این مستندها ساعت ۱۶ نمایش داده می‎‌شوند و حضور در جلسه نمایش این آثار رایگان و برای علاقه‌مندان آزاد است.

مرکز گسترش سینمای مستند، تجربی و پویانمایی در میدان شهید قندی، شماره ۱۵ قرار دارد.

نوشته برنامه «پاتوق مستند» در تیرماه اعلام شد اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

این مستندها از زوایای مختلف به موضوع جنگ ۱۲ روزه می‌پردازند، ورود به این جلسه و تماشای فیلم برای علاقه‌مندان رایگان است.

«پاتوق مستند» دوشنبه و چهارشنبه هر هفته ساعت ۱۶ در سالن حقیقت مرکز گسترش سینمای مستند، تجربی و پویانمایی (میدان شهید قندی، شماره ۱۵) برقرار است.

نوشته نمایش ۷ مستند کوتاه در «پاتوق مستند» مرکز گسترش اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

این مستندهای کوتاه موضوع جنگ دوازده روزه را از چند منظر متفاوت به تصویر کشیده‌اند. حضور در «پاتوق مستند» آزاد و رایگان است. دوستداران سینمای مستند برای تماشای این آثار به میدان شهید قندی، شماره ۱۵، مرکز گسترش سینمای مستند، تجربی و پویانمایی مراجعه کنند.

نوشته ادامه «پاتوق مستند» با نمایش ۸ فیلم کوتاه اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

این مستندها، هر یک از زاویه‌ای ثبت کننده رخدادها و حال و هوای مردم در جنگ دوازده روزه هستند و در نوزدهمین جشنواره «سینماحقیقت» نمایش داده شدند.

تماشای فیلم در «پاتوق مستند» آزاد و رایگان است. «پاتوق مستند» دوشنبه و چهارشنبه هر هفته ساعت ۱۶ برقرار است. علاقه‌مندان برای دیدن این مستندها به میدان شهید قندی، پلاک ۱۵، مرکز گسترش سینمای مستند، تجربی و پویانمایی مراجعه کنند.

نوشته نمایش ۶ فیلم در «پاتوق مستند»/ از بابک بهداد تا کتایون جهانگیری و مژگان صیادی اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

مستند بلند «راش» به کارگردانی نیما مهدیان هم پس از نمایش این فیلم‌ها، روی پرده می‌رود. موضوع این مستندها جنگ دوازده روزه است.

«پاتوق مستند» هر هفته دوشنبه و چهارشنبه ساعت ۱۶ در سالن حقیقت مرکز گسترش سینمای مستند، تجربی و پویانمایی (میدان شهید قندی، پلاک ۱۵) برقرار است. تماشای فیلم در «پاتوق مستند» برای علاقه‌مندان رایگان است.

نوشته نمایش ۵ مستند در «پاتوق مستند» مرکز گسترش اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

این مستندها از مجموعه «ایران» درباره جنگ دوازده روزه هستند و در نوزدهمین جشنواره بین‌المللی فیلم مستند ایران «سینماحقیقت» روی پرده رفتند.

ورود به جلسه نمایش مستندها آزاد و رایگان است. «پاتوق مستند» دوشنبه و چهارشنبه هر هفته ساعت ۱۶ برقرار است.

نوشته اکران ۴ مستند در سالن حقیقت/ ادامه برنامه هفتگی «پاتوق مستند» اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

مستند «تورگی» به کارگردانی توفیق حیدری، تهیه‌کنندگی محمد کارت و محصول مرکز گسترش سینمای مستند، تجربی و پویانمایی براساس زندگی خود کارگردان است و درک مستقیم از موضوع و تجربه زیستی از امتیاز‌های این فیلم به حساب می‌آید.

«تورگی» در هجدهمین جشنواره «سینماحقیقت» روی پرده رفت و توانست جایزه بهترین فیلم از نگاه تماشاگران، بهترین فیلم، لوح افتخار بین‌الملل را به دست بیاورد. این مستند در جشنواره تصویر سال و در سیزدهمین جشن مستقل سینمای ایران هم حضور داشت.

نمایش فیلم در چهارشنبه‌های پاتوق مستند از ساعت ۱۵ تا ۱۶:۳۰ با حضور کارگردان در سالن حقیقت برگزار خواهد شد و حضور برای علاقه مندان آزاد و رایگان است.

نوشته آغاز دوباره «پاتوق مستند»/ «تورگی» را روی پرده ببینید اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

«پاتوق مستند» زیر نظر واحد بازرگانی مرکز گسترش فعالیت می‌کند و قرار است در فصل اول، مستندهای برگزیده مرکز در دو دانشگاه هنر و سوره روی پرده بروند. اکران در دانشگاه هنر دوشنبه‌ها ساعت ۱۶ در سالن فلاحت‌پور و در دانشگاه سوره سه‌شنبه‌ها ساعت ۱۶ است. فصل اول «پاتوق مستند» تا نیمه آذرماه ادامه دارد. فصل دوم، بهمن ماه امسال شروع می‌شود.

