سوره سینما – به گزارش خبرنگار پایگاه خبری حوزه هنری، ابراهیم آبادی، کارگردان و بازیگر تئاتر و چهره شناخته شده سینما و تلویزیون، به عنوان مهمان بیست و چهارمین جشنواره تئاتر سوره ماه نمایش «پله آخر» را در ایام برگزاری این جشنواره به روی صحنه می‌برد.

آبادی درباره داستان و موضوع این نمایش به خبرنگار پایگاه خبری حوزه هنری گفت: «پله آخر» یک نمایش الهی است و در عین حال کارکرد اجتماعی و فرهنگی دارد. در این نمایش تفاوت‌ها و تضادهایی که بین زنان و مردان وجود دارد روایت می‌شود، افرادی که چندین بار دست به دست می‌شوند و به این در و آن در می‌زنند تا راهی برای رسیدن به مقصودشان پیدا کنند به همراه شکست‌ها و فراز و نشیب‌هایشان به تصویر کشیده شده است.

این بازیگر پیش‌کسوت سینما و تلویزیون افزود: در این نمایش مشکلات مختلفی را که زنان با آن مواجه می‌شوند و مردانی که با نوعی شارلاتانیسم به دنبال اهداف خود هستند را نشان می‌دهیم. خوشحالم که نمایش «پله آخر» مهمان جشنواره تئاتر سوره ماه حوزه هنری است.

به گفته آبادی، در فراز و نشیب‌هایی که در زندگی انسانی وجود دارد، نردبانی برای صعود بشر وجود دارد که شاید تعداد پله‌های آن به تعداد سوره‌های قرآن باشد تا او را به عشق خدا برساند و آن ها بتوانند کوله بار خوشبختی را به دوش بیندازند و به زندگی‌شان برگردند؛ ولی گاهی مردم از راه راست نمی‌روند و به هر دری می‌زنند تا خوشبخت شوند؛ اما در نهایت به این نتیجه می‌رسند که اگر همه ثروت دنیا را هم خرج کنی ولی خدا را نداشته باشند به خوشبختی نمی‌رسند و برعکس اگر خدا بخواهد بدون هیچ امکاناتی به خوشبختی خواهند رسید.

این کارگردان و بازیگر تئاتر درباره هدفش از تولید این نمایش اظهار کرد: همیشه در طول عمر هنری‌ام هر کاری که خواستم انجام دهم قصد و هدفم مردم بودند و خوشبختانه کارهایم مورد قبول مردم واقع شده است. ارتباط من با دل مردم است و دوست دارم برای رضایت این مردم کار کنم. چون اعتقاد دارم اگر کسی با مردم و برای دل مردم زندگی کند خوشبخت و سعادتمند خواهد بود.

آبادی درباره حضور و اجرای نمایش‌اش در ایام برگزاری بیست و چهارمین جشنواره تئاتر سوره ماه گفت: بعد از اینکه این نمایش را ساختیم دست‌اندرکاران مرکز هنرهای نمایشی حوزه هنری آمدند و این نمایش را دیدند و پذیرفتند که من و گروه این نمایش به عنوان مهمان در جشنواره حضور پیدا کنیم.

وی با بیان اینکه دوست داشتم به عنوان یکی از شرکت‌کنندگان در جشنواره تئاتر سوره ماه حضور می‌داشتم، افزود: آرزوی من این بود که به همراه همه گروه‌هایی که در جشنواره تئاتر سوره ماه شرکت دارند من هم شرکت می‌کردم؛ البته نه به خاطر اینکه در رقابت حاضر باشم یا جایزه بگیرم؛ دیگر این سودای این رقابت‌ها و جوایز از من گذشته است! انگیزه من بیشتر حضور در کنار مردم و جوانانی بود که برای فرهنگ و هنر این کشور است. ما از اول کارمان هم به خاطر مردم جلو رفتیم و امروز هم همین مردم، تنها انگیزه من هستند.

آبادی با بیان اینکه من در این مقطع کاری‌ام نیازی به رقابت و جایزه و جشنواره ندارم، گفت: من دوست دارم در کنار مردمی که سال‌ها برایشان کار کرده‌ام باشم، با کسانی که کار من و نوشته من را می‌فهمند و لمس می‌کنند در همکاری و تعامل باشم.

