آن، عبور از تنگناهای پراکندگی و رسیدن به اتحاد است.

امروز، مسئولیت ما نه در شعار، که در عمل معنا می‌یابد. بی‌تفاوتی، آرام‌تر از هر سلاحی، تاریخ را می‌برد.

آرامشی که در جنگ تحمیلی از سرزمینم سلب شد، با هیچ کلمه‌ای ترمیم نمی‌شود. سایه زخم کودکان معصوم میناب، بر جان ایران نشسته است.

بدانیم که پشت این لحظه نفس کشیدن، چه ایثارها و جان‌فشانی‌هایی بوده است. ایران امانتی است که نباید به حراج گذاشته شود…»

نوشته ایران یک «امانت تاریخی» است اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

این هنرمند پیشکسوت ادامه داد: ما تا زمانی که شاهنامه و یا شاعرانی چون سعدی و حافظ و مولانا و دیگر بزرگان ادب و هنر فارسی و ایرانی را داریم، ایران هم باقی است. فقط خط نستعلیق فارسی ۵۰۰ سال قدمت دارد که در آفرینش زیبایی در کار هنری الگو شده است. تا زمانی که ما چنین فرهنگ و هنری داریم، ریشه داریم و این ایران از بین ‌رفتنی نیست.

نصیریان در پایان تصریح کرد: ایران را کسی نمی‌تواند از بین ببرد. در ظاهر ممکن است برخی مکان‌ها را خراب کنند و زمان می‌برد تا ساخته شوند اما دوباره برقرار خواهند شد و تمدن ما از بین‌ رفتنی نیست چون ما ملت ریشه‌داری هستیم. ما ملت ۲۵۰ ساله نیستیم بلکه نزدیک به ۳۰۰۰ سال سابقه داریم.

نوشته تمدن ایران از بین‌ رفتنی نیست اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

کارگردان «هزار و یک شب بلدیه» در پاسخ به پرسشی درباره اینکه چرا میراث فرهنگی و بناهای تاریخی در جنگ در معرض تهدید دشمن قرار می‌گیرند، بیان کرد: به باور من، هنگامی که آثار تاریخی و میراث فرهنگی یک کشور مورد تعرض کشور متخاصم دیگری قرار می‌گیرد، در واقع تلاشی برای حذف این میراث صورت می‌گیرد؛ به نوعی، حذف هر بخش از آثار تاریخی و فرهنگی، پاک‌کردن بخشی از تاریخ محسوب می‌شود. با این حال، هیچ‌گاه با این اقدامات نمی‌توان مانع از ثبت و ماندگاری تاریخ شد یا تمدن یک کشور را از بین برد. در جنگ‌های کشورهای دیگر نیز چنین رویدادهایی دیده می‌شود. دشمن هرچقدر هم که به چنین میراثی حمله کند، نمی‌تواند تاریخ یک ملت را پاک کند. به عنوان مثال، اگر دشمن متخاصم به اثری همچون چهل‌ستون آسیب بزند، هرچند بنا صدمه می‌بیند، اما هویت تمدنی و تاریخی‌ای که آن اثر به مردم بخشیده، از میان نمی‌رود و لطمه‌ای نمی‌بیند.

این پژوهشگر درباره ویژگی‌های مستند تاریخیِ موفق که بتواند منبعی قابل اعتماد برای تاریخ‌نگاری باشد، گفت: هنگامی که مستندسازی در حوزه تاریخ فعالیت می‌کند، نخستین و مهم‌ترین اصل آن است که به روایت تاریخیِ باقی‌مانده وفادار بماند. اگر مستندساز آن را اشتباه روایت کند، عملاً تا همیشه بخشی از تاریخ را تحریف کرده است. مستندسازان باید تاریخ را به درست‌ترین و زیباترین شکل ممکن بازگو کنند؛ درواقع چه مستندساز، چه نقاش یا فعال در هر رشته هنری دیگر، باید تاریخ را همان‌گونه که هست روایت کند. بنابراین، اهمیت در این است که با زبانی درست و شیوه‌ای اصیل، تاریخی را که به ما رسیده است، بازآفرینی و روایت کنیم. معتقدم این اساس کار هر فیلم‌ساز و هنرمند در هر عرصه‌ای است.