دانشگاه‌های دیگر در تهران که متقاضی برگزاری «پاتوق مستند» هستند، می‌توانند با شماره ۰۲۱۸۸۵۳۴۸۷۲ تماس گرفته و درخواست خود را ثبت کنند.

برگزاری این برنامه رایگان است.

نوشته آغاز فصل تازه «پاتوق مستند» با نمایش «کشیم عاشق» اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

این برنامه با اجرای حامد شکیبانیا و با حضور سیدحسین شهرستانی مدیرگروه حکمت هنر پژوهشکده فرهنگ و هنر اسلامی و هادی معصوم‌دوست کارگردان مستند روز چهارشنبه ۱۴ تیرماه ساعت ۱۶ تا ۱۹ در سینما سپیده برگزار می‌شود.

در خلاصه داستان «روزی که رفت…» آمده است: «بافت تاریخی مشهد رو به ویرانی است. هدایت، مرمت‌گر جوانی است که از پس مرور زندگی خود و خاطرات تاریخی شهر به احیای این بافت تاریخی می‌پردازد.

نامزد عناوین بهترین نویسنده گفتار متن و گوینده و بهترین موسیقی از سیزدهمین جشنواره بین‌المللی سینما حقیقت، برنده جایزه ویژه هیات داوران یازدهمین جشن مستقل سینمای مستند ایران و نامزد دریافت جایزه در پنج بخش بهترین صداگذاری، بهترین موسیقی، بهترین پژوهش، بهترین کارگردانی و بهترین تهیه کنندگی فیلم بلند از یازدهمین جشن مستقل سینمای مستند ایران و نامزد عناوین بهترین کارگردانی مستند کوتاه و نیمه‌بلند و بهترین فیلم برای تهیه‌کننده در هشتمین جشنواره فیلم شهر از جمله افتخارات این مستند سینمایی‌ست.

اولین برنامه فصل جدید «پاتوق مستند» به نمایش و نقدوبررسی مستند «بی‌وتن‌ها» به کارگردانی حسین شمقدری و تهیه‌کنندگی محمدحسن مددی اختصاص داشت.

«پاتوق مستند» از سال ۱۴۰۱ توسط سازمان سینمایی سوره و در راستای هم‌اندیشی و هم‌افزایی میان مستندسازان و علاقه‌مندان به سینمای مستند، راه‌اندازی شده بود که در فصل جدید با مشارکت مرکز مستند سوره، پخش «رویش» موسسه بهمن سبز، سفیرفیلم و شبکه مستند برگزار می‌شود.

نوشته نقد و بررسی «روزی که رفت…» در دومین جلسه «پاتوق مستند» اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

در این برنامه که اجرای آن برعهده المیرا شریفی‌مقدم بود، احمد بخارایی جامعه‌شناس و استاد دانشگاه، مریم کثیری فعال فرهنگی‌ و رسانه، محسن اسلام‌زاده تهیه‌کننده و کارگردان اثر، سپیده علیزاده فعال اجتماعی و علاقه‌مندان به سینمای اجتماعی حضور داشتند.

پس از اکران مستند، المیرا شریفی‌مقدم در ابتدا با اشاره به اینکه مستند تلخ است اما سیاه نیست، مطرح کرد: «هیچ‌کس منتظرت نیست» امید، جسارت و شجاعت را به تصویر کشیده است و رگه‌هایی از زندگی با حضور عزیزانی که در تمام صحنه‌های اثر حضور دارند، از کوچک تا بزرگ، همچنان حفظ می‌شود. دوست دارم بگویم برخلاف اسم مستند کسی هم می‌تواند برای همه مصرف‌کنندگان که شاید ته‌خطی هم شده باشند، منتظر بماند.

«هیچ‌کس منتظرت نیست» اثری دینی‌ست

سپس محسن اسلام‌زاده سازنده مستند «هیچ‌کس منتظرت نیست» درباره «سپیده علیزاده» بیان کرد: ایشان دیالوگ معروفی در مستند دارد که می‌گوید: «من نمی‌توانم انتخاب کنم که تا کجا فرو روم». علیزاده غرق ماجراست و بدین دلیل است که به همه دغدغه‌مندان‌، مسئولان و… توصیه می‌کنم که با ایشان به پاتوق‌ها سر بزنند‌. شناخت او از زنان آسیب‌دیده و نزدیک شدن دوربین ما به فعالیت‌هایش باعث شد به نقطه‌ای برسیم که به شخصیت‌پردازی آدم‌های اطراف وی هم بپردازیم. اما برای اینکه مستند حرکت روبه‌جلو و درام خوب داشته باشد باید قصه «مونا» را هم پیگیری می‌کردیم که این‌ اتفاق رخ داد.