این هنرمند پیش‌کسوت سینما و تئاتر با بیان اینکه نمایش «پله آخر» حرف‌های زیادی برای گفتن دارد، توضیح داد: نمایش من در فضای فرهنگی کنونی مخاطبان را دعوت می‌کند به خوب نگریستن به جهان و زندگی، به اینکه ببینند کسانی که های و هوی زیادی داشتند و از فرمانروایان بودند الان در زیر خروارها خاک مدفون شده‌اند و هیچ خبری از آن‌ها نیست.

به گفته وی، این نمایش به دنبال تاثیرگذاشتن بر جامعه است و در آن نجاری را تصویر کرده‌ام که مدت‌ها تفکر کرده و عاشق خدا است و برای کسب خوشبختی به سمت خدا می‌رود؛ از این نظر شاید محتوا و مضمون نمایش «پله آخر» دینی و آئینی باشد اما کارکرد آن بیشتر اجتماعی و فرهنگی است.

آبادی اظهار کرد: ما دو جور نمایش دینی و آیینی داریم، نوع اول نمایش‌هایی است که در آن با روضه‌خوانی و عزاداری و نقل تاریخ مواجه‌ایم، و در نوع دوم با تاثیرگذاری اخلاقی و فرهنگی روبه‌رو هستیم که در راستای ارزش‌های دینی قرار می‌گیرد. نمایش «پله آخر» از نوع دوم است.

وی در پایان افزود: این نمایش ۴ پرسوناژ دارد که همه این‌ها نماد آدم‌هایی هستند که در هر روزه با آن‌ها مواجه‌ایم و با آن‌ها زندگی می‌کنیم. تلاش من این بوده که هر کسی بتواند در این نمایش جایگاه خودش را در زندگی و جهان پیدا کند و نسبتش را با خداوند که مقصود و مطلوب ما است، بسنجد.

نوشته آبادی: آرزو داشتم از شرکت‌کنندگان جشنواره سوره ماه بودم اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

سوره سینما-آبان عسکری: به مناسبت روز ملی سینما سراغ بازیگری رفتیم که ورودش به سینما کاملا اتفاقی و با ملاقاتی در خیابان شروع شد. او در اولین تجربه بازیگری‌اش یعنی «تنها دوبار زندگی می‌کنیم» نامزد دریافت جایزه معتبر بهترین بازیگر مرد در «جوایز فیلم آسیا و اقیانوسیه» شد. آقاخانی به دلیل نوع بازی اش مورد علاقه تعدادی از سینمادوستان است و همان حضورهای گاه و بیگاه در سینما، نامش را در ذهن ثبت کرده است. حالا بازیگری برای او دغدغه شده و قصد ندارد با حضور در فیلم‌های کم‌اهمیت روند حرفه‌اش را خدشه‌دار کند. با او درباره سینما و بازیگری صحبت کردیم.

این روزها پروژه جدیدی را قبول نکرده‌اید؟

علیرضا آقاخانی: صحبت‌هایی برای بازی در یک فیلم بین‌المللی داشته‌ام.

آمادگی برای حضور در یک فیلم بین‌المللی را دارید؟ فیلم‌های قبلی‌تان باعث این پیشنهاد شد؟

طبعا دو فیلمی که بازی کردم منجر به این پیشنهاد شد. اصول بازیگری همه جا یکی ست. اما تفاوت‌هایی وجود دارد که باید آنها را در نظر داشت و ابزارهایی مثل زبان لازم است که از این جهت مشکلی ندارم. بدم نمی‌آید که بازیگری را در سطح بین‌المللی تجربه کنم.

از «پله آخر» دو سال می‌گذرد و فیلم جدیدی بازی نکردید. دلتان برای بازیگری تنگ نشده؟

بعد از «پله آخر» پیشنهادهای سینمایی که نظرم را جلب کند نداشتم. پیشنهاد بازی در یک سریال داشتم که چون خیلی سفارشی بود نپذیرفتم. قطعا دلم برای بازیگری تنگ شده ولی برای رفع این دلتنگی در هر کاری بازی نمی‌کنم.