نوشته حمله به آثار تاریخی، تمدن را از بین نمی‌برد اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

در این روزها، ظلم تنها یک واژه نیست؛

صدا دارد.

بو دارد.

در چهره مردم جاری است، در نگاه‌هایی که از فرط خستگی شبیه قاب‌های اسلوموشن شده‌اند. ظلم همیشه با چکمه و صدای جنگنده نمی‌آید؛ گاهی با یک خبر، گاهی با یک کابوس،گاه با به خون آغشته شدن دانش آموزی بی‌گناه در میناب، گاهی با لرزش دست مادری که نمی‌داند فردا چه شکلی خواهد بود و گاهی با صحبت هایی در نفی تاریخ یک سرزمین کهن!

گاهی از پشت شیشه می‌نشینم و عبور آدم‌هایی را نگاه می‌کنم که انگار هر کدامشان در فیلم جداگانه‌ای بازی می‌کنند؛ اما همه در یک ژانر: ژانر بقا و امید. صدای قدم‌هایشان روی آسفالت مثل ریتم تدوین است؛ یادآور اینکه هر ثانیه، چه بخواهیم چه نه، چیزی از ما کم می‌شود و چیزی به ما افزوده .

در دل این آشوب، انسان بودن شبیه تمرین بازیگری بدون فیلمنامه است:

نقش‌مان را هر روز از نو زندگی می‌کنیم.

در نقش یک شهروند، یک فرزند، یک دوست، یک هنرمند، با امیدواری زیبا و استوار.

و هر بار، در پس‌زمینه، موسیقی غمگینی پخش می‌شود که شاید ما انتخابش نکرده‌ایم اما می‌دانیم که به زودی جایش را به موسیقی آرام و امید بخشی خواهد داد.

اما در دل همان تاریکی، گاهی یک نور کوچک می‌افتد نه از پروژکتورهای سینمایی، بلکه از جایی که هیچ‌کس انتظارش را هم ندارد. از دست‌دادن‌های آرام، از حرف‌های کوتاه در صف نان، از اشک‌هایی که پنهانی پاک می‌شوند، از لبخند لرزانی که بی‌صدا می‌گوید: «خواهیم بود»

شاید سینما همین را به ما یاد داده باشد:

هیچ تاریکی‌ای نیست که نتوان از میانش عبور کرد،

و هیچ ظلمی نیست که جاودانه بماند.

نور همیشه دیر می‌رسد، اما می‌رسد، حتی اگر فقط یک خط باریک باشد بر گوشه قاب.

اگر روزی این فصلِ سنگین را ورق بزنیم، شاید بفهمیم که بزرگ‌ترین نقش زندگی‌مان را همین حالا بازی کرده‌ایم؛

نقش انسان‌هایی که در میانه طوفان،

هم قهرمان شدند،

نه فرار کردند،

و ایستادند، با زخمی که بر جانشان بود،

و امیدی که در تاریکی نمی‌سوخت و هیچ تهاجمی قدرت سوزاندن آن را نداشت …

نوشته یادداشت یک استاد دانشگاه/ امید در تاریکی نمی‌سوزد اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

متن پیام پزشکیان بدین شرح است:

بسم الله الرحمن الرحیم

از مردم شریف و هنرمندان گرامی به خاطر حضور و جان‌فشانی و پشتیبانی از وطن تقدیر و تشکر می‌کنم.

همگرایی باشکوه مردم و هنرمندان ستودنی است.