وی با بیان اینکه «هیچ‌کس منتظرت نیست» اثری دینی‌ست، گفت: در آموزه‌‌های دینی ما به صراحت آمده است که هرکس تنها یک نفر را نجات بدهد، انگار کل بشریت را نجات داده است. در حال حاضر مشکل این است که افراد تصمیم‌گیر به دنبال نجات یک نفر و برگشت او به خانواده نیستند و می‌خواهند همه را یکجا نجات بدهند‌. از سوی دیگر باید‌ بگویم عنوان مستند، اعتراضی به همه ما است بدین‌ معنی که اگر کسی قصد دارد بازگردد چرا ما منتظرش نیستیم؟

کارگردان «هیچ‌کس منتظرت نیست» در پایان در جواب به این سوال مجری مبنی بر اینکه مواجهه زنان با اعتیاد در مقایسه با مردان چه تفاوت‌هایی دارد، تصریح کرد: تفاوت روی آسیب‌پذیری اشخاص و معضلاتی‌ست که منجر به وجود آمدن یک زن کارتن‌خواب می‌شود‌ پس باید حساسیت‌ نسبت به زنان و دختران مصرف‌کننده بیشتر باشد.

تعداد بسیار کمی از زنان آسیب‌دیده به آغوش خانواده بازمی‌گردند

در ادامه سپیده علیزاده در‌ پاسخ به این پرسش مجری که هم‌اکنون مرکز «نور سپید هدایت» در چه وضعیتی‌ست، مطرح کرد: در ابتدا علاقه‌مندم که بگویم آنچه که به من قوت قلب می‌دهد این است که به چهره تک‌تک افرادی که مستند را تماشا می‌کنند، نگاه کنم و با خود بگویم تعدادی به تیم ما اضافه شدند که قرار است دغدغه مسایل اجتماعی داشته باشند و برچسبی به زنان مصرف‌کننده نمی‌زنند‌. واقعیت این است مرکزی که خانه دخترانم بود، تعطیل شده است. ساختمان مرکز‌ برای ما نبود و دو سال بلاعوض در اختیارمان قرار گرفته بود.

وی ادامه داد: شب آخری که در مرکز بودیم، ۱۸۰ نفر مراجعه‌کننده داشتیم و تنها موفق شدیم ۲۰ نفر از بهبودیافتگان را در ساختمانی که اجاره کردیم، اسکان دهیم که یک طبقه از آن نیز کارگاهی‌ست که بچه‌ها در آن مشغول به فعالیت هستند.

این فعال اجتماعی با بیان اینکه با تغییر مدیران سازمان‌ها دغدغه‌ها و اولویت‌ها عوض می‌شود، یادآور شد: من ۱۷ تا ۱۸ سال عمر خود را برای کار کاهش آسیب گذاشتم تا نشان دهم که افراد ته‌خطی را با ایجاد امید می‌توان به زندگی برگرداند. «مونا» یکی از این افراد است.

علیزاده افزود: متاسفانه به مرور زمان و در این سال‌ها دغدغه کاهش آسیب کمتر شده است و اولویت اینکه به کسانی که فضای ته‌خطی را تجربه کردند، کمک کنیم، کمتر شد. از سوی دیگر تفکر نهادهای مسئول به سمت درمان اجباری در مقوله اعتیاد رفت؛ مساله‌ای که روی کاغذ به نظر درست می‌آید و می‌تواند‌ بودجه داشته باشد اما در عمل به شهادت کسانی که تجربه کردند، کارآیی ندارد چراکه نظر کارشناسانه پشت آن نیست.

این فعال اجتماعی در پایان در پاسخ به این پرسش مجری مبنی بر اینکه نجات زنان معتاد سخت‌تر است یا مرد مصرف کننده، خاطرنشان کرد: تجربه زیسته واقعی من نشان داده است که مردان راحت‌تر به خانواده باز می‌گردد و اساسا تجربه مشابه درباره زنان مصرف‌کننده وجود ندارد. در حقیقت شاید بتوان تعداد بسیار کمی از زنان را به آغوش خانواده بازگرداند. به همین دلیل باید مراکزی را ویژه این قشر که پس از ترک هم از سوی خانواده حمایت نمی‌شوند، داشته باشیم.