پس اگر کار خوب در تلویزیون پیشنهاد شود می‌پذیرید.

تعریف «خوب» نسبی است. در تلویزیون هم بازی می‌کنم اگر قصه و فیلمنامه جذبم کند، حرفی برای گفتن داشته باشد و اساسا به دلم بنشیند. این معیارها را برای سینما هم دارم.

بازیگری کجای زندگیتان است؟

به بازیگری قطعا تعلق خاطر دارم. برخی دوستان اعتقاد دارند بازیگری خود زندگی است اما من معتقدم بخشی از زندگی است. برای من که به عنوان منبع درآمد به آن نگاه نمی‌کنم جایگاه هنری‌تری هم دارد.

شما از آن دست بازیگران خوش‌شانسی هستید که آغاز ورودتان به سینما با یک فیلم قابل توجه اتفاق افتاد بعد از آن هم در فیلم دوم با علی مصفا همکاری کردید. کمی از این اقبال صحبت کنید و از خاطره فیلم «پله آخر».

بله. من این شانس را داشتم که هر دو تجربه‌ام در فضای عمومی سینما فیلم‌های با کیفیت و قابل قبولی باشند. «پله آخر» به خاطر در کنار خانم حاتمی و علی مصفا بودن تجربه خوبی بود. در واقع مثل یک کلاس درس بود. با «پله آخر» و سفرهای جهانی‌ و موفقیت‌هاش لحظات خوبی داشتم.

تجربه‌های قبلی‌تان در ردیف فیلم‌های مستقل جای می‌گیرند. با همین دو فیلم فضای سینمای مستقل ایران را چطور دیدید؟

به این تقسیم‌بندی‌ها چندان معتقد نیستم ولی در ایران چنین مرزبندی‌هایی وجود دارد و ما هم با تکرار این قبیل تقسیم‌بندی‌ها به آن دامن می‌زنیم به هر حال اگر این تعریف را بپذیرم می‌توانم بگویم که فضای سینمای مستقل در ایران با ریسک زیادی همراه است. معمولا فیلمساز با هزینه شخصی فیلمش را می‎سازد. حساسیت همه گروه بر خروجی نهایی کار بالاست و کمتر کسی برای پول وارد این گروه‌ها می‌شود. روابط بین افراد در این فضا صمیمی‌تر و بعضا عمیق‌تر است.

فکر می‌کنم تبدیل به بازیگری شده‌اید  که بیشتر برای نقش‌های خاص و هنری سراغتان می‎‌آیند. خودتان هم این اتفاق را دوست دارید؟

بله معمولا برای نقش‌های متفاوت با وجه هنری با من تماس می‌گیرند و از حساسیت من هم برای فیلمنامه آگاهند. دوست ندارم کارهای تکراری قبول کنم. بعد از «تنها دوبار زندگی می‌کنیم» چندین پیشنهاد مشابه داشتم که نپذیرفتم.

با این دو فیلم که البته موفق هم بوده‌اند نسبت خودتان را با سینمای ایران چطور می‌بینید؟ به قول معروف خودتان را فرزند سینما می‌دانید؟

نمی‌دانم باید بگویم فرزند سینمای ایران هستم یا نیستم. این را مخاطبان باید بگویند. قطعا مخاطبان برای تشخیص چنین نسبتی از همه مقدم‌ترند. مخاطبانی هستند که چندین بار یک فیلم را می‌بینند، سینما را دنبال می‌کنند، اگر کارگردانی یا بازیگری کم‌کار باشد سراغش را می‌گیرند و نبودش را حس می‌کنند. بنابراین پاسخ این سؤال را باید از این دست مخاطبان شنید.

در خودتان می‌بینید که نقش‌های متفاوت از هم بازی کنید و آن قالب سرد را بشکنید؟

اتفاقا خودم دوست دارم همین اتفاق بیفتد برای همین از پذیرفتن نقش‌های تکراری فرار کرده‌ام. به شدت به فیلم‌های کمدی و بازی در کاراکتری کمدی علاقه دارم و دوست دارم این اتفاق برایم بیفتد.