نوشته همگرایی مردم و هنرمندان برای وطن ستودنی است اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

متن یادداشت وی به شرح زیر است:

احساس توأمان خشم، نگرانی، استیصال، دلهره و بالاتر از همه غرور، مهمان دائمى فکر و ذهنم بود در چهل شبانه‌روز گذشته. جدا از این سعى کردم با دوستان غیرهمفکرم بحث نکنم، بگذریم از چند فامیل نزدیک که دیگه شاید گذرمان هم به یکدیگر نیفتد. طبیعى است سال‌ها در این سرزمین زیست نکردند و نمى‌دانند خیلى مسائل را.

همه ما مى‌دانیم که میزان غم و بلای تحمیل شده بر این مردم و این مرز و بوم، براى از پا درآوردن و تکه تکه شدن هر ملتى هزاران بار کافى است. اما ایران، این نام همیشه جاویدان، باز هم از خاکستر خود برخواهد خاست و خون تک تک فرزندان دلیرش در پای سرو میهن، بالاخره آسمان آن را آبى خواهد کرد.

نوشته ایران باز هم از خاکستر خود برمی‌خیزد اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

خطاب به کسی که خودش را ناجی جهان می‌نامد واژه صلح برای شما بسیار ثقیل است. شاید تاریخ نخوانده‌اید که نمی‌دانید زمانی که سرزمین ما پرچمدار صلح در تمام جهان بود، صلح هنوز وارد هیچ دایره‌المعارفی نشده بود.

با تهدید و توهین از خطاب قرار دادن ملتی از سلسله مادها با واژه حرام‌زاده تا خاموش کردن تمدن هزاران ساله همان ملت قصد تحقیر چه کسی را دارید؟! خانه را اشتباه آمده‌اید! در محفل شیران، کفتارها مجال جولان ندارند.

جنگ زشت است سیاه است و افتخار ندارد، اما باید بگویم ما جنگجویان قهاری هستیم که از طوفان‌های زیادی جان سالم به در برده‌ایم.

شاید بشود پل‌ها و جاده‌ها را در هم کوبید اما اندیشه‌ها را هرگز! خاموشی چراغ خانه خاموشی تمدن نیست و بدان آخرین سنگر ما اتحاد است. از طرف مردمی که هرگز سر خم نکرده است و نخواهد کرد.

به امید آرامش و روزهای روشن برای زنان و مردان و کودکان خاکم از هر تبار و نژادی عقیده‌ای…

نوشته در محفل شیران، کفتارها مجال جولان ندارند اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

در این روزگار انبوهی از ویرانی‌ها، تمدن این سرزمین نشان داده که نام وطن همیشه وطن خواهد ماند.

میهن‌پرستی تنها فریاد زدن نام زیبای ایران نیست، بلکه حفاظت کردن از سرمایه‌های این سرزمین با هر نقش و وظیفه‌ای است؛ برای ایران و مردمان مظلومش، ایران و مردمان صبورش، ایران و مردمان بی‌گناهش، همانند کودکان میناب.

تا ابد ایران، تا ابد مردمانش.

نوشته نام وطن همیشه وطن خواهد ماند اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

ویرانی زیرساخت‌ها، خاموشی حیات روزمرهٔ مردم است. در برابر این نبرد ویرانگر، هر انسان وطن‌دوستی آگاهانه و یک‌صدا می‌ایستد. درخت تنومند تمدن ایرانی چنان ریشه‌های عمیقی در خاک و وجود ایران دارد که از سهمگین‌ترین حوادث تاریخ سربلند و قوی‌تر از قبل خارج شده است.

تهدید نابودی تمدن برای بنیانگذار تمدن جهان، مضحک‌ترین سخن است. تمدن در وجود ما ریشه دارد. آنچه همیشه باقی خواهد ماند، ایران و درخشانی تمدنش تا همیشه است.