همچنان شاهد نرخ صعودی نابهنجاری هستیم

در ادامه احمد بخارایی جامعه‌شناس و استاد دانشگاه نیز در سخنانی عنوان کرد: بر اساس آماری که توسط مجامع بین‌المللی اعلام شده است‌‌، متوسط سال‌هایی که یک خانم اولین مصرف را دارد تا زمانی که به صورت دائم معتاد می‌شود، دو سال و این مساله برای آقایان ۸ سال است. در حقیقت زنان معتاد ۶ سال زودتر‌ از مردان معتاد وارد گردونه آسیب‌پذیری جدی می‌شوند. این مساله تحت تاثیر عوامل مختلفی از جمله عاطفه‌ورزی و بحث ساختار خانواده در سطح تحلیل خرد است. خانواده (منظور الگوهای رفتاری‌ست) بازتاب فرهنگ بیرونی‌ست یعنی اینگونه نیست که یک شبه الگوها متولد و خلق شود و دوباره یک شبه از صحنه تعاملات اجتماعی پا بیرون بگذارد.

وی ادامه داد: آنچه که امروز شاهد آن هستیم و به اوج رسیده است، تبلور فرهنگ مردسالارانه است. در این فرهنگ به زن نگاه ویژه‌ای می‌شود و متاسفانه در چهار دهه اخیر با آمیختگی ایدئولوژیکی که با فرهنگ سنتی قدیمی پیدا کرده، تشدید شده است. در این‌ نگاه زن آسیب می‌بیند و شاید این آسیب‌ها از دوران کودکی شروع و درون خانواده متبلور شود. همچنین عوامل بیرونی نظیر نبود رفاه و حمایت اجتماعی، بیکاری و آمار بالای طلاق و… باعث می‌شود آمار اعتیاد در بین زنان افزایش پیدا می‌کند.

این استاد دانشگاه تاکید کرد: در فرهنگ ما به دلیل نگاه مردسالارانه تنگناها به مراتب بیشتر و پذیرش خانواده سخت‌تر است. در حقیقت وقتی یک زن آسیب‌پذیر دفع می‌شود، به دلیل بستری که برایش تعریف نشده است، به درون خود فرو می‌رود؛ فرو رفتنی که شامل کارتن‌خوابی، خودکشی، افسردگی و… می‌شود‌.

بخارایی با بیان اینکه تجربه‌های خارج از کشور نشان می‌دهد که آسیب‌ها از دو طریق نیروهای مردمی و سازمان‌ها و نهادها قابل ترمیم است، بیان کرد: متاسفانه سازمان‌ها و نهادها علاوه بر نداشتن ارتباط ارگانیگ با یکدیگر، خود فاقد کارکرد لازم هستند. وقتی در یک سازمان متخصص در جای خودش نباشد، به تحقیقات اجتماعی توجه نشود و برچسب تشویش‌گری و سیاه‌نمایی به نتایج تحقیقی که نشان دهنده لایه‌های پنهان آسیب‌زا و دردآور از یک جامعه باشد، بزنند، بود و نبودشان تفاوتی با یکدیگر ندارد‌.

وی در پایان سخنان خود خاطرنشان کرد: در دهه‌های اخیر سیاست‌گذاری‌های زیادی اتفاق افتاده است اما همچنان شاهد نرخ صعودی انواع نابهنجاری و انحرافات هستیم که این مساله نشان می‌دهد سیاست‌ها همچنان در بستری که پشتوانه تحقیقی و حساسیت‌‌‌های لازم را ندارد و مجری و عاملش متخصص نیست، تدوین می‌شوند و به اعتبار گذشته کاربرد لازم را ندارند.

زنان آسیب‌دیده را با حمایت و همدلی می‌توان به زندگی بازگرداند

در بخش دیگری از نشست نقدوبررسی مریم کثیری فعال فرهنگی‌ و رسانه نیز مطرح کرد: در ابتدا قصد دارم‌ بگویم که سپیده علیزاده مادرانگی‌اش را با همه زنان این سرزمین تقسیم کرده و لحظاتی که برای فرزندان خود مادر نبوده، برای بانوان آسیب‌دیده مادری کرده است. همچنین باید از محسن اسلام‌زاده کارگردان اثر که با دوربین خود به سراغ فراموش‌ترین قشر زنان این جامعه رفته و باعث شده است که دیده شوند، تشکر کرد.

وی افزود: چرخه آسیب از یک نقطه مشخص شروع نمی‌شود به همین‌ دلیل رسانه و مدیری که مسئولیت دارد نمی‌تواند روی آن نقطه دست بگذارد. برای بسیاری از دختران سرزمین ما چرخه آسیب از لحظه تولد شکل گرفته است. به یاد دارم اولین باری که درب زندان زنان به رویم باز شد، با اسباب‌بازی‌های کودکانه‌ روبه‌رو شدم و از خود پرسیدم مگر زندان جای بچه‌هاست؟ آن زمان بود که متوجه شدم دخترانی درون زندان متولد و در محلی رشد می‌کنند که انواع بزهکاران و مجرمان آنجا هستند.