دوست دارید با کدام فیلمساز همکاری کنید یا فرضی دور، حسرت همکاری با کدام کارگردان را می‌خورید؟

خب حسرت همکاری با کسی را نمی‌خورم ولی جای خالی برخی کارگردانان را حس می‌کنم وقتی فضا از این دوستان خالی شود دیگر مسئله این نیست که فرصت همکاری با ایشان از من گرفته شده بلکه اتفاقی فراتر افتاده است. قصعا در شرایطی که این دوستان در سینما حضور داشته باشند اگر دعوتی از من صورت بگیرد خوشحال می‌شوم که همکاری کنم.

فکر می‌کنید در آینده همچنان به عنوان بازیگر در سینما بمانید یا ممکن است سراغ نوشتن یا فیلم ساختن بروید؟

به بازیگری که قطعا ادامه می‌دهم و هنوز دوست دارم تجربه کنم اما به فیلم کوتاه خیلی علاقه‌مندم. دیدن فیلم کوتاه یکی از لذت‌هایم است. به همین خاطر شاید بتوانم بگویم در آینده فیلم کوتاه هم خواهم ساخت.

در آستانه روز ملی سینما چه آرزویی برای سینما دارید؟

مثل همه منتظرم که  سینما جان دوباره بگیرد. به نقطه اوجش برگردد و این افت را جبران کند. از تولیدات پایین و بعضا بی کیفیت می‌توان فهمید که سینما به چه فضای رخوت‌انگیزی دچار شده. پتانسیل سینمای ایران در این میزان نیست. با این وضع کیفی و کمی ببینید در جشنواره‌های خارجی چه افتخاراتی برای سینمای ایران به دست آمده. تصور کنید اگر در همه عرصه‌های تولید فیلم فضا بهتر شود چه نتایج درخشان‌تری به دست خواهد آمد و فرهنگ هنری ایران با چه میزانی عرضه خواهد شد. امیدوارم فضا بهتر شود و دوباره سینما را در نقطه اوج ببینیم.

فیلم‌ها را در سینما  می‌بینید؟ اخیرا کدام فیلم را دیده‌اید؟

معمولا در جشنواره فیلم فجر فیلم‌ها را می‌بینم. در جشنواره امسال هم برخی را دوست داشتم و با برخی دیگر چندان ارتباط نگرفتم. فیلم «دربند» به عنوان یک فیلم خوب در ذهنم ماند.

نوشته آقاخانی: دوست دارم نقش طنز بازی کنم/امیدوارم سینما به روزهای اوج برگردد اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

فردین صاحب‌زمانی کارگردان فیلم سینمایی «چیزهای هست که نمی‌دانی» درباره فعالیت جدید خود به سوره سینما گفت: از مدتی پیش نگارش فیلمنامه سینمایی «زنی با چشم‌های من» را به طور مشترک با پیام یزدانی شروع کردیم که همچنان روند نگارش این فیلمنامه ادامه دارد. احتمالا شروع تولید این فیلم به اواسط سال آینده موکول می‌شود.

وی درباره روند توزیع شبکه خانگی «چیزهای هست که نمی‌دانی» گفت: تا کنون از این فیلم در شبکه خانگی استقبال خوبی شده و راضی هستم. سال تولید اثر برای شرکت در جشنواره های خارجی نکته‌ای مهم است، ما فعلا ارسال « پله آخر» به جشنوراه های خارجی را در اولویت کاری داریم. احتمالا حضور بین المللی این فیلم حدود فروردین سال آینده در جشنواره استانبول باشد.

فیلم «چیزهایی هست که نمی دانی» ساخته فردین صاحب زمانی زمستان سال ۹۰ با بازی علی مصفا، مهتاب کرامتی و لیلا حاتمی اکران عمومی شد و مدتی است در شبکه خانگی توزیع شده است. صاحب الزمانی به عنوان تدوینگر در «پله آخر» با علی مصفا همکاری داشته است.

نوشته نگارش فیلمنامه «زنی با چشم‌های من» ادامه دارد اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.