ادای احترام می‌کنم به خون تمام عزیزان ازدست‌رفتهٔ ایران، از دی‌ماه و میناب و این روزها. این دیار کهن در پرتو ایزد و مردمان شریف و پاکش همواره پاینده باد.

نوشته آنچه همیشه باقی خواهد ماند، ایران و درخشانی تمدنش است اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

وی همچنین ویدیویی از انتقاد تند نماینده پارلمان اروپا از سیاست‌های جنگ‌طلبانه علیه ایران را بازنشر کرد.

نوشته واکنش پیمان معادی به حمله علیه ایران اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

از هنرمندان و سینماگران در هر کجاى جهان تقاضا دارم در این روزها و ساعات حساس، با هر روش ممکن، صدایى باشند براى توقف تجاوز ویرانگرى که بیش از پیش به تخریب زیرساخت‌هاى غیرنظامى رسیده است.

زیرساخت‌هایى که متعلق به مردم ایران‌اند و مرتبط با نیازهاى اولیه‌ی زندگى روزمره آن‌ها. نابودى زیرساخت‌ها، تنها تخریب ساختمان‌ها نیست، ضربه به حیات و کرامت انسان‌هاست.

حمله به زیرساخت‌هاى یک کشور، جنایت جنگی‌ست. فارغ از هر عقیده و نگرش، براى توقف این روند غیر انسانى، غیر قانونى و ویرانگر، یک صدا شویم.

نوشته حمله به زیرساخت‌هاى یک کشور، جنایت جنگی‌ست/ یک صدا شویم اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

متن تصویر منتشر شده از سمت وی بدین شرح است:

مواد ۵۱ و ۵۴ کنوانسیون، حملات رندوم به مردم غیرنظامی، از بین بردن زیرساخت‌های حیاتی، مواد غذایی، آب و سایر مواد که برای بقا نیاز است را غیرقانونی می‌داند.

حملات رندوم شامل حمله مستقیم به اهداف غیرنظامی همچنین استفاده از فناوری‌هایی مانند سلاح‌های بیولوژیکی، سلاح‌های هسته‌ای و مین‌های زمینی که دامنه تخریب آن محدود نیست، می‌شود.

جنگ تمام‌عیاری که بین اهداف غیرنظامی و نظامی تمایز‌ قائل نیست یک جنایت جنگی محسوب می‌شود.

*پروتکل یک الحاقی کنوانسیون ژنو

یادداشت یک وطن‌دوست

تا ابد ایرانم تا ابد مینابم

این بازیگر همچنین در کپشن پست خود نوشت:

اگر اگر اگر پست بشه احتمالاً زمانی که این پیام را می‌خوانید، دسترسی تا مدتی نامعلوم ممکن نشه مثل ۴۰ روز گذشته!

تنها امیدم اینه که برای کودکان ایران عزیزم و کل دنیا آینده بهتر باشه. هر کودکی با هر نژادی با هر زبانی با هر مذهبی و با هر عقیده‌ای.

آمین.

نوشته حمله به مردم غیرنظامی جنایت جنگی است اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

فحش حروم‌زاده به ایرانی نمی‌چسبه. ما فرزندان همان مادرانیم که در حمله اعراب وقتی مردانشان به خاک افتادن خودشان را در چاه انداختند و زنده‌به‌گور کردند تا از گزند اجنبی دور بمانند.

سینه این خاک مالامال این مادران پاک‌دامن است و ما در همین خاک ریشه می‌دوانیم، از همان تن‌ها جان می‌گیریم، درختی تناور می‌شویم و در همین خاک و برای همین خاک فرو می‌افتیم.

نوشته ما در همین خاک ریشه می‌دوانیم اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

اول

آخر

وطن

عشق

ایران

زنده باد مردم ایران

سرزمین نور

ایران باستان

ایران کهن

شکوه اصالت تاریخ

ایران جان

سه تا جنگ بودم ایران

الانم هستم تهران

عشق است ایران

نوشته عشق است ایران اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.