این‌فعال فرهنگی‌ تاکید کرد: عده دیگری در فرآیند بزرگ شدن و جامعه‌پذیری دچار آسیب‌هایی می‌شوند که در این مستند کمتر بدان پرداخته شده است. بسیاری از زنانی که هم‌اکنون به آن‌ها آسیب‌دیده گفته می‌شود از ابتدا بیمار نبودند بلکه اتفاقاتی که در فرآیند زندگی برای آن‌ها رخ می‌دهد، این زنان را تبدیل به بیمارانی می‌کنند که دیده نمی‌شوند و صدایش هیچ زمان به هیچ کجا نمی‌رسد.

کثیری با اشاره به اینکه ثبات مدیریت، تجربه زیسته و حضور متخصصان در زمینه کاهش آسیب حس می‌شود، یادآور شد: برخی از مسائل آنقدر آسیب‌های عمیق و علل بنیادین دارد که نمی‌توان به دست تغییر مدیریت سپرد؛ آن هم در کشوری که مدیرانش دائما در حال تغییر هستند و سلایق متنوعی دارند. مدیری که تجربه کارتن‌خواب‌ها، زندگی زیرزمینی و… نداشته باشد، فانتزی تصمیم می‌گیرد. واقعیت این است که هم نگاه رسانه به مشکلات زنان و هم کسانی که مدیریت و سیاست‌گذاری می‌کنند، فانتزی‌ست.

وی در پایان‌ صحبت‌های خود خاطرنشان کرد: زنان آسیب‌دیده نه با اجبار بلکه با حمایت، همدلی و ایجاد شرایط محیطی می‌توانند به زندگی بازگردند.

مستند سینمایی «هیچ‌کس منتظرت نیست»، محصول مرکز مستند سوره، که پخش آن توسط دفتر پخش «رویش» موسسه بهمن‌سبز انجام می‌شود، از ۱۰ دی‌ماه در پردیس سینما بهمن شهر تهران روی پرده رفته است و به زودی میزبان مخاطبان خود در شهر کرمانشاه می‌شود.

نوشته مستند «هیچ‌کس منتظرت نیست» در پردیس آزادی نقدوبررسی شد اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

دومین جلسه این برنامه با عنوان «روایتی از نجات انسان‌هایی که هیچ‌کس منتظرشان نیست» به اکران و نقد و بررسی مستند «هیچ‌کس منتظرت نیست» به تهیه‌کنندگی و کارگردانی محسن اسلام‌زاده اختصاص دارد که از ۲۸ آذرماه اکران خود را توسط دفتر پخش «رویش» از شهر مشهد آغاز کرد و قرار است در سینماهای منتخب سراسر کشور نیز روی پرده برود.

این برنامه با اجرای المیرا شریفی مقدم و با حضور احمد بخارایی جامعه‌شناس و استاد دانشگاه، مریم کثیری فعال فرهنگی‌ و رسانه، محسن اسلام‌زاده تهیه‌کننده و کارگردان اثر، سپیده علیزاده فعال اجتماعی و برخی از مددکاران حوزه اجتماعی روز دوشنبه ۱۲ دی‌ماه ساعت ۱۷ تا ۲۰ در سالن شهر هنر سینما آزادی برگزار می‌شود.

همچنین مستند سینمایی «هیچ‌کس منتظرت نیست»، محصول مرکز مستند سوره، از امروز ۱۰ دی‌ماه در پردیس سینمایی بهمن تهران نیز اکران خود را آغاز می‌کند و به زودی میزبان مخاطبان خود در شهر کرمانشاه نیز خواهد شد.

این مستند اجتماعی که اکران‌های منطقه‌ای و رویدادمحور برای آن در نظر گرفته شده است، به قصه‌هایی از زنان کارتن‌خواب و ترک‌کرده‌های اعتیاد و معرفی الگوهای درست در توانبخشی این افراد می‌پردازد.

پخش مستند «هیچ‌کس منتظرت نیست» توسط دفتر پخش «رویش» موسسه بهمن‌سبز انجام می‌شود.

نوشته «هیچ‌کس منتظرت نیست» در تهران روی پرده سینما می‌رود اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

در این مراسم که اجرای آن برعهده محمد دلاوری بود، میثم مهدیار استاد دانشگاه، منصور فروزش کارگردان، سیدمهدی دزفولی تهیه‌کننده و برخی از مستندسازان و منتقدان حضور داشتند.

پس از نمایش مستند، جلسه نقد و بررسی برگزار شد و محمد دلاوری در ابتدا بیان کرد: شاید بتوان گفت در حال حاضر به صورت روزانه با افرادی مواجه می‌شویم که یا از بقیه می‌پرسند، قصد مهاجرت دارند یا نه؟ و یا می‌گویند می‌خواهند از ایران بروند. بر اساس آمار پنجاه درصد مردم ایران تصور می‌کنند که باید بروند، در حال تلاش برای رفتن هستند و یا چیزی به عنوان میل به مهاجرت در آنان یافت می‌شود.

وی تاکید کرد: میل به مهاجرت از خود مهاجرت تلخ‌تر است چراکه یک فرد ممکن است یک عمر در جایی زندگی کند که همواره احساس تعلق به سرزمینش نداشته باشد و زیر پای خود را محکم نبیند.

دلاوری در ادامه با بیان اینکه مردم گاهی احساس بی‌پناهی می‌کنند، بیان کرد: در حقیقت یکی از عوامل مهاجرت شاید این مساله باشد که مردم فکر می‌کنند کسی حواسش به آن‌ها نیست و مهاجرت می‌کنند تا کسی به آن‌ها توجه کند. در این میان سوال اینجاست که وظیفه حاکمیت چیست؟ آیا نباید از این مساله که میزان مهاجرت غیرقانونی در ایران در یک یا دو سال گذشته ۱۸ برابر شده است، بترسد و یا احساس ناامنی کند؟

وی تاکید کرد: حاکمیت در ایران به این نتیجه رسیده است که برای امنیت باید پای قواعد اصلی‌اش محکم بایستد و انقدر در این زمینه انرژی صرف کرده که شاید فراموش کرده است باید به مسایل دیگری نیز توجه کند.

این مجری خاطرنشان کرد: اینکه یک فیلمساز به کمپی که مهاجران غیرقانونی در آن زندگی می‌کنند، سر زده و اثری ساخته است، کار بسیار سخت، مهم و بزرگی‌ست. در حقیقت من می‌خواستم این کار را انجام بدهم اما نتوانستم در حالیکه کارگردان «زمزمه‌های گمشده در دوردست» توانسته با مهاجران غیرقانونی که وحشت‌زده هستند، ارتباط بگیرد و اثری در این زمینه خلق کند.

در ادامه مراسم ابراهیم فیاض پژوهشگر حوزه جامعه‌شناسی و استاد دانشگاه که به صورت اینترنتی مهمان این برنامه بود در سخنانی عنوان کرد: مهاجرت در جهان امروز به واسطه تکنولوژی‌های نوین و صنعت دیجیتال تبدیل به یک بحث بسیار جدی و اساسی شده ا‌ست یعنی همه می‌توانند با یک جستجوی ساده به این نتیجه برسند که در کدام کشور می‌توان به بهترین شغل رسید و در کدام کشور می‌توان مباحث علمی را به واسطه رشته تحصیلی خود دنبال کرد.

وی ادامه داد: تولد، مرگ، ازدواج و مهاجرت جزو چهار واقعه اساسی‌ست که به شدت روی جمعیت اثرگذار است. در حقیقت نسبت به آگاهی از جهان پدیده مهاجرت به وجود می‌آید. تا قبل از دهه ۵۰ بحث مهاجرت در ایران جدی نبود و کسانی که قصد آن را داشتند یا جزو طبقه فرادست بودند و یا دولت آن‌ها را به خارج از کشور می‌فرستاد اما از سال ۵۰ تا ۵۷ شوق ایرانیان برای مهاجرت بیشتر شد. میل به مهاجرت در دهه ۷۰ میان قشر متوسط جامعه، در دهه ۸۰ میان بیشتر اقشار جامعه و در دهه ۹۰ میان همه اقشار حتی روستاییان افزایش پیدا کرد.

این استاد دانشگاه تاکید کرد: هر کشوری که بتواند یک مغز متفکر از ایران جذب کند، امتیازات اساسی برای خود بدست می‌آورند و در حال حاضر مهاجرت از سوی دانشگاهیان بسیار زیاد شده است.

فیاض در پایان سخنان خود مطرح کرد: مهاجرت نه امری مثبت‌ است و نه امری منفی‌ بلکه باید کار کارشناسی در ابعاد مختلف روی آن صورت بگیرد چراکه این قضیه به شدت روی آینده ایران اثرگذار است.

در ادامه منصور فروزش کارگردان «زمزمه‌های گمشده در دوردست» با بیان اینکه اگر هزاران تحقیق و پژوهش در زمینه مهاجرت انجام شود باز هم نمی‌توان نظر قطعی درباره آن داد چراکه انسان مدام در حال تغییر و پیشرفت و تا حدودی غیرقابل پیش‌بینی‌ست، گفت: مستند «زمزمه‌های گمشده در دوردست» از یک پدیده و مساله کوچکی از مهاجرت آن هم مهاجرت غیرقانونی ایرانیان صحبت می‌کند.

وی ادامه داد: ما در این مستند به مهاجرت نخبگان نپرداختیم چراکه زیاد درباره آن صحبت شده و می‌شود و این افراد به اصطلاح همیشه در چشم هستند.

کارگردان «زمزمه‌های گمشده در دوردست» تاکید کرد: مساله این مستند درباره افرادی‌ست که بسیار آسیب‌پذیر هستند و ما آن‌ها را نمی‌بینیم. بحث این افراد استخدام در یک بیمارستان در خارج از کشور و یا تحصیل در دانشگاه سرشناس خارجی نیست بلکه رفتن از جایی‌ست که هیچ سهمی از آن ندارند و پیدا کردن سهمی‌ست که شاید متعلق به آن‌ها نباشد.

فروزش با اشاره به اینکه در این مستند صورت خشن و ترسناک وضعیت کمپ‌ها را نشان نداده است، مطرح کرد: یکسری مسایل را نمی‌توان نمایش داد چراکه کسی باور نمی‌کند. علاوه بر این نمایش یک سری مسایل، اخلاقی نبود و از خط قرمزهایی عبور می‌کرد که برای جامعه ما پذیرفته نیست. باید این نکته را ذکر کنم که هیچ زمان نمی‌توان همه حقیقت را به نمایش گذاشت و آن چیزی که روی پرده سینما می‌بینیم، بازنمایی ناقصی از حقیقت است.

وی با اشاره به اینکه حقیقت در دل انسان‌هاست، گفت: اگر قرار باشد بین فضا و انسان انتخاب کنم، ترجیح می‌دهم انسان را برگزینم و باید بگویم دوربین من با انسان‌ها ارتباط برقرار می‌کند.

فروزش خاطرنشان کرد: من به عنوان فیلمساز قرار نیست راهکار ارایه بدهم بلکه پدیده‌ای را در حد توان و سواد خود نشان داده‌ام و باید افرادی که ساعت‌ها و روزها روی این مساله کار کرده و می‌کنند و درآمدشان از این مسیر تامین می‌شود، بگویند چرا مهاجرت غیرقانونی به وجود آمده است و چه کاری می‌توان انجام داد تا به نتیجه بهینه برسد نه اینکه برطرف و پاک شود.

سیدمهدی دزفولی تهیه‌کننده «زمزمه‌های گمشده در دوردست» در ادامه نشست با اشاره به اینکه مساله مهاجرت به دو دسته مهاجرت قانونی و غیرقانونی تقسیم می‌شود، مطرح کرد: موضوع این مستند مهاجرت غیرقانونی‌ست که طبق آمار و ارقام بیش از ۸۰ تا ۹۰ درصد مهاجرت از ایران را شامل می‌شود. همچنین بر اساس آمار مهاجرت، جزو ۱۰ چالش اصلی جامعه کنونی ماست. در حقیقت مانند خونی می‌ماند که از بدن جامعه خارج می‌شود و می‌تواند آن را زمین‌گیر و آسیب‌پذیر کند.

وی ادامه داد: وحشتناک است که بین یک دوم تا یک سوم ایرانیان به دلیل مسایل اقتصادی و معیشتی به دنبال مهاجرت هستند. پس باید به این مساله بدون لکنت زبان و تعارفات مرسوم پرداخت.

این تهیه‌کننده یادآور شد: کارهای زیادی در یک تا دو دهه اخیر درباره مهاجرت ساخته شده است که بدون تعارف کارهای صریحی نبودند اما اینکه فیلمسازی این جسارت داشته باشد که به قلب اروپا سفر و با پناهجویان به صورت صریح صحبت کند، اتفاق ویژه‌ای‌ست که در «زمزمه‌های گمشده در دوردست» رخ داده است.

دزفولی با بیان اینکه فرم مستند مشاهده‌گر و کارگردان شعار نداده است، خاطرنشان کرد: دست خارجی در این مستند در کار نیست و واقعیت مهاجرت غیرقانونی به تصویر کشیده شده است. در حقیقت «زمزمه‌های گمشده در دوردست» تلاش کرده است که با سوژه ارتباط نزدیکی برقرار کند تا بتواند با مخاطب صریح حرف بزند و وفادار به حقیقت باشد.

در ادامه مراسم، میثم مهدیار استاد دانشگاه در سخنانی عنوان کرد: درباره مهاجرت بسیار صحبت شده و در حوزه علوم اجتماعی این موضوع ادبیات فربهی دارد اما من می‌خواهم از زاویه‌ای که کمتر به آن توجه شده است، به این مساله نگاه کنم.

وی ادامه داد: ما به این مساله که چه عواملی میل به رفتن را زیاد می‌کند، کمتر پرداختیم. زمانی که تعلقات کمتر می‌شود، میل به رفتن زیاد می‌شود. از سوی دیگر تصویری که در خارج از کشور نشان داده و در حقیقت ساخته می‌شود، جذاب است اما مساله این است که تصویرسازی چه قدر واقعی‌ست. در این میان تصویری که از خودمان داریم نیز مهم و عدم تقارن بین تصاویر یکی از زمینه‌های اصلی گسترش بحث مهاجرت بوده است

این استاد دانشگاه تصریح کرد: درباره تصویری که از خارج از کشور وجود دارد، زیاد صحبت شده است و عده‌ای فکر می‌کنند جایی‌ست که همه مشکلات برطرف شده است و انسان‌ها در آرامش، رفاه و امنیت هستند اما من قصد دارم درباره تصویری که از جامعه ایران وجود دارد، صحبت کنم که در چند دهه اخیر پُررنگ شده است و آن چیزی‌ست که به عنوان خلقیات ایرانیان می‌شناسیم. در این میان هیچ صفت منفی نیست که به ایرانیان نسبت ندهند..

مهدیار در پایان خاطرنشان کرد: تصور من این است که یکی از عوامل کمتر شدن تعلقات ایرانیان نسبت به جامعه، تاریخ و هویت‌شان تحت تاثیر این ژانر بوده است اگرچه عوامل دیگر نیز در این اتفاق دخیل بوده است. زمانی که چنین تصویری از ایران می‌سازیم که کل تاریخ ایران را تاریخِ راکدِ یکپارچه سیاه و استبدادی نشان می‌دهیم، دیگر کسی نمی‌تواند آینده‌ای برای خود و خانواده‌اش متصور باشد. در حقیقت کسانی مهاجرت می‌کنند که احساس می‌کنند دیگر آینده‌ای ندارند.

«پاتوق مستند» عنوان جدیدترین برنامه‌ای‌ست که به همت سازمان سینمایی سوره با مشارکت پردیس سینمایی آزادی در راستای هم‌اندیشی و هم‌افزایی میان مستندسازان و علاقه‌مندان به سینمای مستند، راه‌اندازی شده است و به نمایش و نقدوبررسی مستندهای روز ایران و جهان می‌پردازد.

نوشته محمد دلاوری: احساس بی‌پناهی یکی از عوامل اصلی مهاجرت است اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

اولین جلسه «پاتوق مستند» با عنوان «مهاجرت؛ از رویا تا رنج»، به نمایش و نقدوبررسی مستند «زمزمه‌های گمشده در دوردست» به کارگردانی منصور فروزش اختصاص دارد.

این برنامه با اجرای محمد دلاوری و با حضور میثم مهدیار پژوهشگر و استاد دانشگاه، منصور فروزش کارگردان و سیدمهدی دزفولی تهیه‌کننده روز چهارشنبه ۱۲ مردادماه ساعت ۱۷ تا ۱۹ در سالن شهر هنر سینما آزادی برگزار می‌شود.

مستند ۶۰ دقیقه‌ای «زمزمه‌های گمشده در دوردست» که محصول سال ۱۴۰۰ است، پیش از این در بخش جنبی پانزدهمین جشنواره بین‌المللی «سینماحقیقت» و بخش مستند زیر ذره‌بین سی‌وهشتمین جشنواره بین‌المللی فیلم فجر حضور داشته است.

این مستند همچنین در بازار بین‌المللی فیلم «کَن» که همزمان با هفتاد و پنجمین دوره جشنواره بین‌المللی فیلم «کَن» برگزار شد، حضور داشت.

در خلاصه داستان این مستند آمده است: گروهی از پناهجویان ایرانی و افغان در شهر کوچکی در صربستان زندگی می‌کنند. آن‌ها برای زندگی بهتر می‌خواهند از مرزهای اروپا عبور کنند. این پناهجویان از آینده‌ای که برای خود متصور هستند، صحبت می‌کنند.

عوامل این پروژه عبارتند از کارگردان: منصور فروزش، پژوهشگران: فرانک غلامپور و منصور فروزش، تصویربردار: منصور فروزش، صدابردار: ویلاد مورفی، صداگذار: احسان قایضی، تدوینگر: امین فروزش، آهنگساز: سروش کمالیان، مدیرتولید: فرانک غلامپور، تهیه‌کننده: منصور فروزش و سیدمهدی دزفولی و محصول: میج پیکچرز و مرکز مستند و تلویزیونی سوره.

نوشته اکران و نقدوبررسی «زمزمه‌های گمشده در دوردست» در «پاتوق مستند» اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.